Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΠΑΝΑΓΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 741/2016, 9/10/2020

(2)(β) που αφορά τη Σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας Νόμος 235/1990, όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Με βάση τις λεπτομέρειες του αδικήματος αυτό που τους αποδίδεται είναι ότι αμφότεροι οι κατηγορούμενοι την 6η Απριλίου του 2013 στη Πάφο, ενώ ήταν δημόσιοι λειτουργοί, δηλαδή μέλη της Αστυνομίας, υπέβαλαν τον παραπονούμενο Θεοδοσίου από τη Πάφο σε σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία και του προκάλεσαν πραγματική σωματική βλάβη. Αποτελεί την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής ότι οι κατηγορούμενοι, όντας δημόσιοι λειτουργοί, κτύπησαν τον παραπονούμενο προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη και τον υπέβαλαν σε σκληρή, απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση. Από την άλλη οι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν την κατηγορία και αποτελεί κύρια υπεράσπιση τους η εκδοχή ότι το επίδικο βράδυ ενεργώντας στα πλαίσια των καθηκόντων τους άσκησαν ανάλογη βία έναντι του Θεοδοσίου με σκοπό να τον συλλάβουν και μεταφέρουν στο σταθμό εφόσον αυτός αρνιόταν να δώσει δείγμα εκπνοής για αλκοτέστ ενώ παράλληλα ο παραπονούμενος επιτέθηκε στον κατηγορούμενο
2. Το σύνολο της μαρτυρίας δεν είναι μακροσκελές. Συνολικά κατέθεσαν ενώπιον μου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής 2 μάρτυρες και κατατέθηκαν συνολικά 25 τεκμήρια, μεγάλο μέρος αυτών ως παραδεκτά έγγραφα και γεγονότα και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Πέραν του παραπονούμενου- Θεοδοσίου (ΜΚ2) η κατηγορούσα αρχή κάλεσε ως μάρτυρα τον XXXXX Μιχαηλίδη (ΜΚ1) - ποινικό ανακριτή. Μετά δε την κλήση των κατηγορούμενων σε απολογία, επέλεξαν όπως ο μεν πρώτος προβεί σε ανώμοτη δήλωση και ο δεύτερος σε ένορκη μαρτυρία ενώ κανένα μάρτυρα κάλεσαν προς υπεράσπιση τους. Ο ΜΚ1, ποινικός ανακριτής, ανάφερε ότι διορίστηκε υπό την ιδιότητα αυτή, από τον Πρόεδρο της Ανεξάρτητης αρχής διερεύνησης παραπόνων εναντίον της αστυνομίας για τη διερεύνηση των παραπόνων του Θεοδοσίου. Ως τεκμήριο 1 κατέθεσε το έντυπο διορισμού του το οποίο σημειώνω δεν αμφισβητήθηκε και με το οποίο έλαβε οδηγίες να διεξάγει ποινική/πειθαρχική ανάκριση για την διαπίστωση ενεχόμενου διάπραξης ποινικών/πειθαρχικών αδικημάτων με βάση τα παράπονα/ισχυρισμούς Θεοδοσίου. Κατέθεσε περαιτέρω την κατάθεση του ως τεκμήριο 2 και στην οποία αναφέρει ότι την 22/4/2013 διορίστηκε ως ανακριτής για το παράπονο Θεοδοσίου εναντίον μελών της αστυνομίας για κακοποίηση του. Την 23/4/13 έλαβε κατάθεση από τον Θεοδοσίου αλλά και κατάθεση του ιδιώτη φωτογράφου ο οποίος του παρέδωσε ένα βιβλιάριο με 37 φωτογραφίες και ένα ψηφιακό δίσκο. Την 24/4/13 συνόδευσε τον Θεοδοσίου ο οποίος έδωσε συγκατάθεση όπως στην παρουσία του ΜΚ1 εξεταστεί από τον ιατροδικαστή XXXXX Χαραλάμπους και από την οφθαλμίατρο Ε. Λουκιανού. Την 16/5/13 έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 υπό τύπο ερωτήσεων απαντήσεων αφού του επίστησε την προσοχή στο Νόμο και τον πληροφόρησε για το αδίκημα που διερευνά. Ο κατηγορούμενος 2 υιοθέτησε την κατάθεση του που έδωσε στην υπόθεση Μ172/2013 και στη συνέχεια απάντησε σε ερωτήσεις που του υπέβαλε. Την ίδια ημέρα έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 με τον ίδιο τρόπο. Και ο κατηγορούμενος 1 υιοθέτησε την κατάθεση του στην υπόθεση Μ172/2013 και απάντησε σε ερωτήσεις. Την 9/7/2013 μετέφερε στο ΥΠΕΓΕ Αρχηγείου διάφορα ρούχα που ισχυρίστηκε ο Θεοδοσίου ότι φορούσε στο επεισόδιο και αυτά φωτογραφήθηκαν από τον Αστ.3276 και έλαβε βιβλιάριο φωτογραφιών το οποίο του παραδόθηκε. Την 10/7/2013 παρέδωσε στην ΥΠΕΓΕ ατομικό σπρέι που είχε χρεωμένο ο κατηγορούμενος 1 και το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη σύλληψη του Θεοδοσίου και το οποίο επίσης φωτογραφήθηκε και έλαβε βιβλιάριο. Την 29/7/2013 παρέδωσε το υπηρεσιακό ατομικό σπρέι στο Γενικό Χημείο του Κράτους σχετικά με τη σύνθεση του περιεχομένου του και την επίδραση του στα μάτια και στο δέρμα. Το εν λόγω σπρέι το παρέλαβε στις 12/8/13 και το έχει στη κατοχή του. Την 2/10/2015 πληροφόρησε τους κατηγορούμενους σχετικά με οδηγίες της Νομικής Υπηρεσίας όπως κατηγορηθούν σύμφωνα με το άρθρο 5

(2)(β) του Ν. 235/90 και τους εξήγησε τις πρόνοιες του, Και οι δύο αρνήθηκαν να διευθετήσουν ραντεβού προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Τις καταθέσεις του κατηγορούμενου 2 ο ΜΚ1 τις κατέθεσε ως Τεκμήριο 3Α και 3Β αντίστοιχα ενώ τις καταθέσεις του κατηγορούμενου 1 ως τεκμήρια 4Α και 4Β αντίστοιχα. Επιπλέον ανάφερε ότι διορίστηκε σε πάρα πολλές υποθέσεις ως ποινικός ανακριτής. Εν προκειμένω οι κατηγορούμενοι είχαν δώσει κατάθεση στα πλαίσια υπόθεσης όπου ο παραπονούμενος ήταν κατηγορούμενος και οι ίδιοι παραπονούμενοι. Αντίγραφο της ιατροδικαστικής έκθεσης κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 και κατάθεση της Δρ. Φυσετζίδου ως τεκμήριο

1. Την κατάθεση της Δρ. Λουκιανού, οφθαλμίατρου την κατέθεσε ως τεκμήριο
2. Περαιτέρω ανάφερε ότι ο Θεοδοσίου έχει δύο καταθέσεις. Αυτήν που έδωσε στα πλαίσια της άλλης υπόθεσης και στον ίδιο. Ως τεκμήριο 11 κατέθεσε δέσμη φωτογραφιών που έλαβε από τον ιδιώτη φωτογράφο XXXXX Χριστοφίδη ο οποίος φωτογράφισε τον Θεοδοσίου στο νοσοκομείο μετά από οδηγίες του παραπονούμενου και του ιατροδικαστή του και ως τεκμήριο 10 την κατάθεση του φωτογράφου. Επεξήγησε ακολούθως ότι τόσο ο Θεοδοσίου όσο και οι κατηγορούμενοι έκαναν αναφορά σε ένα σπρέι το οποίο ως ισχυρίστηκαν χρησιμοποίησαν και αυτό μετέφερε στο κρατικό χημείο και ζήτησε έκθεση για τις επιπτώσεις από τη χρήση. Αυτό το σπρέι το πήρε στη ΥΠΕΓΕ και το φωτογράφησαν. Το εν λόγω σπρέι κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12 και η αναφορά της Διευθύντρια του κρατικού χημείου για αυτό ως τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 ανάφερε ότι είναι αφυπηρετήσαν Λοχίας. Με τον παραπονούμενο καμία σχέση έχει είτε συγγενική είτε με κάποιο συγγενικό του πρόσωπο. Από τις καταθέσεις που έλαβε συμφώνησε ότι προέκυψαν δύο διαφορετικοί ισχυρισμοί. Καμία άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία υπήρχε που να βεβαιώνει τι έλαβε χώρα το επίδικο βράδυ. Ο ίδιος δεν εισηγήθηκε την ποινική δίωξη καθότι υπήρχαν δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι ισχυρισμοί και αποτάθηκε στο Γενικό Εισαγγελέα για οδηγίες. Ο ίδιος δεν είναι αρμόδιος να κρίνει την αξιοπιστία των δυο εκδοχών. Δέχτηκε ότι εισηγήθηκε όπως η υπόθεση προσαχθεί ενώπιον Δικαστηρίου το οποίο θα κρίνει την αξιοπιστία τους και αν αυτό θεωρείται εισήγηση για δίωξη τότε αυτό εισηγήθηκε. Την έκθεση του την αναγνώρισε και την κατέθεσε ως τεκμήριο
4. Σε αυτήν κατέγραψε συνοπτικά τα γεγονότα του φακέλου. Ο ΜΚ2 τώρα, αποτελεί τον ουσιαστικότερο μάρτυρα της παρούσας υπόθεσης ενόψει του ότι αυτός αποτελεί τον παραπονούμενο αλλά και ελλείψει άλλης μαρτυρίας από τρίτα πρόσωπα. Η δική του εκδοχή και θέση είναι εκ διαμέτρου αντίθετη επί γεγονότων, ισχυρισμών και συμπεριφορών από αυτή των κατηγορούμενων και ως τέτοια έχει ιδιαίτερη σημασία και πρέπει να εξεταστεί πολύ προσεχτικά. Ο παραπονούμενος ανάφερε ότι είναι ηλικίας 38 ετών από τη Πάφο. Αναγνώρισε τα τεκμήριο 8 και 9 ως τις καταθέσεις του και υιοθέτησε το περιεχόμενο τους. Στην κατάθεσή του ημερ. 23/4/2013 αναφέρει ότι εργάζεται ως μηχανοδηγός και διαμένει με τους γονείς του. Την Παρασκευή 5/4 περί ώρα 10 το βράδυ μαζί με τους φίλους του XXXXX, την κόρη του, κάποιο XXXXX και ένα υπάλληλο του, και κάποιο Τέλη συναντήθηκαν στην ταβέρνα «Σκορπιός» που βρίσκεται στην δημοτική αγορά για φαγητό. Παρέμειναν εκεί μέχρι τις 2 της επόμενης μέρας και με το φαγητό τους κατανάλωσαν οινοπνευματώδη ποτά και συγκεκριμένα ουίσκι. Τελειώνοντας πήρε το αυτοκίνητο του μόνος του για να πάει στο σπίτι του. Αφού διένυσε περίπου μία απόσταση 300 μέτρων ανακόπηκε από δύο αστυνομικούς της τροχαίας. Αφού σταμάτησε άνοιξε το παράθυρο του και οι αστυνομικοί του ζήτησα να τον υποβάλλουν σε έλεγχο αλκοόλης. Ο ίδιος κατέβηκε από το αυτοκίνητο διασταύρωσε το δρόμο και πλησίασε το αυτοκίνητο της τροχαίας. Εκεί ο ένας αστυνομικός του ζήτησε να φυσήξει στο μηχάνημα και ο ίδιος είπε ότι δεν μπορεί, χωρίς όμως να του πει το λόγο. Αυτός επέμεινε στο αίτημα του να φυσήξει και ο μάρτυρας του έλεγε ότι δεν μπορεί. Αναφέρει στον ανακριτή ότι 7 χρόνια πριν μετά από επεμβάσεις ήταν διασωληνωμένος για αρκετές μέρες με λάστιχα από τη μύτη και το στόμα και έκτοτε δεν ανέχεται ξένα αντικείμενα στο σώμα του. Στην άρνηση του αυτή ο αστυνομικός άρχισε να φωνάζει και να του λέει «Φύσα πριν να είναι αργά να το μετανιώσεις». Ο ίδιος του είπε ότι δεν μπορεί να φυσήξει και δεν είναι ανάγκη να φωνάζει. Τότε ο αστυνομικός του είπε ότι θα τον συλλάβει και ο ίδιος του απάντησε «εντάξει κάμε το καθήκον σου». Ο αστυνομικός τότε του υπέδειξε να πάει στα διπλανά δημοτικά αποχωρητήρια για να πιει νερό ή να βάλει νερό στο πρόσωπο του ίσως αποφασίσει και φυσήξει για να μην χρειαστεί να τον συλλάβει. Την στιγμή εκείνη χτύπησε το τηλέφωνο του και ήταν ο XXXXX στον οποίο αναφέρθηκε πριν και του είπε θα σε πάρω πίσω. Ο ίδιος πράγματι μετέβη στις τουαλέτες και αφού ούρησε πήρε τηλέφωνο τον Δώρο αναφέροντας του ότι δεν μπορεί να φυσήξει και η αστυνομία θα τον μεταφέρει στο σταθμό. Ενώ βρισκόταν μέσα στις τουαλέτες ο ίδιος ο αστυνομικός που του ζήτησε να φυσήξει εισήλθε στην τουαλέτα ζητώντας του να κλείσει το τηλέφωνο και συγχρόνως άρχισε να του δίνει γροθιές στο κεφάλι. Την ίδια στιγμή ήρθε και ο άλλος αστυνομικός και άρχισε κι αυτός να τον χτυπά με γροθιές στο κεφάλι. Ο ίδιος διαμαρτυρήθηκε και ο ένας εκ των δύο του είπε ότι εκεί μέσα δεν τον βλέπει κανένας. Προσπάθησε να βγει έξω στο δρόμο για να ζητήσει βοήθεια και τότε ο δεύτερος αστυνομικός που ήρθε στις τουαλέτες και τον κρατούσε από το μπράτσο του έριξε σπρέι στα μάτια και αμέσως του πέρασαν χειροπέδες. Ο πρώτος αστυνομικός ενώ βρισκόταν με τις χειροπέδες συνέχισε να τον χτυπά με γροθιές στο πρόσωπο. Στη συνέχεια τον έβαλαν στο αυτοκίνητο της τροχαίας και με οδηγό τον αστυνομικό που έκανε χρήση του σπρέι, που αργότερα έμαθε ονομάζεται Νίκος, τον μετέφεραν στα γραφεία της τροχαίας. Το αυτοκίνητο του το μετέφερε στην τροχαία ο άλλος ο αστυνομικός που ονομάζεται Ιάκωβος. Στην τροχαία καθόταν σε καρέκλα έχοντας χειροπέδες, ο Ιάκωβος τον πλησίασε και του έδωσε μία γροθιά στο πρόσωπο με αποτέλεσμα να πέσει στο πάτωμα όπου και συνέχισε να τον κλωτσά. Ένας άλλος αστυνομικός που ήταν παρών επενέβη και τον τράβηξε προς τα πίσω και τότε απευθύνθηκε ο ίδιος στον αστυνομικό αυτό ρωτώντας τον εάν βλέπει τι κάνει και αυτός απάντησε εγώ δεν είδα τίποτα. Στη συνέχεια τον οδήγησαν πεζό και με χειροπέδες σε διπλανά νέα κτίρια της αστυνομίας που πρέπει να είναι τα κρατητήρια. Εκεί ζήτησε να τον μεταφέρουν σε γιατρό γιατί αιμορραγούσε στο πρόσωπο και ένιωθε πόνους. Στα κρατητήρια τον συνόδευσαν ο Ιάκωβος και ο Νίκος. Αφού ζήτησε να εξεταστεί από γιατρό δύο άλλοι αστυνομικοί τον μετέφεραν στις πρώτες βοήθειες του Γ.Ν. Πάφου όπου ανέφερε στην γιατρό ότι χτυπήθηκε από δύο αστυνομικούς. Αφού εξετάστηκε και έκανε και ακτινογραφίες κρατήθηκε στον χειρουργικό θάλαμο μέχρι το μεσημέρι στις 8 Απριλίου. Κατά την διάρκεια της νοσηλείας του βρισκόταν υπό την επίβλεψη ένστολων αστυνομικών ενώ αστυνομικός που τον επισκέφθηκε του απήγγειλε κατηγορίες για επίθεση εναντίον αστυνομικού και άλλες τις οποίες δεν παραδέχτηκε. Λόγω των τραυμάτων του ζήτησε και εξετάστηκε από τον ιδιώτη ιατροδικαστής Σταυριανό ο οποίος τον επισκέφτηκε στο νοσοκομείο στις 8 Απριλίου προτού απολυθεί. Κατά την τηλεφωνική επικοινωνία με τον ιατροδικαστή το βράδυ στις 6/4 αυτός του ζήτησε να φωτογραφηθεί από έμπειρο φωτογράφο και πράγματι ειδοποίησε τον XXXXX Χριστοφίδη ο οποίος έλαβε αριθμό φωτογραφιών. Από τα τραύματα του ματώθηκαν τα ρούχα του τα οποία φύλαξε και μπορεί να παραδώσει. Καταγράφεται στην κατάθεσή του ότι η λήψη της διακόπηκε για να μεταβεί στην οικία του και να φέρει εν λόγω ρούχα. Παρέδωσε στον ανακριτή ένα σακάκι χρώματος μαύρου, μία άσπρη αμάνικη εσωτερική φανέλα, ένα μαύρο πουκάμισο και ένα παντελόνι τύπου τζιν. Παρέδωσε επίσης ακτινογραφίες, έντυπα γνωματεύσεις και ένα ψηφιακό δίσκο αξονικής τομογραφίας. Δήλωσε ότι είναι στη διάθεση του ποινικού ανακριτή για να εξεταστεί από κυβερνητικό ιατροδικαστή. Παρέδωσε επίσης 27 έγγραφα που αφορούν την νοσηλεία του στο Γ.Ν Πάφου. Για το παράπονο του υπέβαλε μέσω του συνηγόρου του επίσημο παράπονο στην ανεξάρτητη αρχή ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι μετά που τον κατηγόρησαν για επίθεση εναντίον αστυνομικών τον επισκέφθηκε κάποιος υπαστυνόμος με πολιτικά ρούχα και ο οποίος του ζήτησε να δώσει γραπτή κατάθεση για το περιστατικό. Του απάντησε ότι ένεκα των τραυμάτων του δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση και την επόμενη τον επισκέφθηκε ένας λοχίας με το ίδιο αίτημα. Τους είπε ότι δεν δίδει κατάθεση και θα καταγγείλει την υπόθεση στην ανεξάρτητη αρχή μέσω του συνηγόρου του. Έκτοτε ουδείς άλλος του ζήτησε να δώσει κατάθεση. Στο τεκμήριο 9 τώρα, την κατάθεση του ημερ. 24/4 δίδει την συγκατάθεση του όπως εξεταστεί από κυβερνητικό ιατροδικαστή και φωτογραφηθεί από φωτογράφο της αστυνομίας σχετικά με το παράπονο του στην ανεξάρτητη αρχή διερεύνησης παράπονο εναντίον της αστυνομίας για κακοποίηση του από αστυνομικούς της τροχαίας Πάφου. Υπέδειξε στο Δικαστήριο τον 1ο κατηγορούμενο ως το άτομο που αναφέρει στην κατάθεση του ως τον πρώτο αστυνομικό που του έδωσε γροθιά στη τουαλέτα και τον 2ο κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που χρησιμοποίησε σπρέι. Δεν έδωσε δείγμα όταν του ζητήθηκε καθότι ήταν μετά από μια κουραστική ημέρα που είχε και κάπνιζε και πολύ και είχε «αναγουλιαζόταν». Ανάφερε στον αστυνομικό ότι δεν μπορούσε να φυσήσει. Αναγνώρισε σε δέσμη φωτογραφιών που κατατέθηκε ως τεκμήριο 15 το σπρέι το οποίο χρησιμοποιήθηκε αναφέροντας ότι μοιάζει με αυτό. Αναγνώρισε στο τεκμήριο 11 με αναφορά και στις 37 τον εαυτό του. Τα κόκκινα μάτια και η σπασμένη μύτη καθώς επίσης τα σημάδια στο μάγουλα και χείλη είναι από τις γροθιές που δέχτηκε από τους κατηγορούμενους. Δεν ήθελε να δώσει κατάθεση στην αστυνομία και ήθελε να προβεί σε καταγγελία στην ανεξάρτητη αρχή. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήρια 16 την αμάνικη άσπρη φανέλα, ως τεκμήριο 17 το τζιν παντελόνι, ως τεκμήριο 18 το μαύρο πουκάμισο και ως τεκμήριο 19 το μαύρο σακάκι αναφέροντας ότι είναι τα ρούχα που φορούσε το επίδικο βράδυ. Μετά την μεταφορά του στον σταθμό καθόταν σε καρέκλα με τα χέρια πίσω δεμένα με χειροπέδες. Εκεί μπροστά σε άλλους αστυνομικούς ο 1ος κατηγορούμενος τον κτύπησε χωρίς ο ίδιος να έχει προσπαθήσει να διαφύγει ή να κτυπήσει κάποιο. Κατά το στάδιο που αρνήθηκε να δώσει δείγμα δεν ήταν αντιδραστικός ούτε φώναζε ούτε έβριζε. Έχει παράπονο από την συμπεριφορά των αστυνομικών. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ2 ανάφερε ότι νομίζει ότι μπορεί παρά την πάροδο 7 ετών να περιγράψει το περιστατικό. Αρνήθηκε ότι ο λόγος που δεν έδωσε κατάθεση ήταν γιατί δεν είχε ακόμα ξεμεθύσει από το προηγούμενο βράδυ. Θυμάται ότι έδωσε δείγμα αίματος για έλεγχο αλκοόλης στο νοσοκομείο αλλά δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα και στην υποβολή ότι ήταν 141mg απάντησε ότι δεν γνωρίζει. Θυμάται ότι μετέβη στο «Σκορπιό» με τους XXXXX, XXXXX, την κόρη του, τον XXXXX και τον XXXXX. Ανάφερε τα ονόματα και επίθετα όσων γνώριζε από την παρέα του. Τα στοιχεία τους που είχε αναφέρει ότι θα τα έδινε μετά στον ανακριτή και συγκεκριμένα έδωσε τα τηλέφωνα τους. Κατανάλωσαν αλκοόλ και συγκεκριμένα ουίσκι αλλά δεν θυμάται τι ποσότητα κατανάλωσαν αλλά ούτε και πόσο ήπιε ο ίδιος. Στο ερώτημα εάν μπορεί να κατανάλωσε και μια μπουκάλα ή και ενάμιση απάντησε ότι δεν θυμάται. Στην υποβολή ότι με δεδομένο την ένδειξη 141mg τελούσε σε κατάσταση σύγχυσης και ήταν ένα στάδιο πριν πέσει σε κωματώδη κατάσταση απάντησε όχι. Επέμεινε ότι τον σταμάτησε ο 2ος κατηγορούμενος και ο 1ος του ζήτησε να κατέβει από το αυτοκίνητο και αυτός κατέβηκε και διασταύρωσε. Στην υποβολή ότι ο 1ος κατηγορούμενος του έγνεψε να σταματήσει και του ζήτησε να υποβληθεί σε έλεγχο αλκοόλης επέμεινε ότι ήταν ο 2ος. Νομίζει ο πρώτος του ζήτησε έλεγχο και ο δεύτερος του έγνεψε να σταθμεύσει στην άκρη. Αρνήθηκε ότι δεν φορούσε ζώνη και ότι ζήτησε να τον γράψουν για τη ζώνη και όχι για το αλκοόλ γιατί είναι επαγγελματίας οδηγός. Τους δύο αστυνομικούς τους γνωρίζει φυσιογνωμικά και έτυχε να τον γράψουν ξανά για αλκοτέστ. Στην υποβολή ότι τον Ιανουάριο του 2013 ο 1ος κατηγορούμενος τον έγραψε για αλκοτέστ και εκδόθηκε εξώδικο €200 απάντησε ότι το θυμάται όπως επίσης και τους 2 βαθμούς ποινής στην άδεια του. Αρνήθηκε ότι ανάφερε στους αστυνομικούς ότι είχε πιεί πολύ. Στην υποβολή της θέσης ότι αφού τον σταμάτησαν δοκίμασε να φύγει συνεχίζοντας την πορεία του και τότε κατά την προσπάθεια αυτή ο 1ος κατηγορούμενος του άνοιξε την πόρτα και κατέβηκε απάντησε ότι αυτό είναι ψέμα και αρνήθηκε ότι δεν θυμάται. Δεν θυμάται εάν τα κλειδιά τα έβγαλε όταν κατέβηκε και τα έβαλε στην τσέπη του. Κατεβαίνοντας κινήθηκε προς τα δεξιά προς το περιπολικό. Αρνήθηκε ότι ζήτησε από τους αστυνομικούς να τον γράψουν για κάτι άλλο για να μην χάσει τη δουλειά του και επέμεινε ότι τους ανέφερε ότι δεν μπορούσε να φυσήσει. Στην υποβολή ότι ήταν τόσο μεθυσμένος που δεν μπορούσε να φυσήξει απάντησε «Δεν μπορούσα» και στο ερώτημα «Να το πάρουμε όπως θέλουμε; Ρωτώ σε» απάντησε «Όπως θέλεις πάρτο». Αρνήθηκε όμως ότι ήπιε τόσο πολύ που δεν φυσούσε καθότι τελούσε υπό σύγχυση. Με δεδομένο ότι τον Ιανουάριο έδωσε δείγμα εκπνοής στον ίδιο αστυνομικό και το μεσολάβησε απάντησε και επανέλαβε ότι μετά από μια κουραστική ημέρα, όταν καπνίσει πολύ, έχει αναγούλες να βάλει κάτι στο στόμα του. Δεν το είπε όμως αυτό αλλά ότι δεν μπορούσε να φυσήσει. Ο λόγος που του ζήτησε να πάει στη τουαλέτα ο 1ος κατηγορούμενος θεωρεί ότι ήταν για να τον ξεγελάσει. Στην υποβολή ότι ο ίδιος ζήτησε να πάει στη τουαλέτα για να ουρήσει απάντησε ότι πήγε μόνος του και στο ερώτημα πως τον ξεγέλασε τότε, απάντησε «Πήγα με τη θέληση μου. Επροέτρεψε με να πάω στα αποχωρητήρια να νυφτώ, να πιώ νερό πέρκι έρθουν και εν με πάρει μέσα». Σήμερα δεν πάει μόνος του σε ένα τόπο. Δέχτηκε αργότερα ότι μόνος του μετέβη στη τουαλέτα γιατί ήθελε να ουρήσει. Τηλεφώνησε του Δώρου και μετά μπήκε ο 1ος και του έδωσε γροθιά και μετά ο 2ος. Έτρεξε να βγει έξω και τον κτυπούσαν και ο 2ο τον κρατούσε από το χέρι και του έριξε σπρέι και του έβαλαν χειροπέδες και συνέχισε ο 1ος κατηγορούμενος να τον κτυπά ενώ ο 2ος δεν τον ξανακτύπησε. Ανάφερε ότι κατανάλωσε μόνο ουίσκι και όχι άλλα ποτά και σίγουρα όχι δύο λίτρα. Δεν ξέρει όμως την ποσότητα. Όταν αρνήθηκε να δώσει δείγμα τον απείλησε ο 1ος κατηγορούμενος «Φύσα πριν να είναι αργά να το μετανιώσεις». Σε σχέση με το τηλεφώνημα στις τουαλέτες θυμάται ότι ο XXXXX τον πήρε τηλέφωνο όταν ήταν έξω από το αποχωρητήριο και του είπε θα τον πάρει πίσω και τον έπιασε όταν μπήκε μέσα στη τουαλέτα. Του είπε ότι δεν μπορεί να φυσήσει και θα τον συλλάβουν. Στο ερώτημα εάν θυμάται σε ποια τουαλέτα μπήκε, απάντησε ότι μία είναι και στο ερώτημα εάν ήταν ανδρών ή γυναικών απάντησε στον ανδρών. Αρνήθηκε ότι ρώτησε τους αστυνομικούς σε ποια από τις δύο να μπει. Περιέγραψε το χώρο αναφέροντας ότι το επεισόδιο έλαβε χώρα στην αρχή στο προαύλιο και μετά στην είσοδο στην πόρτα. Κρατώντας το τηλέφωνο ο ίδιος , ο 1ος πρώτος κατηγορούμενος τον γρονθοκόπησε και ακολούθησε ο 2ος. Ο 1ος του έδωσε πάρα πολλές γροθιές στο κεφάλι, στα μάτια και στη μύτη. Στην πρώτη γροθιά αντέδρασε και έτρεξε να βγει έξω όμως τον κρατούσε ο 2ος κατηγορούμενος από το μπράτσο. Κατάφερε να βγει μέχρι την έξοδο. Θυμάται ότι ο 1ος κατηγορούμενος του είπε κλείσε το τηλέφωνο και αμέσως τον γρονθοκόπησε. Στην υποβολή ότι τον πλησίασε τον άγγιξε στον ώμο και του είπε να κλείσει το τηλέφωνο και τότε γύρισε και αυτός τον γρονθοκόπησε απάντησε ότι ποτέ δεν έγινε κάτι τέτοιο. Επίσης αρνήθηκε ότι του είπε να μην τον αγγίζει. Στην υποβολή ότι μετά την γροθιά που δέχτηκε ο 1ος κατηγορούμενος τον έπιασε από τα χέρια και φώναξε στον άλλον αστυνομικό να τον βοηθήσει γιατί ήταν πολύ αντιδραστικός αρνήθηκε όπως επίσης αρνήθηκε ότι τους εξύβρισε να μην τον συλλάβουν. Στην υποβολή ότι τους έβρισε χυδαία αναφέροντας τους μεταξύ άλλων, «μπάσταρδους», «κωλόπαιδα» και «παλικάρια με στολή» και ότι δεν πάει πουθενά μαζί τους, αρνήθηκε. Χειροπέδες του έβαλαν πριν την πόρτα όπως επίσης και σπρέι. Στην υποβολή ότι η χρήση του σπρέι έγινε καθότι έφερνε αντίσταση στην σύλληψη του επέμεινε ότι καμιά αντίσταση έφερε ενώ επίσης αρνήθηκε ότι όταν του γύρισαν το χέρι πίσω για να του βάλουν χειροπέδες έκανε απότομη κίνηση ξέφυγε και έπεσε στο περιπολικό. Στην αστυνομία τον μετέφερε ο 2ος κατηγορούμενος και στα κρατητήρια και οι δύο. Στην υποβολή ότι είναι άλλος αστυφύλακας του οποίου τον αριθμό και όνομα του ανέφερε που τον μετέφερε με τον 1ο στα κρατητήρια επέμεινε ότι οι δύο κατηγορούμενοι τον είχαν μεταφέρει. Επέμεινε επίσης ότι ενώ βρισκόταν καθισμένος στην καρέκλα στο σταθμό ο 1ος κατηγορούμενος τον γρονθοκόπησε ξανά με αποτέλεσμα να πέσει κάτω και συνέχισε να τον χτυπά στην παρουσία άλλου αστυνομικού. Στην υποβολή ότι στο νοσοκομείο ο 1ος κατηγορούμενος βρισκόταν στο διπλανό από αυτόν δωμάτιο οπόταν και πάλι του επιτέθηκε αρνήθηκε. Το επίδικο βράδυ συνολικά ήταν στο εστιατόριο έξι άτομα. Στην υποβολή ότι ο XXXXX στην κατάθεσή του αναφέρει ότι πρώτα έφυγε το ζευγάρι και μετά ο ίδιος μαζί του επέμεινε ότι έφυγαν όλοι μαζί. Αφού πήγε στο νοσοκομείο μετά από καμιά ώρα του έλαβαν δείγμα αίματος. Δεν θυμάται τι ώρα πήγε στο νοσοκομείο αλλά αρνήθηκε ότι ο λόγος που δεν θυμάται ήταν η μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ που είχε ως αποτέλεσμα να μην θυμάται ούτε τι έκανε. Στην υποβολή ότι και ο 1ος κατηγορούμενος επισκέφτηκε γιατρό απάντησε θετικά αλλά αρνήθηκε ότι ο λόγος ήταν επειδή ήταν χτυπημένος εμμένοντας στη θέση του ότι δεν τον γρονθοκόπησε όταν τον είχε αγγίξει στον ώμο εντός της τουαλέτας. Δεν θυμάται πότε κατηγορήθηκε από την αστυνομία ούτε και πόσες κατηγορίες του απέδωσαν. Θυμάται την πρόκληση οχληρίας και την επίθεση σε αστυνομικό. Θυμάται ότι ήταν αρκετές οι κατηγορίες. Επέμεινε ότι σπρέι χρησιμοποίησε ο 2ος κατηγορούμενος. Ανάφερε επιπλέον ότι τα ρούχα που κατέθεσε είναι αυτά που φορούσε το επίδικο βράδυ και ότι την αμάνικη φανέλα την φορούσε εσωτερικά από το πουκάμισο. Στα κρατητήρια του πήραν το τηλέφωνο του, του έβγαλαν τις χειροπέδες και με τη συνοδεία δύο αστυνομικών πήγε στις πρώτες βοήθειες. Στο ερώτημα εάν κρατούσε δύο τηλέφωνα απάντησε θετικά αλλά δεν θυμάται αν του έβγαλαν τα κορδόνια από τα παπούτσια. Θυμάται ότι είχε χρήματα πάνω του αλλά δεν θυμάται το πόσο. Η ιδέα για την έξοδο τους το επίδικο βράδυ ήταν δική του και πλήρωσε ο ίδιος. Στην υποβολή ότι πλήρωσε €700 απάντησε ότι αυτό είναι εκτός πραγματικότητας αλλά δεν θυμάται το πόσο ακριβώς ούτε και πόσα μπουκάλια ουίσκι κατανάλωσαν. Επέμεινε ότι κακοποιήθηκε και αρνήθηκε ότι δεν ήταν και δεν είναι μέχρι και σήμερα σε θέση να πει τι ακριβώς έγινε το επίδικο βράδυ. Επίσης αρνήθηκε ότι ο ίδιος προκάλεσε το επεισόδιο, τον δικό του τραυματισμό και ότι χτύπησε τον 1ο κατηγορούμενο. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του παραπονούμενου (Μ.Κ.2) ουδείς άλλος μάρτυρας παρουσιάστηκε εκ μέρους της κατηγορούσας αρχής και σωρεία εγγράφων κατατέθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα και έγγραφα και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, και τα οποία εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο ως τέτοια ως ακολούθως: Τεκμήριο 20: Ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. XXXXX Α. Σταυριανού, ειδικού ιατροδικαστή. Σε αυτήν αναφέρεται ότι στις 8/4/2013 στο Γ.Ν. Πάφου εξέτασε τον παραπονούμενο διαπιστώνοντας τις ακόλουθες κακώσεις: «Θλαστική εκχύμωση μετά εξοιδήσεως άνω κάτω βλεφάρων αριστερού οφθαλμού χροιάς κυανέρυθρης. Υπόσφαγμα αριστερού οφθαλμού δεξιά της κόρης του οφθαλμού. Θλαστική εξοίδηση ρινός. Θλαστικό τραύμα ρινός καλυμμένο με εφελκίδα καθώς και πολλαπλές μικρές εκδορές ρινός καλυμμένες με εφελκίδα. Θλαστικό τραύμα κάτω χείλους στόματος καλυμμένο με εφελκίδα. Θλαστική εξοίδηση με πόνο στην πίεση στην αριστερή βρεγματο-ινιακή χώρα μεγίστης διαμέτρου 3 εκ. Φέρει μικροεκδορές στις πηχιοκαρπικές χώρες. Φέρει παλαιές χειρουργικές τομές στην κοιλιακή χώρα (μία υπέρ - υπό ομφάλια και μία στην δεξιά πλάγια κοιλιακή χώρα). Φέρει παλαιά ουλή (συρρικνωμένη) δέρματος στην αριστερή οσφυϊκή χώρα. Φέρει φλεβοκέντηση στην ραχιαία επιφάνεια της δεξιάς άκρας χειρός. Τα νύχια του δεν είναι μεγάλα και δεν προέχουν της τελικής φάλαγγας των δακτύλων. Φέρει γενιά και μουστάκι.» Αναφέρεται περαιτέρω ως σημείωση ότι ο παραπονούμενος εισήχθη στο Γ.Ν. Πάφου και νοσηλεύτηκε στο χειρουργικό τμήμα. Με αναφορά στο έντυπο των πρώτων βοηθειών καταγράφει ο ιατροδικαστής ότι γίνεται αναφορά σε ξυλοδαρμό και κάταγμα ρινός καθώς και εκδορές ρινός και πληγές στα ούλα χωρίς νευρολογική σημειολογία αλλά με ζάλη. Έγινα ακτινογραφίες κεφαλής, μύτης. Με αναφορά στο έντυπο του χειρουργικού τμήματος καταγράφει ότι ο παραπονούμενος προσήλθε στο ΤΑΕΠ μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό με κάκωση κεφαλής και ρινός. Έφερε εκδορά στη μύτη και οίδημα. Από ακτινολογικό έλεγχο φαίνεται να έχει κάταγμα ρινός χωρίς γνωμάτευση. Είχε αιμάτωμα δεξιού οφθαλμού εσωτερικά και μικρή ποσότητα αίματος στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας. Από ακτινογραφίες που έγιναν δεν φαίνεται να έχει εμφανές κάταγμα ρινός. Η πανοραμική ακτινογραφία που έγινε στο νοσοκομείο ήταν χωρίς εμφανή οστική κάκωση. Η ακτινογραφία θώρακος ήταν χωρίς πνευμονική επιπλοκή. Η ακτινογραφία κρανίου ήταν χωρίς εμφανή οστική κάκωση. Το υπερηχογράφημα κοιλιάς ήταν φυσιολογικό. Η αξονική τομογραφία αξονικής μοίρας σπονδυλικής στήλης ήταν χωρίς εμφανή οστική κάκωση. Ο αξονικός τομογράφος εγκεφάλου ήταν χωρίς εμφανή οστική κάκωση. Νοσηλεύτηκε στο Γ.Ν Πάφου από τις 6/4/2013 μέχρι τις 8/4/2013 και του δόθηκε 10ήμερη αναρρωτική άδεια. Σημειώνει ο ιατροδικαστής ότι υπάρχει διαφορά γνωμάτευσης όσον αφορά το κάταγμα ρινός. Στο μεν έντυπο των πρώτων βοηθειών αναφέρεται ότι παρουσίαζε κάταγμα ενώ στο έντυπο του χειρουργικού τμήματος ότι δεν είχε εμφανή οστική κάκωση ρινός. Αναφέρει τέλος ως συμπέρασμα ότι ο Θεοδοσίου φέρει σωματικές βλάβες από τις οποίες θα νοσήσει 15 περίπου ημέρες εκτός επιπλοκών. Οι σωματικές βλάβες που καταγράφηκαν προκλήθηκαν από ξυλοδαρμό τις προηγούμενες 2 με 3 ημέρες όπως ο ίδιος ο παραπονούμενος αναφέρει. Τεκμήριο 6: Κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός η αλήθεια του περιεχομένου του τεκμηρίου 6, ήτοι η κατάθεση της Δρ. Φυσεντζίδου η οποία στις 16/5/2013 αναφέρει ότι εξέτασε τον ασθενή XXXXX Παναγιώτου ο οποίος προσήλθε μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό. Έφερε εκδορές στον λαιμό δεξιά και ανάφερε ότι τον χτύπησαν με γροθιά στην κροταφική χώρα αριστερά. Χωρίς νευρολογική σημειολογία, ήπιο οίδημα αριστερά κροταφικά, ζάλη. Έγιναν αναλύσεις και ακτινογραφίες και συνεστήθη και εισαγωγή στο χειρουργικό θάλαμο αλλά ο ασθενής αρνήθηκε και αποχώρησε με δική του ευθύνη. Συμπλήρωσε το έντυπο το οποίο παράδωσε η ίδια στον ποινικό ανακριτή. Την ίδια ημέρα εξέτασε τον παραπονούμενο ο οποίος προσήλθε μετά από αναφερόμενο ξυλοδαρμό. Έφερε εκδορά ρινός και πληγές στα ούλα χωρίς νευρολογική σημειολογία. Ανέφερε ζάλη, έγιναν ακτινογραφίες και αναλύσεις αίματος και κρατήθηκε για νοσηλεία στον χειρουργικό θάλαμο. Το έντυπο που συμπλήρωσε και για αυτή την εξέταση το παρέδωσε στον ποινικό ανακριτή. Ακολούθως κατατέθηκαν ως παραδεκτά έγγραφα και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα τεκμήρια 21 μέχρι και 25, περιλαμβανομένων. Τεκμήριο 21: Κατάθεση Υπ/μου Σ. Σάββα του ΤΑΕ Πάφου. Σε αυτήν αναφέρεται ότι την 6/4/13 επισκέφθηκε στο Γ.Ν Πάφου τον παραπονούμενο μετά από οδηγίες που έλαβε καθότι ο παραπονούμενος είχε παράπονο ότι είχε δεχθεί επίθεση από μέλη της Τροχαίας Πάφου τα οποία τη νύψχτα της 5/4/13 τον ανέκοψαν για έλεγχο αλκοόλης. Ο παραπονούμενος ερωτήθηκε εάν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση και ανάφερε ότι λόγω του τραύματος του ζαλίζεται και θα μπορεί να το πράξει την επόμενη ημέρα. Ο παραπονούμενος έφερε τραύμα στη μύτη. Ενημέρωσε τον αξιωματικό υπηρεσίας. Την επόμενη ημέρα 7/4 ενημερώθηκε από τον Λοχία XXXXX, ο οποίος επισκέφθηκε τον παραπονούμενο για λήψη κατάθεσης, ότι δεν επιθυμούσε να δώσει κατάθεση στην αστυνομία και θα κάνει σχετική καταγγελία στην αρχή διερεύνησης παραπόνων κατά της αστυνομίας. Τεκμήριο 22: Κατάθεση Λοχία XXXXX, Γ. Κωνσταντίνου. Αναφέρει στις 25/4/13 ότι την 7/4 επισκέφθηκε τον ΜΚ2 στο Γ. Ν. Πάφου με σκοπό να του λάβει κατάθεση για παράπονο που εξέφρασε ότι μέλη της Τροχαίας Πάφου του επιτέθηκαν και τον κτύπησαν. Ενημερώθηκε από τον Υπ/μο Σάββα ο οποίος τον επισκέφθηκε την προηγούμενη ημέρα 6/4 ότι δεν ήταν σε θέση να δώσει κατάθεση επειδή ήταν τραυματισμένος. Ζήτησε από τον παραπονούμενο να του αναφέρει τα γεγονότα και να του δώσει κατάθεση για το συμβάν και αυτός του ανάφερε ότι συμβουλεύθηκε τον δικηγόρο του να μην πει οτιδήποτε στην Αστυνομία. Περαιτέρω δεν ήθελε να αναφέρει πως έγινε το συμβάν και ανάφερε ότι το όλο θέμα θα το καταγγείλει στην αρχή διερεύνησης παραπόνων κατά της αστυνομίας. Του ζήτησε να δώσει κατάθεση και να αναφέρει ότι δεν επιθυμεί οτιδήποτε αλλά αρνήθηκε λέγοντας ότι θα δώσει κατάθεση μόνο στους ποινικούς ανακριτές της αρχής. Τεκμήριο 23: Κατάθεση του Ε/Α5157 Γ. Τσελέπη, της Επαρχιακής Αποθήκης της Α.Δ.Ε Πάφου. Την 11/6/13 αφού του ζητήθηκε από τον ποινικό ανακριτή Μ. Μιχαηλίδη, σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση, διενήργησε έλεγχο στο ατομικό δελτίο (Ρ6) του Αστ. XXXXX XXXXX Παναγή, που διατηρεί η επαρχιακή αποθήκη και διαπίστωσε ότι έχει χρεωμένο Υπηρεσιακό Ατομικό δακρυγόνο σπρέι από τις 17/2/
5. Τεκμήριο 24: Κατάθεση της Ε.Α XXXXX Χ. Χαραλάμπους. Σε αυτήν αναφέρει ότι μεταξύ των καθηκόντων της είναι η φύλαξη όλων των προσωπικών φακέλων των μελών που υπηρετούν στην ΑΔΕ Πάφου. Από έλεγχο στον Η/Υ και στο προσωπικό φάκελο του Αστ. XXXXX, Ι. Παναγή διαπίστωσε ότι αυτός διορίστηκε στις 15/3/
6. Υπηρέτησε σε διάφορα τμήματα της αστυνομίας και από τις 12/6/12 υπηρετεί στην τροχαία Πάφου. Βαρύνεται με πειθαρχική καταδίκη, ήτοι ότι στις 3/12/13 διέπραξε τα αδικήματα αμέλειας καθήκοντος, παράβαση/παράλειψη και ανάρμοστη / απρεπή συμπεριφορά και στις 13/11/14 η υπόθεση εκδικάστηκε και του επιβλήθηκαν €100 πρόστιμο, επίπληξη και καμία ποινή αντίστοιχα στα αδικήματα. Η πειθαρχική υπόθεση έχει αρ. 10/
7. Δεν βαρύνεται με καμία ποινική καταδίκη. Επιπρόσθετα από τις 20/7/2015 βρίσκεται σε άδεια ασθενείας μετά από τραυματισμό σε σοβαρό τροχαία δυστύχημα εν ώρα υπηρεσίας. Το αντίγραφο του δελτίου του κατηγορούμενου 1 επισυνάπτεται στην κατάθεση. Τεκμήριο 25: Το αντίστοιχο ατομικό δελτίου του κατηγορούμενου 1 ως το τεκμήριο 24 κατατέθηκε με κατάθεση της Ε.Α 5113 και για τον κατηγορούμενο
8. Ο 2ος κατηγορούμενος υπηρετεί στην αστυνομίας από της 5/1/2000 και από 14/4/14 υπηρετεί στην τροχαία Πάφου. Δεν βαρύνεται με πειθαρχική ή ποινική καταδίκη και το ατομικό του δελτίο επίσης επισυνάπτεται στην κατάθεση. Ο κατηγορούμενος 2 επίσης σημειώνεται ότι από της 3/10/15 βρισκόταν με άδεια ασθενείας μετά από τραυματισμό εν ώρα υπηρεσίας. Το σύνολο των παραδεκτών εγγράφων και γεγονότων καταγράφηκε και ως τέτοιο αποτελεί πλέον μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ως έχω ήδη αναφέρει μετά την κλήση τους σε απολογία, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, ο μεν 1ος κατηγορούμενος επέλεξε, ως άλλωστε απόλυτο δικαίωμα του να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και ο 2ος κατηγορούμενος σε ένορκη μαρτυρία. Πέραν των επιλογών τους αμφότεροι έδωσαν καταθέσεις, το περιεχόμενο των οποίων και τέθηκε ενώπιον μου. Ο 1ος κατηγορούμενος προέβη στην κάτωθι ανώμοτη δήλωση: «Είμαι αθώος, δεν έκανα τίποτε παράνομο. Όλα ήταν στο πλαίσιο των καθηκόντων μου σαν αστυνομικός. Αν κάποιος έπρεπε να έχει παράπονο σε αυτήν την περίπτωση είμαι εγώ γιατί κτυπήθηκα.» Πέραν της δήλωσης ο 1ος κατηγορούμενος έδωσε 2 καταθέσεις αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα. Στην κατάθεση του - τεκμήριο 4Β αναφέρει ότι την 6/4/13 περί ώρα 1.30 πρωινή βρισκόταν σε υπερωριακό καθήκον για πρόληψη δυστυχημάτων. Μαζί με τον κατηγορούμενο 2 βρισκόταν στην οδό Φελλάχογλου ανακόπτοντας οδηγούς για έλεγχο αλκοόλης. Έκανε σήμα στον οδηγό του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX86 και ο οδηγός σταμάτησε στην άκρη του δρόμου και άνοιξε το παράθυρο της πόρτας του. Ήταν μόνος του και δεν ήταν δεμένος με τη ζώνη ασφαλείας. Του ανέφερε ότι ο λόγος που τον σταμάτησε ήταν για έλεγχο αλκοόλης αλλά και ότι να οδηγεί χωρίς ζώνη είναι αδίκημα. Του επέστησε την προσοχή του στο νομό και αυτός απάντησε ότι τώρα ξεκίνησε από εδώ πιο πίσω. Η αναπνοή του μύριζε έντονα αλκοόλ και τα μάτια του ήταν κόκκινα και στο ερώτημα εάν κατανάλωσε αλκοόλ αυτός είπε ότι ήταν σε κέντρο αναψυχής και ήπιε αρκετό. Του ζήτησε να δώσει προκαταρκτικό δείγμα αλκοόλης αυτός αρνήθηκε, έβαλε ταχύτητα στο αυτοκίνητο του για να προχωρήσει αλλά του άνοιξε την πόρτα και του είπε να μην προχωρήσει αλλά να σβήσει τη μηχανή και να κατέβει. Αυτός το έπραξε, κατέβηκε και τα κλειδιά τα έβαλε στην τσέπη του. Προχώρησε προς το περιπολικό που ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης σε απόσταση περίπου 10μέτρων έξω, από δημόσιες τουαλέτες. Ενώ περπατούσε ο οδηγός μουρμούριζε ζητώντας να τον καταγγείλει για κάτι άλλο για να μην χάσει τη δουλειά του. Εκεί στο περιπολικό του εξήγησε ότι η άρνηση παραχώρησης δείγματος εκπνοής είναι αυτόφωρο αδίκημα και δυνατόν να συλληφθεί. Αυτός του απάντησε ότι δεν φυσά γιατί θα δείξει πολλά και η δουλειά του είναι οδηγός και δεν θέλει να μείνει χωρίς δουλειά. Τον παρακάλεσε να του δώσει προκαταρκτικό δείγμα και ότι ανάλογα με το ποσοστό θα του εξηγούσε το πρόστιμο, ενώ του εξήγησε ότι ο νόμος άλλαξε και ενδεχομένως να εμπίπτει σε εξώδικη ρύθμιση χωρίς βαθμούς ποινής. Τότε ο οδηγός του ζήτησε να τον γράψει για τη ζώνη καθότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο ίδιος τον καταγγέλλει. Αφού ισχυρίζεται ότι του ανέφερε ότι αυτό δε γίνεται, ο παραπονούμενος γύρισε και κοίταξε γύρω του , είδε τις τουαλέτες και του είπε ότι δεν αντέχει και ήθελε να μεταβεί σε αυτές. Του είπε εντάξει και αυτός προχώρησε και τότε τον ακολούθησε. Η κίνηση ήταν αραιή και ανέφερε στον κατηγορούμενο 2 ότι ο οδηγός ζήτησε να πάει στην τουαλέτα και θα τον ακολουθούσε. Τον είδε και πάλι ότι παραπατούσε και μάλιστα του έκανε εντύπωση ότι τον ρώτησε εάν θα μπει στις αντρικές ή στις γυναικείες τουαλέτες ενώ γελούσε παράλληλα έχοντας συμπεριφορά προσώπου υπό την επήρεια αλκοόλ. Προχώρησε προς το δεύτερο δωμάτιο τουαλέτας χωρίς να κλείσει την πόρτα και καθ' όν χρόνο αυτός ανέμενε έξω τον άκουσε να λέει ψιθυριστά ότι τον σταμάτησε η αστυνομία, δεν φυσά και θα τον πάρουν μέσα. Τότε κοίταξε και τον είδε να κράτα το κινητό του τηλέφωνο και να μιλά με κάποιον. Του ζήτησε να περάσει έξω από τις τουαλέτες και τον ακούμπησε στον ώμο. Αμέσως ο οδηγός με το δεξί του χέρι του έδωσε μια γροθιά στο αριστερό μέρος του κεφαλιού του και του φώναξε να μην τον αγγίζει. Αμέσως του είπε ότι είναι υπό σύλληψη, του έπιασε τα χέρια φωνάζοντας παράλληλα τον κατηγορούμενο
9. Ο οδηγός αντέδρασε και τράβηξε με δύναμη να φύγει και αμέσως επενέβη ο κατηγορούμενος 2 και βοήθησε στο να τον ακινητοποιήσουν κάτι που ήταν δύσκολο αφού ο οδηγός δεν σταματούσε να σπρώχνει, να τράβα, να κλωτσά, να χτυπά, να φωνάζει και να βρίζει. Απ' ότι θυμάται τους έβριζε με τις λέξεις μπάσταρδοί, παλικάρια με στολή, κωλόπαιδα και ότι δεν πάει πουθενά μαζί τους. Στην προσπάθειά τους να τον ακινητοποιήσουν ήταν και οι τρεις έξω από τις τουαλέτες και χρησιμοποίησε το υπηρεσιακό του σπρέι αλλά αυτός αντί να σταματήσει αντιδρούσε περισσότερο. Σε κάποια στιγμή στην προσπάθεια να του γυρίσει το χέρι προς την πλάτη για να του περάσει χειροπέδες αυτός τράβηξε με δύναμη και χτύπησε με το κεφάλι του στο πάνω μέρος της πόρτας του περιπολικού. Μόνο τότε σταμάτησε να αντιδρά και βρήκε την ευκαιρία να του περάσει χειροπέδες. Είδε ότι είχε αίμα στα χείλη και τα μάτια του ήταν ολοκόκκινα. Όταν τον έβαλαν στο περιπολικό γύρισε και του είπε ότι όταν «τον κόψει έξω» θα τον σκότωνε. Τον ερεύνησε, πήρε τα κλειδιά του οχήματος του και οδήγησε το αυτοκίνητο του στην τροχαία ενώ ο κατηγορούμενος 2 μετέφερε τον συλληφθέντα. Φτάνοντας στην τροχαία αναφέρει ότι ένιωσε ζάλη και τάση για εμετό και είδε πρησμένο το κεφάλι του, κοκκινίσματα στο λαιμό και πονούσε τον αντίχειρα του αριστερού του χεριού. Οδήγησε τον συλληφθέντα στα κρατητήρια με τη βοήθεια του Αστ. XXXXX, συμπλήρωσε κατάθεση για αυτόφωρο και εκεί διαπίστωσε ότι το όνομα του ήταν XXXXX Θεοδοσίου. Του εξήγησε τα δικαιώματα του και του ζήτησε να υπογράψει σχετικό έντυπο αλλά αυτός αρνήθηκε. Ακολούθως ζήτησε από τον κατηγορούμενο 2 να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο. Καθ' όν χρόνο περίμενε την γνωμάτευση του ιατρού άκουσε στον προθάλαμο να μιλούν και διαπίστωσε ότι ήταν ο οδηγός και τον άκουσε να ρωτά εάν ήρθε και ο κατηγορούμενος 1 στο νοσοκομείο και μετά ότι έλεγε ότι θα δει τί θα του κάνει. Εκεί ήταν και ένας μεγάλος κύριος ηλικία που έκανε φραστική επίθεση σε έναν εκ των αστυνομικών φωνάζοντας του ότι χτύπησε το γιο του και δεν δικαιούται να κάνει έτσι και τώρα θα δει τι θα γίνει. Ο αστυνομικός του εξήγησε πως δεν έχει σχέση με το περιστατικό και να μην φωνάζει και αυτός σταμάτησε. Ενώ καθόταν στο κρεβάτι του νοσοκομείου και περίμενε ο οδηγός σηκώθηκε από το διπλανό δωμάτιο και ήρθε στο δικό του με απειλητικές διαθέσεις αγριοκοιτάζοντας τον και λέγοντας του «ρε παλικάρι εσύλλαβες με, τώρα να δεις τι θα πάθεις». Οι νοσηλευτές και οι αστυνομικοί τον είδαν και τον σταμάτησαν μπαίνοντας μπροστά του και τότε του είπε ότι εμείς οι δύο θα τα ξαναπούμε. Μετά την επίθεση, τις ίδιες φράσεις του είπε και ο πατέρας του. Του συστήθηκε να παραμείνει για παρακολούθηση σε θάλαμο και τότε είδε ότι θα ξάπλωνε στο ίδιο δωμάτιο με τον οδηγό όπου βρισκόταν και ο πατέρας του και άλλοι συγγενείς. Τότε υπέγραψε ότι αρνείται να μείνει παρά τις συστάσεις των ιατρών γιατί δεν ένιωθε ασφαλής και έφυγε την επόμενη μέρα. Επισκέφτηκε εκ νέου το νοσοκομείο και του συστήθηκε ανάπαυση για τρεις μέρες. Στην δεύτερη κατάθεση του στον ποινικό ανακριτή, ο κατηγορούμενος 1 υιοθέτησε το περιεχόμενο της πιο πάνω προηγούμενης κατάθεσης του και απάντησε σε ερωτήσεις του ανακριτή. Σε ότι αφορά τον παραπονούμενο και εάν τον γνωρίζει ανάφερε ότι την επίδικη ημερομηνία όταν τον συνέλαβε δεν τον αναγνώρισε αλλά αργότερα όταν μίλησε με τον κατηγορούμενο 2 θυμήθηκαν ότι πριν από 2 - 3 μήνες τον κατήγγειλαν για οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλης και του εξέδωσε εξώδικο για €200= και 2 βαθμούς ποινής. Θυμάται ότι και τότε αντιδρούσε να δώσει δείγμα εκπνοής. Αντίγραφο του εξωδίκου παρέδωσε στον ανακριτή. Σε ότι αφορά τις φωτογραφίες του παραπονούμενου και τα φερόμενα τραύματα στη μύτη, μάτια και χείλη και εάν αυτά προκλήθηκαν από το κτύπημα στο περιπολικό, απάντησε ότι τα μόνα τραύματα ήταν στη μύτη και στα χείλη με αποτέλεσμα να αιμορραγεί. Τα μαυρίσματα στα μάτια ίσως να προκλήθηκαν αργότερα ένεκα του κτυπήματος και αυτός δεν τον είδε με μαυρισμένα μάτια. Παρόλο που υπέστη επίθεση από τον παραπονούμενο ξαφνικά και χωρίς λόγο, οι ίδιοι προσπάθησαν να τον ηρεμήσουν αλλά αυτός αντιδρούσε, τους έσπρωχνε και κλωτσούσε. Χρησιμοποίησαν μυϊκή δύναμη και επειδή συνέχισε να είναι επιθετικός χρησιμοποίησε το υπηρεσιακό του σπρέι για να τον καθηλώσει. Ήτα μεθυσμένος, εκτός ελέγχου και πιο ισχυρής σωματικής διάπλασης από τον ίδιο και δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει άλλη μορφή βίας και έτσι χρησιμοποίησε το σπρέι το οποίο του ερέθισε τα μάτια και έτσι κατάφεραν να του βάλουν χειροπέδες. Ο ισχυρισμός ότι στο χώρο της τουαλέτας κτύπησαν μαζί με τον κατηγορούμενο 2 τον παραπονούμενο στο κεφάλι με γροθιές, απάντησε ότι είναι ένα μεγάλο ψέμα και η μόνη βία που χρησιμοποίησαν ήταν το σπρέι και μυϊκή δύναμη. Για τον ισχυρισμό ότι τον κτύπησε και στα γραφεία της τροχαίας απάντησε επίσης ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο. Εντός των γραφείων δεν υπήρχαν άλλοι αστυνομικοί. Οι μόνοι Αστυφύλακες ήταν οι Αστ. XXXXX και XXXXX που βρισκόντουσαν στην αυλή του σταθμού και ασχολούνταν με τον έλεγχο του οχήματος του παραπονούμενου. Ο ίδιος μετέφερε τον Θεοδοσίου στα κρατητήρια πεζό μαζί με τον Αστ. XXXXX. Στο χώρο της τουαλέτας ο Θεοδοσίου χωρίς λόγο τον κτύπησε στο κεφάλι και ένιωθε ζάλη και είχε τάσεις για εμετό και έτσι επισκέφθηκε το νοσοκομείο. Η γιατρός που τον εξέτασε του συνέστησε να παραμείνει για παρακολούθηση αλλά αντιλήφθηκε ότι θα βρισκόταν στον ίδιο χώρο με τον Θεοδοσίου και έτσι υπέγραψε και απολύθηκε. Την επόμενη ημέρα δεν ένιωθε καλά και μετέβηκε στο νοσοκομείο όπου και του χορηγήθηκε άδεια για 2 - 3 ημέρες. Ο παραπονούμενος ευρισκόταν για αρκετή ώρα εντός της τουαλέτας και μιλούσε στο τηλέφωνο. Τον κάλεσε να βγει έξω για να δώσει δείγμα και έβαλε συγχρόνως το χέρι του στο ώμο του ως χειρονομία καλής θέλησης. Μετά την επίθεση που δέχτηκε τον συνέλαβε για αυτόφωρο αδίκημα. Ο κατηγορούμενος 2 τώρα, ομοίως με τον κατηγορούμενο 1, έδωσε 2 καταθέσεις (Τεκμήρια 3Α και 3Β). Στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του, ως η επιλογή του, αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο αμφότερων. Στην πρώτη κατάθεση του αναφέρει ότι την επίδικη ημερομηνία βρισκόταν σε καθήκον με τον κατηγορούμενο 1για έλεγχο αλκοόλης. Κατά τις 01:20 είδε τον κατη/νο 1 να ανακόπτει για έλεγχο το όχημα του παραπονούμενου και να του ζητά δείγμα εκπνοής. Είδε τον οδηγό να κατεβαίνει από το όχημα και να λέει στον συνάδελφο του να τον καταγγείλει για κάτι άλλο για να μην χάσει την δουλειά του. Ο κατ/νος 1 του έλεγε ότι αυτό δεν γίνεται και του ζητούσε ήρεμα να δώσει δείγμα. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης ήταν δίπλα και άκουγε. Ο οδηγός συνέχισε να αρνείται να δώσει δείγμα και τότε ζήτησε να πάει στη δημόσια τουαλέτα που βρισκόταν δίπλα ακριβώς από το σημείο. Ο κατ/νος 1 του είπε εντάξει και μετέβηκε μαζί του περιμένοντας τον έξω από την τουαλέτα. Μετά από 5 περίπου λεπτά εισήλθε για να δει τι συμβαίνει και άκουσε τον συνάδελφο του να του λέει να βγει έξω για να φυσήξει. Τότε είδε τον παραπονούμενο να δίνει το δεξί του χέρι μια γροθιά στον κατ/νο 1 στην αριστερή πλευρά του προσώπου του και αμέσως έτρεξε να τον συλλάβει και να τον αποτρέψει από του να κτυπήσει ξανά τον συνάδελφο του. Όταν πλησίασε αυτός αντιδρούσε και φώναζε «αφήστε με ρε μπάσταρδοι». Προσπάθησαν να του περάσουν χειροπέδες και αυτός κουνούσε τα χέρια του με δύναμη και τους κλωτσούσε με τα πόδια του ενώ ταυτόχρονα έκανε προσπάθειες να τους «κουτουλήσει» ενώ είχαν ήδη πλησιάσει το υπηρεσιακό τους όχημα. Τότε αφού δεν μπορούσαν να τον ακινητοποιήσουν ο κατ/νος 1 έκανε χρήση του υπηρεσιακού του σπρέι ώστε να γίνει κατορθωτή η σύλληψη του. Αμέσως μετά ο κατ/νος 1 προσπάθησε να του γυρίσει τα χέρια προς τα πίσω για να του βάλει χειροπέδες αλλά ο παραπονούμενος έσπρωχνε με δύναμη κάνοντας απότομες κινήσεις με αποτέλεσμα να κτυπήσει δυνατά με το μπροστινό μέρος του κεφαλιού του στην άκρη της οροφής του υπηρεσιακού οχήματος. Στη συνέχεια του τοποθετήθηκαν χειροπέδες και είδε ότι αιμορραγούσε στο πρόσωπο πιθανό από το κτύπημα στο αυτοκίνητο. Στη συνέχεια τον τοποθέτησαν στο όχημα και αυτός φώναζε στον κατη/νο 1 «Εν με σε κόψω έξω θα σε σκοτώσω». Ενημέρωσαν τον αξιωματικό υπηρεσίας και μετέφερε τον συλληφθέντα στην τροχαία ενώ ο κατ/νος 1 οδήγησε το αυτοκίνητο του συλληφθέντα. Ο κατ/νος 1 εκτύπωσε τα δικαιώματα κρατουμένου και τον μετέφεραν στα κρατητήρια. Ο κατ/νος 1 δεν ένιωθε καλά και τον μετέφερε στο Γ.Ν. Πάφου. Στις 16/5/13 έδωσε την κατάθεση του στον ποινικό ανακριτή στα πλαίσια της οποίας και αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενο της πιο πάνω κατάθεσης τους ενώ απάντησε σε ερωτήσεις. Τον παραπονούμενο τον γνώριζε από προηγούμενη υπόθεση ελέγχου αλκοόλης όπου εκδόθηκε εξώδικο για €200 και 2 βαθμούς ποινής. Αναγνώρισε σε φωτογραφίες τον Θεοδοσίου και ανάφερε ότι το μόνο τραύμα που προκλήθηκε από το κτύπημα στο όχημα ήταν στη μύτη και στα χείλη με αποτέλεσμα να αιμορραγεί. Τα μαυρίσματα στα μάτια μπορεί να προκλήθηκαν αργότερα λόγω του κτυπήματος. Παρόλο που ο παραπονούμενος κτύπησε τον κατ/νο 1 και αντιδρούσε στη σύλληψη του και στις χειροπέδες οι ίδιοι άσκησαν ανάλογη μυϊκή δύναμη και επιπλέον ο κατ/νος 1 το σπρέι με σκοπό να τον καθηλώσουν. Αρνήθηκε ότι στην τουαλέτα τον γρονθοκόπησαν. Στα γραφεία της τροχαίας που ο ίδιος μετέφερε τον παραπονούμενο τον είχε υπό την επίβλεψη του και ουδέποτε ο κατ/ νος 1 τον κτύπησε. Όταν τον μετέφερε στο σταθμό βρίσκονταν έξω στην αυλή οι Αστ. XXXXX και XXXXX οι οποίοι ασχολούνταν με τον έλεγχο του οχήματος. Ο κατ/νος 1 μετέφερε τον παραπονούμενο μαζί με τον Αστ. XXXXX στα κρατητήρια. Μετά επειδή ο κατ/νος 1 δεν ένιωθε καλά από το κτύπημα στο κεφάλι τον μετέφερε στο Γ.Ν. Πάφου. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε ότι όταν ο κατ/νος 1 σταμάτησε τον παραπονούμενο ο ίδιος βρισκόταν στο πίσω όχημα για έλεγχο και ήταν ακριβώς δίπλα του στο πίσω όχημα. Όταν άκουσε ότι ο κατ/νος 1 είχε πρόβλημα άφησε τον άλλο οδηγό να φύγει και πλησίασε. Μηχανή για έλεγχο κρατούσε μόνο ο κατ/νος 1 και ο ίδιος μόνο σταματούσε τα οχήματα. Ο παραπονούμενος ζήτησε να πάρει τουαλέτα και ο κατ/νος 1 τον ακολούθησε. Άκουσε τη συζήτηση και το αίτημα το παραπονούμενου να τον γράψουν για κάτι άλλο για να μην χάσει τη δουλειά του. Ο παραπονούμενος ήταν σε κατάσταση μέθης, τραύλιζε και δεν μπορούσε να σταθεί στα πόδια του. Από την στιγμή που ο παραπονούμενος ήταν μεθυσμένος κρίθηκε επικίνδυνος και έτσι έμεινε με τον συνάδελφο του έξω από την τουαλέτα. Από ότι γνωρίζει το σπρέι καίει στα μάτια και προκαλεί πόνο. Στην υποβολή ότι το άτομο που δέχεται το σπρέι αποδυναμώνεται και νυστάζει ανάφερε ότι ναι αποδυναμώνεται. Κρίθηκε απαραίτητο να χρησιμοποιηθεί καθότι ο παραπονούμενος αντιδρούσε πάρα πολύ, προσπαθούσε να τους κτυπήσει και να τους κουτουλήσει. Στην υποβολή ότι χρησιμοποίησαν σπρέι για να τον αποδυναμώσουν και να «τον κάνουν του χεριού τους» για να τον δείρουν απάντησε σε καμία περίπτωση. Αρνήθηκε ότι ο κατ/νος 1 γρονθοκόπησε τον παραπονούμενο και επέμεινε ότι ο παραπονούμενος κτύπησε τον κατ/νο 1 και εισήλθε μέσα και έπιασε τα χέρια του παραπονούμενου για να μην τον κτυπήσει. Αυτός αντιδρούσε και προσπάθησε να τους κουτουλήσει και όταν τον έβγαλαν έξω χρησιμοποίησαν το σπρέι. Επέμεινε ότι είχε λόγο να αντιδράσει και αρνηθεί καθότι ήταν μεθυσμένος και δεν ήθελε άλλους βαθμούς στην άδεια του γιατί είχε καταγγελθεί ξανά πριν ένα μήνα. Αντίδρασε όταν του είπαν ότι θα συλληφθεί. Το μαύρισμα στο μάτι δεν μπορεί να ξέρει πως προκλήθηκε και ανάφερε ότι μπορεί να είναι από το σπρέι χωρίς όμως να γνωρίζει. Διαφώνησε ότι προκλήθηκε από τις γροθιές του κατ/νου 1 όταν ο ίδιος κρατούσε τον παραπονούμενο. Το τραύμα στη μύτη προκλήθηκε από το κτύπημα στο όχημα μετά τη χρήση σπρέι. Επέμεινε ότι τα τραύματα που έφερε ο παραπονούμενος ήταν από το σπρέι και από το κτύπημα στο υπηρεσιακό όχημα. Κτύπησε στη δεξιά πλευρά του οχήματος πάνω από την πόρτα του οδηγού. Επέμεινε δε ότι παρά τη χρήση σπρέι είχε αρκετές δυνάμεις να αντισταθεί. Αρνήθηκε ότι ήθελαν να τον τιμωρήσουν γιατί ήταν μεθυσμένος ξανά και τον αναγνώρισαν από την προηγούμενη φορά. Στη θέση ότι το τραύμα στο μάτι του προκλήθηκε από τη γροθιά επέμεινε ότι δεν τον κτύπησε κανείς. Στην υποβολή ότι τον πέταξαν μέσα στο περιπολικό με τα πόδια του να κρέμονται έξω απάντησε αρνητικά και επέμεινε ότι λέει την αλήθεια. Ανάφερε ότι γνωρίζει ότι ο παραπονούμενος αθωώθηκε στην ποινική διαδικασία εναντίον του. Επέμεινε όμως ότι βία χρησιμοποίησε ο παραπονούμενος και όχι οι ίδιοι. Επέμεινε ότι εκτέλεσαν το καθήκον τους, δεν τον κτύπησαν και χρησιμοποίησαν ανάλογη βία και τον σεβάστηκαν. Μέσα από τη δοθείσα μαρτυρία στο σύνολό της προκύπτει ένα πλέγμα παραδεκτών γεγονότων. Αυτό αφορά τόσο γεγονότα της επίδικης νύχτας όσο και άλλα ζητήματα όπως την ιατρική μαρτυρία και την ιδιότητα των κατηγορουμένων 1 και 2 . Πέραν των τεκμηρίων 20 και 6 που αφορούν την ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. Σταυριανού και την κατάθεση της Δρ. Φυσετζίδου, που αποτελούν παραδεκτά και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, ενώπιον μου κατατέθηκε και το Τεκμήριο 5 που είναι η ιατροδικαστική έκθεση του XXXXX Χαραλάμπους αλλά και το Τεκμήριο 7 που αποτελεί την κατάθεσή της οφθαλμιάτρου Δρ. Λουκιανού που εξέτασε στις 24/4 τον παραπονούμενο κατόπιν συνεννόησης με τον ιατροδικαστή Χαραλάμπους. Τα τεκμήρια 7 και 5 δεν κατατέθηκαν ως παραδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, παρόλα αυτά δεν υποβλήθηκε αίτημα όπως προσέλθουν για να αντεξεταστούν οι συντάξαντες και δεν αμφισβητήθηκαν. Ως εκ τούτου τα όσα αναφέρονται θα εξεταστούν υπό το πρίσμα των Τεκμηρίων 20 και 6 τα οποία αποτελούν παραδεκτά και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Πέραν των πιο πάνω που αφορούν την πραγματική, ιατρικής φύσης μαρτυρία, που αναμφίβολα αποτελεί στοιχείο αξιολόγησης, δεν αμφισβητείται, αλλά αντίθετα είναι κοινό έδαφος των διαδίκων ότι το επίδικο βράδυ οι κατηγορούμενοι 1 και 2, αστυνομικοί, εν ώρα υπηρεσίας για έλεγχο Τροχαίας και ειδικότερα τεστ αλκοόλης ανέκοψαν το όχημα που οδηγούσε ο παραπονούμενος - ΜΚ 2 τον οποίον είχαν πρόθεση να υποβάλουν σε έλεγχο αλκοόλης. Αποτελεί επίσης μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι ο ΜΚ 2 δεν έδωσε δείγμα εκπνοή. Ακολούθησε μετάβαση του παραπονούμενου σε δημόσιες τουαλέτες που βρίσκονταν πλησίον του σημείου ανακοπής. Επίσης προκύπτει να είναι κοινό έδαφος ότι καθ' ον χρόνο ο ΜΚ 2 βρισκόταν εντός της τουαλέτας είχε τηλεφωνική επικοινωνία με κάποιον τον οποίο ενημέρωσε για την πρόθεση των κατηγορουμένων 1 και 2 να τον μεταφέρουν στα κρατητήρια λόγω της άρνησής του να δώσει δείγμα εκπνοής. Των πιο πάνω γεγονότων ακολούθησε επεισόδιο μεταξύ του ΜΚ 2 και των κατηγορουμένων 1 και 2 που εν τέλει οδήγησε στη σύλληψη του παραπονούμενου και στη μεταφορά του στον Αστυνομικό Σταθμό. Προκύπτει τέλος κοινά παραδεκτό γεγονός, εν' όψει του παραδεκτού Τεκμηρίου 6, ότι τις πρωινές ώρες, της 6ης Απριλίου, αμφότεροι οι κατηγορούμενος 1 και ΜΚ 2 μεταφέρθηκαν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου και εξετάστηκαν από τη Δρ. Φυσετζίδου, της οποίας τα ευρήματα καταγράφονται στο Τεκμήριο
10. Πέραν των πιο πάνω, οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ο παραπονούμενος ανακόπηκε, μετέβηκε στον χώρο της τουαλέτας, τα όσα διαμείφθηκαν μεταξύ του ιδίου και του κατηγορούμενου 1, αλλά και τα όσα οδήγησαν στη χρήση σπρέι, που επίσης δεν αμφισβητείται ότι χρησιμοποιήθηκε στο επίδικο συμβάν, αποτελούν αμφισβητούμενα γεγονότα και προκύπτει να αποτελούν τις δύο εκδοχές που τέθηκαν από τον ΜΚ2 και τους κατηγορουμένους αντίστοιχα. Έπεται των πιο πάνω αντικρουόμενων εκδοχών ότι απαιτείται αξιολόγηση της μαρτυρίας με σκοπό να καταλήξω σε ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, διατηρώ κατά νου την πάγια αρχή της νομολογίας ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει, αφού προηγουμένως αιτιολογήσει την προσέγγιση του αυτή (βλ. Παντελής Λαζάρου v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 754 και Γεώργιος Μιχαηλίδης κ.α v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 125/2017, 127/2017, 129/2017, 130/2017, 131/2017, Ημερ. 26/04/2018). Ο ΜΚ 1 δεν αμφισβητήθηκε ότι διορίστηκε δυνάμει του Τεκμηρίου 1 στις 22/4/13 ως Ποινικός Ανακριτής με σκοπό να διεξάγει ανάκριση ως προς το ενδεχόμενο διάπραξης ποινικών ή πειθαρχικών αδικημάτων που πιθανόν να προκύπτουν από το παράπονο που υπέβαλε ο ΜΚ

1. Η μαρτυρία του προσώπου αυτού δεν αφορά τα επίδικα γεγονότα υπό την έννοια ότι δεν ήταν πρόσωπο παρών στη σκηνή του επεισοδίου, αλλά το πρόσωπο που εξέτασε το παράπονο που υπέβαλε στην αρμόδια αρχή ο ΜΚ
2. Η μαρτυρία του επί της ουσίας των ενεργειών του, δηλαδή ως προς τη λήψη καταθέσεων από τους κατηγορουμένους 1 και 2, αλλά και τον παραπονούμενο, τη λήψη καταθέσεων από τον ιδιώτη φωτογράφο και την οφθαλμίατρο Λουκιανού, προκύπτουν να μην έχουν αμφισβητηθεί. Επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι παρέλαβε το σπρέι που οι κατηγορούμενοι ανέφεραν και ότι μετέφερε αυτό στο Κρατικό Χημείο ζητώντας έκθεση για τις επιπτώσεις από τη χρήση του. Επί της ουσίας η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε ούτε κάποια εκ των ενεργειών του αλλά ούτε και η θέση του ότι αυτό που ουσιαστικά προέκυψε από την έρευνα του είναι δύο αντιφατικές εκδοχές για το επίδικο επεισόδιο, την αξιοπιστία των οποίων θα κρίνει εν τέλει το Δικαστήριο. Δεν κρίνω ότι ο μάρτυρας αυτός προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει την πλευρά του παραπονούμενου, ούτε ότι ωθήθηκε από οποιαδήποτε αλλότρια κίνητρα όταν εισηγήθηκε όπως η υπόθεση προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με σκοπό να κριθεί η αξιόπιστα των δύο εκδοχών. Αποδέχομαι τον μάρτυρα αυτόν στην ολότητα της μαρτυρίας του ως έναν μάρτυρα ειλικρινή και σαφή επί των ερευνών του και ενεργειών του. Ο ΜΚ 2 παραπονούμενος, αποτελεί τον ουσιαστικότερο μάρτυρα για την έκβαση της παρούσας υπόθεσης, εν' όψει ακριβώς της δικής του ιδιότητας, της φύσης της μαρτυρίας του και την απουσία άλλων ενδεχομένως αυτοπτών μαρτύρων το επίδικο βράδυ. Έχω διεξέλθει με πολύ μεγάλη προσοχή της μαρτυρίας του, λαμβάνοντας υπόψη τα όσα κατέθεσε στον ποινικό ανακριτή, τα όσα ενώπιον μου ανέφερε, αλλά και έχοντας πάντα κατά νου την αντίθετη εκδοχή, αλλά και την πραγματική μαρτυρία, δηλαδή την ιατρική που αποτελεί δείκτη εξέτασης των ισχυρισμών περί επίθεσης αλλά και περί μηχανισμών κακώσεων. Ως άλλωστε και o ΜΚ1 ανέφερε, καμία άλλη ανεξάρτητη μαρτυρία υπήρχε για το τι έγινε το επίδικο βράδυ, ως εκ τούτου η μαρτυρία του παραπονούμενου έτυχε ιδιαίτερης προσοχής και εξέτασης. Έχοντας μελετήσει το σύνολό της μαρτυρίας του παραπονούμενου, κρίνω ότι αυτός δεν προσήλθε στο Δικαστήριο έχοντας αποκαλύψει το σύνολο των γεγονότων που έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ και τούτο καθότι στη μαρτυρία του παρουσιάζονται αδυναμίες, εάν όχι και ουσιώδεις αντιφάσεις, που καθιστούν επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασίσει επ' αυτής αποκλειστικά και μόνον ασφαλή ευρήματα επί γεγονότων. Η ασαφής εικόνα η οποία τείνει να είναι αρνητική που άφησε, προκύπτει μέσα από όλες τις εκφάνσεις της μαρτυρίας του και οι οποίες άπτονται των κινήτρων του, της δικής του συμπεριφοράς το επίδικο βράδυ, των τραυμάτων του αλλά και της συμπεριφοράς των κατηγορουμένων 1 και
3. Την πιο πάνω εντύπωση και εικόνα που αποκόμισα την βασίζω στα κάτωθι σημεία της μαρτυρίας του για τα οποία θα γίνει αναφορά ανά κεφάλαιο. Κατά πρώτο λόγο, κεφάλαιο αναφοράς αποτελεί το ενδεχόμενο κίνητρο που μπορεί να είχε ο ΜΚ2 στην μη αποκάλυψη όλης της αλήθειας από την μία αλλά και της άρνησης του να δώσει δείγμα εκπνοής από την άλλη. Προκύπτει ότι ο μάρτυρας σε κάποια σημεία της μαρτυρίας του δίδει λεπτομέρειες που συνάδουν και οδηγούν στο ότι αυτός είχε καλή μνήμη από το συγκεκριμένο επεισόδιο, σε αντίθεση με άλλα σημεία επίσης ουσιώδη και τα οποία δεικνύουν αμφιταλάντευση στις απαντήσεις του, όπως για παράδειγμα το εάν έδωσε δείγμα εκπνοής ή όχι, κάτι που ενώ αρχικά ισχυρίστηκε ότι έκανε, στα πλαίσια της ίδιας απάντησης εν τέλει ανέφερε ότι δεν έκανε. Δεν αμφισβητήθηκε ότι ο παραπονούμενος αρνήθηκε να δώσει δείγμα εκπνοής. Ο ίδιος δε, συμφωνεί ότι του ζητήθηκε να φυσήξει στο μηχάνημα και τους ανέφερε ότι δεν μπορεί, χωρίς όμως να τους πει τον λόγο. Δέχτηκε ότι ο αστυνομικός επέμεινε στο αίτημα του και ο ίδιος επέμεινε στην άρνηση του, χωρίς να αναφέρει τον λόγο. Εύλογα προκύπτει το ερώτημα εφόσον μέχρι το σημείο αυτό φέρει τους αστυνομικούς να του συμπεριφέρονται στα πλαίσια των καθηκόντων τους χωρίς οποιοδήποτε πρόβλημα, για ποιον λόγο ο ίδιος δεν ανέφερε τον λόγο που δεν μπορούσε να φυσήξει ως αργότερα και αναλυτικά τον έθεσε στον Ποινικό Ανακριτή. Σύμφωνα με την κατάθεσή του στον ανακριτή, 7 χρόνια πριν το επίδικο βράδυ, βρέθηκε διασωληνωμένος, με αποτέλεσμα έκτοτε να μην ανέχεται ξένα αντικείμενα στο στόμα του. Ουδείς λόγος τέθηκε γιατί αυτή η αναφορά δεν έγινε στους κατηγορουμένους 1 και 2 αλλά και περαιτέρω πώς αυτή η εκ των υστέρων αιτιολογία που δίδει συνάδει με το επίσης κοινά αποδεκτό γεγονός ότι κάποιους μήνες πριν το επίδικο περιστατικό ο ίδιος ανακόπηκε για έλεγχο αλκοόλης από τους ίδιους αστυνομικούς, έδωσε δείγμα, δηλαδή φύσηξε στο μηχάνημα, βρέθηκε θετικός πέραν του ορίου στη χρήση αλκοόλης, του εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο και του επιβλήθηκαν και βαθμοί ποινής. Όταν μάλιστα έγινε αναφορά στο ότι τον Ιανουάριο έδωσε δείγμα εκπνοής στον ίδιο Αστυνομικό, δεν στήριξε την άρνηση του στην ίδια αιτιολογία όπως αυτήν που έδωσε στον Ποινικό Ανακριτή, αλλά ισχυρίστηκε ότι μετά από μια κουραστική ημέρα και έχοντας καπνίσει πολύ δεν μπορεί να βάλει κάτι στο στόμα του και έχει αναγούλες. Τα πιο πάνω έχουν ιδιαίτερη σημασία λαμβάνοντας υπόψη μου και τις θέσεις που προέβαλαν οι κατηγορούμενοι περί του ότι ο ΜΚ2, όντας επαγγελματίας οδηγός, ως αναφέρει στην κατάθεσή του και ο ίδιος ήτοι μηχανοδηγός, είχε συμφέρον να μην επιβαρυνθεί η άδεια του με περαιτέρω βαθμούς ποινής σε συνδυασμό με το ότι αποδέχεται ότι το επίδικο βράδυ είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλης. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι η θέση των κατηγορουμένων η οποία υποβλήθηκε στον ΜΚ2 ότι δεν έφερε ούτε ζώνη ασφαλείας και ότι τους ζητούσε επίμονα να τον καταγγείλουν για τη ζώνη και όχι για το αλκοόλ, πέραν της γενικής αμφισβήτησης δεν αμφισβητήθηκε. Οι απαντήσεις του στα εύλογα ερωτήματα ήταν γενικές και έχοντας κατά νου την εικόνα του στο εδώλιο, διστακτικές. Όλα τα πιο πάνω που άπτονται ενός ενδεχομένου κινήτρου του παραπονούμενου ως προς το να μην δεχτεί τον έλεγχο, έχουν οδηγήσει το Δικαστήριο να εξετάσει με ακόμα περισσότερη προσοχή τη λοιπή μαρτυρία του, καθότι ο ίδιος φαίνεται να είναι λογικό να μην επιθυμούσε έλεγχο αλκοόλης με δεδομένο επίσης και μη αμφισβητούμενο ότι το επίδικο βράδυ είχε καταναλώσει ποσότητα αλκοόλ ενώ κάποιους μήνες πριν είχε καταγγελθεί για υπέρβαση του ορίου αλκοόλης στην εκπνοή. Περαιτέρω ασαφή παρέμεινε η ποσότητα αλκοόλης την οποία κατανάλωσε το επίδικο βράδυ. Ενώ δεν αμφισβητεί ότι κατανάλωσαν με την παρέα του ποσότητα ουίσκι, παρουσιάζεται να μην θυμάται τι ποσότητα κατανάλωσε, ενώ ακόμα και στο ερώτημα εάν ήπιε περίπου μία με ενάμιση μπουκάλα, η απάντησή του περιορίζεται στο «ότι και εάν σου πω...». Με αναφορά τώρα στο επίδικο περιστατικό, αυτό καθ' αυτό, ασαφής η μαρτυρία του προκύπτει να είναι ακόμη και από το σημείο που ανακόπηκε για έλεγχο. Ενώ στην κατάθεσή του αναφέρει ότι ανακόπηκε από δύο αστυνομικούς οι οποίοι του ζήτησαν να τον υποβάλουν σε έλεγχο αλκοόλης, χωρίς να συγκεκριμενοποιεί ποιος τον ανέκοψε και ποιος του ζήτησε να προβεί στον έλεγχο, ενώπιον μου ανέφερε ότι ο 2ος κατηγορούμενος τον ανέκοψε και ο 1ος του ζήτησε να υποβληθεί σε έλεγχο. Στο ερώτημα δε επιβεβαίωσης εάν όντως ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να υποβληθεί σε έλεγχο, αρκέστηκε να απαντήσει «όχι». Συνεχίζοντας την πορεία των γεγονότων που έλαβαν χώρα, ασαφής φαίνεται να είναι η μαρτυρία του και ως προς τους λόγους που βρέθηκε στην τουαλέτα. Ο ίδιος αναφέρει στην κατάθεσή του ότι στην άρνηση του να φυσήξει ο αστυνομικός άρχισε να φωνάζει και να τον απειλεί ότι θα το μετανιώσει και τότε του είπε ότι θα τον συλλάβει. Τη θέση αυτή όμως, ότι του είπαν ότι θα τον συλλάβουν πριν μεταβεί στην τουαλέτα, δεν την επιβεβαιώνει στην προφορική του μαρτυρία, περιορίζοντας τις αναφορές του στο ότι ο αστυνομικός τον προέτρεψε να πάει στην τουαλέτα να πιει νερό και να βάλει νερό στο πρόσωπό του μήπως και καταφέρει να δώσει δείγμα. Ενώ δηλαδή ισχυρίζεται ότι ο αστυνομικός τον «συμβούλευσε» ουσιαστικά να πιει νερό και να βάλει νερό στο πρόσωπό του για να μπορέσει να συμμορφωθεί, ταυτόχρονα, 7 χρόνια μετά ερμηνεύει τις ενέργειες αυτές ως ένα κόλπο των κατηγορουμένων με σκοπό να τον ξεγελάσουν να πάει στην τουαλέτα. Κανένας όμως λόγος τέθηκε που να συνάδει έστω και με τη λογική ως προς το γιατί στο στάδιο εκείνο να ήθελαν οι αστυνομικοί να τον ξεγελάσουν να πάει στην τουαλέτα. Δεν μπορώ παράλληλα να παραβλέψω τα όσα ταυτόχρονα ισχυρίστηκε περί του ότι πήγε με τη θέλησή του στην τουαλέτα, γιατί ήθελε να ουρήσει που επίσης προβλήθηκαν από τον ίδιο κατά την αντεξέταση του. Περαιτέρω προβληματισμό επί του ιδίου σημείου δημιουργεί και η θέση του ότι ο αστυνομικός του υπέδειξε να βάλει νερό στο πρόσωπο για να μην χρειαστεί να τον συλλάβει. Πώς συνάδει αυτή η συμβουλευτική, ως την παρουσιάζει, συμπεριφορά με την μετέπειτα βίαιη που αποδίδει στους κατηγορουμένους; Παρουσιάζει ακολούθως τον εαυτό του να δέχεται τηλεφώνημα από κάποιον XXXXX με τον οποίο ήταν μαζί στο κέντρο αναψυχής. Κανένα λόγο όμως θέτει ως προς το γιατί αυτό το πρόσωπο του τηλεφώνησε. Επίσης ο ίδιος δέχεται ότι αργότερα και αφού εισήλθε στις τουαλέτες και ούρησε, πήρε τηλέφωνο τον XXXXX αναφέροντας του ότι δεν μπορεί να φυσήξει και θα μεταφερθεί στον σταθμό. Η θέση του αυτή συνάδει απόλυτα με τη θέση του κατηγορούμενου 1 στις καταθέσεις του αλλά και στα όσα ο κατηγορούμενος 2 ενόρκως κατέθεσε ότι μιλούσε στο τηλέφωνο έχοντας αυτό το περιεχόμενό της συζήτησης. Επίσης συμφωνούν οι διάδικοι στο ότι ο 1ος κατηγορούμενος του ζήτησε να κλείσει το τηλέφωνο. Σε αυτό το σημείο φέρει τον 1ο κατηγορούμενο να ξεκινά να τον γρονθοκοπεί στο κεφάλι ενώ ταυτόχρονα εισέρχεται και o 2ος ενεργώντας το ίδιο. Αποτελεί δε θέση του ότι ο κατηγορούμενος 2 τον κρατούσε από το μπράτσο, του έριξε σπρέι στα μάτια και αμέσως του πέρασαν χειροπέδες. Ενώ ήταν με τις χειροπέδες ο 1ος κατηγορούμενος συνέχισε τα γρονθοκοπήματα. Πέραν του ότι παρουσιάζεται μία εκδοχή ότι, εντελώς αναιτιολόγητα δύο αστυνομικοί που είχαν δικαίωμα εκ του νόμου να συλλάβουν τον παραπονούμενο, λόγω της άρνησης να δώσει δείγμα εκπνοής ξεκίνησαν να τον χτυπούν με τόσο βίαιο τρόπο, και η εκδοχή στη βάση και ουσία της προβληματίζει και παρουσιάζει αδυναμίες. Μέσα από τα παραδεκτά γεγονότα και ειδικότερα το Τεκμήριο 23, παραδεκτό και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του, το ατομικό δακρυγόνο σπρέι ήταν χρεωμένο στον κατηγορούμενο 1 και όχι στον κατηγορούμενο
4. Επιμένει ο παραπονούμενος ότι ο 2ος κατηγορούμενος του έριξε σπρέι στα μάτια, σε αντίθεση με τα όσα οι κατηγορούμενοι αναφέρουν αλλά και με το ότι το σπρέι ήταν χρεωμένο στον 1ο. Καθ' ον χρόνο ως ισχυρίζεται ήταν μέσα στην τουαλέτα δεχόμενος κτυπήματα και συγκεκριμένα γροθιές στο πρόσωπο από τους δύο αστυνομικούς, αναφέρει ότι προσπάθησε να βγει έξω στον δρόμο για να ζητήσει βοήθεια. Στην προφορική του τώρα μαρτυρία και αντεξεταζόμενος ισχυρίζεται, σε αντίθεση με τα όσα είπε πριν, ότι έτρεξε να βγει έξω και κατάφερε να βγει μέχρι και την έξοδο. Ομοίως ερωτήματα προκύπτουν και από τη θέση του ότι ευρισκόμενος πλέον στην Τροχαία, φέροντας χειροπέδες, ο 1ος κατηγορούμενος εκ νέου τον γρονθοκόπησε, τον έριξε κάτω και συνέχισε να τον κλοτσά στην παρουσία μάλιστα άλλου αστυνομικού και ο οποίος τον τράβηξε πίσω ενώ με αυτόν είχαν και συνομιλία. Παρά ταύτα ουδέν στοιχείο δίδει για την ταυτότητα αυτού που είναι και το πρόσωπο που θα μπορούσε να διαφωτίσει τα γεγονότα. Ουδεμία δε έρευνα έγινε από τον ΜΚ1 προς ανεύρεση του προσώπου αυτού. Παράλληλα προκύπτει ότι ενώ στην κατάθεση του κάνει αναφορά σε έναν αστυνομικό παρόντα στην ισχυριζόμενη επίθεση στο σταθμό στη προφορική του μαρτυρία κάνει αναφορά σε άλλους ήτοι πέραν του ενός. Το ερώτημα τώρα που προκύπτει, πέραν των πιο πάνω αντιφάσεων και αδυναμιών, είναι εάν η τόσο βίαιη συμπεριφορά που αποδίδει στους κατηγορουμένους 1 και 2 με συνεχείς γροθιές στο πρόσωπο, αλλά και κλοτσιές από τον κατηγορούμενο 1, καθ' ον χρόνο ήταν στο έδαφος του γραφείου της Τροχαίας, συνάδουν με τα ευρήματα των ιατροδικαστών αλλά και των ιατρών που τον εξέτασαν. Στο σημείο αυτό παραπέμπω στο Τεκμήριο 6 που αποτελεί παραδεκτό και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Αυτό που προκύπτει από τη γιατρό που εξέτασε τις πρωινές ώρες του συμβάντος τον παραπονούμενο είναι ότι αυτός έφερε εκδορά ρινός και πληγές στα ούλα χωρίς νευρολογική σημειολογία. Ανέφερε ζάλη, έγιναν ακτινογραφίες και αιματολογικές εξετάσεις και κρατήθηκε για νοσηλεία. Κανένα άλλο εύρημα πέραν της εκδοράς στη μύτη και τις πληγές στα ούλα εντοπίζει η γιατρός που εξέτασε πρώτη τον ΜΚ
5. Ακολούθως παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του είναι η ιατροδικαστική έκθεση του Δρ. Σταυριανού με βάση την εξέταση του ΜΚ2 στις 8/4/
6. Σε αυτήν, ως κατέγραψα ανωτέρω το περιεχόμενο της, παρουσιάζονται θλαστική εκχύμωση στα βλέφαρα του αριστερού ματιού, υπόσφαγμα αριστερού οφθαλμού, θλαστική εξοίδηση ρινός, θλαστικό τραύμα ρινός καλυμμένο με εφελκίδα καθώς και πολλαπλές μικρές εκδορές ρινός, θλαστικό τραύμα κάτω χείλους στόματος, θλαστική εξοίδηση με πόνο στην πίεση στην αριστερή βρεγματοϊνιακή χώρα μεγίστης διαμέτρου 3 εκατοστά και τέλος μικροεκδορές στις πηχεοκαρπικές χώρες. Τα λοιπά ευρήματα αφορούν παλαιές χειρουργικές τομές στην κοιλιακή χώρα, αλλά και παλαιά ουλή. Επίσης καταγράφει ο ιατροδικαστής ότι υπάρχει διαφορά γνωμάτευσης όσον αφορά την κάκωση της μύτης. Πέραν του Τεκμηρίου 20 και 6 που είναι παραδεκτά ενώπιον μου κατατέθηκε από τον ΜΚ1 και η ιατροδικαστική έκθεση του ιατροδικαστή Χαραλάμπους η οποία αναφέρει ως ευρήματα υπόσφαγμα δεξιού ματιού και εξοίδηση στην αριστερή ινιακή χώρα. Τα ευρήματα του Δρ. Χαραλάμπους καταγράφηκαν μετά την εξέταση στις 24/
7. Παράλληλα κατατέθηκε ενώπιον μου και το Τεκμήριο 7, δηλαδή η κατάθεσή της οφθαλμίατρου Λουκιανού που εξέτασε στις 24/4 τον ΜΚ
8. Αυτό που καταγράφει η οφθαλμίατρος είναι ότι διαπιστώθηκε υπόσφαγμα κροταφικά στην ένατη ώρα περίπου στον δεξιό οφθαλμό. Η λοιπή εξέταση του δεξιού οφθαλμού ήταν φυσιολογική. Επίσης η εξέταση του αριστερού οφθαλμού δεν κατέδειξε παθολογικά ευρήματα. Συστήθηκε έλεγχος της αρτηριακής πίεσης. Στο ερώτημα τι είναι υπόσφαγμα, προφανώς του Ποινικού Ανακριτή, αναφέρει η ιατρός ότι είναι αιμάτωμα του λευκού επιφανειακού χιτώνα του οφθαλμού και είναι δυνατό να προκληθεί από υψηλή αρτηριακή πίεση, λήψη ασπιρίνης ή αντιπηκτικό, χτύπημα στον οφθαλμό, έντονο φτάρνισμα και βήξιμο ή άρση μεγάλου βάρους. Περαιτέρω κατατέθηκε το Τεκμήριο 13 ενώπιον μου που αποτελεί την έκθεση της κας. Κονάρη από το Γενικό Χημείο του Κράτους ως προς τις επιπτώσεις της χρήσης του επίδικου σπρέι, ως το αίτημα του ΜΚ
9. Παρά το ότι ούτε αυτή η μάρτυρας προσήλθε να μαρτυρήσει, δεν υποβλήθηκε τέτοιο αίτημα ούτε από την υπεράσπιση, αλλά ούτε και αμφισβητήθηκε το περιεχόμενο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 13 το δακρυγόνο αντιδρά με την υγρασία στο δέρμα και στα μάτια, ερεθίζει τους βλεννογόνους ιστούς των ματιών της μύτης, του στόματος και των πνευμόνων. Προκαλεί υπερβολική έκκριση δακρύων και σάλιου, βήχα, φτέρνισμα, δυσκολία στην αναπνοή, κάψιμο στα μάτια, τη μύτη και τον λαιμό, προσωρινή τύφλωση, καθώς και ερεθισμό του δέρματος, ζάλη, εμετό και πόνο στο στήθος. Η έκθεση στο δακρυγόνο μπορεί να προκαλέσει χημικά εγκαύματα στο δέρμα ή αλλεργική δερματίτιδα. Πέραν των άλλων αναφορών καταγράφεται ότι όταν άτομο πληγωθεί στο μάτι από απευθείας έκθεση σε δακρυγόνο, το τραύμα μπορεί να προκαλέσει ουσίες του κερατοειδούς με πιθανή μόνιμη μείωση της όρασης. Το συγκεκριμένο δε δακρυγόνο μπορεί να προκαλέσει πονοκέφαλο, ζάλη, υπνηλία, εμετό και ξήρανση του δέρματος. Μπορεί επίσης να εμφανιστούν ερεθισμοί στα μάτια, τη μύτη και στον λαιμό. Με βάση τώρα την πιο πάνω πραγματική μαρτυρία που είτε δεν αμφισβητήθηκε, είτε αποτέλεσε παραδεκτό γεγονός, δεν κρίνω ότι επιβεβαιώνεται απόλυτα η θέση του παραπονούμενου και η εκδοχή του αναφορικά με την ισχυριζόμενη επίθεση. Καταρχήν το σύνολο της ιατρικής μαρτυρίας δεν επεξηγήθηκε ενώπιον μου ούτε από τους γιατρούς ούτε από τους ιατροδικαστές και δεν επεξηγήθηκε το πώς οι συγκεκριμένες κακώσεις που εντοπίστηκαν συνδέονται με ενδεχόμενες συμπεριφορές και ενέργειες των κατηγορουμένων με αποτελέσματα όσα καταγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά και έκθεση να κρίνω ότι είναι ουδέτερα. Αυτό που προκύπτει είναι ότι όταν το επίδικο βράδυ ο παραπονούμενος εξετάστηκε έφερε εκδορές στη μύτη και πληγές στα ούλα. Καμία αναφορά γίνεται είτε σε εκχυμώσεις στο αριστερό μάτι ή υπόσφαγμα στον αριστερό οφθαλμό ή στο δεξί. Δεν παραβλέπω ότι αποτέλεσε θέση της υπεράσπισης η οποία και τέθηκε ενόρκως από τον κατηγορούμενο 2 και υποβλήθηκε στον παραπονούμενο ότι κατά την προσπάθεια να του βάλουν χειροπέδες, αυτός χτύπησε με το πρόσωπό του στο υπηρεσιακό όχημα με αποτέλεσμα να παρουσιάσει αιμορραγία στη μύτη και τα χείλη, γεγονός που φαίνεται να συνάδει με τα ευρήματα του Τεκμηρίου 6 που αποτελούν παραδεκτό γεγονός. Τα λοιπά τώρα τραύματα που αναφέρονται και αφορούν τον αριστερό κατά κύριο λόγο οφθαλμό του παραπονούμενου, δεν φαίνεται να υπήρχαν ή να καταγράφηκαν από τη Δρ. Φυσετζίδου ενώ ουδόλως επεξηγήθηκε με ιατρική μαρτυρία, που θα ήταν η μόνη αρμόδια, πώς συνδέονται με οποιεσδήποτε συμπεριφορές των κατηγορουμένων και πώς αυτές εντοπίστηκαν ή πως θα μπορούσαν να είναι απόρροια προηγούμενων πράξεων και να είναι πλέον ορατές στις 8/4/13, ήτοι 2 μέρες μετά το επίδικο συμβάν, από τον ιατροδικαστή Σταυριανό. Επίσης δεν επεξηγήθηκε πώς τα ευρήματα του Δρ. Σταυριανού με βάση το Τεκμήριο 20 συνάδουν με το Τεκμήριο 5, δηλαδή τα ευρήματα του ιατροδικαστή Χαραλάμπους ο οποίος κάνει αναφορά σε υπόσφαγμα του δεξιού ματιού και όχι του αριστερού όπως ο Δρ. Σταυριανού. Σημειώνω ότι η εξέταση από τον Δρ. Σταυριανού έγινε στις 8/4/13 ενώ από τον Δρ. Χαραλάμπους στις 24/4/
10. Ουδόλως δε, επεξηγήθηκε σε τι συνίσταται η εξοίδηση στην αριστερή ινιακή χώρα, ως καταγράφει ο Δρ. Χαραλάμπους ή και εάν συνδέεται με την εξοίδηση στην αριστερή βρεγματοϊνιακή χώρα που στο σημείο 6 του Τεκμηρίου 20 αναφέρει ο Δρ. Σταυριανού. Σαφέστατα τα πιο πάνω δεν μπορούν να τύχουν αξιολόγησης από το Δικαστήριο ή να αποτελέσουν οδηγό καθότι δεν έχουν επεξηγηθεί και δεν έχουν συνδεθεί με τα όσα ο παραπονούμενος ανέφερε για τον ισχυριζόμενο τρόπο επίθεσης εναντίον του. Το Δικαστήριο σαφέστατα και δεν μπορεί να υποκαταστήσει τους ιατρούς και την επιστημονική τους άποψη. Πέραν όμως των τραυμάτων που περιορίζονται στην εκδορά στη μύτη και στα χείλη και τα οποία ήταν εμφανή και εντοπίστηκαν κατά το επίδικο βράδυ, αυτό που φαίνεται να ελλείπει παντελώς από την ιατρική μαρτυρία είναι τραύματα που να επιβεβαιώνουν ότι ο παραπονούμενος δέχτηκε σωρεία έντονων και βίαιων γροθιών στο πρόσωπο αλλά και κλοτσιές στον χώρο του Αστυνομικού Σταθμού. Θα ανέμενε κάποιος ότι τέτοια έντονα γρονθοκοπήματα αλλά και κλοτσιές καθ΄ όν χρόνο βρισκόταν στο έδαφος, χωρίς αναφορά βέβαια από τον ΜΚ2 σε ποιο μέρος του σώματος δόθηκαν οι κλοτσιές αυτές, θα άφηναν τουλάχιστον κατά την πρώτη εξέταση μόλις κάποιες ώρες μετά το συμβάν κάποια εμφανή σημάδια, τα οποία όμως ελλείπουν παντελώς. Καμία μαρτυρία δόθηκε από οιοδήποτε εκ των ιατρών ή ιατροδικαστών που να δικαιολογεί την εμφάνιση τραυμάτων μετά παρόδου 2 ημερών αλλά και 16 και τα οποία να πηγάζουν από τον ισχυριζόμενο τρόπο επίθεσης προς τον ΜΚ
11. Παράλληλα δεν αμφισβητείται ότι ο παραπονούμενος στις 8/4/13 έφερε υπόσφαγμα στον αριστερό οφθαλμό ενώ στις 24/4/13 έφερε υπόσφαγμα στο δεξί μάτι, έχοντας ήδη παρέλθει από το επίδικο επεισόδιο περίπου 16 ημέρες. Επίσης ως η οφθαλμίατρος αναφέρει, εξέτασε τον παραπονούμενο στις 24/4/13 δηλαδή και αυτή 16 περίπου μέρες μετά το επεισόδιο και η ίδια εντοπίζει υπόσφαγμα που επεξηγεί ότι είναι ένα επιφανειακό αιμάτωμα του λευκού χιτώνα στον δεξί οφθαλμό και όχι στον αριστερό, την εξέταση του οποίου φέρει χωρίς οποιαδήποτε παθολογικά ευρήματα. Το εύρημα δε αυτό, ήτοι το υπόσφαγμα, μπορεί να αποδοθεί σύμφωνα με την γιατρό, σε σωρεία αιτιών, μεταξύ των οποίων και το χτύπημα. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι μπορεί να οφείλεται σε υψηλή αρτηριακή πίεση, λήψη φαρμάκων που δεν έπαιρνε ως ισχυρίστηκε ο παραπονούμενος, αλλά ακόμη και έντονο βήξιμο, φτάρνισμα ή και άρση μεγάλου βάρους. Στο ίδιο πλέγμα ασαφούς αιτιολογίας των ευρημάτων στα μάτια του παραπονούμενου το επίδικο βράδυ και ως αυτά διαφοροποιούνται 16 περίπου μέρες μετά και η έκθεση του Κρατικού Χημείου σύμφωνα με την οποία άτομο που δέχεται στο μάτι δακρυγόνο, μπορεί να υποστεί ουλές του κερατοειδούς, ερεθισμό του δέρματος, κάψιμο στα μάτια και ερεθισμό των βλεννογόνων ιστών. Δεν παραβλέπω ότι η χρήση του σπρέι αποτελεί κοινό έδαφος επομένως και οι συνέπειες αυτής της χρήσης πιθανές. Εν ολίγοις και έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι, πέραν της εκδοράς στη μύτη και στα χείλη το επίδικο βράδυ, κανένα άλλο εύρημα προέκυψε. Δύο μέρες μετά με βάση το Τεκμήριο 20 εντοπίζονται τραύματα στο αριστερό μάτι και 16 περίπου ημέρες μετά εντοπίζεται από άλλον ιατροδικαστή αιμάτωμα στο δεξί μάτι αυτήν τη φορά, συμφώνως και των όσων η Δρ. Λουκιανού αναφέρει στο Τεκμήριο 7 και η οποία μάλιστα παραπέμπει και συστήνει στον παραπονούμενο έλεγχο αρτηριακής πίεσης. Ουδόλως μπορεί από τα πιο πάνω να προκύψει και μάλιστα εν τη απουσία όλων των ιατρών και ιατροδικαστών ως μαρτύρων ότι τα ευρήματα στα τεκμήρια 5 και 7 συνδέονται με οποιεσδήποτε πράξεις και ενέργειες των κατηγορουμένων έναντι του παραπονούμενου το επίδικο βράδυ αλλά και ουδόλως μπορεί να προκύψει ότι τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 20 πέραν των όσων αφορούν τη μύτη και τα χείλη που βεβαιώνονται και από το Τεκμήριο 6, ότι εντοπίστηκαν το επίδικο βράδυ, συνδέονται με συμπεριφορές των κατηγορουμένων και με συγκεκριμένες πράξεις αλλά και ότι αποτελούν απόρροια αυτών. Αυτό που απορρέει ειδικότερα είναι ότι δεν έχει προσκομιστεί προφορική μαρτυρία είτε των ιατρών, είτε των ιατροδικαστών που να επεξηγεί καταρχήν τα ευρήματα και να τα συνδέει συγκεκριμένα με οιεσδήποτε πράξεις και ενέργειες και δη με συγκεκριμένους μηχανισμούς κάκωσης. Πέραν τούτου προκύπτει πέραν της εκδοράς στη μύτη και στα χείλη μετά από 2 ημέρες να παρουσιάστηκε αιμάτωμα στο αριστερό μάτι και μετά από 16 στο δεξί. Καμία μαρτυρία τέθηκε που να επεξηγεί τυχόν σύνδεση των κτυπημάτων που ισχυρίστηκε ο ΜΚ2 με τη δυνατότητα παρουσίας αυτών των τραυμάτων αλλά και την μετέπειτα από 2 και 16 ημέρες αντίστοιχα εμφάνιση των, πάντα ως απόρροια συγκεκριμένων κτυπημάτων. Αντίθετα η μαρτυρία παρέμεινε γενική ως προς την αιτία αιματωμάτων σε αμφότερους τους οφθαλμούς και ως τέτοια δεν μπορεί να συνδεθεί με ασφάλεια με οιεσδήποτε συγκεκριμένες πράξεις ή ενέργειες πάντα έχοντας κατά νου και την εντύπωση και εικόνα που αποκόμισα από τον ΜΚ2 ως μάρτυρα στο λοιπό και ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του. Πέραν επομένως των αδυναμιών αλλά και αντιφάσεων της μαρτυρίας του ΜΚ2 ούτε και η ιατρική μαρτυρία κάτω από το πρίσμα το οποίο δόθηκε, εν τη απουσία προφορικής επεξήγησης της, δυνατό να θεωρηθεί ότι ενδυναμώνει τις θέσεις του ΜΚ
12. Πέραν των πιο πάνω και άλλα σημεία της μαρτυρίας του προκαλούν ερωτήματα και παρουσιάζουν αδυναμίες. Αποτελεί παραδεκτό γεγονός μέσα από το τεκμήριο 6 ότι ο 1ος κατηγορούμενος εξετάστηκε το επίδικο βράδυ από τη Δρ. Φυσετζίδου και έφερε ήπιο οίδημα αριστερά κροταφικά ενώ ανάφερε ζάλη. Η θέση του ήταν ότι ο ΜΚ2 τον κτύπησε με το δεξί του χέρι αριστερά στο κεφάλι. Η θέση του ΜΚ2 όμως ήταν απόλυτη, ήτοι ότι αυτός ήταν καθόλα συνεργάσιμος, δεν αντιστάθηκε στη σύλληψη και σε κανένα στάδιο κτύπησε τον κατ/νο
13. Η απόλυτη αυτή του όμως θέση δεν συνάδει με το παραδεκτό, υπενθυμίζω, τραύμα, ήτοι ήπιο οίδημα στο κεφάλι (κροταφικά) του κατ/νου 1 αλλά και ούτε τέθηκε οιαδήποτε άλλη εκδοχή ως προς την αιτία πρόκλησης της. Ομοίως με τον ΜΚ2 και ο κατ/νος 1 επισκέφθηκε το ίδιο βράδυ το Γ.Ν. Πάφου και το περιεχόμενο του τεκμηρίου 6 είναι παραδεκτό. Αντίθετα ο ΜΚ2 επέμεινε ότι η στάση του ήταν ήρεμη και μάλιστα την χαρακτήρισε ως την στάση του εντός του Δικαστηρίου. Επιπλέον και άλλα σημεία παρέμειναν ασαφή. Ως προέκυψε από την αντεξέταση του ΜΚ2, ο XXXXX, ήτοι το πρόσωπο που είχε τηλεφωνική συνομιλία το επίδικο βράδυ, έδωσε κατάθεση σε αναφορές της οποίας ο συνήγορος υπεράσπισης έκανε. Παρά ταύτα καμία τέτοια κατάθεση παρουσιάστηκε ενώ αποτελεί θέση του ΜΚ2 ότι κατά τον χρόνο που του μιλούσε εντελώς απροειδοποίητα δέχθηκε γροθιά από τον κατηγορούμενο
14. Παράλληλα ερωτηματικά εγείρει το γιατί ο ΜΚ2 δεν ήταν σε θέση να δώσει τα στοιχεία των προσώπων με τα οποία ήταν μαζί τους το επίδικο βράδυ και αρκέστηκε να αναφέρει ότι «Τα πλήρη στοιχεία των φίλων μου θα τα μάθω και θα σου τα πω για σκοπούς επικοινωνίας». Με δεδομένη τη θέση του ότι μιλούσε με το Δώρο και μάλιστα έχοντας τέτοια στενή σχέση που έκρινε απαραίτητο να τον ενημερώσει για την πιθανή μεταφορά του στην αστυνομία για ποιο λόγο δεν είχε τα στοιχεία του να τα δώσει ευθύς στον ΜΚ
15. Παράλληλα έπεται και το εάν εν τέλει τα έδωσε, θέση που εξέφρασε εφόσον πρώτα αμφισβητήθηκε η ενέργεια του αυτή. Η όλη του εκδοχή σε όλες τις επιμέρους εκφάνσεις της δημιουργεί ερωτηματικά και αμφιβολίες εάν αποτελεί την πλήρη αλήθεια των επίδικων γεγονότων. Δεν παραβλέπω ότι και η εκδοχή του για τον ακριβή τρόπο επίθεσης είναι ασαφής. Αφού ως ισχυρίστηκε τον κτύπησε ο 1ος, εισήλθε και ο 2ος και τον κτυπούσε και τότε έτρεξε να βγει έξω. Τον κτυπούσαν ακόμα αλλά ο 2ος τον κρατούσε από το χέρι και του έριξε σπρέι και του έβαλαν χειροπέδες και συνέχισε ο 1ος κατηγορούμενος να τον κτυπά ενώ ο 2ος δεν τον ξανακτύπησε. Καταρχήν δεν επεξήγησε πως εφόσον ο 2ος τον κρατούσε από το χέρια για να τον κτυπά ο 1ος, θέση που εξέφρασε σε άλλο σημείο, παράλληλα τον κτυπούσε και αυτός. Παράλληλα η θέση που υποβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2 ήταν ότι ο λόγος χρήσης του σπρέι ήταν «για να τον κάμουν του χεριού τους» και να μπορούν να τον κτυπήσουν. Πως τώρα συνάδει αυτή θέση που υποβλήθηκε με την εκδοχή του ΜΚ2 ότι αφού τον κτυπούσαν αμφότεροι μετά του έριξαν σπρέι και του έβαλαν χειροπέδες και μόνο ο 1ος τον κτύπησε μετά από το σπρέι. Επιπλέον ενώ η θέση που υποβλήθηκε στον κατ/νο 2 ήταν ότι τον έριξαν μέσα στο αυτοκίνητο με τα πόδια του να είναι ακόμα έξω ο ΜΚ2 καμία αναφορά κάνει σε ένα τέτοιο γεγονός. Μέσα σε όλο δε το ανωτέρω πνεύμα ανακριβειών και αδυναμιών δεν παραβλέπω ότι ο ΜΚ2 δεν αρνήθηκε ότι κατανάλωσε αλκοόλη το επίδικο βράδυ άγνωστης ποσότητας. Στην υποβολή ότι αυτή ήταν περίπου 141mg αντί του 50 δεν το αρνήθηκε δηλώνοντας άγνοια για το ποσοστό. Άγνωστη παρέμεινε η ποσότητα αλκοόλης που κατανάλωσε ενώ άγνωστο παρέμεινε και το πως ενδεχομένως αυτή η κατανάλωση τον επηρέασε ή θα μπορούσε να επηρεάσει τη συμπεριφορά του το επίδικο βράδυ. Ενόψει επομένως της πιο πάνω αξιολόγησης κρίνω ότι η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής παρουσιάζει κάποια σοβαρά κενά και παραλήψεις σε βαθμό που καθιστά ακροσφαλές και επικίνδυνο για το Δικαστήριο να προχωρήσει και να κάνει αποδεκτή την εκδοχή του μάρτυρα αυτού, όπως την έχει παρουσιάσει και στην βάση αυτή να εξάξει τα πραγματικά γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Οι ισχυρισμοί του παραπονούμενου για τον τρόπο που έλαβε χώρα το όλο περιστατικό στα πλείστα σημεία τους δεν επιβεβαιώνονται από άλλη μαρτυρία η οποία θα μπορούσε να είχε ληφθεί και προσαχθεί ενώπιον του Δικαστηρίου όπως για παράδειγμα τυχόν μαρτυρία από τους παρόντες στο σταθμό αστυφύλακες και ειδικότερα αυτού που ο ΜΚ2 ανάφερε ότι ήταν μπροστά στην ισχυριζόμενη επίθεση εντός του σταθμού αλλά και του προσώπου που ο ΜΚ2 ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίθεσης την τουαλέτα μιλούσε στο τηλέφωνο. Παράλληλα δεν παραβλέπω την απουσία παρουσίασης των ιατρών με δεδομένη τη φύση των αναφορών τους, του ιατρικούς όρους που δεν επεξηγήθηκαν αλλά και συσχετίστηκαν με τις εκδοχές επίθεσης και παράλληλα τις διαφορές με τη λοιπή ιατρική μαρτυρία. Η αναφορά σε ενίσχυση βεβαίως δεν είναι νομολογιακά απαραίτητη αλλά σημειώνεται υπό το πρίσμα των αδυναμιών αλλά και αντιφάσεων που προκύπτουν από την μαρτυρία του ΜΚ2 και προκύπτει από το ότι θα μπορούσε να εξασφαλιστεί μαρτυρία και να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορεί το Δικαστήριο να κρίνει την ορθότητα των όσων ο παραπονούμενος ανάφερε στο Δικαστήριο και να διαφανεί το αληθές των ισχυρισμών του με τον τρόπο που τους παρουσίασε στο Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας του παραπονούμενου σε συνδυασμό και με την υπόλοιπη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες και καθίσταται επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασιστεί στην εκδοχή του και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Υπάρχουν σοβαρές αδυναμίες στην εκδοχή του και παρά την ύπαρξη τραυματισμών σε αυτόν, εντούτοις εγείρονται σοβαρές αμφιβολίες ότι αυτοί προκλήθηκαν με τον τρόπο και κάτω υπό τις περιστάσεις που ο ίδιος περιέγραψε στο Δικαστήριο. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται στην ολότητα της. Από την αντίπερα όχθη, ο 2ος κατηγορούμενος, όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, κατάθεσε ενόρκως και παράθεσε τη δική του εκδοχή. Έχω διεξέλθει της μαρτυρίας του με πολλή προσοχή και έλαβα υπόψη μου τον τρόπο που αυτός απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν. Κατ' αρχή θα πρέπει να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καλή εντύπωση από το εδώλιο του μάρτυρα. Ο τρόπος που απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν κατά το στάδιο της αντεξέτασης του και το περιεχόμενο των εν λόγω απαντήσεων δίνουν την εντύπωση ότι δεν κατάθεσε με σκοπό να πει και αυτός όλη την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο αλλά να εκμεταλλευτεί την ανυπαρξία κάποιας μαρτυρίας και άλλων στοιχείων που να καταδεικνύουν την εμπλοκή του όπως την παρουσίασε ο παραπονούμενος. Σε κάθε περίπτωση, κρίνω ότι ο κατηγορούμενος δεν παρουσίασε ολοκληρωμένα τα γεγονότα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Πέραν των πιο πάνω, η εκδοχή του παρουσιάζει σοβαρές αδυναμίες κάτι που στερεί από το Δικαστήριο την ευχέρεια να βασιστεί σε αυτή και να εξάξει ασφαλή ευρήματα γεγονότων. Καταρχήν προβληματισμό εγείρει το ότι ενώ αναφέρει ότι ο ίδιος ήταν σε άλλο όχημα για εξέταση του οδηγού άκουσε το σύνολο της συνομιλίας του 1ου με τον ΜΚ2 και τότε εγκατέλειψε το άλλο όχημα, το άφησε να φύγει και πλησίασε. Σε αντίθεση με τα πιο πάνω ο 1ος κατηγορούμενος στη δική του κατάθεση διαφοροποιεί αυτή την εκδοχή και καμία αναφορά κάνει στο ότι ο 2ος ήταν σε έλεγχο άλλου οχήματος και πλησίασε αλλά αντίθετα ότι ο 2ος ενημερώθηκε από τον ίδιο αφού προηγήθηκε η συνομιλία με τον ΜΚ2 ότι ο ΜΚ2 επιθυμούσε να πάει στην τουαλέτα. Ισχυρίζεται ότι μετά που είδε τον 1ο να περιμένει τον ΜΚ2 έξω από την τουαλέτα και αφού ο 1ος ζήτησε από τον ΜΚ2 να εξέλθει και να δώσει δείγμα να γυρίζει το δεξί του χέρι και να του δίνει γροθιά αριστερά στο κεφάλι. Πως είναι δυνατό να είδε τι συνέβη εντός της τουαλέτα εφόσον ο ίδιος δεν αναφέρει ότι εισήλθε σε αυτήν. Παράλληλα πως συνάδει αυτή του η θέση με τη θέση του κατ/νου 1 στην κατάθεση του ότι φώναξε στον κατ/νο 2 να έρθει για βοήθεια. Η θέση του ότι έτρεξε να τον συλλάβει δεν συνάδει με τη θέση του 1ου ότι αυτός τον συνέλαβε για αυτόφωρο και όχι ο 2ος. Οφείλω παράλληλα να σημειώσω ότι ουδόλως επεξηγεί πως από το δωμάτιο της τουαλέτας όπου κατ' ισχυρισμό του ο ΜΚ2 επιτέθηκε στον 1ο κατηγορούμενο βρέθηκαν δίπλα από το υπηρεσιακό όχημα προσπαθώντας παράλληλα να του περάσουν χειροπέδες. Ασαφής είναι και ο λόγος της σύλληψης. Ενώ ο μάρτυρας ανάφερε στην γραπτή του δήλωση ότι αφού του ζήτησε ο κατ/νος 1 να βγει από την τουαλέτα για να δώσει δείγμα αντέδρασε δίνοντας γροθιά στον συνάδελφο του και τότε τον συνέλαβαν σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του αναφέρει ότι αντέδρασε όταν του είπαν ότι θα συλληφθεί αλλά αυτό δεν συνάδει με το ότι είχε ήδη αντιδράσει κτυπώντας τον κατ/νο 1 λόγω της επιμονής του να εξέλθει και να δώσει δείγμα. Ενώ δέχεται ότι με το σπρέι ο δέκτης αυτού αδυνατεί εν τούτοις επέμεινε ότι ο ΜΚ2 ακόμα και μετά τη χρήση ήταν έντονα αντιδραστικός. Η θέση του δε ότι ο ΜΚ2 ήταν τόσο μεθυσμένος που βρισκόταν σχεδόν σε κωματώδη κατάσταση δεν συνάδει, τουλάχιστον με κριτήριο την απλή λογική και χωρίς να παρουσιαστεί οιαδήποτε σχετική επιστημονική μαρτυρία, με το ότι ήταν παράλληλα τόσο έντονα αντιδραστικός. Ένα άλλο σημείο που δημιουργεί ερωτηματικά είναι οι τραυματισμοί που έφερε ο παραπονούμενος. Ενώ ο κατηγορούμενος αναφέρει στις καταθέσεις του ότι ο παραπονούμενος έπεσε με το κεφάλι στο αστυνομικό όχημα κατά την προσπάθεια του να αντισταθεί στην τοποθέτηση χειροπέδων και τότε διαπίστωσε να αιμορραγεί στο πρόσωπο ουδόλως τοποθετείται για την ύπαρξη άλλων τραυμάτων. Βεβαίως δεν παραβλέπω ότι τα λοιπά ενδεχομένως τραύματα που παρουσιάζονται είτε στο τεκμήριο 6 είτε προκύπτουν από τα ιατρικά πιστοποιητικά των επόμενων ημερών, 8/4 και 24/4 δεν επεξηγήθηκαν από τους ιατρούς και δεν προέκυψε εάν και με ποιο τρόπο συνδέονται με τυχόν ενέργειων των κατηγορούμενων. Σε αντίθεση με τα πιο πάνω η θέση του κατηγορούμενου ότι ο ΜΚ2 κτύπησε τον κατ/νο 1 στο αριστερό μέρος του προσώπου του φαίνεται να συνάδει με το παραδεκτό τεκμήριο 6 και το εύρημα ότι ο κατ/νος 1 έφερε ελαφρύ οίδημα κροταφικά αριστερά. Παρά ταύτα προβληματίζει πως ο ίδιος είδε με τέτοια λεπτομέρεια αυτό το ισχυριζόμενο συμβάν ή εάν μεταφέρει απλά αυτούσια τη θέση του συναδέλφου του και η οποία όμως δεν τέθηκε ενόρκως. Η θέση του ότι ο ΜΚ2 αρνήθηκε να δώσει δείγμα είναι αποδεκτή από τον ΜΚ2 αλλά τα όσα ο κατ/νος 2 έθεσε για ένα περιεχόμενο συνομιλίας που ισχυρίστηκε ότι άκουσε ενόψει της ασάφειας στη δική του παρουσία κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν κρίνω ότι μπορεί να γίνει αποδεκτό. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και το υπόλοιπο περιεχόμενο της μαρτυρίας του κατηγορουμένου, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ σε αυτή και να εξάξω ασφαλή ευρήματα γεγονότων, γι αυτό απορρίπτεται. Ο κατ/νος 2 ως προανάφερα επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση το περιεχόμενο της οποίας έχει καταγραφεί ανωτέρω. Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχάς πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να την λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλαδή με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλαδή η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως η ανώμοτη δήλωση να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (R v. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται και στην πιο πρόσφατη απόφαση στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22.6.16, στην οποία γίνεται περαιτέρω αναφορά ως προς το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια δήλωση. Τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090). Όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Θα πρέπει να δοθεί κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσέγγισε την ανώμοτη δήλωση. Περισσότερο θα πρέπει να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία τέτοιας δήλωσης είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Γι' αυτό εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή αδιαμφισβήτητα (βλ. επίσης Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195, Κόλιας ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 106, 126, 127/15, ημερ. 17.5.18 και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 191/16, ημερ. 6.11.18). Μέσα από την ανόμωτη δήλωση του ο κατηγορούμενος 2 προβάλλει ουσιαστικά την αθωότητα του και τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος κτυπήθηκε από τον ΜΚ2 αλλά και ότι ενήργησε στα πλαίσια των καθηκόντων του. Η θέση όμως αυτή δεν συνάδει με άλλη αποδεκτή μαρτυρία που δόθηκε ενόρκως ενώ η εκδοχή του είναι ταυτόσημη με αυτή του κατηγορούμενου 2 η οποία δόθηκε ενόρκως αξιολογήθηκε και δεν έγινε αποδεκτή. Συνεπώς η προβολή της αθωότητας του είναι ζήτημα που θα κριθεί από το Δικαστήριο. Κρίνω ότι δεν δύναμαι να προσδώσω οιαδήποτε βαρύτητα στις θέσεις του κατηγορούμενου ούτε ως αυτές προκύπτουν από τις καταθέσεις του ενόψει του ότι αυτές δεν συνάδουν με άλλη αποδεκτή μαρτυρία πέραν των μη αμφισβητούμενων γεγονότων και δή ότι το επίδικο βράδυ και αυτός εξετάστηκε από τη Δρ. Φυσετζίδου και έφερε ήπιο οίδημα κροταφικά. Λαμβανομένου υπόψη μου της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας, την μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων και το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να βασιστεί σε αυτή, τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Στις 6/4/2013 τις πρωινές ώρες οι κατηγορούμενοι 1 και 2, αστυνομικοί της Τροχαίας Πάφου, στα πλαίσια των καθηκόντων τους για έλεγχο τροχαίας και ειδικότερα έλεγχο κατανάλωσης αλκοόλης από οδηγούς, ανέκοψαν το όχημα που οδηγούσε ο ΜΚ2 με σκοπό να τον υποβάλουν σε αλκοτέστ. Ο ΜΚ2 αρνήθηκε να υποβληθεί σε έλεγχο και αφού κατέβηκε από το όχημα του και συνομίλησε με τον 1ο κατηγορούμενο, εισήλθε σε χώρο παρακείμενης δημόσιας τουαλέτας. Ο ΜΚ2 ενημερώθηκε ότι η άρνηση του να δώσει δείγμα εκπνοής σε αλκοτέστ συνιστά αδίκημα για το οποίο και μπορεί να συλληφθεί. Κατά την εκεί παρουσία του συνομίλησε στο τηλέφωνο με τρίτο πρόσωπο και ακολούθως για λόγους που δεν προέκυψαν και κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ενεπλάκη σε επεισόδιο μετά των κατηγορούμενων 1 και 2 με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να του τοποθετήσουν χειροπέδες και να μεταφερθεί στον αστυνομικό σταθμό. Κατά τον χρόνο της σύλληψης και εισόδου του στο όχημα αιμορραγούσε από τη μύτη και το στόμα. Στο επεισόδιο που έλαβε χώρα χρησιμοποιήθηκε εναντίον του σπρέι δακρυγόνο το οποίο είχε χρεωμένο από την υπηρεσία του ο κατηγορούμενος 1. Μετά την άφιξη του στον σταθμό μεταφέρθηκε στα κρατητήρια και ακολούθως στο Γ.Ν. Πάφου όπου και εξετάστηκε από την επί καθήκοντι ιατρό Δρ. Φυσετζίδου η οποία και εντόπισε εκδορά ρινός και πληγές στα ούλη. Κρατήθηκε ο ΜΚ2 για νοσηλεία στο χειρουργικό τμήμα. Το Γ.Ν. Πάφου επισκέφθηκε το ίδιο βράδυ και ο κατηγορούμενος 1 ο οποίος εξετάστηκε επίσης από την Δρ. Φυσετζίδου η οποία εντόπισε ήπιο οίδημα αριστερά κροταφικά. Συνεστήθη εισαγωγή στο χειρουργικό θάλαμο αλλά ο κατηγορούμενος 1 αρνήθηκε και με δική του ευθύνη έφυγε. Ο ΜΚ2 υπέβαλε παράπονο στην ανεξάρτητη αρχή διερεύνησης παραπόνων εναντίον της αστυνομίας και διορίστηκε προς τούτο ποινικός ανακριτής, ο ΜΚ1, ο οποίος και έλαβε σειρά καταθέσεων από τους κατηγορούμενους 1 και 2, τον ΜΚ2, και ιατρούς ενώ παράλληλα απέστειλε το σπρέι για εξέταση στο Γενικό Χημείο ζητώντας έκθεση για την χρήση και επιπτώσεις αυτής. Παράλληλα έλαβε την συγκατάθεση του ΜΚ2 για να εξεταστεί από ιατροδικαστή, εξέταση η οποία έλαβε χώρα στις 24/04/2013 και κατά την οποία εκδόθηκε το τεκμήριο 5 - ιατροδικαστική έκθεση. Ο ΜΚ2 εξετάστηκε στις 8/4/13 από ιδιώτη ιατροδικαστή, τον Δρ. Σταυριανό, ο οποίος και εξέδωσε το τεκμήριο 20, ήτοι την έκθεση του. Κατά την εξέταση εντόπισε κακώσεις ως ανωτέρω καταγράφηκαν στην περιγραφή του τεκμηρίου 20 που αποτέλεσε παραδεκτό έγγραφο και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Παράλληλα μέρος των ευρημάτων αποτελούν τα τεκμήρια 21, 22, 23, 24 και 25 το περιεχόμενο των οποίων αφορά κατά κύριο λόγο ενέργειες μελών της αστυνομίας στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης και το περιεχόμενο των έχει ανωτέρω καταγραφεί στην περιγραφή των. Νομική Πτυχή και Κατάληξη: Το αδίκημα το οποίο αμφότεροι οι κατηγορούμενοι, δυνάμει των άρθρων 20 και 21 του Κεφ.154, αντιμετωπίζουν εδράζεται στο άρθρο 2 και 5

(1)(β) του Ν. 235/1990 το οποίο έχει ως ακολούθως: «5.-

(1)Κάθε πρόσωπο, το οποίο υποβάλλει άλλο πρόσωπο σε σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης του- (α) .......... (β) ..........

(2)Αν ο υπαίτιος της σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας, είναι δημόσιος λειτουργός ή πρόσωπο που κατά την τέλεση του αδικήματος ενεργούσε ή φαινόταν ότι ενεργούσε υπό επίσημη ιδιότητα, τότε υπόκειται - (α) ........... (β) σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα επτά έτη, αν η πραγμάτωση της αντικειμενικής υποστάσεως του αδικήματος έχει προκαλέσει πραγματική σωματική βλάβη

(3)Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, οι όροι 'σκληρή, απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση ή τιμωρία', έχουν την έννοια, που αποδίδεται σ΄ αυτούς στο Άρθρο 16 της Σύμβασης.» Προκύπτει επομένως ότι πέραν της ιδιότητας των κατηγορούμενων ως δημοσίων λειτουργών κατά τον ουσιώδη χρόνο θα πρέπει η πράξη που τους αποδίδεται να εντάσσεται στην έννοια της σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής τιμωρίας. Με βάση δε το εδάφιο 2 αν οι πράξεις αυτές οδηγούν σε πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, η ποινή που προβλέπεται είναι φυλάκισης 7 ετών. Στα πλαίσια αυτού του αδικήματος δυνατό να εξεταστεί εάν η άσκηση οιασδήποτε μορφής βίας από τους αστυνομικούς ήταν εύλογη, αναγκαία και απαραίτητη υπό τις πάντα ισχύουσες περιστάσεις και συνθήκες κάθε περίπτωσης. Εν προκειμένω δεν αμφισβητείται ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 ήταν αστυνομικοί οι οποίοι το επίδικο βράδυ βρίσκονταν σε καθήκον ελέγχου τροχαίων παραβάσεων. Παράλληλα δεν παραβλέπω ότι τα τραύματα που βρέθηκε να έχει ο ΜΚ2 συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη ως αυτή καθορίστηκε από τη νομολογία. Πέραν όμως τούτων αυτό που θα έπρεπε να προκύψει μέσα από τα ευρήματα είναι ότι αυτές οι βλάβες προκλήθηκαν από τους κατηγορούμενους 1 και 2 με συγκεκριμένες πράξεις των. Κάτι τέτοιο όμως δεν έχει προκύψει μέσα από την αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας για τους λόγους που ανωτέρω κατά την αξιολόγηση αναφέρθηκαν. Οι συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκαν τραύματα στον ΜΚ2, έχοντας κατά νου και την εκδοχή των κατηγορούμενων περί κτυπήματος στο υπηρεσιακό όχημα, ανεξάρτητα εάν τούτη δεν έγινε αποδεκτή, αλλά και η απόρριψη της μαρτυρίας του παραπονούμενου δεν αφήνουν περιθώριο άλλης κατάληξης. Από την άλλη τώρα η χρήση του υπηρεσιακού σπρέι που ήταν χρεωμένο στον κατηγορούμενο 1 παρέμεινε αδιαμφισβήτητο και κοινά αποδεκτό γεγονός. Από την μια ο ΜΚ2 ισχυρίστηκε ότι αυτό χρησιμοποιήθηκε αδικαιολόγητα ενώ από την άλλη αποτέλεσε εκδοχή της υπεράσπισης ότι η χρήση του κατέστη αναγκαία λόγω της έντονης αντίστασης και αντίδρασης του ΜΚ2 και για σκοπούς καταστολής των αντιδράσεων αυτών που ακολούθησαν της επίθεσης του προς τον 1ο κατηγορούμενο και της μετέπειτα προσπάθειας σύλληψης του. Παρά τις δύο αντίθετες εκδοχές μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν κατέστη εφικτό να προκύψει ασφαλές συμπέρασμα και εύρημα των ακριβών συνθηκών κάτω από τις οποίες έγινε η χρήση του σπρέι και συνεπακόλουθα ελλείπει το υπόβαθρο πραγματικών γεγονότων επί των οποίων θα μπορούσε να αξιολογηθεί αυτή η χρήση και ειδικότερα εάν αυτή αποτελούσε απαραίτητη και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις ενέργεια των κατηγορούμενων 1 και 2 προς πραγματοποίηση της σύλληψης του ΜΚ2. Η απουσία σχετικών ευρημάτων αποστερεί από το Δικαστήριο την δυνατότητα περαιτέρω εξέτασης του ζητήματος τούτου. Η μη κατάληξη σε ακριβή ευρήματα γεγονότων αφήνει τα ακριβή γεγονότα μη αποκαλυφθέντα και ως εκ τούτου την κατηγορία έκθετη σε απόρριψη. Ουσιαστικά με την απόρριψη της μαρτυρίας του παραπονουμένου δεδομένων των αδυναμιών που παρουσίαζε, το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να καταλήξει με την ασφάλεια που απαιτείται να υπάρχει σε τέτοιες υποθέσεις, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας σε εύρημα ενοχής των κατηγορούμενων 1 και 2 στην κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Η απόρριψη της εκδοχής δε των κατηγορούμενων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι προσδίδει οτιδήποτε στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής η οποία επωμίζεται το βάρος να αποδείξει την υπόθεση της με αξιόπιστη μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επιπλέον η ύπαρξη επίσης τραυματισμών στον κατηγορούμενο, δεν είναι αρκετό γεγονός από μόνο του έτσι ώστε αυτοί να αποδοθούν σε πράξεις ή ενέργειες των κατηγορούμενων χωρίς την ύπαρξη συγκεκριμένων γεγονότων και ενεργειών εκ μέρους τους και δη ως αυτές τις παρουσίασε ο ΜΚ2 στην δική του μαρτυρία. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης κρίνω ότι έχουν εγερθεί σοβαρές αμφιβολίες και αδυναμίες οι οποίες αποστερούν από το Δικαστήριο την ευχέρεια να προβεί σε αποδοχή της εκδοχής του παραπονουμένου όπως την παρουσίασε στο Δικαστήριο, ως την αληθή και πραγματική εικόνα των γεγονότων που έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ, για τους λόγους που ανωτέρω αναφέρθηκαν στην αξιολόγηση της μαρτυρίας του. Το βάρος απόδειξης όλων των πραγματικών γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση και τις λεπτομέρειες της κατηγορίας, το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή και το Δικαστήριο δεν επιτρέπεται να προβαίνει σε υπολογισμούς και εικασίες για να διαπιστώσει τα πιο πάνω γεγονότα, όσο εύλογες και αν είναι αυτές (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Δεδομένων όλων των πιο πάνω, η κατάληξη είναι ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και οι κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από την κατηγορία που αντιμετωπίζουν. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.).............. Πρωτοκολλητής Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο