Δημοκρατία ν. Χαρή, Αρ. Υπόθεσης: 564/18, 3/12/2020

(2)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 2), παράνομη κατοχή του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(3)και 30 του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 (βλ. κατηγορία 3), πλαστοπροσωπία, κατά παράβαση των άρθρων 35 και 360 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 5), πλαστογραφία εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ) και 335 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 6), κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ), 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 7) και μεταφορά μαχαιριού εκτός κατοικίας, κατά παράβαση του άρθρου 82

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154 (βλ. κατηγορία 8). Παραθέτουμε τα κυριότερα ευρήματα στην καταδικαστική απόφαση: « ................................................. Προτού προχωρήσουμε με τα τελικά ευρήματα, απαιτείται μια επισήμανση. Τούτη, αφορά στις εισηγήσεις της Υπεράσπισης περί μειωμένης νοητικής ικανότητας του κατηγορουμένου και συνακόλουθης αδυναμίας του να αντιλαμβάνεται κατά τους κρίσιμους χρόνους αν κάποια συμπεριφορά ή ενέργεια του ήταν ή όχι παράνομη. Παρεμβάλλουμε, πως το ζήτημα αυτό τέθηκε, υπό ένα ευρύτερο φάσμα, σε ένσταση της Υπεράσπισης κατά τη δίκη για τη θεληματικότητα της γραπτής κατάθεσης του κατηγορουμένου προς την Αστυνομία (βλ. Τεκμήριο 5). Διεξήχθη δίκη εντός δίκης, στο πλαίσιο της οποίας απορρίψαμε την ένσταση της Υπεράσπισης και κρίναμε ως θεληματική την κατάθεση/Τεκμήριο 5. Μολαταύτα, επειδή τα περί νοητικής κατάστασης του κατηγορουμένου εξακολουθούν να παραμένουν επίδικα, επανήλθαμε στο θέμα και το επανεξετάσαμε για σκοπούς δικαιότητας της δίκης, γνωρίζοντας και τα όσα υποδείχθηκαν και αποφασίσθηκαν συναφώς, προσαρμοσμένα ως προς την αρχή που εκφράζουν στα όσα εδώ απασχολούν, στην Μαύρος, άλλως «Χατζής» ν Κυπριακής Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 466, 474-475, 477-

1. Πράττοντας το αυτό, ξεψαχνίσαμε το σύνολο της μαρτυρίας για να εντοπίσουμε στοιχεία που θα μπορούσαν δυνητικώς να οδηγήσουν τα πράγματα σε άλλους δικαστικούς συνειρμούς και απολήξεις αλλά και σε διάφορη αξιολογική προσέγγιση του κατηγορουμένου, τη μαρτυρία του οποίου ακριβώς γι' αυτούς τους λόγους, την προσεγγίσαμε με άκρα προσοχή. Καταλήξαμε, ότι το Γενικό Επίπεδο Νοημοσύνης του κατηγορουμένου, βρισκόταν καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους, στο επίπεδο της Ήπιας Νοητικής Αδυναμίας, με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης (μεταξύ 54-62), με τον κατηγορούμενο να έχει ως εκ τούτου (κατά τους κρίσιμους χρόνους), την ικανότητα να αντιληφθεί το παράνομον ή όχι της οποιαδήποτε συμπεριφοράς ή ενέργειας του. Απορρίπτουμε όλες τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις της Υπεράσπισης. Τους λόγους, τους εξηγήσαμε. ................................................. Ο κατηγορούμενος και ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) γνωρίζονταν για 10 χρόνια περίπου και για κάποιο χρονικό διάστημα πριν από την 17.1.18 ο πρώτος προμηθευόταν κάνναβη (χόρτο) από τον δεύτερο επί τακτικής βάσεως. Στις 17.1.18 ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) μετέφερε οδικώς τον κατηγορούμενο στην οικία της πεθεράς του πρώτου. XXXXX Πανίκος Χριστοφή (ΜΚ2) ανέφερε στον κατηγορούμενο ότι κάποια στιγμή θα ερχόταν μεταφορέας της εταιρείας ACS για να παραδώσει ένα πακέτο στο όνομα «Δημήτρης Λιασής» και να του αναφέρει (ο κατηγορούμενος) ότι είναι το εν λόγω πρόσωπο και να το παραλάβει. Ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) έδωσε στον κατηγορούμενο μία κάρτα τηλεφώνου για να την τοποθετήσει ο κατηγορούμενος στο δικό του κινητό, καθότι θα επικοινωνούσε η εταιρεία ACS σε εκείνο τον αριθμό για το θέμα της παράδοσης. Ο κατηγορούμενος υποψιάστηκε αμέσως, μόλις του ανέφερε ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) ότι το πακέτο θα ερχόταν σε άλλο όνομα και θα έπρεπε να παριστάνει κάποιον XXXXX Λιασή για να το παραλάβει, ότι αυτό περιείχε κάτι παράνομο και πιθανόν να περιείχε ναρκωτικά, ένεκα της ενασχόλησης του XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) με την εμπορία ναρκωτικών, αλλά και του ότι ο κατηγορούμενος θα έπρεπε να δώσει ψεύτικο όνομα. Ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) αποχώρησε ενώ ο κατηγορούμενος παρέμεινε στο μέρος. Την ίδια ημέρα (17.1.18) ο πιλότος της Aegean Airlines XXXXX Ηλιοφώτου, στο πλαίσιο διαδικασίας ελεγχόμενης παράδοσης σύμφωνα με τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, μετέφερε αεροπορικώς από την Αθήνα στη Λάρνακα ταχυδρομικό πακέτο μέσα στο οποίο υπήρχε κάνναβη βάρους 3 κιλών και 906 γραμμαρίων. Η κάνναβη αποτελεί ελεγχόμενο φάρμακο Τάξεως Β σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/
2. Ακολούθως, το πακέτο παραδόθηκε από τον XXXXX Ηλιοφώτου στον Λοχία XXXXX XXXXX Σεργίου της ΥΚΑΝ Λάρνακας, ο οποίος αντικατέστησε προσηκόντως την πιο πάνω κάνναβη με ομοιώματα. Γύρω στο μεσημέρι ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) επέστρεψε στην οικία της πεθεράς του όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος, έφαγαν μαζί και ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) αποχώρησε ξανά. Γύρω στις 16:00 ο κατηγορούμενος τηλεφώνησε στον XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) και ο τελευταίος τον ρώτησε αν είχε έρθει ο υπάλληλος της ACS να παραδώσει το πακέτο και είπε στον κατηγορούμενο να περιμένει μέχρι να έρθει για να το παραλάβει. Ο κατηγορούμενος και πάλιν υποψιάστηκε ότι επρόκειτο για παράνομες ναρκωτικές ουσίες. Γύρω στις 16:43 αφίχθηκαν στην οικία (η διεύθυνση της οποίας αναγραφόταν στο πακέτο με την κάνναβη) με όχημα και στολές της εταιρείας ταχυμεταφορών ACS δύο αστυνομικοί της ΥΚΑΝ. Ο ένας εξ αυτών, XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3), κατέβηκε από το όχημα και κατευθύνθηκε προς την κύρια καγκελόπορτα της οικίας όπου βρισκόταν ο κατηγορούμενος. Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) ανέφερε προς τον κατηγορούμενο ότι είχε να παραδώσει ένα πακέτο στον κύριο XXXXX Λιασή. Ο κατηγορούμενος τού άνοιξε την καγκελόπορτα και του ανέφερε ότι ο XXXXX Λιασής είναι ο ίδιος. Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) συμπλήρωσε έντυπο παράδοσης και ζήτησε από τον κατηγορούμενο να το υπογράψει, πράγμα που έπραξε ο κατηγορούμενος, υπογράφοντας με τα αρχικά «Δ.Λ.», με αυτά προφανώς να υποδηλώνουν τον XXXXX Λιασή. Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τον ακολουθήσει στο όχημα για να του παραδώσει το πακέτο. Όταν έφθασαν στο όχημα, ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) πήρε το πακέτο από το πίσω μέρος και το παρέδωσε στον κατηγορούμενο. Τότε ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) του είπε «Αστυνομία», του επέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον πληροφόρησε ότι μέσα στο πακέτο, το οποίο παρέλαβε ως τεκμήριο, υπήρχαν ναρκωτικά. Επέστησε την προσοχή του κατηγορουμένου στον νόμο και αυτός απάντησε «Ρε φίλε εν είμαι ο Λιασής, είμαι ο XXXXX Χαρή τζιαι είπε μου ο XXXXX να πιάω το πακέτο». Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) συνέλαβε τον κατηγορούμενο για αυτόφωρο αδίκημα, τον πληροφόρησε για τους λόγους σύλληψης του, του εξήγησε τα δικαιώματα του, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και ο κατηγορούμενος τού απάντησε «ρε φίλε αφού είπα σου ότι το πακέτο εν του XXXXX έννε δικό μου». Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) έκανε σωματική έρευνα στον κατηγορούμενο και βρήκε στην κατοχή του ένα πτυσσόμενο μαχαίρι - το οποίο είχε μεταφέρει ο κατηγορούμενος στο μέρος - ένα κινητό τηλέφωνο και το χρηματικό ποσό των €
3. Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) τα παρέλαβε ως τεκμήρια, του τα υπέδειξε, του επέστησε την προσοχή στον νόμο και αυτός απάντησε «το μαχαίρι είχα το μαζί μου που εκαθάριζα τον κήπο, τα τριάντα ευρώ έδωκεν μου τα ο XXXXX για την δουλειά που ήταν να κάμω σήμερα και το τηλέφωνο εν δικό μου». Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) ρώτησε τον κατηγορούμενο ποιος είναι ο XXXXX και ο κατηγορούμενος απάντησε «ο γαμπρός της τούτης που μεινίσκει δαμέ, το XXXXX». Ο XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) ρώτησε τον κατηγορούμενο αν είχε πρόθεση αυτά που του ανέφερε προφορικά να τα δώσει και γραπτώς, του επέστηκε εκ νέου την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «φέρμου κόλλα τζαι πέννα να σου τα γράψω». Του έδωσε χαρτί και στυλό και ο κατηγορούμενος κατέγραψε τα ακόλουθα : «ΙΠΕ ΜΟΥ Ο XXXXX ΠΟΥ Ι ΠΕΘΕΡΑ ΤΟΥ ΜΙΝΙΣΚΙ ΔΑΜΕ ΝΑΕΡΤΟ ΝΑ ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΣΟ ΤΙΝ ΑΒΛΙ ΖΤΙΕ ΑΝ ΕΡΤΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΦΤΟΚΙΝΙΤΟ ΤΖΕΙ ΦΕΡΙ ΠΑΚΕΤΟ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΟ ΠΟΣ ΙΜΕ Ο XXXXX ΛΙΑΣΙΣ ΤΖΙΕ ΝΑ ΤΟ ΠΙΑΟ. ΜΧ XXXXX ΧΑΡΗ XXXXX37» (βλ. Τεκμήριο 4). Έχοντας κατά νουν τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρούμε στην εξέταση του κατά πόσον στοιχειοθετούνται στον απαιτούμενο βαθμό τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων για τη διάπραξη των οποίων κατηγορείται ο κατηγορούμενος. .................................................... Στην ενεστώσα περίπτωση, έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι ο κατηγορούμενος είχε φυσική κατοχή της επίδικης ποσότητας κάνναβης, εφόσον παρέλαβε το επίδικο πακέτο, στο οποίο είχε αντικατασταθεί η επίδικη ποσότητα κάνναβης με ομοιώματα, σύμφωνα με τις σχετικές πρόνοιες του Περί Καταστολής του Εγκλήματος (Ελεγχόμενη Παράδοση και Άλλες Ειδικές Διατάξεις) Νόμου 3(Ι)/
4. Όσον αφορά το θέμα της γνώσης, ο κατηγορούμενος πρόβαλε ισχυρισμούς περί πλήρους άγνοιας για το πραγματικό περιεχόμενο του επίδικου πακέτου οι οποίοι, για τους λόγους που αναλύθηκαν πιο πάνω, κρίθηκαν ως αναξιόπιστοι και απορρίφθηκαν. Όπως προκύπτει από την αξιολόγηση της μαρτυρίας του και τα ευρήματα στα οποία έχουμε καταλήξει πιο πάνω, ο κατηγορούμενος είχε λόγο να υποπτεύεται ότι το πακέτο περιείχε ναρκωτικά, ένεκα της γνώσης του - σύμφωνα με τα λεγόμενα του ιδίου - για την ενασχόληση του ατόμου που του ζήτησε να το παραλάβει, με την εμπορία κάνναβης, και συγκεκριμένα την πώληση κάνναβης προς τον κατηγορούμενο επί τακτικής βάσεως. Πέραν τούτου, ο κατηγορούμενος τωόντι υποψιάστηκε και δη από την πρώτη στιγμή, ότι το πακέτο που του ζητούσε ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) να παραλάβει, περιείχε ναρκωτικά, ένεκα της προαναφερόμενης γνώσης που είχε για την ενασχόληση του XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) με την εμπορία ναρκωτικών και του γεγονότος ότι του ζήτησε να παραλάβει το πακέτο με ψεύτικο όνομα. Ως εκ τούτου, δεν έχει αποδειχθεί, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, η εκ μέρους του κατηγορουμένου έλλειψη γνώσης ή υποψίας ή λόγου να υποπτεύεται ότι το προϊόν που παρέλαβε δεν ήταν ελεγχόμενο φάρμακο. Όπως αναφέρθηκε στην Viorel Cosmin Maciuca ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 72/15, ημ. 22.1.18, ο κατηγορούμενος θα έπρεπε «. για να επιτύχει στην υπεράσπιση του άρθρου 32

(3)(β) (i), να δώσει αξιόπιστη μαρτυρία η οποία να γίνει αποδεκτή από το δικαστήριο και να αποδείξει με αυτή, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, την ύπαρξη ενός από τα προαναφερόμενα στοιχεία ή, εν πάση περιπτώσει, να προκαλέσει έστω και υποβόσκουσα αμφιβολία για το ζήτημα της γνώσης του. Δεν πρόκειται για νομικό βάρος απόδειξης (legal burden of proof), αλλά για αποδεικτικό βάρος απόδειξης (evidential burden of proof), το οποίο δεν απέσεισε». Για το θέμα του μαχητού τεκμηρίου του άρθρου 30Α του Περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77, η επίδικη ποσότητα κάνναβης - 3 κιλά και 906 γραμμάρια - υπερβαίνει κατά πολύ το όριο των 30 γραμμαρίων και δεν προβλήθηκε οτιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ανατρέπει το εν λόγω μαχητό τεκμήριο απόδειξης κατοχής των ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο. Ως εκ των ανωτέρω, η κατηγορία 2 (παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β) και η κατηγορία 3 (παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο), έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Σχετικώς προς την κατηγορία 5 για πλαστοπροσωπία, το άρθρο 360 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί ότι όποιος, µε σκοπό καταδολίευσης οποιουδήποτε προσώπου, παριστάνει τον εαυτό του ψευδώς ότι είναι άλλο πρόσωπο, ζωντανό ή πεθαμένο, είναι ένοχος πληµµελήµατος. Θεωρούμε ότι προκύπτει σαφώς από τα ευρήματα στα οποία έχουμε καταλήξει πιο πάνω ότι η εν λόγω κατηγορία έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό, δεδομένου ότι ο κατηγορούμενος παρίστανε ψευδώς ότι είναι ο XXXXX Λιασής, με σκοπό καταδολίευσης του XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) για να παραλάβει από αυτόν το επίδικο πακέτο, το οποίο έφερε ως παραλήπτη τον XXXXX Λιασή και όχι τον ίδιο. Ούτε και αμφισβητήθηκαν καθ' οιονδήποτε ουσιαστικό τρόπο τα σχετικά γεγονότα που συνθέτουν το συγκεκριμένο αδίκημα. Όσον αφορά στις κατηγορίες 6 και 7 για πλαστογραφία εγγράφου και κυκλοφορία πλαστού εγγράφου αντίστοιχα, κατά παράβαση των άρθρων 331, 333(δ) 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, έχουν επίσης αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό. Όπως προκύπτει σαφώς από τα ευρήματα μας, ο κατηγορούμενος, με σκοπό την καταδολίευση του XXXXX Ανδρέου (ΜΚ3) για να παραλάβει πακέτο το οποίο μπορούσε να παραδοθεί μόνο σε πρόσωπο ονόματι «XXXXX Λιασή», υπέγραψε έγγραφο (ήτοι το έντυπο παράδοσης που συμπλήρωσε και του παρουσίασε ο XXXXX Ανδρέου[ΜΚ3]) µε το όνομα προσώπου, πλαστοπροσωπουµένου από τον κατηγορούμενο (βλ. άρθρο 333 (δ) (iv) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154), θέτοντας με τον δόλιο αυτό τρόπο σε κυκλοφορία το εν λόγω πλαστό έγγραφο, εντός της έννοιας του άρθρου 339 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Εξετάζοντας, τέλος, αν έχει αποδειχθεί η κατηγορία 8 για μεταφορά μαχαιριού εκτός κατοικίας, το άρθρο 82

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί ότι όποιος έχει πάνω του ή µεταφέρει µαχαίρι που καταλήγει σε µμυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της κατοικίας του, είναι ένοχος πλημμελήματος. Αποτελεί, όμως, υπεράσπιση, με βάση το άρθρο 82

(4), το αν ο κατηγορούμενος αποδείξει (στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων πάντοτε), ότι «είχε πάνω του ή μετέφερε εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της το μαχαίρι, αναφορικά για το οποίο προσάχθηκε η κατηγορία, για κάποιο νόμιμο σκοπό, για τον οποίο ήταν αναγκαίο τέτοιο μαχαίρι». Στην προκειμένη περίπτωση, δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση ότι ο κατηγορούμενος μετέφερε το επίδικο πτυσσόμενο μαχαίρι, το οποίο καταλήγει σε μυτερή άκρη (βλ. Τεκμήριο 11), εκτός της οικίας και αυλής του. Η μαρτυρία του κατηγορουμένου απορρίφθηκε ως αναξιόπιστη, για λόγους που εξηγήσαμε. Περαιτέρω, όπως αναλύεται στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του κατηγορουμένου πιο πάνω, ο ίδιος ο κατηγορούμενος δέχθηκε κατά την αντεξέταση ότι δεν είχε πάρει το επίδικο μαχαίρι μαζί του στην οικία όπου τον είχε μεταφέρει ο XXXXX Χριστοφή (ΜΚ2) με σκοπό να το χρησιμοποιήσει για να κόψει τα χόρτα στην αυλή, ήτοι για σκοπούς εργασίας, που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως «νόμιμος σκοπός» εντός της έννοιας του άρθρου 82

(4)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Ως εκ τούτου, η κατηγορία 8 έχει αποδειχθεί από την Κατηγορούσα Αρχή στον απαιτούμενο βαθμό, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ....................................................». Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με μία προηγούμενη καταδίκη. Πιο συγκεκριμένα, καταδικάστηκε στις XXXXX.15 στην υπόθεση XXXXX/15 (του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας) σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή για διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός και κλοπή (την 1.1.15). Προσεγγίζοντας την προηγούμενη καταδίκη του κατηγορουμένου, λέμε πως, εκτός τού ότι τούτη αποτελεί κάποια ένδειξη της ευρύτερης στάσης και σεβασμού του κατηγορουμένου προς τους νόμους της Πολιτείας και ότι μειώνει κατά τι το εύρος της επιείκειας που θα μπορούσε να του επιδειχθεί, ουδόλως την αποτιμήσαμε με τρόπο που αντικειμενικώς να δημιουργεί την εντύπωση ότι ο κατηγορούμενος τιμωρείται για τα ίδια δεύτερη φορά, ή ως στοιχείο που θα απολήξει σε τιμωρία του πέραν εκείνης που επιβάλλει η σοβαρότητα των γεγονότων της τωρινής υπόθεσης (βλ. κατ' αναλογίαν, Iordache v Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Ποιν Έφ. 430/19, ημ. 7.4.20, Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 565, 569-571, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 138, 142-143). Κάθε άλλο. Είπαμε γιατί. Δεν λέχθηκε κάτι για την ποιότητα της καννάβεως - και ιδιαίτερα για την περιεκτικότητα της σε τετραϋδροκανναβινόλη (βλ. κατ' αναλογίαν, R ν Auton

(2011)EWCA Crim 76) - με συνεπόμενο η μεταβλητή αυτή να μην μπορεί παρά να προσμετρήσει (και προσμετρά) υπέρ του κατηγορουμένου ως η ευνοϊκότερη γι' αυτόν εκδοχή (βλ. κατ' αναλογίαν, Χατζηπαναγή ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 175/13, ημ. 18.2.16, R v Newton

(1982)4 Cr App R(S) 388). Καίτοι, ως υποδείχθηκε στην LCA Domiki Ltd v RKA Kikkos Developers Ltd και Άλλου, Ποιν. Έφ. 116/11, ημ. 17.3.15 (από τον Ναθαναήλ Δ., ως ήταν τότε), «. ουδέποτε κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι δυνατόν να αντληθεί άμεση βοήθεια από προηγούμενες αποφάσεις λόγω των ιδιαίτερων γεγονότων της κάθε υπόθεσης .» (βλ. επίσης, Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19), παραθέτουμε πιο κάτω κάποιες προηγούμενες αποφάσεις του Εφετείου, οι οποίες δίνουν, γενικώς, το στίγμα και παραμέτρους της ποινολογικής μεταχείρισης κατηγορουμένων σε περιπτώσεις ως η ενεστώσα, με τρία από τα κυριότερα στοιχεία διαφοροποίησης τους, να σύγκεινται, στο ότι εδώ η υπόθεση εκκρεμεί για περίοδο πέραν των δύο ετών, στο ότι επιβλήθηκε την 9.9.19 στον προμηθευτή των ναρκωτικών ποινή φυλάκισης πέντε

(5)ετών από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας (υπό διαφορετική σύνθεση) στην υπόθεση 5870/19 με αυτόν να βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες και στο ότι ο εδώ κατηγορούμενος καταδικάστηκε μετά από ακρόαση, χωρίς (στοιχειωδώς) - και πρέπει να τονιστεί - αυτό να επενεργεί ως επιβαρυντικός παράγοντας αλλά να κατατάσσεται ως ουδέτερο στοιχείο το οποίο στερεί στον κατηγορούμενο το δικαίωμα να τύχει του ευεργετήματος της ανάλογης επιείκειας και έκπτωσης της ποινής όπως θα συνέβαινε σε περίπτωση παραδοχής του (βλ. κατ' αναλογίαν, Farooq και Άλλων ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 165/18, ημ. 7.9.20). Η κ. Μικελλίδου στην αγόρευση της αναφέρθηκε σε σειρά μετριαστικών στοιχείων που κατά την άποψη της θα πρέπει να συνεκτιμηθούν. Αξιολογήσαμε καθετί που τέθηκε ενώπιον μας στην πλήρη του μορφή και σε τούτα περιλαμβάνονται τα κατατεθέντα τεκμήρια και η Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Το ότι τα αδικήματα που αφορούν στα ναρκωτικά - αλλά και τα υπόλοιπα στα οποία καταδικάστηκε ο κατηγορούμενος - είναι σοβαρά και διαπράττονται με εντεινόμενη συχνότητα, απαρτίζει διαπίστωση που επαναλαμβάνεται (σε ό,τι αφορά στα ναρκωτικά) σχεδόν καθημερινώς από τα Δικαστήρια ποινικής δικαιοδοσίας απανταχού στην Κύπρο (βλ. κατ' αναλογίαν, Παύλου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 44/16, ημ. 4.4.19). Λαμβάνουμε υπόψιν για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής (πέραν ή και συγκεραστικώς των όσων η κ. Μικελλίδου είπε στην αγόρευση της), την ηλικία του κατηγορουμένου - τούτος γεννήθηκε στις XXXXX.93 - σήμερα και κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, το χαμηλό νοητικό του επίπεδο (και όσα αυτό συνεπάγεται στον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε τα πράγματα κατά τις δεδομένες στιγμές ως τα περιγράψαμε στην ετυμηγορία), τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (ψυχολογικά και σωματικά), τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και τον δευτερεύοντα ρόλο που τούτος διαδραμάτισε σε αυτά, την μη αποκόμιση άμεσου οφέλους από την πράξη του, τις επιπτώσεις της καταδίκης και ποινής του στον ίδιον και στην οικογένεια του, το χαμηλό μορφωτικό του επίπεδο, τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, τον χρόνο που μεσολάβησε μέχρι την καταχώριση του κατηγορητηρίου και απ' εκεί μέχρι σήμερα, την έκτοτε μεταβολή των προσωπικών του περιστάσεων - στις οποίες εντάσσουμε και την επικείμενη γέννηση του παιδιού του στις 25.12.20 - συμπεριλαμβανομένης της επιδείνωσης της ψυχολογικής του υγείας ως τούτη απογράφεται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, στα έγγραφα με τα οποία μας εφοδίασε η κ. Μικελλίδου, αλλά και στα λεχθέντα της πριν από λίγα λεπτά ως προς την τωρινή κατάσταση του κατηγορουμένου, το ότι έχει τάσεις αυτοκαταστροφής, οι οποίες φαίνεται να έχουν μετουσιωθεί και σε πράξη (κατά τα περιεχόμενα στα Τεκμήρια Α και Ε ημερομηνίας 30.11.20 και 25.11.20 αντιστοίχως), την επίδραση που αυτή η κατάσταση μπορεί να επιφέρει στον κατηγορούμενο ως εκ του δυνητικού εγκλεισμού του (εξ απόψεως έκτασης και είδους ποινής) και όσα επικρατούν σήμερα στην Κύπρο ως εκ της πανδημίας του κορωνοϊού με τους αναγκαίους περιορισμούς που τίθενται στην επικοινωνία υποδίκων/καταδίκων με τα αγαπημένα τους πρόσωπα στις Κεντρικές Φυλακές (βλ. κατ' αναλογίαν, R v Manning

(2020)EWCA Crim 592). Μετρούμε εισέτι υπέρ του κατηγορουμένου και το ότι η υπόθεση αναβλήθηκε κάποιες (λίγες) φορές εξαιτίας της προειρημένης πανδημίας, για λόγους που δεν βαρύνουν τον ίδιον, κάτι που αντικειμενικώς επιμήκυνε την εύλογη αναμονή του για ταχεία τελεσιδικία. Στην Προεστού ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 17/01, ημ. 22.5.17, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης τεσσάρων

(4)ετών για την κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων καννάβεως. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 43 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, εργάτης και νυμφευμένος πατέρας τριών κοριτσιών 21, 20 και 16 ετών, με τη μικρότερη θυγατέρα του να αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην Ευριπίδου ν Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 392, επικυρώθηκε (κατόπιν παραδοχής), ποινή φυλάκισης πέντε

(5)ετών για κατοχή σχεδόν 3 κιλών καννάβεως, σε κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, από διαλυμένη οικογένεια, με ψυχολογικά προβλήματα. Έχουμε κατά νουν το είδος των ναρκωτικών (Τάξης Β) που κατείχε ο κατηγορούμενος όπως και την αρκετά μεγάλη ποσότητα τους. Ωστόσο, έχει σημασία να υπογραμμισθεί, ότι η ποσότητα των ναρκωτικών από μόνη της δεν είναι ορθόν να καθορίζει καταλυτικώς και άνευ ετέρου το ποινολογικό μέτρο. Τούτη η αντίκριση, πέραν από το αυτονόητο στοιχείο λογικής που εκφράζει, εκπηγάζει και από τη νομολογία, δική μας και ξένη, με το Εφετείο να αναφέρει, παραδείγματος χάριν, στην Πολυδώρου ν Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 141/17, ημ. 31.5.19, πως το « . μέτρο δεν είναι οι άλλες ποινές επί παρομοίων υποθέσεων, διότι εκάστη διαφέρει ως προς τα επακριβή γεγονότα και δεν είναι μόνο η ποσότητα και το είδος των ναρκωτικών που λαμβάνονται υπόψη, παρόλο τον πρωτεύοντα ρόλο τους» (βλ. επίσης και κατ' αναλογίαν, Wong v The Queen

(2001)HCA 64 [Ανώτατο Δικαστήριο Αυστραλίας]). Με βάση τα πιο πάνω, καταλήγουμε ότι αναποφεύκτως η πρέπουσα ποινή για τον κατηγορούμενο είναι η φυλάκιση. Εξαντλώντας κάθε λελογισμένο και θεμιτό περιθώριο επιείκειας που εν προκειμένω συνειδητώς - και επιτρεπτώς (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ελευθερίου, άλλως Άσπρος

(1996)2 ΑΑΔ 192, 194-195) - επιλέγουμε να επιδείξουμε, στη βάση των όσων ακούσαμε, για να μην κατασυντρίψουμε τον κατηγορούμενο υπό τις συνθήκες που αντιμετωπίζει συνδράμοντας έτσι στην ολοκληρωτική καταστροφή της προσωπικότητας του και γνωρίζοντας συνάμα, ως δικαστές, ότι το έργο του καθορισμού της ποινής εμπεριέχει εύρος κινήσεων αναλόγως των δεδομένων τής κάθε υπόθεσης ειδάλλως η λεπτότατη τούτη διεργασία θα εξισωνόταν (κακώς) με μηχανιστική άσκηση χωρίς περιθώριο επιτρεπτών και επιβαλλόμενων ελιγμών (βλ. κατ' αναλογίαν, Παραρέ ν Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 257, 265), επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης τριών

(3)ετών στην κατηγορία 3 (παράνομη κατοχή καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Επιβάλλουμε επίσης ποινή φυλάκισης έξι

(6)μηνών στην κατηγορία της πλαστοπροσωπίας (βλ. κατηγορία 5), ενός

(1)έτους στην κατηγορία της πλαστογραφίας εγγράφου (βλ. κατηγορία 6), ενός

(1)έτους στην κυκλοφορία πλαστού εγγράφου (βλ. κατηγορία 7) και ενός

(1)μηνός για τη μεταφορά μαχαιριού εκτός κατοικίας (βλ. κατηγορία 8). Δεν επιβάλλουμε ποινή στην κατηγορία 2 (παράνομη κατοχή καννάβεως), μια που τα συστατικά στοιχεία της τελευταίας εμπεριέχονται σε εκείνα που συναπαρτίζουν το αδίκημα στην κατηγορία 3 (παράνομη κατοχή καννάβεως με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα). Οι ποινές να συντρέχουν. Εκτιμώντας το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου - και προπάντων (αλλά ουχί αποκλειστικώς), τον αρκετά μεγάλο χρόνο που παρήλθε από την τέλεση των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, το χαμηλό νοητικό του επίπεδο, τις αλλαγές και επελθούσα σταθερότητα στη ζωή του, το ότι διάγει περίοδο σημαντικής επιδείνωσης των ψυχολογικών του προβλημάτων, με εγγενείς κινδύνους για την προσωπική του ασφάλεια και ζωή, το ότι παραμένει υπό κράτηση από την 6.10.20, όπως και κάθε τι άλλο συνυπολογίσαμε ως μετριαστικό - και αποτιμώντας τούτα κατά τα προνοούμενα στο άρθρο 3

(2)του Περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου 95/72 (βλ. κατ' αναλογίαν, Αστυνομία ν Βρυώνης, Ποιν. Έφ. 92/17, ημ. 19.7.19, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ιορδάνους και Άλλου, Ποιν. Έφ. 222/17, ημ. 9.4.19), απολήγουμε, πως η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διατάγματος αναστολής της ποινής φυλάκισης που μόλις επιβάλαμε. Δεν είναι άγνωστη ως επιλογή η αναστολή ποινής φυλάκισης σε σοβαρά ποινικά αδικήματα (βλ. κατ' αναλογίαν, Γενικός Εισαγγελέας ν Πεγειώτη και Άλλης

(2001)2 ΑΑΔ 617). Ενασκούμε τη διακριτική μας ευχέρεια και αναστέλλουμε, για τους λόγους που διασαφηνίσαμε, την ποινή φυλάκισης του κατηγορουμένου για περίοδο τριών

(3)ετών. Ως εκ τούτου - και χωρίς να παραβλέπουμε την πολύ δίκαιη θέση του κ. Αντωνίου ότι οι περιστάσεις μπορεί και να μην δικαιολογούν ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης με αναστολή που είχε επιβληθεί στον κατηγορούμενο στις 18.4.15 - δεν θεωρούμε σκόπιμο να ενεργοποιήσουμε την ανασταλθείσα αυτή ποινή. Ο κατηγορούμενος, ως εκ της ποινής φυλάκισης με αναστολή - και το ξεύρει τούτο καλώς (και κατά τεκμήριον), δοσμένης και της προηγούμενης φυλάκισης με αναστολή που του επιβλήθηκε - θα πρέπει να αποφύγει τη διάπραξη άλλου αδικήματος που τιμωρείται με φυλάκιση εντός της περιόδου αναστολής της ποινής διότι σε διαφορετική περίπτωση το Δικαστήριο που θα του επιβάλει ποινή για το νέο αδίκημα θα έχει την ευχέρεια να ενεργοποιήσει το σύνολο της ανασταλθείσας ποινής, μέρος αυτής, ή και καθόλου, αναλόγως των περιστάσεων ως το Δικαστήριο θα τις κρίνει κατά τη δεδομένη στιγμή. Τα έξοδα ύψους €80,00, να καταβληθούν από την Δημοκρατία. Τα κατασχεθέντα ναρκωτικά μαζί με τη συσκευασία τους, να καταστραφούν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης. Τα υπόλοιπα τεκμήρια, να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους (και πάλιν μετά την παρέλευση του χρόνου έφεσης). (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ............. Σ. Κλεόπα - Χατζηκυριάκου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Λ. Μουγής, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /κχ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο