Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Σιμιλλίδης κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7822/16, 6/5/2020

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (βλ. κατηγορίες αρ. 2, 4, 6 και 8). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικημάτων, οι κατηγορούμενοι την 16ην Απριλίου 2015, επιτέθηκαν εναντίον του XXXXX Παπαδόπουλου από την Ελλάδα και του προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη και παράνομα και εσκεμμένα του έσκισαν την μπλούζα του. Όλοι οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις πιο πάνω κατηγορίες και η κατηγορούσα αρχή για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης της κάλεσε πέντε

(5)μάρτυρες κατηγορίας και συγκεκριμένα τον Αστ. XXXXX XXXXX Τρύφωνος (Μ.Κ.1), τον κ. XXXXX Τσιοκκά (Μ.Κ.2), τον κ. XXXXX XXXXX Παπαδόπουλο (Μ.Κ.3), την κα XXXXX Γρηγορίου (Μ.Κ.4) και τον κ. XXXXX Γρηγορίου (Μ.Κ.5). Δηλώθηκαν επίσης ως παραδεκτά γεγονότα, εκ μέρους των κατηγορουμένων και τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο, τα κάτωθι: 1) Κατάθεση του Υπαστυνόμου XXXXX Κυριάκου ημερ. 15/10/2015 (βλ. τεκμήριο Α). 2) Κατάθεση Λοχ. XXXXX XXXXX Παπαθεοδώρου ημερ. 02/11/2015 (βλ. τεκμήριο Β), με την διευκρίνιση ότι η Πειθαρχική Υπόθεση ΥΚΑΝ αρ. 3, που αναφέρεται στην εν λόγω κατάθεση έχει ολοκληρωθεί πριν από τρία χρόνια και ο 1ος κατηγορούμενος απαλλάχθηκε. 3) Κατάθεση της ιατρού XXXXX Χ΄΄ Μιτσή, ημερ. 14/10/2015 (βλ. τεκμήριο Γ). 4) Το γεγονός ότι τα τεκμήρια έχουν ληφθεί και διακινηθεί νομότυπα μέχρι την κατάθεση τους στο Δικαστήριο. Mετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση έτσι ώστε να χρειάζεται να καλέσει τον Κατηγορούμενο σε απολογία. Στην Δικαστική Πρακτική του 1962 [1962] 1 ALL ER 448 η οποία υιοθετήθηκε στην απόφαση Azinas and Another v. Police

(1981)2 C.L.R. 9, o όρος « εκ πρώτης όψεως υπόθεση» υποδηλώνει μια προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης, δηλαδή την απόδειξη της υπόθεσης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η πρώτη όψη του πράγματος είναι εκείνη η οποία χαρακτηρίζεται από τα εξωτερικά του γνωρίσματα (βλ. Re Kakos

(1985)1 C.L.R. 250). Επίσης, να αναφερθεί ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, ο Δικαστής δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό και το Δικαστήριο προβαίνει σε μια αντικειμενική θεώρηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Στη γνωστή επί του θέματος απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Στέφανου Χριστοδούλου

(1990)2 Α.Α.Δ. 133 λέχθηκε ότι η απαλλαγή του Κατηγορουμένου στο στάδιο αυτό δικαιολογείται μόνο όταν: « (α) δεν στοιχειοθετείται εξ αντικειμένου η υπόθεση της Κατηγορίας λόγω απουσίας ενός ή περισσοτέρων συστατικών στοιχείων του εγκλήματος, και (β) Οποτεδήποτε η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας σε βαθμό που κανένα λογικό δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασίσει σε αυτή την καταδίκη του κατηγορουμένου.» Το βάρος απόδειξης που έχει η Κατηγορούσα Αρχή στο στάδιο που περατώνει την υπόθεσή της δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Στο στάδιο αυτό που εξετάζεται με την παρούσα, είναι αρκετό για την Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία τέτοιας φύσεως από την οποία να δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως. Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευστάθιος Θεοδώρου,

(2002)2 ΑΑΔ 9). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Criminal Procedure in Cyprus των κ.κ. Πική και Λοϊζου στις σελ. 111 και 167, το αποδεικτικό βάρος που φέρει η Κατηγορούσα Αρχή έγκειται στη δημιουργία τεκμηρίου ενοχής σε αντιπαράθεση προς το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δίκης. Ο Κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η Κατηγορούσα Αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του Κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση ο Κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (βλ. Police v. Kallenos

(1980)J.S.C. 145). Περαιτέρω, στην Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέα Δράκου κ.α, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 5/2012, 6/2012, 7/2012, 8/2012 και 9/2012), Ημερ. 11/12/2012, ο έντιμος Δικαστής του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Ναθαναήλ ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το εκ πρώτης όψεως στάδιο: «Αρχίζω υπενθυμίζοντας ότι το εκ πρώτης όψεως στάδιο αποτελεί θεμελιώδες στάδιο της ποινικής δίκης προστατεύοντας τον κατηγορούμενο από τη συνέχιση της δίκης ασκόπως ή για λόγους που δεν άπτονται ή δεν αφορούν την καθαυτή και καλώς νοούμενη απονομή της δικαιοσύνης. Στο εκ πρώτης όψεως στάδιο, η κατηγορούσα αρχή έχει ήδη ολοκληρώσει την υπόθεση της. Έχει παραθέσει όλη τη μαρτυρία που έχει στη διάθεση της εναντίον του κατηγορουμένου,(Charalambos Savva "Pambos" v. Police

(1986)2 C.L.R. 30). Αν η μαρτυρία αυτή εκτιμώμενη στο απόγειο της δεν στοιχειοθετεί ή θεμελιώνει ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος ή είναι αντινομική και εγγενώς συγκρουόμενη μεταξύ της, σε βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα άφηνε την υπόθεση να προχωρήσει, τότε ο κατηγορούμενος δικαιούται απαλλαγής από το στάδιο αυτό. (βλ. επίσης E.C. FRESH MEAT LTD v. Χχχ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:B524, Ποιν. Έφεση Αρ. 43/2017, Ημερ. 05/12/2018). Έχω διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου, των παραδεκτών γεγονότων και των τεκμηρίων και χωρίς να προβαίνω σε υποκειμενική αξιολόγηση αυτής προκύπτουν τα κάτωθι γεγονότα: Όλοι οι κατηγορούμενοι ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο Αστυνομικοί, οι οποίοι υπηρετούσαν στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών (ΥΚΑΝ), Κλιμάκιο Πάφου. Στις 16/04/2015 και περί ώρα 20.50 ενώ ο παραπονούμενος, Μ.Κ.3 κινείτο πεζός κατευθυνόμενος από την οικία του προς το περίπτερο της γειτονιάς του, αντιλήφθηκε ξαφνικά τέσσερα άτομα, που βγήκαν από την αριστερή πάροδο να κατευθύνονται προς το μέρος του και χωρίς να του πουν οτιδήποτε τον άρπαξαν, οι τρεις από αυτούς που ήταν άνδρες με πολιτικά ρούχα, και τον γονάτισαν κάτω στην άσφαλτο. Συγκεκριμένα, είπε ότι ο ένας από αυτούς τον άρπαξε από το ένα του μπράτσο, ο δεύτερος από το άλλο του μπράτσο και ο τρίτος από το λαιμό του με τον αγκώνα του και όλοι τον γονάτισαν κάτω στην άσφαλτο του δρόμου. Το τέταρτο άτομο ήταν μια κοπέλα που απλά κοιτούσε. Αναγνώρισε τους κατηγορούμενους ως τα άτομα που βρίσκονταν στην σκηνή. Δεν μπορούσε να καθορίσει τον ρόλο των τριών αυτών ατόμων, ποιοι δηλαδή τον πήραν από τα μπράτσα και ποιος από το λαιμό για το λόγο ότι ήταν σκοτάδι και συνέβησαν όλα πολύ γρήγορα. Επίσης, είπε ότι στο μέρος μπορεί να βρισκόταν και να εμπλάκηκε και τέταρτο άτομο, πέραν από την κοπέλα αλλά δεν μπορούσε να το διακρίνει. Από έρευνες που έγιναν διαπιστώθηκε ότι στο όλο επεισόδιο ήταν παρόντες και έλαβαν μέρος όλοι οι κατηγορούμενοι. Οι ίδιοι επίσης στις καταθέσεις τους δεν αρνούνται την παρουσία τους στο μέρος παρά μόνο προβάλλουν τη θέση ότι ενέργησαν καθόλα νόμιμα. Πέραν των πιο πάνω, έχει προκύψει ότι ο παραπονούμενος στην προσπάθεια του να ξεφύγει των κατηγορουμένων τραυματίστηκε και σχίστηκε η μπλούζα που φορούσε. Δεν του ανάφεραν ότι ήταν Αστυνομικοί ούτε του υπέδειξαν Αστυνομική ταυτότητα και να του πουν ότι θα τον ερευνούσαν, παρά μόνο όταν τον είχαν γονατισμένο στο έδαφος άκουσε ένα από αυτούς να λέει «Αστυνομία», αλλά συνέχισε να αντιδρά διότι δεν τον πίστεψε και νόμισε ότι ήταν κλέφτες. Μετά το πιο πάνω επεισόδιο και αφού ο παραπονούμενος ερευνήθηκε και δεν ανευρέθηκε οτιδήποτε στην κατοχή του, αφέθηκε ελεύθερος. Επέτρεψε στην οικία του τραυματισμένος και ανάφερε στην αρραβωνιαστικιά του (Μ.Κ.4) τί είχε συμβεί, η οποία τον μετέφερε στο Νοσοκομείο. Ενημερώθηκε επίσης και ο πεθερός του, ο οποίος τον είδε τραυματισμένο πριν μεταβεί στο Νοσοκομείο και την επόμενη μέρα ήταν εκείνος που προέβηκε σε καταγγελία. Ενώπιον μου επίσης κατατέθηκε ιατρικό πιστοποιητικό του παραπονούμενου (βλ. τεκμήριο 13) και ιατροδικαστική έκθεση, αφού αυτός εξετάστηκε και από ιατροδικαστή. Τα εν λόγω έγγραφα αποκαλύπτουν ότι ο κατηγορούμενος έφερε διάφορους τραυματισμούς. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και την υπόλοιπη ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι αυτή είναι επαρκής και στοιχειοθετεί όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Ειδικότερα αναφέρω ότι υπάρχει ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι χωρίς αρχικά να αποκαλύψουν την Αστυνομική τους ταυτότητα και να ζητήσουν από τον παραπονούμενο να τον ερευνήσουν και χωρίς οποιαδήποτε αντίδραση ή ενέργεια διαφυγής του παραπονούμενου, επιτέθηκαν σε αυτόν ακινητοποιώντας τον με τον τρόπο που αναφέρθηκε ανωτέρω και ο τελευταίος μη γνωρίζοντας τί συνέβαινε και νομιζόμενος ότι ήταν κλέφτες επιχείρησε να διαφύγει. Στην προσπάθεια του αυτή, τραυματίστηκε και σχίστηκε η φανέλα του. Πέραν των πιο πάνω, κρίνω ότι η όλη ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία δεν είναι εγγενώς αντιφατική ή αντινομική έτσι ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο να μπορεί να βασιστεί σε αυτή και να καταδικάσει. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον όλων των κατηγορουμένων σε όλες τις κατηγορίες που έκαστος αντιμετωπίζει και αυτοί καλούνται σε απολογία. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο