Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Αντωνίου, Αρ. Υπόθεσης: 6823/16, 30/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2020:B14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6823/16 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου Κατηγορούσα Αρχή εναντίον ΧΧΧ Αντωνίου Κατηγορούμενη ---------------------------- Ημερομηνία: 30.10.2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Μ. Παπαγεωργίου Για την Κατηγορούμενη: κα Ποποβίδου για κ. Δ. Ιωαννίδης Κατηγορούμενη παρούσα ΑΠΟΦΑΣΗ Η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει την κατηγορία αμελούς οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 2, 8, 19 και 20Α του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε και την ΚΔΠ 312/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του κατηγορητηρίου, η Κατηγορούμενη στις 16 Νοεμβρίου 2015, στην οδό Πάρη στην Πάφο, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX67 χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και προκάλεσε δυστύχημα. Η Κατηγορούμενη αρνήθηκε την κατηγορία και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε τρεις μάρτυρες, τον Αστ. XXXXX Π. Κρεμμά (ΜΚ1), τον κ. XXXXX Κατερτζίδη (Μ.2) και τον κ. XXXXX Γεωργιάδη (ΜΚ3), ενώ κατέθεσε 8 τεκμήρια. Η μαρτυρία όλων των μαρτύρων κατηγορίας βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω, θα αναφερθώ εκεί όπου θεωρώ απαραίτητο για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 είναι ο ανακριτής της υπόθεσης. Αυτός υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, την κατάθεση του (τεκμήριο 1) και στην οποία αναφέρει ότι στις 16.11.15 και περί ώρα 14:00 επισκέφθηκε την σκηνή τροχαίου δυστυχήματος που επεσυνέβη την ίδια ημέρα και ώρα 13:05 στην οδό Πάρη, στην Πάφο. Ενεχόμενοι στο δυστύχημα ήταν το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX67 με οδηγό την Κατηγορούμενη και τον πεζό XXXXX Κατερτζίδη. Κατά την άφιξη του στη σκηνή παρόντες ήταν η Κατηγορούμενη ενώ ο πεζός είχε τραυματιστεί και είχε μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου. Το όχημα της Κατηγορούμενης είχε μετακινηθεί από την τελική του θέση. Στη συνέχεια ανέφερε ότι στην παρουσία της οδηγού του οχήματος πήρε τις κατάλληλες μετρήσεις και ετοίμασε πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 2). Σε αυτό σημείωσε το σημείο Χ1, όπου η οδηγός είδε τον πεζό ξαπλωμένο στην άσφαλτο. Αυτός αφού της το εξήγησε και το αντελήφθηκε ακολούθως το υπέγραψε ως ορθό στην παρουσία του. Επίσης επιθεωρήθηκε το αυτοκίνητο της και αυτό είχε τρίψιμο/μετατόπιση σκόνης στο πίσω μέρος του οχήματος πάνω και δεξιά από το εξώστ του αυτοκινήτου. Ακολούθως μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου συνομίλησε με τον πεζό ο οποίος του ανέφερε ότι ενώ περπατούσε στο πεζοδρόμιο, στην οδό Πάρη, το πιο πάνω όχημα τον κτύπησε με όπισθεν ταχύτητα. Κατά την συνομιλία που είχε με τον πεζό πρόσεξε ότι στο δεξί μέρος του παντελονιού του λίγο κάτω από το γόνατο στο πλευρό είχε μαυράδες/μούζα. Ο ίδιος ο πεζός ανέφερε ότι είναι από το εξώστ του αυτοκινήτου που τον κτύπησε ενισχύοντας τον ισχυρισμό του. Την 23.12.15 και ώρα 21:00 ο XXXXX Κατερτζίδης του υπέδειξε το σημείο συγκρούσεως το οποίο σημείωσε στο πρόχειρο σχέδιο με το γράμμα Χ
- Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο και το συμμετρικό σχέδιο του δυστυχήματος (τεκμήριο 3), το οποίο ετοίμασε βάση του προχείρου. Την 1.2.16 πήρε γραπτή ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη (τεκμήριο 4) και την ίδια μέρα την κατηγόρησε γραπτώς για αμελή οδήγηση και απάντησε «Δεν παραδέχομαι» (τεκμήριο 5). Ο ΜΚ1 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι συμφωνεί με το σημείο σύγκρουσης που υπέδειξε ο πεζός καθ' ότι όλη η μαρτυρία που συνέλεξε συνηγορούσε ότι αυτό ήταν το σημείο συγκρούσεως. Η Κατηγορούμενη έβγαινε με όπισθεν ταχύτητα από την είσοδο/έξοδο του λαστιχάρικου εισερχόμενη στην οδό Πάρη. Αυτός δεν εντόπισε ζημιές, αλλά εντόπισε την μετατόπιση σκόνης στο κάθετο πίσω μέρος του οχήματος, λίγο πάνω και δεξιά από το εξώστ του οχήματος της Κατηγορούμενης. Ο ΜΚ2 είχε τραυματιστεί σοβαρά από το δυστύχημα. Ο καιρός ήταν αίθριος και η άσφαλτος στεγνή και καθαρή. Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος είπε ότι στη σκηνή υπήρχαν πολλά άτομα τα οποία δεν είχαν σχέση με το ατυύχημα. Σε ερώτηση της Υπεράσπισης αν γνωρίζει αν εκεί υπάρχει κάποιος χώρος όπου μαζεύονταν Ρωσσοπόντιοι/Γεωργιανοί και πίνουν, απάντησε ότι δεν γνώριζε. Εκεί παρών ήταν κάποιος υπάλληλος ονόματι XXXXX ο οποίος του είπε ότι όταν σήκωσαν τον πεζό αυτός ακούμπησε στο πάνω μέρος του καπώ στο αυτοκίνητο. Σε μεταγενέστερη ερώτηση της Υπεράσπισης συμφώνησε ότι είναι στο πίσω μέρος του οχήματος που αυτός ο XXXXX του είπε ότι άγγιξε ο πεζός. Αυτού του προσώπου του έλαβε κατάθεση (Τεκμήριο 6). Ο ΜΚ1 συμφώνησε με τον κον Ιωαννίδη ότι ο πεζός δεν του ανέφερε για κανένα μάρτυρα. Επιπλέον, αντεξεταζόμενος είπε ότι μετά από λίγες ημέρες, δηλαδή στις 10.12.15 έλαβε γραπτές καταθέσεις από 2 μάρτυρες Γεωργιανούς. Επανέλαβε την θέση του για την ύπαρξη μούζας στο δεξί μέρος του παντελονιού του πεζού για το οποίο ο πεζός του είπε ότι είναι από το εξώστ του αυτοκινήτου. Θέση της Υπεράσπισης ήταν ότι αυτή η μούζα στο παντελόνι του πεζού προκλήθηκε όταν σήκωσαν πάνω τον πεζό μετά από την πτώση του και αυτός ακούμπησε στο αυτοκίνητο με το χέρι του και αυτό του το είπε ο XXXXX. Ο ΜΚ1 απάντησε: «Στη σκηνή τους υπέδειξα την μετατόπιση σκόνης και δεν μου ανέφεραν κάτι τέτοιο παρά μόνο μετά από αρκετό χρονικό διάστημα». Ακόμη στην υποβολή του κου Ιωαννίδη ότι αυτός δεν έκανε ορθή διερεύνηση, αυτός δεν συμφώνησε και είπε ότι σύμφωνα με την μαρτυρία που συνέλεξε, το ορθό σημείο συγκρούσεως ήταν το Χ2 που υπέδειξε ο πεζός. Ο ΜΚ2 υιοθέτησε τη κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμήριο 7) σχετικά με το επίδικο δυστύχημα. Αναφέρει ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο περπατούσε πάνω στο πεζοδρόμιο της οδού Πάρη προς την οδό Αγαπήνωρος και ενώ ήταν σταματημένος για μερικά δευτερόλεπτα, ξαφνικά κάτι τον κτύπησε στην δεξιά του πλευρά, έχασε την ισορροπία του και έπεσε κάτω στην αριστερή του πλευρά, μισός στην άσφαλτο και μισός στο πεζοδρόμιο. Από την πτώση κτύπησε το πόδι και τον ώμο του. Φαίνεται ότι ένα όχημα που οδηγείτο με την όπισθεν για να βγει από το λαστιχάρικο, προς την οδό Πάρη, τον κτύπησε γιατί δεν τον είδε που ήταν πίσω του. Η γυναίκα που οδηγούσε το όχημα άρχισε να του φωνάζει και μετά έφυγε. Αυτός τραυματίστηκε σοβαρά. Αυτός συμφώνησε με το πρόχειρο σχεδιάγραμμα, Τεκμήριο 2 και το υπέγραψε ως ορθό αφού πρώτα υπέδειξε στον ΜΚ1 το Χ
- Κατά την προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο αφού ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής τον ρώτησε πού τον κτύπησε το όχημα, υποδεικνύοντας του το Τεκμήριο 3 (συμμετρικό σχέδιο της σκηνής) αυτός απάντησε « λίγο δύσκολα αντιλαμβάνομαι το σχέδιο εδώ έτσι όπως είναι, δεν μπορώ να αντιληφθώ αυτό το σχέδιο εδώ, έχει περάσει καιρός, θυμάμαι αυτό το σημείο, βγήκε το αυτοκίνητο από το πεζοδρόμιο, ερχόταν με πισινή και με κτύπησε». (Να σημειωθεί ότι αυτός είχε δει και υπογράψει το τεκμήριο 2 πρόχειρο σχέδιο της σκηνής). Ενδεικτικά καταγράφονται στη συνέχεια ερωτήσεις και απαντήσεις του ΜΚ2 κατά την μαρτυρία του. Ερ.: Κατά τον χρόνο που έγινε το δυστύχημα πού ευρισκόσουν; Πού περπατούσατε; Διερμηνέας: Έχω να κάνουμε με κάποιον που δεν αντιλαμβάνεται τις ερωτήσεις όπως υποβάλλονται γιατί λέει, «όταν έγινε το δυστύχημα εγώ ήμουν ξαπλωμένος στην άσφαλτο». Ερ.: Προηγουμένως, πριν βρεθείς ξαπλωμένος στην άσφαλτο, πριν πού βρισκόσασταν; Απ: Πριν να ήμουν στην άσφαλτο, ήμουν στην καρέκλα, με είχαν σηκώσει και με είχαν κάτσει στην καρέκλα. Ε.: Σας ρωτώ, πριν κτυπηθείτε από το όχημα, πού ευρισκόσασταν; Τί κάμνατε; Απ: Μέχρι να με κτυπήσει το όχημα ήμουνα στο νοσοκομείο. Ερ: Εγώ σας ρωτώ τί έγινε πριν το δυστύχημα. Απ: Έφευγα από το σπίτι, έκαμνα την βόλτα μου, μετά στεκόμουν στο πεζοδρόμιο και από πίσω με κτύπησαν, από την αριστερή πλευρά, με κτύπησαν από την δεξιά πλευρά και έπεσα στην αριστερή μου πλευρά. Ερ.: Δηλαδή σας κτύπησαν, πώς σας κτύπησαν; Aπ.: Με πισινή, από την δεξιά πλευρά, έπεσα στην αριστερή. Αντεξεταζόμενος του τέθηκαν μεταξύ άλλων: Ερ.: Την πρώτη φορά που είδες τον αστυνομικό ήταν στην αστυνομία; Aπ.: To χαρτί. Ερ.: Την πρώτη φορά που είδες τον αστυνομικό που έκανε το σχεδιάγραμμα ήταν στην αστυνομία; Απ.: Ναι. Ερ.: Επερπατούσατε στο πεζοδρόμιο, πριν πού ήσασταν; Aπ: Στεκόμουνα στο πεζοδρόμιο, ναι πηγαινοερχόμουν και μετά στάθηκα στο πεζοδρόμιο. Ερ.: Δηλαδή ήσουν έξω από το μαγαζί και απλά πηγαινοερχόσουν; Απ.: Όχι, εκεί υπάρχει ένα ξενοδοχείο, εγώ ήμουν στο πεζοδρόμιο εκεί στο ξενοδοχείο. Ερ.: Όταν λες σε κτύπησε το αυτοκίνητο, εσύ βρέθηκες μέσα στο δρόμο; Απ.: Ναι. Ερ.: Όχι στο πεζοδρόμιο; Απ.: Όχι, ακριβώς στην άσφαλτο. Ο ΜΚ3 υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 8) ως μέρος της κυρίως του εξέτασης. Σε αυτή αναφέρει ότι την επίδικη ημέρα ευρισκόταν στην οδό Αγαπήνωρος και μιλούσε με ένα φίλο του και ξαφνικά άκουσε ένα μπαμ απέναντι από την οδό Πάρη, σε 15-20 μέτρα και γύρισε το κεφάλι του δεξιά και είδε ένα ηλικιωμένο άνθρωπο τον οποίο και γνωρίζει να πέφτει μέσα στο δρόμο στην οδό Πάρη και δίπλα ακριβώς από το πεζοδρόμιο. Εκεί βρισκόταν και ένα αυτοκίνητο το οποίο απ' ότι κατάλαβε προσπαθούσε να βγει με όπισθεν ταχύτητα από το λαστιχάρικο για να μπει στην οδό Πάρη. Η γυναίκα βγήκε από το όχημα και κάτι έλεγε στον ηλικιωμένο. Στο μέρος πήγε και αυτός καθώς και άλλοι άνθρωποι για να δούν αν ο άνθρωπος που κτύπησε ήταν καλά. Όταν ήρθε ο γιος του ηλικιωμένου αυτός του είπε ότι είδε το δυστύχημα και προτίθεται να το πει στην αστυνομία. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της Κατηγορούμενης και κλήθηκε σε απολογία. Αυτή αφού της επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά της, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση υιοθετώντας την γραπτή κατάθεση της που έδωσε στην Αστυνομία (τεκμήριο 4). Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε επιπρόσθετη μαρτυρία. Στην κατάθεση της στην Αστυνομία αναφέρει ότι την επίδικη ημερομηνία και περί ώρα 13:05 οδηγώντας το όχημα της κινήθηκε με όπισθεν ταχύτητα και πρόσεξε από το δεξί καθρεφτάκι ότι εντός του δρόμου, στην οδό Πάρη βρισκόταν ξαπλωμένος ένας ηλικιωμένος άνδρας. Τον πρόσεξε πριν καν εξέλθει οποιοδήποτε μέρος του οχήματος της από την είσοδο/έξοδο του καταστήματος της. Αυτός ήταν σε απόσταση 3-5 μέτρων από το πίσω μέρος του οχήματος της δηλαδή λοξά διαγώνια. Αυτός όταν τον πλησίασε μύρισε έντονα αλκοόλ. Μέχρι να φέρουν καρέκλα για να καθίσει τον ακούμπησαν στο πίσω μέρος του οχήματος της στο καπώ. Ακολούθως αυτή έφυγε απ' εκεί. Αυτή δεν αντελήφθηκε καμία επαφή του οχήματος της με τον πεζό όταν έβαζε όπισθεν. Αυτή υπέδειξε το σημείο Χ1 στον ΜΚ1 ως το σημείο που βρήκε ξαπλωμένο τον πεζό. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, έχοντας υπόψη τις νομολογιακές αρχές που διέπουν την αξιολόγηση της μαρτυρίας (Λ.Λ. v Δημοκρατίας, ποινική έφεση 27/17, ημερ.21.11.17, Brierley v Αστυνομίας
(2012), 2 Α.Α.Δ. 476, Pal v Δημοκρατίας,
(2010), 2 Α.Α.Δ,
- Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Ο ΜΚ1 Αστ. XXXXX XXXXX Κρεμμάς κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ο εξεταστής του δυστυχήματος ο οποίος επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος, προέβη σε διάφορες μετρήσεις και ετοίμασε, αρχικά πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής (τεκμήριο 2) και ακολούθως βάση αυτού το συμμετρικό σχέδιο (τεκμήριο 3). Με την εξέταση του Τεκμηρίου 2 κάποιος μπορεί να διαπιστώσει ότι στην περιγραφή στο πάνω του μέρος, στην οποία προέβη ο ΜΚ1, δεν καταγράφονται τα σημεία Α, Ε, Η και το Ο. Το σημείο Α δεν καταγράφεται πουθενά. Γι' αυτά δεν δόθηκε καμία εξήγηση από τον ΜΚ1 στο Δικαστήριο αλλά ούτε και επεξήγηση όλων των καταγεγραμμένων αποστάσεων, των κατευθύνσεων σε αυτό οι οποίες ήταν σημαντικές για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε ασφαλή ευρήματα σε συνάρτηση με την μαρτυρία των άλλων μαρτύρων κατηγορίας. Ακόμη παρατηρείται λανθασμένη καταγραφή των σημείων Β (πλέγμα με πράσινο πανί) ενώ πιο κάτω εμφαίνεται το Β σε 2 σημεία. Σύγχιση επίσης επικρατεί και με τα σημεία Γ, Δ και Ε. (δες τεκμήριο 3). Εσφαλμένα μεταφέρθηκαν και στο τεκμήριο
- Εκείνο το οποίο προκύπτει από την μαρτυρία του μάρτυρα αυτού, εμφαίνεται ότι πλην της αναφοράς του ότι συμφωνεί με το σημείο συγκρούσεως Χ2 και όχι με το Χ1 που υπέδειξε η Κατηγορούμενη, γιατί από το σημείο που αυτή ευρισκόταν μέσα στο όχημα της δεν θα μπορούσε να δει τον πεζό λόγω της ύπαρξης του πλέγματος με πράσινο πανί, σε ουσιώδη σημεία η μαρτυρία του παρουσίαζε κενά και ελλείψεις ως αναφέρθηκαν πιο πάνω. Ο μάρτυρας αυτός ο οποίος μάλιστα ανέφερε ότι έχει τύχει ειδικής εκπαίδευσης στην σχεδιαγράφηση και διερεύνηση τροχαίων οδικών δυστυχημάτων θεωρείται εμπειρογνώμονας που σκοπό έχει να διαφωτίσει το Δικαστήριο αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το δυστύχημα και το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο αποτελεί πραγματική μαρτυρία. Ως τέτοιος θα πρέπει να δώσει στο Δικαστήριο όλα τα εχέγγυα για να μπορεί να ελέγξει την ορθότητα του σχεδίου της σκηνής του δυστυχήματος και τα σχετικά ευρήματα του. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω ανεπαρκή και ελλιπή μαρτυρία, με αυτά τα δεδομένα δεν μπορώ να αποδεχτώ το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος (τεκμήριο 2), που βάση αυτού έγινε το συμμετρικό (τεκμήριο 3). Ούτε και τα σημεία σύγκρουσης Χ1 και Χ2 τα οποία τοποθετήθηκαν επί του σχεδίου από το μάρτυρα αυτόν καθ' υπόδειξη των εμπλεκόμενων στο δυστύχημα και με βάση τις αναφορές τους. Τέλος, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι το σχέδιο από μόνο του δεν αποδεικνύει τον τρόπο που έγινε ένα δυστύχημα αλλά αποτελεί σταθερό οδηγό για την κρίση της αξιοπιστίας της υπόλοιπης μαρτυρίας για την εξαγωγή των ορθών συμπερασμάτων. (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,
(2002)2 Α.Α.Δ. 307, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Κονναρή ν. Κυριάκου
(1996)1 Α.Α.Δ 267, Κυριάκου ν. Δημητρίου
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1362, Α/φοί Παπαλαζάρου Λτδ ν. Σοφοκλή Μιχαήλ
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1388). Συνεπώς από το σύνολο της μαρτυρίας του ΜΚ1 αποδέχομαι μόνο την επίσκεψη του στη σκηνή, την ετοιμασία του Τεκμηρίου 2 και 3, και τις υπόλοιπες ενέργειες του αναφορικά με την λήψη των καταθέσεων Τεκμήρια 4-8 περιλαμβανομένης και της γραπτής κατηγορίας της Κατηγορούμενης. Τον ισχυρισμό του σε σχέση με τους δύο μάρτυρες που προσήλθαν στην αστυνομία για να δώσουν καταθέσεις λίγες ημέρες μετά δεν τον αποδέχομαι γιατί ο χρόνος των 24 ημερών μετά το συμβάν δεν ισοδυναμεί με λίγες ημέρες μετά. Να σημειωθεί ότι ο υπάλληλος που εργαζόταν εκεί ονόματι XXXXX Μικέλλη από τον οποίο ο ΜΚ1 έλαβε κατάθεση δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για να καταθέσει ούτε από την Κατηγορούσα Αρχή ούτε από την Υπεράσπιση. Επιπρόσθετα ούτε και ο ΜΚ2 Παραπονούμενος και ουσιώδης μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής ήταν βοηθητικός. Αυτός αφού του υποβλήθηκαν αρκετές ερωτήσεις από την Κατηγορούσα Αρχή πώς έγινε το δυστύχημα αυτός απαντούσε με ασάφεια και η μαρτυρία του διακατείχετο από σύγχυση. Σε καμία περίπτωση δεν επεξήγησε ούτε και ερωτήθηκε για την κατεύθυνση του την επίδικη ημέρα και ώρα σε συνάρτηση πάντοτε με το Τεκμήριο 2 με το οποίο συμφώνησε και υπέδειξε στην αστυνομία ως σημείο συγκρούσεως το Χ
- Εκείνο το οποίο φαίνεται, εξετάζοντας τη μαρτυρία του στο σύνολο της αλλά έχοντας υπόψη μου και τον τρόπο με το οποίο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα, είναι ότι δεν μπορούσε να αναφέρει στο Δικαστήριο με σαφήνεια τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν πριν από την ισχυριζόμενη κατ' αυτόν σύγκρουση του οχήματος της Κατηγορούμενης με τον ίδιο. Η μοναδική προσπάθεια του ήταν να επιρρίψει ευθύνη στην Κατηγορούμενη για την πτώση του στο έδαφος. Πέραν τούτου, εξετάζοντας τη θέση του αναφορικά με το σημείο σύγκρουσης Χ2 εκείνο το οποίο φαίνεται είναι ότι ούτε αυτό καθορίστηκε στο Δικαστήριο, σε συνάρτηση με το τεκμήριο
- Ακόμη, αντιφατικές ήταν οι θέσεις του σε σχέση με το πότε είδε τον ΜΚ1 αφού ο μεν ΜΚ1 είπε ότι τον επισκέφθηκε στο νοσοκομείο την ίδια ημέρα θέση την οποία αποδέχομαι ενώ ο ΜΚ2 είπε τον είδε στην αστυνομία. Επίσης αντιφατική ήταν η θέση του ότι υπάρχει ξενοδοχείο εκεί που ευρισκόταν κάτι το οποίο δεν έχει διαφανεί από την υπόλοιπη μαρτυρία. Σχετικά με την ύπαρξη λερώματος/μούζας στο παντελόνι του ΜΚ2 δεν έχει αποδειχθεί εν τέλει η οποιαδήποτε σύνδεση αυτού με το όχημα της Κατηγορούμενης. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στη μαρτυρία του μάρτυρα αυτού γιατί αυτή διακατείχετο από ασάφεια, έλλειψη σταθερότητας, δεν είχε συνοχή και συνέπεια ούτως ώστε να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα στο καίριο και αμφισβητούμενο σημείο της ισχυριζόμενης από τον ΜΚ2, σύγκρουσης του οχήματος της Κατηγορούμενης με αυτόν και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Αυτό το οποίο γίνεται αποδεκτό από την μαρτυρία του ΜΚ2 είναι ότι αυτός περπατούσε σε κάποιο σημείο της οδού Πάρη και έπεσε στο έδαφος, τραυματίστηκε σοβαρά και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Ο ΜΚ3 δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα και κρίνω ότι δεν ανέφερε στο Δικαστήριο τα αληθή γεγονότα. Στο τεκμήριο 8
(1), 8
(2)ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα ενώ ευρισκόταν στην οδό Αγαπήνωρος πήγε στην σκηνή και αυτός καθώς και άλλοι άνθρωποι για να δούν αν ο άνθρωπος που κτύπησε ήταν καλά. Στην αντεξέταση του αρχικά είπε ότι άμα βλέπει τραυματίες δεν πλησιάζει, αργότερα πρόσθεσε ότι πήγε εκεί. Είπε ότι όταν ήρθε ο γιος του ηλικιωμένου αυτός του είπε ότι είδε το δυστύχημα και προτίθεται να το πει στην αστυνομία. Κάτι τέτοιο βεβαίως δεν διαφάνηκε εκεί όπου ο ΜΚ1 είπε ότι έψαχνε για μάρτυρες και δεν υπήρχαν άτομα που να είδαν το δυστύχημα. Ο ΜΚ1 τίποτα δεν είπε στο Δικαστήριο για την παρουσία του ΜΚ3 στη σκηνή. Ακόμη ο ΜΚ3 είπε ότι ο πεζός περπατούσε στο πεζοδρόμιο. Καμία μαρτυρία δεν υπάρχει πότε αυτός τον είδε να περπατά στο πεζοδρόμιο. Επιπλέον, αυτό που ανέφερε ότι άκουσε το μπαμ και γύρισε δεν στέκει στην λογική, δηλαδή ότι ένα όχημα κτυπώντας ένα πεζό όπως στην παρούσα, ακούγεται μπαμ. Ακόμη πώς γίνεται αυτός ακούγοντας το μπαμ, ο ΜΚ2 να έπεφτε ακόμη στην άσφαλτο. Στο τεκμήριο 8
(1)είπε ότι είδε τον ηλικιωμένο άνθρωπο να πέφτει μέσα στην οδό Πάρη και δίπλα ακριβώς από το πεζοδρόμιο της οδού. Σε ερώτηση της Υπεράσπισης πού έπεσε ο πεζός στο πεζοδρόμιο ή στην άσφαλτο αυτός απάντησε «αυτό δεν μπορώ να το πώ, έτσι όπως το αντιλαμβάνομαι, στον δρόμο έπεσε». Ούτε και επεξήγησε αυτά σε συνάρτηση με το Τεκμήριο 2. Η θέση βεβαίως του ΜΚ2 σε σχέση με αυτό ήταν αντιφατική ως πιο πάνω επισημάνθηκε. Καμία μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου πόση ώρα παρέμεινε αυτός εκεί, ως ισχυρίστηκε. Επιπρόσθετα την κατάθεση του την έδωσε 24 ημέρες μετά. Λογικό είναι αν αυτός ευρισκόταν στη σκηνή, όχι μόνο να συνομιλούσε εκεί με τον ΜΚ 1 , αλλά ακόμη και αν αυτό δεν ήταν εφικτό να επικοινωνήσει με την αστυνομία την ίδια ή την επόμενη ημέρα και να αναφέρει εκείνα που αντελήφθηκε και όχι τόσες ημέρες μετά το δυστύχημα. Υπάρχουν αμφιβολίες στο Δικαστήριο κατά πόσο αυτό το πρόσωπο ήταν εκεί κατά τον χρόνο του δυστυχήματος. Από την όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα και την εντύπωση που απεκόμισα από τον μάρτυρα αυτό σε συνδυασμό με τα όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία εκτέθηκαν πιο πάνω, κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή συμπερασμάτων και ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα της ως μη ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Η Κατηγορούμενη προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση υιοθετώντας το περιεχόμενο της κατάθεσης της. Η ανώμοτη δήλωση στην οποία προέβη η Κατηγορούμενη λαμβάνεται υπ' όψιν ως αναφέρεται και σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Δημοσθένους ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 129, Στέλιος Σοφοκλέους ν. Ανδριανής Μ. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369). Εάν και δεν αξιολογείται, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έχει καμία αποδεικτική αξία. Λαμβάνεται υπ' όψιν ώστε να δώσει μία άλλη υφή στα γεγονότα εάν και εφόσον αυτό επιτρέπεται από την δοθείσα μαρτυρία. Αυτή εξετάζεται μέσα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας (Ζωδιάτη v Δημοκρατίας, ποινική έφεση 236/17, 9.7.19). Από την επιλογή αυτή της Κατηγορούμενης δεν πρέπει να εξαχθούν οιαδήποτε συμπεράσματα ενοχής (Themistocleous v. Police
(1981)2 C.L.R. 200). Να σημειωθεί επίσης, ότι η ανώμοτη δήλωση δεν υπέχει θέση ένορκης μαρτυρίας και δεν μπορεί να αντικρούσει άλλη μαρτυρία η οποία δόθηκε ενόρκως και κρίθηκε αξιόπιστη. Γενικά, η ανώμοτη δήλωση Κατηγορουμένου έχει πειστική παρά αποδεικτική σημασία ή αξία. Με αυτήν δεν μπορούν να αποδειχθούν γεγονότα τα οποία μόνο με μαρτυρία αποδεικνύονται (Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ v Ορφανίδη, ποιν.εφέσεις 102/14 κ.α. ημερ.23.10.15). Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο αφού μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μία διαφορετική σκοπιά (Χρίστου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 46/17, 19.7.19). Έχει ως βάση την κοινή λογική. Όσον αφορά τη γραπτή κατάθεση της Κατηγορούμενης (τεκμήριο 4), την οποία υιοθέτησε κατά την ανώμοτη δήλωσή της, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από την Κατηγορούμενη, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική της αποκλειστική γνώση. (βλ. Vrakas α.ο. v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Στο τεκμήριο 4 η Κατηγορούμενη παραδέχθηκε ότι οδηγούσε το όχημα της με την όπισθεν και είχε προσέξει τον ΜΚ2 να είναι ξαπλωμένος εντός της οδού Πάρη ενώ αυτή ήταν σε απόσταση 3-5 μέτρων από αυτόν. Σταμάτησε το όχημα της και πήγε κοντά του. Δεν είχε αντιληφθεί καμιά επαφή με αυτόν ενώ οδηγούσε. Αυτή συμφώνησε με το σημείο συγκρούσεως Χ1. Από το Τεκμήριο 4 αποδέχομαι ότι αυτή οδηγούσε το εν λόγω όχημα της με οπίσθια ταχύτητα για κάποια απόσταση και ο ΜΚ2 ότι ευρισκόταν εκεί τριγύρω σε κάποιο σημείο πιο πίσω από αυτή και κατέληξε στο έδαφος, για άγνωστο προς το Δικαστήριο λόγο, όπου και τραυματίστηκε. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω ο ισχυρισμός της Κατηγορούμενης στην κατάθεση της ότι ο πεζός μύριζε αλκοόλ παρέμεινε μετέωρος καθ' ότι δεν τον ανέφερε στον ΜΚ1 εκεί στη σκηνή αλλά πολύ μεταγενέστερα στην κατάθεση της. Συνεπώς δεν τον αποδέχομαι. Όπως επίσης δεν αποδέχομαι την θέση της Υπεράσπισης ότι ο πεζός έπινε μαζί με άλλους ομοεθνείς του οι οποίοι σύχναζαν εκεί γιατί δεν παρουσιάστηκε καμία τέτοια μαρτυρία και συνεπώς δεν έχει αποδειχθεί κάτι τέτοιο. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι 2 πλευρές παρουσίασαν στο Δικαστήριο τις γραπτές τους αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Αυτές ήταν βοηθητικές και τις έλαβα σοβαρά υπόψιν μου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72 αναφέρει τα ακόλουθα: «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα επί τίνος οδού μη καταβάλλον την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή ή μη επιδεικνύων εύλογο μέριμνα για έτερα πρόσωπα,χρησιμοποιούντα την οδό, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν δια διάστημα μη υπερβαίνον το ένα έτος ή εις χρηματική ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας χιλίας λίρας ή εις αμφότερας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ, 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Επίσης, στην Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Πολιτική Έφεση αρ.217/2009, ημερ.7.10.2011, επαναδιατυπώθηκε η αρχή ότι η αμελής οδήγηση παραπέμπει σε μια αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων εφόσον το επίπεδο οδήγησης που απαιτείται είναι αντικειμενικό. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο, ό, τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως (βλ. Σωκράτης Σωκράτους ν. Αστυνομίας ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση αυτή: «Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. (και Donoghue v. Stevenson, 1932, A.C 562). Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια». (βλ. επίσης Παλαιομυλίτης ν. Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Βίττη ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, 37, Θεοφάνους ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, DerekKnellv. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Ioannis Charalambous v. Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokallides v. Police
(1987)2 C.L.R. 86). Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη
(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης
(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, ανωτέρω). Η απουσία αξιόπιστης μαρτυρίας ως προς τις ακριβείς συνθήκες του ατυχήματος καθιστούν αδύνατο για το Δικαστήριο να προβεί σε ευρήματα και μάλιστα στον απαιτούμενο βαθμό. (Κουσουλίδης v Αστυνομίας). Πέραν των πιο πάνω, ένας οδηγός δεν είναι υποχρεωμένος να λάβει αποτρεπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση ενός απρόβλεπτου κινδύνου. Το καθήκον για λήψη αποτρεπτικών μέτρων όμως, γεννάται αφού ο κίνδυνος εκδηλωθεί στο δρόμο (βλ. Κυριάκος Αργυρού v. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ.378 και Paul Lesley Murrel v. Aστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 217). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και εφαρμόζοντας παράλληλα τις νομικές αρχές, κρίνω ότι δεν μπορώ να εξάξω ασφαλή συμπεράσματα για το ακριβές σημείο στο οποίο ευρισκόταν ο ΜΚ2 αλλά και πώς και πού ακριβώς κατέληξε αυτός εφόσον δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκής, σαφής και αξιόπιστη μαρτυρία. Δηλαδή πέραν του γεγονότος ότι ο ΜΚ2 περπατούσε εκεί στην οδό Πάρη και η Κατηγορούμενη οδηγούσε το όχημα της φεύγοντας από το κατάστημα της, με οπισθία ταχύτητα, δεν έχει διαφανεί αν όντως αυτή κινούμενη προς τα πίσω υπέπεσε από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού και κτύπησε τον ΜΚ2 με αποτέλεσμα την πτώση του στο έδαφος που είχε ως συνέπεια τον σοβαρό τραυματισμό του. Προκύπτει ότι υπάρχουν αρκετά κενά που καθιστούν τη καταδίκη της Κατηγορούμενης αδύνατη. Αν το Χ2 ήταν το ορθό, καμία μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί σε σχέση με την ορατότητα της Κατηγορούμενης. Περαιτέρω, δεν έχει προκύψει σε πόση απόσταση βρισκόταν το όχημα της Κατηγορούμενης κατά την ώρα που ο πεζός ήταν ακριβώς πίσω της και αυτή όφειλε να λάβει αποτρεπτικά μέτρα. Ελλείπει και αυτή η ουσιαστική μαρτυρία και κατ' επέκταση δεν μπορεί να κριθεί κατά πόσο η Κατηγορούμενη μπορούσε και όφειλε να αποφύγει τη σύγκρουση. Δεν μπορεί να εξεταστεί κατά πόσο η Κατηγορούμενη παρέλειψε να αντιληφθεί την παρουσία του πεζού έγκαιρα στο δρόμο και/ή κατά πόσο δεν έλαβε έγκαιρα ή καθόλου αποτρεπτικά μέτρα. Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείο που την συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Κουσουλίδης v Αστυνομίας, ποινική έφεση 10/18, ημερ.19.10.17). Ότι επιτρέπεται είναι η εξαγωγή αδιαμφισβήτητων συμπερασμάτων από αποδεδειγμένα γεγονότα. Συνεπώς, η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την κατηγορία εναντίον της Κατηγορούμενης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται σε αυτήν. €90 έξοδα να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. .................. [Υπ.] Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο