Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΘΕΟΧΑΡΟΥΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5498/2016, 4/11/2020

(1)(α) του Περί Δασών Νόμου 25

(1)/2012 ήτοι ότι την 8/3/2016 στο κρατικό Δάσος Παναγιάς απέκοψαν ξυλεία ξερού πεύκου χωρίς την άδεια του Διευθυντή τμήματος Δασών (2η κατηγορία) ενώ παράλληλα ότι κατά την ίδια ημερομηνία μετέφεραν παράνομα στρογγυλή ξυλεία κατά παράβαση των άρθρων 2 και 33

(2)(δ) του ίδιου Νόμου, ήτοι ότι με το όχημα με αρ. εγγ.XXXXX95 μετέφεραν ¼ του κυβικού μέτρου ξερού πεύκου χωρίς την άδεια του Διευθυντή του Τμήματος Δασών (3η κατηγορία). Πέραν των ανωτέρω κατηγοριών που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν, ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει σειρά κατηγοριών που αφορούν ισχυριζόμενες, μετέπειτα των πιο πάνω λεπτομερειών, πράξεις του εναντίον του παραπονούμενου και συγκεκριμένα ότι προέβη σε δημόσια εξύβριση αυτού κατά παράβαση του άρθρου 99 του Κεφ. 154, ήτοι ότι σε δημόσιο χώρο εξύβρισε τον παραπονούμενο Ιεζεκιήλ με τη δράση «Εν γαμιέσαι, ήβραμεσε πελά δαπάνω» (4η κατηγορία). Παράλληλα ότι απείλησε κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο τον παραπονούμενο κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Κεφ.154 με τη φράση «Τώρα να κατεβώ κάτω να πιώ τον καφέ μου τζιαί έννα λοαρκαστούμε». (5η κατηγορία). Σε άλλη δε περίπτωση την ίδια ημέρα του αποδίδεται εκ νέου το αδίκημα της απειλής και συγκεκριμένα ότι ανέφερε στον παραπονούμενο τη φράση «Εν τζιαι να σου δόκω ένα πάτσο, έννα σε κάμω κομματούθκια». (6η κατηγορία). Τέλος του αποδίδεται η κατηγορία της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Κεφ.154 ήτοι ότι επιτέθηκε παράνομα στον παραπονούμενο στα πλαίσια του ίδιου επεισοδίου (7η κατηγορία) αλλά και της ανησυχίας, ήτοι ότι προκάλεσε θόρυβο κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης - άρθρο 95 Κεφ.154 (8η κατηγορία). Η εκδοχή του παραπονούμενου που αποτελεί και την εκδοχή της Κατηγορούσας Αρχής είναι ότι την 8/3/2016 και ενώ βρισκόταν σε όχημα με άλλους υπαλλήλους του δασικού σταθμού είδαν το όχημα του κατηγορούμενου 1 εις το οποίο βρισκόταν και ο κατηγορούμενος 2 να κινείται εντός του χωριού μεταφέροντας ξυλεία χωρίς άδεια. Αφού τους έκανε σήμα να σταματήσουν αυτοί παρέλειψαν και ο κατηγορούμενο 1 τον εξύβρισε. Ακολούθως συναντήθηκαν στο καφενείο του χωριού όπου ο κατηγορούμενος 1 διέπραξε τα λοιπά αδικήματα εναντίον του. Από την άλλη εκδοχή των κατηγορούμενων αποτέλεσε εξαρχής ότι με τον παραπονούμενο έχουν διαφορές λόγω διαφόρων ζητημάτων μεταξύ των οποίων και διαφορές σε εκλογικές αναμετρήσεις με αποτέλεσμα ως προϊστάμενος τους να τους δημιουργεί προβλήματα στη δουλειά τους και να τους καταγγέλλει για ανυπόστατα αδικήματα ως και η παρούσα υπόθεση. Επί της ουσίας των 3 πρώτων κατηγοριών αποτέλεσε θέση τους ότι τα ξύλα αγοράστηκαν νόμιμα από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος λόγω εργασιών στην αυλή του τα μετέφερε με τη βοήθεια του 2ου κατηγορούμενου στην οικία του για προσωρινή φύλαξη. Ενόψει της καταχώρησης μη παραδοχής η υπόθεση η υπόθεση προωθήθηκε για ακρόαση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε συνολικά 8 μάρτυρες κατηγορίας ενώ επιπλέον κατατέθηκαν συνολικά 24 τεκμήρια. Μετά την κλήση των κατηγορούμενων σε απολογία αμφότεροι επέλεξαν και προχώρησαν σε ένορκη μαρτυρία ενώ δεν κάλεσαν οιοδήποτε μάρτυρα για την υπεράσπιση τους. Πέραν των τεκμηρίων που κατατέθηκαν από τους μάρτυρες κατατέθηκε από κοινού από τους συνηγόρους ως παραδεκτό γεγονός αλλά και έγγραφο ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του η κατάθεση του Αστ. XXXXX Α. Παπακλεοβούλου (Τεκμήριο 8) στην οποίαν αναφέρεται ότι ο ίδιος έλαβε αριθμό φωτογραφιών κομμένων ξύλων στο γκαράζ του κατηγορούμενου 1, ενώ ακολούθως περιγράφει τη διαδικασία μεταφοράς σε ηλεκτρονικό υπολογιστή και εκτύπωση των φωτογραφιών αυτών. Περαιτέρω δηλώθηκε από αμφότερους τους συνηγόρους ότι οι φωτογραφίες στις οποίες γίνεται αναφορά στο τεκμήριο 8 είναι οι φωτογραφίες τεκμήριο

1. Επιπλέον κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του η κατάθεση του Αστ. XXXXX, Ν. Αναγιωτού, στην οποία αναφέρει ότι την 9/3/2016 έφτασε από τον αστυνομικό σταθμό Κελοκεδάρων, όπου εδρεύει, στην Παναγιά για ενίσχυση του τοπικού σταθμού. Έξω από το δασονομείο συγκεντρώθηκαν κάτοικοι του χωριού λόγω της σύλληψης συγχωριανού τους για υπόθεση παράνομης μεταφοράς ξυλείας. Μεταξύ των διαμαρτυρόμενων εντόπισε και τον κατηγορούμενο 2 εναντίον του οποίου εκκρεμούσε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και τον οποίο συνέλαβε, αφού του επίστησε την προσοχή στο νόμο, με αυτόν να απαντά «Κάμε τη δουλειά σου». Ακολούθως τον παρέδωσε σε συνάδελφο του. Πέραν του τεκμηρίου 21 κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός, και το οποίο εγκρίθηκε από το Δικαστήριο ως τέτοιο, και το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου 2, ημερ. 8/3/16 (Τεκμήριο 22). Για σκοπούς καλύτερης πληρότητας παραθέτω τη μαρτυρία με δεδομένο ότι τέτοιου είδους αδικήματα και υποθέσεις κατά κύριο λόγο κρίνονται στη βάση των γεγονότων και της αξιοπιστίας των μαρτύρων που άμεσα αφορούν αυτές. Ως εκ τούτου και ενόψει των αντιφατικών εκδοχών επί ισχυριζόμενων γεγονότων απαιτείται αξιολόγηση της δοθείσας μαρτυρίας. Προτού προβώ σε αυτήν παραθέτω την ουσία της εκδοχής εκάστου μάρτυρα ενώ παραπομπή σε ειδικότερα σημεία αυτής θα γίνει στο στάδιο της αξιολόγησης. Ο ΜΚ1 Αστ. XXXXX, Χ. Επαμεινώνδα, εξεταστής της υπόθεσης, ανάφερε στην κατάθεση του (τεκμήριο 1) της οποίας το περιεχόμενο υιοθέτησε, ότι την 8/3/16 και ενώ βρισκόταν καθήκον του καταγγέλθηκε από τον Ιεζεκιήλ ότι είχε δεχθεί λίγα λεπτά πριν επίθεση από τον κατηγορούμενο
2. Μετέβη στο γραφείο του Ιεζεκιήλ στο δασικό σταθμό όπου έλαβε τη γραπτή κατάθεση του. Ο παραπονούμενος σε γραπτή κατάθεση ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν συνοδηγός σε υπηρεσιακό όχημα με οδηγό τον Θεμιστοκλέους και συνεπιβάτη τον Παντελή είδε να έρχεται προς το μέρος τους ένα πράσινο διπλοκάμπινο όχημα, οι αριθμοί εγγραφής του οποίου τελείωναν σε 195 με οδηγό τον πρώτο κατηγορούμενο και συνοδηγό τον δεύτερο. Πρόσεξε ότι στην καμπίνα του οχήματος υπήρχε περίπου μισό κυβικό μέτρο φρεσκοκομμένης ξυλείας ξερού πεύκου και έκανε σήμα στον πρώτο κατηγορούμενο να σταματήσει αλλά αυτός τον εξύβρισε και συνέχισε την πορεία του. Ακολούθως πήγε με τους συναδέλφους του σε καφενείο στο οποίο συζήτησαν με τους κατηγορουμένους και στα πλαίσια αυτής της συζήτησης ο πρώτος κατηγορούμενος άρπαξε μίαν καρέκλα, κατευθύνθηκε προς το μέρος του και τον απείλησε. Αμέσως επενέβηκε ο δεύτερος κατηγορούμενος, τον σταμάτησε και ο παραπονούμενος αποχώρησε. Κατάγγειλε ότι δεν δόθηκε οποιαδήποτε άδεια στον κατηγορούμενο 1 να κόψει ξύλα αλλά ούτε και να μεταφέρει. Μετά την καταγγελία του παραπονούμενου ο μάρτυρας αιτήθηκε εντάλματα σύλληψης εναντίον των κατηγορουμένων για τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο αλλά και για παράλειψη συμμόρφωσης σε σήμα δασικού λειτουργού. Την επόμενη ημέρα παρέλαβε από συνάδελφό του ένα σωρό από κομμάτια ξύλα, μίαν βαριοπούλα και μία σακούλα με ροκανίδια. Στην προφορική του μαρτυρία ο ΜΚ 1 αναγνώρισε τους κατηγορουμένους και κατέθεσε ως Τεκμήριο 2 την βαριοπούλα, ως Τεκμήριο 3 ένα μπλε σακούλι σκουπιδιών που περιέχει ροκανίδια από ξύλα και ως Τεκμήριο 4 δέσμη 9 φωτογραφιών στις οποίες φαίνεται ο χώρος από όπου παραλήφθηκαν η βαριοπούλα, τα ξύλα και τα ροκανίδια. Από τις έρευνες του ανέφερε δεν εντόπισε άδεια για μεταφορά ξυλείας. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις ενέργειες του και στις οδηγίες που είχε από ανώτερους του να αιτηθεί ενταλμάτων σύλληψης. Δέχτηκε ότι δεν αναζήτησε τους κατηγορουμένους και προχώρησε στην έκδοση των ενταλμάτων. Τα πρόσωπα από τα οποία πήρε κατάθεση είναι υφιστάμενοι του παραπονούμενου. Ανέφερε ότι ρώτησε θαμώνες στο καφενείο για το επεισόδιο αλλά αυτοί δεν ήθελαν να δώσουν κατάθεση και οι μόνοι πρόθυμοι ήταν οι Θεμιστοκλέους και Παντελή. Ως εξεταστής γνωρίζει ότι μεταξύ κατηγορουμένων και παραπονούμενου υπήρχαν και προηγουμένως προβλήματα, ενώ παράλληλα γνωρίζει ότι είχε γίνει και διαμαρτυρία των κατοίκων του χωριού για την αποκοπή δασικών δρόμων. Στη συγκεκριμένη διαμαρτυρία κάτοικοι του χωριού ζητούσαν από τον παραπονούμενο να φύγει από τα καθήκοντα του. Ο ΜΚ2 είναι ο παραπονούμενος XXXXX Ιεζεκιήλ, ο οποίος κατά τον χρόνο της μαρτυρίας του είναι υποδιευθυντής του Τμήματος Δασών. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 την κατάθεσή του για την υπόθεση στην Αστυνομία. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι ο υπεύθυνος του Δασικού Σταθμού Παναγιάς. Στις
4. 2016 και περί ώρα 12:20 βρισκόταν στο υπηρεσιακό όχημα με συνεπιβάτες τους συναδέλφους του Παντελή και Θεμιστοκλέους, δασικούς λειτουργούς. Βρισκόμενοι στο Αλτ του δρόμου που έρχεται από τον εκδρομικό χώρο (Μονασιήλακα) με τη Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ' στην Παναγιά, είδε να έρχεται από το κέντρο του χωριού προς Πάφο ένα πράσινο διπλοκάμπινο με οδηγό τον κατηγορούμενο 1 και συνοδηγό τον κατηγορούμενο 2, οι οποίοι είναι από την Παναγιά και εργάζονται ως δασοπυροσβέστες στο Δασονομείο. Ως συνοδηγός είχε το παράθυρο του ανοικτό και επειδή είδε σε «κάσια» του οχήματος φρεσκοκομμένα ξερά ξύλα πεύκου τους έκανε σήμα με το χέρι του να σταματήσουν και φώναξε του οδηγού "σταμάτα για έλεγχο". Αμέσως ο οδηγός που είχε επίσης ανοικτό παράθυρο του φώναξε δυνατά "εγαμιέσαι, ήβραμε σε μπελά δαπάνω" και ταυτόχρονα συνέχισε την πορεία του χωρίς να σταματήσει. Αμέσως είπε στους συναδέλφους του που και αυτοί τον άκουσαν, ότι θα τους εκδώσουν εξώδικο, λόγω παράλειψης να σταματήσει σε έλεγχο. Για την εξύβριση θα προέβαινε σε καταγγελία στην Αστυνομία. Ακολούθως μετέβηκε με τους συναδέλφους του στο καφενείο και ενώ κάθονταν στη βεράντα του καφενείου και ήταν σχεδόν έτοιμοι να φύγουν, είδαν τους κατηγορουμένους να επιστρέφουν με το ίδιο αυτοκίνητο χωρίς τα ξύλα. Μόλις έφτασαν στον δρόμο και τους είδαν, ο κατηγορούμενος 1 σταμάτησε το αυτοκίνητο και τους φώναξε μέσα από το ανοικτό παράθυρο "τώρα να κατέβω κάτω να πιω τον καφέ μου και να λογαριαστούμε". Αφού στάθμευσε λίγο πιο κάτω, ήρθε στο καφενείο με τον κατηγορούμενο 2 και ανεβαίνοντας στη βεράντα άρχισε να του φωνάζει ότι του έκανε πολλά κακά και του ζητούσε να σταματήσει. Ο ίδιος του απάντησε ότι εφαρμόζει την νομοθεσία και κάνει τη δουλειά του και θα τον καταγγείλει γιατί δεν σταμάτησε για έλεγχο και τον εξύβρισε. Τότε ο κατηγορούμενος 1 εκνευρίστηκε και αφού άρπαξε μίαν καρέκλα από τη βεράντα, τη σήκωσε ψηλά και άρχισε να κατευθύνεται προς το μέρος του και να του λέει" εν τζιαί να σου δώσω έναν πάτσο, εν να σε κάμω κομματούθκια". Ο κατηγορούμενος 1 προχωρούσε προς το μέρος του, ενώ ο κατηγορούμενος 2 μπήκε μπροστά του να τον σταματήσει λέγοντάς του " σταμάτα, γιατί εν να πάεις φυλακή" και αυτός του απάντησε " εγώ 8 μήνες εν να πάω φυλακή". Αναφέρει ο παραπονούμενος ότι αμέσως ζήτησε από τους συναδέλφους του να φύγουν, πράμα το οποίο και έκαναν. Κατά την ώρα του επεισοδίου στη βεράντα του καφενείου βρισκόντουσαν διάφορα πρόσωπα, μεταξύ των οποίων ο XXXXX ο γιος της XXXXX, ο XXXXX Ποουλίδης από την XXXXX, ο XXXXX ο Καλαμαράς, ο XXXXX ο ταχυδρόμος και οι δύο συνάδελφοι του. Για την κοπή της ξυλείας που είχαν στο αυτοκίνητο αναφέρει ότι ήταν περίπου μισό μέτρο ξύλα πεύκου, για τα οποία δεν είχε εκδοθεί άδεια για κοπή και μεταφορά. Αναφέρει ότι έχει παράπονο από τον κατηγορούμενο 1, ενώ επίσης ότι για υπηρεσιακούς λόγους πριν από 4 με 5 χρόνια είχε ζητήσει τη μεταφορά του κατηγορούμενου 1 στον Δασικό Σταθμό Σταυρού της Ψώκας. Έκτοτε ο κατηγορούμενος 1 φέρεται αρνητικά εναντίον του. Στην προφορική του μαρτυρία αναγνώρισε τους κατηγορουμένους, ενώ επανέλαβε τη θέση του για τη συνάντηση στο αλτ, στο σημείο του δρόμου και στην εξύβριση που δέχτηκε. Στο σημείο του δρόμου εκεί ήταν δημόσιος δρόμος κοινοτικός με άσφαλτο. Στο επεισόδιο στο καφενείο όταν ο κατηγορούμενος του είπε ότι θα κατέβει να πιει τον καφέ του και θα λογαριαστούν ένιωσε προσβεβλημένος. Σε ό,τι αφορά τη φράση για τον πάτσο, ο ίδιος ανέφερε ότι λυπάται γιατί με τους δύο αυτούς ανθρώπους σβήνουν μαζί πυρκαγιές, διακινδυνεύουν και ένιωσε φόβο, καθότι τον απειλούσε ένας υφιστάμενος του με αυτόν τον τρόπο. Για την αναφορά του στην ισχυριζόμενη επίθεση με την καρέκλα είπε ότι αφού τον απείλησε κινήθηκε προς το μέρος που καθόταν ο κατηγορούμενος 2, πήρε μίαν καρέκλα και κινήθηκε με ξεκάθαρη πρόθεση να τον χτυπήσει. Ισχυρίστηκε δε ότι και στο παρελθόν ο κατηγορούμενος 1 χτύπησε συνάδελφο του. Η συνομιλία που είχε με τον κατηγορούμενο 1 ήταν σε έντονο ύφος, δυνατά και θυμωμένα. Για τη συγκεκριμένη ημερομηνία ως υπεύθυνος του Δασικού Σταθμού γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν είχε άδεια για μεταφορά ξυλείας. Ανέφερε επίσης ότι τις προηγούμενες μέρες ο κατηγορούμενος 1 διαφήμισε ότι πουλούσε ξυλεία και τότε έστειλε στο σπίτι του δύο δασικούς λειτουργούς για έρευνα χωρίς όμως να βρουν οτιδήποτε το μεμπτό. Την ημέρα εκείνην όμως της έρευνας υπήρχαν ξύλα στο σπίτι του κατηγορούμενου
5. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι ως υποδιευθυντής του Τμήματος Δασών στη Λευκωσία, είναι προϊστάμενος των κατηγορουμένων. Προϊστάμενος τους όμως ήταν και κατά τον ουσιώδη χρόνο ενώ αποφάσισε τη μετάθεση του μετά το επεισόδιο του πρώτου κατηγορούμενου με άλλον συνάδελφο του. Επέμεινε ότι για το επεισόδιο με τον ισχυριζόμενο ξυλοδαρμό του συναδέλφου του έγινε έρευνα από ερευνών λειτουργό και αποφασίστηκε η μετάθεση του. Αρνήθηκε δε ότι ήταν δική του απόφαση να μεταφερθεί ο κατηγορούμενος. Δέχτηκε ότι ως προϊστάμενος ζήτησε όπως εξεταστούν ζητήματα απόλυσης και μετάθεσης του κατηγορούμενου και επέμεινε ότι το πόρισμα του λειτουργού ήταν εναντίον του κατηγορούμενου
6. Σήμερα ο κατηγορούμενος εργάζεται στη Γεροσκήπου. Με αναφορά στα επίδικα επεισόδια ανέφερε ότι η διασταύρωση που είδε στο όχημα του κατηγορούμενου βρίσκεται κοντά στο κέντρο του χωριού περίπου 200 μέτρα. Ο κατηγορούμενος 1 προς στιγμής σταμάτησε αλλά μόλις κατέβηκε κάτω ο ίδιος τον εξύβρισε και έφυγε. Δεν γνωρίζει εάν ο κατηγορούμενος αγόραζε πολλές φορές ξυλεία, χωρίς να μπορεί να το αποκλείσει, καθότι ο κατηγορούμενος 1 εργαζόταν στον Δασικό Σταθμό της Ψώκας και θα μπορούσε να αγοράζει και από εκεί. Όταν αντιλήφθηκε ο κατηγορούμενος 1 διαφήμιζε πώληση ξύλων, ερεύνησε το θέμα, χωρίς όμως να εντοπίσει κάτι το μεμπτό. Επέμεινε ότι στο καφενείο ένιωσε φόβο από τις απειλές του πρώτου κατηγορούμενου και κατάγγειλε την εξύβριση και τις απειλές στην Αστυνομία. Δέχτηκε ότι κατάγγειλε και στο παρελθόν τον κατηγορούμενο 1 για διάφορα περιστατικά. Συγκεκριμένα ήταν ένας από τους υπόπτους για τον εμπρησμό του Δασικού Σταθμού Παναγιάς. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι ήταν ύποπτος ο κατηγορούμενος αλλά ότι ο ίδιος τον είχε κατονομάσει ως ύποπτο, απαντώντας στις σχετικές υποβολές ότι δεν θυμάται αυτήν την υπόθεση. Μία άλλη καταγγελία που αφορά ιδιοκτησία δική του απάντησε ότι δεν ήταν αναμεμειγμένος σε αυτήν την υπόθεση και ήταν περιουσία της οικογένειας. Στο ερώτημα εάν αφορούσε μέλος της οικογένειας του, απάντησε ότι δεν ξέρει. Στο ερώτημα εάν σε μίαν πιο πρόσφατη καταγγελία θεωρήθηκε ο κατηγορούμενος ως ύποπτος και συνελήφθηκε για πρόκληση ζημιάς στην οικία του πατέρα του μάρτυρα, απάντησε ότι επίσης δεν γνωρίζει. Επίσης δεν γνωρίζει εάν πριν τις ζημιές στο σπίτι του πατέρα του ο τελευταίος είχε τσακωθεί με τρίτο πρόσωπο, άσχετο με τον κατηγορούμενο
7. Δεν γνωρίζει εάν υπάρχουν διαφωνίες στο χωριό μεταξύ των κατοίκων και των μελών του Δασικού Σταθμού. Στο ερώτημα κατά ποσό έγινε διαμαρτυρία των κατοίκων με αίτημα την απομάκρυνση του από τον σταθμό, απάντησε ότι έγινε καταγγελία για την οποία και αθωώθηκε μέσα από πόρισμα ερευνών λειτουργού. Η καταγγελία αυτή έγινε από κατοίκους του χωριού, αλλά αθωώθηκε. Θεωρεί ότι τα παράπονα οφείλονται στο ότι ο ίδιος εφαρμόζει τον νόμο και τους κανονισμούς και αυτός ήταν ένας άχαρος ρόλος. Αρνήθηκε ότι οι διαφορές που έχει με αρκετούς συγχωριανούς του οφείλονται στην μη εκλογή του αδελφού του ως κοινοτάρχη και επέμεινε ότι εφαρμόζει τον δασικό νόμο δίκαια και αμερόληπτα. Αρνήθηκε επίσης ότι απείλησε ότι θα εκδικηθεί όσους δεν είχαν ψηφίσει τον αδελφό του. Κατάλαβε ότι τα ξύλα στο όχημα ήταν φρέσκα από το κόψιμο τους. Συμφώνησε ότι δεν είδε μηχανή με την οποία να φαίνεται ότι κόπηκαν τα ξύλα, αλλά επέμεινε ότι το αυτοκίνητο ήταν γεμάτο τεμαχισμένη ξυλεία. Τη δεδομένη στιγμή ο κατηγορούμενος με την πορεία που ακολουθούσε έβγαινε από το χωριό. Στο ερώτημα εάν καταγγέλλεται ο οποιοσδήποτε μεταφέρει ξύλα όπως για παράδειγμα για να τα μεταφέρει σε έναν χωριανό του, απάντησε ότι δεν υπέπεσε κάτι τέτοιο στην αντίληψή του για άλλο πρόσωπο. Παράλληλα ανέφερε ότι εντός του χωριού μπορεί να γίνει μετακίνηση ξυλείας αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση όφειλαν οι κατηγορούμενοι να σταματήσουν για έλεγχο. Στο επεισόδιο τώρα εντός του καφενείου ανέφερε ότι υπήρχαν και άλλοι μάρτυρες και συγκεκριμένα 3 με 4 άτομα πέραν του ιδίου και των συναδέλφων του. Στην Αστυνομία δεν ανέφερε ποιοι άλλοι ήταν παρόντες, εκτός από τους συναδέλφους του δασικούς λειτουργούς. Κατά τον επίδικο χρόνο δέχτηκε ότι ήταν προϊστάμενος των δύο αυτών προσώπων που ήταν μαζί του. Συμφώνησε ότι ο ίδιος εκ της θέσεως του είναι μέλος της ομάδας που αξιολογεί σε περιπτώσεις προαγωγών τους λειτουργούς. Δεν το θεώρησε απαραίτητο και δεν το σκέφτηκε οι άλλοι θαμώνες του καφενείου να έπρεπε να επιβεβαιώσουν τη δική του εκδοχή. Στις υποβολές ότι οι κατηγορούμενοι ουδέν αδίκημα διέπραξαν, επέμεινε ότι παρέλειψε ο κατηγορούμενος 1 να σταματήσει σε έλεγχο, εξύβρισε και απείλησε δε προϊστάμενό του. Η πιο πάνω απάντησή του δε δόθηκε και στην υποβολή ότι οι κατηγορούμενοι δεν απέκοψαν και δεν μετέφεραν παράνομα ξυλεία. Αρνήθηκε περαιτέρω ότι είναι προκατειλημμένος λόγω των προσωπικών του διαφορών εναντίον των κατηγορουμένων. Στις υποβολές ότι ουδέποτε έκανε σήμα στους κατηγορουμένους να σταματήσουν και ο κατηγορούμενος 1 ουδέποτε τον εξύβρισε επέμεινε ότι όλα συνέβηκαν όπως η δική του εκδοχή. Ο ΜΚ3, Κ. Θεμιστοκλέους εργάζεται στο Τμήμα Δασών, στον Σταθμό στην Παναγιά. Είναι το πρόσωπο που σύμφωνα με τον ΜΚ 2 βρισκόταν μαζί του στο όχημα την επίδικη ημερομηνία. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως Τεκμήριο 6 την κατάθεσή του στην Αστυνομία, το περιεχόμενό της οποίας και υιοθέτησε. Σε αυτήν την κατάθεση, η οποία δόθηκε την επόμενη του επεισοδίου ανέφερε ότι στις
9. 2016 μετέβηκε με τον ΜΚ 2 και τον Παντελή από τη Μονασιήλακα προς την Παναγιά. Μόλις βρέθηκαν στη διασταύρωση Παναγιάς προς τα καφενεία αντιλήφθηκαν ένα πράσινο διπλοκάμπινο να έρχεται από το κέντρο του χωριού φορτωμένο ξύλα. Ο ΜΚ2 που ήταν συνοδηγός του έγνεψε με το χέρι να σταματήσει. Του φώναξε σταμάτα, κατέβηκε από το αυτοκίνητο και συνέχισε να του γνέφει. Το αυτοκίνητο αυτό το οδηγούσε ο πρώτος κατηγορούμενος ο οποίος δεν σταμάτησε και τους έβρισε με τη φράση "εν γαμιέστε" και συνέχισε την πορεία του. Τότε οι ίδιοι πήγαν στο καφενείο για να πιούν καφέ. Περί ώρα 12:30 οι κατηγορούμενοι ήρθαν στο καφενείο, ο δεύτερος πήγε να καθίσει σε τραπέζι μπροστά τους ενώ ο κατηγορούμενος 1 κινήθηκε προς τον ΜΚ2 και άρχισε να συζητούν. Ο κατηγορούμενος 1 ρωτούσε τον ΜΚ2 τι θέλει από αυτόν και του έλεγε ότι δεν τον φοβάται και ο ΜΚ2 του απάντησε ότι κάνει τη δουλειά του και θα τον καταγγείλει. Ο κατηγορούμενος 1 απείλησε τον ΜΚ2 λέγοντας του "εν σε φοούμαι, εν να σε κάμω κομματούθκια". Ο κατηγορούμενος 1 πήγε στο τραπέζι του κατηγορούμενου 2 συνεχίζοντας να φωνάζει, έκατσε προ στιγμής, μετά ανασήκωσε μίαν καρέκλα λίγο πάνω, αλλά όχι ψηλά. Τότε ο κατηγορούμενος 2 του είπε να κάτσει κάτω γιατί θα πάει φυλακή και τότε ο κατηγορούμενος 1 τον άκουσε και έκατσε ήσυχος. Ακολούθως οι ίδιοι έφυγαν. Προφορικά ο ΜΚ 3 αναγνώρισε τους κατηγορουμένους και ανέφερε ότι η φράση που εκστόμισε στη διασταύρωση ο κατηγορούμενος 1 ήταν σιγά. Περιέγραψε εκ νέου τη σκηνή στο καφενείο και ανέφερε ότι η συζήτηση μεταξύ τους ήταν έντονη και δυνατή. Στο ερώτημα για ποιον λόγο ο κατηγορούμενος 1 έπιασε καρέκλα, διερωτήθηκε απαντώντας ότι φαντάζεται με απειλητικό σκοπό καθότι κινήθηκε προς τον ΜΚ
10. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν του φάνηκε περίεργο κάποιος να μεταφέρει ξύλα εντός του χωριού και είναι κάτι που κάθε μέρα γίνεται. Δεν σταματούν οποιονδήποτε μεταφέρει ξύλα αλλά μόνον όταν υπάρχει υποψία ότι δεν υπάρχει άδεια. Δεν θυμάται οποιανδήποτε άλλη περίπτωση καταγγελίας για παράνομη μεταφορά ξυλείας, αλλά προβαίνουν σε έλεγχο αρκετές φορές. Καταγγελία απ' ό,τι θυμάται είναι η μοναδική περίπτωση η παρούσα. Γνωρίζει ότι ο κατηγορούμενος 1 αγόραζε ξυλεία και αυτό το θυμάται καθότι μια φορά που έκανε έλεγχο είδε απόδειξη. Ο ΜΚ2 έγνεψε του κατηγορούμενου να σταματήσει ενώ ήταν σταματημένοι στο Αλτ. Ναι μεν τη φράση που εκστόμισε ο κατηγορούμενος την είπε σιγά, αλλά ήταν αρκετά δυνατά για να τον ακούσουν. Ο ίδιος ο μάρτυρας δεν αναγνώρισε όταν είδε το διπλοκάμπινο, ούτε τον κατηγορούμενο, ούτε το όχημα. Επέμεινε ότι λέει την αλήθεια και ότι ο κατηγορούμενος 1 τους εξύβρισε. Άκουσε ότι ο κατηγορούμενος 1 έχει διαφορές με τον ΜΚ2 αλλά ο ίδιος δεν γνωρίζει λεπτομέρειες καθότι μετατέθηκε στην Παναγιά αφού ο κατηγορούμενος 1 είχε φύγει. Σε ό,τι αφορά το περιστατικό με την καρέκλα ανέφερε ότι σήκωσε την καρέκλα λίγο πάνω απλώς , έκανε κίνηση προς τον ΜΚ2 , δεν κινήθηκε να πάει, αλλά μια μικρή κίνηση προς αυτόν. Η απόσταση μεταξύ τους ήταν περίπου 3 με 4 μέτρα. Δεν μπορεί να γνωρίζει εάν η ξυλεία που μετέφερε ο κατηγορούμενος ήταν νόμιμη καθότι λόγω της άρνησης του να σταματήσουν δεν έκαναν έλεγχο. Αρνήθηκε ότι υιοθετεί την εκδοχή του ΜΚ 2 καθότι αυτός είναι προϊστάμενος του και επέμεινε ότι τα γεγονότα έχουν ως τα αναφέρει. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν καταγγέλθηκε για παράνομη μεταφορά ξυλείας, αλλά γιατί δεν σταμάτησε για έλεγχο. Ο ΜΚ4, Δ. Παπαχριστοφή, εργάζεται στο Τμήμα Δασών στον Δασικό Σταθμό Αγίας Μαρίνας. Αναγνώριζε, υιοθέτησε το περιεχόμενο και κατέθεσε ως τεκμήριο την κατάθεσή του για την παρούσα υπόθεση. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις
12. 2016 κλήθηκε από την Αστυνομία Παναγιάς για να ελέγξει σωρό από ξύλα. Έλεγξε αυτά και διαπίστωσε ότι πρόκειται για 1/4 του κυβικού ξύλα πεύκου. Δεν μπορεί να προσδιορίσει τον χρόνο που αυτά κόπηκαν. Ανέφερε περαιτέρω ο μάρτυρας ότι τα ξύλα που επιθεώρησε ήταν κομμένα, κοντά από κορμό πεύκου. Ήταν μέσα σε χάρτινα κιβώτια και ήταν παλιά ξύλα. Δεν μπορεί να προσδιορίσει τον χρόνο που κόπηκαν και εάν ο πεύκος είχε κοπεί φρέσκος πριν 2 ή 3 χρόνια και μετά ξέρανε. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ 4 ανέφερε ότι το Δασονομείο πουλά ξυλεία και ξηρή και χλωρή και εξαρτάται από τον αγοραστή τι είδους θέλει να αγοράσει. Ο ΜΚ5, Αστ. XXXXX, Κ. Κλεοβούλου, υπηρετούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς και υιοθέτησε την κατάθεσή του την οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο
13. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 9.3.2016 ο Αστυφύλακας 1819 του παρέδωσε τον συλληφθέντα κατηγορούμενο
14. Την ίδια ημέρα ο κατηγορούμενος 2 τον οδήγησε μαζί με άλλους συναδέλφους του στην οικία του κατηγορούμενου 1 και του υπέδειξε πριονίδια, φελλούς και μια σφύρα και του είπε ότι είναι με αυτά τα εργαλεία που έσκισαν τα ξύλα. Ο ίδιος έλαβε γραπτή συγκατάθεση για έρευνα της οικίας και παρέλαβε ως τεκμήρια τα πιο πάνω αντικείμενα τα οποία και φωτογραφήθηκαν. Διεξήγαγε περαιτέρω έρευνα εντός της οικίας χωρίς να εντοπίσει τίποτα. Ακολούθως τους οδήγησε ο κατηγορούμενος 2 στην οικία του όπου τους υπέδειξε ένα σωρό από ξύλα και του ανέφερε ότι αυτά έφεραν με τον κατηγορούμενο 1 και είναι δικά του. Αφού έλαβε την συγκατάθεση του κατηγορούμενου 2, φωτογράφισε τα ξύλα και παρέλαβε περίπου μισό κυβικό ως τεκμήρια. Την ίδια ημέρα κατηγόρησε γραπτώς τον πρώτο κατηγορούμενο αλλά και τον δεύτερο και αμφότεροι αρνήθηκαν τις κατηγορίες. Ο μάρτυρας προφορικά αναγνώρισε τα τεκμήρια 2,3 και 4 ως αυτά που αναφέρει στην κατάθεσή του. Περαιτέρω κατέθεσε ως τεκμήριο 10 τη γραπτή συγκατάθεση για έρευνα του κατηγορούμενου 2 και ως τεκμήριο 11 τη γραπτή συγκατάθεση της συζύγου του πρώτου κατηγορούμενου για έρευνα στην οικία. Ακολούθως κατέθεσε ως τεκμήρια 12 και 13 έντυπα υπόδειξης σκηνών στις οποίες αναφέρεται στην κατάθεσή του. Περαιτέρω κατέθεσε ως τεκμήρια 14 και 15 τις γραπτές κατηγορίες προς τους κατηγορούμενους 1 και 2 αντίστοιχα. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ5 ανέφερε ότι ο λόγος των ενεργειών του ήταν η καταγγελία του ΜΚ
15. Σε ό,τι αφορά τις περιπτώσεις παράνομης αποκοπής ξυλείας ή μεταφοράς ανέφερε ότι σε κάποιες περιπτώσεις είναι θέμα του Δασονομείου και σε κάποιες της Αστυνομίας. Εκτός από τα όσα αναφέρει στην κατάθεσή του προσπάθησε να εντοπίσει μάρτυρες στο καφενείο αλλά τα πρόσωπα που του ανέφεραν για το περιστατικό δεν ήθελα να δώσουν γραπτή κατάθεση. Από τη διερεύνηση που έκανα είναι πολύ πιθανόν τα ξύλα αυτά να μεταφέρθηκαν από την οικία του πρώτου κατηγορούμενου στην οικία του δεύτερου λόγω κάποιων εργασιών. Εργάζεται στον Αστυνομικό Σταθμό Παναγιάς από το καλοκαίρι του 2006 και γνωρίζει αρκετές καταγγελίες και παράπονα μεταξύ του πρώτου κατηγορούμενου και του ΜΚ
16. Ο ΜΚ6, Αστ. 1987, Π. Παναγιώτου υπηρετεί στον Aστυνομικό Σταθμό Παναγιάς. Αναγνώρισε υιοθέτησε και κατέθεσε ως τεκμήριο 16 την κατάθεσή του στην οποίαν αναφέρει ότι την επίδικη ημερομηνία συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 του οποίου εξήγησε τους λόγους της σύλληψης με αυτόν να απαντά " εντάξει, δεν φέρω καμία ένσταση". Αναφέρει ότι την ίδια ημέρα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον πρώτο κατηγορούμενο ο οποίος του ανέφερε ότι δεν παραδέχεται ότι εξύβρισε, απείλησε ή επιτέθηκε στον ΜΚ
17. Επίσης του ανέφερε ότι είχε ξύλα πεύκου αποθηκευμένα στην οικία του τα οποία αγόρασε το Δεκέμβριο του 2015 και τα οποία έκοψε και μετέφερε με το όχημα του στην οικία του κατηγορούμενου 2 λόγω εργασιών που θα έκανε στο σημείο που βρίσκονταν τα ξύλα. Προφορικά αναγνώρισε τον κατηγορούμενο 2 αλλά και τον κατηγορούμενο
18. Αναγνώρισε και κατέθεσε ως τεκμήριο 17 το ένταλμα σύλληψης του πρώτου κατηγορούμενου και ως τεκμήριο 18 την ανακριτική του κατάθεση. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ6 ανέφερε ότι πέραν από τις ενέργειες που καταγράφονται στην κατάθεσή του σε καμία άλλη ενέργεια προέβη. Δεν θυμάται εάν την επίδικη ημερομηνία ήταν καθήκον. Η Μ.Κ.7, Λοχίας XXXXX, Α. Πατριώτη, κατά τον ουσιώδη χρόνο υπηρετούσε στον Αστυνομικό σταθμό Παναγιάς. Υιοθέτησε και κατάθεσε το περιεχόμενο της κατάθεσης της - τεκμήριο 19 εις το οποίο αναφέρει ότι την 9/3/16 συμμετείχε στις εξετάσεις για την παρούσα υπόθεση. Συγκεκριμένα την 9/3/16 ο κατηγορούμενος 2 τους οδήγησε στην οικία του κατηγορούμενου 1 και ειδικότερα στο γκαράζ αυτής όπου τους υπέδειξε πριονίδια και φελλούς καθώς και μια σφύρα αναφέροντας «Εντάξει εν δαμέ με τούτη τη μάτσα που σχίσαμε τα ξύλα». Ακολούθως την ίδια ημέρα τους οδήγησε στην αυλή της οικίας του όπου τους υπέδειξε ένα σωρό από ξύλα αναφέροντας ότι «Έτα ξύλα που φέραμε με το XXXXX τζιαί εν δικά του». Την ίδια ημέρα έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο 2 ο οποίος έθεσε την εκδοχή του περί του ότι τα ξύλα τα μετέφεραν στην αυλή του αφού τα έκοψαν γιατί ο 1ος κατηγορούμενος θα έκανε κάποιες εργασίες στην αυλή του ενώ ουδέν σήμα είδε για ανακοπή τους από τον παραπονούμενο. Τέλος αρνήθηκε ότι ο 1ος κατηγορούμενος απείλησε ή επιτέθηκε ή εξύβρισε τον ΜΚ
19. Αναγνώρισε τους κατηγορούμενος και κατέθεσε ως τεκμήριο 20 την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου
20. Αναγνώρισε το τεκμήριο 4 ως τις φωτογραφίες από τη σκηνή και το τεκμήριο 2 ως τον βαριοπούλα που εντοπίστηκε. Ομοίως αναγνώρισε το τεκμήριο 3 ως τα ροκανίδια και ξύλα που εντοπίστηκαν στην οικία του 1ου κατηγορούμενου. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ7 ανάφερε ότι έγιναν όλες οι απαραίτητες εξετάσεις και οι κατηγορούμενοι έθεσαν την εκδοχή τους στις καταθέσεις των. Στις ερωτήσεις κατά πόσο διερεύνησε αυτούς τους ισχυρισμούς των κατηγορούμενων απάντησε ότι οι ενέργειες της καταγράφονται στην κατάθεση της και οι κατηγορίες προσάχθηκαν ενόψει της μαρτυρίας που περισυνέλλεξαν. Στις δε ερωτήσεις κατά πόσο ΜΚ2 και κατηγορούμενοι είχαν και άλλες διαφορές απάντησε ότι είτε εναντίον των κατηγορούμενων είτε άλλων προσώπων οι καταγγελίες διερευνώνται ανάλογα με την μαρτυρία. Εν τέλει αποδέχθηκε ότι υπάρχουν και άλλες υποθέσεις εναντίον του κατηγορούμενου ή και άλλων προσώπων. Θυμήθηκε συγκεκριμένα ότι υπάρχει μια καταγγελία αναφορικά με ζημιά στην πόρτα του πατέρα του ΜΚ2 αλλά και άλλες που διερευνήθηκαν. Στην υποβολή ότι οι μόνες καταγγελίες εναντίον του κατηγορούμενου 1 είναι από τον ΜΚ2 και όχι από τρίτους απάντησε ότι δεν μπορεί να θυμάται ως σταθμάρχης τις υποθέσεις που ερεύνησε σε μια περίοδο 2 ετών. Επέμεινε όμως ότι οι κατηγορούμενοι τους απασχόλησαν αρκετές φορές και οι καταγγελίες δεν προέρχονται μόνο από τον ΜΚ
21. Αρνήθηκε ότι σκοπό έχει να βοηθήσει τον ΜΚ2 και ότι ενήργησε πέραν των καθηκόντων της. Θυμάται ότι μόλις είχε μετατεθεί στον σταθμό έγινε κάποια διαμαρτυρία έξω από τον δασικό σταθμό λόγω του κλεισίματος κάποιων δασικών δρόμων με απαίτηση το επανάνοιγμα τους. Για το επεισόδιο στο καφενείο μετά από έλεγχο του φακέλου της ανάφερε ότι λήφθηκαν καταθέσεις και από άλλα πρόσωπα τα οποία όμως δεν χρησιμοποιήθηκαν ως μάρτυρες προφανώς γιατί η μαρτυρία τους δεν ήταν χρήσιμη. Ο ΜΚ2 καμία σχέση φιλική έχει μαζί της και επέμεινε ότι όλες οι ενέργειες έγιναν αντικειμενικά και αμερόληπτα. Σε σχέση με τις κατηγορίες αποκοπής των ξύλων και μεταφοράς των ανάφερε ότι το αδίκημα της αποκοπής ξυλείας δεν προχώρησε γιατί ο κατηγορούμενος έφερε αποδείξεις ότι τα έκοψε κατόπιν άδειας αλλά δεν είχε άδεια για μεταφορά των ξύλων και για αυτό κατηγορήθηκε. Η άδεια χρειάζεται για μεταφορά και εντός της κοινότητας. Επίσης εκδόθηκε εξώδικο γιατί δεν σταμάτησε σε σήμα δασικού λειτουργού. Τελευταίος μάρτυρας εκ μέρους της Κ.Α προσήλθε ο Μ.Κ.8, δασικός λειτουργός στο Τμήμα Δασών στη Γεροσκήπου, Μ. Παντελή. Στο πρόσωπο αυτό έγινε αναφορά από τους άλλους ΜΚ, ως πρόσωπο παριστάμενο την επίδικη ημερομηνία στο συμβάν. Καταρχήν ο μάρτυρας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του την οποία και κατέθεσε ως Τεκμήριο
22. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 8/3/16 περί τις 12.15 το μεσημέρι οδηγούσε το υπηρεσιακό όχημα με συνοδηγό τον ΜΚ2 και επιβάτη στο πίσω κάθισμα τον ΜΚ
23. Επέστρεφαν στην Παναγιά από το δάσος όταν στη διασταύρωση εντός του χωριού προς Κύκκο ο ΜΚ2 έγνεψε και φώναξε «Σταμάτα» σε πράσινο όχημα που περνούσε φορτωμένο με μισό περίπου κυβικό μέτρο καυσόξυλων. Ο οδηγός του οχήματος όταν αυτό πλησίασε αντιλήφθηκε ότι ήταν ο κατηγορούμενος 1 με συνοδηγό τον κατηγορούμενο
24. Ο 1ος κατηγορούμενος δεν σταμάτησε, αντίθετα έφυγε βρίζοντας «Δεν γαμιέσαι». Μετά από αυτό το επεισόδιο πήγαν για διάλειμμα στο καφενείο του χωριού όπου μετά από λίγο έφτασαν στο ίδιο καφενείο οι κατηγορούμενοι. Αμέσως ο 1ος κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει στον ΜΚ 2 και να τον ρώτα τι θέλει και ότι δεν τον φοβάται. Ο ΜΚ 2 που είναι και προϊστάμενος του δασονομείου του απάντησε, «Τίποτε» και ότι θα τον καταγγείλει για άρνηση ελέγχου και γιατί έβρισε. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε ότι είναι εγκληματίας και ότι καταστρέφει το χωριό του και άρχισε να τον απειλεί με την φράση «Θα σου κόψω την κεφάλι σου, θα σε κάμω κομματούθκια». Τότε σήκωσε καρέκλα του καφενείου απειλητικά προς τον ΜΚ2 αμέσως τον ανέκοψε ο κατηγορούμενος 2 και του είπε να κάτσει φρόνιμα γιατί θα πάει φυλακή. Τότε ο κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι θα θυσιάσει 8 μήνες στη φυλακή. Αφού ο κατηγορούμενος 2 τον καθησύχασε οι ίδιοι έφυγαν από το καφενείο. Παρόντες στο επεισόδιο ήταν και οι έκτακτοι εργάτες του δασονομείου XXXXX Χριστοδούλου και XXXXX Ποουλίδης. Προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ο ΜΚ8 αναγνώρισε τους κατηγορούμενους και ανέφερε ότι ευρισκόμενοι στο αλτ και αφού φώναξε ο ΜΚ2 να σταματήσουν για έλεγχο το όχημα των κατηγορουμένων ελάττωσε ταχύτητα, ο ΜΚ2 κατέβηκε να προχωρήσει και τότε τον έβρισε ο κατηγορούμενος
25. Η εξύβριση ήταν σε έντονο τόνο για να ακουστεί και ακούστηκε. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε ότι η κατάθεση του δόθηκε 18 Μαρτίου αλλά δεν γνωρίζει γιατί δόθηκε 10 μέρες μετά αφού τότε τον ειδοποίησε η αστυνομία. Παράλληλα ισχυρίστηκε ότι αφού ο ΜΚ2 του έγνεψε και δεν σταμάτησε ουσιαστικά προχώρησε ευθεία συνεχίζοντας την πορεία του και νομίζει ότι ελάττωσε ταχύτητα. Αρνήθηκε ότι η εκδοχή του δόθηκε απλά για να επιβεβαιώσει τον τότε προϊστάμενό του και επέμενε ότι λέει την αλήθεια. Ο ίδιος προσωπικά ουδέποτε κατήγγειλε κάποιον για παράνομη μεταφορά ξυλείας. Επέμεινε ότι στο καφενείο ο κατηγορούμενος 1 σήκωσε την καρέκλα και αρνήθηκε ότι απλά αποχώρησαν από το καφενείο. Στην υποβολή ότι ο λόγος που επιβεβαίωσε 10 ημέρες μετά το συμβάν τους ισχυρισμούς του ΜΚ2 είναι γιατί ο κατηγορούμενος 1 τον κατήγγειλε για δυσμενή μεταχείριση απάντησε αρνητικά. Αρνήθηκε επίσης ότι στο σημείο άλτ τα παράθυρα του οχήματος ήταν κλειστά. Τέλος αρνήθηκε ότι επέδειξε υπερβάλλων ζήλο και κατάχρηση εξουσίας και ότι είχε διαφορές με τους κατηγορούμενους. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΚ8, η Κατηγορούσα Αρχή έκλεισε την υπόθεση της ενώ ουδεμία εισήγηση υποβλήθηκε από την υπεράσπιση για απαλλαγή από το στάδιο τούτο. Παρά ταύτα το Δικαστήριο εξέτασε με βάση τις νομολογιακά καθιερωμένες αρχές το στάδιο αυτό και κάλεσε με απόφαση του αμφότερους τους κατηγορούμενους σε απολογία. Αμφότεροι ως προανάφερα προέβησαν σε ένορκη μαρτυρία. Ο 1ος κατηγορούμενος υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεση του (Τεκμήριο 18). Σε αυτήν αναφέρει ότι σχετικά με τα ξύλα για τα οποία τον κατήγγειλε ο ΜΚ2 τα αγόρασε 8/12/2015 από το δασικό σταθμό Σταυρού της Ψώκας και τα οποία έκοψε με άδεια από το δασικό σταθμό. Έχει σχετικές αποδείξεις την οποία παρέδωσε στην αστυνομία. Στις 8/3/2016 περί τις μεσημεριανές ώρες έκοψε τα ξύλα τα οποία είχε αποθηκευμένα στον γκαράζ της οικίας του και τα μετέφερε στο σπίτι του κατηγορούμενου 2 που βρίσκεται περίπου σε απόσταση 100 μέτρων καθότι θα έκανε εργασίες στο γκαράζ από μπετόν. Δεν παραδέχεται τις κατηγορίες που αφορούν εξύβριση, απειλές και κοινή επίθεση και ανέφερε ότι με τον ΜΚ2 εδώ και καιρό έχουν προσωπικές διαφορές και όποτε βρεθούν τον απειλεί ότι για ότι γίνεται σχετικά με το δασονομείο θα εγείρει υποψίες εναντίον του και τον απλά ότι θα τον καταγγέλλει για να παραμένει υπό κράτηση ώσπου να τον βάλει στη φυλακή. Έχει παράπονο από τον ΜΚ 2 γιατί εκμεταλλεύεται την θέση του ως υπεύθυνος του δασικού σταθμό και τον κατατρέχει καθημερινά. Πρόσφατα έγιναν κακόβουλες ζημιές στο δάσος Παναγιάς και συγκεκριμένα σε εκδρομικό χώρο αλλά και στο δασικό σταθμό και ο ΜΚ 2 ανέφερε ότι υποψιαζόταν τον ίδιο και τέθηκε εκ νέου υπό κράτηση από που αφέθηκε χωρίς να κατηγορηθεί για οτιδήποτε. Γνωρίζει ότι ο ΜΚ2 ενεργεί εκδικητικά. Προφορικά ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι παρέδωσε στην αστυνομία δέσμη αποδείξεων αλλά αυτή δεν τις πήραν. Αυτή την δέσμη καταθέσεων την κατέθεσε ως τεκμήριο
26. Σε αυτήν περιλαμβάνονται αποδείξεις του Φεβρουαρίου του 16 του Δεκεμβρίου του 2015 και συγκεκριμένα για τις ημερομηνίες 16, 8, 18 όπως επίσης και 7/
27. Όπως ανέφερε προχωρούσε στην αποκοπή ξυλείας κάθε βδομάδα. Θεωρεί ότι ο λόγος για την καταγγελία είναι οι διαφορές του με τον ΜΚ2 οι οποίες ξεκίνησαν στις εκλογές του 2011 όταν στήριξε για κοινοτάρχη τον ανθυποψήφιο του αδελφού του ΜΚ
28. Έχοντας εμπλακεί στην προεκλογική εκστρατεία υπέρ του υποψηφίου που στήριζε, ο ΜΚ2 εκφράστηκε αρνητικά εναντίον του. Εν τέλει εκλέγηκε ο υποψήφιος που υποστήριζε και έκτοτε ο ΜΚ 2 μαζί με τον ΜΚ8 τον προσβάλλουν του μιλούν υποτιμητικά μπροστά στους συναδέλφους του και τον αντιμετωπίζουν δυσμενώς λόγω των πολιτικών του επιλογών. Ισχυρίστηκε ότι του δόθηκαν οδηγίες να εκτελεί εργασίες χωρίς βοήθεια, ενώ ήταν οδηγός του μεγάλου πυροσβεστικού οχήματος τον απέκλεισαν από την εργασία και έφτασαν μέχρι το σημείο να του κάνουν καταγγελία ότι πέταξε ασημόχαρτο στο έδαφος αφού έφαγε το σάντουιτς του. Έχουν προχωρήσει σε πολλές καταγγελίες εναντίον του και ο ίδιος προέβη σε καταγγελία στον περιφερειακό Πάφο ο οποίος αντί να διορίσει ερευνών λειτουργό τον μετέθεσε τιμωρητικά στον δασικό σταθμό Σταυρού της Ψώκας όπου και υπηρέτησε για 4 χρόνια. Το 2015 λόγω οικονομικών προβλημάτων έλαβε ένα χρόνο άδεια άνευ απολαβών και μετέβη εργασία στο εξωτερικό. Επέστρεψε το 2016 βρίσκοντας μία κοινότητα χωρισμένη σε δύο με τρία στρατόπεδα ενώ μαζεύονταν και υπογραφές για την απομάκρυνση του ΜΚ
29. Ο ΜΚ2 τον καταγγέλλει συνεχώς ενώ συνελήφθη στο παρελθόν ως ύποπτος για εμπρησμό σωρού ξύλων στο χωριό. Ουδέν ενοχοποιητικό προέκυψε εναντίον του και αφέθηκε ελεύθερος. Υπάρχουν πολλές τέτοιες περιπτώσεις μέχρι και για ζημιά €20 στην οικία του πατέρα του όπου πάλι με κατάθεση ο ΜΚ2 τον ενέπλεξε ενώ ο πατέρας του είχε αναφερθεί στην παρουσία στο χώρο της ζημιάς ενός άσπρου οχήματος. Παρά το ότι ο πατέρας του ΜΚ 2 τις προηγούμενες, της κακόβουλης ζημιάς, μέρες είχε διάφορες με κάποιο νεαρό εντούτοις κατέδειξαν ως ύποπτο μόνο τον ίδιο. Για το επίδικο επεισόδιο αναφέρει ότι αφού απέκοψε με τον κατηγορούμενο 2 ξύλα στην οικία του τα οποία είχε αγοράσει με βάση αποδείξεις τις οποίες παρουσίασε τα μετέφερε στην οικία του κατηγορουμένου 2 απέναντι από τον αστυνομικό σταθμό με σκοπό να τα αποθηκεύσει εκεί λόγω των εργασιών στην οικία του. Την ίδια μέρα πολλοί συνάδελφοί του πέρασαν και συνομίλησαν μαζί του κατά τον χρόνο που έκοβε τα ξύλα στην οικία του, η οποία βρίσκεται 25 με 30 μέτρα μακριά από το δασικό σταθμό και θα μπορούσαν αν ήθελαν, αφού ακουγόταν και η μηχανή να το ελέγξουν. Παρά το ότι ζήτησε από αυτά τα πρόσωπα να καταθέσουν στο δικαστήριο ότι τον είδαν να κόβει τα ξύλα στην οικία του αυτοί αρνήθηκαν με την αιτιολογία ότι φοβούνται τον ΜΚ2 ως προϊστάμενο τους και δεν θέλουν να τύχουν της ίδιας με αυτόν μεταχείρισης. Ο ΜΚ2 έστειλε μέχρι και λειτουργούς να τον ερευνήσουν για μια υποτιθέμενη διαφήμιση του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης περί του ότι πουλά ξυλεία. Σε ό,τι αφορά τον ισχυρισμό ότι του έγνεψε να σταματήσει ανέφερε ότι μπορεί να τον είδε ο ΜΚ2 να περνά αλλά ο ίδιος δεν τον είδε να του γνέφει. Ο ίδιος αφού άφησαν τα ξύλα με τον κατηγορούμενο 2 στην οικία του πήγαν για καφέ στο καφενείο στο οποίο συχνάζουν. Εκεί συνάντησαν τον ΜΚ2, τον Παντελή και ακόμη ένα δασοφύλακα τον Αγαθοκλέους. Υπήρχαν και αρκετοί άλλοι θαμώνες. Διερωτήθηκε γιατί αφού ο ΜΚ 2 ισχυρίζεται ότι του ζήτησε να σταματήσει κι αυτός αρνήθηκε δεν τον καταδίωξέ αλλά αντίθετα πήγε απευθείας για καφέ. Αφού παράγγειλαν τον καφέ τους ο ΜΚ2 του είπε ότι θα τον καταγγείλει για παράνομη μεταφορά ξυλείας και αποκοπή χωρίς άδεια. Του έδειξε την άδεια που κατείχε και τότε αυτός του απάντησε ότι θα τον καταγγείλει και να πάει όπου θέλει. Η συζήτηση έγινε έντονη λόγω των διαφορών τους και δέχτηκε ότι εκνευρίστηκε σηκώθηκε από την καρέκλα του την άρπαξε και την έβαλε κάτω από το τραπέζι στη θέση της αρνούμενος ότι η κίνηση αυτή συνιστά απειλή για την σωματική του ακεραιότητα. Έφυγε από το καφενείο και πήγε στο σπίτι του όπου το απόγευμα συνελήφθη από την αστυνομία. Ρώτησε την ΜΚ7 για τους λόγους της σύλληψης της υπέδειξε τις αποδείξεις παρά ταύτα όμως τον συνέλαβαν και τον έβαλα υπό κράτηση για ξυλεία που αγόρασε 7,50€. Ισχυρίστηκε ότι δεν χρειάζεται άδεια με για την μετακίνηση των ξύλων και δεν τα μετέφερε εκτός της κοινότητας. Όταν η αστυνομία τον συνέλαβε τον ρώτησε που βρήκε τα ξύλα και τότε τους υπέδειξε τη βαριοπούλα και τα πριονίδια. Είναι πάντα τυπικός και εργατικός τιμήθηκε από τον υπουργό Δημόσιας τάξης για το θάρρος που επέδειξε σε επικίνδυνες πυρκαγιές και αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετώπισε και στην νοσηλεία του μετά από πυρκαγιά αλλά και σε απώλεια συναδέλφων του σε πυρκαγιές. Ουδέποτε δέχτηκε παρατηρήσεις για τη δουλειά του πέραν των όσων προβλημάτων του προκαλεί ο ΜΚ2 μετά τις εκλογές. Ισχυρίστηκε ότι είναι δέκτης απάνθρωπης και ταπεινωτικής μεταχείρισης τα τελευταία πέντε χρόνια ενώ υποβλήθηκε σε δυσμενή μετάθεση στην Γεροσκήπου. Παρά τις επανειλημμένες επιστολές στο διευθυντή του τμήματος δασών επειδή αυτός είναι κουμπάρος του ΜΚ2 δεν επέλυσε το πρόβλημα. πρόβλημα. Σε ό,τι αφορά τον ΜΚ8 επίσης έχουν προσωπικές διαφορές ενώ τόνισε ότι κι αυτός είναι ανώτερος του στο δασικό σταθμό Γεροσκήπου συνεχίζοντας την δυσμενή μεταχείριση του. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι επέστρεψε από το εξωτερικό το Δεκέμβριο του
30. Στο σπίτι έχει τζάκι το οποίο και χρησιμοποιεί με ξύλα. Στο καφενείο που έγινε το περιστατικό πηγαίνει καθημερινά και τακτικά. Επέμεινε ότι δεν διέπραξε τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται παραδεχόμενος όμως ότι εκνευρίστηκε σηκώθηκε χτύπησε την καρέκλα στο πάτωμα την έσπρωξε κάτω από το τραπέζι και έφυγε. Δεν είδε το αυτοκίνητο του δασονομείου στο επίδικο άλτ και ούτε οιονδήποτε να του γνέφει να σταματήσει. Εκνευρίστηκε στο καφενείο σε ανθρώπινα πλαίσια αλλά δεν παραφέρθηκε ούτε εξύβρισε αντίθετα μιλούσε ήρεμα όχι όμως σιγά και σε λίγο έντονο ύφος. Το ότι φώναζε δυνατά με έντονο τόνο είναι υποκειμενικό από το πως το βλέπει ο καθένας. Συμφώνησε ότι ο κατηγορούμενος 2 όταν τον είδε να σηκώνεται εκνευρισμένος του είπε να καθίσει φρόνιμα για να μην πάει φυλακή και τότε ο ίδιος χτύπησε την καρέκλα στο πάτωμα την έβαλε κάτω από το τραπέζι και του είπε να φύγουν. Για τις απειλές που ισχυρίστηκε ότι δέχτηκε από το ΜΚ2 ανέφερε ότι δεν τις πήρε σοβαρά και γι' αυτό δεν πήγε στην αστυνομία. Επέμεινε ότι οι διαφορές του με τον παραπονούμενο είναι και προσωπικές και για εργασιακά θέματα. Επέμεινε παράλληλα ότι μετά τις εκλογές του 2011 ο ΜΚ2 αναφέρθηκε εναντίον του σε τρίτο πρόσωπο. Στο καφενείο συζήτησε με τον ΜΚ2 και ειδικότερα όταν αυτός τον ρώτησε που βρήκε τα ξύλα αυτός του απάντησε ότι έχει άδεια και τα έκοψε και έχει αποδείξεις και είναι δικά του ενώ ο ΜΚ2 του απάντησε ότι θα τον καταγγείλει και να πάει όπου θέλει. Σε αυτό το σημείο που του είπε ότι θα τον καταγγείλει σηκώθηκε και έπιασε την καρέκλα, την κτύπησε στο έδαφος, την έβαλε κάτω από το τραπέζι και έφυγε. Εναντίον του ΜΚ8 υπέβαλε παράπονο αλλά δεν έγινε ανεξάρτητη έρευνα αλλά από ένα συνάδελφο του ΜΚ8 και ο ίδιος δεν την αποδέχθηκε. Το πόρισμα όμως δεν το έχει. Σε ότι αφορά τις αποδείξεις ανάφερε ότι έχει αρκετές καθότι αγοράζει ξύλα συχνά καθ' όλο το χρόνο. Στην υποβολή ότι αυτές οι αποδείξεις εκδόθηκαν σε μεταγενέστερο χρόνο απάντησε ότι κατείχε τα ξύλα νόμιμα, τα είχε αγοράσει και μάλιστα ήταν εκεί ότι μέρες πριν το περιστατικό έγινε έλεγχος στην οικία του. Αρνήθηκε ότι οι αποδείξεις δεν είναι νόμιμες και επέμεινε ότι δεν χρειάζεται άδεια για να μετακινήσει τα ξύλα εντός της κοινότητας. Το σημείο του άλτ δεν είναι δασικός δρόμος ούτε εντός κρατικού δάσους αλλά σημείο εντός του χωριού. Επέμεινε ότι ο ΜΚ2 τον ενοχλεί καθημερινά μέσω των οδηγιών που δίδει στον ΜΚ
31. Επεξήγησε ότι τα ξύλα έπρεπε να μεταφερθούν από το γκαράζ του λόγω των εργασιών που θα έκανε. Επέμεινε ότι ουδέποτε εξύβρισε ή απείλησε τον ΜΚ2 κατά το επίδικο επεισόδιο και διερωτήθηκε για ποιο λόγο η αστυνομία δεν έλαβε καταθέσεις και από τους υπόλοιπους θαμώνες. Επέμεινε στην εκδοχή του και ότι αυτή είναι η αλήθεια. Ο κατηγορούμενος 2 στα πλαίσια της ένορκης του μαρτυρίας υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης του (Τεκμήριο 20). Σε αυτήν αναφέρει ότι αρνείται κάθε κατηγορία που του αποδίδεται. Την επίδικη ημερομηνία βρέθηκε στο καφενείο με τον κατηγορούμενο
32. Περί τις 11:45 ο κατηγορούμενος 1 του ζήτησε να τον βοηθήσει να κόψει κάποια ξύλα στο γκαράζ του και να τα μεταφέρουν στο σπίτι του καθότι θα έκανε εργασίες με μπετόν. Αφού τα έκοψαν τα φόρτωσαν στο όχημα του κατηγορούμενου
33. Κατά το στάδιο που φόρτωναν τα ξύλα τους είδε και ένας δασοπυροσβέστης ο οποίος τους μίλησε αλλά τους είδαν και άλλα άτομα. Ξεκίνησαν για το σπίτι του που είναι περίπου 500 μέτρα από το σπίτι του κατηγορούμενου
34. Στο σημείο του αλτ είδαν ένα όχημα του δασονομείου να βγαίνει από το αλτ με κατεύθυνση τα καφενεία. Δεν είδε οιοδήποτε σήμα για να σταματήσουν ούτε άκουσε κάποιον να τους φωνάζει να σταματήσουν. Δεν πρόσεξε ποιος ήταν ο οδηγός και αν υπήρχαν άλλα άτομα στο αυτοκίνητο. Η συνάντηση των οχημάτων διήρκησε 1 - 2 δευτερόλεπτα. Πήγαν στο σπίτι του και άφησαν τα ξύλα τα οποία τους υπέδειξε. Εκεί υπήρχαν και ξύλα του πατέρα του την απόδειξη αποκοπής των οποίων τους υπέδειξε. Αφού τα κατέβασαν έφυγαν για το καφενείο στάθμευσαν και κατέβηκαν χωρίς να συνομιλήσει ο κατηγορούμενος 1 με οιοδήποτε. Στη βεράνταν κάθονταν ο ΜΚ2 με τον ΜΚ8 και ακόμα ένα δασοφύλακα. Μόλις κατέβηκαν ο ΜΚ2 ανέφερε στον κατηγορούμενο 1 ότι θα τον καταγγείλει γιατί δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Ο κατηγορούμενος 1 απάντησε ότι δεν τον είδε να του γνέφει. Συνέχισε ο ΜΚ2 αναφέροντας ότι θα τον καταγγείλει και να πάει όπου θέλει και για να μην συνεχίσει και χάσει τον έλεγχο ο κατηγορούμενος 1, του ζήτησε να κάτσει κάτω πράγμα που έκανε. Ο κατηγορούμενος ήταν νευριασμένος και φώναζε σε καμία περίπτωση όμως απείλησε ή εξύβρισε όπως επίσης δεν πήγαν στο δάσος και έκοψαν ξύλα. Προφορικά ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε ότι συνελήφθη για την υπόθεση την επόμενη ημέρα περί τις 06:00 το πρωί και ουδείς τον αναζήτησε την προηγούμενη ημέρα. Εργάζεται στο δασονομείο για 11 χρόνια ως δασοπυροσβέστης στο σταθμό Σταυρού της Ψώκας. Αναφέρθηκε στους λόγους μεταφοράς της ξυλείας από το σπίτι του κατηγορούμενου 1 στο σπίτι του και επανέλαβε την εκδοχή του ως στην κατάθεση του. Ανάφερε ότι ο δρόμος από την «Μονασιήλακα» προς το χωριό έχει τοίχο ψηλό και το αυτοκίνητο δεν φαίνεται. Το όχημα του δασονομείου το είδε ο ίδιος για 1 δευτερόλεπτο επειδή ήταν συνοδηγός και κανένας τους μίλησε ή τους έγνεψε. Όταν πλέον άφησαν τα ξύλα και κατέβηκαν στο καφενείο ο ΜΚ2 είπε στον κατηγορούμενο 1 ότι θα τον καταγγείλει γιατί μετέφεραν παράνομα ξυλεία και όταν τον ρώτησε γιατί είναι παράνομα ο ΜΚ2 του είπε θα τον καταγγείλει και να πάει όπου θέλει. Ο ίδιος είπε στον κατηγορούμενο 1 να τον αφήσει εφόσον δεν έχουν κάνει κάτι. Ο ΜΚ2 είναι προϊστάμενος του με τον οποίο έσβησαν και πυρκαγιές μαζί και τον έσωσε και δύο φορές και για αυτόν τον είχε επιλέξει στους καλύτερους δασοπυροσβέστες. Μετά τις εκλογές δεν μπορεί ούτε να τον βλέπει ούτε να του μιλά. Ήθελε να του κάνει ζημιά στη δουλειά του και ενώ έκανε συνέντευξη σε άλλους σε ομάδες τον ίδιο τον είδε μόνο του. Ουδέποτε είχε υποθέσεις στο Δικαστήριο πέραν 3 υποθέσεων με τον ΜΚ
35. Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζεται δυσμενώς από τον ΜΚ2 ο οποίος τον απομάκρυνε από οδηγό, τον μετέθεσε από τον σταθμό Σταυρού της Ψώκας και τον πήρε Γεροσκήπου. Σε καμία περίπτωση καταγγέλθηκε άτομο για μεταφορά ξυλείας. Στο καφενείο ο ΜΚ2 τους μίλησε πολύ άσχημα αλλά ο κατηγορούμενος 1 δεν του είπε κάτι. Αυτό που έκανε ήταν να πιάσει την καρέκλα, και υπέδειξε ότι την έβαλε κάτω από το τραπέζι και είπε να φύγουν. Παρά την παρουσία και άλλων θαμώνων στο καφενείο από κανένα έλαβαν κατάθεση ενώ διερωτάται γιατί δεν πήγε αμέσως στην αστυνομία. Ουδέποτε ο ίδιος θα έκοβε παράνομα ξύλα ενώ αγοράζει με αποδείξεις. Ο ίδιος έχει μια ακόμα υπόθεση με καταγγέλοντα τον ΜΚ2 και ο αδελφός του μια υπόθεση επίσης από τον ΜΚ
36. Ο κατηγορούμενος 1 καταγγέλθηκε επανειλημμένα από τον ΜΚ
37. Ο ΜΚ2 βαθμολογεί και τον ΜΚ3 και για αυτόν επιβεβαίωσαν την εκδοχή του. Αντεξεταζόμενος ο κατηγορούμενος 2 ανάφερε ότι τον συνέλαβαν έξω από το σπίτι του την επόμενη ημέρα. Το σπίτι του είναι πάνω από το καφενείο στο κέντρο του χωριού. Σε σχέση με το τεκμήριο 21 και ότι συνελήφθη στη διαμαρτυρία απάντησε ότι του φώναξαν να κατεβεί κατά τις 06:30 και κατέβηκε και συζητούσαν με τους αστυνομικούς όταν άκουσαν μεγάλη φασαρία από το τμήμα δασών. Του ζήτησαν να μπει στο αυτοκίνητο και πήγαν στο δασονομείο. Εκεί είδαν αρκετούς συγχωριανούς του να διαδηλώνουν για αυτό που έγινε με τον κατηγορούμενο 1 εναντίον του ΜΚ2 και μάζευαν υπογραφές. Κατέβηκαν κάτω και όλο το επεισόδιο διήρκησε περί τις 2 ώρες και τότε του ζήτησε ο αστυνομικός να μπει στο αυτοκίνητο και μάλιστα τον παρακάλεσε να μην του βάλουν χειροπέδες γιατί ήταν παρούσα και η μητέρα του που έχει πρόβλημα υγείας. Αυτά έγιναν και για αυτό συνελήφθηκε στις 08:
38. Επανάλαβε την εκδοχή του ότι ο κατηγορούμενος 1 του ζήτησε να πάει να τον βοηθήσει με τα ξύλα και εάν έχει χώρο να του τα φυλάξει. Τα ξύλα ήταν ήδη στο γκαράζ του κατηγορούμενου 1 και είχε άδεια, τα έκοψαν είτε με την «κουνιά» είτε με την μηχανή τα πιο μεγάλα για να μπορούν να τα βάλουν στο αυτοκίνητο. Επέμεινε ότι στο αλτ δεν είδε τον ΜΚ2 αλλά το πράσινο αυτοκίνητο. Με τον κατηγορούμενο είναι φίλοι. Στο καφενείο ο κατηγορούμενος 1 δεν ενήργησε όπως του αποδίδεται και επανέλαβε την ισχυριζόμενη στιχομυθία αναφέροντας ότι ο ΜΚ2 σκόπιμα κατέβηκε σε αυτό το καφενείο για να τους προκαλέσει καθότι μετά τις εκλογές δεν πάει σε αυτό και μάλιστα είχε 5 χρόνια να πάει. Δεν είπε στον κατηγορούμενο 1 να ηρεμήσει για να μην πάει φυλακή και επέμεινε στην εκδοχή. Κανένα εργασιακό θέμα δεν έχει πέραν των προσωπικών διαφορών με τον ΜΚ2 και ο οποίος τους πολεμά. Αρνήθηκε έντονα ότι συμφώνησε με τον κατηγορούμενο 1 να κόψουν ξύλα από το δάσος, ανάφερε ότι έχει επαγγελματική άδεια να κόβει ξύλα, έχει επαγγελματική μηχανή και μπορεί να αγοράζει ξύλα που στοιχίζουν €7,5= και δεν χρειάζεται να παρανομήσει. Εντός της κοινότητα δεν είναι παράνομο να μεταφέρεις ξύλα. Ο κατηγορούμενος 1 ήταν νευριασμένος αλλά δεν εκδήλωσε τα νεύρα του με τον τρόπο που ισχυρίζεται ο ΜΚ
39. Τα κύρια ζητήματα πραγματικών γεγονότων τα οποία θα πρέπει να αποφασιστούν και για τα οποία υπήρξε διάσταση από τους διαδίκους, είναι κατά πόσο στο σημείο του αλτ, που δεν αμφισβητείται ότι βρέθηκαν τόσο οι κατηγορούμενοι όσο και ο ΜΚ2 με τους ΜΚ3 και ΜΚ8, ο ΜΚ2 τους φώναξε να σταματήσουν για έλεγχο και αυτοί παρέλειψαν με τον κατηγορούμενο 1 να εξυβρίζει τον ΜΚ
40. Περαιτέρω εάν κατά την συνάντηση τους στο καφενείο ο κατηγορούμενος 1 εξύβρισε, επιτέθηκε και απείλησε τον ΜΚ
41. Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο οι κατηγορούμενοι 1 και 2 συνωμότησαν για να κόψουν ξύλα από το κρατικό δάσος χωρίς άδεια ενώ παράλληλα παράνομα μετέφεραν αυτά. Για την διαπίστωση όλων των πιο πάνω απαιτείται να προβώ σε αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας με σκοπό να καταλήξω σε ολοκληρωμένα ευρήματα γεγονότων και τα οποία ακολούθως θα εξεταστούν με την νομική πτυχή των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι μετά την κατάληξη σε ευρήματα έπεται η νομική υπόσταση των αδικημάτων και η κατάληξη ως προς το κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει σε βαθμό πέραν πάσης αμφιβολίας έκαστο εκ των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων. Έχω παρακολουθήσει με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η σχετική νομολογία (βλ. Πελεκάνου v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ., Αυξεντίου v. Διγκλη

(2007)1Β Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002), 1A A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173). Επίσης, λαμβάνω υπόψη μου ότι σε τέτοιου είδους υποθέσεις το ζητούμενο είναι η αξιοπιστία των μαρτύρων και η αποτελεσματικότητα της μαρτυρίας τους με γνώμονα την ασφάλεια της καταδίκης (βλ. Δημήτρης Χρυσοστόμου v. Αστυνομίας,

(2013)2 Α.Α.Δ 724). Προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι οι σχέσεις μεταξύ των κατηγορούμενων 1 και 2 και δη του 1ου με τον ΜΚ2 είναι τεταμένες. Το επίδικο περιστατικό όπως προέκυψε και δεν αμφισβητήθηκε ούτε από την ΜΚ7 δεν είναι το μοναδικό που απασχόλησε τις αρχές μεταξύ των διαδίκων. Αυτό όμως που εξετάζεται στην προκειμένη περίπτωση είναι εάν κατά την επίδικη ημερομηνία οι κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν τα αδικήματα τα οποία από κοινού τους αποδίδονται και εάν ο κατηγορούμενος 1 έδρασε έναντι του ΜΚ2 με τον τρόπο που επίσης περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο. Σε ότι αφορά τα παραδεκτά γεγονότα ως αυτά κατατέθηκαν και εγκρίθηκαν ως τέτοια από το Δικαστήριο αλλά και καταγράφονται ανωτέρω, αυτά αποτελούν πλέον μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Ο ΜΚ1 αναφέρω ότι άφησε καλή εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Ο μάρτυρας αυτός ως εξεταστής της υπόθεσης έλαβε την κατάθεση και καταγγελία του ΜΚ2 και προχώρησε στην έκδοση ενταλμάτων σύλληψης των κατηγορούμενων. Παρέλαβε τα τεκμήρια και τα οποία κατέθεσε και στις οδηγίες που είχε από τους ανωτέρους του ως προς τον τρόπο χειρισμού της υπόθεσης. Η μαρτυρία του δεν έχει σχέση με το περιστατικό μεταξύ των διαδίκων αυτό καθ' εαυτό και τα όσα μετέφερε είναι μέσα από την μαρτυρία που περισυνέλλεξε. Δεν κρίνω ότι ο μάρτυρας αυτός προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει είτε την μια είτε την άλλη πλευρά αλλά παράθεσε τα γεγονότα ως αυτά περιήλθαν στην γνώση του. Από τη μαρτυρία του προκύπτει ότι ο ΜΚ2 προέβη σε καταγγελία εναντίον των κατηγορούμενων 1 και

1. Προέβη σε έρευνες και έλαβε τεκμήρια ενώ αναγνώρισε ότι μεταξύ των κατηγορούμενων και του ΜΚ2 υπήρχαν και στο παρελθόν προβλήματα. Ο ΜΚ4 ομοίως με τον ΜΚ1 είναι τυπικός μάρτυρας του οποίου η μαρτυρία ήταν σαφής και γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στον έλεγχο της ξυλεία ως κλήθηκε να πράξει. Διαπίστωσε ότι αυτός ο σωρός από ξύλα είναι περί το ¼ του κυβικού από πεύκο. Δεν μπορεί να προσδιορίσει πότε αποκόπηκαν και εάν ήταν φρέσκα. Επίσης ανάφερε ότι από το δασονομείο πωλούνται τόσο φρέσκα όσο και ξηρά ξύλα. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και από αυτήν δεν μπορεί να προκύψει ο χρόνος αποκοπής της επίδικης ξυλείας. Επίσης από αυτήν προκύπτει ότι τέτοιου είδους ξυλεία ως αυτή που επιθεώρησε πωλείται πράγματι από το Δασονομείο. Ο ΜΚ5 επίσης γίνεται αποδεκτός ως αξιόπιστος. Η επίσης τυπικής φύσης μαρτυρία του αφορά όχι το επεισόδιο αυτό καθ' εαυτό αλλά τις ενέργειες του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Ήταν το πρόσωπο που μετέβη καθ' υπόδειξη του κατηγορούμενου 2 στην οικία του κατηγορούμενου 1 και εντόπισε τα πριονίδια, φελλούς και τη σφύρα. Ακολούθως μετέβη με τον κατηγορούμενο 2 και στην δική του οικία όπου του υποδείχθηκε μια σωρός από ξύλα τα οποία φωτογραφήθηκαν και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Οι ενέργειες του αυτές, όπως επίσης και οι γραπτές κατηγορίες προς τους κατηγορούμενους δεν αμφισβητήθηκαν. Πέραν των πιο πάνω ο μάρτυρας αναφέρθηκε και στις προσπάθειες του να εντοπίσει περαιτέρω μαρτυρία για το επεισόδιο εντός του καφενείου αλλά δεν βρήκε πρόσωπα διατεθειμένα να δώσουν γραπτή κατάθεση. Δεν διέκρινα το πρόσωπο αυτό να προσπάθησε να βοηθήσει είτε την μια είτε την άλλη πλευρά αλλά αντίθετα ότι παράθεσε με ειλικρίνεια τις ενέργειες του. Δεν δίστασε να αναφέρει ότι είναι πολύ πιθανό να ξύλα που εντόπισε να μεταφέρθηκαν από την οικία του 1ου κατηγορούμενου στην οικία του 2ου. Παράλληλα και αυτός ομοίως με τον ΜΚ1, επιβεβαίωσε ότι μεταξύ κατηγορούμενου 1 και ΜΚ2 υπήρξαν καταγγελίες και παράπονα και σε άλλες περιπτώσεις. Ο ΜΚ6 άφησε ομοίως με τους ανωτέρω μάρτυρες άριστη εντύπωση ως πρόσωπο που παρέθεσε τις ενέργειες του και οι οποίες επί της ουσίας τους δεν αμφισβητήθηκαν. Συνέλαβε τον κατηγορούμενο 1 και έλαβε την ανακριτική του κατάθεση. Σε καμία δε άλλη ενέργεια προέβη. Η τυπικής φύσης εμπλοκή του στην υπόθεση δεν έχει σχέση με την ουσία του επεισοδίου και οι ενέργειες του ήταν σαφείς. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητα της. Η ΜΚ7 ήταν η Λοχίας, σταθμάρχης κατά τον ουσιώδη χρόνο του Αστυνομικού σταθμού Παναγιάς. Συμμετείχε στις έρευνες της παρούσας υπόθεσης και έλαβε μέρος στην υπόδειξη σκηνών και τεκμηρίων από τον κατηγορούμενο
2. Η μαρτυρία της ήταν κρίνω σαφής ως προς αυτές τις ενέργειες της ως καταγράφονται στην κατάθεση της και ουδέν απέκρυψε. Σε κάθε περίπτωση οι ενέργειες αυτές που έλαβαν χώρα δεν αμφισβητήθηκαν. Δεν παραβλέπω ότι οι θέσεις που τέθηκαν κατά την ένορκη μαρτυρία των κατηγορούμενων και δη του κατηγορούμενου 1 ως προς συγκεκριμένες στιχομυθίες μεταξύ αυτής και του κατηγορούμενου κατά τη σύλληψη του δεν υποβλήθηκαν στην ίδια που θα ήταν και το αρμόδιο πρόσωπο να απαντήσει. Δεν κρίνω ότι η μάρτυρας προσήλθε με σκοπό να βοηθήσει την εκδοχή του ΜΚ2 και στηρίξει αυτή, παρά ταύτα δεν μπορώ να μην διακρίνω μια διστακτικότητα στις απαντήσεις της σε ότι αφορά το ιστορικό και διαφορές του κατηγορούμενου 1 με τον ΜΚ
3. Σε αντίθεση με τους ΜΚ1 και ΜΚ5 απάντησε αρχικά ότι υπάρχουν προβλήματα με τους κατηγορούμενους γενικά χωρίς να περιορίζει ότι αυτά αφορούν τις σχέσεις τους με τον ΜΚ2 αλλά εν τέλει αποδέχθηκε ότι υπάρχουν διαφορές μεταξύ των και αυτές απασχόλησαν πράγματι τα τελευταία χρόνια το σταθμό Παναγιάς. Δεν κρίνω ότι σκόπιμα απέκρυψε τις διαφορές αυτές παρά το δισταγμό με τον οποίο ήταν ορατό ότι απάντησε. Επιπλέον δεν μου διαφεύγει ότι η ίδια ανάφερε ότι λήφθηκαν καταθέσεις και από άλλα πρόσωπα των οποίων όμως η μαρτυρία δεν κρίθηκε «χρήσιμη» να την παρουσιάσει η κατηγορούσα αρχή. Σε τι συνίσταται βέβαια αυτή χρήσιμη μαρτυρία δεν ανέλυσε. Προκύπτει και από τη μαρτυρία της ότι μεταξύ κατηγορούμενου 1 και ΜΚ2 υπήρχαν συγκρούσεις και διαφορές που απασχόλησαν την Αστυνομία. Άλλο σημείο της μαρτυρίας της αποτελεί το κατά πόσο ήταν πράγματι γνώστης των λεπτομερειών της παρούσας υπόθεσης και δη των ερευνών και πως εν τέλει αυτές οδηγήθηκαν στην καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 παρουσίασε αποδείξεις ότι έκοψε τα ξύλα κατόπιν άδειας και ως εκ τούτου κατηγορήθηκε για την μεταφορά τους. Παρά ταύτα η κατηγορία αυτή προωθήθηκε. Η έλλειψη γνώση της ΜΚ7 επί του σημείου τούτου βέβαια δεν πλήττει την αξιοπιστία της. Το σημείο αυτό όμως της μαρτυρίας της λαμβάνεται υπόψη σε συνδυασμό με την θέση του κατηγορούμενου 1 ότι παρουσίασε εξαρχής στην αστυνομία τις αποδείξεις αγοράς των ξύλων αλλά και των αδειών αποκοπής. Κατά τα λοιπά η μαρτυρία της είναι ανεξάρτητη από το επίδικο επεισόδιο και ως εκ τούτου δεν προσφέρει οτιδήποτε επί της ουσίας των αντιφατικών εκδοχών των δύο πλευρών πέραν των πιο πάνω, ήτοι ότι υπήρχαν διαφορές μεταξύ των διαδίκων αλλά και ότι ο κατηγορούμενος 1 παρουσίασε άδεια για την αποκοπή ξυλείας. Η ουσιώδης τώρα, για το επίδικο συμβάν, μαρτυρία, αναμφίβολα είναι η μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ
4. Ο μεν ΜΚ2 είναι ο παραπονούμενος ως δέκτης ισχυριζόμενων πράξεων από τον κατηγορούμενο 1 και οι δε ΜΚ3 και ΜΚ8 παριστάμενα στη σκηνή πρόσωπα. Η μαρτυρία τους έχει ιδιαίτερη σημασία λαμβάνοντας υπόψη μου και τη φύση των κατηγοριών 4 μέχρι και 8 αλλά και την απουσία άλλης σχετικής πέραν της δικής τους μαρτυρίας. Ο ΜΚ2 έχει παρουσιάσει μια συγκεκριμένη εκδοχή η οποία αφορά το σημείο συνάντησης των διαδίκων στο δρόμο εντός της κοινότητας αλλά και τα όσα εκεί ισχυρίστηκε ότι διαδραματίστηκαν αλλά και τη σκηνή στο καφενείο. Η συνολική εικόνα που αποκόμισα, παρακολουθώντας το πρόσωπο αυτό από το εδώλιο του μάρτυρα πολύ προσεκτικά, οφείλω να αναφέρω εξαρχής ότι έχει προβληματίσει το Δικαστήριο τόσο αναφορικά με τα κίνητρα και προθέσεις του όσο και αναφορικά με τις λεπτομέρειες των ισχυριζόμενων συμβάντων. Καταρχήν το πρόσωπο αυτό προκύπτει, παρά την έντεχνη προσπάθεια του να αποκρύψει και αποδώσει ελάχιστη σημασία, να έχει διαφορές με τον κατηγορούμενο 1 για τις οποίες και οδηγήθηκαν και στο παρελθόν τόσο στα Δικαστήρια όσο και σε καταγγελίες στην Αστυνομία. Η προσπάθεια του να αποδώσει αυτές τις διαφορές αποκλειστικά στα πλαίσια των καθηκόντων του δεν θεωρώ ότι ήταν επιτυχής καθότι έχει προκύψει ότι υποβλήθηκαν καταγγελίες εναντίον του κατηγορούμενου 1 και για θέματα που αφορούν άσχετα ζητήματα όπως τον πατέρα του. Σαφέστατα και το Δικαστήριο δεν θα αποφανθεί ή εξετάσει τις οιεσδήποτε άλλες διαφορές των διαδίκων παρά ταύτα δεν μπορεί να θεωρηθεί επουσιώδες το ότι μεταξύ των εκκρεμούν διαφορές. Πέραν των επομένως ενδεχόμενων κινήτρων και σχέσεων τους και επί της ουσίας της εκδοχής του ΜΚ2 αναφορικά με το επίδικο περιστατικό παρουσιάζονται τέτοιες αδυναμίες, αν όχι και αντιφάσεις, οι οποίες έχουν προβληματίσει σε μεγάλο βαθμό και καθιστούν εν τέλει επικίνδυνο για το Δικαστήριο να βασίσει επ' αυτής ασφαλή ευρήματα επί γεγονότων. Η κατάληξη μου αυτή προκύπτει πέραν από την μαρτυρία του αυτή καθ' εαυτή και με βάση το συσχετισμό και αντιπαραβολή της με την μαρτυρία των ΜΚ3 και ΜΚ8 με τις οποίες και υπάρχουν ουσιώδεις διαφορές. Πολλές δε από τις θέσεις του συγκρούονται ακόμα και με την λογική, που αποτελεί δείκτη αξιολόγησης. Καταρχήν και με αναφορά στο επίδικο επεισόδιο φέρει το όχημα στο οποίο βρισκόταν να είναι σε αλτ. Καμία αναφορά όμως κάνει στο ότι αυτό ήταν σταματημένο ή έστω με μικρή ταχύτητα. Ακόμα όμως και να θεωρηθεί ότι αυτό ήταν σταματημένο στο αλτ δεν επεξηγεί πως βλέποντας ένα πράσινο διπλοκάμπινο να κινείται από το κέντρο του χωριού πρόλαβε να δει τόσο τους επιβάτες και να τους αναγνωρίσει, την «κάσια» που έφερε μάλιστα φρεσκοκομμένα ξύλα και παράλληλα να τους κάνει σήμα να σταματήσουν για έλεγχο. Καμία αναφορά κάνει στην κατάθεση του περί του ότι κατέβηκε από το όχημα και έγνεψε στο όχημα αυτό να σταματήσει. Ακόμα όμως και αργότερα που η θέση αυτή τέθηκε κατά την αντεξέταση του δεν επεξηγεί πως πρόλαβε να σταματήσει και πως ακριβώς έγινε το σήμα. Το γεγονός ότι μόνο όταν αμφισβητήθηκε η θέση του κατά την αντεξέταση του δίδει πλέον λεπτομέρειες προβληματίζει. Πέραν τούτου όμως και επί της ουσία της εκδοχής του δεν επεξηγεί πως ένα όχημα και δη αυτό που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 1, κινούμενο σε δημόσιο δρόμο, ήταν δυνατό να ήταν ορατό από τον ΜΚ2 σε τέτοιο βαθμό που να μπορεί να δει το περιεχόμενο της «κάσιας», να αναγνωρίσει το περιεχόμενο, είδος και όγκο, ήτοι ότι ήταν ξυλεία από πεύκο και ειδικότερα περίπου μισό κυβικό και μάλιστα φρεσκοκομμένη, χωρίς αυτό το όχημα να είναι σταματημένο. Φέρει δε τον κατηγορούμενο 1 να σταμάτησε στιγμιαία. Δεν παραβλέπω ότι η λογική επιτάσσει να είδε πρώτα τις πιο πάνω λεπτομέρειες και να ήθελε να ασκήσει έλεγχο και άρα μετά να ζήτησε από το όχημα αυτό να σταματήσει. Και εάν είναι έτσι τότε πως πρόλαβε εν κινήσει του οχήματος να είδε όλα τα πιο πάνω και ταυτόχρονα να έκανε σήμα στον οδηγό. Η θέση του δε αυτή ότι κατέβηκε και έκανε σήμα και τότε ο κατηγορούμενος τον εξύβρισε περιπλέκει ακόμα πιο πολύ την ασαφή εικόνα ενώ δεν συνάδει με την κατάθεση του εις την οποία καμία αναφορά κάνει στο ότι κατέβηκε από το όχημα για να προβεί σε σήμα στον οδηγό να σταματήσει. Πέραν όμως της ασαφούς δικής του εκδοχής και οι θέσεις των ΜΚ3 και ΜΚ8 είναι αντιφατικές και επίσης προβληματίζουν. Ο μεν ΜΚ3 αναφέρει στην κατάθεση του ότι είδαν το όχημα φορτωμένο ξύλα και του έγνεψε να σταματήσει. Καμία αναφορά κάνει σε διαπίστωση της ταυτότητας των επιβαινόντων. Επίσης αναφέρεται σε σήμα μέσα από το αυτοκίνητο και ότι του φώναξε «σταμάτα» και κατέβηκε μάλιστα μετά τα πιο πάνω από το αυτοκίνητο και συνέχισε να γνέφει. Εύλογα προκύπτει το ερωτηματικό πως είναι δυνατό να είδαν το όχημα, φορτωμένο ξύλα, να του έκανε ο ΜΚ2 σήμα να σταματήσει, να κατέβηκε, να του έγνεψε και αυτός να εξύβρισε και να συνέχισε την πορεία του. Αυτό που προκαλεί ερωτήματα είναι από ποια απόσταση είδαν το όχημα για να προλάβει ο ΜΚ2 να προβεί σε όλες αυτές τις ενέργειες. Ο δε ΜΚ8 επί του ίδιου σημείου αναφέρει ο ΜΚ2 έκανε σήμα σε όχημα που περνούσε από τη διασταύρωση και όταν αυτό πλησίασε διαπίστωσε ότι ήταν ο κατηγορούμενος ο οποίος όμως δεν σταμάτησε και συνέχισε αφού τους έβρισε. Καμία αναφορά γίνεται στο ότι ο ΜΚ2 κατέβηκε από το αυτοκίνητο, από όπου αρχικά έκανε σήμα, ως ο ΜΚ3 ανάφερε, συνεχίζοντας να του γνέφει. Και ο ΜΚ8 είδε την ξυλεία και μάλιστα υπολόγισε αυτή με το μάτι σε περίπου μισό κυβικό χωρίς αυτό να επεξηγείται πως ήταν ορατό κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψαν. Πέραν όμως των πιο πάνω που αφορούν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε η συνάντηση στο δρόμο, αυτό που περαιτέρω προβληματίζει, με δεδομένο τον ισχυρισμό των μαρτύρων ότι οι αναφορές του κατηγορούμενου 1 προς τον ΜΚ2 έγιναν δυνατά και τις άκουσαν, είναι και το περιεχόμενο αυτών. Ο ΜΚ2 επέμεινε ότι ο κατηγορούμενος 1 του είπε «εν γαμιέσαι ήβραμε σε μπελά δαπάνω». Παρά ταύτα τόσο ο ΜΚ3 όσο και ο ΜΚ8 περιορίζουν την αναφορά που τόσο καθαρά άκουσαν ως ισχυρίζονται στη φράση «Εν γαμιέστε» (ΜΚ3) και ο δε ΜΚ8 στη φράση «Δεν γαμιέσαι». Μπορεί η ουσία της ισχυριζόμενης φράσης να είναι η ίδια αλλά έχει σαφή διαφοροποίηση εάν αυτή αφορούσε αποκλειστικά τον ΜΚ2 ως ο ίδιος και ο ΜΚ8 ισχυρίστηκε ή εάν αφορούσε όλους ως η θέση στο πληθυντικό που του αποδίδει ο ΜΚ3 αλλά και κατά πόσο περιλάμβανε και συνέχεια ως ο ΜΚ2 επέμεινε. Και εάν η θέση του αυτή είναι η αληθής και η ύβρις αυτή τέθηκε από τον κατηγορούμενο 1 τόσο καθαρά και δυνατά γιατί δεν την άκουσαν και να την μεταφέρουν αυτούσια. Είναι λογικό και θεμιτό ότι σε τέτοιες περιπτώσεις που διαφορετικά πρόσωπα είναι παρόντα στην ίδια σκηνή ανάλογα με το σημείο στο οποίο βρίσκονται, την απόσταση και οτιδήποτε άλλο που διαφοροποιεί τη θέση τους να είναι δυνατό να ακούσουν μέρος κάποιας συζήτησης ή να έχουν εκλάβει διαφοροποιημένα αυτή. Στην προκειμένη όμως περίπτωση δεν έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια τέτοια κατάσταση. Αντίθετα και οι 3 ΜΚ φέρουν τον εαυτό τους στο ίδιο σημείο έχοντας ακούσει καθαρά τι ισχυρίζονται ότι είπε ο κατηγορούμενος
5. Υπό αυτές τις περιστάσεις λοιπόν δεν είναι δυνατό να έχουν ταυτόχρονα ακούσει δυνατά και καθαρά τον κατηγορούμενο 1 αλλά να μεταφέρουν διαφοροποιημένη κατά 3 τρόπους την αποδιδόμενη φράση. Ακολούθως των πιο πάνω γεγονότων εκείνο που προβληματίζει είναι και οι θέσεις του για τα μετέπειτα γεγονότα. Ενώ αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 παρέλειψε να σταματήσει για έλεγχο σε σήμα δασοφύλακα και μάλιστα τον εξύβρισε δεν μεταβαίνει στην αστυνομία άμεσα, παρά το ότι αυτή ήταν η πρόθεση του, αλλά μεταβαίνει σε καφενείο μαζί με τους συναδέλφους του. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι αφού έφτασαν στο καφενείο και κάθισαν και έπιναν καφέ, έφτασε ο κατηγορούμενος 1 με το αυτοκίνητο του και τον κατηγορούμενο 2 και αφού σταμάτησε του είπε «τώρα να κατέβω κάτω να πιώ τον καφέ μου και να λογαριαστούμε». Αφού στάθμευσε προχώρησε προς το καφενείο και ανεβαίνοντας στη βεράντα άρχισε να του φωνάζει ότι του έκανε πολλά κακά και του ζητούσε να σταματήσει. Αφού του είπε ότι θα τον καταγγείλει γιατί δεν σταμάτησε για έλεγχο και γιατί τον εξύβρισε, ο κατηγορούμενος 1 εκνευρίστηκε, άρπαξε μια καρέκλα και τη σήκωσε ψηλά και άρχισε να κατευθύνεται προς το μέρος του και να φωνάζει «εν τζιαι να σου δώσω έναν πάτσο εν να σε κάμω κομματούθκια». Τότε ο κατηγορούμενος 2 τον σταμάτησε λέγοντας του ότι θα πάει φυλακή και ο κατηγορούμενος 1 του απάντησε «εγώ 8 μήνες εν να πάω φυλακή». Η εκδοχή του ΜΚ2 και σε αυτό το σημείο παρουσιάζει αδυναμίες που προβληματίζουν ως προς την πλήρη αλήθεια της. Φέρει τον κατηγορούμενο 1 να του απευθύνει τον λόγο και να ζητά εξηγήσεις ζητώντας του να σταματήσει, ανεβαίνοντας στην βεράντα χωρίς όμως να επεξηγεί πως και τι μεσολάβησε μέχρι αυτός να βρεθεί σε χώρο που είχε καρέκλα. Παράλληλα αναφέρει ότι ένιωσε προσβεβλημένος από την απειλή ότι θα κατέβει για να λογαριαστούν και φόβο όταν του είπε ότι θα τον κάνει «κομματούθκια» καθότι με αυτούς τους ανθρώπους έσβηνε μαζί φωτιές και είναι προϊστάμενος τους. Σημειώνω όμως ότι στην προφορική του μαρτυρία επεξηγώντας το περιστατικό αντιφατικά αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 αφού τον απείλησε κινήθηκε προς το μέρος που καθόταν ο κατηγορούμενος 2, πήρε μια καρέκλα και κινήθηκε με ξεκάθαρη πρόθεση να τον κτυπήσει. Προκύπτει επομένως εύλογα ένα κενό διάστημα μεταξύ της εισόδου των κατηγορουμένων και της ισχυριζόμενης επίθεσης με την καρέκλα. Πως εφόσον στην κατάθεση του φέρει τον κατηγορούμενο 1 να ξεκινά να απειλεί μόλις ήρθε από το σημείο που ανεβαίνει στη βεράντα και αμέσως να πιάνει μια καρέκλα από αυτήν εν τέλει να αναφέρει αντιφατικά στην προφορική του μαρτυρία ότι πλησίασε το χώρο που καθόταν ο κατηγορούμενος 2 και να πιάνει μια καρέκλα από εκεί. Η αντίφαση αυτή αφήνει ένα κενό χρονικό διάστημα εντός του οποίου δεν προκύπτει τι μεσολάβησε μεταξύ των διαδίκων. Ομοίως με την σκηνή όμως στο αλτ, και στην παρούσα περίπτωση στο καφενείο, πέραν των αδυναμιών της ίδιας της εκδοχής του ΜΚ2, αυτή φαίνεται να συγκρούεται σε ουσιώδη σημεία της και με τα όσα οι ΜΚ3 και ΜΚ8 ανέφεραν. Επί του σημείου τούτου ο ΜΚ3 αναφέρει ότι αφού οι κατηγορούμενοι έφτασαν στο καφενείο ο 2ος κατηγορούμενος έκατσε σε σημείο μπροστά τους και ο κατηγορούμενος 1 κινήθηκε προς τον ΜΚ2 και άρχισαν να συζητούν. Ο 1ος κατη/νος έλεγε στον ΜΚ2 ότι δεν τον φοβάται και ο ΜΚ2 του είπε ότι θα τον καταγγείλει. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε «Εν σε φούμαι εν να σε κάμω κομματούθκια». Τότε πήγε στο τραπέζι του κατηγορούμενου 2 έκατσε προ στιγμής, μετά ανασήκωσε μια καρέκλα λίγο πάνω αλλά όχι ψηλά. Τότε ο κατηγορούμενος 2 του είπε να κάτσει κάτω γιατί θα πάει φυλακή και τότε ο κατηγορούμενος 1 τον άκουσε και έκατσε ήσυχος. Η εκδοχή αυτή του ΜΚ3 παρά το ότι ομοιάζει με αυτήν του ΜΚ2 εν τούτοις διαφέρει σε σημαντικά σημεία, με δεδομένο ότι και πάλι ο ΜΚ3 φέρει τον εαυτό του να κάθεται με τον ΜΚ2 και τον ΜΚ8, στο ίδιο σημείο και να ακούει καθαρά και αυτούσια όλα όσα έλαβαν χώρα. Παρά ταύτα, φέρει σε αντίθεση με τον ΜΚ2, τον τελευταίο με τον κατηγορούμενο 1 να συζητούν αλλά καμία αναφορά κάνει στο περιεχόμενο αυτής της συζήτησης. Παράλληλα καμία αναφορά κάνει σε «πάτσο» αλλά σε αναφορά του κατηγορούμενου 2 ότι δεν τον φοβάται. Ακόμα όμως και στο σημείο της καρέκλας ο ΜΚ3 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 επέστρεψε στο τραπέζι του 2ου, κάθισε προ στιγμής και σηκώθηκε ανασήκωσε μια καρέκλα, όχι ψηλά. Ο ΜΚ2 επί τούτου του σημείου παρουσίασε μια εντελώς άλλη εκδοχή περί του ότι ο κατη/νος 1 σήκωσε ψηλά μια καρέκλα και κινήθηκε προς το μέρος του με εμφανή πρόθεση να τον κτυπήσει. Επίσης στη θέση ότι ο κατη/νος 2 του ζήτησε να ηρεμήσει για να μην πάει φυλακή και απάντησε ότι θα πάει 8 μήνες ο ΜΚ3 καμία τέτοια αναφορά σε απάντηση του κατη/νου 1 κάνει και δη με το συγκεκριμένο περιεχόμενο. Δεν παραβλέπω μάλιστα ότι σε αντίθεση με την αρχική του εκδοχή ο ΜΚ3 ερωτηθείς γιατί ο κατη/νος 1 έπιασε καρέκλα απάντησε με ερώτηση «Φαντάζομαι με απειλητικό σκοπό;». Μια ξεκάθαρα απειλητική κίνηση ως την περιέγραψε ο ΜΚ2 θα αναμενόταν να γίνει αντιληπτή και από τον ΜΚ3 παριστάμενο ακριβώς στο σημείο ως τέτοια. Παράλληλα με τους ΜΚ2 και ΜΚ3 ο ΜΚ8 δίδει και αυτός τη δική του διαφοροποιημένη εκδοχή περί του ότι ο κατηγορούμενος 2 αφίχθηκε στο καφενείο και άρχισε να φωνάζει και μάλιστα ότι έλεγε στον ΜΚ2 ότι καταστρέφει το χωριό του και ότι είναι εγκληματίας, φράσεις που ουδείς άλλος εκ των παρισταμένων ΜΚ2 και ΜΚ3 ανέφερε. Παράλληλα ότι τον απείλησε με τη φράση «Θα σου κόψω το κεφάλι σου, θα σε κάμω κομματούθκια». Τότε σήκωσε καρέκλα και κινήθηκε απειλητικά προς τον ΜΚ2 και ο κατη/νος 2 τον σταμάτησε και του είπε ότι θα πάει φυλακή ενώ ο κατ/νος 1 του είπε ότι θα θυσιάσει 8 μήνες. Ουσιώδης διαφοροποίηση και των φράσεων αλλά και των όλων κινήσεων και φάσματος αυτών που είναι κρίνω προφανή. Δεν παραβλέπω παράλληλα ότι αμφότεροι οι ΜΚ3 και ΜΚ8 είναι υφιστάμενοι του ΜΚ2 ενώ ο ΜΚ8 δεν αρνήθηκε ότι έδωσε την κατάθεση του μετά από 10 ημέρες από το επεισόδιο και ότι στο μεταξύ ο κατηγορούμενος 1 τον κατήγγειλε στα πλαίσια της εργασίας του. Επιπλέον ότι παρά την θέση του ΜΚ2, ουδείς εκ των ΜΚ3 και ΜΚ8 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 ευρισκόμενος στο όχημα του έξω από το καφενείο απεύθυνε το λόγο στον ΜΚ2 αναφέροντας του ότι θα πιεί τον καφέ του και θα λογαριαστούν, κάτι που θα ανέμενε κανείς να ακούσουν εφόσον κάθονταν μαζί στο καφενείο εκείνη τη στιγμή. Με βάση τα ανωτέρω σημεία επομένως κρίνω ότι η εκδοχή του ΜΚ2 παρουσιάζει τέτοιες αδυναμίες και αντιφάσεις και δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι αποτελεί την αληθή και πλήρη εικόνα των όσων έλαβαν χώρα την επίδικη ημερομηνία. Πέραν όμως των αδυναμιών στην εκδοχή οφείλω να λάβω και λαμβάνω υπόψη μου και την όλη εικόνα και στάση του ΜΚ2 στο εδώλιο του μάρτυρα σε συνδυασμό με τις διαφορές που προκύπτει να είχε με τον κατηγορούμενο 1, κάτι που αναγνώρισαν και οι μάρτυρες αστυνομικοί στου σταθμού Παναγιάς, γεγονός που προβληματίζει και ως προς τα κίνητρα του. Παρά το ότι ο ίδιος αρνήθηκε οιοδήποτε αλλότριο κίνητρο στην καταγγελία που υπέβαλε εντούτοις δεν αμφισβήτησε ότι μεταξύ του ιδίου και του κατηγορούμενου 1 υπάρχουν διαφορές. Ανάφερε ότι μετά από επεισόδιο του κατηγορούμενου 1 με άλλο συνάδελφο του εισηγήθηκε την μετάθεση του πρώτου. Ανάφερε ότι λόγω κάποιας ισχυριζόμενης διαφήμισης στο διαδίκτυο για πώληση ξυλείας απέστειλε λειτουργούς στην οικία του για έρευνα χωρίς να εντοπίσει κάτι μεμπτό. Παράλληλα δεν αμφισβήτησε ότι ο κατηγορούμενος 1 συνελήφθη για υπόθεση σχετιζόμενη με τον πατέρα του παρόλα αυτά αργότερα ανάφερε ότι δεν θυμάται αυτή την περίπτωση. Ενώ δηλώνει άγνοια για διαφωνίες συγχωριανών με τα μέλη του δασικού σταθμού παράλληλα αποδέχεται ότι έγινε διαμαρτυρία και ότι υποβλήθηκαν καταγγελίες και εναντίον του και διορίστηκε ερευνών λειτουργός. Ομοίως με τα πιο πάνω ασαφή παρέμεινε η μαρτυρία του και ως προς την διάπραξη των αδικημάτων που σχετίζονται με τη ξυλεία. Ενώ αποδέχεται ότι ουδέποτε καταγγέλθηκε οιοσδήποτε για μεταφορά ξυλείας αναφέρει ότι εντός του χωριού μπορεί να γίνει μετακίνηση αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση όφειλαν οι κατηγορούμενοι να σταματήσουν για έλεγχο. Υπενθυμίζω όμως ότι οι κατηγορούμενοι δεν αντιμετωπίζουν οιοδήποτε αδίκημα παράλειψης να σταματήσουν σε σήμα δασοφύλακα για έλεγχο. Επιπλέον ενώ ομοίως με τους ΜΚ3 και ΜΚ8 αναφέρονται σε αρκετά άλλα πρόσωπα που θα μπορούσαν να στηρίξουν την εκδοχή τους εντούτοις καμία τέτοια μαρτυρία παρουσιάστηκε ενώ παράλληλα ο ίδιος αναφέρει ότι στην αστυνομία δεν ανάφερε ποιοι άλλοι ήταν εκεί καθότι δεν το θεώρησε απαραίτητο. Παραβλέπει όμως ότι η θέση του αυτή δεν στοιχειοθετείται μέσα από την κατάθεση του στην οποία κάνει σαφή αναφορά σε 4 άτομα πέραν των συναδέλφων τους και τους οποίους μάλιστα κατονομάζει. Η παράλειψη του αυτή να αναφερθεί σε αυτά τα άτομα σε συνδυασμό με την απουσία σχετικής μαρτυρίας αυτών αλλά και τη θέση του ΜΚ1 ότι τα άλλα άτομα δεν ήθελαν να δώσουν κατάθεση προβληματίζει ακόμα περισσότερο ως προς τα πραγματικά κίνητρα του. Από την μαρτυρία του ΜΚ2 δεν κρίνω ότι μπορούν να προκύψουν σαφή γεγονότα της επίδικης ημερομηνίας. Πέραν του ότι τη συγκεκριμένη ημερομηνία ενδεχόμενα να είχε δει το όχημα του κατηγορούμενου 1 φορτωμένο με ξύλα και να είπε σε αυτόν ότι θα τον καταγγείλει με τον κατηγορούμενο 1 να αντιδρά και να συζητούν στο καφενείο δεν μπορώ ενόψει της υφής της μαρτυρίας του να αποδεχτώ οτιδήποτε άλλο ως πραγματικό γεγονός και πλήρως αληθές. Οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ του ΜΚ2 και του κατηγορούμενου 1, η όλη υφή της μαρτυρίας του, αδυναμίες και αντιφάσεις αλλά και ουσιώδεις διαφοροποιήσεις με τη θέση των ΜΚ3 και ΜΚ8 καθιστούν την μαρτυρία του αδύναμη και υποκείμενη σε απόρριψη. Ο ΜΚ3 τώρα ομοίως με τον ΜΚ2 για τους λόγους που θα διαφανούν κατωτέρω αλλά και λόγω των όσων ανάφερα ήδη για την δική του μαρτυρία στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας του ΜΚ2, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μάρτυρας της πλήρους αλήθειας. Πέραν των όσων έχω αναφέρει για την διαφοροποίηση της δικής του εκδοχής επί των ουσιωδών σημείων της ισχυριζόμενης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου 1 από αυτήν που έθεσε ο ΜΚ2 και η δική του μαρτυρία, αυτή καθ΄ εαυτή έχει αδυναμίες, αρχής γενομένης με το κατά πόσο το όσα μετέφερε είναι τα όσα ο ίδιος είδε ή τα όσα εν τέλει ο ΜΚ2 του μετέφερε. Καταρχήν δεν επεξηγεί πως είναι δυνατό να είδαν από απόσταση ένα όχημα να είναι φορτωμένο ξύλα να κινείται και παράλληλα ο ΜΚ2 να του κάνει σήμα ευρισκόμενος εντός του οχήματος να σταματήσει αλλά και να του φωνάζει. Ενώ ισχυρίζεται ότι έλαβαν χώρα τα πιο πάνω παράλληλα αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν σταμάτησε αντίθετα τους έβρισε και συνέχισε. Πως είναι δυνατό όμως κινούμενο το όχημα του κατηγορούμενου 1 ο ΜΚ2 να τους έγνεψε, να τους φώναξε και να κατέβηκε από το αυτοκίνητο αλλά παράλληλα ο κατηγορούμενος 1 να τους έβρισε και να συνέχισε να οδηγεί. Πως συνάδει επίσης η εκδοχή του αυτή περί συνεχούς κίνησης του κατηγορούμενου 1 με τη θέση ότι τους έβρισε «σιγά». Πως μέσα σε αυτό το πλέγμα γεγονότων εντός μιας στιγμής άκουσε τόσο καθαρά μια φράση που τέθηκε «σιγά» αλλά την άκουσε ουσιωδώς διαφοροποιημένη από το πως την εξέλαβαν οι άλλοι που ήταν παρόντες στο ίδιο μέρος. Κατά την αντεξέταση του δε δεν δίστασε στα εύλογα ερωτήματα πως τον άκουσε εφόσον ήταν σιγά που μίλησε να πει ότι ήταν σιγά μεν αλλά αρκετά δυνατά για να την ακούσει. Παράλληλα ουδόλως επεξήγησε τον λόγο για τον οποίο ενώ τους εξύβρισε όλους με την φράση «Εν γαμιέστε» ο ίδιος δεν είχε παράπονο και δεν κατήγγειλε τον κατηγορούμενο
6. Ενώ αναφέρεται σε συζήτηση μεταξύ ΜΚ2 και κατηγορούμενου 1 στο καφενείο δεν αναφέρει το περιεχόμενο αυτής παρά ταύτα αναφέρεται ότι η συζήτηση αυτή ήταν έντονη και δυνατή. Εντύπωση δε προκαλεί το πως εξέλαβε ο ίδιος τις ενέργειες του κατηγορούμενου 1 διερωτώμενος ότι φαντάζεται με απειλητικό σκοπό καθότι κινήθηκε προς τον ΜΚ2 και απαντώντας με ερώτηση. Παρά ταύτα σε κανένα σημείο της κατάθεσης του ή της κυρίως εξέτασης του ανάφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 κινήθηκε προς τον ΜΚ2 παρά μόνο αντεξεταζόμενος και μάλιστα υποθέτοντας και διερωτώμενος. Πέραν των πιο πάνω συμφώνησε ότι δεν είναι κάτι περίεργο να μεταφέρονται ξύλα εντός του χωριού και είναι κάτι που γίνεται καθημερινά και η παρούσα είναι η μοναδική καταγγελία. Παράλληλα ανάφερε ότι έλεγχος γίνεται όταν υπάρχει υποψία ότι δεν υπάρχει άδεια ενώ ο κατηγορούμενος σε άλλη περίπτωση που τον έλεγξε είχε απόδειξη. Τέλος ο ΜΚ3 δεν αμφισβήτησε αλλά αντίθετα δέχτηκε ότι ο κατηγορούμενος έχει διαφορές με τον ΜΚ2 και αυτό το άκουσε καθότι ο ίδιος μετατέθηκε στη Παναγιά εφόσον ο κατηγορούμενος 1 είχε μετατεθεί. Έχοντας υπόψη μου τα ανωτέρω κρίνω ότι η μαρτυρία του ΜΚ3 με δεδομένο ότι αυτός ήταν υφιστάμενος του ΜΚ2 κατά τον ουσιώδη χρόνο σε συνδυασμό με τα κενά και αδυναμίες της δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως η πλήρης αλήθεια και απορρίπτεται πέραν των μη αμφισβητούμενων και κοινά αποδεκτών γεγονότων. Ο ΜΚ8 ομοίως δεν άφησε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της πλήρους αλήθειας. Καταρχήν προβληματισμό, πέραν των κινήτρων του ως υφιστάμενος κατά τον ουσιώδη χρόνο του ΜΚ2 αλλά έχοντας και ο ίδιος διαφορές με τον κατηγορούμενο 1, δημιουργεί ο χρόνος κατά τον οποίο έδωσε κατάθεση. Ενώ ο ΜΚ2 δίδει την κατάθεση του και υποβάλλει καταγγελία στις 8/3/2016 ήτοι την ίδια ημερομηνία με το συμβάν και ο ΜΚ3 στις 09/03/2016 ήτοι την επόμενη, ο ίδιος δίδει κατάθεση στις 18/3/2016 ήτοι 10 ημέρες μετά. Θα αναμενόταν όντας αυτόπτης μάρτυρας να έδινε κατάθεση σε ποιο σύντομο χρόνο. Παρά ταύτα όμως η εκδοχή του παρουσιάζει σημαντικές αδυναμίες και οι οποίες καθιστούν και τη δική του μαρτυρία απορριπτέα. Επιμένει και ο ΜΚ8 στην θέση ότι όντας εντός του οχήματος και μάλιστα στη θέση του οδηγού είδε ένα πράσινο διπλοκάμπινο φορτωμένο με μισό κυβικό καυσόξυλα. Πως διαπίστωσε επακριβώς την ποσότητα όντας οδηγός σε ένα κινούμενο όχημα δεν επεξηγήθηκε. Ακολούθως ουδεμία αναφορά κάνει σε οιαδήποτε στάση του οχήματος τούτου πέραν του ότι όταν πλησίασε τους έβρισε με τη φράση «Εν γαμιέσαι» και συνέχισε την πορεία του. Πως ευρισκόμενο σε κίνηση το όχημα άκουσε αυτή τη φράση επίσης δεν μπορεί να γίνει αντιληπτό. Παράλληλα όμως δεν μπορεί να διαφύγει της προσοχής μου ότι η δική του εκδοχή επί του σημείου τούτου για τους λόγους που τέθηκαν ανωτέρω στα πλαίσια της αξιολόγησης του ΜΚ2 δεν συνάδει με των λοιπών παριστάμενων ήτοι των ΜΚ2 και ΜΚ
7. Ομοίως και ο ίδιος ο ΜΚ8 ουδεμία αναφορά κάνει σε απειλή από τον κατηγορούμενο 1 προς τον ΜΚ2 όντας εντός του οχήματος έξω από το καφενείο αλλά σε άλλου περιεχομένου συζητήσεις και φερόμενες απειλές που ουδόλως σχετίζονται ούτε με τα όσα ο ΜΚ2 ούτε ο ΜΚ3 ανέφεραν. Η όλη εκδοχή και μαρτυρία του ΜΚ8 δόθηκε σε ένα κλίμα αβεβαιότητας και δισταγμού με τον ίδιο να προσθέτει αντεξεταζόμενος λεπτομέρειες που δεν κατέθεσε αρχικά ούτε στην κατάθεση του ούτε και στην κυρίως εξέταση του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα ότι στο αλτ ο κατηγορούμενος προχώρησε ευθεία μετά το σήμα αλλά νομίζει ότι ελάττωσε ταχύτητα, η εξύβριση σε αυτό το σημείο ήταν σε έντονο ύφος με σκοπό να ακουστεί, παρά ταύτα και ο ίδιος άκουσε κάτι εντελώς διαφορετικό από ότι οι ΜΚ2 και ΜΚ
8. Η όλη μαρτυρία του ΜΚ8 με τις αδυναμίες της σε συνδυασμό με τις ουσιώδεις αντιφάσεις από τα όσα οι ΜΚ2 και ΜΚ3 ανέφεραν δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο εξαγωγής συμπερασμάτων και ευρημάτων και ως τέτοια απορρίπτεται. Ο κατηγορούμενος 1 από την άλλη έδωσε ομοίως με τον κατηγορούμενο 2 ένορκη μαρτυρία και η οποία χρήζει αξιολόγησης. Οφείλω να αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος 1 άφησε καλή εντύπωση και εικόνα στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Δεν παραβλέπω ότι ο ίδιος δέχτηκε ότι με τον ΜΚ2 έχουν διαφορές και ότι καταγγέλθηκε επανειλημμένα από τον ίδιο γεγονός που αν τέλει αποδέχθηκαν και οι μάρτυρες από τον αστυνομικό σταθμό Παναγιάς. Παρά ταύτα όμως η εκδοχή του ως προς τα γεγονότα της επίδικης ημερομηνίας παρέμεινε σταθερή εξαρχής ενώ υποστηρίζεται και από την έγγραφη μαρτυρία του παρουσίασε. Η θέση του ότι την επίδικη ημερομηνία ζήτησε βοήθεια από τον κατηγορούμενο 2 να κόψουν και μεταφέρουν από την οικία του ξυλεία για φύλαξη στην οικία του κατηγορούμενου 2 με σκοπό να εκτελέσει εργασίες τέθηκε εξαρχής και τούτο επιβεβαιώνουν ο ΜΚ1 αλλά και η ΜΚ7 η οποία ανάφερε μάλιστα ότι επειδή παρουσίασε αποδείξεις και άδεια δεν τον κατηγόρησαν για το αδίκημα της αποκοπής, ανεξάρτητα εάν τούτο δεν ευσταθεί. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ο ίδιος ως αναφέρει και στην κατάθεση του παρουσίασε έγγραφα και τα οποία πέραν της γενικής θέσης ότι είναι αυτά ουσιαστικά πλαστά δεν προκύπτει να αμφισβητούνται. Το τεκμήριο 24 που ο κατηγορούμενος 1 κατέθεσε αποτελείται από 5 συνολικά αποδείξεις είσπραξης του τμήματος Δασών επ' ονόματι του κατηγορούμενου 1 και αφορούν όλες πώληση καυσόξυλων και δη από πεύκο στις ημερομηνίες 1/2/16, 16/12/2015, 8/12/2015, 18/12/2015 και 7/12/
9. Οι εν λόγω αποδείξεις φέρουν αριθμό, είναι πρωτότυπες και έχουν και το όνομα του υπεύθυνου. Ουδέν στοιχείο τέθηκε ότι αυτές δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Εξαρχής στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος 1 ανάφερε ότι τα ξύλα που έκοψε και μετέφερε τα αγόρασε στις 8/12/2015 ημερομηνία η οποία περιλαμβάνεται στις αποδείξεις και ως αναφέρει στην κατάθεση του τις παρέδωσε ισχυρισμό που επιβεβαίωσε και η ΜΚ
10. Η δε θέση του ότι στο γκαράζ της οικίας του απέκοψαν τα ξύλα πριν τα φορτώσουν στο όχημα του επιβεβαιώνεται και από την παρουσία εκεί ροκανιδιών αλλά και σφύρας και τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Πέραν από τη σταθερότητα, βεβαιότητα και σαφήνεια με την οποία έθεσε το σύνολο της δικής του εκδοχής δεν παραβλέπω ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν δίστασε να παραδεχθεί, ενάντια στα συμφέροντα του, ότι εκνευρίστηκε και ότι πήρε την καρέκλα και την έβαλε κάτω από το τραπέζι, δείχνοντας και στο Δικαστήριο την κίνηση του αυτή, αλλά χωρίς να κινηθεί απειλητικά προς τον ΜΚ
11. Η αποδοχή του ότι εκνευρίστηκε πέραν από ένδειξη ειλικρίνειας συνάδει και με την λογική όταν κάποιος με τον οποίο έχει διαφορές του λέει ότι θα τον καταγγείλει για αδίκημα που ο ίδιος θεωρεί ότι δεν διέπραξε. Η θέση του δε ότι συζήτησε με τον ΜΚ2 στο καφενείο συνάδει και με τις θέσεις των ΜΚ3 και ΜΚ8 οι οποίοι αναφέρθηκαν σε συζήτηση μεταξύ κατηγορούμενου 1 και ΜΚ
12. Σε ότι αφορά τη θέση του ότι δεν διαπίστωσε ότι ο ΜΚ2 του έγνεψε στο σημείο του αλτ γίνεται αποδεκτή καθότι ήταν σταθερή και σαφής. Αποδέχομαι την μαρτυρία του κατηγορούμενου 1 στην ολότητα της ως αξιόπιστη. Ομοίως άριστη εντύπωση άφησε και ο κατηγορούμενος 2, ο οποίος δεν παραβλέπω ότι είναι φίλος με τον κατηγορούμενο 1 και διατηρούν στενές σχέσεις κάτι που άλλωστε δεν δίστασε να θέσει. Παρά ταύτα δεν κρίνω ότι η μαρτυρία του δόθηκε με σκοπό να βοηθήσει δίχως άλλο τον κατηγορούμενο 2 αλλά ότι αποτελεί την αληθή εικόνα των γεγονότων. Η όλη του εκδοχή ως τέθηκε στην κατάθεση του, στην κυρίως εξέταση του αλλά και στην αντεξέταση του ήταν σαφής σταθερή και απόλυτη. Ο ίδιος ανέφερε ότι είδε ένα όχημα του δασονομείου στο αλτ αλλά ούτε σήμα είδε ούτε άκουσε κάποιον να τους φωνάζει. Η θέση του ότι ο ίδιος είδε το όχημα ως συνοδηγός και όχι ο κατηγορούμενος 1 που οδηγούσε συνάδει και με την λογική. Ομοίως με τον κατηγορούμενο 1 και η δική του εκδοχή συνάδει με άλλη αποδεκτή μαρτυρία ήτοι των αστυνομικών στους οποίους υπέδειξε τη σωρό από ξύλα στο χώρο της οικίας του που αποθηκεύτηκαν αλλά και το χώρο στην οικία του κατηγορούμενου 1 που έκοψαν τα ξύλα και βρέθηκαν τα ροκανίδια και η σφύρα. Σε ότι αφορά δε το περιστατικό στο καφενείο επέμεινε ότι ο κατηγορούμενος 1 νευρίασε αλλά δεν εξύβρισε ή επιτέθηκε ή απείλησε τον ΜΚ2 πέραν της κίνησης του με την καρέκλα την οποία και περιέγραψε. Λαμβάνω υπόψη μου την ευθύτητα και αμεσότητα με την οποία ο κατηγορούμενος 2 έδωσε τη μαρτυρία του αλλά και τη σταθερότητα στις απαντήσεις του αυθόρμητα και χωρίς να διακρίνω οιαδήποτε προσπάθεια υπεκφυγής ή δισταγμού και καταλήγω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι η αποδοχή της μαρτυρίας των κατηγορούμενων αφορά τα επίδικα περιστατικά και επ' ουδενί δεν αποτελούν εύρημα οι οιεσδήποτε κατηγορίες αποδίδουν για εργασιακά θέματα στον ΜΚ
13. Αναμφίβολα μεταξύ των κατηγορουμένων και του ΜΚ2 υπάρχουν προστριβές και διαφορές παρά ταύτα το καθήκον του Δικαστηρίου αλλά και η εξουσία του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης περιορίζεται να επιλύσει τα επίδικα θέματα και να καταλήξει στην τύχη των κατηγοριών και σε κανένα άλλο ζήτημα. Έχοντας προβεί στην ανωτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας και λαμβάνοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία παράμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος καταλήγω στα κάτωθι ευρήματα πραγματικών γεγονότων: Οι κατηγορούμενοι 1 και 2 είναι κάτοικοι Παναγιάς και εργάζονται στο Τμήμα Δασών. Ο κατηγορούμενος 1 κατά την περίοδο Δεκεμβρίου 2015 και Φεβρουαρίου 2016 αγόρασε ξυλεία από το Τμήμα Δασών και συγκεκριμένα ξυλεία πεύκου. (βλέπε Τεκμήριο 24). Κατά την 8/3/2016 με σκοπό να εκτελέσει εργασίες στο χώρο της οικίας του όπου βρίσκονταν αποθηκευμένα τα ξύλα, ζήτησε από τον κατηγορούμενο 2 να τον βοηθήσει να τα κόψει και να τα αποθηκεύσει προσωρινά σε χώρο στη δική του οικία. Ο κατηγορούμενος 2 προσφέρθηκε να βοηθήσει και προχώρησαν σε κόψιμο των ξύλων στον εξωτερικό χώρο της οικίας του 1ου κατηγορούμενου. Ακολούθως φόρτωσαν τα ξύλα στο όχημα του κατηγορούμενου 1 και τα μετέφεραν στην οικία του. Ακολούθως μετέβησαν στο καφενείο του χωριού για καφέ. Στη διαδρομή για την μεταφορά των ξύλων στην οικία του κατηγορούμενου 2 πέρασαν και από αλτ που βρίσκεται σε δημόσιο δρόμο εντός της κοινότητας, σημείο στο οποίο βρέθηκε με υπηρεσιακό όχημα και ο ΜΚ2 μαζί με τους ΜΚ3 και ΜΚ
14. Στο καφενείο όταν κατέβηκαν είδαν τους ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ8 να κάθονται και ο ΜΚ2 είπε στον κατηγορούμενο 1 ότι θα τον καταγγείλει για τα ξύλα αλλά και γιατί δεν σταμάτησε σε έλεγχο. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι αγόρασε τα ξύλα και ο ΜΚ2 του είπε ότι θα τον καταγγείλει. Ακολούθησε συζήτηση και ο κατηγορούμενος 1 νευρίασε με αποτέλεσμα να πάρει την καρέκλα του να την τοποθετήσει με κτύπημα κάτω, κάτω από το τραπέζι και να αποχωρήσει με τον κατηγορούμενο
15. Ο ΜΚ2 αφού αποχώρησε από το καφενείο προέβη σε καταγγελία περί του ότι οι κατηγορούμενοι απέκοψαν ξυλεία από κρατικό δάσος, παράνομα μετέφεραν αυτή αλλά και ότι ο κατηγορούμενος 1 τον εξύβρισε, τον απείλησε σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις αλλά και ότι του επιτέθηκε προκαλώντας παράλληλα ανησυχία. Εκδόθηκαν εναντίον των κατηγορούμενων εντάλματα σύλληψης και αυτοί συνελήφθησαν. Υπέδειξαν σκηνές τόσο στην οικία του 1ου κατηγορούμενου όπου βρέθηκαν ροκανίδια και σφύρα αλλά και στην οικία του κατηγορούμενου 2 όπου βρέθηκε σωρός από ξύλα. Η ξυλεία αυτή επιθεωρήθηκε και αποτελεί ξυλεία από πεύκο που πωλείται από το τμήμα Δασών χωρίς να μπορεί να διαπιστωθεί όμως πότε κόπηκε. Μεταξύ του κατηγορούμενου 1 και του ΜΚ2 υπάρχουν διαφορές για διάφορα θέματα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Οι κατηγορίες 2η και 3η βασίζονται στο Νόμο 25

(1)/2012, Περί Δασών και ειδικότερα στο άρθρο 33 ως ακολούθως: 33.-

(1)Οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι εξουσιοδοτηµένο δυνάµει των διατάξεων του παρόντος Νόµου ή των δυνάµει αυτού εκδιδόµενων Κανονισµών και ενεργεί εντός του κρατικού δάσους, χωρίς άδεια που εκδόθηκε από τον ∆ιευθυντή και - (α) εκριζώνει, υλοτοµεί, αποκόπτει, χαράσσει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο καταστρέφει ή προκαλεί ζηµιά σε οποιοδήποτε δέντρο, θάµνο ή ξυλεία· . είναι ένοχο αδικήµατος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηµατική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο

(2)αυτές ποινές.

(2)Οποιοδήποτε πρόσωπο που δεν είναι εξουσιοδοτηµένο δυνάµει των διατάξεων του παρόντος Νόµου ή των δυνάµει αυτού εκδιδόµενων Κανονισµών και- . (δ) µεταφέρει χριστουγεννιάτικα δέντρα ή οποιαδήποτε στρογγύλη ξυλεία, σε ή από γη που βρίσκεται εκτός κρατικού δάσους, χωρίς άδεια που εκδόθηκε από το ∆ιευθυντή, είναι ένοχο αδικήµατος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει το ένα

(1)έτος ή σε χρηµατική ποινή που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο

(2)αυτές ποινές. Σχετικοί τώρα είναι και οι κανονισμοί ενόψει της πρόνοιας ότι το εξουσιοδοτημένο πρόσωπο δύναται δυνάμει του νόμου ή των κανονισμών ενεργεί. Σύμφωνα επομένως με τον κανονισμό της Κ.Δ.Π 133/2012 στο σχετικό με την μεταφορά άρθρο 4: «4

(1)Άδεια μεταφοράς στρογγύλης ξυλείας ή αλλού δασικού προϊόντος από κρατικό δάσος ή άλλη γη στη Δημοκρατία, η οποία απαιτείται από το νόμο και τους δυνάμει αυτού εκδιδόμενους κανονισμούς, δύναται να εκδοθεί κατόπιν αίτησης δεν υποβάλλεται στον διευθυντή.

(2)Η αίτηση που υποβάλλεται για χορήγηση άδειας δύναμη του παρόντος κανονισμού περιέχει λεπτομερή περιγραφή του είδους του βασικού προϊόντος, της τοποθεσίας στην οποία βρίσκεται και της αιτούμενης ποσότητας: Νοείται ότι, όταν η αίτηση αφορά γη στη δημοκρατία η οποία δεν έχει κηρυχθεί ως κρατικό δάσος, μαζί με την αίτηση υποβάλλεται πιστοποιητικό της οικείας αρχής τοπικής διοίκησης εντός των ορίων της δικαιοδοσίας της οποίας βρίσκεται η γη, το οποίο να βεβαιώνει ότι αυτή η γη ανήκει κατά κυριότητα στον αιτητή ή ότι ο αιτητής έτυχε της συναίνεσης του ιδιοκτήτη για την μεταφορά της ξυλείας ή του προϊόντος.

(3)Η άδεια που εκδίδεται δύναμη του παρόντος κανονισμού καθορίζει το χρόνο, εντός του οποίου θα γίνεται η μεταφορά της ξυλείας ή του βασικού προϊόντος, την διαδρομή που θα ακολουθηθεί και τον τρόπο μεταφοράς τους.

(4)Ο κάτοχος οποιασδήποτε άδειας που εκδόθηκε δύναμη του παρόντος κανονισμού πρέπει να την φέρει πάντοτε μαζί του.

(5)Στην περίπτωση στρογγυλής ξυλείας, απαγορεύεται η μεταφορά της από το κρατικό δάσος η άλλη γη στην δημοκρατία, πριν αυτή σημανθεί με όργανο σημάνσεως του τμήματος δασών.» Αυτό που αποδίδεται στους κατηγορούμενους 1 και 2 είναι ότι κατά την επίδικη ημερομηνία συνωμότησαν μεταξύ τους για να διαπράξουν το αδίκημα της αποκοπής ξυλείας ξέρου πεύκου χωρίς την άδεια του Διευθυντή Τμήματος Δασών από το κρατικό δάσος Παναγιάς ενώ παράλληλα ότι συνωμότησαν και μετέφεραν με το αυτοκίνητο ¼ του κυβικού μέτρου ξέρου πεύκου χωρίς την άδεια του Διευθυντή Τμήματος Δασών. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας προϋποθέτει και έχει ως συστατικά στοιχεία τα κάτωθι: - Άτομο άνευ εξουσιοδότησης - Να ενεργεί εντός κρατικού δάσος - και να αποκόπτει και υλοτομεί ξυλεία, δέντρο ή θαμνο. Από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ουδέν προκύπτει που να μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ή σε γεγονός περί του ότι οι κατηγορούμενοι κατόπιν μάλιστα συνωμοσίας εν τη εννοία της νομολογίας, άνευ εξουσιοδότησης και εντός κρατικούς δάσους απέκοψαν ξυλεία. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος 1 κατείχε ξυλεία την οποία αγόρασε με απόδειξη από το τμήμα Δασών, επομένως κατείχε αυτή νόμιμα και την οποία κατά την επίδικη ημερομηνία μετέφερε εντός της κοινότητας στην οικία του κατηγορουμένου 2. Από την ενώπιον μου μαρτυρία και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ουδέν εκ των συστατικών στοιχείων του αδικήματος που καθορίζεται στο άρθρο 33

(1)(α) πληρείται και ως εκ τούτου η κατηγορία αυτή υπόκειται σε απόρριψη. Σε ό,τι αφορά τώρα την 3η κατηγορία αποτέλεσε θέση όλων των μαρτύρων κατηγορίας και δη των δασοφυλάκων ότι απαιτείται άδεια για την μεταφορά ξυλείας. Αποτελεί δε εύρημα του Δικαστηρίου ότι πράγματι οι κατηγορούμενοι 1 και 2 μετέφεραν από την οικία του 1ου κατηγορουμένου στην οικία του 2ου ¼ κυβικού μέτρου ξερού πεύκου. Το αδίκημα αυτό περιλαμβάνεται στο άρθρο 33 εδάφιο 2 (δ). Συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι: - η έλλειψη εξουσιοδότησης είτε δυνάμει του νόμου ή των κανονισμών - η μεταφορά οποιασδήποτε στρογγυλής ξυλείας, σε ή από γη που βρίσκεται εκτός κρατικού δάσος χωρίς άδεια από τον διευθυντή. Προκύπτει από τα ευρήματα ότι η μεταφορά της επίδικης ξυλείας από τους κατηγορούμενους 1 και 2 έγινε εντός της κοινότητας χωρίς να τεθεί οιαδήποτε μαρτυρία ότι αυτή εμπίπτει ως περιοχή εντός κρατικού δάσος. Σύμφωνα με τον κανονισμό Κ.Δ.Π. 133/2012 στον οποίο εξειδικεύεται και ερμηνεύεται η άδεια μεταφοράς στρογγυλής ξυλείας, για την μεταφορά αυτής από κρατικό δάσος ή άλλη γη στη Δημοκρατία θα πρέπει να εκδίδεται άδεια. Το ερώτημα επομένως που εδώ τίθεται και πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η μεταφορά από κρατικό δάσος ή άλλη γη και ειδικότερα η έννοια της άλλης γης στην Δημοκρατία δύναται να περιλάβει και την μεταφορά από μία οικία εντός κοινότητας σε άλλη. Η πρόθεση του Νομοθέτη κατά την θέσπιση τόσο του Νόμου όσο και των κανονισμών δεν μπορεί να είναι άλλη από την προστασία των κρατικών δασών και του πλούτου αυτών. Προς τούτο τίθενται κανονισμοί , περιορισμοί και προβλέπεται η έκδοση αδειών τόσο για αποκοπή, υλοτόμηση όσο και μεταφορά ξυλείας. Διαβάζοντας το σύνολο του άρθρου 4 του κανονισμού προκύπτει ότι η έννοια της άλλης γης στη Δημοκρατία δεν δύναται να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει ιδιωτική κατοικία στην οποία έτυχε να βρέθηκε νόμιμα αποκτηθείσα ξυλεία και την μεταφορά της σε άλλο ακίνητο. Προκύπτει από το λεκτικό και την διατύπωση του άρθρου ότι υφίστανται πρόνοιες περί του ότι όταν η αίτηση αφορά γη στη δημοκρατία η οποία δεν έχει κηρυχθεί ως κρατικό δάσος τότε υποβάλλεται πιστοποιητικό της οικείας αρχής τοπικής διοίκησης η οποία βεβαιώνει την κυριότητα αυτής της γης. Μάλιστα θα πρέπει η άδεια που εκδίδεται να περιλαμβάνει λεπτομέρειες σε ό,τι αφορά το χρόνο και τη διαδρομή για την εν λόγω μεταφορά. Αυτό επομένως που ο νομοθέτης ήθελε να προστατεύσει εν προκειμένω είναι τον Δασικό πλούτο ο οποίος ενδεχομένως να βρίσκεται σε ιδιοκτήτη γη και η οποία δεν έχει κηρυχθεί κρατικό δάσος και να αποφύγει την άναρχη υλοτόμηση και καταστροφή του πλούτου αυτού. Δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ότι ξυλεία που αποκτάται νόμιμα από το τμήμα δασών όπως στην παρούσα περίπτωση για να μεταφερθεί στην οικία κάποιου άλλου προσώπου απαιτείται η άδεια του Διευθυντή και δη η άδεια ως αυτή προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού. Συνεπακόλουθα και η 3η κατηγορία υπόκειται σε απόρριψη στην απουσία πλήρωσης των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Παράλληλα εν τη ελλείψει απόδειξης πλήρωσης των αδικημάτων της 2ης και 3ης κατηγορίας και η 1η που αφορά τη συνομωσία είναι έκθετη σε απόρριψη. Σε ότι αφορά τώρα τις κατηγορίες 4η μέχρι και 8η. Η 4η κατηγορία αφορά το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης που εδράζεται στο άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα που έχει ως ακολούθως: «99. Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση είναι ένοχος πλημμελήματος...». Από την ανάγνωση του κειμένου του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα, προκύπτει ότι συστατικά στοιχεία του αδικήματος της δημόσιας εξύβρισης είναι: · η εξύβριση άλλου προσώπου, · σε δημόσιο χώρο ή με τρόπο που είναι ενδεχόμενο να ακουσθεί σε δημόσιο χώρο και · κατά τρόπο που είναι ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens

(1972)2 ALL ER 1297 "An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it". Επίσης, στην Bolster ν. Αστυνομίας

(1997)2 ΑΑΔ 89, λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσον ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Βλ Γ. Ε ν. Ναταλία Καζίνα

(1999)2 ΑΑΔ 503 και Αχιλλέως ν. Δημοκρατίας

(1996)2 ΑΑΔ 98). Όσον αφορά την έννοια του δημόσιου χώρου, αυτή καθορίζεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα ως ακολούθως: «δημόσιος χώρος ή δημόσιο υποστατικό περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτήριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής καθώς και κτήριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση.» Το αδίκημα της κοινής επίθεσης τώρα που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στην 7η κατηγορία προβλέπεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο αναφέρει ότι οποιοσδήποτε επιτίθεται παράνομα εναντίον άλλου είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις £1,000 ή και τις δύο ποινές. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση ή με μεγάλη αδιαφορία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Η μεγάλη αδιαφορία στην οποία μπορεί να στοιχειοθετηθεί εναλλακτικά το συστατικό στοιχείο της πρόθεσης στο αδίκημα, έχει περιγραφεί στη Νομολογία του κοινοδικαίου ότι καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Το αδίκημα της απειλής συμφώνως των κατηγοριών 5η και 6η εδράζεται στο άρθρο 91Α του Κεφ.154. «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου, για να αποδειχθεί το εν λόγω αδίκημα θα πρέπει να υπάρχει απειλή για βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη και η οποία να προκαλεί στον άλλον τρόμο ή ανησυχία. Στην Ντζιαν Νετζιήπ v. Της Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 1 η οποία αφορούσε συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ' αντικειμένου τη δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Στην εν λόγω απόφαση επίσης, αναφέρθηκε ότι το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. (βλ. επίσης Χρίστου Βοσκού v. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 510 και Kallenos v. Police

(1969)2 C.L.R. 210). Mε βάση το λεκτικό του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα όμως, θεωρώ ότι εκείνο το οποίο αναζητείται είναι το αποτέλεσμα της απειλής το οποίο θα πρέπει να είναι η πρόκληση στον άλλο τρόμου ή ανησυχίας και αυτό θα πρέπει να εξαρτάται από τις περιστάσεις και τα γεγονότα της κάθε περίπτωσης και το πώς αντιδρά και εκλαμβάνει μια τέτοια απειλή το θύμα. Τέλος στην 8η κατηγορία ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει το αδίκημα της ανησυχίας. «95. Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δηµόσιο χώρο µε τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πληµµελήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών µηνών.» Στην Ανδρέας Ηροδότου v. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 373 λέχθηκε ότι το κριτήριο ως προς το κατά πόσο δημιουργήθηκε ανησυχία, είναι αντικειμενικό. Καταρχήν μέσα από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως ανωτέρω καταγράφηκαν δεν έχει προκύψει η ακριβής συνομιλία και τυχόν στιχομυθία στην οποία ο κατηγορούμενος 1 είχε με τον ΜΚ2 στο καφενείο ενώ η εκδοχή του ΜΚ2 για το επεισόδιο στο αλτ έχει απορριφθεί. Η απουσία ευρήματος για συγκεκριμένη φράση που να αποδόθηκε από τον κατηγορούμενο 1 προς τον ΜΚ2 αποστερεί από το Δικαστήριο τη δυνατότητα εξέτασης του περιεχομένου αυτής και της έκφρασης αντικειμενικής κρίσης ως προς το κατά πόσο τούτη συνιστά απειλή η εξύβριση εν τη εννοία νόμου και νομολογίας. Επιπλέον όμως ακόμα και εάν κάποιες εκ των φράσεων ήθελε γίνουν αποδεκτές ότι ειπώθηκαν δεν κρίνω ότι αντικειμενικά ιδωμένες, στο πλέγμα γεγονότων και περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης με δεδομένες τις τεταμένες σχέσεις των ΜΚ2 και κατηγορούμενου 1 αλλά και της όλης συμπεριφοράς στο εδώλιο, ύφους και θέσεων του ΜΚ2 θα μπορούσα να καταλήξω ότι προκάλεσαν σε αυτόν φόβο, τρόμο ή ανησυχία. Ομοίως σε ότι αφορά την επίθεση, η απόρριψη της μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος 1 σήκωσε την καρέκλα ψηλά και κινήθηκε προς τον ΜΚ2λ που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει επίθεση δεν αφήνει περιθώρια περαιτέρω εξέτασης του ζητήματος. Η αποδοχή της θέσης του κατηγορούμενου ότι νευριασμένος από την συνομιλία του με τον ΜΚ2 τοποθέτησε κτυπώντας την καρέκλα στο έδαφος κάτω από το τραπέζι χωρίς εύρημα κίνησης προς τον ΜΚ2 δεν μπορεί να στοιχειοθετήσει το αδίκημα αυτό. Τέλος σε ότι αφορά το αδίκημα της ανησυχίας με βάση τις λεπτομέρειες της 8ης κατηγορίας αυτή συνδέεται με την κατηγορία της απειλής στην 5η κατηγορία ήτοι ότι ο κατηγορούμενος 1 απείλησε τον ΜΚ2 ότι θα κατέβει να πιεί τον καφέ του και να λογαριαστούν. Η απόρριψη της μαρτυρίας του ΜΚ2 σε αυτό το σημείο για τους λόγους που ανωτέρω αναφέρθηκαν, δεν αφήνει περιθώριο επιτυχίας ούτε αυτής της κατηγορίας. Ενόψει επομένως όλων των ανωτέρω αποτελεί κατάληξη μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή στη βάση της μαρτυρίας που παρουσίασε και ειδικότερα αυτής των ΜΚ2, ΜΚ3 και ΜΚ8 απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου οι κατηγορούμενοι 1 και 2 απαλλάσσονται και αθωώνονται στις κατηγορίες που ομού αλλά και έκαστος ξεχωριστά αντιμετωπίζουν. Πιστόν Αντίγραφον (Υπ.).............. Πρωτοκολλητής Ε. Δημητρίου - Παναγή, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο