Δημοκρατία ν. Faal, Αρ. Υπόθεσης: 6781/20, 24/11/2020

(1)(α), 26 και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, η κατηγορία 3 στην παράνομη κατοχή του εν λόγω ελεγχόμενου φαρμάκου κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(2)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 και η κατηγορία 4 στο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, κατά παράβασιν των άρθρων 2, 3, 6

(3)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77. Σε ό,τι αφορά στις λεπτομέρειες που συνδέουν τις κατηγορίες και οι οποίες συνθέτουν αδρομερώς την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής, απογράφεται πως ο κατηγορούμενος σε άγνωστο χρόνο μέχρι την 9.9.20 συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να διαπράξουν το κακούργημα της παράνομης εισαγωγής καννάβεως (βλ. κατηγορία 1) και ότι την 9.9.20 ο κατηγορούμενος παρανόμως εισήγαγε στη Δημοκρατία, μέσω του Ταχυδρομείου Λάρνακας, ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β, ήτοι ένα

(1)κιλό και 41,9 γραμμάρια καννάβεως (βλ. κατηγορία 2), φάρμακο που κατείχε ο κατηγορούμενος (βλ. κατηγορία 3), με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο (βλ. κατηγορία 4). Συνιστά εκδοχή του κατηγορουμένου, πως τούτος ουδεμία σχέση έχει με όσα του καταλογίζονται σε οποιοδήποτε επίπεδο και ότι η μοναδική επιλογή που υπάρχει είναι η αθώωση και απαλλαγή του. Κατά τη δίκη, διατυπώθηκαν και εγκρίθηκαν κάποια παραδεκτά γεγονότα. Μερικά από αυτά αποτυπώνονται στο Έγγραφο Παραδεκτών Γεγονότων 1, ημερομηνίας 27.10.20 και αφορούν στο ότι το ταχυδρομικό δέμα με αριθμό αναγνώρισης XXXXX155L, που αφίχθηκε την 7.9.20 στο Ταχυδρομείο Λάρνακας με προέλευση την Σιέρα Λεόνε, μέχρι και την 9.9.20 που αναζητήθηκε από κάποιον άνδρα στο Ταχυδρομείο Λάρνακας, περιείχε μαύρο νάιλον σακούλι με δύο συσκευασίες διαφανούς μεμβράνης, σε καθεμιά από τις οποίες υπήρχαν από δύο χειροποίητες παντόφλες στις οποίες υπήρχαν συσκευασίες με κάνναβη συνολικού βάρους ενός

(1)κιλού και 41,9 γραμμαρίων. Προσθέτως - σύμφωνα με τα ίδια γεγονότα - ο εντοπισμός, η παραλαβή, η διακίνηση και η εξέταση όλων των πιο πάνω αστυνομικών τεκμηρίων, από όλες τις εμπλεκόμενες Υπηρεσίες της Δημοκρατίας, έγιναν ορθώς και νομίμως. Επιπροσθέτως - και εντός του ίδιου πλαισίου παραδεκτών γεγονότων - κατατέθηκε δέσμη οκτώ

(8)αριθμημένων φωτογραφιών οι οποίες λήφθηκαν την 9.9.20 και οι οποίες απεικονίζουν το εξωτερικό και εσωτερικό του ταχυδρομικού δέματος με αριθμό αναγνώρισης XXXXX155L. Η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τέσσερεις μάρτυρες κατηγορίας προς στοιχειοθέτηση των κατηγοριών, ενώ ο κατηγορούμενος, μετά που κλήθηκε σε απολογία, επέλεξε δικονομικώς να δώσει μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα ενόρκως. Η γενικότερη θέση των μαρτύρων κατηγορίας - σε διάφορες διαβαθμίσεις ο καθένας - και στο πλαίσιο που τούτοι μπορούσαν να διατυπώσουν θέση, είναι ότι ο κατηγορούμενος εμπλέκεται ή συσχετίζεται με όσα κατ' εκδοχήν προωθεί η Κατηγορούσα Αρχή. Ομοίως, απαύγασμα της θέσης του κατηγορουμένου, είναι πως, σε αντίθεση με τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, δεν εμπλέκεται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο στα όσα του καταμαρτυρούνται. Διασαφηνίζουμε. Ο XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1), με αναφορά και στη γραπτή του κατάθεση προς την Αστυνομία/Έγγραφο Α (ημερομηνίας 13.9.20), μίλησε για τη σύλληψη του κατηγορουμένου δυνάμει δικαστικού εντάλματος που εκκρεμούσε εναντίον του σχετικώς προς υπόθεση εισαγωγής ναρκωτικών την οποία διερευνούσε η ΥΚΑΝ. Κατά τα αναφερόμενα στην κατάθεση/Έγγραφο Α, ο μάρτυς είπε ότι: «..................................................Υπηρετώ στην Υ.ΚΑ.Ν και είμαι τοποθετημένος στο Επαρχιακό Κλιμάκιο της Λάρνακας. Την 09/09/2020 και ώρα 1550, στην Λάρνακα, συνέλαβα τον XXXXX Faal, Δ.Ε.Α XXXXX48, από Γκάμπια, Ημερομηνία γέννησης XXXXX/1983, δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του σχετικά με υπόθεση εισαγωγής ναρκωτικών που διερευνούσε το τμήμα μου. Τον πληροφόρησα για τους λόγους της σύλληψης του, τα δικαιώματα του και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο στην Αγγλική γλώσσα, αυτός απάντησε «I don't know sir». Στην συνέχεια προέβηκα σε σωματική έρευνα του πιο πάνω προσώπου όπου εντόπισα στην κατοχή του ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας SUMSUNG χρώματος μαύρου με ΙΜΕΙ 1 358680105428517/01 και ΙΜΕΙ 2 25868710542415/

1. Αφού πληροφόρησα τον Gerald Omar Faal ότι το πιο πάνω κινητό τηλέφωνο θα παραληφθεί ως τεκμήριο του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο στην Αγγλική γλώσσα και αυτός απάντησε «It's mine». Την ίδια μέρα και ώρα 1600 σε έρευνα που προέβηκα σε τσάντα ώμου που έφερε ο XXXXX Faal εντόπισα μια χάρτινη συσκευασία κινητής τηλεφωνίας της εταιρείας EPIC στο οποίο απουσίαζε η κάρτα SIM και στο οποίο αναγραφόταν ο αριθμός κλήσης XXXXX71 καθώς και μια κάρτα SIM της εταιρείας EPIC στην οποία αναγράφονταν οι αριθμοί XXXXX04 και XXXXX
2. Αφού ανάφερα στον XXXXX Faal ότι τα πιο πάνω αντικείμενα θα τα παραλάβω ως τεκμήριο του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο στην Αγγλική γλώσσα και αυτός απάντησε «It's mine sir». Με την βοήθεια άλλων μελών της Υ.ΚΑ.Ν μετέφερα τόσο τον συλληφθέντα όσο και τα πιο πάνω τεκμήρια στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν για περαιτέρω εξετάσεις. Στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν παρέδωσα στον XXXXX Faal το έντυπο με τα δικαιώματα συλληφθέντων στην Αγγλική γλώσσα το οποίο και υπέγραψε στην παρουσία μου. Στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν εκείνη την στιγμή βρίσκονταν για λήψη καταθέσεων η ταχυδρομικός λειτουργός XXXXX Μάμα, Δ/τ XXXXX03 και η τελωνειακός λειτουργός XXXXX Πιερή, Δ/τ XXXXX45, οι οποίες είδαν τον XXXXX Faal να εισέρχεται στα γραφεία και τον αναγνώρισαν ως το πρόσωπο που μετέβηκε την ίδια μέρα στο ταχυδρομείο για να παραλάβει το κιβώτιο με τα ναρκωτικά. Αμέσως επέστησα την προσοχή του XXXXX Faal στον Νόμο και αυτός απάντησε «No sir». Ακολούθως τον ρώτησα στην παρουσία των πιο πάνω προσώπων να αναφέρει το όνομα του και αυτός απάντησε ότι είναι ο XXXXX Faal. Από έλεγχο που διενήργησα στο χαρτοκιβώτιο που ήταν μέσα τα ναρκωτικά διαπίστωσα ότι τα έξι τελευταία ψηφία του κινητού τηλεφώνου που αναγραφόταν ως παραλήπτης ταιριάζουν με τον αριθμό που αναγραφόταν στην χάρτινη συσκευασία της εταιρίας EPIC που εντόπισα στην τσάντα ώμου που είχε στην κατοχή του ο XXXXX Faal. Την 09/09/2020 και ώρα 1620 παρέδωσα στον Α/Αστ. XXXXX Α. Ανδρέου, το κινητό τηλέφωνο, την χάρτινη συσκευασία καθώς και την κάρτα SIM που εντόπισα στην κατοχή του XXXXX Faal, ο οποίος ανέλαβε ως χειριστής τεκμηρίων της υπόθεσης. ....................................................». Ενόρκως, ο μάρτυς ακολούθησε την ίδια γραμμή και αντεξετάστηκε επί κάποιων ζητημάτων, ανάμεσα στα οποία ήταν και εκείνο της αναγραφής του αριθμού κλήσης XXXXX71 στις χάρτινες συσκευασίες μέσα στις οποίες βρέθηκαν τα ναρκωτικά. Η σημασία του πράγματος - στην οποία θα επανέλθουμε - και η οποία δικαιολογεί την εξειδικευμένη αναφορά σε αυτό το στάδιο, θα διαφανεί κατά την αξιολόγηση. Η XXXXX Πιερή (ΜΚ2), με σημείο αναφοράς και τη γραπτή της κατάθεση ημερομηνίας 9.9.20 (βλ. Έγγραφο Β), κατέθεσε ως ταχυδρομική λειτουργός στο Ταχυδρομείο Λάρνακας για την κατ' ισχυρισμόν παρουσία του κατηγορουμένου εκεί στις 9.9.20, επικεντρωνόμενη και σε τούτα: «.................................................. Εργάζομαι στο τελωνείο και είμαι τοποθετημένη στο ταχυδρομείο και συγκεκριμένα στα δέματα. Σήμερα 09/09/2020 ανέλαβα καθήκον στις εφτά και τριάντα το πρωί για συνεχόμενη υπηρεσία μέχρι της τρεις το απόγευμα. Το ταχυδρομείο ανοίγει για το κοινό στις οκτώ η ώρα. Γύρω στις οκτώ και δέκα το πρωί μπήκε στο χώρο ένας έγχρωμος άντρας ο οποίος πήγε στην ταχυδρομικό λειτουργού XXXXX Νικολάου η οποία βρισκόταν σε κοντινή απόσταση τεσσάρων μέτρων περίπου από εμένα στην οποία ανέφερε στην Αγγλική διάλεκτο ότι περιμένει ένα δέμα. Μετά αυτός της έδειξε στο κινητό τηλέφωνο που κρατούσε προφανώς τον αριθμό της παραγγελίας του και η XXXXX πήγε και έφερε το δέμα. Αφού η XXXXX ρώτησε τον έγχρωμο άντρα να της πει τι περιείχε μέσα το πακέτο του, αυτό της είπε ότι είναι δώρα. Στη συνέχεια εγώ είπα στη XXXXX να μου δώσει το πακέτο για να το ανοίξω να ελέγξω το περιεχόμενο του και είπα στον έγχρωμο άντρα να έρθει κοντά μου για να το ανοίξω στην παρουσία του. Αφού το πήρα στα χέρια μου, διαπίστωσα ότι το πακέτο περιείχε αριθμό αναγνώρισης CP 000071815 SL με αποστολέα XXXXX GORDON, 11 XXXXX με παραλήπτη τον XXXXX GORDON, 17 XXXXX 1 FLAT 22, XXXXX LARNAKA CYPRUS XXXXX
3. Προτού το ανοίξω και αφού ήρθε κοντά μου τον ρώτησα να μου πει τι περιέχει μέσα το πακέτο. Ήταν ύψους 1,80 περίπου, ισχυρής σωματικής διάπλασης και φορούσε καπελάκι. Μου ανάφερε ότι το πακέτο περιέχει μέσα παντούφλες και είναι δώρο από συγγενή του. Μέχρι εκείνη την ώρα ο έγχρωμος άντρας ήταν πλήρως συνεργάσιμος και ήρεμος. Εγώ τότε άρχισα να ανοίγω το πακέτο και όταν το άνοιξα είδα μια μαύρη σακούλα. Την άνοιξα και διαπίστωσα ότι περιείχε μέσα δύο συσκευασίας τυλιγμένες με διαφανή μεμβράνη. Άρχισα να ξετυλίγω την μεμβράνη της μιας συσκευασίας και όταν την ξετύλιξα διαπίστωσα ότι υπήρχαν δύο συσκευασίες που φαίνονταν να είναι αυτοσχέδιες παντούφλες. Αμέσως υποψιάστηκα ότι κάτι παράνομο περιείχαν μέσα οι δύο συσκευασίες. Αφού του τις έδειξα, τον ρώτησα τι περιείχαν μέσα, μου είπε πως δεν γνωρίζει, μου είπε πως θα κάμει ένα τηλεφώνημα και ξεκίνησε να κατευθύνεται προς την πόρτα εξόδου. Του είπα ότι πρέπει να μείνει εκεί μέχρι να ξεκαθαρίσουμε το περιεχόμενο του πακέτου αλλά αυτός κατευθυνόταν στην έξοδο. Φώναξα να τον σταματήσει κάποιος αλλά δυστυχώς δεν έγινε κατορθωτό. Στη συνέχεια ενημέρωσα τον συνάδερφο μου XXXXX Βαρδάκη ότι χρειάζομαι βοήθεια. Αμέσως ο XXXXX ήρθε κάτω και αφού άνοιξε τις αυτοσχέδιες παντούφλες, διαπίστωσε ότι μέσα υπήρχε κάνναβη. Ο XXXXX τότε ενημέρωσε την ΥΚΑΝ Λάρνακας και μετά από λίγη ώρα έφτασε στο μέρος ο Λοχίας XXXXX XXXXX Σεργίου στον οποίο παρέδωσα το πακέτο με τα ναρκωτικά η ώρα 0935 έναντι απόδειξης ΤΕΛ. 71Α Β
4. Σήμερα και ώρα 1605 ενώ βρισκόμουν στον προθάλαμο για κατάθεση στα γραφεία της ΥΚΑΝ Λάρνακας ήρθε μαζί τους αστυνομικούς ήρθε και ένας έγχρωμος άντρας τον οποίο και αναγνώρισα ως το πρόσωπο που ήρθε το πρωί στο ταχυδρομείο για να παραλάβει το πακέτο με τα ναρκωτικά. Στην παρουσία μου οι αστυνομικοί τον ρώτησαν το όνομα του και αυτός απάντησε ότι είναι ο XXXXX Faal. ..................................................» Η μάρτυς, στη δίκη, υπέδειξε τον κατηγορούμενο εντός του εδωλίου ως το άτομο περί ου η αναφορά στη γραπτή της κατάθεση και στη διά ζώσης μαρτυρία της, ως εκείνου που είχε δει στο Ταχυδρομείο Λάρνακας αλλά και κατά την επέκεινα αναγνώριση του στα γραφεία της ΥΚΑΝ στην Λάρνακα. Η XXXXX Μάμα (ΜΚ3), έδωσε κατάθεση ως το Έγγραφο Γ. Στις 9.9.20, ως υπάλληλος εργαζόμενη στο Ταχυδρομείο Λάρνακας (στο τμήμα δεμάτων και εξυπηρέτησης του κοινού). Περιέγραψε το επίδικο περιστατικό, λέγοντας: «..................................................... Σήμερα 09/09/2020 ανέλαβα καθήκον στις εφτά και τριάντα το πρωί για συνεχόμενη υπηρεσία μέχρι της τρεις το απόγευμα. Το ταχυδρομείο ανοίγει για το κοινό στις οκτώ η ώρα. Γύρω στις οκτώ και δέκα το πρωί μπήκε στο χώρο του τμήματος δεμάτων ένας έγχρωμος άντρας ισχυρής σωματικής διάπλασης ο οποίος φορούσε καπελάκι και ήταν ύψους 1,80 περίπου. Ο έγχρωμος άντρας πήγε κοντά στην XXXXX για να εξυπηρετηθεί. Εγώ εκείνη την ώρα μιλούσα στο υπηρεσιακό τηλέφωνο και ασχολούμουν με γραφειακή δουλειά. Μετά από πάροδο μερικών λεπτών είδα την τελωνειακή Λειτουργό XXXXX Πιερή να συνομιλεί με τον έγχρωμο άντρα και να ανοίγει ένα πακέτο προφανώς του έγχρωμου άντρα που βρισκόταν κοντά της. Ακολούθως μετά άκουσα την XXXXX να του φωνάζει στην Αγγλική γλώσσα να μην φύγει και να μείνει εκεί κοντά της. Εγώ τότε έδωσα περισσότερη προσοχή στο τι γινόταν και σηκώθηκα πάνω και προχώρησα προς το μέρος του πάγκου. Τότε πρόσεξα ότι ο έγχρωμος άντρας κατευθυνόταν προς την έξοδο αγνοώντας αυτά που του έλεγε η XXXXX δηλαδή να μην φύγει. Άρχισα και εγώ να του φωνάζω να μείνει μέσα στον χώρο όμως αυτός βγήκε έξω τρέχοντας. Τότε έτρεξα και εγώ και βγήκα έξω από άλλη έξοδο και κατευθύνθηκα προς τον δρόμο. Μετά από πάροδο μερικών δευτερολέπτων διαπίστωσα ότι ο έγχρωμος άντρας μπήκε στο σαλούν όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX50 μαύρου χρώματος το οποίο ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου με κατεύθυνση τα φώτα τροχαίας της Ελληνικής Τράπεζας σε απόσταση περί τα είκοσι μέτρα από το κτίριο του ταχυδρομείου. Το αυτοκίνητο με τον έγχρωμο άντρα κινήθηκε προς τα φώτα τροχαίας της Ελληνικής τράπεζας, έστριψε δεξιά προς την οδό Στασίνου και εξαφανίστηκε. Στο αυτοκίνητο ο έγχρωμος άντρας ήταν μόνος του. Αφού επέστρεψα πίσω στο γραφείο μου έμαθα ότι μέσα στο πακέτο το οποίο παραλήπτης ήταν ο έγχρωμος άντρας υπήρχαν ναρκωτικά. Σήμερα και ώρα 1605 ενώ βρισκόμουν για κατάθεση στα γραφεία σας μαζί τους αστυνομικούς ήρθε και ένας έγχρωμος άντρας τον οποίο και αναγνώρισα ως το πρόσωπο που ήρθε το πρωί στο ταχυδρομείο για να παραλάβει το πακέτο με τα ναρκωτικά. Στην παρουσία μου οι αστυνομικοί τον ρώτησαν το όνομα του και αυτός απάντησε ότι είναι ο XXXXX Faal. ..................................................» Η μάρτυς, όπως και η αμέσως προηγούμενη XXXXX Πιερή (ΜΚ2), έκανε αναφορά και στα περί αναγνώρισης του κατηγορουμένου ως του αφορώντος προσώπου εντός του Ταχυδρομείου Λάρνακας και στα γραφεία της ΥΚΑΝ, αλλά και ως του ατόμου που βρισκόταν εντός του εδωλίου. Ο XXXXX Singh (ΜΚ4), με αναφορά στο Έγγραφο Δ (Αγγλικά) και Έγγραφο Δ.1 (μετάφραση στα Ελληνικά), αφηγήθηκε επαφές του με κάποιο πρόσωπο, προβάλλοντας κάποιες εκδοχές οι οποίες (και τούτες) αποτέλεσαν σημείο αντίρρησης και εναντίωσης εκ πλευράς κατηγορουμένου. Ο μάρτυς είπε στη γραπτή κατάθεση/Έγγραφο Δ.1 και αυτά: «.................................................. Κατάγομαι από την Ινδία και μένω στην Κύπρο τα τελευταία τρία χρόνια με τη σύζυγο μου XXXXX Kaur. Ο λόγος που ήρθα στην Κύπρο είναι να σπουδάσω. Σπουδάζω στο Philips Collage στη Λευκωσία. Η γυναίκα μου είναι οικιακή βοηθός και βρίσκεται στην Κύπρο από το
5. Ζούμε στη Λεωφόρο XXXXX 17, XXXXX Διαμ. 22 στη Λάρνακα. Πριν από ένα μήνα, ένας άντρας από το διαμέρισμα 11, που είναι ψηλός έγχρωμος αλλά δεν ξέρω το όνομα του, ήρθε στο διαμέρισμα μου και μου είπε ότι ένας φίλος του έστειλε ένα πακέτο για αυτόν, αλλά αντί να γράψει στη διεύθυνση Διαμ. 11, έγραψε Διαμ.
6. Μου είπε όταν λάβω την απόδειξη να πάω στο διαμέρισμα του και την δώσω εκεί. Ξέρω ότι ο άνθρωπος ζει στο διαμέρισμα 11 επειδή τον είδα πολλές φορές εκεί. Τον είδα επίσης να οδηγεί ένα μαύρο αυτοκίνητο Honda Civic με πινακίδες εγγραφής XXXXX50 μοντέλο
7. Δεν ξέρω από πού προέρχεται, ποια είναι η κατάσταση του και τι κάνει για να ζήσει. Ήρθε ακόμα περίπου δέκα φορές στο διαμέρισμα μου, ρωτώντας με αν έχω λάβει την απόδειξη και του έλεγα πάντα αν την ^έπαιρνα, θα του την έδινα. Την περασμένη Πέμπτη 10/09/2020 όταν έλεγξα το γραμματοκιβώτιο μου, βρήκα μια απόδειξη από τα Κυπριακά Ταχυδρομεία και έφτασε η ειδοποίηση δεμάτων με τον ταχυδρομικό αριθμό CP0007181551 που στάλθηκε από τη Σιέρα Λεόνε. Συνειδητοποίησα ότι ήταν η απόδειξη που έψαχνε ο ψηλός από το διαμέρισμα
8. Πήρα την απόδειξη και πριν την δώσω, την έβγαλα μια φωτογραφία από το τηλέφωνο μου. Είναι η απόδειξη που σας δείχνω τώρα. Έχω εκτυπώσει αυτήν την απόδειξη και τη δίνω. Αφού πήρα την απόδειξη από το γραμματοκιβώτιο μου, πήγα στο διαμέρισμα 11 και χτύπησα την πόρτα. Μια νεαρή .κοντούλα γυναίκα άνοιξε την πόρτα και της έδωσα την απόδειξη και της είπα ότι ανήκει στον ψηλό άντρα που μένει σε αυτό το διαμέρισμα. .................................................». Ο κατηγορούμενος, μετά που κλήθηκε σε απολογία έδωσε ενόρκως τη μαρτυρία του εκφέροντας και αυτά στην κυρίως εξέταση (ανταποκρινόμενος στο κάλεσμα του δικηγόρου του να πει για «. τα γεγονότα ως είναι η θέση σας που εξελίχθηκαν την ημέρα εκείνη .»): «.................................................. Εντιμότατε, αρχές Αυγούστου μεταξύ 8 15, ο φίλος μου ήρθε σε εμένα, επειδή ορισμένες φορές περνάει για να με χαιρετήσει και να μου πει γεια και καθώς μιλούσαμε κάτω από το κτίριο και επειδή μιλάμε για πολιτική και για την κατάσταση πίσω στην Κάμπια και σχετικά με τις συγκρούσεις που συμβαίνουν εκεί, καθώς μιλούσαμε γι΄ αυτό το θέμα. Μου είπε "XXXXX περιμένω ένα πακέτο", μου είπε "το έστειλα στη διεύθυνσή σου". Μου είπε "όταν έρθει το πακέτο, σε παρακαλώ πάρε με τηλέφωνο, για να του δώσω την απόδειξη". Έτσι του είπα πώς γίνεται να στείλεις ένα πακέτο στο διαμέρισμά μου χωρίς την έγκρισή μου και τη συγκατάθεσή μου και μου είπε ότι εκεί που μένεις στη XXXXX, του είπαν να φύγει από εκεί και είπε ότι γι΄ αυτόν τον λόγο χρησιμοποίησε τη διεύθυνσή μου και θα πάει στη βόρεια πλευρά και θα επιστρέψει. Γι΄ αυτόν τον λόγο είπε ότι χρησιμοποίησε τη διεύθυνσή μου. Έτσι του είπα έπρεπε να ζητήσεις τη συγκατάθεσή μου, προτού κάνεις κάτι τέτοιο. Μετά μιλήσαμε για λίγο, γιατί δεν ήμουν ευχαριστημένος γι΄ αυτό το θέμα και μετά μου είπε ότι πάνω στο πακέτο και μου είπε ότι το όνομά του είναι στο πακέτο, XXXXX Gomez, έτσι μου είπε ότι αν δω το χαρτί που λέει XXXXX Gomez, του πω το χαρτί είναι γι΄ αυτόν, ότι πρέπει να κρατήσω το χαρτί και όταν επιστρέψει, θα το παραλάβει το χαρτί και του είπα κατ΄ ακρίβειαν, "σε ποιο διαμέρισμα γνωρίζεις αν μένω σε αυτό το κτίριο"; Με ρώτησε "είσαι στο διαμέρισμα 22"; Του είπα "όχι". Του είπα ότι "δεν μένω στο διαμέρισμα 22, ότι μένω στο διαμέρισμα
9. Στο διαμέρισμα 22, μένουν άλλα άτομα, κάποιοι Ινδοί". Έτσι ολοκληρώσαμε τη συζήτησή μας εκείνο το απόγευμα. Μετά έφυγε, μετά πήγα πάνω, μετά που 2 μέρες, πήγα στο διαμέρισμα 22, για να πάω στον ένοικο εκεί, ότι ο φίλος μου περιμένει ένα πακέτο. Αν βρουν ένα οποιοδήποτε χαρτί στο ταχυδρομικό τους κουτί, ότι πρέπει να το φέρουν στο διαμέρισμά μου. Είναι με το όνομα XXXXX Gomez. Αρκετές φορές τον Σεπτέμβριο έρχετουν και όποτε έρχεται, πήγαινα πάντα στο διαμέρισμα 22 εκεί που είναι οι Ινδοί, για να τους ρωτήσω αν βρήκαν οποιοδήποτε χαρτί με το όνομα XXXXX Gomez, έτσι ώστε να του το δώσω. Έτσι οι Ινδοί μου λέγαν όχι, δεν βρήκαμε οτιδήποτε στο κουτί μας. Μου είπαν μόλις βρούμε αυτό το χαρτί, θα το φέρουμε στο διαμέρισμά σου. Μετά κατέβαινα κάτω και του έλεγα "όχι, δεν υπάρχει κάποιο χαρτί για εσένα τίποτα". Γύρω στις 4, 5 Σεπτεμβρίου, δεν θυμάμαι, δεν μπορώ να σας πω ακριβώς ποια από αυτές τις 2 ημερομηνίες, ο Akkim ήρθε σε εμένα και μου είπε ότι χρειάζεται βοήθεια. Είπε ότι έχει κάποια αντικείμενα, τα οποία θέλει να τα πάει στη Λευκωσία για να τα πάρει σε σπίτι ενός φίλου και αν μπορεί να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο και τότε του είπα δεν είναι δυνατόν, επειδή το πρωί της Δευτέρας και το πρωί της Τρίτης, ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θέλει να χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητο και πρέπει να πάρω κάπου τον ιδιοκτήτη με το αυτοκίνητο και του είπα ότι δεν είναι δυνατό να γίνει αυτό και του είπα το απόγευμα επίσης δουλεύω. Εργάζομαι σε μια φάρμα κοτόπουλων στην Κοφίνου και μετά τις 00:00 κλείνω και του είπα ότι δεν θα είναι δυνατόν. Μετά αυτός έφυγε. Μετά στις 8, Τρίτη, πήγα στη δουλειά. Έκλεισα τη δουλειά γύρω στις 00:00 τα μεσάνυχτα, ήτανε πρωί Τετάρτη, πρωί στις 09:
10. Έτσι επέστρεψα σπίτι από την Κοφίνου περίπου μου παίρνει μέχρι τις 00:30, 00:40 το πρωί. Έτσι όταν έφτασα σπίτι εκείνο το βράδυ, είδα ότι κάποιος στεκόταν έξω από το κτίριο. Έτσι πάρκαρα το αυτοκίνητο, κατέβηκα. Μετά είδα ότι ήταν ο Akkim και τον ρώτησα "τι κάμνεις εδώ τέτοια ώρα, αυτήν την ώρα που ο κόσμος κοιμάται"; Μου είπε "είναι επείγον". Μου είπε ότι χρειάζεται βοήθεια. Μου είπε ότι χρειάζεται να πάρει αυτά τα πράγματα επειδή τα έβαλε εκεί, τα τοποθέτησε έξω και χρειαζόταν τη βοήθειά μου για να τα μεταφέρει στη Λευκωσία. Του είπα "κοίταξε, τώρα μόλις ήρθα από τη δουλειά, είμαι κουρασμένος, αυτήν την ώρα δεν μπορώ να σε βοηθήσω". Του είπα "κοίταξε με ακόμη και τώρα μυρίζω βρομάω και έρχομαι από μια σκληρή εργασία, διευθετώντας δέρμα αγελάδας και προβάτων, μια δουλειά η οποία είναι πάρα πολύ σκληρή για να τα διευθετήσω και να τα πακετάρω", έτσι του είπα "δεν θα είναι δυνατόν". Του είπα "επειδή πρέπει να επιστρέψω πίσω δουλειά Τετάρτη πρωί, στις 08:00, επειδή εκείνο το πρωί είχαμε περίπου, διότι έπρεπε να σφάξουμε και να καθαρίσουμε 2500 χιλιάδες κοτόπουλα" και μου είπε "σε παρακαλώ, απλώς χρειάζομαι να πάρω αυτά τα πράγματα στη Λευκωσία". Έτσι του έδωσα τα κλειδιά του αυτοκινήτου, του είπα "πάρε το αυτοκίνητο, πήγαινε με το αυτοκίνητο και του είπα βεβαιώθου μόνο ότι θα φέρεις το αυτοκίνητο μέχρι τις 07:20 το πρωί, έτσι ώστε να μπορέσω να πάω πίσω στη δουλειά και να είμαι στη δουλειά πριν τις 08:00 η ώρα". Μετά αυτός έφυγε, μετά πήγα πάνω, έκανα ντουζ, μετά προσευχήθηκα, μετά πήγα στο κρεβάτι. Τετάρτη πρωί ξύπνησα γύρω στις 05:00 05:30, έκανα την κανονική μου αφοσίωση, προσευχήθηκα, μετά έκανα σαν μικρή άσκηση επειδή ήμουν κουρασμένος, μετά έκανα ντουζ και ετοιμάστηκα για τη δουλειά. Έτσι καθώς περίμενα να γίνει 07:20 και να έρθει με το αυτοκίνητο, έβλεπα τις ειδήσεις στο κανάλι ABC σχετικά με τον κορονωϊό. Όταν είδα την ώρα, 07:20, δεν είχε έρθει με το αυτοκίνητο. Έτσι τον πήρα τηλέφωνο, με τον αριθμό που μου έδωσε και μου είπε πάρε με τηλέφωνο σε αυτόν τον αριθμό. Τον έπαιρνα τηλέφωνο, μου έλεγε ότι δεν μπορεί να ολοκληρωθεί αυτή η κλήση ή είναι αποσυνδεδεμένο ή ο αριθμός είναι αποσυνδεδεμένος. Έτσι πήγα στο μπαλκόνι, στεκόμουνα εκεί, δεν τον είδα. Πήγα κάτω, στεκόμουνα εκεί μπροστά στα σκαλιά του κτιρίου. Αυτός δεν είχε έρθει. Μετά ξαναπήγα πάνω, βρισκόμουν στο μπαλκόνι. Μετά τον είδα να έρχεται με το αυτοκίνητο. Έτσι κατέβηκα κάτω, δεν του είπα λέξη, δεν του μίλησα επειδή είχα αργήσει για τη δουλειά. Ήταν γύρω στις 08:15 και είχα αργήσει να πάω στη δουλειά. Έπρεπε να ήμουνα στη δουλειά η ώρα 08:
11. Έτσι δεν του είπα λέξη. Απλώς μπήκα στο αυτοκίνητο και οδήγησα για τη δουλειά. Έφτασα στη δουλειά, ήταν γύρω στις 08:45 και μέχρι να ετοιμαστώ και να ντυθώ και να βάλω την ποδιά και τη στολή που έπρεπε να βάλω για να δουλέψω, ήταν σχεδόν 09:00 όταν ξεκίνησα δουλειά. Όταν μπήκα μέσα στο δωμάτιο του σφαγείου. Μετά γύρω στις 11:00, 11:20 όταν έχουμε το πρώτο μας διάλειμμα, ήμουνα έξω, ήμασταν όλοι έξω για το διάλειμμά μας. Μετά χτύπησε το τηλέφωνό μου, μου τηλεφώνησε ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Μου είπε μπορείς να έρθεις να με παραλάβεις μέχρι τις 16:00 η ώρα; Έχω ένα κουστούμι στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου το οποίο ήθελε να το πάρει σε ράφτη. Του είπα εντάξει, τώρα εργάζομαι, θα πάρω άδεια από τον manager. Έτσι πήγα στον manager και τον ρώτησα μπορώ να φύγω; Με πήρε τηλέφωνο ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου, επειδή θέλει να πάει στον ράφτη για να φτιάξει το κουστούμι του και μου είπε εντάξει, οποιανδήποτε ώρα μετά τις 15:00, μπορείς να φύγεις. Έτσι όταν ήταν περίπου 15: 20, βγήκα έξω από το δωμάτιο του σφαγείου, καθαρίστηκα, άλλαξα, μετά μπήκα στο αυτοκίνητο, πήγα με το αυτοκίνητο στο σπίτι του εδώ πίσω από το Μακένζυ. Όταν έφτασα εκεί, ήταν λίγα λεπτά μετά τις 16:
12. Μετά βγήκα αμέσως μετά το αυτοκίνητο, περικυκλώθηκα από Αστυνομικούς οι οποίοι ήταν με πολιτικά ρούχα και μου είπαν "είσαι υπό σύλληψη" και τους είπα "υπό σύλληψη για ποιο λόγο"; Και είπανε ότι πήγα στο ταχυδρομείο για να παραλάβω ναρκωτικά εκείνο το πρωί. Μετά έφυγα και απομακρύνθηκα με το αυτοκίνητο. Τους είπα όχι, δεν πήγα στο ταχυδρομείο. Ήμουνα σπίτι και από το σπίτι έφυγα και πήγα στη δουλειά. Τους είπα ότι ένας φίλος μου χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο το πρωί, έτσι μου εβάλαν χειροπέδες και ένας από τους Αστυνομικούς με χαστούκισε, μου είπε "δεν είσαι εσύ αυτός που πήγε στο ταχυδρομείο"; Και του είπα "όχι, δεν πήγα στο ταχυδρομείο". Η Αστυνομία με έβαλε μετά μέσα στο όχημα τους και έψαξαν το αυτοκίνητο που οδηγούσα, αν υπήρχαν οτιδήποτε ναρκωτικά μέσα στο όχημα και δεν βρήκανε οτιδήποτε μέσα στο όχημα. Μετά από εκεί, φύγαμε και πήγαμε στον Αστυνομικό Σταθμό, στα γραφεία τους και όταν πήγαμε εκεί, αμέσως βγήκαμε από το όχημα, με οδήγησαν σε ένα μικρό γραφείο στο κτίριο και κάθισα εκεί κάτω και μετά ήρθε ένας άλλος Αστυνομικός και αυτός επίσης με χαστούκισε. Μου είπε "φέρνεις ναρκωτικά στη χώρα μου"; Και του είπα "όχι" και μετά όταν έφυγα, όταν πήγα εκεί, μου παρουσίασαν το κουτί, με το όνομα XXXXX Gordon. Μετά είδα το πακέτο και τους είπα "δεν έχω καμία ιδέα γι' αυτό, δεν ξέρω οτιδήποτε γι' αυτό, είπα είμαι αθώος". Μετά ο Αστυνομικός είπε ότι είμαι ο ιδιοκτήτης του πακέτου και του είπα "όχι, δεν έχω καμία ιδέα γι' αυτό, δεν πήγα στο Ταχυδρομείο". Του είπα μπορείτε να ελέγξετε τις κάμερες στο Ταχυδρομείο και θα δείτε ότι δεν είμαι το άτομο που πήγε εκεί. Κατ' ακρίβειαν ο φίλος μου ο Akkim είναι αυτός που χρησιμοποίησε το αυτοκίνητο. Μου είπε θα πήγαινε στη Λευκωσία για να πάρει κάποια οικιακά αντικείμενα σε σπίτι φίλου. Του είπα δεν πήγα εκεί. Μετά είπε ο Αστυνομικός ότι 2 άτομα στο Ταχυδρομείο είπαν ότι πήγες εκεί και εγώ του είπα, ας τους αφήσετε να ελέγξουν τις κάμερες, αν δουν το υλικό και το περιεχόμενο από τις κάμερες που υπάρχουν εκεί γύρω, θα τους αποδείξει ότι δεν είμαι το άτομο που πήγε στο Ταχυδρομείο και ότι δεν ξέρω οτιδήποτε για το πακέτο. Έτσι ο Αστυνομικός μου είπε εντάξει, κάθισε και μου ζήτησε κωδικό για το τηλέφωνό μου και τους το έδωσα και έψαξαν το τηλέφωνό μου και δεν βρήκαν οτιδήποτε εκεί και μου είπε και με ρώτησε ποια είναι αυτά τα άτομα στο τηλέφωνό σου και του είπα αυτά τα άτομα είναι οι επαφές μου στην εκκλησία εκεί που προσεύχομαι και μετά ο Αστυνομικός ξεκίνησε να μου ξανακάνει ερωτήσεις. Με ρώτησε για ποιον δουλεύω, του είπα ότι δεν δουλεύω για κανέναν. Είπα ότι δεν κάνω οτιδήποτε δουλειά σχετικά με ναρκωτικά. Του είπα ότι βρίσκομαι στην Κύπρο για 5 χρόνια και δεν έμπλεξα με οτιδήποτε παράνομο ή με οποιανδήποτε παράνομη εγκληματική δραστηριότητα και μου είπε να ομολογήσω για τα ναρκωτικά. Ότι τα ναρκωτικά μου ανήκουν εμένα και μετά θα πουν στο Δικαστήριο ότι συνεργάστηκα μαζί τους και τους είπα είμαι χριστιανός. Τους είπα αν αυτά τα ναρκωτικά ανήκουν σε εμένα και αν εγώ είμαι το άτομο που πήγε στο Ταχυδρομείο, θα πάρω την ευθύνη και θα παραδεχτώ, θα πω ναι. Τους είπα ότι δεν θα παραδεχτώ για κάτι στο οποίο είμαι αθώος. Μου είπε εντάξει, τότε θα μείνεις εδώ μέχρις ότου να παραδεχτείς για τα ναρκωτικά. Μετά του είπα ότι πρέπει να πάρω τηλέφωνο τον μάστορα στην εκκλησία μου για να τον πληροφορήσω σχετικά με αυτό που έγινε, έτσι ώστε να μου βρει δικηγόρο. Έτσι ώστε να δώσω την κατάθεσή μου. Ο Αστυνομικός μου είπε ότι δεν θα μου επιτρέψει να δώσω οποιανδήποτε κατάθεση, ούτε στον δικηγόρο μου, σε οποιονδήποτε δικηγόρο, ακόμη και να τηλεφωνήσω στον μάστορα μου για να μην μιλήσω σε κανέναν, μέχρις ότου να τους πω την αλήθεια για τα ναρκωτικά. Έτσι βρισκόμουνα εκεί για πάνω από 3 ώρες. Δεν μπορούσα να επικοινωνήσω με κανέναν, δεν μπορούσα να τηλεφωνήσω στον μάστορά μου. Μετά από εκεί, με ρώτησαν για τις ταυτότητες. Τους είπα οι ταυτότητες που βλέπετε, οι πλαστές ταυτότητες, είναι αυτές που χρησιμοποιώ για να πάω στη βόρεια Κύπρο και όταν περνάω τα σύνορα και στη νότια πλευρά της Κύπρου. Πήγα στο Τμήμα Μετανάστευσης για να κάνω αίτηση για άσυλο και πήγα στην Υπηρεσία Ασύλου και μου πήραν συνέντευξη και πήρα όλα αυτά τα έγγραφα, ότι ήταν όλα αυτά τα λεφτά σε αυτούς για να τους δείξω ότι με αυτά τα έγγραφα χρησιμοποίησα για να ταξιδέψω στην Κύπρο. Έτσι η κυρία που συνάντησα εκεί, σύλλεξε όλα αυτά τα πράγματα που είχα, ήταν αυτή που μου έπαιρνε τη συνέντευξη. Έτσι μετά που ολοκληρώθηκε η συνέντευξη, μου τα ξαναέδωσε, μου είπε κράτησέ τα, μου είπε αν τα ξαναχρειαστούμε για να επιβεβαιώσουμε οτιδήποτε άλλο, μου είπε θα σε πάρουμε τηλέφωνο, για να τα ξαναφέρεις. Έτσι αυτός ήταν ο λόγος που αυτές οι ταυτότητες ήταν μαζί μου και η σχέση μου μεταξύ εμένα και του φίλου μου του Akkim έχει τελειώσει, επειδή με έσωσε, μου έσωσε τη ζωή. Ήμουν πρώην αξιωματικός στρατού στη Μονάδα Ενότητας Πληροφοριών. Έτσι εργαζόμασταν για να ρίξουμε την κυβέρνηση και αυτό απέτυχε. Έτσι αυτό ήταν το άτομο πριν από το πραξικόπημα. Στον στρατό πάντα έχουμε 2 επιλογές. Όταν αποτύχει το πραξικόπημα να δραπετεύσεις ή να παραδοθείς και να αντιμετωπίσεις το Στρατιωτικό Δικαστήριο. Έτσι απέτυχε το πραξικόπημα και όταν έγινε αυτό και ο Akkim ήταν πρώην αξιωματικός στρατού, έτσι και αυτός επίσης ήταν έτοιμος για να ρίξουμε την κυβέρνηση, έτσι όταν απέτυχε το πραξικόπημα, ήταν αυτός που μας έβαλε, που μας παρέλαβε με το υπόλοιπο, στη Νήσο Μακάρθι. Είναι ένα μέρος που μας παίρνει από την Αφρική στην Ευρώπη, έτσι ριψοκινδύνευσε τη ζωή του για να μας φέρει με πλοίο και να μας παραλάβει και να μας περάσει στη Σενεγάλη και αυτός είναι που με βοήθησε να έρθω στη βόρεια Κύπρο, επειδή δεν ήταν ασφαλές για εμένα να μείνω στη Σενεγάλη, επειδή και οι 2 χώρες ανταλλάσσουν πληροφορίες. Έτσι ταξίδεψα από τη Σενεγάλη με πλοίο στη βόρεια Κύπρο, στο Μαρόκο, στην Τινησία, στην Τουρκία και μετά στη Βόρεια Κύπρο και έκανα μόνο 3 εβδομάδες στη Βόρεια Κύπρο. Μετά τους πλήρωσα για να με φέρουν εδώ και αυτή είναι η σχέση που έχω εγώ με αυτόν. Αυτήν τη σχέση που κρατάμε ως κάποιον ο οποίος ριψοκινδύνευσε τη ζωή του για να έρτει να μας σώσει εκείνη τη στιγμή. Έτσι αυτή είναι η σχέση μεταξύ εμού και του Akkim. Καταλήγω Εντιμότατε, από τότε που ήρθα στην Κύπρο, εδώ και 5 χρόνια τώρα, δεν εμπλάκηκα ποτέ με οτιδήποτε παράνομο. Όταν ήρθα στην Κύπρο, τους πρώτους 3 μήνες, ξεκίνησα να εργάζομαι εθελοντικά με τον Ερυθρό Σταυρό στη Λάρνακα. Πήγαινα εκεί, καθάριζα τον χώρο, καθάριζα το γρασίδι, βοηθούσα με τα φαγητά τους εθελοντικά. Από εκεί, επίσης εργάστηκα εθελοντικά με τον Όασης, ο οποίος είναι ένας χριστιανικός οργανισμός που βοηθά την κοινότητα και βοηθά τους φτωχούς ανθρώπους και αυτούς που το έχουν ανάγκη. Εργάστηκα εθελοντικά μαζί τους και μέχρι τη μέρα που με συνέλαβαν, όποτε με παίρνει τηλέφωνο, πηγαίνω και τους βοηθάω όταν χρειάζεται τη βοήθειά μου. Επίσης εργάζομαι εθελοντικά με το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης Erasmus, ως πρότυπο. Μπορείτε να ελέγξετε τα video, είναι διαδικτυακά στο Youtube με τις συνεντεύξεις μου και επίσης με άλλο ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα Ακουάηρ, εργάστηκα επίσης εθελοντικά μαζί τους και επίσης πέρσι έκανα 2 προτάσεις έργων γι' αυτούς, σχετικά με την ενσωμάτωση, πώς να ενσωματώνονται τα άτομα μαζί, τα οποία έργα η ευρωπαϊκή επιτροπή ενέκρινε και θα τα εφάρμοζε φέτος, αλλά εξαιτίας του κορωνοϊού, ο κορονωϊός επηρέασε τα πάντα. Επίσης εργάζομαι στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Συνήθως με καλούν να πάω εκεί να συζητήσω με θέματα σχετικά με τη ζωή και τη νεολαία και για τη μετανάστευση, για ποιο λόγο ο κόσμος μετακινείται από το ένα μέρος στο άλλο και επίσης στην εκκλησία μου που βρίσκομαι, στην κοινοτική εκκλησία στη Λάρνακα, είμαι ηγέτης εκεί και εργάζομαι εκεί εθελοντικά και επίσης βοηθώ, εξυπηρετώ άτομα στην κοινότητα που το χρειάζονται και πολλά άτομα στην εκκλησία όταν θέλουν να ταξιδέψουν στο Ηνωμένο Βασίλειο ή σε άλλα μέρη για διακοπές, θα με πάρουν τηλέφωνο και μου παραδίδουν τα κλειδιά των διαμερισμάτων τους, για να φροντίσω τα διαμερίσματά τους μέχρι να επιστρέψω, θα πάω εκεί να καθαρίσω τα διαμερίσματά τους και να κάνω οτιδήποτε. Κανένα από αυτά τα άτομα δεν έκανε παράπονο ότι λείπει οτιδήποτε από το διαμέρισμά τους ή ακόμη και χρήματα. Επίσης εργάζομαι ως φροντιστής. Πηγαίνω βοηθάω ηλικιωμένα άτομα όπου δεν μπορούν να κάνουν μπάνιο μόνα τους, δεν μπορούν να καθαριστούν. Το κάνω αυτό εθελοντικά. ....................................................». Μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης - θέτουσα εκ των πραγμάτων το Δικαστήριο σε πλεονεκτική θέση να βλέπει και να αξιολογεί τους μάρτυρες, με όλα τα ευεργετήματα που τούτο ενέχει (βλ. κατ' αναλογίαν, Μελή ν Κωνσταντίνου και Άλλων, ΠΕ 2/13, ημ. 13.3.19) - παρακολουθήσαμε και ακούσαμε με την ίδια προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεταν. Θέσαμε ως δείκτη, μεταξύ άλλων, το διαδικαστικό στάδιο από το οποίο ανέκυψε η μαρτυρία, την πηγή και κύρος της γνώσης των μαρτύρων, το όποιο προσωπικό τους συμφέρον ή προκατάληψη στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να δουν ή να καταλάβουν τα διαδραματιζόμενα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή για να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων (υπολογιζόμενης της μεσολαβούσας διερμηνείας), τις υπερβολές, ανακολουθίες ή και αντιφάσεις (σε παραλληλισμό με τις μικροαντιφάσεις), τις προηγούμενες γραπτές και προφορικές ασυνεπείς ή αντιφατικές τους δηλώσεις, τη φιλαλήθεια τους και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεων τους και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία. Ήμασταν προσεκτικοί να μην αποδώσουμε υπέρμετρο βάρος στα εξωτερικά γνωρίσματα της μαρτυριακής τους διαγωγής, μια και τούτο ενέχει εγγενή επικινδυνότητα (βλ. κατ' αναλογίαν, Νικολάου ν Παπαϊωάννου

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1797, 1806), αφού δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να είναι ιδιαζόντως ικανοί στο να φανερώνουν μια παράταιρη εικόνα από εκείνη που πραγματικώς τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1(Α) ΑΑΔ 401, 406), μα και γιατί μερικές συμπεριφορές στο εδώλιο μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτίων και όχι πάντοτε από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Χρίστου ν Ηροδότου και Άλλων

(2008)1(Α) ΑΑΔ 676, 685). Σταθμίζοντας τη μαρτυρία, τελούσαμε σε διαρκή εγρήγορση μήπως και συμπλέξουμε απαραδέκτως την αξιοπιστία με το εφαρμοζόμενο βάρος και επίπεδο απόδειξης (βλ. κατ' αναλογίαν, Λεριός ν Αλεξίου και Άλλου

(2000)1(Β) ΑΑΔ 1195, 1205, Αθανασίου και Άλλου ν Κουνούνη

(1997)1(Β) ΑΑΔ 614, 636-642). Αποτιμώντας τη μαρτυρία δεν περιοριστήκαμε στην ατομική αξιολόγηση τής αξιοπιστίας των μαρτύρων αλλά συσχετίσαμε και αντιπαραβάλαμε τη μαρτυρία με το σύνολο της υπόλοιπης μαρτυρίας (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωαννίδη και Άλλων ν Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, ΠΕ 80/13, ημ. 13.1.20, Γερολέμου ν Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Άλλου, Ποιν. Έφ. 486/12, ημ. 10.9.19, Ιορδάνους ν Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 152/14, ημ. 19.4.18, Φώτσιου ν Ηροδότου

(2010)1(Β) ΑΑΔ 1172, 1175). Αξιολογώντας τους μάρτυρες, αυτουπενθυμιστήκαμε ότι, ακόμη και η απόρριψη κάποιων εκδοχών τους, δεν οδηγεί δίχως άλλο σε αποκήρυξη της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Αυξεντίου ν Δίγκλη

(2007)1(Β) ΑΑΔ 1367, 1371). Εφόδιο αξιολόγησης αποτέλεσε και η δικαστική τριβή, εμπειρία και γνώση για την ανθρώπινη προσωπικότητα, γνώμονες που, πέραν της εγγενούς και ιδιάζουσας διεργασίας που γίνεται συνειδησιακώς από τον Δικαστή, προσδίδουν σε αυτόν δυνατότητα κρίσης (ανθρώπινη πάντοτε), για εύρεση της αλήθειας (βλ. κατ' αναλογίαν, Καραολή ν Ραδιοφωνικού Ιδρύματος Κύπρου και Άλλων, ΠΕ 418/11, ημ. 15.2.18, ΣΠ ν Αστυνομίας

(2014)2(Α) ΑΑΔ 468, 491, C&A Pelekanos Associates Limited v Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273, 1280-1281). Τη μαρτυρία των αστυνομικών οργάνων την πραγματευθήκαμε με ιδιαίτερη προσοχή, εκτιμώντας προς τούτο κάποιες παρατηρήσεις στην Volettos v The Republic

(1961)CLR 169, 180-182, έτσι ώστε να διακριβώσουμε αν τα όσα ανέφεραν εξέφραζαν, τωόντι, πιστώς και επακριβώς την πραγματικότητα. Οι μάρτυρες κατηγορίας (σε διαφορετική έκταση ο καθένας), μας δημιούργησαν καλή εντύπωση, αφού ήσαν κατά κανόναν σταθεροί, συνεπείς και προσηλωμένοι στην αδιάθλαστη παράθεση της μαρτυρίας τους, με αναφορά και στις γραπτές καταθέσεις που είχαν παράσχει προς την Αστυνομία (στον βαθμό που τις είχαν δώσει). Ο κατηγορούμενος μας δημιούργησε κακή εντύπωση. Ήταν αντιφατικός, ανακόλουθος, ασυνεπής και (με κάθε σεβασμό) με τάσεις αποστασιοποίησης από οτιδήποτε θα μπορούσε ενδεχομένως (και στο μυαλό του) να τον εμπλέξει σε όσα του αποδίδονται. Επεξηγούμε την αξιολογική μας κρίση για όλους τους μάρτυρες (και τον κατηγορούμενο εννοείται). Πριν το πράξουμε, τονίζουμε ότι το γεγονός πως κάποιοι μάρτυρες έγιναν δεκτοί ως αξιόπιστοι, δεν εξυπακούει αδηρίτως ότι τα όσα είπαν υπέχουν και ανάλογης αποδεικτικής βαρύτητας, μια και το ζήτημα της γενικότερης μαρτυριακής αξιοπιστίας δεν εναρμονίζεται κατ' ανάγκην με την αποδεικτική δύναμη της μαρτυρίας τους (βλ. κατ' αναλογίαν, Κίμωνος ως Εκκαθαριστή της Blue Seal Shoes Ltd v Χρ. Ιωάννου & Υιοί (Υποδήματα) Λτδ, ΠΕ 66/13, ημ. 4.11.19, Ευσταθίου ν Μιχαήλ και Άλλης, ΠΕ 269/12, ημ. 23.7.19, Θεοχαρίδης ν Ιωάννου και Άλλων

(2012)1(Β) ΑΑΔ 1311, 1319-1322). Ο XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1), έδωσε τη μαρτυρία του με τρόπο επαγγελματικό, χωρίς ιδιοτελή κίνητρα ή αρνητική προδιάθεση κατά του κατηγορουμένου, ή υπέρ οιουδήποτε άλλου. Δεν διέλαθε την προσοχή πως κατά την αντεξέταση ο μάρτυς είχε αναφερθεί - και είπαμε ότι θα επανέλθουμε σε τούτο και το πράττουμε τώρα - στον αριθμό κλήσης XXXXX71 λέγοντας πως «. τα 6 τελευταία ψηφία του συγκεκριμένου αριθμού που αναγράφεται στη χάρτινη συσκευασία αναγράφονται και στο πακέτο ως το τηλέφωνο, στοιχεία του παραλήπτη των ναρκωτικών». Μετέπειτα, ο μάρτυς είπε ότι τα υπό αναφοράν έξι ψηφία «.. όπως ανέφερα και προηγουμένως ομοιάζουν με τα ψηφία που αναγράφονται στη χάρτινη συσκευασία, το τεκμήριο που παρέλαβα . Από το τέλος τα τελευταία 6 ψηφία, στο χαρτοκιβώτιο απουσιάζουν 2 αριθμοί». Προσεγγίσαμε την έκφανση αυτή με την απαραίτητη προσοχή, όπως και την απάντηση του μάρτυρα κατά την αντεξέταση πως «Ταυτίζονται οι τελευταίοι 4 αριθμοί, δηλαδή το

1. Από το πακέτο λείπει ο αριθμός 79 και μετά ταυτίζεται ο αριθμός 96». Δεν θεωρούμε πως η κάποια ασυμφωνία που παρατηρείται, πήγασε από οτιδήποτε άλλο παρά από λανθασμένη αναφορά, η οποία εκτός του ότι δεν έτυχε άμεσης αντεξεταστικής επίθεσης, διευκρινίστηκε αργά ή γρήγορα κατά την επανεξέταση. Δεν κρίνουμε πως ο μάρτυς έδωσε μαρτυρία με τρόπο που να δημιουργεί καν συνειρμό περί άλλων συμφερόντων ή κινήτρων. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1). Η XXXXX Πιερή (ΜΚ2), αναφέρθηκε ως είπαμε σε διάφορα που έλαβαν χώραν υπό τη δική της οπτική στο Ταχυδρομείο Λάρνακας στις 9.9.
2. Απάρτισε - και δικαιολογημένως θα λέγαμε - εύστοχη αναφορά του κ. Παπαντωνίου ότι η μαρτυρία της μάρτυρος επί του ζητήματος της αναγνώρισης μπορεί και να μην ήταν ακριβής. Το ίδιο δικαίως για την επί τούτω μαρτυρία της μάρτυρος, μίλησε και ο κ. Αντωνίου, χαρακτηρίζοντας τη μαρτυρία αυτή (αναγνώρισης) ως ποιοτικώς ελλιπή. Η μάρτυς δεν εψεύσθη. Δεν προσήλθε στρατευμένη για να ενοχοποιήσει τον κατηγορούμενο. Ήρθε, ως παρατηρήσαμε, για να πει την αλήθεια για όσα η ίδια βίωσε και παρατήρησε. Δεν ξέφυγε την προσοχή, πως ρωτήθηκε η μάρτυς κατά την αντεξέταση εάν κατ' εκείνη την επίμαχη περίοδο, «. έμπαιναν με μάσκα ή χωρίς μάσκα.» όσοι εισέρχονταν εντός του Ταχυδρομείου Λάρνακας, με την μάρτυρα να απαντά ότι εισέρχονταν με μάσκα. Η αναφορά δεν ισοδυναμεί με θέση πως (ακόμα και αν ήταν ο κατηγορούμενος εκείνος που εισήλθε στο Ταχυδρομείο στις 9.9.20), τούτος απαρεγκλίτως θα έπρεπε να φορούσε και μάσκα (συνεχώς ή άλλως) και αυτό γιατί η αναφορά της μάρτυρος μακροσκοπικώς είναι που πρέπει να ιδωθεί και όχι μικροσκοπικώς. Είναι γεγονός ότι η μάρτυς σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας της δεν φάνηκε να είναι βεβαία για το κατά πόσον ο κατηγορούμενος φορούσε ή όχι μάσκα, αλλά και για το πώς ακριβώς ήταν ενδεδυμένος, αν δηλαδή φορούσε κόκκινο χρώμα φανέλας ή όχι, ή άλλο χρώμα παρόμοιο με το κόκκινο και ούτω καθεξής. Το ότι η μάρτυς - σε αντίθεση με την XXXXX Μάμα (ΜΚ3) - είπε ότι ο κατηγορούμενος «. Δεν είχε και κάτι άλλο ιδιαίτερο για να πούμε», δεν μειώνει την αξιοπιστία της ή αμβλύνει το ενιαίο της εκδοχής της Κατηγορούσας Αρχής. Δεν βλέπουν και παρατηρούν όλοι τα ίδια. Κρίνουμε πως η μάρτυς έδωσε αξιόπιστη μαρτυρία, υπό την έννοια ότι παρέθεσε τα όσα είδε με γνησιότητα και αποστασιοποίηση, μ' όλη την πτωχή ποιότητα τής από μέρους της αναγνώρισης του κατηγορουμένου (κάτι που εξάλλου παραδέχθηκε και ο κ. Αντωνίου στη γραπτή του αγόρευση). Δεχόμαστε τη μαρτυρία της XXXXX Πιερή (ΜΚ2), υπό τις αιρέσεις που προείπαμε. Η XXXXX Μάμα (ΜΚ3), ήταν εντυπωσιακή από απόψεως μαρτυριακής συμπεριφοράς και τρόπου απάντησης στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν. Διηγήθηκε λεπτομερώς την όλη συμμετοχή της στα όσα διαδραματίζονταν μπροστά της στο Ταχυδρομείο Λάρνακας κατά τον τρόπο που ανέφερε στην κατάθεση της/Έγγραφο Γ, λέγοντας ότι ξεχώρισε από το παρουσιαστικό του κατηγορουμένου κάτι το πολύ χαρακτηριστικό (ως η ίδια το προσδιόρισε), που δεν ήταν άλλο από τα «. πολύ χαρακτηριστικά. χείλη του» ως είπε. Μάλιστα, ζήτησε, ενώ κατέθετε, να αφαιρέσει τη μάσκα ο κατηγορούμενος ο οποίος ίστατο κατά τον κρίσιμο χρόνο εντός του εδωλίου (και την οποία φορούσε εξαιτίας των προστατευτικών μέτρων ως εκ της πανδημίας του κορωνοϊού), ώστε να «. μπορώ να είμαι 100%, τώρα είμαι 99%». Όπερ και εγένετο. Ο κατηγορούμενος έβγαλε τη μάσκα και αναγνωρίστηκε από την μάρτυρα. Η μάρτυς, ως είπε αλλού στη μαρτυρία της, δεν είναι στη δικαστική αίθουσα που αναγνώρισε για πρώτη φορά τον κατηγορούμενο, αλλά από προηγουμένως, ως συναφώς αναπαρέστησε στη μαρτυρία και έτσι μολονότι - όπως και στην περίπτωση της XXXXX Πιερή (ΜΚ2) - αυτοπροειδοποιηθήκαμε για όλους τους εγγενείς και ελλοχεύοντες κινδύνους αναγνώρισης κατηγορουμένου ενώ τούτος βρίσκεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου, δεν εντοπίσαμε κάτι που να μιαίνει τη δική της μαρτυρία αναγνώρισης του κατηγορουμένου (βλ. κατ' αναλογίαν, Lawrence v R

(2014)UKPC 2, France v R

(2012)UKPC 28). Η μάρτυς ήταν πολύ λεπτομερής και ως προς τους λόγους που την ώθησαν να είναι συγκεντρωμένη βλέποντας τον κατηγορούμενο στο Ταχυδρομείο Λάρνακας, λέγοντας ότι ενώ αυτός είχε κληθεί από το υπαλληλικό προσωπικό για να δώσει κάποιες εξηγήσεις ή και να παραμείνει εντός του ταχυδρομείου, διάλεξε να φύγει, με συνεπόμενο η μάρτυς να παρακολουθεί προσεκτικώς τον ίδιον και τις κινήσεις του. Έδωσε επεξηγήσεις η μάρτυς και για την ενδυμασία του ατόμου το οποίο είχε εντοπίσει στο Ταχυδρομείο Λάρνακας, περιγράφοντας πως «. για τα ρούχα, θυμάμαι ότι φορούσε τζιν στο κάτω μέρος, σκούρα φανέλα στο πάνω μέρος και στο κεφάλι κάτι σαν καπέλο τζόκεϋ». Τοποθετήθηκε και επί του χρώματος της σκούρας φανέλας, επιλέγοντας μολαταύτα αμέσως να πει πως δεν ήταν βέβαιη για τούτο και άρα «. ότι και να σας πω δεν είμαι βέβαιη, προτιμώ να μην πω κάτι». Μια και περί αναγνώρισης του κατηγορουμένου ο λόγος - και παραμένοντας στη θεματική της μαρτυριακής αξιολόγησης της μάρτυρος - και έχοντας κατευθύνει την προσοχή με την αναγκαία φροντίδα σε όσα ευστόχως είπε ο κ. Παπαντωνίου για το ευρύτερο ζήτημα της αναγνώρισης και των ανακολουθιών ή αντιφάσεων (κατά τον συνήγορο) των XXXXX Πιερή (ΜΚ2) και XXXXX Μάμα (ΜΚ3), λέμε ότι η XXXXX Μάμα (ΜΚ3), ενώ είχε τοποθετηθεί με τρόπο που μπορεί και να εκλαμβανόταν ως απόλυτος για το αν το πρόσωπο που είδε στο Ταχυδρομείο Λάρνακας φορούσε ή όχι μάσκα, κατέληξε να πει πως ο κατηγορούμενος μπορεί να είχε κατεβασμένη τη μάσκα κατά τους κρίσιμους χρόνους (κάτω στο πιγούνι) και πως βλέποντας το πρόσωπο του εξακρίβωσε εκείνο που την εντυπωσίασε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο, δηλαδή «. τα χείλη του» (υπονοώντας τα σαρκώδη και μεγάλα χείλη του κατηγορουμένου). Η μάρτυς κατέγραψε τους αριθμούς εγγραφής του αυτοκινήτου με το οποίο το άτομο αυτό διέφυγε. Η μάρτυς - και τούτο συγκρότησε και ένα μόνο ψήγμα της ζωντάνιας με την οποία κατέθεσε (αλλά και της ευστροφίας την οποία επέδειξε στο εδώλιο), απαντώντας σε ερώτηση για το αν «Γίνεται αυτό το πράμα; Δηλαδή να αναζητήσει κάποιος πακέτο με υπόδειξη του tracking number πάνω στο τηλέφωνο;», απάντησε πως κατά την ακολουθούμενη διαδικασία είναι εφικτό να «. τον ενημερώνει ο αποστολέας του αντικειμένου ότι σου έχω στείλει αυτό το αντικείμενο με το τάδε tracking number και αφού φτάσει στην Κύπρο πήγαινε γύρεψε το εσύ από το ταχυδρομείο της περιοχής σου γιατί μπορεί για κάποιο λόγο να, τη συγκεκριμένη περίπτωση ίσως ο κατηγορούμενος να έχει δώσει λάθος διεύθυνση και να μην θέλει να τον εντοπίσουν, ίσως να έχει δώσει λάθος κινητό για τον ίδιο λόγο, οπότε έρχεται ο ίδιος και το εντοπίζει με το tracking number, το παίρνει και φεύγει και δεν υπάρχουν στοιχεία ότι ήρθε στη συγκεκριμένη διεύθυνση κάτι». Για ό,τι μπορεί να αξίζει τούτη η θέση της, δεν αμφισβητήθηκε ευθέως από την Υπεράσπιση, μηδέ και προτάχθηκε ως ανατρεπτική της μαρτυριακής διαγωγής της μάρτυρος. Δεχόμαστε τη μαρτυρία της XXXXX Μάμα (ΜΚ3). Ο XXXXX Singh (ΜΚ4), έδωσε τη μαρτυρία του κατά τα προρρηθέντα, με κύριο άξονα αναφοράς τη γραπτή του κατάθεση/Έγγραφα Δ και Δ.1. Ήταν απομακρυσμένος από ιδιοτελή συμφέροντα. Κατέθεσε αμερόληπτα και με ειλικρίνεια. Ο μάρτυς περιέπεσε σε κάποια ανακολουθία - αντίφαση κατά την Υπεράσπιση, λάθος κατά την Κατηγορούσα Αρχή - για την ημερομηνία 10.9.20 (που είπε πως τον είχε επισκεφθεί ο κατηγορούμενος για να τον ρωτήσει περί της ταχυδρομικής ειδοποίησης), ημερομηνία κατά την οποία δεν μπορούσε εντούτοις, κατά παραδεκτό γεγονός, να είχε ο μάρτυς οποιαδήποτε επαφή με τον κατηγορούμενο αφού ο τελευταίος βρισκόταν υπό κράτηση για την υπόθεση. Ο κ. Αντωνίου απέδωσε, ως είπαμε, το γεγονός τούτο σε προφανές λάθος. Μπορεί και να ήταν. Μα όπως και να έχουν τα πράγματα - και χωρίς να διαπιστώνουμε ότι ο μάρτυς είπε ψέματα ενώπιον μας - το όποιο αυτό σφάλμα θα μπορούσε να το είχε ανασκευάσει ο μάρτυς, ίσως κατά την επανεξέταση, όμως κάτι τέτοιο δεν έγινε και έτσι, καίτοι θεωρούμε τη μαρτυρία του μάρτυρα κατά τα άλλα ως αξιόπιστη, δεν δεχόμαστε τη μαρτυρία του για την ημερομηνία της υποτιθέμενης συνάντησης του με τον κατηγορούμενο στις 10.9.20. Δεχόμαστε όμως την υπόλοιπη μαρτυρία του (που δεν συσχετίζεται με την περί ης ο λόγος εσφαλμένη ημερολογιακή αναφορά του). Τούτο αποτελεί μία απολύτως αποδεκτή δικαστική επιλογή κατά τη νομολογία - και παραπέμπουμε ενδεικτικώς στην Evpalia Trading Ltd v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 162, 168 - η οποία ορίζει πως μπορεί κατά ενάσκηση διακριτικής ευχέρειας να γίνει αποδεκτό ως αξιόπιστο, μέρος της μαρτυρίας ενός κατά τα άλλα αξιόπιστου μάρτυρα, σε αντίθεση με άλλο μέρος της, που μπορεί και να απορριφθεί για οποιοδήποτε λόγο. Δεχόμαστε τη μαρτυρία του XXXXX Singh (ΜΚ4), υπό το πρίσμα που αναπτύξαμε. Ο κατηγορούμενος δεν μας δημιούργησε καλή εντύπωση. Είπαμε γιατί. Θα το εξειδικεύσουμε. Ο κατηγορούμενος τήρησε μία στάση αμυντικογενή και σαφώς, ως εντοπίσαμε από την Έδρα, στοχευμένη στο να τον ουδετεροποιήσει (κατά το έλασσον) και να τον απομακρύνει παντελώς (κατά το μείζων), από την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής. Ξετύλιξε σειρά γεγονότων τα οποία κατά τη θέση του διαδραματίστηκαν εκτός Κύπρου, εμπλέκοντας ζητήματα πολιτικής στη χώρα του αλλά και εμπλοκής του σε διάφορες πραξικοπηματικές πράξεις, ως τις χαρακτήρισε, με τη συνδρομή κιόλας κάποιου άλλου ατόμου - με το όνομα Akkim (XXXXX Gomez) - το οποίο (κατά τα αναφερθέντα του κατηγορουμένου), φαίνεται να συσχετίζεται και με όσα κειμένως απασχολούν. Εκείνο που δεν μπορεί να παραγνωριστεί - και έχουμε υπόψιν τη νομολογία που αφορά στο ζήτημα, όπως την είχαμε και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της XXXXX Μάμα (ΜΚ3), η οποία δεν αναφέρθηκε στα χαρακτηριστικά χείλη του κατηγορουμένου στην κατάθεση/Έγγραφο Γ - είναι ότι ο κατηγορούμενος δεν μίλησε ποτέ για το άτομο αυτό προς την Αστυνομία, προς τον XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1), ή προς άλλον, για να προβάλει τη σχετική εκδοχή. Βεβαίως, καθόλου δεν σημαίνει πως οι εκδοχές αυτές του κατηγορούμενου, ως μη αποτυπωθείσες ή αναφερθείσες προς την Αστυνομία, ή ακόμη και στην ανακριτική κατάθεση του/Τεκμήριο 9, κατατάσσουν αβρόχοις ποσίν τη μαρτυρία και εκδοχή του ως αναξιόπιστη. Κάθε άλλο. Ως ζήτημα αρχής, όταν μάρτυς παραλείπει κατά τη γραπτή κατάθεση προς την Αστυνομία, ή υπό άλλες συνθήκες, να αποτυπώσει τα όσα γνωρίζει, ή τα όσα εκ των υστέρων ανακύπτουν ως κρίσιμα και τα οποία ήσαν εις γνώσιν του, τούτο δεν οδηγεί άνευ ετέρου σε απόρριψη της μαρτυρίας του ή της εκδοχής του, αφού αυτή επιβάλλεται να προσεγγιστεί στο σύνολό της, με ιδιαίτερη όπως πάντα προσοχή και δικαστική εγρήγορση (βλ. κατ' αναλογίαν, Ιωάννου ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 14,19). Εν προκειμένω, ο κατηγορούμενος - σε αντίθεση με την περίπτωση της XXXXX Μάμα (ΜΚ3) την οποία αναπτύξαμε πιο πάνω - δεν ανέφερε πειστικώς και αληθώς οτιδήποτε που να δικαιολογεί και αιτιολογεί την παράλειψη του να αναφερθεί στον ούτω λεγόμενο Akkim και στην ανάμιξη του σε ό,τι είναι που ισχυρίστηκε ο κατηγορούμενος. Τα περί Akkim και όσα τον περιβάλλουν (κατά τον κατηγορούμενο), δεν τέθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας και ιδιαίτερα στον πλέον κατάλληλο εξ αυτών XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1) ούτως ώστε να του δινόταν η ευκαιρία να τοποθετηθεί, χώρια από το ότι η μη αναφορά του ζητήματος προς τις ανακριτικές αρχές αποστέρησε από αυτές αλλά και από τον κατηγορούμενο, τη δυνατότητα να διερευνήσουν τα όσα τούτος, οψίμως θεωρούμε, ανέφερε στη δίκη. Περί τούτου τοποθετήθηκε υποδειγματικώς και ο κ. Αντωνίου στην αγόρευση του (στη σελίδα 4), καταγράφοντας και το ότι ο κατηγορούμενος στις απαντήσεις «.τις οποίες έδωσε κατά την σύλληψη του καμιά αναφορά δεν υπάρχει σε κάποιο Ακιμ ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Επίσης ο κατηγορούμενος απέφευγε να εξηγήσει πως και δεν υπάρχει αναφορά στις καταθέσεις του σε κάποιο Ακιμ παρόλο που ισχυρίζεται ότι είπε στους αστυνομικούς «πάνω από 6 φορές» για αυτό το πρόσωπο.». Ο κατηγορούμενος είχε πει (κατά μια εκδοχή του), πως επικοινωνούσε για αρκετά έτη με τον λεγόμενο «Akkim» μέσω «What΄s Up» και ότι μετά από αυτή τη χρονική περίοδο μιλούσε μαζί του στον αριθμό τηλεφώνου που του είχε δώσει ο Akkim (βλ. Τεκμήριο 3). Ο κ. Αντωνίου αντεξέτασε τον κατηγορούμενο επί του ζητήματος ρωτώντας τον αν διερωτήθηκε τούτος «. πως και έδωσε σου εκείνη τη νύχτα μετά από 4 χρόνια που μιλούσετε με το What΄s Up, ήρτε εκείνη τη νύχτα να σου δώσει τον συγκεκριμένο αριθμό;», με τον κατηγορούμενο να αποφεύγει φανερώς να απαντήσει και να καταφεύγει σε γενικότητες προτάσσοντας «. Δεν σκέφτομαι τίποτα, διότι κάποιος που ριψοκινδυνεύει τη ζωή του, για να έρθει να σε σώσει, όταν απέτυχε η αποστολή μας, ριψοκινδύνευσε, διότι θα μπορούσε να πέσει στα πυρά και να σκοτωθεί. Δεν σκέφτομαι κάτι αρνητικό για αυτόν, είναι απλώς μια φυσιολογική φιλία». Ο κατηγορούμενος δεν ήθελε να πει την αλήθεια. Σε σχέση προς τις περί ων ο λόγος κλήσεις με τον Akkim, ο κατηγορούμενος είπε πως τις είχε επιδείξει προς την Αστυνομία, όμως όταν κλήθηκε κατά τη δίκη (και ενώ έδινε μαρτυρία) να ελέγξει το γεγονός χρησιμοποιώντας το κινητό τηλέφωνο/Τεκμήριο 2, δεν τις εντόπισε εκεί, δίχως να δίνει και καμιά ιδιαίτερα πειστική αιτιολογία για τούτο. Περιπλέον, αρνήθηκε ότι υπέγραψε τη γραπτή συγκατάθεση/Τεκμήριο 10 για έλεγχο του κινητού του τηλεφώνου

(96255789), παρόλο που είχε πει κατά την αντεξέταση πως μετά που εισήλθε (στα γραφεία της ΥΚΑΝ) ως εκ της σύλληψης του, κάποιος αστυνομικός του είχε ζητήσει τον κωδικό του κινητού τηλεφώνου του και πως ο κατηγορούμενος του έδωσε τον κωδικό και του είπε «. δεν έχω τίποτα να κρύψω, πάρε το τηλέφωνο μου. Του έδωσα τον κωδικό. Μετά από 2 ώρες, ήρθε με την αίτηση συγκατάθεσης για να υπογράψω ότι θα είναι νόμιμο, ότι είναι άδεια, έτσι ώστε να εισέλθει αυτός στο τηλέφωνο μου. Του είπα ούτως ή αλλιώς μπήκε στο τηλέφωνό μου. Δεν χρειάζεται καν να υπογράψω καμία φόρμα και αρνήθηκα να υπογράψω την αίτηση συγκατάθεσης». Όταν στη συνέχεια υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο η γραπτή συγκατάθεση/Τεκμήριο 10, είπε πως ο υπό αναφοράν αστυνομικός του είχε πει «. απλώς βάλε το όνομά σου πάνω σε αυτό. Αυτό ήταν την επόμενη μέρα που έβαλα το όνομα μου. Ήταν η επόμενη μέρα». Όταν ρωτήθηκε αντεξεταστικώς, γιατί δεν δέχθηκε να υπογράψει (τη γραπτή συγκατάθεση/Τεκμήριο 10) την πρώτη μέρα και δέχθηκε να την υπογράψει την επομένη, ο κατηγορούμενος με τρόπο που, ως είδαμε από την Έδρα, πάσχιζε να αποφύγει παντοιοτρόπως όσα νόμιζε ότι επέρχονταν, είπε πως το έκανε αυτό γιατί ο αστυνομικός του είπε «. είτε σου αρέσει είτε όχι, πρέπει να το υπογράψεις και εκείνη τη στιγμή δεν είχα δικηγόρο και δεν είχα τι να κάνω». Παρεμβάλλουμε, για ό,τι αξίζει ως γνώμονας συνέπειας της υπερασπιστικής εκδοχής, ότι οι θέσεις αυτές του κατηγορούμενου δεν υποβλήθηκαν (αν και δόθηκε η ευκαιρία) προς τον XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1). Οι αναφορές του κ. Αντωνίου στην σελίδα 5 της αγόρευσης του, εντόπισαν ακόμη ένα ζήτημα που αφορά στην αξιοπιστία του κατηγορουμένου. Τούτη η πτυχή, που σημειώσαμε και εμείς, αφορά όσα διαδραματίστηκαν ενώπιον μας αναφορικώς προς κάποια εφαρμογή (application) στο κινητό τηλέφωνο/Τεκμήριο 2 για την οποία ο κατηγορούμενος είχε δηλώσει άγνοια κατά την αντεξέταση με τρόπο πολύ ζωντανό θα πρέπει να πούμε (πλην όμως εξόφθαλμα επίπλαστο), ορκιζόμενος στον Θεό και υψώνοντας το Ευαγγέλιο δηλώνοντας πως «. εδώ ο Θεός είναι μάρτυρας μου. Δεν έχω καμία ιδέα, δεν ξέρω τι είναι, τι λέει το τηλέφωνο μου». Η σημασία του ζητήματος της εφαρμογής σύγκειται στο ότι (ως σωστά υπέδειξε ο κ. Αντωνίου), υπήρχε εκεί περιεχόμενο «. το μοναδικό «tracking number» του επίδικου δέματος με τα ναρκωτικά και ο κατηγορούμενος εξέφρασε άγνοια για την ύπαρξη του». Ο μοναδικός αυτός αριθμός (tracking number), είναι εκείνος που απεικονίζεται ως CP000071815SL στις φωτογραφίες 1-3 (βλ. Τεκμήριο 1), αλλά και στο Τεκμήριο 7. Εγείρονται δύο σημεία εν σχέσει προς τη θεματολογία αυτή. Πρώτον, αφέθηκε να νοηθεί - και τούτο αφορά στην αξιοπιστία του κατηγορουμένου αλλά και στην εκδοχή του - πως το τηλέφωνο/Τεκμήριο 2 (που βρέθηκε στην τσέπη του παντελονιού του ως είπε ο Κυριάκος Κυριάκου (ΜΚ1) χωρίς να αμφισβητηθεί), έτυχε αθέμιτης αστυνομικής παραβίασης ή παρέμβασης. Η θέση παρέμεινε αιωρούμενη ως νέα θεωρία δίχως ποτέ να τεθεί σε οποιονδήποτε μάρτυρα κατηγορίας ή πρωτύτερα σε οποιαδήποτε ανακριτική στιγμή. Δεν ξεχνούμε πως ο κατηγορούμενος, με τρόπο επιτηδευμένο, είπε ότι το τηλέφωνο του μπορεί και να το χρησιμοποιούσαν διάφοροι άλλοι, αφήνοντας τουτέστιν να νοηθεί πως ό,τι και να είχε γίνει ή εισφερθεί στο κινητό τηλέφωνο/Τεκμήριο 2, δεν το είχε κάνει ο ίδιος και δεν τον αφορούσε. Ανέφερε πως το τηλέφωνο αυτό του είχε δοθεί ως δώρο από κάποιο άτομο «. από την εκκλησία. Είναι 2 μήνες πριν συλληφθώ, 2 ή 3 μήνες που είναι δώρο. Δεν είμαι το άτομο που χρησιμοποιεί συνέχεια εφαρμογές στο κινητό και κάθεται και παίζει με το κινητό. Απλώς χρησιμοποιώ το τηλέφωνο για να κάνω κλήσεις». Κατά την επανεξέταση, ο κατηγορούμενος είπε ότι όταν του το χάρισαν, το τηλέφωνο ήταν ολοκαίνουργιο «. ήταν στο κουτί». Όχι μόνον αυτό αλλά ρωτήθηκε και αν ήταν μονάχα ο ίδιος που το χρησιμοποιούσε. Υπεξέφυγε. Είπε πως ο κόσμος «. το κοίταζε και μου έλεγε έχεις ωραίο τηλέφωνο». Αυτό, διότι, ψευδόταν. Δεύτερον, δόθηκε χρόνος στην Υπεράσπιση μετά από δικό της αίτημα, να ελεγχθεί το τηλέφωνο/Τεκμήριο 2 από πραγματογνώμονα για να προωθηθεί πιθανώς κάποια ανάλογη θέση αν και εφόσον πρόκυπτε κατιτί (βάσει των ισχυρισμών του κατηγορουμένου). Δεν τύχαμε πληροφόρησης ως προς το τι ακριβώς έγινε. Εκείνο που ξέρουμε ως σίγουρο είναι ότι ουδέν τέθηκε κατοπινά. Δεν υπεισερχόμαστε στο δικαίωμα της Υπεράσπισης να παρουσιάσει την όποια μαρτυρία επιθυμούσε. Τίποτα το δυσμενές θα μπορούσε να εξαχθεί από τον υπερασπιστικό αυτό χειρισμό. Ό,τι αναφύεται - και είναι θεμιτό να καταγραφεί - είναι πως η Υπεράσπιση είχε προφανώς τη δυνατότητα να παρουσιάσει μία τέτοια μαρτυρία την οποία όμως επέλεξε δικαιωματικώς να μην την διαθέσει. Υπάρχουν και άλλα. Αναμεταξύ των πολλών εκδοχών του κατηγορουμένου, ήταν και το ότι υπέστη αστυνομική βία κατά τους ευρύτερους ανακριτικούς χειρισμούς. Αυτό, δεν υποβλήθηκε στον XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1), ή σε οποιονδήποτε άλλον μάρτυρα. Μήτε και υποβλήθηκε παράπονο για τέτοια συμπεριφορά. Ήταν γνώμη του κ. Παπαντωνίου πως η άσκηση βίας κατά του κατηγορουμένου κατέστησε εξ ορισμού τη μαρτυρία που φερόμενα αποσπάστηκε από αυτόν, ως αντισυνταγματικώς ληφθείσα και έτσι μη δυνάμενη να χρησιμοποιηθεί για οιονδήποτε σκοπό, αφού η μαρτυρία αυτή δηλητηρίασε και όσα ακολούθησαν, κατά τη θεωρία μάλλον (ως κατανοήσαμε), των φρούτων του δηλητηριασμένου δέντρου («fruits of the poisonous tree», ως αναπτύσσεται στην αμερικανική και κυπριακή νομολογία όπως τις αποφάσεις Wong Sun v United States 371 US 471 [1963], Δημοκρατία ν Κυπριανίδη και Άλλων

(1994)2 ΑΑΔ 37, 50 και Queiss v The Republic

(1987)2 CLR 49, 58). Το εντάσσουμε τούτο στην αξιολόγηση του μάρτυρα, γιατί συνδέεται, ως είπαμε, με την παράλειψη ή την απουσία υποβολής προς τους μάρτυρες κατηγορίας των υπό συζήτησιν θέσεων. Δεν ζητήθηκε, λόγου χάριν, η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης από την Υπεράσπιση (και αναμενόμενο ήταν ασφαλώς αφού ουδέποτε προέκυψε τέτοιο θέμα κατά την παρουσίαση της μαρτυρίας από την Κατηγορούσα Αρχή). Μολοντούτο, εμείς ενεργώντας προσηκόντως, εξετάσαμε τα όσα ξεδιπλώθηκαν επί του θέματος για να αποκλείσουμε την πιθανότητα τα πράγματα να συνέβησαν κατά τον τρόπο που εξιστόρησε ο κατηγορούμενος, έχοντας προς τούτο στο μυαλό και τα όσα αναφέρθηκαν και στην Μαύρος, άλλως «Χατζής» ν Κυπριακής Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 466, 473-475, με όλες τις αναγκαίες προσαρμογές. Τίποτα το επιλήψιμο προκύπτει. Θεωρούμε πως - και από τον τρόπο με τον οποίο έδινε τη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος - οι αναφορές του περί αστυνομικής βίας ήσαν προσχηματικές και πόρρω απέχουσες από την πραγματικότητα. Απορρίπτουμε τη μαρτυρία του κατηγορουμένου. Πριν από τα (υπόλοιπα) τελικά ευρήματα χρειάζονται δυο επισημάνσεις. Η πρώτη επισήμανση, αφορά στην αναγνώριση του κατηγορουμένου. Είναι ορθή η παρατήρηση του κ. Αντωνίου (απτόμενη ανάλογης τοποθέτησης του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου στις αγορεύσεις), πως η Υπεράσπιση αμφισβήτησε για πρώτη φορά, όχι μόνον την αναγνώριση μάρτυρα αλλά και τη διαδικασία από την οποία τούτη προέκυψε στο Ταχυδρομείο και στα γραφεία της ΥΚΑΝ. Η ομοθυμία μας με τον κ. Αντωνίου έγκειται στο ότι αν η Υπεράσπιση ήθελε να προωθήσει ζητήματα αναγνωριστικής διαδικασίας, θα έπρεπε να το έπραττε με τον δέοντα τρόπο όπως, φέρ' ειπείν, με αναφορά στις Αστυνομικές Διατάξεις. Δεν έγινε κάτι τέτοιο. Δεν έγινε όμως ούτε και διά αντεξέτασης, επί παραδείγματι, του XXXXX Κυριάκου (ΜΚ1). Παρά ταύτα - και αφού στην κάθε περίπτωση το απόσταγμα των πραγμάτων συγκεντρώνεται στην ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας - εμείς έχοντας καθήκον να το πράξουμε, αυτοπροειδοποιηθήκαμε καταλλήλως και εντόνως για την ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας με βάση και την R v Turnbull

(1976)3 All ER 549, η οποία αναφέρεται και σε πλειάδα κυπριακών αποφάσεων, όπως η Χατζημάρκου ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 482, 494-495 και η Θεοδωρίδης ν Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 160, 164-168. Αυτοπροειδοποιούμενοι για την ποιότητα της αναγνώρισης, είχαμε κατά νουν τη μαρτυρία των XXXXX Πιερή (ΜΚ2) και της XXXXX Μάμα (ΜΚ3). Δεν προτάθηκε ποτέ ότι οι δυο αυτές μάρτυρες ήσαν μιασμένες ως συνεννοηθείσες για την αναγνώριση. Απεναντίας, η μαρτυρία τους αποδεικνύει το αντίθετο. Πως η V Πιερή (ΜΚ2), δεν ήταν ιδιαίτερα καλή όσον αφορά στην ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας που έδωσε συγκρινόμενης τούτης με τη μαρτυρία της XXXXX Μάμα (ΜΚ3). Τα αναλύσαμε αυτά. Πράγματι, για το ζήτημα της αναγνώρισης, κρίσιμη ήταν η μαρτυρία της XXXXX Μάμα (ΜΚ3), την οποία και δεχόμαστε (επί του σημείου), αντί εκείνη της XXXXX Πιερή (ΜΚ2). Ξεψαχνίσαμε τη μαρτυρία αναγνώρισης στο σύνολο της, αξιολογώντας μεταξύ άλλων μεταβλητών, την απόσταση μεταξύ της μάρτυρος και του κατηγορουμένου εντός του χώρου του Ταχυδρομείου Λάρνακας, τις συνθήκες αναγνώρισης, το φως, τις κινήσεις, τις αντιδράσεις και άλλα ζητήματα για τα οποία δεν υπήρξε έτσι κι αλλιώς αντεξέταση, αλλά και άλλα όπως η ύπαρξη συνθηκών που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε λάθος αναγνώριση, σε λαθεμένη εντύπωση ως προς το ποιος ακριβώς ήταν εντός του Ταχυδρομείου Λάρνακας κατά τους κρίσιμους χρόνους και τι έπραττε. Η ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας της XXXXX Μάμα (ΜΚ3), ήταν πάρα πολύ καλή. Kάτι τελευταίο σε σχέση προς την αναγνωριστική μαρτυρία. Ο XXXXX Singh (ΜΚ4) - του οποίου τη μαρτυρία δεχθήκαμε μερικώς για λόγους που εξηγήσαμε (και που δεν άπτονται ευθέως του ζητήματος της αναγνώρισης του κατηγορουμένου) - ήταν κάθετος για την αναγνώριση του κατηγορουμένου ως του προσώπου που ο μάρτυς περιγράφει στη γραπτή του κατάθεση/Έγγραφο Δ.1 ως του ατόμου που ήρθε στο διαμέρισμα του και του είπε (δίχως ποτέ παρεμπιπτόντως ο κατηγορούμενος να πει στη μαρτυρία του αν διερωτήθηκε ποτέ ή αν ρώτησε τον φίλο του για το περιεχόμενο του δέματος που του είχε πει πως έστειλε στο διαμέρισμα του), ότι ο φίλος του κατηγορουμένου είχε στείλει το πακέτο γι' αυτόν αλλά αντί να γράψει στη διεύθυνση τον σωστό αριθμό διαμερίσματος στο οποίο διέμενε ο κατηγορούμενος (το Διαμέρισμα 11), έγραψε το διαμέρισμα 22 (στο οποίο διαμένει ο μάρτυς). Δεν έχει προκύψει κάτι από το σύνολο της μαρτυρίας που να υποδεικνύει άλλο πρόσωπο πέραν του κατηγορουμένου ως του ατόμου με το οποίο είχε τις συγκεκριμένες επαφές ο μάρτυς (κατά τον τρόπο που περιέγραψε στη μαρτυρία του). Το πρόσωπο που παρουσιάστηκε στο Ταχυδρομείο Λάρνακας στις 9.9.20 για να παραλάβει το ταχυδρομικό δέμα που αφίχθηκε στις 7.9.20 στο εν λόγω ταχυδρομείο με προέλευση την Σιέρα Λεόνε (και το οποίο εμφανίζεται στη δέσμη φωτογραφιών/Τεκμήριο 1), ήταν ο κατηγορούμενος. Η δεύτερη επισήμανση, συνδέεται με το ζήτημα της εισαγωγής και κατοχής των επίδικων ναρκωτικών, ως τούτα εντοπίστηκαν στο ταχυδρομικό δέμα (βλ. φωτογραφίες 3-8/Τεκμήριο 1). Στην Χρίστου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 46/17, ημ. 19.7.19, το Εφετείο (διά της Σταματίου, Δ.), επικρότησε και αυτά (με υιοθέτηση της πρωτόδικης προσέγγισης), τα οποία βοηθούν εδώ στην επίρρωση των πραγμάτων ως εμπεδωμένη αρχή (και ανεξαρτήτως της όποιας διαφοροποίησης των ισχυόντων με τα παρόντα): « ................................................... Η νομολογία καθιστά δυνατή την εξ αποστάσεως εμπλοκή [R. ν. Blake 68 Cr. R. 1, R. v. Peaston 69 Cr. App. R. 203 και Χαράλαμπου Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2006)2 ΑΑΔ 388]. Στην απόφαση Peaston το Αγγλικό Εφετείο υιοθέτησε τη θέση ότι αφού ο Εφεσείων είχε παραγγείλει τα ναρκωτικά από τον προμηθευτή και αυτά στάληκαν μέσω του ταχυδρομείου στη διεύθυνση που διέμενε, τότε ορθά θεωρήθηκε (από το πρωτόδικο Δικαστήριο) ότι τα ναρκωτικά ήταν στην κατοχή του από τη στιγμή που εναποτέθηκαν από τον ταχυδρόμο μέσα στο γραμματοκιβώτιο του σπιτιού. .................................................». Στην Γρηγορίου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 125/15, ημ. 10.9.18, το Εφετείο (διά της Ψαρά-Μιλτιάδου, Δ.), απορρίπτοντας κατά πλειοψηφίαν την έφεση του κατηγορουμένου, είπε και αυτά για όσα τώρα απασχολούν κατ' αναλογίαν: «.................................................... Ως προς το εύρημα κατοχής, θα πρέπει να λεχθεί πως η έννοια της κατοχής δεν περιορίζεται στην άμεση φυσική κατοχή αλλά περιλαμβάνει και τη δυνατότητα ελέγχου (έστω και αν φυλάσσεται από το τρίτο πρόσωπο) (βλ. Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ.256). Ο κ.Βραχίμης ισχυρίζεται πως μόλις το επίδικο φορτίο εισήχθη στην Κύπρο, ετέθη υπό τη φύλαξη και έλεγχο των τελωνειακών αρχών. Σημειώνει ο ευπαίδευτος συνήγορος πως η πληροφορία υπήρχε πριν την άφιξη του φορτίου στην Κύπρο και στη συνέχεια κατασχέθηκαν τα βαρέλια και περιήλθαν στην κατοχή της Δημοκρατίας. Δεν ακολουθήθηκε ελεγχόμενη παράδοση, ως ο περί Kαταστολής του Eγκλήματος Eλεγχόμενη Παράδοση και ΄Αλλες Ειδικές Διατάξεις Νόμος Ν.3(Ι)/1995 επιτάσσει και συνεπώς καταλήγει, ο εφεσείων δεν κατείχε το επίδικο φορτίο. Για το εύρημα κατοχής εν προκειμένω, είχαν σημασία τα κάτωθι: (α) Η ιδιοκτησία του φορτίου. Η ιδιοκτησία κατά πάντα χρόνο ήταν επ΄ονόματι του εφεσείοντα, έστω και αν αναφερόταν εικονικά το όνομα του Κ2 για τους λόγους που εξηγήθηκαν. Η φορτωτική είναι αδιαμφισβήτητο τεκμήριο κυριότητας αλλά και παρέχει δυνατότητα ελέγχου δια της επιλογής που ασκήθηκε από τον ίδιο, να διατάξει την περαιτέρω μεταφορά του φορτίου στην Αγγλία. (β) Εξ αποστάσεως δυνατότητα ελέγχου. Ως ορθά υποδεικνύει το Κακουργιοδικείο στη σελ.29 της απόφασης του, «ο κατηγορούμενος 1 απέκτησε κατοχή και έλεγχο του επίδικου φορτίου (και της μεθεδρόνης που περιελάμβανε), όταν τούτο εισήχθη στην Κύπρο στις 24.5.14, ασχέτως εάν δεν περιήλθε αυστηρώς υπό τη φυσική του φύλαξη (βλ. κατ' αναλογίαν, Queiss ν The Republic

(1987)2 CLR 49). 0 κατηγορούμενος 1 διατηρούσε δυνατότητα επέμβασης επί του επίδικου φορτίου αμέσως μετά την εισαγωγή του στην Κύπρο όπως και μετά την καταβολή των απαιτούμενων τελωνειακών χρεώσεων (βλ. Τεκμήριο 10) για σκοπούς επανεξαγωγής του φορτίου (με τα ναρκωτικά), στο Ηνωμένο Βασίλειο την 27.5.14 (βλ. Τεκμήριο 9[7]), με την εξ αποστάσεως εμπλοκή του να μην αμβλύνει υπό τις περιστάσεις την αξιόποινη εμπλοκή του στα πράγματα (βλ, κατ' αναλογίαν Αθηνής ν Δημοκρατίας

(2008)2 AAΔ 256).» (γ) Μη ανάληψη κατοχής από τρίτον. Όπως επίσης ορθά επισημαίνει το Κακουργιοδικείο στις σελ.27 και 28 της απόφασης του, το γεγονός ότι οι αρμόδιες αρχές εξασφάλισαν πρόσβαση στα επίδικα βαρέλια δεν σημαίνει ανάληψη κατοχής και έλεγχο του επίδικου φορτίου εφόσον η παρέμβαση αυτή επεσυνέβη αναγκαστικώς και για λόγους δημοσίου συμφέροντος ώστε να διερευνηθεί και διαπιστωθεί το περιεχόμενο του επίδικου φορτίου. Οι ενέργειες της Δημοκρατίας δεν μπορούν να νομιμοποιήσουν παράνομη συμπεριφορά. Εν πάση περιπτώσει, η μαρτυρία περί του περιεχομένου των βαρελιών με τα ναρκωτικά παρέμεινε ακλόνητη. Η κατοχή πρέπει βεβαίως να συνοδεύεται με ταυτόχρονη γνώση της φύσης του αντικειμένου της κατοχής (βλ. Queiss v. Republic

(1987)2 C.L.R. 49). To άρθρο 32 του Νόμου είναι σχετικό. «32.—

(1)Το παρόν άρθρον εφαρµόζεται εις αδικήµατα βάσει των ακολούθων διατάξεων του παρόντος Νόµου, ήτοι των άρθρων 5

(2)και

(3), 6

(2)και

(3), 7

(2)και 10.

(2)Υπό την επιφύλαξιν του εδαφίου

(3)κατωτέρω εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήµατος εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρµόζεται, αποτελεί υπεράσπισιν διά τον κατηγορούµενον η απόδειξις ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ούτε λόγον να υποψιασθή την ύπαρξιν οιουδήποτε γεγονότος προβαλλοµένου υπό της κατηγορίας όπερ η κατηγορία δέον να αποδείξη ίνα καταδικασθή ούτος διά το εν τω κατηγορητηρίω αδίκηµα.

(3)Εν τη εκδικάσει οιουδήποτε αδικήµατος διά το οποίον το παρόν άρθρον εφαρµόζεται, ίνα καταδικασθή ο κατηγορούµενος δέον όπως ή κατηγορία αποδείξη ότι ουσία τις ή προϊόν τι σχετιζόµενον µέ το προσαπτόµενον αδίκηµα ήτο το ελεγχόµενον φάρµακον όπερ η κατηγορία ισχυρίζεται και αποδεικνύεται ότι η εν λόγω ουσία ή προϊόν ήτο τω όντι το εν λόγω ελεγχόµενον φάρµακον — (α) ο κατηγορούµενος δεν απαλλάσσεται του αδικήµατος λόγω µόνον ότι ούτος αποδεικνύει ότι δεν εγνώριζεν ή υποπτεύετο ούτε είχε λόγον να υποπτευθή ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ήτο το ειδικώς αναφερόµενον φάρµακον περί ου ο ισχυρισµός· αλλά ούτος (β) απαλλάσσεται του αδικήµατος— (

1. i)εάν αποδείξη ότι δεν είχε γνώσιν ή υποψίαν ή λόγον να υπόπτευηται ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω προϊόν ή το ελεγχόµενον φάρµακον· ή (
2. ii)εάν αποδείξη ότι επίστευε, ότι η εν λόγω ουσία ή το εν λόγω, προϊόν ήτο ελεγχόµενον φάρµακον, ή ελεγχόµενον φάρµακον τοιαύτης περιγραφής ώστε, εάν τούτο ήτο πράγµατι το εν λόγω ελεγχόµενον φάρµακον ή ελεγχόµενον φάρµακον τοιαύτης περιγραφής, ούτος δεν θα διέπραττε κατά τον ουσιώδη χρόνον αδίκηµα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρµόζεται.

(4)Ουδέν των εν τω παρόντι άρθρω διαλαµβανοµένων θέλει επηρεάσει δυσµενώς οιανδήποτε υπεράσπισιν ην δύναται να προβάλη πρόσωπον τι κατηγορούµενον δι' αδίκηµα εις το οποίον το παρόν άρθρον εφαρµόζεται». Στο Σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2016 (paras. B19.23, B19.24 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Lord Hope in the House of Lords in Lambert [2002] 2 AC 545, stated that there are two elements to possession. There is the physical element, and there is the mental element.' The approach of Lord Hope is reflected in the other judgments delivered in that case. It confirms the approach taken by the Court of Appeal in McNamara

(1988)87 Cr App R 246 (see B 19.25), and is settled law (consider also DPP v Brooks [1974] AC 862 at B19.29). Custody or Control 'The physical element involves proof that the thing is in the custody of the defendant or subject to his control', per Lord Hope in Lambert [2002] 1 AC 545 (see also Lord Scarman in Boyesen [ 1982] AC 768). This is enlarged by the MDA 1971, s. 37

(3): 'For the purposes of this Act the things which a person has in his possession shall be taken to include anything subject to his control which is in the custody of another'. The ability to demand that the property in question be removed (or the ability to remove it oneself) is no more than evidence of knowledge and acquiescence: it is not to be equated with control {Kousar [2009] 2 Cr App R 88, a case decided in the context of the Trade Marks Act 1994 but which, it is submitted, has relevance here).The description of possession given by Lord Wilberforce in Warner v Μetropolitan Police Commissioner [1969] 2 AC 256, at pp. 310-11, remains relevant: The question, co which an answer is required, and in the end a jury must answer it, is whether in the circumstances the accused should be held to have possession of the substance, rather than mere control. In order to decide between these two, the jury should, in my opinion, be invited to consider all the circumstances — to use again the words of Pollock and Wright — the 'Modes or events' — by which the custody commences and the legal incident in which it is held. By these I mean relating them to typical situations, that they must consider the manner and circumstances in which the substance, or something which contains it, has been received, what knowledge or means of knowledge or guilty knowledge as co the presence of the substance, or as to the nature of what has been received, he had at the time of receipt or thereafter up to the moment when he is found with it; his legal relation to the substance or package (including his right of access to it). On such matters as these (not exhaustively stated) they must make the decision whether, in addition to physical control, he has, or ought to have imputed to him the intention to possess, or knowledge that he does possess, what is in fact a prohibited substance. If he has this intention or knowledge, it is not additionally necessary chat he should know the nature of the substance. » Στην Αθηνής ν. Δημοκρατίας

(2008)2 A.A.Δ. 256 και στη Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633 αναφέρεται μεταξύ άλλων πως η κατοχή στα πλαίσια του ΄Αρθρου 2

(3)του Νόμου 29/77, σημαίνει φυσικό έλεγχο με ταυτόσημη γνώση της φύσεως του αντικειμένου που αποτελεί αντικείμενο της κατοχής. ΄Εχει αναφερθεί πως η έννοια της κατοχής έχει τέτοια ευρύτητα, ώστε να καλύπτει και τις περιπτώσεις φύλαξης ναρκωτικών, ακόμα και σε υποστατικό τρίτου, εφόσον ο κατηγορούμενος διατηρεί τον φυσικό έλεγχο τους. Ως εκ τούτου η φυσική κατοχή του αντικειμένου δεν αποτελεί προαπαιτούμενο για στήριξη καταδίκης. Στη Σιβιτανίδης κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 166 υπήρξε ισχυρισμός και θέση πως οι εφεσείοντες δεν είχαν φυσική κατοχή των ναρκωτικών. Κρίθηκε πως το Κακουργιοδικείο ορθά θεώρησε πως, παρά το ότι δεν υπήρξε ελεγχόμενη παράδοση σύμφωνα με το Ν.3(Ι)/95 (ανωτέρω) και η Αστυνομία ανακάλυψε τα ναρκωτικά, ο εφεσείων είχε έλεγχο των ναρκωτικών ως εκ της προηγούμενης γνώσης του. Εν πάση περιπτώσει, το θέμα εντάσσεται στη δύναμη και την ισχύ της περιστατικής μαρτυρίας. Στην κρινόμενη περίπτωση η γνώση του εφεσείοντα η οποία προϋπήρχε προκύπτει βεβαίως συμπερασματικά αλλά πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από τη μαρτυρία που το Κακουργιοδικείο έχει δεχθεί. Η εκδοχή του πως δεν γνώριζε το τι περιείχε το φορτίο παρέμεινε μέχρι τέλους, όπως χαρακτηριστικά το θέτει το Κακουργιοδικείο «απογυμνωμένη αξιόπιστης ή έστω πειστικής επίρρωσης». ..................................................... ». Στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία για την πρόθεση του κατηγορουμένου και την υποκειμενική υπόσταση των εγκλημάτων που αντιμετωπίζει (mens rea) αλλά και για τη γνώση του ως προς το παράνομο περιεχόμενο των δεμάτων σε ναρκωτικά (τα συγκεκριμένα εδώ ναρκωτικά). Το δέμα, πάλι εις γνώσιν του κατηγορουμένου, στάλθηκε προς αυτόν προσωπικώς. Το ότι τούτος διέφυγε από το ταχυδρομείο κατά τον τρόπο που περιεγράφηκε, δεν επηρεάζει (στη βάση των όσων συνθέτουν την κρινόμενη περίπτωση), τη δυνατότητα εξ αποστάσεως κατοχής και ελέγχου του παράνομου περιεχομένου του δέματος από αυτόν (βλ. κατ' αναλογίαν, Γρηγορίου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 125/15, ημ. 10.9.18, Χρίστου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 46/17, ημ. 19.7.19). Προχωρούμε στα έτερα (εναπομείναντα) ευρήματα, εν είδει απόληξης κατ΄ ουσίαν, υπερθεματίζοντας ότι - και τούτο για οικονομία λόγου - εύρημα μας συνιστούν και όσα είπαμε και καταγράψαμε ανωτέρω ως σύνοψη της μαρτυρίας των αξιόπιστων μαρτύρων με τους όποιους περιορισμούς προείπαμε (μαζί με το περιεχόμενο των καταθέσεων τους). Ο κατηγορούμενος από άγνωστο χρόνο μέχρι την 9.9.20, με την προβλεπόμενη και αναγκαία υποκειμενική υπόσταση (mens rea), συνωμότησε με άγνωστο πρόσωπο να διαπράξει το κακούργημα που αναφέρεται στην κατηγορία 1 (εισαγωγή της επίδικης καννάβεως), κατ' ικανοποίησιν των συστατικών στοιχείων του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα (βλ. κατ' αναλογίαν, Φανιέρος ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 104, 110-113). Ο κατηγορούμενος στις 9.9.20 παρανόμως, ξανά με την προβλεπόμενη και αναγκαία υποκειμενική υπόσταση (mens rea), εισήγαγε στην Δημοκρατία μέσω του Ταχυδρομείου Λάρνακας ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β (ένα [1] κιλό και 41,9 γραμμάρια καννάβεως), ποσότητα την οποία είχε στην κατοχή του με σκοπό και την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο, κατά μη ανατραπέν νομοθετικό τεκμήριο (βλ. κατ' αναλογίαν, Γρηγορίου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 125/15, ημ. 10.9.18). Ο κατηγορούμενος καταδικάζεται στην καθεμιά από τις κατηγορίες 1-4, ως το κατηγορητήριο. (Υπ.) ............. Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .................... Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο