Έφορος Φορολογίας ν. Κυριάκου, Αρ. Υπόθεσης: 924/15, 30/11/2020

(9),

(14)20

(1)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 όπως έχει τροποποιηθεί, καθώς και των 17

(1)και 29

(2)των Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Κανονισμών (Γενικοί) του 2001 και 2002 (Κ.Δ.Π. 314/01 και Κ.Δ.Π 51/2002), η κατηγορία 3 αδίκημα παράλειψης καταβολής πρόσθετου φόρου και τόκου από παράλειψη καταβολής ΦΠΑ που φαίνεται στην φορολογική δήλωση ως καταβλητέος με βάση την ίδια νομοθεσία και οι κατηγορίες 4 και 5 αφορούν αδικήματα παράλειψης καταβολής χρηματικής επιβάρυνσης από παράλειψη υποβολής φορολογικής δήλωσης κατά παράβαση των άρθρων 46( 10 και 10Α, 14), 20

(1). Τα αδικήματα αφορούν διάφορες περιόδους εντός των ετών 2007 μέχρι και

1. Υιοθετώντας τα γεγονότα ως αυτά αναφέρονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων η ευπαίδευτη εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής ανέφερε ότι το αρχικό συνολικό οφειλόμενο ποσό ήταν €12.170,
2. Μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου καταβλήθηκε συνολικά το ποσό των 1.252 ευρώ. Σήμερα παραμένει το υπόλοιπο των €8.497,97 για το οποίο ζήτησε την έκδοση διατάγματος πληρωμής του ως το συνημμένο έγγραφο «Α» το οποίο και καταχώρησε. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής δεν αμφισβήτησε επί τους ουσίας τους τα γεγονότα που εκτέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Ο κος Αλεξάνδρου υιοθέτησε την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας τεκμήριο «Γ» και επικεντρώθηκε στα πιο κάτω: - Στην απολογία του κατηγορούμενου . - Αναφορικά με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ασχολείτο με οικοδομικές εργασίες ως αυτοτελώς εργαζόμενος και στη συνέχεια λειτούργησε συνεταιρικά κρεοπωλείο το οποίο έκλεισε. Αντιμετώπισε διάφορα οικονομικά προβλήματα λόγω της οικονομικής κρίσης που έπληξε την Δημοκρατία αλλά και σήμερα λόγω της πανδημίας Covid -
3. - Στις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου οι οποίες περιγράφονται στην Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ειδικότερα ότι είναι πατέρας μίας θυγατέρας η οποία είναι 17 ετών. Αυτός εργάζεται σήμερα ως μάγειρας σε εστιατόριο στην Πάφο. Η συμβία του εργάζεται και αυτή στην κουζίνα του ιδίου εστιατορίου. Ο ίδιος αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας δηλαδή με τον σπόνδυλο του, καρδιακής φύσεως και υψηλή πίεση. Επίσης ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος φροντίζει την μητέρα του ηλικίας 87 ετών. - Υποστήριξε ότι θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από το Δικαστήριο πριν την επιβολή της ποινής το τεκμήριο «Β» επιστολή του ιδίου προς το Τμήμα Φορολογίας σε σχέση με τις προσπάθειες του κατηγορούμενου να ενταχθεί στο σύστημα Αριάδνη αλλά λόγω λάθους και ενεργειών του λογιστή του αυτός δεν εντάχθηκε. - Ο κ. Αλεξάνδρου αναφέρθηκε στην ηλικία του κατηγορούμενου, 56 ετών, στον πρότερο έντιμο βίο του ο οποίος βρέθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης σε αυτή τη θέση σήμερα. - Στον χρόνο που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων δηλαδή από το 2007 και ισχυρίστηκε ότι αν καταχωρείτο η υπόθεση ενωρίτερα από την Κατηγορούσα Αρχή και όχι το 2015 αυτό θα συνέτεινε στην αποπληρωμή των οφειλομένων ποσών από τον κατηγορούμενο. - Τέλος ο κ. Αλεξάνδρου εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο εάν επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας αυτή δύναται να ανασταλεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα για τη διάπραξη των οποίων ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται και από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από το Νόμο. Συγκεκριμένα ο σχετικός περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμος αρ.95

(1)2000, ως τροποποιήθηκε, προνοεί με το άρθρο 46 αυτού σωρεία φορολογικών αδικημάτων. Συγκεκριμένα για τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2 προβλέπεται χρηματική ποινή μέχρι 8.543 ευρώ ή σε φυλάκιση μέχρι 12 μήνες ή και στις δύο αυτές ποινές. Για δε τα αδικήματα που αφορούν την μη καταβολή πρόσθετου φόρου και τόκων η προβλεπόμενη απο το Νόμο ποινή είναι η χρηματική ποινή μέχρι του δέκα τοις εκατόν (10%) του οφειλόμενου ποσού. Κατά το άρθρο 46

(12)το Δικαστήριο δικαιούται εκτός από την επιβολή της ποινής να εκδώσει και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως ο καταδικασθείς καταβάλει στον Έφορο Φ.Π.Α, το εν λόγω ποσό. Η διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επηρεάζει το ύψος είσπραξης δημοσίου χρήματος και κατ' επέκταση επηρεάζει κατά τρόπο αρνητικό το ύψος των δημοσίων εσόδων, ιδιαίτερα στην σημερινή εποχή όπου η οικονομική κρίση που μαστίζει ολόκληρη την κοινωνία έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό και την οικονομική άλλοτε ευρωστία του Κράτους. Παράλληλα, η διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων εμποδίζει το κράτος από του να ασκεί ελεύθερα και απρόσκοπτα την οικονομική και κοινωνική πολιτική του κατά τρόπο ωφέλιμο προς τους πολίτες του και μάλιστα σήμερα που η ανάγκη της κοινωνίας για συμπαράσταση απο το Κράτος κατέστη πιο επιτακτική από ποτέ. Στην πρόσφατη απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Σολομωνίδη, Ποιν.Εφέσεις 323-325/15, 14.2.19 αναφέρθηκε ότι τα αδικήματα που σχετίζονται με τη νομοθεσία του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας θεωρούνται ως εκ της φύσεως τους σοβαρά εφόσον στην ουσία σχετίζονται με φορολογικές υποχρεώσεις φυσικού ή νομικού προσώπου προς το κράτος. Στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Σ. Σπύρου, ποινικές εφέσεις 276 - 277/15, 18.9.17 το Ανώτατο Δικαστήριο επεσήμανε ότι: «ο επίδικος Νόμος είναι εξαιρετικής σημασίας εφόσον η μη τήρηση των προνοιών του πλήττει καίρια την εθνική οικονομία, κύρια πηγή εσόδων της οποίας είναι ο Φ.Π.Α. Τα ίδια επισημάνθηκαν και στις Μελάς κ.α. v Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ, 412, Γενικός Εισαγγελέας ν. A. Makris Tourist Taxi Service Co Ltd

(1996)2 Α.Α.Δ 262, Γενικός Εισαγγελέας ν. Χ. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ 85. Η έννοια της επιβολής αποτρεπτικών ποινών εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 342. Aναφέρθηκε ότι: Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους». Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση. Το ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα είναι σοβαρά δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (βλέπε Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 575). Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ.135, Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09). Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (βλέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τα ακόλουθα που επιβαρύνουν τη θέση του κατηγορούμενου: α. Την σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή διαφαίνεται από τα πιο πάνω αλλά και από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, στα πλαίσια της προαναφερθείσας νομολογίας αλλά και λόγω του ότι τα αδικήματα αυτά βρίσκονται σε έξαρση, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις υποθέσεις οι οποίες καταχωρούνται ενώπιον του Δικαστηρίου. β. Το ύψος του αρχικά οφειλόμενου ποσού αναφορικά με τις κατηγορίες ανέρχετο στις €12.170,

1. Έχει καταβληθεί ένα μικρό μόνο χρηματικό ποσό ύψους €1252 μετά την καταχώρηση του κατηγορητηρίου και παραμένει υπόλοιπο €8.497,
2. γ. Το χρονικό διάστημα διάπραξης των αδικημάτων δηλαδή από το έτος 2007-2011, το οποίο δεν ήταν μικρό. Στο επιχείρημα του Συνηγόρου Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν εντάχθηκε στο σύστημα Αριάδνη λόγω λαθών και παραλείψεων του λογιστή του δεν μπορεί να δοθεί καμία βαρύτητα καθ΄ ότι ο κατηγορούμενος είναι το πρόσωπο που είχε την ευθύνη να ενδιαφερθεί έγκαιρα και να επικοινωνήσει έστω και τηλεφωνικά με το Τμήμα Φορολογίας για λήψη οδηγιών. Στο τεμκήριο ¨Β¨ αναφέρεται ότι αυτός δεν είχε επικοινωνήσει ποτέ με την υποστήριξη της Αριάδνης για βοήθεια αλλά και ότι το προφίλ του δεν παρουσίαζε κανένα πρόβλημα αφού μέχρι τις 10/8/2018 εισερχόταν κανονικά στο σύστημα. Επιπλέον ο κος Αλεξάνδρου επικαλέστηκε την καθυστέρηση στην άσκηση ποινικής δίωξης από το Τμήμα Φορολογίας και αν αυτή εγίνετο προγενέστερα θα είχε ο κατηγορούμενος την οικονομική ευχέρεια να καταβάλει τα οφειλόμενα του. Το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη του ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν τα έτη 2007 - 2011, η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 6/2/15 και αυτό καλείται να επιβάλει ποινή σχεδόν τέλη του
3. Όμως δεν μπορεί να αγνοηθεί από το Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια για καταβολή οποιουδήποτε ποσού πέραν των €
4. Ακόμη λαμβάνεται υπόψη ότι από το 2011 μέχρι το 2013 όταν ξεκίνησε η οικονομική κρίση στην Δημοκρατία αυτός είχε την ευκαιρία να επιστρέψει στο κράτος τα οφειλόμενα του κάτι το οποίο δεν έπραξε μέχρι και του χρονικού σημείου που το Τμήμα Φορολογίας άσκησε ποινική δίωξη εναντίον του. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου: α. Τη μη ύπαρξη προηγούμενων καταδικών. β. Την παραδοχή του ενώπιον του Δικαστηρίου στις 22/2/17, με την οποία εξοικονομείται πολύτιμος δικαστικός χρόνος. γ. Τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του κατηγορουμένου, όπως αυτές έχουν εκτεθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο υπεράσπισης αλλά και όσα περιέχονται μέσα από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η οποία έχει ετοιμαστεί. Ιδιαίτερα το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 56 ετών, ο οποίος μέχρι σήμερα διένυσε έντιμο βίο χωρίς να βαρύνεται με οιαδήποτε άλλη καταδίκη και ότι είναι πατέρας μίας θυγατέρας 17 ετών. δ. Ότι ένα μέρος του ποσού αφορά τόκους και επιβαρύνσεις σε σχέση με την 3-5η κατηγορία. ε. Ότι τα αδικήματα όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, για τα οποία ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή έλαβαν χώρα σε διάφορες περιόδους για τα έτη 2007 μέχρι και 2011, ενώ από τη διάπραξη τους μέχρι σήμερα δεν αντιμετώπισε άλλη ποινική υπόθεση. Γενικά λαμβάνω υπόψη μου οτιδήποτε άλλο έχει αναφερθεί και τεθεί ενώπιον μου και αποτελεί ελαφρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, ως μετριαστικός παράγοντας λαμβάνεται υπόψη το γεγονός ότι εκτός από την επιβολή ποινής στον κατηγορούμενο, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει διατάγματα είσπραξης εναντίον του κατηγορούμενου για πληρωμή των οφειλομένων ποσών. Από την άλλη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει πως ο κατηγορούμενος , με τις παραλείψεις του αλλά και γενικότερα με τη στάση και συμπεριφορά που επέδειξε, το ταμείο του κράτους αποστερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει που αν υπήρχε θα μπορούσε να διατεθεί προς όφελος των Κυπρίων πολιτών. Αυτός προκάλεσε ζημιά στην Κυπριακή Δημοκρατία, σε βαθμό ίσο με το ύψος του οφειλόμενου ποσού, που βέβαια μόνο αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να επιφέρει στην κυπριακή οικονομία και στην κοινωνία γενικότερα. Στην υπόθεση Σολομωνίδης (πιο πάνω) για τα ίδια αδικήματα επιβλήθηκε άμεση ποινή φυλάκισης 7 μηνών στον Διευθυντή της κατηγορούμενης εταιρείας ως επίσης και χρηματική ποινή. Στην δε υπόθεση Σπύρου ο εφεσείων καταδικάστηκε σε άμεση ποινή φυλάκιση 4 μηνών ο οποίος ήταν λευκού ποινικού μητρώου και δεν είχε αποπληρώσει τα οφειλόμενα ποσά του. Ακόμη στην Ζακατζιώτης κατόπιν παραδοχής του κατηγορούμενου και με λευκό ποινικό μητρώο για οφειλόμενα ποσά £125.048,08 η ποινή που του επιβλήθηκε από το Πρωτόδικο Δικαστήριο αυξήθηκε σε συντρέχουσα ποινή φυλάκισης από 2 μήνες μέχρι 6 μήνες. Στην παρούσα υπόθεση παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη από το Δικαστήριο για σκοπούς μετριασμού της ποινής, εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα, υπό τις περιστάσεις, ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον κατηγορούμενο είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Η οποιαδήποτε άλλη ποινή κρίνω ότι δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να περιβάλλει αυτήν και θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης. Θα έδινε περαιτέρω λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της Υπεράσπισης ότι αυτός φροντίζει την ηλικιωμένη μητέρα του αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει ακόμη 7 αδέλφια τα οποία θα μπορούν να την φροντίζουν. Επιπλέον όσον αφορά τα προβλήματα υγείας του κατηγορούμενου τα οποία επικαλέστηκε ο κος Αλεξάνδρου πλην μίας γενικής αναφοράς του δεν παρουσιάστηκε από τον κατηγορούμενο οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό που να επιβεβαιώνει αυτό τον ισχυρισμό. Συνεπακόλουθα των πιο πάνω και επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: 1η κατηγορία: 3 μήνες φυλάκιση 2η κατηγορία: 3 μήνες φυλάκιση 3η κατηγορία: 170 ευρώ πρόστιμο 4η κατηγορία: ουδεμία ποινή 5η κατηγορία: ουδεμία ποινή Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Περαιτέρω, δυνάμει του άρθρου 46

(12)του Περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμων εκδίδονται 5 διατάγματα πληρωμής των οφειλομένων ποσών εναντίον του κατηγορούμενου, για τις 5 κατηγορίες που αντιμετωπίζει, ως αυτά εμφαίνονται στο επισυνημμένο Έγγραφο «Α» που κατατέθηκε από τη συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής, το οποίο θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της παρούσας απόφασης. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης στον κατηγορούμενο θα εξετάσω τώρα εάν η εκτέλεση της ποινής που επιβλήθηκε θα πρέπει να οδηγήσει στην άμεση φυλάκιση του κατηγορουμένου ή δύναται να ανασταλεί δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3

(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας

(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών συνθηκών του κατηγορούμενου, κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ή παράγοντας που να δικαιολογεί την έκδοση διαταγής για αναστολή της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Ικανοποίηση του αιτήματος της υπεράσπισης δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σ΄ότι αφορά τις συνέπειες από παραλείψεις απόδοσης στο Κράτος ποσών που εμπιστεύονται οι πολίτες στους εγγεγραμμένους στο μητρώο του ΦΠΑ ιδιώτες (σχετικές η Σολωμονίδης και Χαλκιά v Αστυνομίας, ποιν. Εφ. 240/16, 17/3/17). Παρ όλα αυτά, όλοι οι ελαφρυντικοί παράγοντες όπως το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, η παραδοχή του ακόμα και στο στάδιο που έγινε, όλες οι προσωπικές και οικογενειακές του συνθήκες λήφθηκαν υπόψη ως προς την έκταση της ποινής που επιβλήθηκε. Επομένως η πιο πάνω επιβληθείσα ποινή φυλάκισης είναι άμεση. ............. [Υπ.] Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο