Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΛΑΠΕΡΤΑΣ, Αρ. Υπόθεσης: 3170/16, 2/10/2020

(5)μάρτυρες κατηγορίας, τον Δρ. Ν. Σιδηρόπουλο (Μ.Κ.1), τον Αναπλ. Λοχία XXXXX Σ. Χ'' Γιαννάκη (Μ.Κ.2), τον Αστ. XXXXX Κ. Καγκαλή (Μ.Κ.3), τον Αστ. XXXXX Μ. Ιεροκηπιώτη (Μ.Κ.4) και τον Λοχία XXXXX Α. Αλεξάνδρου (Μ.Κ.5). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο κατηγορούμενος, με σχετική ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος στο σύνολο των κατηγοριών και ως εκ τούτου κλήθηκε σε απολογία. Επέλεξε να καταθέσει ενόρκως ενώ κανένα μάρτυρα κάλεσε προς υπεράσπιση του. Η όλη εκδοχή της κατηγορούσας αρχής και επί της οποίας παρουσιάστηκε σχετική μαρτυρία είναι ότι κατά την 21/11/2014 οι ΜΚ4 και ΜΚ5 εκτέλεσαν ένταλμα έρευνας σε υποστατικό εντός του οποίου εισήλθε ο κατηγορούμενος και ο οποίος σύμφωνα με την εκδοχή τους πατώντας ένα κουπί απενεργοποίησε οθόνες υπολογιστών και οι οποίες ήταν αντικείμενο της έρευνας. Συνελήφθη για αυτόφωτο αδίκημα ενώ μετά επιτέθηκε στον ΜΚ4, κτύπησε αυτόν προκαλώντας του πραγματική σωματική βλάβη, αντιστάθηκε στη σύλληψη του ενώ παράλληλα έσπρωξε τον ΜΚ5 αρνούμενος σωματική έρευνα. Από την άλλη η εκδοχή του κατηγορούμενου είναι εκ διαμέτρου αντίθετη, ήτοι ότι αυτός σε καμία πράξη παρεμπόδισης προέβη, συνελήφθη αδικαιολόγητα ενώ ο ΜΚ4 του επιτέθηκε, τον κτύπησε, προκαλώντας του σωρεία τραυμάτων για τα οποία και αποτάθηκε στην αρμόδια επιτροπή υποβάλλοντας παράπονο και καταγγελία. Το σύνολο της μαρτυρίας που έχει η κατηγορούσα αρχή παρουσιάσει έχει καταγραφεί και λαμβάνεται υπόψη. Θα αναφερθώ κατωτέρω περιληπτικά σε αυτή, για να διαφανούν τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από όλους τους μάρτυρες και οι εκδοχές που προβλήθηκαν στο Δικαστήριο, τόσο από την κατηγορούσα αρχή όσο και από την υπεράσπιση ενώ πιο λεπτομερής αναφορά θα γίνει στο ουσιώδες μέρος αυτής κατά το στάδιο της αξιολόγησης. Ο Μ.Κ.1 είναι ο γιατρός που εξέτασε τον παραπονούμενο. Εργάζεται στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου από το

1. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ως το ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε για τον ασθενή Ιεροκηπιώτη (ΜΚ4). Σε αυτό κατέγραψε "αναφερόμενος ξυλοδαρμός, φυσική εξέτασή, αναπνευστικό και καρδιαγγειακό σύστημα κατά φύση, ίσο αναπνευστικό ψιθύρισμα. Άμφω κοιλιά μαλακή, ανώδυνη, ευπίεστος, χωρίς παθολογικά νευρολογικά ευρήματα. Ίσες κόρες αντιδρώσες. Κλίμακα Γλασκώβης 15/
2. Φέρει εκχυμώσεις τραχηλικής χώρας άμφω. Ο ασθενής ήταν περιπατικός. Φέρει εκδορές έσω καμπτικής επιφάνειας δεξιού..." Ο μάρτυρας ανέφερε ότι το Τεκμήριο 1 είναι μερικώς καταστραμμένο στο τέλος του και δεν μπορεί να διαβάσει τι καταγράφεται. Αυτό που βλέπει όμως είναι ότι δόθηκε ένεση τετάνου, δεν έγινε ακτινολογικός έλεγχος λόγω τεχνικού προβλήματος, δόθηκαν οδηγίες και απελύθη. Ανέφερε ότι οι εκδορές της έσω καμπτικής επιφάνειας είναι του χεριού και υπέδειξε το εσωτερικό μέρος του αγκώνα. Περαιτέρω κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 ιατρικό έντυπο του Τμήματος Ατυχημάτων και Επειγόντων Περιστατικών και ανέφερε ότι αυτό είναι το επίσημο έντυπο εξέτασης που παραμένει στο Νοσοκομείο. Συμπλήρωσε ότι στο Τεκμήριο 2 φαίνονται τα όσα υπολείπονται από το Τεκμήριο 1, δηλαδή ότι ο ασθενής προσήλθε λόγω αναφερόμενου ξυλοδαρμού, εξετάστηκε χωρίς φυσήματα, ήταν απύρετος και το σημείο που λείπει αφορά εκδορές δεξιάς έσω καμπτικής επιφάνειας δεξιού αγκώνα και ανέφερε ότι είναι το εσωτερικό του αγκώνα. Δεν υπήρχαν άλλες εξωτερικές εμφανείς κακώσεις. Ανάφερε γενικά ότι αυτό που παρουσίασε ο ασθενής ήταν εκχυμώσεις της τραχηλικής χώρας και τα ευρήματα στον αγκώνα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι η αναφορά σε ξυλοδαρμό προέκυψε από την αναφορά του ίδιου του ασθενή, χωρίς να γνωρίζει ο ίδιος εάν αναφέρονται αληθή ή ψεύτικα γεγονότα. Η αναφορά του σε εκχυμώσεις τραχηλικής χώρας άμφω είναι μελανιάσματα στον λαιμό, τα οποία υπήρχαν αμφοτερόπλευρα. Με βάση τη δική του ιατρική άποψη μία εκχύμωση για να προκληθεί πρέπει να γίνει συμπίεση, δηλαδή πίεση της μυϊκής μάζας στην περιοχή όπως για παράδειγμα από σφίξιμο χεριού ή σεντονιού. Εάν η πίεση αυτή είναι έντονη, μπορεί η εκχύμωση να διατηρηθεί και να μην εξαφανιστεί αμέσως. Σε ό,τι αφορά τις αναφερόμενες εκδορές είναι αυτό ανέφερε που αναφέρεται κοινώς ως γρατζουνιά. Δεν κατέγραψε ούτε το μήκος των εκδορών, ούτε το βάθος, ενώ δεν γίνεται αναφορά σε αιμορραγία. Για να μην αναφέρεται σε αιμορραγία τότε πρέπει να αφορούσαν επιφανειακά γρατζουνίσματα. Ο ίδιος δεν μπορεί να γνωρίζει εάν η εκδοχή του παραπονούμενου ως προς το ποιος και πώς τον χτύπησαν είναι αληθής και καταγράφει μόνον όσα ο ίδιος ο ασθενής του αναφέρει. Ο ΜΚ 2 αναπληρωτής Λοχίας κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 την κατάθεσή του στην Αστυνομία. Σε αυτήν αναφέρει ότι τις 21/ 11/2014 ανέλαβε καθήκον και στα πλαίσια αυτών των καθηκόντων του έλαβε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 και αναγνώρισε το πρόσωπο από το οποίο έλαβε αυτήν ως τον κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι τα όσα καταγράφονται στο Τεκμήριο 4 είναι οι απαντήσεις που έδωσε ο κατηγορούμενος στις ερωτήσεις που του υπέβαλε. Ο ΜΚ 3 αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 την κατάθεσή του στην Αστυνομία. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις
4. 2015 παρέλαβε μέσω αλληλογραφίας την παρούσα υπόθεση και προέβηκε σε συμπλήρωση του φακέλου. Είναι ο εξεταστής της υπόθεσής και το πόρισμά του ήταν ότι υπάρχει ποινική υπεύθυνη του κατηγορούμενου για επίθεση στον παραπονούμενο. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι οι ενέργειες του περιορίζονται στη συμπλήρωσή του φακέλου βάσει του μαρτυρικού υλικού που του αποστάληκε. Τα όσα ο ίδιος γνωρίζει προέρχονται από τις καταθέσεις που λήφθηκαν και δεν έχει προσωπική γνώση του επεισοδίου. Ο ΜΚ 4 είναι ο παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεσή. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 την κατάθεσή του, το περιεχόμενό της οποίας υιοθέτησε. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις
6. 2014 στα πλαίσια των καθηκόντων του μαζί με τον ΜΚ 5 μετέβηκαν σε υποστατικό χωρίς ονομασία, στη Λεωφόρο Δανάης για έρευνα, δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας αναφορικά με τη διερεύνησή αδικημάτων του περί Στοιχημάτων Νόμου. Περί τις 23:40 εισήλθαν στο υποστατικό και είδαν μίαν κοπέλα να κάθεται πίσω από πάγκο. Ο ΜΚ 5 την πλησίασε, της αποκάλυψε την ταυτότητά του και την πληροφόρησε για το ένταλμα έρευνας. Τότε ο ίδιος διαπίστωσε ότι υπήρχαν εγκατεστημένοι και σε λειτουργία 10 ηλεκτρονικοί υπολογιστές, των οποίων φαίνονταν τυχερά παιχνίδια και τους οποίους άρχισε να φωτογραφίζει με το κινητό του τηλέφωνο. Εκείνην τη στιγμή μπήκε στο υποστατικό ένας άγνωστος του άνδρας του οποίου ανέφερε την ιδιότητά του, του υπέδειξε την ταυτότητά την αστυνομική και τον ρώτησε με ποιαν ιδιότητα βρίσκεται στο μέρος. Ο άνδρας αυτός του είπε ότι είναι πελάτης και τότε ο ίδιος του ζήτησε να περιμένει έξω καθότι διεξάγεται αστυνομική έρευνα. Ο άνδρας αυτός ενώ πήγαινε προς την έξοδο, πέρασε το χέρι του πίσω από τον πάγκο του υποστατικού και με στιγμιαία και ταχεία κίνηση πάτησε ένα ηλεκτρονικό διακόπτη με αποτέλεσμα να σβήσουν οι οθόνες των υπολογιστών. Περί ώρα 23:50 τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψη για αδικήματα παρεμπόδισης Αστυνομικού στην εκτέλεσή καθήκοντος και καταστροφής τεκμηρίων και αυτός απάντησε "τώρα εν να με συλλάβετε". Του ζήτησε να του δείξει την ταυτότητά του και το πρόσωπο αυτό απάντησε" πάρτε με μέσα, εν σας λαλώ τίποτε". Κάλεσε βοήθεια από τον Αξιωματικό Υπηρεσίας για τη μεταφορά του συλληφθέντα, αλλά και για να προσέλθει τεχνικός να παραλάβει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Γύρω στις 00:15 έφτασαν στο μέρος άλλοι 3 αστυφύλακες, τους οποίους ο ΜΚ 5 ενημέρωσε για τη σύλληψή του κατηγορούμενου. Παράλληλα ενημέρωσε τον συλληφθέντα ότι θα του γινόταν σωματική έρευνα. Παρόλο που προηγουμένως ήταν συνεργάσιμος, αρνήθηκε επίμονα και ξεκίνησε να αντιστέκεται σπρώχνοντας τον ΜΚ 5 από τα χέρια για να αποτρέψει την έρευνα. Αναφέρει ο μάρτυρας ότι σε αυτό το στάδιο βοήθησε τον ΜΚ 5 να ακινητοποιήσουν τον συλληφθέντα, να του βάλουν χειροπέδες, με σκοπό να καταστεί δυνατή η σωματική έρευνα. Μόλις τον πλησίασε αυτός του επιτέθηκε, δηλαδή τον άρπαξε από τον λαιμό. Τότε ο ίδιος του έσπρωξε με δύναμη τα χέρια, διότι δεν ανάπνεε καλά, προσπαθώντας να τον ακινητοποιήσει και να του βάλει χειροπέδες. Ο συλληφθέντας συνέχιζε και τον τραβούσε από τα χέρια αντιστεκόμενος και ασκώντας αντίθετη δύναμη προς τον ίδιο σπρώχνοντας. Σε κάποια στιγμή γύρισε ο συλληφθέντας προς το μέρος του ΜΚ 5 και προσπάθησε να τον απωθήσει και οι δύο τους προσπάθησαν να τον ακινητοποιήσουν. Ως αποτέλεσμα της κίνησης του συλληφθέντα και της δικής τους προσπάθειας να τον ακινητοποιήσουν, αυτός έχασε την ισορροπία του και έπεσε μπρούμυτα στο έδαφος. Τότε κατάφεραν να του τοποθετήσουν χειροπέδες και σηκώνοντας τον από το έδαφος είδε ότι στη μύτη του υπήρχε λίγο αίμα. Σε σωματική έρευνα που του έγινε εντοπίστηκε ένα μπρελόκ με 11 κλειδιά και τα οποία παραλήφθηκαν. Οι άλλοι δύο αστυφύλακες μετέφεραν τον συλληφθέντα στην ΑΔΕ Πάφου όπου διαπίστωσαν την ταυτότητά του και ότι πρόκειται για τον κατηγορούμενο, ο οποίος αναφερόταν ως ιδιοκτήτης του υποστατικού στο ένταλμα έρευνας που είχαν. Ακολούθως μαζί με τους ΜΚ 5 και άλλον Αστυφύλακα μίλησαν με την υπεύθυνη του χώρου, ενώ οι δέκα ηλεκτρονικοί υπολογιστές κατασχέθηκαν. Ακολούθως επισκέφτηκε το ΤΑΕ Πάφου, υπέβαλε καταγγελία για την επίθεσή που δέχτηκε και επισκέφτηκε το Νοσοκομείο όπου έτυχε εξέτασης, ενώ έλαβε ιατρικό πιστοποιητικό. Αναγνώρισε το Τεκμήριο 1 ως το ιατρικό έντυπο που έλαβε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι χτύπησε ο ίδιος τον κατηγορούμενο, ενώ παράλληλα αρνήθηκε ότι οι εκχυμώσεις και οι εκδορές δεν προκλήθηκαν από τη συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Στην υποβολή ότι ο ίδιος του επιτέθηκε στην παρουσία και άλλων δύο Αστυφυλάκων, ο μάρτυρας ανέφερε ότι αρχικά αποδέχτηκε τη σύλληψή του, ήταν συνεργάσιμος αλλά όταν τέθηκε ζήτημα έρευνας προέβαλε αντίσταση και του επιτέθηκε. Ανέφερε ότι ο ίδιος και ο ΜΚ 5 ήταν ντυμένοι με πολιτική περιβολή. Επίσης δέχτηκε ότι όταν εισήλθε αρχικά στον χώρο, ο κατηγορούμενος δεν μίλησε και κατευθύνθηκε στον χώρο πίσω από την κουζίνα. Δεν θυμάται εάν ο ΜΚ 5 σε εκείνον τον χώρο τον ρώτησε ποιος είναι. Ανέφερε ότι είδε τον κατηγορούμενο να περνά από τον χώρο της μπυραρίας και να μεταβαίνει στον άλλο χώρο και αμέσως τον είδε να επιστρέφει προς τον χώρο που βρισκόταν ο ίδιος και τότε τον ρώτησε για την ιδιότητά του και ο ίδιος υπέδειξε ταυτότητα και ανέφερε ότι διεξάγει αστυνομική έρευνα. Επέμεινε ότι αντί να εξέλθει του χώρου όπως του ζητήθηκε, με απότομη κίνηση και τοποθετώντας το χέρι πίσω από τον πάγκο απενεργοποίησε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Ο κατηγορούμενος του υπέβαλε μία διαφορετική εκδοχή περί του ότι ο ΜΚ5 τον πλησίασε πρώτος, του ζήτησε τα στοιχεία του, αναφέροντας του ότι είναι αστυνομικός και αυτά έγιναν στην απουσία του ιδίου. Ο ΜΚ4 αρνήθηκε τα γεγονότα αυτά και ανέφερε ότι δεν περιήλθε στην αντίληψή του συνομιλία με τον ΜΚ
7. Αναφερόμενος στο στάδιο της σύλληψής του υποβλήθηκε ότι όταν αρχικά βγήκαν έξω και οι 3 ο ΜΚ5 του άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και τότε ο ίδιος μπήκε και κάθισε σε αυτό. Δέχτηκε ο μάρτυρας ότι έτσι είχαν αρχικά τα γεγονότα. Επέμεινε όμως ο μάρτυρας ότι πρώτα ζήτησε από τον κατηγορούμενο να εξέλθει και αυτός έδειξε να συνεργάζεται και να κατευθύνεται μόνος του προς την έξοδο και τότε με κίνησή προς τον πάγκο έσβησε τις οθόνες και ακολούθησε η σύλληψή του. Περιέγραψε τον χώρο αναφέροντας ότι αριστερά μετά την είσοδο στο υποστατικό υπάρχει ένας πάγκος, μπαρ δηλαδή με ποτά και στη δεξιά πλευρά σε γραμμή 10 ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Επέμεινε ότι η κίνησή του κατηγορούμενου να κλείσει τον διακόπτη έγινε πριν τη σύλληψή του και κατά το στάδιο εκείνο δεν ήταν υπό σύλληψή αφού συνελήφθη για αυτήν του ακριβώς την πράξη. Αρνήθηκε ότι ψεύδεται και επέμεινε στην εκδοχή του. Κατά τον χρόνο που ο κατηγορούμενος ήταν μέσα στο αυτοκίνητο, ο μάρτυρας θυμάται ότι έκανε δύο τηλεφωνήματα, ένα στον Αξιωματικό Υπηρεσίας για την παροχή βοήθειας στην μεταφορά του κατηγορούμενου στον τμήμα και το δεύτερο για να ζητήσει τεχνικό να αποσυναρμολογήσει τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αρνήθηκε ότι υπέδειξε υπέρμετρο ζήλο και ότι τον συνέλαβε και τον χτύπησε πάνω στο πεζοδρόμιο. Επεξήγησε τους λόγους για τους οποίους του ζήτησε να του κάνει σωματική έρευνα και ανέφερε ότι του ζήτησαν να εξέλθει του οχήματος και τότε ο κατηγορούμενος άλλαξε αμέσως συμπεριφορά, αρνήθηκε να παραδώσει τα κλειδιά, προέβαλε αντίστασή και του επιτέθηκε με σκοπό να αντισταθεί στην έρευνα και τότε αναγκάστηκαν να χρησιμοποιήσουν ανάλογη και απαραίτητη βία με σκοπό την καταστολή του και την τοποθέτησή χειροπέδων. Δέχτηκε ο μάρτυρας ότι στο σημείο έφτασαν και δύο αστυφύλακες του τμήματος άμεσης επέμβασης αλλά δεν θυμάται εάν ο λοχίας τον ρώτησε κατά τον χρόνο που ήταν εντός του αυτοκινήτου εάν έχει λεφτά μαζί του. Επέμεινε ότι του ζήτησαν να κατέβει από το αυτοκίνητο για να γίνει έρευνα. Επέμεινε ο μάρτυρας ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε τα κλειδιά και αρνιόταν να τα παραδώσει, δεν δεχόταν να κατέβει από το όχημα και κατάφεραν να τον κατεβάσουν με πολύ ζόρι και όταν ο λοχίας του είπε για τα κλειδιά, του επιτέθηκε πιάνοντας τον από τον λαιμό. Δικαιολόγησε ο μάρτυρας το στάδιο που του ζήτησαν να γίνει έρευνα, αναφέροντας ότι είναι αστυνομική πρακτική κατά τη μεταφορά του ο συλληφθέντας να ερευνάται. Στην υποβολή ότι ο ίδιος υπάκουσε στο αίτημα για έρευνα, κατέβηκε από το αυτοκίνητο, ο μάρτυρας αρνήθηκε αναφέροντας ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητο με πολύ ζόρι, δια της βίας τον κατέβασαν και μάλιστα ο ίδιος τον τράβηξε από το χέρι για να κατέβει. Ο κατηγορούμενος υπέβαλε περαιτέρω ότι αφού κατέβηκε ειρηνικά από το αυτοκίνητο, σήκωσε τα χέρια ψηλά κρατώντας κάποια αντικείμενα και τους είπε κάντε μου έρευνα, ενώπιον μάλιστα όλων των αστυνομικών και τότε ο ΜΚ 4 τον έπιασε από τον λαιμό έντονα και φωνάζοντάς του ότι θα τον πνίξει. Στην εκδοχή αυτήν ο ΜΚ 4 ανέφερε ότι αφού τον κατέβασε τραβώντας τον από το αυτοκίνητο, το πρώτο πράμα που έκανε ήταν πράγματι η κίνηση που έδειξε ο κατηγορούμενος αλλά το δεξί του χέρι κρατούσε τον λαιμό του ιδίου. Περαιτέρω αρνήθηκε ότι γρονθοκόπησε 3 φορές στο πρόσωπο τον κατηγορούμενο και επέμεινε ότι με το δεξί του χέρι τον έπιασε από τον λαιμό και τον κρατούσε με δύναμη. Στην προσπάθειά του δε να απελευθερωθεί από το κράτημα κατάφερε και απέτρεψε το χέρι του μετά από 5 με 10 δευτερόλεπτα και τότε προσέτρεξε για βοήθεια ο ΜΚ 5 για να τον καθηλώσουν. Τότε" ήρθαν με πάλη" καθότι ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε με σκοπό να ματαιώσει την έρευνα και αυτοί προσπαθούσαν να του βάλουν χειροπέδες για να τον ερευνήσουν. Σε αυτό το σημείο μέσα στην πάλη όπως τη χαρακτήρισε ο κατηγορούμενος έχασε την ισορροπία του πέφτοντας μπρούμυτα στο έδαφος και χτυπώντας και πάνω στη μύτη. Ο κατηγορούμενος επέμεινε στην εκδοχή του ότι βγήκε έξω με τη συνοδεία και του ΜΚ4 και του ΜΚ5, με τον μάρτυρα να επιμένει ότι εξήλθε συνοδεύομενος αφού συνελήφθηκε και αρχικά ξεκίνησε ασυνόδευτος και καθ' υπόδειξη προβαίνοντας στην ενέργειά να πατήσει τον διακόπτη. Στην υποβολή ότι στην παρουσία δύο αστυνομικών και σε μία μεγάλη απόσταση του ιδίου μέχρι τον διακόπτη θα ήταν αδύνατο να προβεί στην πράξη που του αποδίδεται, ο μάρτυρας ανέφερε ότι βρισκόταν σε απόσταση 5 με 10 μέτρων από τον κατηγορούμενο, του είπε να περάσει έξω γιατί διεξάγεται αστυνομική έρευνα και τότε ο κατηγορούμενος βρισκόμενος σχεδόν εφαπτόμενος του μπαρ και κάνοντας στροφή να φύγει έκανε την κίνησή να κλείσει τον διακόπτη. Το ένταλμα έρευνας που είχαν στην κατοχή τους το υπέδειξαν στην υπεύθυνη του μέρους. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στη διερεύνησή πειθαρχικών αδικημάτων μετά από καταγγελία από τον κατηγορούμενο για ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του. Ανέφερε ότι διατάχθηκε πειθαρχική έρευνα καθότι δεν του είχαν επιδώσει δικαιώματα συλληφθέντα και κρατούμενου, πράξη για την οποία αθωώθηκαν καθότι τον επίδικο χρόνο δεν ίσχυε ο νόμος για γραπτή επίδοση δικαιωμάτων και ουδέποτε ο ίδιος διώχθηκε για έρευνα χωρίς ένταλμα. Επέμεινε ο κατηγορούμενος ότι αφού καθόταν περίπου μισή ώρα στο αυτοκίνητο, ο ΜΚ5 του ζήτησε να κατέβει από αυτό για να του κάνει έρευνα. Ο ίδιος τότε κατέβηκε και του υπέδειξε τα κλειδιά και το κινητό του όπως επίσης και τα λεφτά που κρατούσε. Τότε ο ΜΚ4 τον άρπαξε από τον λαιμό, τον έριξε κάτω και τον χτύπησε φωνάζοντας του θα σε πνίξω. Σε αυτήν την εκδοχή ο μάρτυρας επανέλαβε ότι ο ίδιος καθόταν στο αστυνομικό όχημα στη θέση του συνοδηγού και ο κατηγορούμενος στο πίσω κάθισμα χωρίς χειροπέδες. Μετά από μισή περίπου ώρα αφού προέβη στα τηλεφωνήματα που ανέφερε, ο ΜΚ5 του ζήτησε λόγω της επικείμενης μεταφοράς του με άλλο περιπολικό να προβούν σε έρευνα. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και όταν ο ίδιος αναγκάστηκε να του τονίσει ότι οφείλει να υπακούσει στις αστυνομικές οδηγίες, ο ΜΚ5 προσπάθησε να του πιάσει τα κλειδιά με τον κατηγορούμενο να τον σπρώχνει και να ασκεί βίαιη κίνηση σε αυτόν. Τότε ο ίδιος ενημέρωσε τον κατηγορούμενο ότι ή θα συνεργαστεί ή θα χρησιμοποιηθεί ανάλογη βία για να παραληφθούν τα κλειδιά. Τότε ο ΜΚ4 τον έπιασε από το χέρι χρησιμοποιώντας πίεση για να τον κατεβάσει από το αυτοκίνητο και τότε ο κατηγορούμενος τον άρπαξε από τον λαιμό. Επέμεινε ότι μέσα στο αυτοκίνητο καθόταν και o ίδιος με τον κατηγορούμενο για περίπου 25 λεπτά και μάλιστα αναφέρθηκε και σε συνομιλία με κάποιον Υπαστυνόμο Αλεξίου στα πλαίσια της οποίας ο κατηγορούμενος επενέβαινε με αποτέλεσμά να αναγκαστεί ο ΜΚ4 να του βάλει τις φωνές. Σε ό, τι αφορά τις σωματικές του βλάβες ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τον τραβούσε από τον λαιμό δείχνοντας τα δύο του δάκτυλα να τραβούν το δέρμα του λαιμού, κάτι που του προκάλεσε εκδορές. Στο ερώτημά κατά πόσο την ώρα αυτήν που ισχυρίζεται ότι τον τράβηξε από τον λαιμό υπήρχαν και άλλα άτομα εκεί απάντησε ότι σίγουρα ήταν ο ΜΚ5 με τον οποίο τον έθεσαν υπό έλεγχο, αλλά δεν θυμάται εάν οι άλλοι δύο αστυφύλακες που ήταν στο μέρος είδαν αυτό το επεισόδιο. Κανένας δεν επενέβη για να τους χωρίσει. Δεν είχε άλλα τραύματα πέραν των εκδορών στον λαιμό. Ο μάρτυρας επέμεινε ότι ουδέποτε χτύπησε τον κατηγορούμενο, αλλά στην προσπάθειά του μαζί με τον ΜΚ5 να τον καθηλώσουν και να του βάλουν χειροπέδες, ο κατηγορούμενος γύρισε, έκανε μίαν απότομη κίνηση και έπεσε στο έδαφος. Τα κλειδιά τα έπιασε από τα χέρια του ο ΜΚ
8. Αποτέλεσε περαιτέρω θέση του μάρτυρα ότι όταν ο κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος κατέληξε να κάθεται σε αυτό και να κρατά ακόμη τα κλειδιά με όλη του τη δύναμη και με πολλή σωματική πίεση χρησιμοποιώντας όλη του τη δύναμη κατάφερε να τα πιάσει ο ίδιος και όχι ο ΜΚ
9. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι πράγματι ο κατηγορούμενος είχε αίμα στη μύτη του και η πράξη που αποδίδει στον κατηγορούμενο είναι το πιάσιμο από τον λαιμό και το τράβηγμα του και όχι ότι τον χτύπησε. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν αντιστάθηκε κατά την ώρα της σύλληψής αλλά κατά την έρευνα. Ο λόγος που μετέβηκε μετά από κάποιες ώρες στο Νοσοκομείο, ήταν γιατί πρώτα ολοκλήρωσε τις ενέργειες του για τη διερεύνησή της υπόθεσης. Ο ΜΚ 5 είναι το πρόσωπο που σύμφωνα με τον ΜΚ4 ήταν παρών στο επεισόδιο. Το πρόσωπο αυτό αναγνώρισε, υιοθέτησε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 7 την κατάθεσή του στην Αστυνομία, στην οποίαν αναφέρει τα κάτωθι. Αναφέρεται στην ημερομηνία και ώρα έρευνας, δυνάμει δικαστικού εντάλματος του επίδικου υποστατικού. Ομοίως με τον ΜΚ4 αναφέρει ότι με την είσοδο τους στο υποστατικό εντόπισαν μίαν κοπέλα να κάθεται πίσω από τον πάγκο της οποίας αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και την ενημέρωσε για το ένταλμα έρευνας. Κατά τον χρόνο που ο ίδιος λάμβανε στοιχεία από την κοπέλα αυτήν ο ΜΚ4 φωτογράφιζε με το κινητό του τηλέφωνο ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Εκείνην τη στιγμή εισήλθε στο υποστατικό ένας άγνωστος άνδρας του οποίου ο ΜΚ4 αποκάλυψε την αστυνομική του ταυτότητα και τον ρώτησε με ποιαν ιδιότητα βρίσκεται στον χώρο. Αυτός του είπε ότι είναι πελάτης και αφού τον ενημέρωσε ότι γίνεται αστυνομική έρευνα, του ζήτησε να περιμένει έξω. Το πρόσωπο αυτό κατευθυνόμενος προς την έξοδο πέρασε το χέρι του πίσω από τον πάγκο του μπαρ και με γρήγορη κίνηση πάτησε ηλεκτρικό διακόπτη με αποτέλεσμά να σβήσουν οι οθόνες των υπολογιστών. Αμέσως ο ΜΚ4 τον πληροφόρησε ότι είναι υπό σύλληψή για αδικήματα παρεμπόδισης Αστυνομικού και καταστροφής τεκμηρίων και αυτός απάντησε "μα τώρα θα με συλλάβεις". Επίσης του ζήτησε δελτίο ταυτότητας και αυτός απάντησε" να με πάρεις μέσα, εν σου λαλώ τίποτε". Μετά τη σύλληψή και ο ίδιος του υπέδειξε τη δική του αστυνομική ταυτότητα και στη συνέχεια κάλεσαν βοήθεια για τη μεταφορά του συλληφθέντα αλλά και για να προσέλθει τεχνικός για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αργότερα στο μέρος έφτασαν άλλοι 3 Αστυφύλακες τους οποίους ενημέρωσε για τη σύλληψή και πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι θα γίνει σωματική έρευνα, ενώ παράλληλα του ζήτησε να του παραδώσει κάποια κλειδιά που κρατούσε. Ο κατηγορούμενος εάν και προηγουμένως ήταν συνεργάσιμος, αρνήθηκε επίμονα και άρχισε να αντιστέκεται, σπρώχνοντάς τον από τα χέρια για να μην γίνει η έρευνα. Ο ΜΚ4 τον βοήθησε για να τον ακινητοποιήσουν και να του τοποθετήσουν χειροπέδες. Μόλις ο ΜΚ4 πλησίασε τον κατηγορούμενο, αυτός του επιτέθηκε αρπάζοντας τον από τον λαιμό και αφού ο ΜΚ4 κατάφερε να απομακρύνει τα χέρια του κατηγορούμενου από τον λαιμό του, προσπάθησε να τον ακινητοποιήσει αλλά ο κατηγορούμενος συνέχιζε και τον τραβούσε από τα χέρια σπρώχνοντας τον. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος γύρισε προς το μέρος του ΜΚ4 και προσπάθησε να διαφύγει σπρώχνοντάς τον. Ως αποτέλεσμα αυτής της κίνησης ο κατηγορούμενος έχασε την ισορροπία του και έπεσε μπρούμυτα στο έδαφος. Τότε του τοποθέτησαν χειροπέδες, ενώ σηκώνοντάς τον από το έδαφος διαπίστωσε ότι η μύτη του αιμορραγούσε. Προχώρησε σε κατάσχεση των κλειδιών και ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε από τους άλλους δύο αστυφύλακες στην ΑΔΕ Πάφου. Από έλεγχο των κλειδιών που πήρε διαπίστωσε ότι δύο από αυτά άνοιγαν τις δύο μοναδικές πόρτες του υποστατικού. Αφού ολοκλήρωσαν τις εργασίες τους στο μέρος, μετέβηκαν μεταφέροντας την κοπέλα που εντόπισαν εκεί στον Aστυνομικό Σταθμό και ακολούθως μετέφερε τον ΜΚ4 στο Νοσοκομείο για την εξέτασή του. Σε σχέση με τα γεγονότα που αναφέρει διερευνήθηκαν 3 ποινικές υποθέσεις. Η πρώτη είναι η παρούσα και ερευνήθηκε και μία από το ΤΑΕ η οποία αφορούσε τον περί Στοιχημάτων Νόμο και η οποία ταξινομήθηκε ως ανύπαρκτη. Τέλος διερευνήθηκε η υπόθεση εναντίον του ιδίου και του ΜΚ 4 από την Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων κατά της Αστυνομίας. Η τελευταία αφορούσε την καταγγελία του κατηγορούμενου ότι χτυπήθηκε από μέλη της Αστυνομίας, χωρίς να διαπιστωθεί διάπραξη ποινικού αδικήματος. Σε ό, τι αφορά την υπόθεση με βάση τον περί Στοιχημάτων Νόμο κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 βεβαίωση καταγγελίας περί του ότι 3/ 6/2016 η υπόθεσή ταξινομήθηκε ως ανύπαρκτη και επεξήγησε ότι η μαρτυρία για να εκδικαστεί αυτή, δεν υπάρχει. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ένταλμα έρευνας θα πρέπει να υπάρχει στον φάκελο του ΤΑΕ και επέμεινε ότι αυτό το παρουσίασε το βράδυ της έρευνας και o λόγος που ζήτησαν άδειες περαιτέρω από την υπεύθυνη ήταν γιατί διαπιστώθηκαν ποτά στο μπαρ τα οποία εκτίθεντο προς πώληση. Ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο ο ίδιος λάμβανε τα στοιχεία της κοπέλας και της έκανε διάφορες ερωτήσεις, ενώ ο ΜΚ4 φωτογράφιζε τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Στο στάδιο αυτό ο κατηγορούμενος εισήλθε στο υποστατικό και ο ΜΚ4 του είπε να εξέλθει καθότι γίνεται αστυνομική έρευνα. Σε κάποια στιγμή κατά την έξοδο του έσβησε ηλεκτρονικό διακόπτη με αποτέλεσμα να σβήσουν οι οθόνες των υπολογιστών. Στην υποβολή ότι ο ίδιος αφού εισήλθε χωρίς να μιλήσει, προχώρησε κατευθείαν σε χώρο πίσω από την κουζίνα, ανέφερε ότι δεν θυμάται καθότι πέρασαν πολλά χρόνια. Θυμάται να υπήρχε αυτός ο χώρος πίσω από την κουζίνα, αλλά δεν θυμάται εάν συνομίλησε εντός αυτού με τον κατηγορούμενο. Θυμάται όμως ότι στον χώρο αυτόν υπήρχαν πράγματι μουσικά όργανα. Στην υποβολή ότι του αναφέρθηκε από τον κατηγορούμενο ότι ανησύχησε επειδή φυλάττονται κάποια μουσικά όργανα και ήρθε να ελέγξει και τότε του είπε ότι είναι αστυνομικός, ανέφερε ότι πράγματι θυμάται ότι του έδειξε την ταυτότητά του, αλλά δεν θυμάται ακριβώς τη στιγμή και τον ακριβή χώρο. Απ' ό, τι θυμάται ο ΜΚ4 ζήτησε την ταυτότητά του κατηγορούμενου και ο ΜΚ4 ζήτησε από αυτόν να βγει έξω. Επέμεινε ο μάρτυρας ότι δεν θυμάται να βρέθηκε σε αυτόν τον χώρο μαζί με τον κατηγορούμενο, θυμάται όμως ότι ο ίδιος βρισκόταν σε απόσταση από τον ΜΚ4 ο οποίος ήταν στο μπαρ και λάμβανε τα στοιχεία της κοπέλας. Δεν θυμάται εάν πλησίασε τον κατηγορούμενο που μιλούσε με τον ΜΚ4, αλλά θυμάται ότι σε κάποια στιγμή διέκοψε τη συνομιλία με την κοπέλα και άκουσε τι λεγόταν και ειδικότερα τον ΜΚ 4 να του αναφέρει ότι γίνεται έρευνα και πρέπει να βγει έξω. Αρνήθηκε ότι ο ΜΚ 4 τον συνέλαβε πριν το ισχυριζόμενο περιστατικό με τον διακόπτη για παράνομη είσοδο και επέμεινε ότι κατά την έξοδο του ο κατηγορούμενος και πριν περάσει από δίπλα του έβαλε το χέρι του πίσω από τον πάγκο και έκλεισε τον διακόπτη, ο οποίος ήταν ένα πράσινο κουμπί. Ο μάρτυρας περιέγραψε τον χώρο επαναλαμβάνοντας ότι ο κατηγορούμενος βρισκόταν στον χώρο με τους υπολογιστές κατευθυνόμενος προς την έξοδο. Ο ίδιος ήταν πίσω από το μπαρ όπως και η κοπέλα και κατά την έξοδό του ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν μεταξύ του ΜΚ5 και του ιδίου πάτησε τον διακόπτη. Ο ίδιος του ζήτησε να καθίσει στο αυτοκίνητο της Αστυνομίας και αυτός κάθισε, για περίπου 15 με 20 λεπτά, χρόνος εντός του οποίου ο ίδιος με τον ΜΚ4 ειδοποίησαν τον Αξιωματικό Υπηρεσίας για την παραλαβή του συλληφθέντα αλλά και τον υπεύθυνο του ΟΠΕ για να στείλει τεχνικό για τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Μέσα στο αυτοκίνητο που καθόταν ο κατηγορούμενος δεν εισήλθε ο ίδιος ο μάρτυρας, αλλά ούτε και κάποιος άλλος. Δέχτηκε επίσης ότι κατά τον χρόνο που ο κατηγορούμενος βρισκόταν εντός του οχήματος, έφτασαν και οι άλλοι δύο συνάδελφοι τους. Επίσης δέχτηκε ότι ενώ βρισκόταν δίπλα από την πόρτα του συνοδηγού που καθόταν ο κατηγορούμενος, ως η σχετική υποβολή του κατηγορούμενου προς τον ΜΚ5, του ζήτησε και του είπε ότι θα γίνει σωματική έρευνα. Αρνήθηκε ο μάρτυρας ότι ο κατηγορούμενος βγήκε από το αυτοκίνητο και ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν δέχτηκε την έρευνα παρά το ότι του το ζήτησε 2 με 3 φορές και ακολούθως ήρθε ο συνάδελφος του ΜΚ4, αναφέροντάς του ότι πρέπει να γίνει έρευνα και σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος τον έπιασε από τον λαιμό και ο ΜΚ4 από τα χέρια τραβώντας τον έξω από το αυτοκίνητο και ταυτόχρονα προβαίνοντας με απότομες κινήσεις κατάφερε να απελευθερώσει τα χέρια του κατηγορούμενου από τον λαιμό του. Δέχτηκε ότι ο κατηγορούμενος μέχρι το στάδιο της έρευνας ήταν συνεργάσιμος, αλλά αρνήθηκε ότι βγήκε από το αυτοκίνητο, ενώ παράλληλα ανέφερε ότι οι συνάδελφοι τους που ήρθαν ήταν εντός των οχημάτων τους και στο επίδικο σημείο ήταν μόνον ο ίδιος ο ΜΚ4 και o κατηγορούμενος. Επέμεινε επίσης, ότι την ώρα που δέχτηκε επίθεση ο ΜΚ4, ο κατηγορούμενος ήταν εντός του αυτοκινήτου. Παράλληλα αρνήθηκε ότι ο ΜΚ4 γρονθοκόπησε τον κατηγορούμενο αναφέροντας ότι στην παρουσία του κάτι τέτοιο δεν έγινε. Επέμεινε ότι στην προσπάθειά του ο ΜΚ4 να αποδεσμεύσει τον λαιμό του από τα χέρια του κατηγορούμενου, ο τελευταίος έπεσε κάτω και μετά του τοποθέτησαν χειροπέδες. Απ' ό,τι θυμάται ο ΜΚ4 είχε σημάδια στον λαιμό και κάτι γδαρσίματα στα χέρια του. Ο λόγος που μετέφερε τον ΜΚ4 στο Νοσοκομείο, μετά από κάποιες ώρες ήταν γιατί το τραύμα του δεν ήταν επείγον, δεν είχε αιμορραγία και μπορούσε να ολοκληρώσει τα καθήκοντά του και μετά να μεταβεί στο Νοσοκομείο. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 αντίγραφο εντάλματος έρευνας υποστατικού το οποίο εκδόθηκε στις
12. Η πιο πάνω είναι η μαρτυρία με την οποία η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεσή της. Μετά την κλήση του κατηγορούμενου σε απολογία αυτός προχώρησε με ένορκη κατάθεση. Στα πλαίσια της δια ζώσης μαρτυρίας του ο κατηγορούμενος αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενό του Τεκμηρίου 4, δηλαδή της ανακριτικής του κατάθεσης στην Αστυνομία η οποία δόθηκε υπό τύπο ερωτήσεων και απαντήσεων. Σε αυτήν αναφέρει ότι δεν είναι ο ιδιοκτήτης του υποστατικού στην οδό Δανάης στη Πάφο και απ' ότι γνωρίζει η ιδιοκτήτρια είναι μια εταιρεία. Δεν έχει σχέση με το υποστατικό. Με αναφορά στο επίδικο βράδυ αναφέρει ότι περί τις 23:30 περνώντας από εκεί είδε φως και τη πόρτα ανοικτή και επειδή γνώριζε ότι εκεί αποθηκεύονταν μουσικά όργανα και άλλος εξοπλισμός τα οποία ανήκαν στην εταιρεία «Καλιγούλας» της οποίας ήταν διαχειριστής μπήκε για να δει εάν γινόταν κάποια κλοπή. Κλειδιά του υποστατικού κατείχε από παλιά. Επισκέφθηκε ξανά το υποστατικό προ 10 ημερών περίπου για να ελέγξει τα πράγματα. Όταν εισήλθε μέσα στο υποστατικό είδε μια κοπέλα την οποία γνωρίζει εξ' όψεως από παλιά και δύο άγνωστους του άντρες και προχώρησε στο χώρο που ήταν αποθηκευμένα τα αντικείμενα για να ελέγξει. Μπαίνοντας είδε και ηλεκτρονικούς υπολογιστές αλλά δεν έδωσε σημασία. Αυτοί υπήρχαν και στην προηγούμενη επίσκεψη του. Επέμεινε ότι δεν διερωτήθηκε για αυτούς και δεν έδωσε σημασία καθότι τον ενδιέφερε μόνο να δει εάν τα πράγματα ήταν στην θέση του. Κλειδιά του υποστατικού κατέχει και κάποιος Άκης Γεωργίου ο οποίος είναι στο εξωτερικό και ο οποίος ήταν ένας από τους συνεταίρους του «Καλιγούλα». Όταν εισήλθε κατευθύνθηκε απευθείας στο χώρο που ήταν τα αντικείμενα και κατά τον έλεγχο τον πλησίασε ο ένας εκ των δύο αντρών ο οποίος τον ρώτησε πως το λένε και του απάντησε «Πάμπο». Του ζήτησε ταυτότητα και του είπε ότι δεν την έχει μαζί του και τον ρώτησε εάν έχει διαβατήριο και απάντησε αρνητικά και τότε του είπε ότι τον συλλαμβάνει. Στην ερώτηση υπό ποια ιδιότητα ο άντρας του απεκάλυψε ότι είναι αστυνομικός. Ο άντρας αυτός ήταν ο πιο κοντός και πιο γεμάτος από τους δύο. Την στιγμή εκείνη επενέβη ο άλλος άντρας νευριασμένος και του είπε ότι είναι αυτόφωρο χωρίς να του πει κάτι άλλο. Ο κατηγορούμενος απάντησε εντάξει και βγήκαν έξω από το μαγαζί. Ο ένας εξ΄ αυτών του άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου και του ζήτησε να καθίσει μέσα. Εισήλθε στο όχημα και κάθισε και αυτοί ήταν έξω και μιλούσαν μεταξύ τους και τηλεφωνούσαν μισή περίπου ώρα. Στο μέρος έφτασε ένα περιπολικό με δύο ένστολους αστυνομικούς και μιλούσαν μεταξύ τους. Σε κάποια στιγμή ο άντρας που του ζήτησε ταυτότητα, άνοιξε την πόρτα και τον ρώτησε εάν έχει λεφτά μαζί του και του απάντησε θετικά με αυτόν να του τα ζητά. Στο ερώτημα για ποιο λόγο να του δώσει τα χρήματα του αυτός νευρίασε και του ζήτησε να κατέβει από το αυτοκίνητο για να του κάνει έρευνα. Κατέβηκε από το όχημα και έβγαλε από τη τσέπη του πουκαμίσου του τα λεφτά του σηκώνοντας τα χέρια του και δείχνοντας τι κρατούσε και είπε στον αστυνομικό ότι μόνο αυτά κρατά και «κάμε μου έρευνα». Αυτός τον ερεύνησε χωρίς να βρει οτιδήποτε και ενώ τον ερευνούσε ο άλλος αστυνομικός με τα πολιτικά ρούχα τον άρπαξε και με τα δύο του χέρια από το λαιμό και ενώ ήταν απέναντι του τον έσφιξε δυνατά φωνάζοντας «Θα σε πνίξω». Τον κρατούσε για 4 - 5 δευτερόλεπτα από το λαιμό φωνάζοντας αγριεμένος και τον έριξε κάτω στην άσφαλτο. Μόλις έπεσε κάτω του έδωσε τρεις γροθιές στα μούτρα και τότε ένιωσε τα αίματα του να τρέχουν από το πρόσωπο του και τον κρατούσε μέχρι που έφεραν χειροπέδες και τις τοποθέτησαν. Του πήραν το κινητό και τα κλειδιά του ενώ τα λεφτά τα έβαλε στη τσέπη του. Την κοπέλα στο μαγαζί την γνωρίζει εξ΄ όψεως γιατί δούλευε και σε άλλα μαγαζιά που έτυχε να πάει και της μίλησε και από ότι ξέρει το όνομα της είναι XXXXX. Η μαρτυρία περί επίθεσης σε αστυνομικό και παρεμπόδιση του έργου του είναι φανταστική και ουδέποτε επιτέθηκε η παρεμπόδισε το έργο του αντίθετα την ώρα που του περνούσαν χειροπέδες αυτός ο ίδιος αστυνομικός ζητούσε από τους άλλους να μαρτυρήσουν κάτι τέτοιο. Στη ερώτηση ότι η XXXXX ανάφερε ότι όταν μπήκαν οι αστυνομικοί μετά μπήκε ο μάστρος της και τον οποίο η αστυνομία συνέλαβε απάντησε ότι δεν τον ενδιαφέρει τι είπε και δεν είναι ο μάστρος της. Οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές δεν ήταν κάτι που τον αφορούσε και τα αντικείμενα φυλάγονται στο χώρο αυτό τα τελευταία 4 χρόνια και δεν γνωρίζει τι γίνεται στο μαγαζί και με την τωρινή του λειτουργία. Αρνήθηκε ότι εργοδότησε πρόσφατα την XXXXX αλλά και ότι ανάφερε όταν ερωτήθηκε στους δύο αστυνομικούς ότι είναι πελάτης. Αυτό που τους είπε είναι ότι πήγε να ελέγξει κάποια πράγματα. Αρνήθηκε ότι επεμβαίνοντας με το χέρι του έκλεισε ένα διακόπτη και έσβησαν οι οθόνες των Η/Υ και επέμεινε ότι αυτό θα ήταν αδύνατο αφού είχε ήδη συλληφθεί και συνοδευόταν από δύο αστυνομικούς. Αρνήθηκε ότι αντιστάθηκε στους αστυνομικούς παρεμποδίζοντας το έργο τους αλλά και ότι η βία που χρησιμοποιήθηκε ήταν ανάλογη για να γίνει κατορθωτή η σύλληψη του. Επέμεινε ότι αυτός δέχτηκε αδικαιολόγητα επίθεση και έχει παράπονο εναντίον του. Προφορικά ανάφερε ότι από τα κτυπήματα που δέχτηκε τραυματίστηκε και μεταφέρθηκε στο Γ.Ν Πάφου όπου διαπιστώθηκε ότι είχε σπάσει η μύτη του, είχε τραύμα στο αριστερό του μάτι με πτώση βλεφάρου, είχε ζάλη, κεφαλαλγία και κτυπήματα σε άλλα μέρη του σώματος του όπως γόνατο και αγκώνες. Παρέμεινε στο νοσοκομείο όλο το βράδυ και ακολούθως αφού εξήλθε επισκέφθηκε ιδιωτική κλινική όπου έγιναν εξετάσεις ενώ είδε οφθαλμίατρο ο οποίος διαπίστωσε τις βλάβες στο μάτι ενώ του χορήγησε άδεια ασθενείας από τις 22/11/2014 μέχρι τις 10/12/
13. Επέμεινε ότι η εκδοχή του είναι η αληθής και ότι ο παραπονούμενος μετά τη σύλληψη του επειδή ήθελε να δικαιολογήσει τα τραύματα του με φωνές παρότρυνε τους άλλους συναδέλφους του να μαρτυρήσουν ότι αντιστάθηκε στη σύλληψη του και τον παρεμπόδισε στο έργο του και προς τούτο ανάφεραν στο Δικαστήριο οι ΜΚ2 και ΜΚ5 τα όσα ισχυρίστηκαν. Διερωτήθηκε γιατί οι άλλοι 2 αστυνομικοί που προσήλθαν στη σκηνή δεν παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες και δίδει εξήγηση ότι δεν ήθελαν να πουν ψέματα αλλά ούτε και να έρθουν σε σύγκρουση με τον παραπονούμενο. Μάλιστα αναφέρει ότι ο ένας εξ' αυτών τον οποίο κατονόμασε τον παρακάλεσε να μην αναφέρει ότι ήταν παρών στο επεισόδιο αλλά του είπε ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται καθότι αυτός με ένα άλλο ονόματι Χούλου τον μετέφεραν στο νοσοκομείο. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος επέμεινε στην εκδοχή του. Κατέθεσε ως τεκμήρια 10 και 11, ιατρική βεβαίωση από τον Δρ. Χαραλάμπους, οφθαλμίατρο ημερ. 22/11/2014 και πιστοποιητικό από το Γ.Ν. Πάφου με ημερομηνία εισαγωγής την 21/11/
14. Επέμεινε ότι στη σκηνή εκτός από τους παραπονούμενο και ΜΚ5 προσήλθαν άλλοι δύο αστυνομικοί τους οποίους κατονόμασε. Για την επίθεση που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε την είχε αναφέρει στους αστυνομικούς που το μετέφεραν από τη σκηνή οι οποίοι τον πήραν στον σταθμό και εκεί το ανάφερε στον επί καθήκοντι ο οποίος του έδωσε οδηγίες να τον μεταφέρουν στο νοσοκομείο πράγμα που έκαναν. Το κατήγγειλε τόσο στους 2 αυτούς αστυνομικούς όσο και σε κλιμάκιο της αστυνομίας που τον επισκέφθηκε κατά τις πρωινές ώρες και οι οποίοι του είπαν ότι το παράπονο του έχει μεταφερθεί στους αρμόδιους. Μετά από σχεδόν ένα χρόνο στις 28/8/2015 τον ειδοποίησαν από την Ανεξάρτητη Αρχή Παραπόνων εναντίον της αστυνομίας ότι πρέπει να μιλήσει με κάποιο κύριο Δ. Τσουκκά για το παράπονο του. Πήγε, έδωσε κατάθεση και μέχρι σήμερα δεν πήρε οιαδήποτε απάντηση. Στην υποβολή ότι αυτή η υπόθεση έκλεισε ως ανύπαρκτη επανέλαβε ότι ο ίδιος καμία ειδοποίηση είχε και θα ανέμενε να ενημερωθεί. Γνωρίζει ότι έγιναν κάποιες πειθαρχικές υποθέσεις εναντίον των αστυνομικών και πάλι ο ίδιος κλητεύθηκε ως μάρτυρας. Ο παραπονούμενος παραδέχθηκε στις πειθαρχικές διαδικασίες ενώ ο ΜΚ5 είχε δικηγόρο και δεν παραδέχθηκε. Το αποτέλεσμα των πειθαρχικών διώξεων δεν τον απασχολεί αλλά το ότι ένας αστυνομικός τον κτύπησε. Στην υποβολή ότι η βία που χρησιμοποιήθηκε ήταν ανάλογη στα πλαίσια των καθηκόντων τους ο κατηγορούμενος επέμεινε ότι ήταν υπέρμετρη, απρόκλητη και αδικαιολόγητη εφόσον υπήρχαν εκεί άλλοι 3 αστυνομικοί. Στην υποβολή ότι εάν τα γεγονότα ήταν ως τα περιγράφει θα έπρεπε να μείνει μέρες στο νοσοκομείο απάντησε ότι αυτό ήθελαν στο νοσοκομείο και ο ίδιος υπέγραψε ένορκη δήλωση ότι φεύγει με δική του ευθύνη. Την εν λόγω δήλωση την κατέθεσε ως Τεκμήριο
15. Δέχτηκε ότι μεταξύ των πειθαρχικών παραπτωμάτων που αποδόθηκαν στους αστυνομικούς ήταν και η μη επίδοση γραπτώς των δικαιωμάτων κρατούμενου αλλά ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν μόνο αυτό. Δεν γνωρίζει εάν αθωώθηκαν και δεν τον ενδιαφέρει καθότι ήθελε να διωχθεί ποινικά ο παραπονούμενος και να τιμωρηθεί. Σε σχέση με το υποστατικό κατέχει κλειδιά καθότι εκεί υπάρχει εξοπλισμός και τον παρακάλεσαν οι πρώην ιδιοκτήτες του «Ελλάς» και «Καλιγούλα» επειδή είναι στο εξωτερικό και είναι ο νομικός τους σύμβουλος να ελέγχει να μην κλέψουν τα αντικείμενα καθότι σε κάποια στιγμή είχαν κλαπεί και κάποια ποτά. Παλαιότερα ήταν διαχειριστής της επιχείρησης «Καλιγούλας» και στην αποθήκη φυλάγονται κάποια πράγματα αυτής της επιχείρησης. Επέμεινε ότι δεν πάτησε διακόπτη αναφέροντας ότι το σημείο από τη διαδρομή τους προς την έξοδο μέχρι το μπαρ ήταν περί τα 4 μέτρα ενώ το μπαρ είναι ψηλό περί τα 2 μέτρα και ήταν αδύνατο να φτάσει και να κλείσει διακόπτη. Ο ίδιος δε δεν γνώριζε για αυτόν. Υπολογίζει το μπαρ να είναι 1 ½ με 2 μέτρα ύψος. Επέμεινε ότι συνελήφθη από τον ΜΚ5 όταν ερωτήθηκε για το όνομα του, ταυτότητα ή διαβατήριο και δεν του δόθηκε δικαιολογία για τη σύλληψη. Μετά που εξήλθαν του χώρου αυτού βρέθηκαν στον κύριο χώρο του υποστατικού όπου είδε τον παραπονούμενο να κρατά μια φωτογραφική και περιεργαζόταν. Ο παραπονούμενος του είπε ότι διαπράττει αυτόφωρο και συλλαμβάνεται ενώ στο ερώτημα για ποιο λόγο ο παραπονούμενος του ζήτησε να βγει έξω, πράγμα που έκανε ακολουθούμενος από τους δύο αστυνομικούς και κάθισε μέσα στο αυτοκίνητο. Αρνήθηκε ότι παρεμπόδισε καθ' οιονδήποτε τρόπο την έρευνα και επέμεινε ότι συνελήφθη χωρίς λόγο με την αιτιολογία ότι εισήλθε εντός του υποστατικού χωρίς την άδεια τους. Πρώτος τον συνέλαβε ο Αλεξάνδρου (ΜΚ5) στο χώρο της αποθήκης και μετά ο Ιεροκηπιώτης (ΜΚ4) στον κυρίως χώρο. Συνεργάστηκε μετά την σύλληψη του και κατά το στάδιο της σωματικής έρευνας. Στις υποβολές ότι κατά την έρευνα δεν συνεργάστηκε αλλά έπιασε από το λαιμό τον ΜΚ4 προκαλώντας του εκδορές και εκχυμώσεις απάντησε ότι καθήμενος στο όχημα ο ΜΚ5 τον ρώτησε εάν κρατά λεφτά και του απάντησε θετικά με τον ΜΚ5 να του ζητά να του τα παραδώσει. Στο ερώτημα για ποιο λόγο ο ΜΚ5 του ζήτησε να κατέβει για έρευνα και τότε ο ίδιος κατέβηκε, προχώρησε 1 - 2 μέτρα προς μια μικρή πλατεία, έβγαλε από τη τσέπη του κλειδιά και κινητό και από το πουκάμισο τα λεφτά του και σήκωσε τα χέρια ψηλά κρατώντας αυτά τα αντικείμενα και είπε στον ΜΚ5 να τον ερευνήσει. Άρχισε πράγματι το ΜΚ5 την σωματική έρευνα και τότε ο ΜΚ4 τον άρπαξε με τα δύο του χέρια με δύναμη και τον έριξε κάτω φωνάζοντας ότι θα τον πνίξει, αφού τον έριξε κάτω τον γρονθοκόπησε 3 φορές στο πρόσωπο και φώναξε στον ΜΚ5 να του φέρει χειροπέδες τις οποίες του τοποθέτησαν καθ' όν χρόνο αυτός ήταν μπρούμυτα στο έδαφος. Δέχτηκε ότι είχε στην κατοχή του κλειδιά του υποστατικού αλλά αρνήθηκε ότι αντιστάθηκε στην έρευνα για αυτό το λόγο. Πιστεύει ότι ο ΜΚ4 νευρίασε γιατί τον είχε ειρωνευτεί ως προς τη σύλληψη και για αυτό τον λόγο του επιτέθηκε. Αρνήθηκε ότι επιτέθηκε στον ΜΚ4 και ότι παρεμπόδισε το έργο του με οιοδήποτε τρόπο και ειδικότερα ότι πάτησε ηλεκτρικό διακόπτη ο οποίος δεν γνωρίζει καν αν υπάρχει. Ο ίδιος εξετάστηκε από ιατροδικαστή ο οποίος έβγαλε και φωτογραφίες. Κατέθεσε επιπλέον ως τεκμήριο 12 έγγραφο στο οποίο αναφέρεται ότι ως ασθενής έφυγε από το Γ.Ν Πάφου παρά την ιατρική συμβουλή. Επέμεινε τέλος ότι τα όσα ανάφερε είναι η αλήθεια των γεγονότων. Τα πιο πάνω αποτελούν το σύνολο της ενώπιον μου μαρτυρίας. Από αυτήν προκύπτει ότι υπάρχουν δύο αντιφατικές εκδοχές με αναφορά στο επίδικο βράδυ. Παρά την ταύτιση κάποιων γεγονότων η ουσία είναι αντιφατική και προς κατάληξη σε ευρήματα θα πρέπει να γίνει αξιολόγηση. Σημειώνω προτού προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας ότι δεν έχει αμφισβητηθεί ότι οι ΜΚ4 και ΜΚ5 εισήλθαν το επίδικο βράδυ στο υποστατικό για υπηρεσιακούς λόγους. Εκεί συνάντησαν μια κοπέλα και άρχισαν να ερευνούν. Σε κάποιο στάδιο εισήλθε στο υποστατικό ο κατηγορούμενος και ο οποίος για λόγους που δεν αποτελούν κοινό έδαφος, συνελήφθηκε και ανέμενε καθήμενος σε όχημα. Δεν αμφισβητείται περαιτέρω ότι μετά τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος συνεργάστηκε με τους ΜΚ4 και ΜΚ
16. Επιπλέον αποτελεί κοινό έδαφος ότι ζητήθηκε από τον κατηγορούμενο να υποβληθεί σε σωματική έρευνα. Ο τρόπος που ο κατηγορούμενος εισήλθε στο υποστατικό, η συνάντηση του με τους ΜΚ4 και ΜΚ5, τα όσα διαμείφθηκαν, ο λόγος σύλληψης και οι ενέργειες του κατηγορούμενου όπως και το κατά πόσο ο ίδιος επιτέθηκε κατά το στάδιο έρευνας στον ΜΚ4 αποτελούν αμφισβητούμενα γεγονότα και τα οποία θα πρέπει να διακριβωθούν μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας ως κατωτέρω. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης δεν παραβλέπω ότι το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί τη μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στο σύνολο της είτε εν μέρει, αφού προηγουμένως αιτιολογήσει την προσέγγιση του αυτή και εφόσον ουσιαστικά ο μάρτυρας αυτός κριθεί αξιόπιστος (βλ. Παντελής Λαζάρου v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 και Κώστας Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 754). Ξεκινώ την αξιολόγηση της μαρτυρίας αρχικά με τους ΜΚ2 και ΜΚ

1. Αυτοί ήταν μάρτυρες τυπικοί επί ενεργειών τους και επί της διαδικασίας και οι οποίοι ουδεμία σχέση είχαν ή γνώση είχαν με το επίδικο περιστατικό. Από την μια ο ΜΚ2 ανάφερε ότι στα πλαίσια των καθηκόντων του έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση και σε αυτήν κατέγραψε τα όσα ο κατηγορούμενος του ανάφερε κατόπιν ερωτήσεων. Την κατάθεση την έλαβε καθ' όν χρόνο ο κατηγορούμενος ήταν στο Γ. Ν. Πάφου γεγονός που επιβεβαιώνει τη θέση του κατηγορούμενου ότι νοσηλεύθηκε στο Γ. Ν. Πάφου. Η μαρτυρία του στο σύνολο της παρέμεινε αναντίλεκτη, ήταν τυπικής φύσεως και κατά την αντεξέταση του οι ερωτήσεις ήταν κυρίως διευκρινιστικού χαρακτήρα. Αποδέχομαι στην ολότητα τη μαρτυρία του ΜΚ
2. Ο ΜΚ3 τώρα ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης. Αναφέρθηκε στη μελέτη του φακέλου και του ανακριτικού υλικού χωρίς ο ίδιος να γνωρίζει προσωπικά τα όσα έλαβαν χώρα ενόψει του ότι δεν ήταν παρών στο επεισόδιο. Τα όσα ανάφερε κρίνω ότι ήταν ειλικρινή και με βάση τις καταθέσεις, την καταγγελία του ΜΚ4 και τις θέσεις του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ποινική δίωξη. Δεν διέκρινα κατά την αντεξέταση του να έχει οιοδήποτε σκοπό να βοηθήσει τους παραπονούμενους ή θέσει οτιδήποτε άλλο πέραν των όσων ο ίδιος ενήργησε. Από την μαρτυρία του την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της προκύπτει ότι ο ίδιος έχοντας λάβει ολοκληρωμένο το φάκελο με τις καταθέσεις θεώρησε ότι υπάρχει μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου και εισηγήθηκε την δίωξη του. Από εκεί και πέραν ουδεμία σχέση έχει η μαρτυρία του με τα επίδικα γεγονότα. Οι ΜΚ2 και ΜΚ3 αναφέρω ότι άφησαν άριστη εικόνα στο Δικαστήριο και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Ο ΜΚ1 τώρα είναι ο γιατρός που εξέτασε τον ΜΚ4 - παραπονούμενο. Η μαρτυρία ιατρικής φύσης έχει ιδιαίτερη και βαρύνουσα σημασία σε σχέση με τα υπό εξέταση αδικήματα και συνιστά τέτοια μαρτυρία η οποία μπορεί να ενισχύσει ή αποδυναμώσει τις θέσεις των μαρτύρων αναφορικά με τον τρόπο που έλαβε χώρα ένα επεισόδιο. Ο ΜΚ1 άφησε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας αντικειμενικός ο οποίος ανέλυσε τα ευρήματα του από την εξέταση του ΜΚ4 χωρίς συμφέρον ή σκοπό να βοηθήσει οιαδήποτε πλευρά. Επεξήγησε τα όσα αναγράφονται στο τεκμήριο 1 ενώ παρουσίασε περαιτέρω έγγραφα με σκοπό να αποσαφηνίσει τα όσα αναγράφονταν στο τεκμήριο 1 και τα οποία λόγω της μερικής καταστροφής του δεν είναι ευανάγνωστα ή αντιληπτά. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο ΜΚ1 εξέτασε τον ΜΚ4 ο οποίος μετέβηκε στο Γ.Ν. Πάφου ισχυριζόμενος ξυλοδαρμό. Με βάση τα τεκμήρια 1 και 2 ανάφερε ότι αφού εξέτασε τον ΜΚ4 διαπίστωσε ότι αυτός έφερε εκχυμώσεις της τραχηλικής χώρας ήτοι μελανιάσματα στο λαιμό αμφοτερόπλευρα ως τα χαρακτήρισε που μπορεί να προκληθούν από σφίξιμο και άσκηση πίεσης στο σημείο αλλά και εκδορές έσω καμπτικής επιφάνειας δεξιού αγκώνα που ανάφερε ότι είναι τα γρατζουνιές στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα. Τα ευρήματα του δεν αμφισβητήθηκαν και επεξηγήθηκαν με σαφήνεια. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της με αναφορά στο ότι είναι ο γιατρός που εξέτασε τον ΜΚ4 και προέβη στα ανωτέρω ευρήματα και τα οποία ακολούθως θα συσχετιστούν με την μαρτυρία του ΜΚ
3. Με αναφορά στον τρόπο που αυτά επήλθαν ο ΜΚ1 ουδεμία γνώση είχε για το επίδικο περιστατικό και τα όσα αναφέρει για ξυλοδαρμό είναι τα όσα του αναφέρθηκαν από τον ΜΚ
4. Ο ΜΚ4 τώρα είναι ένας εκ των βασικών και ουσιαστικότερων μαρτύρων κατηγορίας και παραπονούμενος στην παρούσα υπόθεση. Εξέθεσε τα γεγονότα και την εμπλοκή του στην παρούσα υπόθεση κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του. Έχω διεξέλθει με πολλή προσοχή της μαρτυρίας του και έλαβα υπόψη μου τον τρόπο που αυτός απαντούσε τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν, τόσο κατά την κυρίως του εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του. Οφείλω να αναφέρω εξαρχής ότι ο μάρτυρας αυτός έχει προβληματίσει σε μεγάλο βαθμό το Δικαστήριο αναφορικά με το κατά πόσο η εκδοχή του είναι πράγματι η πλήρης αλήθεια των όσων έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ και τούτο γιατί σε αυτές τις υποθέσεις ο τρόπος με τον οποίο έλαβε χώρα το επεισόδιο και όλες οι εκφάνσεις αυτού έχουν ιδιαίτερη σημασία και βαρύτητα. Παρά ταύτα έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας αυτός σε πολλά σημεία διαφοροποίησε τη θέση του αναφορά με τη σειρά των γεγονότων αλλά και τον τρόπο με τον οποίο ισχυρίζεται ότι έλαβε χώρα το επεισόδιο με ιδιαίτερη αναφορά στην αιτία και τρόπο με τον οποίο ισχυρίστηκε ότι του επιτέθηκε ο κατηγορούμενος. Αναμφίβολα τόσο η μαρτυρία του ΜΚ1 όσο και τα όσα ο κατηγορούμενος παρουσίασε αναφορικά με τα τραύματα που και οι δύο έφεραν, παρεμβάλλω εδώ ότι και ο ίδιος ο μάρτυρας, δέχτηκε ότι μετά το επεισόδιο ο κατηγορούμενος είχε ματώσει στην περιοχή της μύτης, δεικνύουν ότι μεταξύ κατηγορούμενου και ΜΚ4 έλαβε χώρα επεισόδιο και ειδικότερα κάποια σύγκρουση. Από εκεί και πέρα θα πρέπει μέσα από τη μαρτυρία του να προκύψει ο τρόπος με τον οποίο ο κατηγορούμενος ως ισχυρίζεται του επιτέθηκε και ότι πράγματι τα γεγονότα έλαβαν χώρα ως τα περιγράφει και αναφέρω ότι η μαρτυρία του στο σημείο αυτό κρίνεται αδύναμη. Παράλληλα δε παραβλέπω ότι η μαρτυρία του θα πρέπει να κριθεί και υπό το πρίσμα της μαρτυρίας του ΜΚ5, επίσης παριστάμενου και άμεσα εμπλεκόμενου στο επεισόδιο, και αυτό που διαπιστώνεται από την αντιπαραβολή των θέσεων τους είναι ότι υπάρχουν διαφορές σε ουσιώδη σημεία, γεγονός που καθιστά επικίνδυνο να βασίσω επ' αυτής ασφαλή ευρήματα. Ο ΜΚ4 ως γενική εικόνα έχει προβληματίσει ιδιαίτερα ως ανωτέρω ανέφερα και τούτο προκύπτει τόσο μέσα από τη μαρτυρία του εξεταζόμενη και υπό το πρίσμα της γραπτής του κατάθεσης αλλά και αντιπαραβαλλόμενη με την μαρτυρία του ΜΚ
5. Η πιο πάνω εντύπωση βασίζεται στα επιμέρους σημεία τα οποία αποτελούν ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του ΜΚ4 και τα οποία σημειώνονται ως κατωτέρω. Ξεκινώντας από την είσοδο του κατηγορούμενου στο υποστατικό, μη αμφισβητούμενο γεγονός, προκύπτει ότι ο μάρτυρας στην κατάθεση του, τοποθετεί τον εαυτό του στον κυρίως χώρο του υποστατικού να φωτογραφίζει Η/Υ. Ο κατηγορούμενος σύμφωνα με τον ίδιο εισήλθε και αφού αυτός του υπέδειξε την αστυνομική του ταυτότητα και τον ρώτησε ποιος είναι του ζήτησε να εξέλθει και τότε ο κατηγορούμενος προέβη στην κίνηση να κλείσει τον διακόπτη οπότε και τον συνέλαβε για αδικήματα παρεμπόδισης αστυνομικού και καταστροφή τεκμηρίων. Καμία αναφορά γίνεται στο στάδιο αυτό στην παρουσία του ΜΚ5 αλλά και σε οιαδήποτε συνομιλία του τελευταίου με τον κατηγορούμενο. Παρεμβάλλω βέβαια εδώ ότι με βάση το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος δεν αντιμετωπίζει κατηγορία παρεμπόδισης της έρευνας στο υποστατικό ή το έργο των ΜΚ4 και ΜΚ5 αλλά με βάση την 4η κατηγορία ότι εσκεμμένα παρεμπόδισε τον ΜΚ5 κατά την σωματική έρευνα, ήτοι ως καθορίζεται στις λεπτομέρειες, τον έσπρωχνε με τα χέρια και δεν δεχόταν τη σωματική έρευνα. Επί τούτου τώρα του σημείου διαφοροποιείται η θέση του μάρτυρα από την εκδοχή του ΜΚ5 ο οποίος πέραν της ταυτόσημης με τον ΜΚ4 παράθεσης γεγονότων στην κατάθεση του, στην ενώπιον μου μαρτυρία δεν αμφισβήτησε ότι στο υποστατικό υπήρχε χώρος με μουσικά όργανα και δεν αμφισβήτησε ότι ο κατηγορούμενος αφού εισήλθε προχώρησε απευθείας στο χώρο αυτό. Στις σχετικές υποβολές ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε και κινήθηκε απευθείας στο χώρο αυτό, σε αντίθεση με τα όσα ο ΜΚ4 ανάφερε, ο ΜΚ5 αρκέστηκε να αναφέρει ότι δεν θυμάται καθότι πέρασαν πολλά χρόνια αλλά δεν θυμάται να συνομίλησε με τον κατηγορούμενο χωρίς να το αποκλείει. Παράλληλα ο ΜΚ5 εν τέλει θυμήθηκε ότι εντός του υποστατικού και ο ίδιος επέδειξε την ταυτότητα του στον κατηγορούμενο κάτι που όμως κανείς εκ των δύο μαρτύρων ανάφερε στην γραπτή του κατάθεση, περιγράφοντας το χρονικό αυτό σημείο με την είσοδο του κατηγορούμενου, την συνομιλία του με τον ΜΚ4 και την κίνηση που του αποδίδουν χωρίς οιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση ή συνομιλία. Άξιο αναφοράς είναι βέβαια ότι παρά την αυστηρή προβολή της θέσης του μάρτυρα ότι με το που εισήλθε ο κατηγορούμενος του ζήτησε να εξέλθει και τότε αυτός πάτησε ένα διακόπτη, αντεξεταζόμενος δέχτηκε ότι όντως ο κατηγορούμενος εισερχόμενος στο υποστατικό κινήθηκε χωρίς να μιλήσει, σε χώρο πίσω από τη κουζίνα, και σε αντίθεση με τα όσα ανάφερε στην κατάθεση του, πλέον αναφέρει ότι δεν μπορεί να θυμάται εάν ο ΜΚ5 συνομίλησε με τον κατηγορούμενο στο χώρο αυτό. Επιπλέον διαφοροποιεί την εκδοχή του αναφέροντας ότι τον είδε να περνά από τον χώρο της μπυραρίας και να μεταβαίνει στον άλλο χώρο και αφού τον είδε να επιστρέφει πίσω τότε τον ρώτησε για την ιδιότητα του και του επέδειξε την ταυτότητα του. Η διαφοροποίηση αυτή είναι ουσιώδης καθότι άρει τις ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες ο ίδιος συνομίλησε με τον κατηγορούμενο, την χρονική στιγμή, τον τόπο αλλά και την εμπλοκή του ΜΚ5, έχοντας πάντα κατά νου και την εκδοχή του κατηγορούμενου ο οποίος αρνείται τόσο την κίνηση με τον διακόπτη, όσο και το χρονικό σημείο σύλληψης αλλά και τους λόγους αυτής. Δεν μπορώ παράλληλα να παραβλέψω ότι ενώ αρχικά ο ΜΚ4 έθεσε μια απόλυτη εκδοχή περί συνομιλίας με τον κατηγορούμενο μόλις ο τελευταίος εισήλθε εντός του υποστατικού και όταν του ζήτησε να εξέλθει έκλεισε ένα διακόπτη που οδήγησε στη σύλληψη του ακολούθως μεταφέρει χρονικά τα πιο πάνω αναφέροντας ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε στο υποστατικό, δεν κάνει αναφορά σε συνομιλία, κινήθηκε προς άλλο χώρο, χωρίς να θυμάται εάν συνομίλησε με τον ΜΚ5 και ακολούθως εξήλθε και τότε έλαβε χώρα η στιχομυθία μεταξύ του και η αποδιδόμενη κίνηση. Και μέσα σε αυτό το πλέγμα νέων γεγονότων που τέθηκαν πλέον στην αντεξέταση του παραμένει κενό το τι μπορεί να διαμείφθηκε μεταξύ του ΜΚ5 και του κατηγορούμενου αλλά και εάν αυτός συνελήφθηκε πρώτα από τον ΜΚ5 και εάν εν τέλει ο κατηγορούμενος προέβη στην κίνηση που του αποδίδει. Η θέση του ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθη μετά την αποδιδόμενη σε αυτόν κίνηση να κλείσει ένα διακόπτη ήταν σταθερή και τούτο παρά την άρνηση του κατηγορούμενου. Παρά ταύτα όμως δεν παραβλέπω ότι καμία τέτοια μαρτυρία περί ύπαρξης τέτοιου διακόπτη με τέτοια ιδιότητα τέθηκε ενώ η αντίφαση ως προς τον τρόπο εισόδου και την κίνηση του κατηγορούμενου εντός του υποστατικού πριν την έξοδο του δεν μπορεί να οδηγήσει σε ασφαλές συμπέρασμα. Ο κατηγορούμενος εισήλθε και άμεσα του ζητήθηκε από τον ΜΚ4 να εξέλθει και τότε προέβη σε αυτή την κίνηση ή αφού συνομίλησε με τον ΜΚ5, κάτι που ο τελευταίος δεν θυμάται αλλά δεν απέκλεισε, σε άλλο χώρο πέραν του κυρίως, στην έξοδο του προέβη σε αυτή την κίνηση; Και πως τα πιο πάνω συνάδουν με τα όσα αμφότεροι οι ΜΚ4 και ΜΚ5 ανάφεραν αναφορικά με το που οι ίδιοι βρίσκονταν κατά τον χρόνο αυτό που ως ανάφερα ανωτέρω προκύπτει να είναι διαφοροποιημένα και αντιφατικά. Πέραν των πιο πάνω που αφήνουν κενά και εύλογα ερωτηματικά αναφορικά με το τι διαμείφθηκε και έλαβε χώρα εντός του υποστατικού, παρέμεινε κοινά αποδεκτό ότι ο κατηγορούμενος συνελήφθη και οδηγήθηκε έξω από το υποστατικό όπου επίσης δεν αμφισβητήθηκε ότι επιχειρήθηκε σωματική έρευνα στα πλαίσια της οποίας έλαβε χώρα ένα επεισόδιο. Και εδώ οι αναφορές του ΜΚ4 και οι θέσεις του δεν κρίνω ότι μπορούν να γίνουν αποδεκτές, τόσο λόγω των αντιφάσεων που παρουσιάζουν μεταξύ της γραπτής κατάθεσης και προφορικής του μαρτυρίας, όσο και σε συνδυασμό με τα όσα ο ΜΚ5 ανάφερε χωρίς να παραβλέπω παράλληλα ότι αρκετές από τις θέσεις του δεν μπορούν να βρουν έρεισμα στη λογική που αποτελεί πάντα και σύμφωνα με την νομολογία παράγοντα αναφοράς. Αποτελεί τη βασική εκδοχή του μάρτυρα στη γραπτή του κατάθεση ότι αφού συνελήφθη ο κατηγορούμενος ειδοποίησαν συναδέλφους τους για να τον παραλάβουν και οι οποίοι έφτασαν στο σημείο και ο ΜΚ5 τους ενημέρωσε σχετικά. Ενημέρωσε ο ΜΚ5 τον κατηγορούμενο ότι θα γίνει έρευνα και αυτός αρνήθηκε και αντιστάθηκε σπρώχνοντας τον ΜΚ5 με τα χέρια του. Σε αυτό το σημείο επενέβη ο ίδιος για βοήθεια προς ακινητοποίηση του κατηγορούμενου και μόλις πλησίασε ο κατηγορούμενος τον έπιασε από τον λαιμό με τον ίδιο να σπρώχνει δυνατά τα χέρια του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος συνέχισε να τον τραβά από τα χέρια και σπρώχνοντας τον και τότε σε μια προσπάθεια του κατηγορούμενου να γυρίσει προς το μέρος του ΜΚ5 έχασε την ισορροπία του και έπεσε μπρούμυτα, του έβαλαν χειροπέδες και όταν τον σήκωσαν είδε ότι είχε αίμα στη μύτη του. Οι άλλοι 2 Αστυφύλακες τον μετέφεραν στην ΑΔΕ. Η εκδοχή αυτή όμως ως παρατίθεται ανωτέρω όχι μόνο έχει ουσιωδώς διαφοροποιηθεί στην προφορική του μαρτυρία αλλά τέθηκαν πλέον μετά από 6 σχεδόν χρόνια λεπτομέρειες που προβληματίζει για ποιο λόγο δεν τέθηκαν εξαρχής όχι μόνο στην κυρίως εξέταση του αλλά και στην γραπτή του κατάθεση σε χρόνο δηλαδή που τα γεγονότα ήταν πρόσφατα. Καταρχήν καμία αναφορά γίνεται από τον μάρτυρα στο ότι ο κατηγορούμενος κατά τον χρόνο άμεσα μετά τη σύλληψη του βρέθηκε στο όχημα. Τούτο βέβαια δεν αμφισβητήθηκε από τον κατηγορούμενο. Ο μάρτυρας ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος, κάθισε στο όχημα και αντέδρασε στην έρευνα. Αυτό που διαφοροποιεί στο σημείο αυτό είναι ότι ο ίδιος βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο σε κάποιο σημείο στάδιο μαζί με τον κατηγορούμενο. Μάλιστα θυμάται λεπτομέρειες για πρώτη φορά όπως ότι καθ' όν χρόνο βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο μαζί με τον κατηγορούμενο είχε τηλεφωνική επικοινωνία με συνάδελφο του στα πλαίσια μάλιστα της οποίας ο κατηγορούμενος επενέβη και χρειάστηκε να του ζητήσει να σταματήσει. Παρόλα αυτά ο ΜΚ5 ήταν απόλυτος ότι μέσα στο αυτοκίνητο κανένα άλλο πρόσωπο κάθισε με τον κατηγορούμενο. Δεν δίστασε περαιτέρω να επεξηγήσει τους λόγους για τους οποίους ζήτησε από τον κατηγορούμενο να προβεί σε σωματική έρευνα παρόλα αυτά η θέση του αυτή συγκρούεται με την εκδοχή που προηγουμένως έθεσε ότι ο ΜΚ 5 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να τον ερευνήσει και αφού αυτός αντιστάθηκε ο ίδιος προσέτρεξε για βοήθεια. Ενώ η εκδοχή που έθεσε στην κατάθεση για το είδος της αντίστασης και τις αντιδράσεις του κατηγορουμένου περιορίστηκε στο ότι ο κατηγορούμενος έσπρωξε με τα χέρια του τον ΜΚ5, προφορικά και κατά την αντεξέταση του αναφέρεται σε ανάγκη χρήσης ανάλογης και απαραίτητης βίας προς εκτέλεση της σωματικής έρευνας κάτι που ποτέ πριν δεν είχε αναφέρει. Μάλιστα δίδει λεπτομέρειες που πρώτη φορά τέθηκαν όπως ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να βγει από το αυτοκίνητο με αποτέλεσμα ο ίδιος να πρέπει να τον τραβήξει από τα χέρια για να τον βγάλει έξω ουσιαστικά «με το ζόρι» ως ανέφερε. Την εκδοχή δε αυτή την θέτει μετά τις έντονες υποβολές ότι δεν χρησιμοποίησε ανάλογη βία αλλά υπέρμετρη και ότι αυτός επιτέθηκε στον κατηγορούμενο. Σε κανένα άλλο σημείο είτε της γραπτής του κατάθεσης είτε της προφορική του μαρτυρία στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του αναφέρθηκε στην θέση ότι αναγκάστηκε να τραβήξει τον κατηγορούμενο για να τον βγάλει από το αυτοκίνητο αλλά και ουδόλως ανέφερε σε τι συνίστατο η αντίσταση την οποία ισχυρίστηκε ότι πρόβαλε ο κατηγορούμενος η οποία και μέχρι αυτό το σημείο που δίδει πλέον λεπτομέρειες αντεξεταζόμενος παρέμεινε θέση γενική και αόριστη. Παρά τις γενικές του αναφορές αντεξεταζόμενος επί των σημείων τούτων προσθέτει και άλλες λεπτομέρειες όπως ότι ο κατηγορούμενος κρατούσε κλειδιά και αρνήθηκε να τα παραδώσει κάτι που δεν αναφέρθηκε ποτέ πριν και ουδόλως επεξηγηθεί και πως αυτό συνιστούσε την αντίσταση που επικαλέστηκε προηγουμένως. Ενώ η θέση του ήταν ότι αφού ο κατηγορούμενος αρνήθηκε στον ΜΚ5 την έρευνα ο ίδιος πλησίασε για βοήθεια και αμέσως ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε, έξι χρόνια μετά, στα πλαίσια μάλιστα της αντεξέτασης του, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να παραδώσει κλειδιά που κρατούσε, δεν δεχόταν να κατέβει από το όχημα και κατάφεραν να τον κατεβάσουν με πολύ ζόρι, ως αναφέρει χαρακτηριστικά, και όταν ο Λοχίας του είπε για τα κλειδιά τότε επιτέθηκε και τον έπιασε από το λαιμό. Η θέση του αυτή δεν συνάδει με την εικόνα που παρουσιάζει στην κατάθεση και στην κυρίως εξέταση του, ήτοι ότι μόλις πλησίασε, ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το λαιμό εφόσον πλέον θέτει ένα πλέγμα γεγονότων που ισχυρίζεται ότι προηγήθηκαν της ισχυριζόμενης επίθεσης. Ενώ ισχυρίστηκε στην αντεξέταση του και για πρώτη φορά ότι τον τράβηξε από τα χέρια για να τον κατεβάσει ακολούθως περιορίζεται στο ότι τον τράβηξε από το ένα χέρι προσπαθώντας να δικαιολογήσει ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε να παραδώσει κλειδιά. Ενώ παράλληλα αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος τον έπιασε με τα χέρια του από το λαιμό αντεξεταζόμενος διαφοροποιεί ακόμα και τον τρόπο της ισχυριζόμενης επίθεσης αναφέροντας ότι αφού τον κατέβασε από το αυτοκίνητο πράγματι ο κατηγορούμενος σήκωσε τα χέρια ψηλά κρατώντας αντικείμενα, ως ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε, αλλά μόνο με το δεξί του χέρι κρατούσε το λαιμό του ίδιου. Σε όλο αυτό το πλέγμα ισχυριζόμενων γεγονότων, που σύμφωνα με τον ίδιο τον μάρτυρα κατέληξε σε «πάλη» και τα οποία καθορίζει χρονικά σε ένα διάστημα δευτερολέπτων θέτει τον ΜΚ5 να προτρέχει για βοήθεια. Πως όμως συνάδουν τα όσα πλέον θέτει για την παρουσία και επέμβαση του ΜΚ 5 με τα όσα έθεσε προηγουμένως, ήτοι ότι ο ΜΚ5 ζήτησε από τον κατηγορούμενο να γίνει έρευνα, ο τελευταίος αντέδρασε και ο ίδιος ο ΜΚ4 αναγκάστηκε να προτρέξει για βοήθεια κατεβάζοντας τον από το αυτοκίνητο και προσπαθώντας αμφότεροι να τον ακινητοποιήσουν, του είχε επιτεθεί. Πως τώρα συνάδουν αυτά με το ότι ο ΜΚ5 κατά το στάδιο της ισχυριζόμενης επίθεσης προέτρεξε για βοήθεια εφόσον στις προηγούμενες αναφορές του τον τοποθετεί ως εμπλεκόμενο στο ίδιο επεισόδιο. Ακόμα και οι λεπτομέρειες για τον τρόπο της επίθεσης διαφοροποιούνται και δεν μπορώ να παραβλέψω ότι στην γραπτή του κατάθεση κάνει αναφορά σε πιάσιμο του λαιμού του από τον κατηγορούμενο με τα δύο χέρια κάτι που προφορικά περιορίζει σε πιάσιμο του λαιμού με το δεξί χέρι και κάτι που αργότερα διαφοροποιεί εκ νέου αναφέροντας ότι τον κρατούσε με τα δάχτυλα του και τον τραβούσε από το δέρμα του λαιμού. Στα πιο πάνω προστίθενται και περαιτέρω αντιφάσεις, διαφοροποιήσεις και νέα ισχυριζόμενα στοιχεία που εύλογα καθιστούν την μαρτυρία του αδύναμη και μη δεκτική αποδοχής. Στο όλο ασαφές σκηνικό που περιγράφει και τα όσα αδιευκρίνιστα αποτελούν τις συνθήκες, δεν μπορώ να παραβλέψω ότι για πρώτη φορά στην αντεξέταση του αναφέρεται σε προσπάθεια του ΜΚ5 να πάρει τα κλειδιά από τον κατηγορούμενο κάτι που δεν συνάδει με την εκδοχή ότι του ζήτησε να κατέβει για έρευνα και αυτός τον έσπρωξε. Παράλληλα δεν μπορεί να θεωρηθεί επουσιώδες ότι τοποθετεί τον κατηγορούμενο να του επιτίθεται αφού πλησίασε για να τον κατεβάσει από το αυτοκίνητο ενώ χρονικά είχε πριν τοποθετήσει την ισχυριζόμενη επίθεση αφού ο κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο. Ακόμα και στο ερώτημα για τις βλάβες που του προκλήθηκαν από την ισχυριζόμενη επίθεση έχοντας αναφέρει πλέον στην αντεξέταση του ότι αυτή έγινε με το ένα χέρι αναφέρει ότι ήταν με τα δάχτυλα συγκεκριμένα, τα οποία του τραβούσαν το δέρμα του λαιμού, προκαλώντας του εκδορές. Αυτό που προκαλεί εύλογη απορία όμως και κρίνω ότι δεν συνάδει ούτε και με τη λογική είναι ότι και ο ίδιος ο μάρτυρας αλλά και ο ΜΚ 5 φέρουν παρόντες στη σκηνή τους αστυφύλακες τους οποίους ειδοποίησαν για την μεταφορά του κατηγορουμένου και μάλιστα ότι επεξήγησαν σε αυτούς τους λόγους σύλληψης. Παρά τούτο όμως ουδείς εκ των προσώπων αυτών επενέβη καθ' οιονδήποτε τρόπο για να βοηθήσει τους συναδέλφους του. Πως είναι δυνατόν στην παρουσία τουλάχιστον άλλων δύο αστυνομικών ο κατηγορούμενος να επιτίθεται με τέτοιο απροκάλυπτο τρόπο και ουδείς εκ των παρισταμένων να επεμβαίνει για βοήθεια ή έστω σε περίπτωση που πράγματι αυτοί βρίσκονταν εντός του οχήματος τους γιατί δεν τους ζήτησαν βοήθεια. Σημειώνω ότι επί της παρουσίας και ρόλου των αστυφυλάκων στη μαρτυρία τόσο του ΜΚ4 όσο και του ΜΚ5 υπάρχει ασάφεια. Ενώ αναφέρουν ότι ειδοποίησαν τους συναδέλφους τους οι οποίοι έφτασαν και ότι και ο ΜΚ5 τους εξήγησε τι συνέβη αλλά και τους λόγους της σύλληψης του κατηγορουμένου στα εύλογα ερωτήματα στην αντεξέταση για ποιο λόγο δεν βοήθησαν και αυτοί, δεν δίστασε να τους τοποθετήσει μακριά από τη σκηνή και εντός του οχήματος τους ενώ σε άλλα σημεία αφήνει ασαφές το κατά πόσο αφού αφίχθηκαν στη σκηνή που βρισκόντουσαν τη στιγμή της επίθεσης και της έρευνας. Ο μάρτυρας περαιτέρω δεν αμφισβήτησε ότι ο κατηγορούμενος έφερε τραύματα και συγκεκριμένα ότι έτρεχε αίμα από τη μύτη του. Ενώ αρχικά αναφέρει ότι στην προσπάθεια να τον ακινητοποιήσουν γλίστρησε και έπεσε αλλού αναφέρει ότι προέβη σε απότομη κίνηση για να φύγει και τότε έπεσε. Ενώ αναφέρει ότι έπεσε στο έδαφος μπρούμυτα και αυτοί βρισκόντουσαν από πάνω του και του τοποθέτησαν χειροπέδες, καθ' όν χρόνο ήταν μπρούμυτα στο έδαφος, σε άλλο σημείο αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος έπεσε στο έδαφος και κατέληξε να κάθεται σε αυτό και να κράτα μάλιστα τα κλειδιά με όλη του την δύναμη και ασκήθηκε πολύ σωματική πίεση για να καταφέρει να του πιάσει τα κλειδιά. Σε άλλο σημείο βέβαια πέραν του ότι καμιά αναφορά κάνει σε κάθισμα του κατηγορουμένου στο έδαφος και προσπάθεια να κρατήσει κλειδιά, παρά μόνο στην πτώση του μπρούμυτα και στην τοποθέτηση χειροπέδων, αναφέρει ότι αυτός που έπιασε τα κλειδιά από τον κατηγορούμενο είναι ο ΜΚ5 και όχι ο ίδιος κάτι που επίσης αποτελεί ουσιώδες σημείο αναφοράς. Δεν παραβλέπω ότι οι πιο πάνω αντιφάσεις αποτελούν κρίσιμα σημεία καθότι αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη επίθεση και αυτές δεν μπορούν παρά να αποδυναμώσουν τη μαρτυρία του ΜΚ
6. Σαφέστατα δεν παραβλέπω την ιατρική μαρτυρία και ότι ο μάρτυρας έφερε εκδορές στο εσωτερικό του αγκώνα του και μελανιάσματα ως χαρακτηρίστηκαν στο λαιμό, η διαπίστωση όμως των ευρημάτων αυτών, και η ταύτιση τους με το ενδεχόμενο ο κατηγορούμενος να τον έπιασε από το λαιμό δεν μπορεί να οδηγήσει σε αποδοχή της δικής του εκδοχής ενόψει του ότι δεν αμφισβητήθηκε αλλά αντίθετα τέθηκε από τον μάρτυρα ότι βρέθηκαν με τον κατηγορούμενο σε «πάλη». Η επίθεση όμως και οι ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή έλαβε χώρα δεν κρίνω ότι μπορούν να προκύψουν με ασφάλεια μέσα από την μαρτυρία του παραπονούμενου. Η αρχική περιγραφή του όλου επεισοδίου στην γραπτή του κατάθεση από το σημείο που ο κατηγορούμενος εισήλθε εντός του υποστατικού μέχρι και το σημείο που ο μάρτυρας μαζί με το ΜΚ5 πέρασαν χειροπέδες στον κατηγορούμενο και τον παρέδωσαν για μεταφορά, έχει διαφοροποιηθεί επί των ουσιωδών σημείων της σε τέτοιο βαθμό και με τέτοιες έντονες αντιφάσεις αλλά και θέσεις που συγκρούονται ακόμη και με την λογική των πραγμάτων που δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αποδοχή της μαρτυρίας του, η οποία πέραν των μη αμφισβητούμενων γεγονότων απορρίπτεται. Ο ΜΚ5 τώρα, ομοίως με τον ΜΚ4 δεν κρίνω ότι αποσαφήνισε τα γεγονότα αλλά αντίθετα μέσα από τη μαρτυρία του προκύπτουν επίσης αντιφάσεις και αδυναμίες που την καθιστούν αδύναμη και μη δεκτική αποδοχής. Σημειώνω ότι έχω και ανωτέρω παραθέσει σημεία επί των οποίων η μαρτυρία του ΜΚ5 διαφοροποιείται από αυτήν του ΜΚ4 και δη επί ουσιωδών σημείων. Παράλληλα όμως με τις αντιφάσεις της δικής του μαρτυρίας με αυτή του ΜΚ5 και στο σύνολο της η δική του μαρτυρία παρουσιάζει αντιφάσεις αλλά και σημεία που κρίνω ότι ιδωμένα υπό το πρίσμα της λογικής δεν βρίσκουν έρεισμα. Ο ΜΚ5 κατέγραψε στην γραπτή του κατάθεση μια ταυτόσημη εκδοχή με τα όσα ο ΜΚ4 έθεσε στη δική του κατάθεση. Παρά ταύτα ενώπιον μου τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του, διαφοροποιεί αυτή και θέτει πλέον λεπτομέρειες που ουδέποτε πριν τέθηκαν γεγονός που από μόνο του προβληματίζει όταν μάλιστα ο μάρτυρας επικαλείται την πάροδο χρόνων ως στοιχείο που αποδυναμώνει τη μνήμη του. Ο μάρτυρας καταρχήν θέτει στη σκηνή τους 3 αστυφύλακες που έφτασαν στο υποστατικό. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι έγινε τόσο από τον ΜΚ4 όσο και από τον ΜΚ5 αναφορά είτε σε 2 αστυφύλακες και αλλού σε
7. Ουδείς εκ των προσώπων αυτών όμως φάνηκε να έχει οιαδήποτε εμπλοκή στο όλο επεισόδιο ενώ παράλληλα αδιευκρίνιστο παρέμεινε το ερώτημα για ποιο λόγο ουδείς εξ' αυτών έδωσε κατάθεση για τα όσα έλαβαν χώρα στο επίδικο επεισόδιο. Κατά την άφιξη αυτών στη σκηνή αναφέρει ο ΜΚ5 ενημερώθηκαν για τη σύλληψη και ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του κάνει έρευνα. Αρκείται να αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος αρνήθηκε επίμονα και τον έσπρωχνε από τα χέρια και ο ΜΚ4 τον βοήθησε για να τον ακινητοποιήσουν και να του βάλουν χειροπέδες. Ο κατηγορούμενος έπιασε τον ΜΚ4 από τον λαιμό και ο τελευταίος κατάφερε να του απομακρύνει τα χέρια του αλλά ο κατηγορούμενος συνέχισε να σπρώχνει και στην προσπάθεια του αυτή έπεσε μπρούμυτα και τότε του έβαλαν χειροπέδες και τον σήκωσαν ενώ είδαν ότι αιμορραγούσε. Ξεκινώντας από το τέλος των ισχυριζόμενων γεγονότων αυτό που παρατηρώ είναι ότι ο ΜΚ5 ουδεμία αναφορά κάνει στην κατάθεση του στο ότι ο κατηγορούμενος ευρισκόταν εντός οχήματος όταν του ζήτησε να υποβληθεί σε σωματική έρευνα και περαιτέρω καμία αναφορά ότι χρησιμοποίησαν ανάλογη βία για να τον βγάλουν έξω. Τα ουσιώδη αυτά γεγονότα ουδόλως τέθηκαν στην κατάθεση του ενώ προκύπτουν μετά από 6 σχεδόν χρόνια από το επεισόδιο. Ενώ ο ΜΚ4 είχε αναφέρει σε κάποιο σημείο ότι ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το λαιμό αφού τον έβγαλε έξω από το αυτοκίνητο ο ΜΚ5 αναφέρει ότι αφού ο κατηγορούμενος αρνήθηκε σε αυτόν 2 - 3 φορές την έρευνα, ήρθε ο ΜΚ4 του ζήτησε εκ νέου να κατέβει και τότε ο κατηγορούμενος τον έπιασε από το λαιμό και ο ΜΚ4 τον έπιασε από τα χέρια τραβώντας τον έξω. Επέμεινε δε ότι η επίθεση έγινε καθ' όν χρόνο ο κατηγορούμενος ήταν εντός του οχήματος αλλά αυτή του η θέση δεν συνάδει με τις θέσεις του ΜΚ4 αλλά και με τη λογική. Πως είναι δυνατό δύο πρόσωπα να προσπαθούν να κατεβάσουν από το όχημα τον κατηγορούμενο και αυτός ευρισκόμενος προφανώς σε καθιστή θέση να καταφέρνει να επιτίθεται στον έναν εξ' αυτών πιάνοντας τον από τον λαιμό όταν ταυτόχρονα η θέση του ΜΚ4 ήταν ότι τον τράβηξε από τα χέρια και τον έβγαλε «με το ζόρι» έξω από το αυτοκίνητο. Εν τέλει κατά τον χρόνο αυτό της προσπάθειας των ΜΚ4 και ΜΚ5 να βγάλουν τον κατηγορούμενο έξω από το αυτοκίνητο, τα χέρια του κατηγορούμενου που ήταν; Στο λαιμό του ΜΚ4 ή τα κρατούσε ο ΜΚ4 για να τον τραβήξει έξω; Πέραν τούτου όμως ο μάρτυρας ουδόλως επεξήγησε πως ο κατηγορούμενος όντας εντός του οχήματος κατάφερε να τον σπρώξει αρχικά και να αντισταθεί στην έρευνα και πως αυτό το σπρώξιμο ήταν τόσο έντονο που τους ανάγκασε, σύμφωνα με τον ΜΚ4, να ασκήσουν ανάλογη βία. Πέραν των πιο πάνω και μετά την ισχυριζόμενη επίθεση και έξοδο του κατηγορούμενου από το αυτοκίνητο ο μάρτυρας κάνει αναφορά σε ακινητοποίηση του κατηγορούμενου και σε πτώση του μπρούμυτα στο έδαφος αλλά και σε τοποθέτηση χειροπέδων. Ουδεμία αναφορά γίνεται σε επιμονή του κατηγορούμενου να κρατά κλειδιά καθ' όν χρόνο ήταν στο έδαφος σε ισχυριζόμενη καθιστή θέση, ως η εκδοχή που ο ΜΚ4 έθεσε σε κάποιο σημεία της ενώπιον μου μαρτυρίας. Πέραν των πιο πάνω που αφορούν το χρονικό σημείο μετά την έξοδο από το υποστατικό η μαρτυρία του ΜΚ5 παρουσιάζει αδυναμίες και στο στάδιο των όσων έλαβαν χώρα εντός του υποστατικού κατά την είσοδο του κατηγορούμενου σε αυτό. Κατά κύριο λόγο η εκδοχή του μάρτυρα ήταν ότι αφού εισήλθαν προς εκτέλεση εντάλματος έρευνας στο υποστατικό, αυτός βρισκόταν στον πάγκο υποβάλλοντας ερωτήσεις στη κοπέλα ενώ ο ΜΚ4 φωτογράφιζε τους Η/Υ όταν ο κατηγορούμενος εισήλθε. Και ο ΜΚ5 αναφέρει ότι εισήλθε στο υποστατικό ο κατηγορούμενος ο οποίος άμεσα ερωτήθηκε από τον ΜΚ4 για τα στοιχεία του και του ζήτησε να εξέλθει. Τότε ο κατηγορούμενος έδειξε να συμμορφώνεται και κατά την έξοδο του πάτησε τον διακόπτη οπότε και συνελήφθηκε από τον ΜΚ
8. Ο ίδιος δε του επέδειξε μετά την σύλληψη και τη δική του αστυνομική ταυτότητα και ζήτησαν βοήθεια για την μεταφορά του. Παρά την εκδοχή αυτή που αποκλείει κάθε συνομιλία του ιδίου με τον κατηγορούμενο σε στάδιο πριν τη σύλληψη του, κατά την αντεξέταση του και στις σχετικές υποβολές ότι συνομίλησε με τον κατηγορούμενο αρχικά σε χώρο πίσω από τη κουζίνα ο ΜΚ5 αρκέστηκε να αναφέρει ότι έχουν περάσει πολλά χρόνια και δεν θυμάται παράλληλα όμως τα χρόνια αυτά δεν τον απέκλεισαν από του να θυμάται άλλες λεπτομέρειες. Δεν παραβλέπω στο σημείο αυτό και τη θέση του ΜΚ4 που εκφράστηκε μεταξύ άλλων ότι ο κατηγορούμενος εισήλθε αρχικά και κινήθηκε απευθείας στο χώρο αυτό και επιστρέφοντας από αυτόν το χώρο έλαβε χώρα η ισχυριζόμενη συνομιλία. Ο μάρτυρας δεν απέκλεισε εν τέλει τυχόν συνομιλία του με τον κατηγορούμενο στο χώρο αυτό που όντως υπήρχαν και το αποδέχεται μουσικά όργανα αλλά αυτή του η θέση δεν συνάδει με τον απόλυτο τρόπο που αναφέρει στην κατάθεση του ότι έλαβε χώρα το επεισόδιο. Παράλληλα η ασάφεια στα όσα προηγήθηκαν της συνομιλίας με τον ΜΚ5 αποδυναμώνει την εκδοχή του και αφήνει κενά που κρίνω ότι έχουν σημασία. Ενώ παράλληλα ο μάρτυρας θέτει τον εαυτό του να έχει ακούσει το σύνολο της συνομιλίας του ΜΚ4 με τον κατηγορούμενο σε άλλο σημείο αναφέρει ότι συνομιλούσε με την κοπέλα και διέκοψε για να ακούσει τι έλεγαν. Παρουσιάζει δε την κοπέλα να βρίσκεται μαζί του στο μπαρ και να συνομιλούν έχοντας δει τον κατηγορούμενο να πατά τον διακόπτη, τον οποίο αναφέρει ως πράσινο, κάτι που δεν ανάφερε στην κατάθεση του, παρόλα αυτά ούτε οιαδήποτε κατάθεση της κοπέλας αυτής έχει παρουσιαστεί παρά το ότι έγινε αναφορά ότι αυτή έδωσε στοιχεία στην αστυνομία. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω κρίνω ότι ούτε μέσα από την μαρτυρία του ΜΚ5 είναι δυνατό να προκύψουν με ασφάλεια τα όσα γεγονότα έλαβαν πραγματικά χώρα το επίδικο βράδυ. Η απουσία μιας συγκεκριμένης και σαφούς εκδοχής για τα όσα διαμείφθηκαν από το χρονικό σημείο εισόδου του κατηγορούμενου στο υποστατικό ως και προς τους λόγους της σύλληψης του αλλά και της ισχυριζόμενης επίθεσης προς τον ΜΚ4 καθιστούν την μαρτυρία αδύναμη και η θεμελίωση επ' αυτών ευρημάτων καθίσταται ακροσφαλές. Από την αντίπερα όχθη και ο κατηγορούμενος προχώρησε σε ένορκη μαρτυρία και η μαρτυρία του αυτή είναι αντικείμενο αξιολόγησης. Ο κατηγορούμενος υιοθέτησε ενόρκως την γραπτή του κατάθεση στην οποία θέτει ένα εντελώς διαφορετικό πλέγμα γεγονότων από αυτό των ΜΚ4 και ΜΚ
9. Καταρχήν αναφέρω ως γενικότερη εικόνα ότι ούτε και ο κατηγορούμενος καταλήγω ότι εξέθεσε την πλήρη αλήθεια των όσων πραγματικά έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ και τα οποία οδήγησαν στη σύλληψη του, την οποία δεν αμφισβητεί ως γεγονός, και τούτο λόγο των κενών, ασαφειών και γενικότητας με την οποία έθεσε την εκδοχή αυτή. Αυτό που προκάλεσε εντύπωση είναι ότι καταρχήν άφησε να αιωρείται μια ασάφεια ως προς τη σχέση του με το υποστατικό. Ενώ αποδέχεται ότι κρατούσε κλειδιά αυτού και ενώ αναφέρει ότι αντικείμενα στα οποία είχε συμφέρον φυλάγονταν στο χώρο παράλληλα ισχυρίζεται άγνοια για τα όσα λαμβάνουν χώρα εντός αυτού. Δεν παραβλέπω παράλληλα ότι ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει του ιδιοκτήτες, διαχειριστές και αναφέρει ότι είναι και εκπρόσωπος ως νομικός σύμβουλος κάποιων εξ' αυτών εν τέλει δεν καθορίζει ποιος διαχειριζόταν και είχε ευθύνη τούτου. Ταυτόχρονα όμως ο ίδιος φαίνεται να γνωρίζει καλά το υποστατικό και να το περιγράφει και ενώ κάνει αναφορά σε διακόπτη αφήνοντας την εντύπωση ότι γνώριζε για ποιο διακόπτη έκαναν αναφορά οι μάρτυρες κατηγορίας παράλληλα σε άλλο σημείο κάνει αναφορά σε κάποιο διακόπτη γενικά και αόριστα ως ο ισχυριζόμενος από τους ΜΚ4 και ΜΚ
10. Η όλη του εκδοχή ότι συνελήφθη για αυτόφωρο μετά τη συνομιλία του με τον ΜΚ5 από τον ΜΚ4 και ότι μετά που ανέμενε στο όχημα, εντελώς απροκάλυπτα, ο ΜΚ4 του επιτέθηκε επίσης δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι συνάδει με την λογική. Αποδίδει δε στον ΜΚ4 ότι νευρίασε αλλά ουδέν λόγο θέτει ως προς το γιατί νευρίασε και ποια ήταν η δική του συμπεριφορά που οδήγησε σε αυτή την πράξη. Και πάλι εδώ καμία αναφορά γίνεται από και τον κατηγορούμενο σε εμπλοκή των παρισταμένων αστυνομικών. Παράλληλα δεν διστάζει να αναφέρει ότι οι αστυνομικοί αυτοί του ζήτησαν να μην τους εμπλέξει αλλά κανένα εξ' αυτών κάλεσε ως μάρτυρα, εφόσον ως ανάφερε τους γνώριζε, για να δώσουν τη δική τους εκδοχή. Θυμάται παράλληλα να μετέβηκε σε πειθαρχικές διαδικασίες εναντίον των ΜΚ4 και ΜΚ5 αλλά δεν θυμάται για ποιο ζήτημα αυτοί διώχθηκαν πειθαρχικά και δεν τον αφορούσε. Παράλληλα ενώ υπέβαλε παράπονο στην ανεξάρτητη αρχή διερεύνησης παραπόνων κατά της αστυνομίας εν τούτοις δεν γνωρίζει το έγινε. Σημειώνω βέβαια στο σημείο αυτό ότι και οι θέσεις των ΜΚ4 και ΜΚ5 ήταν σαφείς επί του σημείου τούτου. Ενώ αποδέχτηκαν ότι αντιμετώπισαν πειθαρχικές διαδικασίες καμία αναφορά σε αυτές έγινε ως προς το περιεχόμενο αλλά και το αποτέλεσμα της διερεύνησης από την ανεξάρτητη αρχή. Η προσαχθείσα από την Κατηγορούσα Αρχή επί του ζητήματος αυτού μαρτυρία ήταν γενική και ασαφής. Επανερχόμενη στη μαρτυρία του κατηγορούμενου και παρά την λεπτομερή παράθεση της δικής του εκδοχής κρίνω ότι ούτε αυτή αποτελεί την πλήρη και αλήθεια αλλά και ολοκληρωμένη παράθεση των επίδικων γεγονότων. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ανεξάρτητα από τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε, αρχικά συνεργάστηκε. Αυτό άλλωστε αποδέχτηκαν αμφότεροι οι ΜΚ4 και ΜΚ
11. Και εδώ προκύπτει το ερώτημα πως μετά από αυτή τη συνεργασία οδηγήθηκαν τα πράγματα στον τραυματισμό αμφοτέρων των ΜΚ4 και κατηγορούμενου. Από την μια η εκδοχή των ΜΚ4 και ΜΚ5 ότι ο κατηγορούμενος παρά την συνεργασία του αρνήθηκε την έρευνα και του επιτέθηκε και από την άλλη ο κατηγορούμενος να ισχυρίζεται ότι ενώ συνεργάστηκε πλήρως και κατά την έρευνα δέχτηκε μια εντελώς απρόκλητη επίθεση από τον ΜΚ4 ο οποίος μάλιστα του φώναζε ότι θα τον πνίξει. Οι δύο αυτές αντιφατικές εκδοχές δεν κρίνω ότι είναι δεκτικές αποδοχής ακριβώς λόγω της ανεπάρκειας κατάληξης σε ευρήματα περί των όσων προηγήθηκαν που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ένα υπόβαθρο επί των οποίων η εκάστοτε ισχυριζόμενη ενέργεια θα μπορούσε να βασιστεί. Ο κατηγορούμενος παρουσίασε μια εκδοχή που στερείται πειστικότητας καθότι εμπεριέχει αοριστίες και ασάφειες. Πέραν του ασαφές τοπίου αναφορικά με τη σχέση του με το υποστατικό, κάτι που προέκυψε μέσα από την δυσκολία του να παραθέσει ακριβείς θέσεις και να απαντήσει με σαφήνεια στις σχετικές ερωτήσεις και οι λοιπές του θέσεις επί του επεισοδίου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Ενώ αναφέρει ότι συνομίλησε με τον ΜΚ5 στο χώρο της αποθήκης και του ανάφερε και το όνομα του επιμένει ότι συνελήφθηκε από τον ΜΚ5 στο χώρο αυτό χωρίς όμως να του αναφερθεί ο λόγος. Η θέση του αυτή δεν μπορεί να συνάδει με τη λογική και εύλογα προκύπτει το ερώτημα για ποιο λόγο να συλληφθεί εντελώς απρόκλητα και μάλιστα εφόσον υπέδειξε συνεργασία. Για πρώτη φορά δε θέτει στην αντεξέταση του τη θέση ότι συνελήφθηκε από τον ΜΚ5 με την αιτιολογία της εισόδου στο υποστατικό χωρίς άδεια. Αυτή η θέση πρώτη φορά τέθηκε στην αντεξέταση του και ενώ προηγουμένως αναφέρθηκε σε άγνωστους λόγους και αναιτιολόγητη σύλληψη. Παράλληλα τα όσα ανέφερε επί της ισχυριζόμενης ενέργειας του να κλείσει τον διακόπτη είναι ασαφή. Καθορίζει για παράδειγμα το ύψος του μπαρ σε 2 μέτρα ήτοι πέραν του μέσου ύψους ενός ανθρώπου σε μια προσπάθεια να αποποιηθεί κάθε ευθύνης και εμπλοκής σε τέτοια ενέργεια. Πέραν τούτου όμως δεν παραβλέπω και τα όσα ανάφερε ότι έλαβαν χώρα μετά την έξοδο του από το υποστατικό και τούτο καθότι παρά το ότι ο ίδιος φαίνεται να θέτει μια εκδοχή σταθερή εντούτοις υπάρχουν στοιχεία, ελλείψεις και κενά που καθιστούν επικίνδυνο να βασίσω σε αυτήν ευρήματα. Συγκεκριμένα παραπέμπω στην αναφορά του αντεξεταζόμενος ότι μετά την επίθεση που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε από τον ΜΚ4 και κατά το στάδιο που του έβαζαν χειροπέδες ο ΜΚ4 ζητούσε από τους παριστάμενους άλλους αστυνομικούς να μαρτυρήσουν ότι ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε αλλά και ότι παρεμπόδισε το έργο του. Μια τέτοια θέση όμως πρώτη φορά τέθηκε στην μαρτυρία του και δεν τέθηκε από αυτόν κατά την αντεξέταση των ΜΚ και οι οποίοι θα μπορούσαν να απαντήσουν. Επί του ιδίου σημείου δεν παραβλέπω ότι ο κατηγορούμενος δεν δίστασε να θέσει υποθετικές θέσεις οι οποίες όμως δεν στηρίζονται από οιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Ως αναφέρει οι άλλοι αστυνομικοί δεν ήρθαν μάρτυρες καθότι δεν ήθελαν να πουν ψέματα και να έρθουν σε σύγκρουση με τον ΜΚ
12. Παρόλα αυτά ούτε και ο ίδιος παρουσιάζει αυτούς εφόσον θα μπορούσαν ως ισχυρίζονται να στηρίξουν και επιβεβαιώσουν τη δική του εκδοχή. Πέραν των πιο πάνω προβληματισμό εγείρει και το ότι παρά την ύπαρξη τραυμάτων στον ίδιο, με δεδομένο ότι και οι ΜΚ4 και ΜΚ5 δέχτηκαν ότι αυτός αιμορραγούσε, αυτά δε κρίνω ότι συνάδουν πλήρως με τον τρόπο που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε επίθεση. Αναμφίβολα οι αναφορές σε αίμα στη μύτη, τραύμα στο μάτι και πτώση βλεφάρου συνάδουν με το ισχυριζόμενο γρονθοκόπημα στο πρόσωπο, παρά ταύτα όμως ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε σε κτυπήματα σε όλο του το σώμα και ειδικότερα σε γόνατο και αγκώνες χωρίς όμως αυτά να δικαιολογούνται από τον τρόπο που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε την επίθεση. Αντίθετα ο ισχυρισμός ότι ο ΜΚ4 έντονα τον έπιασε από τον λαιμό και τον απειλούσε ότι θα τον πνίξει κανένα τραύμα ή κατάλοιπο άφησε κάτι που θα ήταν λογικό λαμβάνοντας υπόψη την ένταση και βιαιότητα με την οποία ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ4 του επιτέθηκε. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω κρίνω ότι ούτε η εκδοχή του κατηγορούμενου μπορεί να γίνει αποδεχτή ως η πλήρης αλήθεια των όσων έλαβαν χώρα το επίδικο βράδυ από το σημείο εισόδου του στο υποστατικό μέχρι και σύλληψη και μεταφορά του στο νοσοκομείο. Αναμφίβολα ο ίδιος έφερε τραύματα, και τα τεκμήρια που κατέθεσε το δεικνύουν και προς τούτο παρέμεινε και ένα βράδυ στο νοσοκομείο. Το γεγονός ότι υπέβαλε καταγγελία εναντίον των ΜΚ4 και ΜΚ5 επίσης δεν αμφισβητήθηκε όπως και το ότι μεταξύ του και του ΜΚ4 τουλάχιστον έλαβε χώρα ένα επεισόδιο. Πέραν τούτων όμως ουδέν άλλο σαφές και ασφαλές εύρημα γεγονότος μπορεί να προκύψει ούτε και από τη δική του μαρτυρία. Θεωρώ ότι δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω στη μαρτυρία του κατηγορούμενου. Κρίνω ότι δεν είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που έλαβαν χώρα το βράδυ εκείνο σε μια προσπάθεια του να απαλλαγεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Η μαρτυρία του απορρίπτεται στην ολότητα της. Έχοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας, τη μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων τα κάτωθι αποτελούν τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων της παρούσας υπόθεσης: Κατά την 21/11/2014 το βράδυ, οι ΜΚ4 και ΜΚ5 ενεργώντας στα πλαίσια των καθηκόντων τους εισήλθαν, δυνάμει εντάλματος έρευνας ημερ.19/11/2014, στο υποστατικό χωρίς ονομασία στο οποίο λειτουργούσε η μπυραρία "ELLAS" στη Λεωφόρο Δανάης, κατόπιν εύλογης υπόνοιας ότι σε αυτό αποκρύβονται τεκμήρια, ήτοι ηλεκτρονικοί υπολογιστές μέσω των οποίων παρέχονται υπηρεσίες για διεξαγωγή στη Δημοκρατία παιχνιδιών παρεχόμενων με απευθείας σύνδεση και παιγνιομηχανημάτων περιορισμένου οφέλους κατά παράβαση του Περί Στοιχημάτων Νόμου. Κατά την είσοδο τους στο υποστατικό εντόπισαν μια κοπέλα και 10 ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Κατά τον χρόνο που οι ΜΚ4 και ΜΚ5 διενεργούσαν έρευνα στο υποστατικό, εισήλθε σε αυτό ο κατηγορούμενος. Μετά από συνομιλία με τους ΜΚ4 και ΜΚ5, το περιεχόμενο της οποίας παρέμεινε άγνωστο, ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε και οδηγήθηκε έξω από το υποστατικό. Κατά τον χρόνο αυτό ο κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος με τους ΜΚ4 και ΜΚ
13. Κατά την έξοδο τους ο κατηγορούμενος κάθισε εντός του περιπολικού και οι ΜΚ4 και ΜΚ5 ειδοποίησαν τηλεφωνικώς συναδέλφους τους να μεταβούν στη σκηνή, για την μεταφορά του συλληφθέντα αλλά και την λήψη των υπολογιστών. Στα πλαίσια σωματικής έρευνας στον κατηγορούμενο έλαβε χώρα επεισόδιο και ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε από άλλους αστυνομικούς στο σταθμό και ακολούθως στο Γ.Ν. Πάφου. Ο κατηγορούμενος έφερε τραύματα και αιμορραγία στη μύτη ενώ υπέβαλε παράπονο εναντίον των ΜΚ4 και ΜΚ5 για ισχυριζόμενη επίθεση από τον ΜΚ
14. Παρέμεινε στο νοσοκομείο ένα βράδυ και εξήλθε αναλαμβάνοντας προσωπική ευθύνη παρά τις αντίθετες ιατρικές συμβουλές. Ο ΜΚ4 μετέβηκε αργότερα το ίδιο βράδυ στο νοσοκομείο ισχυριζόμενος επίθεση από τον κατηγορούμενο. Κατά την εξέταση του από τον ΜΚ1 διαπιστώθηκε ότι έφερε εκχυμώσεις τραχηλικής χώρας άμφω και εκδορές έσω καμπτικής επιφάνειας δεξιού αγκώνα. Δόθηκαν οδηγίες και απολύθηκε. Ο κατηγορούμενος υπέβαλε παράπονο στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης παραπόνων κατά της αστυνομίας ενώ αναφορικά με το επίδικο περιστατικό οι ΜΚ4 και ΜΚ5 αντιμετώπισαν πειθαρχική διαδικασία. Το περιεχόμενο αμφότερων των πιο πάνω διαδικασιών αλλά και αποτέλεσμα δεν έχει προκύψει. Κατά την παραμονή τους κατηγορούμενου στο νοσοκομείο του λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στην οποία αρνήθηκε κάθε πράξη που οι ΜΚ4 και ΜΚ5 του απέδωσαν και έθεσε την δική του εκδοχή περί επίθεσης που δέχτηκε από τον ΜΚ
15. NOMIKH ΠΤΥΧΗ: Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο το αδίκημα καταρχήν της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης εναντίον του ΜΚ4 (1η κατηγορία) αλλά και ότι επιτέθηκε σε αυτόν κατά την εκτέλεση του καθήκοντος του (2η κατηγορία). Σύμφωνα με το άρθρο 243 του Κεφ. 154 όποιος διαπράττει επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη είναι ένοχος πλημμελήματος και προνοείται ποινή φυλάκισης τριών χρόνων. Επίθεση τώρα είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης στο αδίκημα, έχει περιγραφεί στη Νομολογία του κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Πραγματική σωματική βλάβη από την άλλη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police

(1985)2 C.L.R. 56, επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller

(1954)2 All E.R. 529. 534 και Αστυνομία v. Ιωάννου

(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα (βλ. σύγγραμμα Archbold, 36η έκδοση, παρ. 2634). Σύμφωνα με το άρθρο 244 (α) και (β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 «Όποιος— (α) επιτίθεται εναντίον άλλου µε σκοπό διάπραξης κακουργήµατος ή αντίστασης ή µαταίωσης της νόµιµης σύλληψης ή κράτησης του εαυτού του ή άλλου για κάποιο ποινικό αδίκηµα· ή (β) επιτίθεται ή αντιστέκεται ή εσκεµµένα παρεµποδίζει όργανο τήρησης της τάξης κατά την κανονική εκτέλεση του καθήκοντός του ή άλλο που παρέχει συνδροµή σε τέτοιο όργανο τήρησης της τάξης· ή ................... ................... είναι ένοχος πληµµελήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων.» Παράλληλα ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της αντίστασης σε νόμιμη σύλληψη κατά παράβαση του άρθρου 244 (α) ανωτέρω (3η κατηγορία) αλλά και της εσκεμμένης παρεμπόδισης οργάνου τήρησης της τάξεως στη δέουσα εκτέλεση του καθήκοντος του κατά παράβαση του άρθρου επίσης 244 (β) ανωτέρω (4η κατηγορία) και ειδικότερα ότι έσπρωχνε τον ΜΚ5 και δεν δεχόταν σωματική έρευνα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω και τα ευρήματα πραγματικών γεγονότων θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του κατηγορουμένου, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Είναι προφανές ότι από τα πιο πάνω ευρήματα πραγματικών γεγονότων, ουδεμία κατηγορία μπορεί να τεκμηριωθεί εναντίον του κατηγορουμένου. Δεν έχει προκύψει με αξιόπιστη και αποδεχτή μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στον ΜΚ4 πέραν του ευρήματος ότι μεταξύ των έλαβε χώρα ένα επεισόδιο. Τα τραύματα του ΜΚ4 ως διαπιστώθηκαν από τον ΜΚ1 πράγματι αποτελούν πραγματική σωματική βλάβη συμφώνως της νομολογίας ενώ παράλληλα ο ΜΚ4 ευρισκόταν ως αστυνομικό όργανο σε καθήκον κατά τον επίδικο χρόνο αλλά πέραν τούτων που καλύπτουν και στοιχειοθετούν μέρος των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων της 1ης και 2ης κατηγορίας, ελλείπει εύρημα που να συνδέει αυτά τα τραύματα ως αποτέλεσμα συγκεκριμένης πράξης, παράλειψης ή ενέργειας του κατηγορούμενου έναντι του ΜΚ

1. Σε ότι αφορά τώρα την κατηγορία της αντίστασης στη νόμιμη σύλληψη πέραν της απόρριψης της μαρτυρίας των ΜΚ4 και ΜΚ5 για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε, αυτό που πρέπει να σημειωθεί επιπλέον είναι ότι αμφότεροι οι μάρτυρες αποδέχτηκαν και ανάφεραν ότι ο κατηγορούμενος ήταν συνεργάσιμος κατά τη σύλληψη του και μάλιστα εξήλθε ήρεμα του υποστατικού και κάθισε στο όχημα. Τα όσα ισχυρίστηκαν ότι έλαβαν χώρα μετά, κατά την σωματική έρευνα, και την χρήση βίας για την τοποθέτηση χειροπέδων πέραν του ότι δεν έγιναν αποδεχτά ως η πλήρης αλήθεια αφορούσαν χρόνο μετά τη σύλληψη ως ανάφεραν. Συνεπώς ούτε αυτή η κατηγορία βρίσκει έρεισμα στα ευρήματα. Τέλος η απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής και η απουσία ευρήματος ως προς σπρώξιμο του ΜΚ5 στην προσπάθεια να ερευνήσει τον κατηγορούμενο αφήνει και την 4η κατηγορία έκθεση προς απόρριψη. Η ύπαρξη τραυμάτων στον ΜΚ4 αλλά και η αποδοχή της σύλληψης του κατηγορούμενου ως γεγονός που τέθηκε δεν μπορεί να εξυπακούει και την στοιχειοθέτηση των αδικημάτων που αντιμετωπίζει και ειδικότερα την πράξη ή ενέργεια που να συνιστά επίθεση. Η απόρριψη της μαρτυρίας τόσο του ΜΚ4 όσο και του ΜΚ5 για τους λόγους που έχουν αναφερθεί ανωτέρω καθορίζει και την τύχη της υπόθεσης. Ανεξαρτήτως της απόρριψης της εκδοχής του κατηγορουμένου, το βάρος είναι στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να αποδείξει την υπόθεση της στον αναγκαίο βαθμό με την προσκόμιση αξιόπιστης και αποδεκτής μαρτυρίας. Ο Μ.Κ.4 που ήταν ο βασικός μάρτυρας κατηγορίας δεν παρουσίασε συγκεκριμένη και σαφή μαρτυρία που να μπορούσε να γίνει αποδεκτή για τις ενέργειες του κατηγορουμένου τη δεδομένη στιγμή. Ιδιαίτερα σημαντικό επίσης και το οποίο θίγεται και στην αξιολόγηση του, είναι ότι αυτή η εν τέλει συγκεχυμένη εκδοχή που έθεσε δεν συνάδει ούτε με την εκδοχή του Μ.Κ.5 παριστάμενου στη σκηνή και του οποίου επίσης η μαρτυρία απορρίφθηκε για τους λόγους που τέθηκαν. Συμπληρωματικά με τα πιο πάνω κενό παρουσιάζεται και εύλογα ερωτηματικά εγείρονται και ως προς το λόγο που για ένα τέτοιο επεισόδιο οι παριστάμενοι Αστυφύλακες που κλήθηκαν στην σκηνή από τους ΜΚ4 και ΜΚ5 δεν κλήθηκαν να δώσουν τις δικές τους θέσεις αναφορικά με το επεισόδιο. Δεδομένων όλων των ανωτέρω, κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις κατηγορίες 1, 2, 3 και
2. (Υπ.) ........... Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο