Δημοκρατία ν. Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 12646/19, 6/5/2020

(2011)EWCA Crim 76) - με συνεπόμενο η μεταβλητή αυτή να μην μπορεί παρά να προσμετρήσει υπέρ του κατηγορουμένου ως η ευνοϊκότερη γι' αυτόν εκδοχή (βλ. κατ' αναλογίαν, Χατζηπαναγή ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 175/13, ημ. 18.2.16, R v Newton

(1982)4 Cr App R(S) 388). Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενα (για παρομοίου είδους αδικήματα). Η πρώτη προηγούμενη καταδίκη, αφορά στην υπόθεση XXXXX/05 (Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας), όπου την 26.10.05 επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο συντρέχουσες ποινές τετραετούς φυλάκισης για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 132 γραμμαρίων και 246 γραμμαρίων καννάβεως αντιστοίχως. Τα αδικήματα τελέστηκαν στις 26.2.

1. Ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε την 11.3.
2. Η δεύτερη προηγούμενη καταδίκη, προέκυψε από την υπόθεση XXXXX/12, όπου το Κακουργιοδικείο Λάρνακας επέβαλε στον κατηγορούμενο την 21.12.12, ποινή φυλάκισης 6 ετών σε κατηγορία κατοχής 688 γραμμαρίων καννάβεως με σκοπό την προμήθεια. Το αδίκημα διαπράχθηκε στις 22.5.
3. Η ποινή μειώθηκε μετά από έφεση, σε 5 έτη φυλάκισης. Ο κατηγορούμενος αποφυλακίστηκε την 20.4.
4. Προσεγγίζοντας τις παρόμοιες (με τα αδικήματα που διέπραξε και αυτή τη φορά ο κατηγορούμενος) προηγούμενες καταδίκες του υπό μια γενικότερη οπτική, λέμε πως - εκτός τού ότι τούτες οι καταδίκες αποτελούν ένδειξη της ευρύτερης στάσης και σεβασμού του κατηγορουμένου προς τους νόμους της Πολιτείας και μειώνουν οπωσδήποτε το εύρος της επιείκειας που θα μπορούσε να του επιδειχθεί - ουδόλως τις αποτιμήσαμε με τρόπο που αντικειμενικώς να δημιουργεί την εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά, ή ως στοιχείο που θα απολήξει σε τιμωρία του πέραν εκείνης που επιβάλλει η σοβαρότητα των γεγονότων της τωρινής υπόθεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Iordache v Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Ποιν Έφ. 430/19, ημ. 7.4.20, Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565, 569-571, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143). Κάθε άλλο. Είπαμε γιατί. Στη θεματική των προηγούμενων καταδικών θα ξαναγυρίσουμε. Εναντίον του πρώην συγκατηγορουμένου (XXXXX Ευαγγέλου), η παρούσα υπόθεση αναστάλθηκε την 11.3.20, με την Κατηγορούσα Αρχή να καταχωρίζει αργότερα άλλη υπόθεση ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λάρνακας- Αμμοχώστου, με τα ίδια γεγονότα, ως το παρόν κατηγορητήριο. Ο κατηγορούμενος (ως είναι παραδεκτό), δεν θα δώσει μαρτυρία ως μάρτυς κατηγορίας κατά του πρώην συγκατηγορουμένου του (στην ως άνω ποινική υπόθεση αντιλαμβανόμαστε). Τούτη η επιλογή του κατηγορουμένου, το λέμε από τώρα, δεν συνιστά επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του μήτε και ελαφρυντικό. Κατατάσσεται τούτο, απλώς, ως ουδέτερο για ό,τι εδώ απασχολεί (βλ. Andrew Ashworth, Sentencing and Criminal Justice, Cambridge University Press, 6η έκδ., 2015, σελ. 165). Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής και παραδίδοντας προς τούτο σχετική γραπτή αγόρευση/Έγγραφο Β, μίλησε για τις οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, τις προηγούμενες καταδίκες του και για άλλα που (κατά την άποψη του), δικαιολογούν την επίδειξη της μέγιστης δυνατής επιείκειας «. στον βαθμό που επιτρέπεται γι' αυτού του είδους τα αδικήματα και για τον συγκεκριμένο Κατηγορούμενο». Οι οικογενειακές και προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου (εκτός όσων αναπτύχθηκαν από τον κ. Χατζηπαναγιώτου), αναφέρονται και στην Έκθεση Κοινωνικής Έρευνας (ημερομηνίας 13.2.20). Εκεί, απογράφεται πως ο κατηγορούμενος είναι 37 ετών, γεννηθείς στην Λάρνακα XXXXX.82. Προέρχεται από διαλυμένη οικογένεια χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Οι γονείς του χώρισαν όταν αυτός ήταν σε εφηβική ηλικία. Τη φύλαξη του ιδίου και των αδελφιών του ανέλαβε η μητέρα τους. Είναι ο μεγαλύτερος από τα τέσσερα παιδιά που απέκτησαν οι γονείς του από τον γάμο τους. Η μητέρα του σύναψε δεύτερο γάμο και εδώ και πέντε περίπου έτη ζει μονίμως στην Αγγλία. Ο κατηγορούμενος φοίτησε στο σχολείο μέχρι την Α΄ Τάξη Γυμνασίου και διέκοψε από έλλειψη ενδιαφέροντος. Έλαβε αναστολή από την Εθνική Φρουρά λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Τα διαστήματα που δεν βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές εργάστηκε στις οικοδομές, ως πωλητής εργαλείων με τον πατέρα του και σε εστιατόριο. Πριν από τη σύλληψη του λάμβανε κρατικό επίδομα. Τον Ιανουάριο 2009 ο πατέρας απεβίωσε σε τροχαίο δυστύχημα. Ο κατηγορούμενος επέβαινε στο ίδιο αυτοκίνητο με τον πατέρα του. Έκτοτε η ψυχική του υγεία επιδεινώθηκε. Παρακολουθούνταν από ψυχίατρο και λάμβανε φαρμακευτική αγωγή, προέβαινε δε σε και κατάχρηση αλκοόλ, χαπιών και χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο κατηγορούμενος απέκτησε από τον πρώτο του γάμο ένα παιδί ηλικίας 10 ετών σήμερα, το οποίο τα τελευταία τέσσερα περίπου έτη διαβιεί με τη μητέρα του στην Ρουμανία. Διατηρεί τηλεφωνική επικοινωνία με το παιδί του και έστελνε χρήματα για κάλυψη μέρους των αναγκών του. Μετά την αποφυλάκιση του (το 2015), ο κατηγορούμενος γνώρισε τη δεύτερη του σύζυγο με την οποία σύναψε πολιτικό γάμο. Η σύζυγος του κατάγεται από την Ουκρανία, είναι άνεργη και αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας μετά από δυστύχημα που είχε στη χώρα της. Η σύζυγος έχει ένα ενήλικο παιδί από τον πρώτο γάμο της το οποίο ζει με τη μητέρα της στην Ουκρανία. Η σύζυγος δεν έχει εισοδήματα. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας (αγορεύσεις και τεκμήρια), ως και το περιεχόμενο της Έκθεσης Κοινωνικής Έρευνας. Η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων αναδεικνύεται εναργώς από τις ανώτατες προβλεπόμενες ποινές τής διά βίου φυλάκισης και/ή προστίμου για την κατηγορία της παράνομης κατοχής κοκαΐνης και καννάβεως με σκοπό την προμήθεια (βλ. κατηγορίες 4, 6 και 10), της δωδεκαετούς φυλάκισης και ή προστίμου για την παράνομη κατοχή κοκαΐνης (βλ. κατηγορίες 5 και 9), της οκταετούς φυλάκισης και ή προστίμου για την παράνομη κατοχή καννάβεως (βλ. κατηγορία 3). Τα περί ων ο λόγος αδικήματα κατατάσσονται ως σοβαρά δοσμένων των ευρύτερων κοινωνικών και άλλων συνεπόμενων που επιφέρουν στον κοινωνικό ιστό. Αυτή η σοβαρότητα, με την πολύ μεγάλη, δυστυχώς, συχνότητα διάπραξης τους, σε συνδυασμό και με την κοινωνική απαξία που τα χαρακτηρίζει, καλούν στην επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Μολοντούτο, ακόμη και εντός του πλαισίου αυτού, το δικαστικό καθήκον για εξατομίκευση της ποινής ουδόλως συρρικνώνεται ή ατονεί, αφού, διά πάγιας νομολογίας, ακόμη και στα σοβαρότερα των αδικημάτων (για τα οποία δεν προβλέπεται αναγκαστική ποινή), το Δικαστήριο καθηκόντως και προσηκόντως είναι που οφείλει - και έτσι πράξαμε - να πραγματεύεται την κάθε περίπτωση στη βάση των γεγονότων της και τον καθένα κατηγορούμενο αναλόγως των περιστάσεων του (βλ. κατ' αναλογίαν, Παναγιώτου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 478, 484-485). Τούτη η διεργασία εξατομίκευσης δεν σημαίνει ότι υπερακοντίζει το έτερο δικαστικό καθήκον επιβολής της αρμόζουσας ποινής που η νομοθεσία προβλέπει και η νομολογία υποδεικνύει (βλ. κατ' αναλογίαν, Χριστοδούλου ν Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 124, 129-130, Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, 638). Είναι αναγκαία επομένως η προσεκτική και μικροσκοπική στάθμιση των πραγμάτων στην κάθε περίπτωση. Έτσι κάναμε και εμείς εδώ. Αναφορικώς προς την αναγκαιότητα αποτρεπτικής αντιμετώπισης ατόμων που εμπλέκονται στη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων αδικημάτων σχετιζόμενων προς τα επίδικα, επαναλαμβάνουμε όσα διατύπωσε το Εφετείο στην Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, 379-380 (διά του Πασχαλίδη, Δ.), που εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν και στη δική μας περίπτωση: «Αν και πιστεύουμε ότι επαναλαμβάνουμε εαυτούς και τα τετριμμένα, κρίνουμε σκόπιμο να υπενθυμίσουμε την κατ' επανάληψη επισήμανση της νομολογίας μας «πως τα ναρκωτικά έχουν εξελιχθεί σε μάστιγα και καρκίνωμα της κοινωνίας μας, πληγές οι οποίες δυστυχώς, όπως διαπιστώνουμε από τη συχνότητα των υποθέσεων που έρχονται ενώπιον των δικαστηρίων, όχι μόνο δεν φαίνεται να υποχωρούν, αλλά επιδεινώνονται ραγδαία. Και στη συντριπτική πλειοψηφία τους οι παραβάτες είναι πρόσωπα νεαρής ηλικίας. Είναι πραγματικά λυπηρό, οδυνηρό και τραγικό να διαπιστώνουμε πως η απώλεια ζωών, νέων κυρίως ανθρώπων, έχει γίνει μέρος της καθημερινής μας πραγματικότητας και πως η λίστα των νέων που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά μεγαλώνει μέρα με τη μέρα. Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική». (Βλ. Παντελής Λαζάρου κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 172/2009 και 178/2009, ημερομηνίας 21/12/2010 και την εκεί σχετική νομολογία που η απόφαση παραπέμπει)». Λαμβάνουμε υπόψιν για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, την άμεση ομολογία και παραδοχή του κατηγορουμένου προς την Αστυνομία και την επί τούτω συνεργασία του με τις αστυνομικές και ανακριτικές αρχές (περιοριζόμενης τούτης στην ομολογία του), την άμεση του παραδοχή στο Δικαστήριο - η οποία ως έχει υπομνησθεί και στην Θεοδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημ. 27.11.19 (με μνεία στην locus clasicus πλέον Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28, 36), πρέπει να αμείβεται «. με σχετική έκπτωση στη ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της Δικαιοσύνης .» (βλ. επίσης, Barek v Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 178/18, ημ. 22.1.20) - τις οικογενειακές και προσωπικές του περιστάσεις (όπως με αισθαντικότητα τις παρέθεσε ο κ. Χατζηπαναγιώτου προφορικώς αλλά και στη γραπτή του αγόρευση [στις σελίδες 2-4]) - σε ένα τομέα του εγκλήματος όμως όπου, ως κατ' επανάληψιν τονίστηκε δικαστικώς, υπάρχει τέτοια έξαρση ώστε η αποτροπή να καθίσταται το κυρίαρχο στοιχείο, με τις προσωπικές περιστάσεις να έχουν περιθωριακή σημασία αφού αδικήματα αυτής της φύσης εκτός του ότι ενέχουν ιδιαίτερη σοβαρότητα αφ' εαυτών εμπεριέχουν και τον κίνδυνο σωρευτικής και αλυσιδωτής αύξησης του εγκλήματος ως παράγωγου της δράσης που συνεπάγει η όλη έκνομη δραστηριότητα σε σχέση προς τα ναρκωτικά (βλ. κατ' αναλογίαν, Torgash ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 185/15, ημ. 19.10.17) - το γεγονός πως ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών από μικρή ηλικία (μέχρι και τη διάπραξη των αδικημάτων), τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων (ως τις εξέθεσε και ο κ. Χατζηπαναγιώτου) με έμφαση στο ότι ο κατηγορούμενος εγκλημάτησε «. για να εξασφαλίσει τη δόση του. Δεν είχε κάποια εργασία να του αποφέρει, εισόδημα ικανοποιητικό, για να κάνει τη χρήση των ναρκωτικών. Έπρεπε να το κάνει αυτό για να εξασφαλίσει τη δόση του .» (κάτι που μολονότι αιτιολογεί δεν δικαιολογεί αυστηρώς την επιλογή του να παρανομήσει), την ηλικία του (είναι 37 ετών), τα δεινά οικονομικά του προβλήματα (που δεν είναι ασύνδετα ως είπαμε με την απόφαση του να εμπλακεί εκουσίως στην παρανομία), την πορεία του πριν από και μετά την κάθε ποινική καταδίκη του (ως τις ανέπτυξε ο κ. Χατζηπαναγιώτου και στη γραπτή του αγόρευση [στις σελίδες 3-4]), τα διαχρονικά ψυχολογικά του προβλήματα τα οποία οδήγησαν και στην αναστολή της στρατιωτικής του θητείας μια και (ως υπέδειξε ο κ. Χατζηπαναγιώτου), ο κατηγορούμενος «. δεν μπορούσε να προσαρμοστεί σύμφωνα με τους κανόνες . αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας η μητέρα του και έφευγε καθημερινά ο ίδιος, δεν συμμορφωνόταν, δεν πειθαρχούσε και του δόθηκε αναστολή και μετά κάθε μία συγκεκριμένη περίοδο, του διδόταν αναστολή, κάθε 6 μήνες . ήταν το άγχος του, αυτά όλα, δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο ψυχικά, το μόνο πιστοποιητικό που έχω, είναι ένα πιστοποιητικό που παρακολουθείτουν όταν εισήλθε για δεύτερη φορά στις Κεντρικές [Τεκμήριο Γ]», τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιον και στην οικογένεια του, την έμπρακτη μεταμέλεια και απολογία του, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο του, τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, τον χρόνο που μεσολάβησε μέχρι την καταχώριση του κατηγορητηρίου και επέκεινα μέχρι σήμερα, την αναστολή της υπόθεσης για τον πρώην συγκατηγορούμενο τού κατηγορουμένου (ως εξηγήθηκε από την κατηγορούσα αρχή), τις αποτυχημένες προσπάθειες απεξάρτησης του από τα ναρκωτικά, την επιμονή του να απεξαρτηθεί αφού ζήτησε (ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές), να ενταχθεί σε σχετικό πρόγραμμα απεξάρτησης ευελπιστώντας σε μία νέα αρχή στη ζωή του και το ότι η υπόθεση έτυχε κάποιας καθυστέρησης να διεκπεραιωθεί (χωρίς ευθύνη του κατηγορουμένου), εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού στην Κύπρο (με όλα τα συνεπακόλουθα στην υποδικία του), κάτι που επέτεινε προσέτι το άγχος και την αγωνία της εύλογης προσμονής του για ταχεία τελεσιδικία. Ο κατηγορούμενος όμως - για να αποδώσουμε κάπως διαφορετικώς τα όσα ανέφερε το Εφετείο στην Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494, 497 - είχε εμφανώς σταθμίσει τα πράγματα προτού αποφασίσει να προχωρήσει με την εκτέλεση της εγκληματικής του συμπεριφοράς, συνδράμοντας τουτέστιν ενεργώς (ως μεταφορέας προφανώς των επίδικων ναρκωτικών), στη διάδοση του ολέθρου και της καταστροφής (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297, 299), έστω και υπό τις περιστάσεις που περιέγραψε ο συνήγορος του. Έπρεπε ο κατηγορούμενος να είχε προβληματιστεί ευθύς εξ αρχής, ζυγιάζοντας προσεκτικότερα τα δυνητικά παρεπόμενα έχοντας κατά τεκμήριον και καλή γνώση τού τι σημαίνει εγκλεισμός στις Κεντρικές Φυλακές (ως εκ των προηγούμενων του καταδικών για ναρκωτικά). Δεν το έπραξε. Αυτή η περιγραφόμενη συμπεριφορά του κατηγορουμένου, αποτελεί δείγμα που φανερώνει ότι τούτος είναι άτομο με έκδηλη ροπή προς το συγκεκριμένο έγκλημα (της κατοχής καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα), κάτι που περιορίζει, ως θίξαμε και υπό ένα γενικότερο φάσμα ανωτέρω, τα περιθώρια για επιείκεια (βλ. Ιωάννου v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 171, 186), χωρίς ωστόσο αυτό να υποδηλώνει και απογύμνωση της ποινής από κάθε οφειλόμενη επίδειξη επιείκειας προς το άτομο του (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία v Μιλτιάδους, Ποιν. Έφ. 277/18, ημ.10.5.19). Παραπέμπουμε αμέσως - προβαίνοντας εξονυχιστικώς στις αναγκαίες διαφοροποιήσεις γεγονότων και περιστάσεων μεταξύ των αφορώντων υποθέσεων και των όσων κειμένως ισχύουν στην παρούσα υπόθεση - σε σειρά αποφάσεων που δίδουν το στίγμα των ευρύτερων παραμέτρων επιμέτρησης ποινής σε παρόμοιες περιπτώσεις, έχοντας, εμείς, πάντα κατά νουν εν πάση περιπτώσει και όσα υπεδείχθησαν στη LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/2011, ημ. 17.3.15 (από τον Ναθαναήλ Δ.), πως δηλαδή «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. επίσης, Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19). Στην Κυριάκου ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746 - που αφορούσε σε έφεση του παρόντος κατηγορουμένου στην ήδη αναφερθείσα προηγούμενη καταδίκη του στην υπόθεση 10670/12 από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (και την οποία εφετειακή απόφαση πραγματευθήκαμε αντικειμενικώς και με αναφορά μόνον στο ύψος της ποινής και όσα την περιβάλαν, χωρίς να συνεκτιμήσουμε και να προσθέσουμε εδώ οτιδήποτε δεν αναφέρθηκε ως γεγονός, περίσταση ή άλλως πως από την Κατηγορούσα Αρχή και την Υπεράσπιση) - το Εφετείο αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης 5 ετών την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 6 ετών σε κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, για την κατοχή 688,2684 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια, διότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στη συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Στην Ahmed και Άλλων ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 801, επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης με ανώτατη ποινή 6 ετών για προμήθεια ρητίνης καννάβεως συνολικού βάρους «. περίπου 947γρ. .», σε νεαρούς κατηγορουμένους, με λευκό ποινικό μητρώο, μετά από παραδοχή (έπειτα από δίκη εντός δίκης) και με τον ιθύνοντα νου να είναι άλλο πρόσωπο που δεν συνελήφθη. Η ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο, ως «. αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική». Στην Soleimani ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών μετά από παραδοχή, για κατοχή 977.7691 γραμμαρίων ρητίνης καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 26 ετών. Δεν ήταν ο ιθύνων νους, συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ο ρόλος του κατηγορουμένου ως μεταφορέα των ναρκωτικών (που εντοπίστηκαν στο μοτοποδήλατο που οδηγούσε μετά από ανακοπή του και αστυνομική έρευνα στο χώρο αποσκευών), χαρακτηρίστηκε ως «. ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Στην ΚΕΜΑ ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 284/18, ημ. 19.7.19, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4½ ετών για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 100 γραμμαρίων κοκαΐνης σε κατηγορούμενο ηλικίας 35 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, κατόπιν παραδοχής. Συνεκτιμώντας όσα παραθέσαμε και έχοντας στο μυαλό το είδος και ποσότητα των ναρκωτικών - γνωρίζοντας ότι σε αντίθεση με τα ναρκωτικά Τάξης Α (όπως είναι η κοκαΐνη), τα ναρκωτικά Τάξης Β (όπως η κάνναβη), δεν κατατάσσονται στα σκληρότερα ναρκωτικά (βλ. κατ' αναλογίαν, Ηλιάδη ν Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 412, 414) - την ψηλή καθαρότητα της κοκαΐνης [75%] και το απροσδιόριστο της ποιότητας της καννάβεως για τις αφορώσες κατηγορίες (βλ. κατ' αναλογίαν, Memic v Δημοκρατίας

(2014)2(Α) ΑΑΔ 276, 285-286, R v Healey and Others

(2012)EWCA Crim 1005, R ν Auton

(2011)EWCA Crim 76, Sentencing Council, Drug Offences: Definitive Guideline 2012, σελ.7), κρίνουμε ότι η ενδεικνυόμενη ποινή είναι αφεύκτως και δυστυχώς για τον κατηγορούμενο, η φυλάκιση. Καθορίζοντας το είδος και ύψος της τιμωρίας, δεν λησμονήσαμε πως το νομοθετικώς ανώτατο όριο ποινής στο οποίο υπόκειται ένας κατηγορούμενος, συγκροτεί παράγοντα υψίστης σπουδαιότητας, μιας και η ανώτατη προβλεπόμενη στον νόμο ποινή είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το δύσκολο έργο της επιμέτρησης (βλ. κατ' αναλογίαν, Ghafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442, Λεβέντης v Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632, 636-637), χωρίς ποτέ βεβαίως να παραγκωνίζει την εμπεδωμένη αρχή ότι (στο πλαίσιο που εξετάζεται), η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της γεγονότων (βλ. κατ' αναλογίαν, Κουτσούδης v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 574, 578). Επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο: Στην κατηγορία 4 (παράνομη κατοχή 810,44 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στην κατηγορία 6 (παράνομη κατοχή 35 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην κατηγορία 10 (παράνομη κατοχή 100,1 γραμμαρίων κοκαΐνης με σκοπό την προμήθεια), ποινή φυλάκισης 6 ετών. Οι ποινές να συντρέχουν. Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 3 (παράνομη κατοχή καννάβεως) και στις κατηγορίες 5 και 9 (παράνομη κατοχή κοκαΐνης), αφού τα γεγονότα και συστατικά τους στοιχεία αλληλοκαλύπτονται αντιστοίχως από εκείνα στις κατηγορίες 4, 6 και 10. Ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τέλεσε σε προφυλάκιση στην παρούσα υπόθεση - δηλαδή από την 18.12.19 - να συνυπολογιστεί βάσει του άρθρου 117

(1)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΧ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο