ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑ ΚΑΙ ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΕΣΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 5157Α/16, 23/12/2020

(1)/99 και Ν.60(Ι)/08 άρθρα 2, 3

(1)(γ), 3

(2),3

(4), 3

(4)(γ), 4

(2)και

(3), ότι δηλαδή την 1/9/15, την 1/10/15, 1/11/15, 1/12/15, 1/1/16, 1/2/16, 1/3/16, 1/4/16, 1/5/16, 1/6/16, 1/7/16 μέχρι 1/8/16 που αφορούν οι κατηγορίες 1 έως 12 αντίστοιχα, ενώ ήταν εξ΄ αποφάσεως οφειλέτης των παραπονουμένων στην αγωγή του Ε.Δ. Πάφου με αριθμό 2ΧΧ3/08 και ενώ εκδόθηκε διάταγμα κατά την 22/11/12 εναντίον του στα πλαίσια της αγωγής αυτής από το πιο πάνω Δικαστήριο για καταβολή του εξ΄ αποφάσεως χρέους του με μηνιαίες δόσεις €150 από 1/1/13 και ούτω καθεξής μέχρι εξόφλησης, αυτός προέβηκε σε πράξεις καταδολίευσης των εξ΄ αποφάσεως πιστωτών του, ήτοι παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις του για το συνολικό ποσό των €1800 δυνάμει του πιο πάνω διατάγματος από 1/9/15 μέχρι 1/8/

1. Για να αποδείξει την υπόθεση της η πλευρά των παραπονούμενων παρουσίασε μόνο ένα μάρτυρα, τον κον ΧΧΧ Παπανικόλα (Μ.Κ1). Ο Μ.Κ.1 κατέθεσε στο Δικαστήριο την γραπτή δήλωση του Τεκμήριο 1, την οποία υιοθέτησε και αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης του στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι είναι διευθυντής της παραπονούμενης εταιρείας και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στη συνέχεια ότι περί την 2/12/11 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής με αριθμό 2ΧΧ3/2008 απόφαση σύμφωνα με την οποία ο κατηγορούμενος έπρεπε να πληρώσει το ποσό των €9.400,66σ.- πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 29/08/2008 μέχρι 14/10/2008 πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 15/10/2008 μέχρι εξόφλησης. Περαιτέρω διατάχθηκε όπως πληρώσει στην παραπονούμενη το ποσό των €2.004- ως έξοδα της αγωγής και έκδοσης της απόφασης πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 29/08/2008 μέχρι 14/10/2008 πλέον τόκο προς 5,5% το χρόνο από 15/10/2008 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α επί του ποσού των €1.
2. Ο ΜΚ1 κατέθεσε σχετικά το τεκμήριο 3 στο δικαστήριο. Περί την 22/11/2012 το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε στα πλαίσια της ίδιας αγωγής με αριθμό 2ΧΧ3/2008 διάταγμα σύμφωνα με το οποίο ο κατηγορούμενος έπρεπε να πληρώνει το ποσό των €150 μηνιαίως από 1/1/2013 και ούτω καθ' εξής μέχρι εξόφλησης. Περαιτέρω διατάχθηκε όπως πληρώσει στην παραπονούμενη το ποσό των €524 έξοδα της αίτησης και έκδοσης του διατάγματος πλέον τόκο προς 5,5%το χρόνο από 18/7/2012 μέχρι εξόφλησης, πλέον €32 έξοδα επίδοσης πλέον ΦΠΑ. Ο ΜΚ1 κατέθεσε σχετικά το τεκμήριο 4 στο δικαστήριο. Επιπλέον κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου τα τεκμήρια 2, 5 και 7 προς υποστήριξη των ισχυρισμών του ως επίσης και τα κατηγορητήρια των ποινικών υποθέσεων (τεκμήρια 6 (1-3)) που καταχωρήθηκαν εναντίον του κατηγορούμενου τα οποία σχετίζονται με τον λογαριασμό του εξ αποφάσεως χρέους του. Ο μάρτυρας επίσης ανέφερε ότι εξ΄ όσων γνωρίζει και πιστεύει παρά το προηγούμενο αναφερόμενο διάταγμα μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 22/11/12 (τεκμήριο 4), ο κατηγορούμενος παρέλειψε και παραλείπει μέχρι σήμερα να πληρώσει τις 12 αναφερόμενες μηνιαίες δόσεις για το διάστημα από 1/9/15 μέχρι και 1/8/16 αμφοτέρων των ημερομηνιών συμπεριλαμβανομένων. Τέλος, ο μάρτυρας ανέφερε στο Τεκμήριο 1 ότι: «Ο κατηγορούμενος ουδέποτε κοινοποίησε στην παραπονούμενη ή σε αυτόν ή στους δικηγόρους των, οποιαδήποτε επιστολή με την οποία να ενημερώνει ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων μέχρι την επίδοση του κατηγορητηρίου της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Επιπλέον ουδέποτε αυτός αποτάθηκε και ουδέποτε προέβηκε στην καταχώρηση αίτησης για αναστολή ή ακύρωση ή τροποποίηση του διατάγματος του δικαστηρίου μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 22/11/2012 μέχρι την επίδοση του κατηγορητηρίου της παρούσας ποινικής υπόθεσης». Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αποδέχθηκε ότι η αγωγή τεκμήριο 3 καταχωρήθηκε τόσο εναντίον του κατηγορούμενου όσο και εναντίον της εταιρείας G. Kesidis Consruction and Developers Limited. Ερωτώμενος εάν εισέπραξε καθόλου λεφτά από τον κατηγορούμενο γι' αυτήν την αγωγή απάντησε: «εισέπραξαν οι δικηγόροι μου τα ποσά που διάβασα προηγουμένως». Στην ερώτηση: «μόνο»; Απάντησε: «ναι, αυτά που διάβασα, αυτά είσπραξα». Ακόμη ανέφερε ότι η τελευταία πληρωμή ήταν στις 20/3/
3. Στην ερώτηση τί μέτρα λήφθηκαν για να εισπράξουν τα χρήματα αυτός απάντησε: «βέβαια, τα μέτρα που ληφθήκανε, ήρθαμε στον δικηγόρο για να ληφθούν τα μέτρα, να εισπράξουμε τα χρήματα». Ερωτώμενος ο ΜΚ1 εάν γνωρίζει κατά πόσο ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας ανέφερε τα εξής: «τελευταία, μας είπε, την περασμένη φορά που ήρταμε στο δικαστήριο, είπασιν στο δικαστήριο για κάποια προβλήματα υγείας τώρα δεν ξέρω ακριβώς τι πρόβλημα είναι». Ακόμη είπε: «τώρα έχει 12 χρόνια που γίνεται τούτη όλη η υπόθεση εδώ, δεν μπορούσε που πιο νωρίς να μου κανονίσει αυτά τα υπόλοιπα που υπήρχαν, πού ήταν»; Στο τεκμήριο 3 εμφαίνεται ότι η αγωγή με αρ. 2ΧΧ3/08 καταχωρήθηκε τόσο εναντίον του κατηγορούμενου - τότε εναγόμενου 1 όσο και εναντίον της εταιρείας G. Kesidis Construction and Developers Ltd εναγομένης
4. Στο τεκμήριο 4 η αίτηση απορρίφθηκε εναντίον της εναγομένης 2 με επιφύλαξη. Με την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα οι παραπονούμενοι ολοκλήρωσαν την υπόθεση τους και το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του αποφάσισε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155 και ο κατηγορούμενος επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής (σχετικές οι Themistocleous v The Police

(1981)2 CLR 200, Mohammad και άλλου v Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 590, Ξενοφώντος v Κκέλη

(1997)1(Γ) ΑΑΔ 1307). Αυτός κάλεσε ως μάρτυρα υπεράσπισης τον υϊό του. Περαιτέρω κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 12 τεκμήρια. Μάρτυρας Υπεράσπισης 1 (ΜΥ1) Σ. Κεσίδης Αυτός είναι ο υϊός του κατηγορούμενου. Ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε διάφορα σοβαρά προβλήματα υγείας. Συγκεκριμένα ότι το 2008 έπαθε σοβαρό καρδιακό έμφραγμα και από τότε σταμάτησε και δεν μπορεί να εργάζεται. Είχε πίεση και κάθε 2-3 μήνες επισκεπτόταν τα νοσοκομεία. Ακόμη και φέτος τον Φεβρουάριο ήταν στο νοσοκομείο όπου και υποβλήθηκε σε εγχείρηση αλλά είναι αναγκαίο όπως υποβληθεί και πάλι σε εγχείρηση. Επιπλέον πριν 2 χρόνια υποβλήθηκε σε εγχείρηση προστάτη στην Θεσσαλονίκη η οποία τον επηρέασε στην καθημερινότητα του. Ο ΜΥ1 κατέθεσε τα τεκμήρια 8-12 ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι ενόψει των προβλημάτων υγείας του πατέρα του αυτός αδυνατεί να εργάζεται. ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ

1. Ότι οι παραπονούμενοι είναι οι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτές.
2. Ότι ο κατηγορούμενος μαζί με την εταιρεία G. Kesidis Construction and Developers Ltd είναι οι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτες.
3. Την ύπαρξη του διατάγματος μηνιαίων δόσεων τεκμήριο
5. Ότι έχει καταβληθεί το ποσό των €1800 από τον κατηγορούμενο για το εξ' αποφάσεως χρέος του προς τους παραπονούμενους. ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΘΕΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟ Είναι θέση του κατηγορούμενου ότι η απόφαση στην αγωγή 2023/08 αφορούσε τόσο τον κατηγορούμενο όσο και την εταιρεία G. Kesidis Construction and Developers Ltd συνεπώς οι παραπονούμενοι θα έπρεπε να αποδείξουν ότι υπήρχε οφειλόμενο χρέος κατά τον χρόνο που καταλογίζεται στον κατηγορούμενο το οποίο δεν υπήρχε. Ειδικότερα επικαλείται η Υπεράσπιση ότι δεν αποδείχθηκε εάν εισπράχθηκαν χρηματικά ποσά από την πιο πάνω εταιρεία και συνεπώς την 1/6/13 δεν υφίστατο χρέος προς τους παραπονούμενους και κατά συνέπεια να το οφείλει ο κατηγορούμενος. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας τόσο ο συνήγορος των παραπονουμένων όσο και ο συνήγορος του κατηγορούμενου παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις. Οι αγορεύσεις των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί και λαμβάνονται υπόψη, δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων έχουν αναφέρει. Θα γίνει αναφορά από το Δικαστήριο σε συγκεκριμένα σημεία αν χρειαστεί κατωτέρω. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». ΜΚ1: Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τον ΜΚ1 που κατέθετε ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο παραπονούμενος άφησε πολύ θετική εικόνα στο Δικαστήριο, η μαρτυρία του βρισκόταν σε ταύτιση με τα κατατεθειμένα τεκμήρια και έδωσε πλήρη εικόνα για το πως παρέμεινε σήμερα το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό. Συγκεκριμένα δεν έχω καμία αμφιβολία ότι μετέφερε στο Δικαστήριο με ειλικρίνεια και σαφήνεια τα πραγματικά και αληθή γεγονότα αναφορικά με τα οφειλόμενα σε αυτούς ποσά από τον κατηγορούμενο βάση του διατάγματος ημερομηνίας 22.11.12 τεκμήριο 4, στην αγωγή με αρ.2ΧΧ3/

1. Αποδέχομαι την θέση του ότι τα μοναδικά ποσά που πληρώθηκαν στους παραπονούμενους στα πλαίσια της εν λόγω πολιτικής αγωγής ήταν €
2. Δέον να αναφερθεί ότι στην τελική αγόρευση της Υπεράσπισης γίνεται αναφορά για την μαρτυρία του ΜΚ1 ότι είναι αληθής. Κρίνω ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί στην μαρτυρία του η οποία γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της ως αξιόπιστη και σαφής. ΜΥ1 Ο μάρτυρας υπερασπίσεως 1 ο οποίος είναι ο γιος του κατηγορούμενου δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο γιατί η μαρτυρία του δεν χαρακτηριζόταν από αμεσότητα και θετικότητα αλλά από αοριστία και αντιφατικότητα. Δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών του, δεν ήταν αντικειμενικός και απώτερος σκοπός του ήταν να βοηθήσει τον πατέρα του. Οι θέσεις του περί της σοβαρότητας της υγείας του κατηγορούμενου σε βαθμό που αυτός να αδυνατεί να εργαστεί ούτως ώστε να ανταποκριθεί στην πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του προς τους παραπονούμενους δεν επιβεβαιώνονται από τα τεκμήρια τα κατατεθειμένα ενώπιον του Δικαστηρίου. Ειδικότερα: Η ιατρική βεβαίωση το τεκμήριο 8 που κατέθεσε ο ΜΥ1 αναφέρει ότι: «ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε στεφανιογραφία και αγγειοπλαστική της δεξιάς στεφανιαίας αρτηρίας στις 12.11.2008 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Έκτοτε παρακολουθείται τακτικά και υποβάλλεται στις απαραίτητες εξετάσεις». Το Δικαστήριο παρατηρεί τα εξής: Το 2008 όταν ο κατηγορούμενος υπέστη το ισχυριζόμενο από τον ΜΥ1 έμφραγμα αυτός αργότερα αποδέχθηκε ενώπιον Δικαστηρίου τόσο την έκδοση της απόφασης τεκμήριο 3 στις 2.12.11 όσο και την έκδοση του διατάγματος τεκμήριο 4 στις 22.11.12 δηλαδή της πληρωμής των οφειλομένων ποσών προς τους παραπονούμενους χωρίς να γίνει οποιαδήποτε αναφορά του στο Δικαστήριο, για σοβαρά προβλήματα υγείας και δη αδυναμία αποπληρωμής οποιουδήποτε οφειλόμενου ποσού. Δημιουργείται το ερώτημα πώς συνάδουν οι πληρωμές που καταβλήθηκαν από τον κατηγορούμενο ύψους €830 προς τους παραπονούμενους σε σχέση με όσα ανέφερε στο Δικαστήριο ο ΜΥ1 για την σοβαρότητα της υγείας του κατηγορούμενου και κατά συνέπεια της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή του χρέους του προς τους παραπονούμενους. Να σημειωθεί ότι οι πληρωμές από τον κατηγορούμενο προς τους παραπονούμενους έγιναν μετά τα ισχυριζόμενα προβλήματα καρδίας του κατηγορούμενου (τεκμήριο 8) και μετά την έκδοση του διατάγματος τεκμήριο
3. Επιπλέον εάν ληφθεί ως δεδομένο η αδυναμία του κατηγορούμενου ως την περιέγραψε ο ΜΥ1 καταδεικνύεται ενδεχομένως παραπλάνηση του Δικαστηρίου στο οποίο αυτός παρουσιάστηκε στις 22.11.2012 και αποδέχθηκε την έκδοση του διατάγματος τεκμήριο 4 χωρίς να αναφέρει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας του. Το τεκμήριο 9 το οποίο αφορά καταστάσεις των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τα έτη 2010 - 2016 μπορεί να καταδεικνύουν μηδενικές ασφαλιστέες αποδοχές του κατηγορούμενου αυτό όμως δεν εξυπακούει ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε την δυνατότητα και την ικανότητα να εργάζεται ή ότι στην πραγματικότητα δεν εργαζόταν. Επιπλέον πώς συνάδουν τα έγγραφα του τεκμηρίου 9 ειδικότερα για τα έτη 2010 - 2012 όταν αυτός αποδέχθηκε στις 22.11.12 ενώπιον Δικαστηρίου να πληρώνει τις μηνιαίες δόσεις των €150 αφ' ης στιγμής δεν εμφαίνονται ασφαλιστέες αποδοχές σε αυτά. Απλούστατα δεν συνάδουν και δεν επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Ο ισχυρισμός του ΜΥ1 αντεξεταζόμενος ότι ο κατηγορούμενος απευθύνθηκε για να λάβει επίδομα γιατί δεν εργάζεται αλλά δεν τον έγκριναν δεν επιβεβαιώθηκε από συγκεκριμένη μαρτυρία. Ακόμη το τεκμήριο 10 αναφέρει ότι μετά από την εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε ο κατηγορούμενος πήρε εξιτήριο και ήταν σε πολύ καλή κατάσταση. Ο ΜΥ1 αντεξεταζόμενος όταν ρωτήθηκε πότε ο κατηγορούμενος σταμάτησε να εργάζεται απάντησε αρχικά το 2008, το 2009 και μετά είπε δεν θυμάμαι. Όταν του υποβλήθηκε η θέση ότι κατατέθηκαν επιλεκτικά κάποια έγγραφα των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων μέχρι το 2016 αυτός δεν απάντησε. Εμφαίνεται δε ότι δεν έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε έγγραφα των ιδίων Υπηρεσιών για τα έτη 2017 - 2020 παρά το γεγονός ότι αυτά ελήφθηκαν 9.11.
4. Ακόμη επικαλέστηκε ότι μετά την εγχείρηση του προστάτη ο κατηγορούμενος ήταν σε άσχημη κατάσταση φορώντας πάνες, για πάρα πολλούς μήνες. Αργότερα είπε αυτό συνέβη πριν το 2017, κατά την διάρκεια του 2017, αρχές του
5. Αυτό βεβαίως τον ισχυρισμό δεν τον επιβεβαίωσε η Υπεράσπιση με οποιοδήποτε τρόπο παρουσιάζοντας στο Δικαστήριο συγκεκριμένη ιατρική μαρτυρία για την σοβαρότητα της κατάστασης του κατηγορούμενου αν όντως αυτός είχε επιπλοκές και μετέβη σε Ιατρό για περίθαλψη. Επίσης κρίνω ότι εάν και εφόσον ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας όπως προσπάθησε ανεπιτυχώς να τα παρουσιάσει ο γιος του είναι βέβαιο ότι αυτός θα παρουσίαζε συγκεκριμένη ιατρική μαρτυρία προς απόδειξη αυτών των ισχυρισμών κάτι που δεν συνέβη στην παρούσα υπόθεση. Τα πιο πάνω αναφερόμενα σε σχέση με τον ΜΥ1 είναι ενδεικτικά της αναξιοπιστίας του και όχι εξαντλητικά. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν αποδέχεται την μαρτυρία του, δεν μπορεί να αποδώσει καμία βαρύτητα και σημασία σε αυτήν πέραν των μη αμφισβητούμενων θεμάτων και αυτή απορρίπτεται στο σύνολο της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ - ΑΠΟΔΕΙΞΗ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Οι παραπονούμενοι καταχώρησαν την πολιτική αγωγή με αρ.2XX3/2008 για την οποία στις 2.12.11 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση όπως ο κατηγορούμενος, τότε εναγόμενος 1 μαζί με την εταιρεία G. Kesidis Construction and Developers Ltd πληρώσουν στους παραπονούμενους ποσό €9.400,66σ πλέον τόκους, ως αναφέρονται αναλυτικά στο τεκμήριο
6. Στις 22.11.12 στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής εκδόθηκε απόφαση όπως ο κατηγορούμενος πληρώνει το ποσό των €150 μηνιαίως από 1.1.13 και ούτω καθ΄εξής μέχρι εξόφλησης (τεκμήριο 4). Το μοναδικό ποσό που πληρώθηκε από τον κατηγορούμενο στους παραπονούμενους είναι €750 και €80 στα πλαίσια της ποινικής υπόθεσης με αρ.7Χ1/15 (τεκμήριο 7) ως αναφέρεται στο τεκμήριο 1 και εξακολουθούν να οφείλονται από τον κατηγορούμενο οι δόσεις του κατηγορητηρίου 1/9/15 -1/8/16 μέχρι και σήμερα. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Στην Γενικός Εισαγγελέας V Ανδρέα Ευριπίδου

(2002)2 ΑΑΔ 246, στην οποία επίσης υιοθετείται η ανωτέρω αρχή της υπόθεσης Λοϊζου, επισημαίνεται επιπρόσθετα ότι: «Οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Στις Τούμπας V Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110 και Καίτη Χαραλάμπους και άλλος V Δημοκρατίας

(1985)2 C.L.R. 97 καθορίζεται, ότι, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Δεν διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι στο κατηγορητήριο στις εκθέσεις αδικημάτων καταγράφονται και τα άρθρα 90 και 91 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, τα οποία επίσης αφορούν πράξεις καταδολίευσης εξ' αποφάσεως πιστωτών και έκδοσης διατάγματος πληρωμής με δόσεις όπως σχετικά προβλέπει και ο Νόμος περί Καταδολίευσης των εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτών του 60

(1)2008 άρθρα 2-4. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι δεν τίθεται οποιοδήποτε θέμα από την καταγραφή των δύο νομοθετημάτων αφ΄ης στιγμής και η πλευρά του κατηγορούμενου επικεντρώθηκε στον Νόμο 60

(1)2008 αλλά ούτε και επικαλέστηκε οποιαδήποτε βλάβη ή παραπλάνηση του απ΄αυτό ούτως ώστε να επηρεάστηκε η υπεράσπιση του. Συνεπώς και το Δικαστήριο επικεντρώνεται στην νομική βάση των άρθρων 2, 3

(1)(γ)

(2)και 4 του περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο 60

(1)2008 τα οποία προνοούν τα ακόλουθα. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του πιο πάνω νόμου, εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος και διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, έχουν την έννοια που αποδίδεται στους όρους αυτούς, δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Το άρθρο 3

(1)προνοεί ότι: «Οποιοσδήποτε εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους»: (γ)παραλείψει να καταβάλει προς τον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή το ποσό οποιασδήποτε δόσης κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, για λόγο άλλο από οικονομική ή φυσική αδυναμία είναι ένοχος ποινικού αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται στις ποινές που προβλέπονται στο άρθρο 4.

(2)Ουδεμία δίωξη ασκείται, δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου 1 εναντίον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός εάν αυτός παραλείπει να καταβάλει την πληρωμή τουλάχιστον τριών δόσεων. Νοείται ότι σε περίπτωση που οι δόσεις που υπολείπονται προς εξόφληση του χρέους είναι λιγότερες από τρεις, δύναται να ασκηθεί ποινική δίωξη αν παραλείπει να καταβάλει οποιαδήποτε δόση. Μέσα λοιπόν από τις πιο πάνω νομοθετικές διατάξεις, συνάγεται ότι ο παραπονούμενος θα πρέπει να αποδείξει τα πιο κάτω συστατικά στοιχεία του αδικήματος:

1. Ότι ο παραπονούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
2. Ότι ο κατηγορούμενος είναι εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
3. Ότι υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
4. Ότι υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου.
5. Ότι ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στον παραπονούμενο κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις. Eφ' όσον οι παραπονούμενοι στην παρούσα υπόθεση αποδείξουν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα πιο πάνω αναφερόμενα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, τότε ο κατηγορούμενος θα πρέπει να αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, την υπεράσπιση που προνοεί το άρθρο 3

(4)(γ) του ιδίου νόμου που προνοεί τα ακόλουθα: «

(4)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1)αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο αν αποδείξει: (γ) προκειμένου περί κατηγορίας δυνάμει της παραγράφου (γ) του εδαφίου

(1), ότι έχει συμμορφωθεί με το διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις ή ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος ή ότι έχει υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για τροποποίηση ή αναστολή του διατάγματος την οποία έχει επιδώσει στον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, πριν από την επίδοση του κατηγορητηρίου σ' αυτόν.» Μέσα από την μαρτυρία που κρίθηκε ως αληθή και αξιόπιστη, το Δικαστήριο θα εξετάσει κατά πόσο οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και με αποδεκτή μαρτυρία όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων. ΠΡΩΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Οι παραπονούμενοι είναι εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτές, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι στις 2.12.11 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2ΧΧ3/2008 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος των παραπονουμένων και εναντίον του κατηγορούμενου για το ποσό των €9.400,66 σ. πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το πρώτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Ο κατηγορούμενος είναι ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου διότι στις 2.12.11 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 2ΧΧ3/2008 Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου προς όφελος των παραπονουμένων και εναντίον του κατηγορούμενου για το ποσό των €9.400,66 σ. πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το δεύτερο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΤΡΙΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Υπάρχει εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος, το οποίο βεβαίως να μην έχει ακόμα εξοφληθεί, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι το εξ΄ αποφάσεως χρέος εις την ως άνω αγωγή το οποίο όφειλε ο κατηγορούμενος προς τους παραπονούμενους ανερχόταν στις €12.395,59 πλέον τόκους και έξοδα. Συνεπώς οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τρίτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Υπάρχει διάταγμα πληρωμής εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους με δόσεις, με την έννοια που αποδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, διότι στις 22.11.12 εκδόθηκε διάταγμα προς όφελος του παραπονουμένων και εναντίον του κατηγορουμένου, όπως ο κατηγορούμενος πληρώνει σε αυτούς το ποσό της απόφασης που εκδόθηκε στην πιο πάνω αγωγή δια μηνιαίων δόσεων των €150 μηνιαίως της πρώτης δόσης αρχομένης την 1.1.13 και ούτω καθ΄ εξής μέχρι εξόφλησης, επιπλέον ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε στα έξοδα. Δεν υπήρξε άλλωστε και σχετική απόδειξη περί του αντιθέτου. Συνεπώς οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας το τέταρτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΠΕΜΠΤΟ ΣΥΣΤΑΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΩΝ ΑΔΙΚΗΜΑΤΩΝ Ο κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει στους παραπονούμενους κατά την ημερομηνία πληρωμής που είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο κατά την έκδοση διατάγματος πληρωμής, τουλάχιστον τρεις δόσεις, διότι παρέλειψε να καταβάλει τις δόσεις για τους μήνες από 1.9.15 μέχρι 1.8.16 για το συνολικό ποσό των €1800 για εξόφληση του εξ΄ αποφάσεως χρέους του και που αντιστοιχεί στις κατηγορίες 1 - 12. Συνεπώς οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και το πέμπτο συστατικό στοιχείο των αδικημάτων. ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Αναφορικά με την θέση η οποία τέθηκε από την υπεράσπιση προς τον ΜΚ1 ότι ο λόγος που ο κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε προς το εν λόγω διάταγμα ήταν λόγω προβλημάτων υγείας του και αυτός δεν εργαζόταν, η θέση του ΜΚ1 ήταν ότι αυτός ο ισχυρισμός ακούστηκε πρόσφατα, γενικά και αόριστα στο δικαστήριο. Επιπρόσθετα ο ΜΚ1 μεταξύ άλλων είπε: «Ο κατηγορούμενος ουδέποτε κοινοποίησε στην παραπονούμενη ή σε αυτόν ή στους δικηγόρους των, οποιαδήποτε επιστολή με την οποία να ενημερώνει ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων μέχρι την επίδοση του κατηγορητηρίου της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Επιπλέον ουδέποτε αυτός αποτάθηκε και ουδέποτε προέβηκε στην καταχώρηση αίτησης για αναστολή ή ακύρωση ή τροποποίηση του διατάγματος του δικαστηρίου μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 22/11/2012 μέχρι την επίδοση του κατηγορητηρίου της παρούσας ποινικής υπόθεσης». Κρίνω με βάση όλα τα πιο πάνω αναφερθέντα ότι ο κατηγορούμενος απέτυχε να αποδείξει με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων την υπεράσπιση του άρθρου 3

(4)(γ) που προώθησε, δηλαδή, ότι για λόγους υγείας δεν μπορούσε να εργαστεί και συνεπώς είχε μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του επίδικου διατάγματος. Να αναφερθεί επίσης ότι υπήρξε ανακολουθία στις θέσεις του κατηγορούμενου περί μεταβολής της οικονομικής του κατάστασης η οποία με βάση το 3

(4)(γ) αυτή έπρεπε να είχε μεταβληθεί από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος δηλαδή την ημερομηνία 22.11.12 και όχι προγενέστερα αφού αυτός επικαλέστηκε προβλήματα και από το 2008. Όπως έχει αναφερθεί στην Α.Νικολάου v Citi Principal Investments Ltd, ποινική έφεση 160/2014, ημερομηνίας 20.12.14: «το βάρος απόδειξης της πιο πάνω υπεράσπισης το φέρει ο κατηγορούμενος στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Εναπόκειται στον οφειλέτη να αποδείξει ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος». Επίσης στην Α. Προδρόμου v Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ποινική έφεση 25/12, 20.2.14 αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι: «το ζητούμενο στην παρούσα είναι κατά πόσο οι εν λόγω δόσεις είχαν ή όχι καταβληθεί για αποδεδειγμένο χρέος που προκύπτει από δικαστική απόφαση και η διαπίστωση της παράλειψης καταβολής και μη πληρωμής των δόσεων. Ακόμη σε αυτήν αναφέρθηκε ότι είναι αδιάφορο αν οποιονδήποτε ποσό είχε πληρωθεί από άλλο εναγόμενο ή άλλο πρόσωπο». ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπεία των πιο πάνω, οι παραπονούμενοι απέδειξαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων σε όλες τις κατηγορίες, δηλαδή από την 1η - 12η και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτές. ................. [Υπ.] Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο