Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Καστάνας, Αρ. Υπόθεσης: 651/17, 31/1/2020

(6)κατηγορίες και συγκεκριμένα: 1η κατηγορία: Απλή επίθεση, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 4/10/2015 και περί ώρα 1220 στην οδό XXXXX στη Σωτήρα της επαρχίας Αμμοχώστου, παράνομα επιτέθηκε στον XXXXX Σάββα από τη Λάρνακα. 2η κατηγορία: Απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε τρόμο στον XXXXX Σάββα από τη Λάρνακα, απειλώντας τον ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό λέγοντας του «τώρα είσαι στο χωρκό μου τζιαι όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανιψιό σου εν να σε σκοτώσουν τζιαι εσένα». 3η κατηγορία: Κατοχή επιθετικού οργάνου, κατά παράβαση των άρθρων 2 και 3

(1)του περί Επιθετικών Οργάνων Νόμου, Κεφ. 159. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία χωρίς εύλογη αιτία κατείχε σε δημόσιο χώρο επιθετικό όργανο, ήτοι κομμάτι σίδερο. 4η κατηγορία: Κακόβουλη ζημιά, κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία εσκεμμένα και παράνομα προξένησε ζημιά στο αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX09 περιουσία του XXXXX Σάββα από τη Λάρνακα αξίας €1040.-. 5η κατηγορία: Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ.119

(1)/2000. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με την συμπεριφορά του προκάλεσε ψυχική βλάβη στην ανήλικη Π.Κ., 4 χρόνων, με το να επιτεθεί στον XXXXX Σάββα στην παρουσία της. 6η κατηγορία: Συμπεριφορά με την οποία προκαλείται άμεσα ψυχική βλάβη σε μέλος της οικογένειας, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου αρ.119

(1)/2000. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία με την συμπεριφορά του προκάλεσε ψυχική βλάβη στην ανήλικη Ρ.Κ., 5 χρόνων, με το να επιτεθεί στον XXXXX Σάββα στην παρουσία της. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο

(2)μάρτυρες, ενώ μέρος του μαρτυρικού υλικού κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου παρουσίασε γραπτώς την τελική του αγόρευση. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α. Εκ συμφώνου κατατεθείσα - Η γραπτή κατηγορία εν σχέση με τον κατηγορούμενο Τεκμήριο

1. - Η κατάθεση της Γ/Αστ. XXXXX Μ. Καρά (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 8 : Η μάρτυρας υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Αναφέρει δε ότι την 4/10/15 προσήλθε στον σταθμό ο Αντρέας Σάββα και προέβη σε καταγγελία εναντίον του κατηγορούμενου. Ακολούθως ζήτησε από τον Σάββα να της παραδώσει το ξύλινο ρόπαλο που κρατούσε στη σκηνή και αφού το έπραξε του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «τούτο είναι το ρόπαλο». Στη συνέχεια την ίδια μέρα έλαβε κατάθεση από τον XXXXX Κουζάρη. - Η κατάθεση της Γ/Αστ. XXXXX Α. Σιόπαχα (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 9: Η μάρτυρας υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένη στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Την 5/12/15 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο για την εναντίον του διερευνώμενη υπόθεση και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «γιατί να με κατηγορήσετε εμένα;», ακολούθως δε τον κατηγόρησε γραπτώς και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο απάντησε «δεν παραδέχομαι καμία από τις κατηγορίες». - Η κατάθεση του Α/Αστ. XXXXX XXXXX Πιλλόρα (κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της) Τεκμήριο 10: Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ, αναφέρει δε ότι είναι ειδικευμένος φωτογράφος της Αστυνομίας. Στις 4/10/15 έλαβε αριθμό φωτογραφιών σχετικά με την υπόθεση και αναφέρεται στη διεργασία που έγινε μέχρι την εκτύπωση των 12 φωτογραφιών και το δέσιμο τους σε βιβλιάριο (βλέπε Τεκμήριο 4). Β. Δια ζώσης ΜΚ1 XXXXX Σάββα: Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε κατ' αρχήν την κατάθεση που έδωσε στις 4.10.15 (Τεκμήριο 1), την συμπληρωματική κατάθεση του ημερομηνίας 4.10.15 (Τεκμήριο 2) και τη 2η συμπληρωματική κατάθεση του ημερομηνίας 17.11.15 (Τεκμήριο 3). Ανέφερε δε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο των καταθέσεων που έχει δώσει. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι είναι αρραβωνιασμένος με την XXXXX Κουζάρη, η οποία προηγουμένως ήταν παντρεμένη με τον κατηγορούμενο με τον οποίο απέκτησαν δύο κόρες ηλικίας 5 και 4 χρόνων. Επειδή η XXXXX δεν οδηγά το γραφείο ευημερίας του ζήτησε να παίρνει αυτός τα μωρά στον πατέρα τους και παρά τις αρχικές του αντιρρήσεις τελικά δέχθηκε. Αυτό έγινε πριν δύο εβδομάδες. Την περασμένη εβδομάδα, όταν πήρε τα μωρά ήταν όλα καλά. Σήμερα Κυριακή 4/10/15 και ώρα 12:20 περίπου έφερε τα δύο κοριτσάκια στο σπίτι τους στη Σωτήρα με τον αδερφό της XXXXX τον XXXXX Κουζαρή με το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής XXXXX
2. Στάθμευσε το αυτοκίνητο του πίσω από το σπίτι του κατηγορούμενου σε ένα στενό δρομάκι και κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο Κοσμάς με τα δύο παιδιά για να τα πάρει μέσα στο σπίτι να τα παραδώσει. Ενώ ο ίδιος καθόταν μέσα στο αυτοκίνητο στην θέση του οδηγού και αποχαιρετούσε τα παιδιά ενώ περπατούσε ξαφνικά είδε από το καθρεφτάκι τον κατηγορούμενο να βγαίνει από την αυλή ενός γειτονικού σπιτιού πηδώντας από το σημιντήρη και να έρχεται σιγά σιγά προς το μέρος του. Ήρθε στην πόρτα του συνοδηγού που ήταν ανοικτή επειδή μόλις είχε βγει ο XXXXX και του έφτυσε και αμέσως μετά του είπε «τώρα είσαι στο χωρκό μου και όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανιψιό σου εννα σε σκοτώσουν τζιαι εσένα», εννοώντας τον ξάδερφο του τον XXXXX Σάββα που αυτοκτόνησε την προηγούμενη μέρα και ο κατηγορούμενος πιστεύει ότι τον σκότωσαν. Μετά πήγε στο πίσω καπό του αυτοκινήτου και του έδωσε μπουνιές οι οποίες προκάλεσαν βούλωμα. Ο Κοσμάς ήρθε να τον απομακρύνει και τότε ο ίδιος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και τον πλησίασε αλλά δεν τον άγγιξε. Ο κατηγορούμενος έφυγε αμέσως και πήγε στην αυλή της γειτόνισσας, έπιασε ένα σίδερο οικοδομής που βρήκε εκεί μήκους γύρω στα 2,5 μέτρα και ήρθε πίσω. Τα μωρά ήταν εκεί μπροστά και έβλεπαν τα πάντα. Τότε μαζί με τον XXXXX μπήκαν στο αυτοκίνητο και εκκίνησε να φύγει. Ο κατηγορούμενος ήρθε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου κρατώντας το σίδερο και ο ίδιος πανικοβλήθηκε. Το αυτοκίνητο ήταν εν κινήσει και ο κατηγορούμενος κρατώντας το σίδερο πετάχτηκε και ανέβηκε στο μπροστινό καπό. Ο ίδιος ήταν σοκαρισμένος και συνέχισε με πρώτη ταχύτητα χωρίς να αναπτύξει γιατί σε δέκα μέτρα υπήρχε αλτ. Δεν κατάλαβε τι έγινε αλλά αν θυμάται καλά συγκρούστηκε με κάποιο άλλο όχημα που ήταν σταθμευμένο στα αριστερά του. Στη συνέχεια ήρθε στην αστυνομία για να υποβάλει παράπονο. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 2 ανέφερε ότι το ξύλινο ρόπαλο που παραδίδει το έχει στο αυτοκίνητο του και όταν κατέβηκε από το αυτοκίνητο κατά το επίδικο περιστατικό το κρατούσε για ασφάλεια αλλά δεν το χρησιμοποίησε. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 3 αναφέρει ότι παραδίδει εκτίμηση της ζημιάς που προκάλεσε ο κατηγορούμενος και ανέρχεται στο ποσό των 1040 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Στη συνέχεια αναγνώρισε τις φωτογραφίες που του υποδείχθηκαν, αναφέροντας ότι είναι το αυτοκίνητό του, οι ζημιές που υπάρχουν και ο τόπος που έγινε το συμβάν. Η δέσμη φωτογραφιών, 12 στον αριθμό, έγινε Τεκμήριο
3. Επίσης κατατέθηκε έκθεση εκτίμησης των ζημιών του αυτοκινήτου του ως Τεκμήριο
4. Οι ζημιές όμως ανέφερε δεν επιδιορθώθηκαν. Βλέποντας τις φωτογραφίες τεκμ.4 ανέφερε εξής: - Στην πρώτη φωτογραφία είναι με γροθιές πάνω στο καπό, στο πισινό καπό, που έδωσε ο κατηγορούμενος. Το ίδιο και στη δεύτερη φωτογραφία. - Στην τρίτη φωτογραφία είναι η ζημιά που χτύπησε στο αυτοκίνητο που ήταν σταθμευμένο. Το ίδιο και στην τέταρτη και στην πέμπτη φωτογραφία. - Η έκτη φωτογραφία είναι το σίδερο οικοδομής που χτύπησε πάνω στο καπό. Το ίδιο και η έβδομη φωτογραφία. - Η όγδοη φωτογραφία δείχνει το χτύπημα στην πόρτα δεξιά. Προκλήθηκε από τις κλωτσιές του κατηγορούμενου. - Η ένατη φωτογραφία είναι εκεί που στάθμευσε που έγινε το συμβάν και επίσης είναι και το αυτοκίνητο που χτύπησε πάνω του. Και στη 10η το ίδιο και η 11η που χτύπησε στο αυτοκίνητο δεξιά μπροστά στο φτερό. Χτύπησε επειδή ήταν εν βρασμώ ψυχής εκείνην την ώρα που έφευγε και ήταν την ώρα που πετάχτηκε στον δρόμο και του χτύπησε με σίδερο πάνω στο αυτοκίνητο και για να αποφύγει να μην χτυπήσει κάποιος, χτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο. Ανέφερε επίσης πως όταν του είπε ότι "όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανιψιό σου θα σε σκοτώσουν και εσένα", του κτύπησε πολύ άσχημα γιατί την προηγούμενη μέρα αυτοκτόνησε ο ανιψιός του μέσα στο διαμέρισμά του. Τον πείραξε γιατί το εξέλαβε σαν απειλή. Ότι δηλαδή μπορεί να είναι και η ζωή του σε κίνδυνο στο χωριό του, αφού είναι στο χωριό του και ήταν να τον σκοτώσει. Στην αντεξέταση του είπε ότι δεν ήρθε η Μαίρη μαζί του αλλά ήταν ο αδελφός της. Δεν ήταν η 1η φορά που έφερε τα μωρά. Τα έφερε άλλες 2 φορές. Ανέφερε δε ότι δεν πήρε τα μωρά έξω από το σπίτι του κατηγορουμένου και πάρκαρε κάπως μακριά, περί τα 100 μέτρα, γιατί δεν ήθελε να προκαλέσει οτιδήποτε αντιπαραθέσεις με τον κατηγορούμενο. Θα πήγαινε περπατητός ο Κοσμάς να πάρει τα μωρά. Τα μετέφερε σε παράδρομο για να μην προκαλέσουν οποιανδήποτε φασαρία επειδή είχαν μεταξύ τους αντιπαραθέσεις, αλλά ο κατηγορούμενος καθόταν σε μπαλκόνι γειτονικού σπιτιού, όχι σπίτι του και περίμενε πώς και πώς να πάει. Δεν το γνώριζε ότι θα ήταν στο γειτονικό σπίτι αλλά έτυχε εκεί που πάρκαρε και τον είδε να κάθετε και να περιμένει. Είχε ξαναπάρει τα μωρά νομίζει 2 εβδομάδες πριν το συμβάν. Δεν έγινε τίποτε τότε. Τα μωρά τα παρέλαβε η μητέρα του ή η αδελφή του κατηγορούμενου. Το γνώριζε και το Γραφείο Ευημερίας ότι έπαιρνε τα μωρά για λόγους υγείας της μακαρισμένης της πεθεράς του και δεν οδηγούσε κανένας. Ως προς το γιατί έγινε το επεισόδιο είπε ότι μπορεί να μην άρεσε στον κατηγορούμενο που έφερνε τα μωρά και είπε ότι δεν πήγε με σκοπό να μαλώσει με κανέναν. Όπως ανέφερε και στην κατάθεση του την ώρα που πήγε για να παραδώσει τα μωρά δεν κατέβηκε καν από το αυτοκίνητο. Κατέβηκε ο αδελφός της γυναίκας του και εκείνος ήταν να τα παραδώσει. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήρθε στην πόρτα του συνοδηγού και έφτυσε και ακολούθως ήταν η απειλή ότι είναι μέσα στο χωριό του και θα τον σκοτώσει όπως σκότωσαν τον ανιψιό του και από εκεί ξεκίνησε να επιτίθεται στο αυτοκίνητο. Επειδή ο ίδιος ήταν εν βρασμώ ψυχής βγήκε από το αυτοκίνητο για να προστατέψει τον εαυτό του και το αυτοκίνητο, χωρίς να του χτυπήσει. Η πόρτα του συνοδηγού ήταν ανοικτή. Ως προς το ότι ο κατηγορούμενος ήρθε εκεί για να δει κατά πόσο η Μαίρη ήταν μέσα στο αυτοκίνητο, διερωτήθηκε αν το φτύσιμο ήταν για να δει αν ήταν η Μαίρη. Είπε επίσης ότι μετά την απειλή κατέβηκε από το αυτοκίνητο για αυτοάμυνα και δέχτηκε ότι είπε στον κατηγορούμενο να πάνε κάπου μόνοι τους να δερτούν αν θέλει αφού ο ίδιος μπροστά που τα μωρά του δεν σεβάστηκε. Ακολούθως είπε ότι το ρόπαλο το είχε πάντοτε στο αυτοκίνητο και αρνήθηκε ότι ο λόγος που ήρθε να φέρει τα μωρά είναι για να δημιουργήσει και προκαλέσει επεισόδια και γι΄ αυτό κουβαλούσε το ρόπαλο μαζί του με σκοπό να χτυπήσει τον κατηγορούμενο. Μπήκε ξανά στο αυτοκίνητο του τη στιγμή που πήγε και έπιασε το σίδερο της οικοδομής. Μπήκε στη γειτονική αυλή και το βρήκε. Οι διαστάσεις του σίδερου ήταν γύρω στα 2 μέτρα. Για την αναφορά στην κατάθεση του σε δυόμισι μέτρα ανέφερε ότι δεν το μέτρησε και με το μάτι υπολόγισε. Ως προς το που είναι αυτό το σίδερο είπε ότι θα πρέπει γι' αυτό να ερωτηθεί ο κατηγορούμενος που το κρατούσε και ο οποίος το εξαφάνισε. Μέχρι να έρθει η Αστυνομία, να βγάλει φωτογραφίες, να πάρει καταθέσεις, σίγουρα είναι εύκολο να εξαφανίσεις ένα σίδερο. Και πρόσθεσε πως δεν ήταν μόνος του στη σκηνή, ήταν και άλλοι γείτονες εκεί. Αναφορικά με το κατά πόσο ένα ανθρώπινο χέρι μπορεί να προκαλέσει τη ζημιά, το γδάρσιμο ή σημάδι όπως το είδαμε στις φωτογραφίες Τεκμήριο 4, είπε ότι το είχε αναφέρει ο εκτιμητής όταν ήρθε στο Δικαστήριο όταν δικαζόταν ο ίδιος. Ανέφερε ότι είναι με γροθιές που χτυπήθηκε το αυτοκίνητο. Τέλος, είπε ότι τα γδαρσίματα στην αριστερή πλευρά ήταν όταν χτύπησε στο σταθμευμένο αυτοκίνητο και ότι άλλο είχε το αυτοκίνητο πάνω ήταν από τον κατηγορούμενο. ΜΚ2 XXXXX Κουζαρής: Με την έναρξη της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 4.10.15 (Τεκμήριο 6) και δήλωσε ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι σήμερα 4/10/15 το μεσημέρι ήρθε στη Σωτήρα μαζί με τον XXXXX Σάββα που είναι αρραβωνιασμένος με την αδερφή του XXXXX και έφεραν τις κόρες της XXXXX στον πρώην άντρα της που είναι ο κατηγορούμενος. Ο XXXXX πάρκαρε το αυτοκίνητο στο πέρασμα πίσω από το σπίτι του κατηγορούμενου και ο ίδιος κατέβηκε για να πάρει τα δύο μωρά στο σπίτι. Αμέσως ήρθε ο κατηγορούμενος και έσκυψε μπροστά στο ανοικτό παράθυρο του συνοδηγού. Τον έσπρωχνε για να φύγει αλλά αυτός έφτυσε στον XXXXX και του είπε «Όπως πέθανε εχτές ο ανιψιός σου εννα σε σκοτώσουν τζιαι εσένα». Μετά ο κατηγορούμενος πήγε στο πίσω καπό και άρχισε να κτυπά με μπουνιές. Ο XXXXX του είπε «έγλεπε ήντα που λαλείς» και άρχισαν να φωνάζουν και να μαλώνουν στα λόγια. Τα μωρά ήταν μπροστά και έβλεπαν. Μετά ο XXXXX κατέβηκε με το ρόπαλο και ο ίδιος έσπρωχνε τον XXXXX να μπει μέσα στο αυτοκίνητο και πράγματι μπήκε χωρίς να κτυπήσει τον κατηγορούμενο. Ο κατηγορούμενος μετά έτρεξε και πήρε το σίδερο από την αυλή της γειτόνισσας και κτύπησε το αυτοκίνητο του Αντρέα και άφησε σημάδι. Επίσης κλώτσησε προηγουμένως και το αυτοκίνητο κοντά στον αριστερό προφυλακτήρα. Ενώ ίδιος και ο XXXXX ήταν μέσα στο αυτοκίνητο το οποίο ήταν ξεκινημένο ο XXXXX κατέβασε το χειρόφρενο και πήγαινε με ταχύτητα γύρω στα 5 χιλιόμετρα. Τότε ο κατηγορούμενος πετάχτηκε πάνω στο μπροστινό καπό και μετά κατέβηκε. Μετά που κατέβηκε ο κατηγορούμενος από το αυτοκίνητο συγκρούστηκαν με το αυτοκίνητο της γειτόνισσας που ήταν παρκαρισμένο στα αριστερά τους. Ακολούθως έφυγαν και ήρθαν στην Αστυνομία. Βλέποντας τις φωτογραφίες Τεκμήριο είπε ότι είναι το αυτοκίνητο του XXXXX (ΜΚ1) και τα κτυπήματα που έκανε ο κατηγορούμενος. Οι φωτογραφίες με το αυτοκίνητο λήφθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα Δερύνειας. Οι φωτογραφίες 9, 10, 11, 12 είναι από τη σκηνή. Ανέφερε δε ότι οι ζημιές στο αυτοκίνητο προκλήθηκαν ως εξής: στις φωτογρ.1 και 2 από ππουνιά που έκατσε ο κατηγορούμενος στο καπό, στην φωτογρ.5 πάνω στην πόρτα η κλωτσιά και στις φωτογρ. 6 και 7 με το σίδερο μπροστά στο καπό. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι δεν πήγε η XXXXX μαζί του να μεταφέρουν τα παιδιά διότι ήταν η συμφωνία να παίρνει ο ίδιος τα μωρά για να μην γίνονται παραπάνω παρεξηγήσεις. Η συμφωνία έγινε από το Δικαστήριο. Ανέφερε δε ότι μετέφερε με τον XXXXX (ΜΚ1) τα μωρά γιατί ήθελαν οδηγό. Στη συνέχεια εξήγησε ότι η αδελφή του φοβόταν γιατί είχαν και προηγούμενα με τον κατηγορούμενο και έτσι είπαν να τα παίρνουν αυτοί. Δεν υπάρχει όμως διάταγμα. Έγινε μια συμφωνία. Ακολούθως είπε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που μετέφερε τα μωρά. Το έκανε πολλές φορές και ήταν με τον XXXXX. Eίπε ακόμη ότι δεν πήρε έξω από το σπίτι του κατηγορουμένου τα παιδιά και τα άφησε σε αδιέξοδο για να μην γίνει φασαρία. Συμφώνησε όμως ότι το διάταγμα αναφέρει ότι πρέπει να τα παραδώσει έξω από το σπίτι του κατηγορουμένου τα παιδιά. Ως προς το ότι άλλες φορές προηγουμένως δεν είχε προκληθεί οτιδήποτε ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν εκεί για να πιάσει τα μωρά. Πάντα τα αφήναν στη γιαγιά ή στον παππού τους. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε επιδείξει οποιανδήποτε αντίδραση στο να παίρνει ο ίδιος τα παιδιά, ενώ περαιτέρω ανέφερε ότι ενημερώθηκε ο κατηγορούμενος ότι θα έπαιρνε ο ίδιος τα παιδιά. Όχι όμως με τον XXXXX. Δεν του είπε ότι θα ερχόταν με τον XXXXX γιατί κατά τη δική του γνώμη δεν έπρεπε να του πει με ποιον θα πάρει τα μωρά. Στην υποβολή ότι δεν ενημέρωσαν τον κατηγορούμενο ότι θα μεταφέρουν τα παιδιά και ο λόγος που πήγε με τον XXXXX ήταν για να προκαλέσουν καυγά με τον κατηγορούμενο και ούτε ο ίδιος είχε καλές σχέσεις με τον κατηγορούμενο, απάντησε ότι οι σχέσεις τους ήταν καλές. Μαζί του δεν είχε πρόβλημα, με τον Ανδρέα δεν ξέρει το πρόβλημά του. Ανέφερε επίσης ότι πήγε με τον XXXXX και όχι με κάποιον άλλο γιατί δεν είχαν άλλο. Δεν πήγε με τον πατριό του διότι έκοψαν σχέσεις, δεν είχαν καλές σχέσεις. Είδε τον κατηγορούμενο να κρατά το σίδερο μόλις μπήκαν στο αυτοκίνητο. Βρήκε το σίδερο από τη γειτόνισσα. Δεν θυμάται τις διαστάσεις του σίδερου, αλλά δείχνοντας με τα χέρια του καθόρισε τις διαστάσεις σε δυόμισι μέτρα περίπου. Ως προς το ότι ήρθε ο κατηγορούμενος στην πόρτα και συγκεκριμένα στο ανοικτό παράθυρο και έφτυσε στον Ανδρέα, είπε ότι ήταν ανοικτό το παράθυρο. Που πήγε να κατεβάσει τα μωρά ο κατηγορούμενος προχώρησε προς το ανοικτό παράθυρο και του έφτυσε. Ο ίδιος άνοιξε την πόρτα και κούντησε πίσω τον κατηγορούμενο. Τη συγκεκριμένη στιγμή που είχε φτύσει ο κατηγορούμενος στον XXXXX ο ίδιος ήταν στην καρέκλα. Μόλις του έφτυσε άνοιξε την πόρτα και κατέβασε τα μωρά. Στη συνέχεια μετά το φτύσιμο και την κουβέντα για το ανιψιό του ο XXXXX νευρίασε και αντίδρασε με νευρική απάντηση λέγοντας "Άτε ρε που δαμέ" και μετά έγιναν όλα εκείνα. Ο XXXXX δεν ανέφερε οποιαδήποτε άλλη έκφραση προς τον κατηγορούμενο. Στην υποβολή ότι αν χτυπούσε το αυτοκίνητο με σίδερο δυόμισι μέτρα θα του έκανε μεγαλύτερη ζημιά και όχι απλά ένα γδάρσιμο όπως είναι αυτό που φαίνεται στις φωτογραφίες, είπε ότι το κτύπημα ήταν με το σίδερο. Όπως επίσης το κτύπημα στις φωτογρ. 1 και 2 του τεκμ. 4 ήταν με γροθιά και δεν προϋπήρχε. Τέλος, αρνήθηκε ότι τη ζημιά την είχαν προκαλέσει οι ίδιοι κατά τη διαδρομή στον Αστυνομικό Σταθμό. Κατηγορούμενος: Κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του στην Αστυνομία ημερομηνίας 4.9.2015 (Τεκμήριο 11). Εις αυτήν αναφέρει ότι από το 2009 μέχρι το 2014 ήταν παντρεμένος με την XXXXX Κουζάρη με την οποία χώρισαν. Από το γάμο τους απόκτησαν δύο κόρες που γεννήθηκαν 13/10/11 και 25/09/
5. Μετά το χωρισμό μέσω του Οικογενειακού Δικαστηρίου πήρε την προσωρινή φύλαξη των κόρων του. Ακολούθως αναφέρει ότι η XXXXX συζεί με τον XXXXX Σάββα και έχει δικαίωμα επικοινωνίας με τις κόρες του για τρία Παρασκευο-Σάββατα τον μήνα για διανυκτέρευση μαζί της και την Κυριακή του τα φέρνει. Σήμερα η XXXXX έπρεπε να του φέρει τα μωρά και αντί η XXXXX η ώρα 12:30 περίπου ήρθε ο XXXXX Σάββα να του τα φέρει χωρίς καμία ειδοποίηση. Όταν τον είδε πήγε κοντά του και διαμαρτυρήθηκε γιατί έφερε αυτός τις κόρες του αφού το διάταγμα του Δικαστηρίου λέει ότι η XXXXX πρέπει να φέρνει τα μωρά πίσω. Τότε αυτός ξεκίνησε και φώναζε δυνατά και τον έβριζε με τις φράσεις «γαμώ τη μάνα σου, ο τζίρης σου εν άχρηστος» και τον προκαλούσε να πάνε μόνοι για να μαλώσουν. Αυτός του απάντησε ότι δεν χρειάζεται να πάνε να λύσουν καμία διαφορά. Όλα αυτά έγιναν μπροστά στις κόρες του που έκλαιγαν. Τότε ο Σάββα κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κρατούσε ένα ρόπαλο και του επιτέθηκε για να τον κτυπήσει αλλά δεν τα κατάφερε γιατί αυτός έφυγε. Τότε αυτός μπήκε στο αυτοκίνητο και ενώ στεκόταν στο πλάι του δρόμου ξεκίνησε και φώναζε ότι θα τον σκοτώσει και τον κτύπησε με το αυτοκίνητο στο αριστερό του πόδι και κτύπησε πάνω σε ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Τον πήραν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο ενώ τέλος αναφέρει ότι όλα έγιναν στην παρουσία του XXXXX Κουζάρη και κάποιων άλλων προσώπων. Στη συνέχεια είπε ότι το διάταγμα του Οικογενειακού Δικαστηρίου αναφέρει ότι η XXXXX πρέπει να έρχεται μαζί με τον πατριό της να του φέρνει τα μωρά. Δεν τον είχαν ενημερώσει ότι θα ερχόταν ο XXXXX Σάββα με τον XXXXX να του φέρουν τα μωρά. Ήταν η πρώτη φορά που του τα έφερε ο XXXXX Σάββα τα μωρά και μόλις τον είδε ζήτησε τον λόγο γιατί δεν ήταν η XXXXX μαζί στο αυτοκίνητο να του παραδώσουν τα μωρά. Ο XXXXX Σάββα άρχισε και φώναζε. Πιο συγκεκριμένα τον έβρισε με την έκφραση «γαμώ τη μάνα σου, ο πατέρας σου είναι άχρηστος, θα σε σκοτώσω» και τον προκάλεσε να πάνε μόνοι τους να λύσουν το πρόβλημα. Ο ίδιος του απάντησε ότι δεν χρειάζεται να πάνε κάπου μόνοι τους να λύσουν το πρόβλημα. Ακολούθως ο XXXXX Σάββα κατέβηκε κάτω από το αυτοκίνητο με ένα ρόπαλο και ήρθε προς τα πάνω του για να του επιτεθεί, να τον κτυπήσει. Δεν τα κατάφερε γιατί σηκώθηκε απευθείας. Ήταν τα παιδιά του εκεί. Μπήκε στο αμάξι ουρλιάζοντας ότι «θα σε σκοτώσω» και με ταχύτητα, ενώ ο ίδιος περπατούσε μαζί με τα παιδιά του για να φύγουν από τον χώρο, τον χτύπησε στο αριστερό του πόδι και στο παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Ένιωσε απευθείας πόνο, φόβο, απειλή για τη ζωή τους και απευθείας σκεφτόταν μόνο τα παιδιά του που ήταν εκεί στο σκηνικό. Μετά κάλεσαν ασθενοφόρο και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Παραλιμνίου γιατί είχε σπάσει το πόδι του. Στην αντεξέταση του είπε ότι το διάταγμα που αναφέρει το έχει το Γραφείο Ευημερίας. Δόθηκε και στον ίδιο και το παρέδωσε στο Γραφείο Ευημερίας. Δεν έχει μαζί του αντίγραφο. Το διάταγμα λέει ότι η XXXXX πρέπει να του παραδίδει τα μωρά. Έπρεπε να ήταν παρούσα μόνο η XXXXX μαζί με τον πατριό της γιατί δεν είχε όχημα. Δεν θυμάται ακριβώς το λεκτικό του διατάγματος. Στη συνέχεια ανέφερε ότι προκλήθηκε ένταση από τη μεριά του ΜΚ1 και όχι από τη δική του πλευρά. Όταν είναι παρούσες οι κόρες του ποτέ μα ποτέ δεν έχει γίνει κάτι. Προσέγγισε το αυτοκίνητο γιατί ζήτησε τον λόγο γιατί δεν είναι στο αυτοκίνητο η XXXXX. Δεν λέγεται ένταση όταν ζητάς τον λόγο γιατί δεν είναι η μητέρα τους στο αυτοκίνητο. Και ουσιαστικά ήταν δύο ξένοι. Ζήτησε τον λόγο από τον Αντρέα Σάββα και όπως έχει αναφερθεί προηγουμένως, άρχισε με βρισιές και αυτός αντιθέτως προκαλούσε να πάνε μόνοι τους να λύσουν τις διαφορές. Ο αδελφός της XXXXX είναι ένας ήρεμος άνθρωπος και δεν περίμενε από τον XXXXX Σάββα να αντιδράσει με αυτόν τον τρόπο μπροστά από τις κόρες του. Είχαν προηγούμενα με τον XXXXX Σάββα. Και ο λόγος γιατί πάντα προσπαθούσαν να του βρουν την παραμικρή λεπτομέρεια για να του πιάσουν την κηδεμονία των παιδιών. Και δεν είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει. Έχουν καταγραφεί αμέτρητες παρόμοιες περιπτώσεις που τον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου. Τα προηγούμενα ήταν από τη μεριά του XXXXX και όχι τη δική του. Ο ίδιος είχε τα παιδιά του. Δεν έχει με κανένα προηγούμενα. Αν το ήξερε ότι θα έφταναν σ' αυτό το σημείο δεν θα πήγαινε καν. Ο ίδιος εκείνη την ώρα ήταν στο γειτονικό σπίτι και εξήγησε το λόγο. Στην ερώτηση δε μήπως περίμενε εκεί διότι γνώριζε ότι θα έρθει ο XXXXX Σάββα είπε ότι δεν το γνώριζε. Επίσης είπε ότι δεν του έφερε ποτέ ξανά τα μωρά ο XXXXX Σάββα. Ανέφερε επίσης ότι βγήκε από την έξοδο του γειτονικού σπιτιού και δεν πετάχτηκε από το σιμιντίρι για να κατευθυνθεί στον XXXXX Σάββα, λέγοντας ότι από το συγκεκριμένο σιμιντίρι δεν μπορείς να πεταχτείς. Είναι ακριβώς 2 μέτρα ύψος με πλάτος κάγκελα. Βλέποντας τις φωτογραφίες 9 και 10 του τεκμ. 4, είπε ότι αυτά είναι τα κάγκελα και έδειξε από που ακριβώς βγήκε. Επέμενε δε ότι δεν μπορείς να πεταχτείς. Του τέθηκε ότι η καμπίνα του αυτοκινήτου που φαίνεται είναι πιο ψηλή από αυτούς τους φράκτες τους μεταλλικούς και δεν μπορεί να είναι 2 μέτρα, με τον ίδιο να επιμένει και να αρνείται ότι η αυλή του σπιτιού είναι περίπου στο ίδιο ύψος με το πεζοδρόμιο. Αρνήθηκε επίσης ότι τα κάγκελα είναι περίπου 1,5 μέτρο ύψος και ότι πήδηξε από την περίφραξη. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι έφτυσε τον XXXXX Σάββα, ως επίσης ότι του είπε για τον ανιψιό του, o οποίος είχε χάσει τη ζωή του την προηγούμενη μέρα. Και πρόσθεσε ότι δεν ξέρει καν ποιος είναι ο ανιψιός του XXXXX Σάββα. Αρνήθηκε ακόμα ότι έπιασε κάποιο αντικείμενο στα χέρια σου. Στις φωτογραφίες 6 και 7 του τεκμ.4 ανέφερε ότι στο καπό του αυτοκινήτου φαίνεται γδάρσιμο αλλά δεν βλέπει βούλωμα. Εκ πείρας λέει ότι αν κρατάς σίδερο 2 μέτρα αυτό όλο θα καταστρεφόταν και δεν συμφωνεί ότι μοιάζει σαν κάποιος να χτύπησε με ένα ραβδί μεταλλικό πάνω στο καπό. Ανέφερε δε πως όταν ήταν στην πίσω πλευρά του αυτοκινήτου βγήκε ο XXXXX Σάββα με το ρόπαλο και ήρθε προς το πάνω του, αλλά δεν έδωσε γροθιές πίσω στο αυτοκίνητο και ούτε άγγιξε ή κλώτσησε το αυτοκίνητο. Μπροστά στις κόρες του ποτέ δεν επέδειξε την παραμικρή κακιά συμπεριφορά. Σε άλλο σημείο ανέφερε πως όταν πήγε στο αυτοκίνητο ήταν ακόμα οι κόρες του. Δεν κατεβήκαν καν που το αυτοκίνητο. Τις κατέβασαν όταν πήγε εκεί, προσπάθησε να τις κατεβάσει και ζήτησε τον λόγο απλά όπως θα έκανε οποιοσδήποτε φυσιολογικός άνθρωπος πού είναι η μητέρα των παιδιών. Πιστεύει είναι το πιο φυσιολογικό πράγμα. Ζήτησε το λόγο με έναν όμορφο τρόπο και έπιασε τις κόρες του να φύγουν. Ο XXXXX Σάββα κατέβηκε από το αυτοκίνητο για να τον χτυπήσει και αντέδρασε με βρισιές και απειλές, παρά το γεγονός ότι του μίλησε με όμορφο τρόπο. Δεν χρειάζεται ανέφερε κάτι για να ανάψει από μόνος του. Δεν χρειάζεται και πολύ όταν σε προκαλούν για να καταφέρουν αυτό που θέλουν. Το μόνο τους πάτημα να σου χτυπήσουν πάνω στην κηδεμονία των παιδιών σου. Ως προς το ότι ο Σάββα πάρκαρε σε έναν απόμερο τόπο, σε παραπλήσιο δρομάκι, ακριβώς για να μην τον προκαλέσει, απάντησε ότι αυτό δεν το γνωρίζουμε και δεύτερο ούτε ο ίδιος γνώριζε ότι τη συγκεκριμένη ώρα θα έρθει ο XXXXX Σάββα και ο XXXXX Κουζάρη. Αρνήθηκε διάφορες υποβολές ως προς το πως ενήργησε ο ίδιος, με βάση τη θέση της κατηγορούσας αρχής, την επίδικη μέρα, λέγοντας ότι ουδέποτε έπιασε σίδερο στα χέρια του και δεν πήγε πίσω από το αυτοκίνητο και άρχισε να δίνεις γροθιές. Έπιασε τα μωρά του και ξεκίνησε να φύγει. Ήταν μαζί του η XXXXX και περπατούσαν μαζί να πάνε να πάρουν τα μωρά σπίτι να ηρεμήσουν. Ο XXXXX Σάββα μπήκε ξανά πίσω στο αυτοκίνητο την ώρα που δεν τα κατάφερε με το ρόπαλο να του χτυπήσει. Τον αντικόψαν. Ο ίδιος είπε μιλούσε ήρεμα και δεν χρειαζόταν να μπει σε αντιπαράθεση μαζί του. Η γειτόνισσα άκουσε τις φωνές του XXXXX και ήρθε να δει τι έγινε. Είπε ακόμη ότι τον απείλησε ότι θα τον σκοτώσει και το έχει αναφέρει στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία. Όταν του τέθηκε πως στην κυρίως εξέταση ανάφερε ότι εκστόμισε αυτή την απειλή όταν του είπε «Ο τζιήρης σου είναι άχρηστος, γαμώ τη μάνα σου, εννά σε σκοτώσω» και εκεί τοποθέτησε χρονικά την απειλή, είπε ότι αναφέρθηκε και προηγουμένως, από την αρχή, ότι τη στιγμή που του φώναζε τις βρισιές και τον προκάλεσε να πάνε να λύσουν τις διαφορές τους σε άλλο τόπο και ο ίδιος απάντησε ότι δεν θα πάνε άρχισε να φωνάζει ότι θα σκοτώσει, κατέβηκε με το ρόπαλο και στην πορεία συνέχισε και φώναζε ώσπου και το έκανε σε πράξη. Μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο του και τα γεγονότα διαδραματίστηκαν σε κλάσματα δευτερολέπτων. Περπατούσε να πάει προς το σπίτι. Άκουσε μόνο την απειλή, τον θόρυβο του αυτοκινήτου, τον κτύπησε στο αριστερό πόδι και αυτόματα χτύπησε στο αυτοκίνητο το σταθμευμένο και αυτός έφυγε. Όπως έχει αναφέρει και προηγουμένως, υπάρχουν αμέτρητες περιπτώσεις καταγραμμένες στον Αστυνομικό Σταθμό της Αραδίππου, με επιθέσεις, βρισιές, απειλές, τα πάντα. Δεν κτύπησε η XXXXX και τα μωρά γιατί ήταν στο πεζοδρόμιο ενώ αυτός ήταν στο δρόμο. Τέλος, απάντησε σε διάφορες υποβολές που του έγιναν και επανέλαβε τις θέσεις του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ήτοι τα τεκμ.8, 9 και 10, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 XXXXX Σάββα και ΜΚ2 XXXXX Κουζάρης Έχοντας παρακολουθήσει προσεκτικά τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν και τις απαντήσεις τους, να πω κατ' αρχήν ότι αυτοί σε γενικές γραμμές μου έκαναν καλή εντύπωση. Έδωσαν άμεσες, σαφείς και αυθόρμητες απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν και κατέθεσαν με φυσικότητα. Κατά την κρίση μου δε αυτοί περιέγραψαν γεγονότα τα οποία έζησαν στην πραγματικότητα και όχι μια «φτιαχτή» ιστορία, όπως είναι η θέση ουσιαστικά της υπεράσπισης. Στο σημείο αυτό σημειώνω πως δεν έχουν διαφύγει του Δικαστηρίου κάποια σημεία της μαρτυρίας τους που διαφέρουν. Για παράδειγμα ο ΜΚ1 ανέφερε ότι είχε ξαναπάρει τα μωρά άλλες δύο φορές, ενώ ο ΜΚ2 είπε ότι τα πήρε με τον ΜΚ1 πολλές φορές προηγουμένως. Επίσης ο ΜΚ1 είπε ότι ήταν η πόρτα του συνοδηγού ανοικτή και ο κατηγορούμενος του έφτυσε, ενώ ο ΜΚ2 είπε ότι ήταν το παράθυρο του συνοδηγού. Αυτά όμως κατά την κρίση μου δεν συνιστούν ουσιώδεις διαφορές που να πλήττουν την αξιοπιστία των μαρτύρων. Εν πάση περιπτώσει έχοντας μελετήσει τη μαρτυρία τους σφαιρικά καταλήγω πως ο πυρήνας της μαρτυρίας τους παρέμεινε αναλλοίωτος. Επίσης θα πρόσθετα εδώ και το εξής. Ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε σε προηγούμενα και διαφορές που είχαν με τον ΜΚ

1. Όμως χαρακτήρισε τον ΜΚ2 ήρεμο άνθρωπο και δεν είπε ποτέ οτιδήποτε που να δείχνει ότι μεταξύ τους είχαν οιεσδήποτε διαφορές ή ότι ο ΜΚ2 θα μπορούσε να πει κάτι απλά για να τον βλάψει, έχοντας δηλαδή αλλότρια κίνητρα. Επίσης ο ΜΚ2 δεν αμφισβητήθηκε ως προς την αναφορά του ότι με τον κατηγορούμενο είχαν καλές σχέσεις. Με αυτά λοιπόν υπόψη είναι σαφές ότι ούτως ή άλλως ο ΜΚ2 δεν είχε κανένα λόγο να μην πει την αλήθεια. Όσον αφορά τώρα τον ΜΚ1 ειδικότερα, του οποίου η μαρτυρία συμπίπτει θα έλεγα ως προς την ουσία της με αυτή του ΜΚ2, να πω ότι αυτός ήταν τόσο ειλικρινής ώστε παραδέχτηκε τόσο ότι κατέβηκε από το αυτοκίνητο με το ρόπαλο, όσο και ότι σε κάποια στιγμή είπε στον κατηγορούμενο να πάνε κάπου μόνοι τους να δερτούν αν θέλει. Είπε τα πράγματα όπως ακριβώς έγιναν και δεν επιχείρησε να αποκρύψει οτιδήποτε. Με αυτά υπόψη κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία των δύο μαρτύρων κατηγορίας. Κατηγορούμενος Έχοντας παρακολουθήσει προσεκτικά τον κατηγορούμενο ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και δεν έχω καμία αμφιβολία ότι αυτός δεν είπε την αλήθεια. Η προσπάθεια του γενικότερα να αποσυνδέσει τον εαυτό του από τη συμπεριφορά που του αποδίδεται από τους μάρτυρες κατηγορίας και να πείσει ότι αυτός ήταν ήρεμος και μιλούσε με όμορφο τρόπο έχει πέσει στο κενό. Επίσης θα έλεγα ότι η θέση του δεν συνάδει με τη λογική και είναι προφανές κατά την κρίση μου ότι αυτός δημιούργησε όλο το επεισόδιο όπως περιέγραψαν οι μάρτυρες κατηγορίας. Παρά την προσπάθεια του ΜΚ1 να αποφύγει οποιοδήποτε επεισόδιο, παρκάροντας πιο μακριά από το σπίτι του κατηγορούμενου, εντούτοις ο τελευταίος είναι ξεκάθαρο ότι ανέμενε την άφιξη του ΜΚ1 για να δημιουργήσει επεισόδιο. Η αναξιοπιστία όμως του κατηγορούμενου και της υπεράσπισης γενικότερα είναι για το Δικαστήριο προφανής. Ο κατηγορούμενος αναφέρθηκε σε συγκεκριμένο διάταγμα και ισχυρίστηκε συγκεκριμένα πράγματα ως προς το περιεχόμενο του, χωρίς ποτέ να παρουσιάσει τέτοιο διάταγμα για να επιβεβαιώσει τα λεγόμενα του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ΜΚ1 τον κτύπησε με το αυτοκίνητο στο αριστερό πόδι, το οποίο έσπασε, χωρίς να παρουσιάσει οιονδήποτε πιστοποιητικό ή βεβαίωση. Ας σημειωθεί ότι ουδέποτε υποβλήθηκε είτε στον ΜΚ1 είτε στον ΜΚ2 τέτοια θέση για να την σχολιάσει. Αναφέρθηκε επίσης σε αμέτρητες παρόμοιες περιπτώσεις που είναι καταγεγραμμένες στον Αστυνομικό Σταθμό Αραδίππου, με επεισόδια που δημιούργησε ο ΜΚ1 σε βάρος του. Άλλη μια θέση που παρέμεινε μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη, όχι μόνον γιατί καμία μαρτυρία δεν παρουσιάστηκε σχετικά, αλλά και επειδή ουδέποτε υποβλήθηκε κάτι τέτοιο στον ΜΚ1 για σχολιασμό. Την ίδια στιγμή που προσπάθησε να πείσει ότι τα κάγκελα ήταν 2 μέτρα και δεν μπορούσε να πεταχτεί από πάνω, με απώτερο σκοπό να διαψεύσει τον ΜΚ1, αρνούμενος ότι η αυλή του σπιτιού είναι περίπου στο ίδιο ύψος με το πεζοδρόμιο και ότι η καμπίνα του αυτοκινήτου που φαίνεται στη φωτογρ.10 του τεκμ.4 είναι πιο ψηλή από αυτούς τους φράκτες τους μεταλλικούς και δεν μπορεί να είναι 2 μέτρα αλλά περίπου 1,5 μέτρο, η πραγματική μαρτυρία τον διαψεύδει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο. Διότι είναι σαφές με βάση τη φωτογρ.9 του τεκμ.4 ότι η αυλή είναι ακριβώς στο ίδιο ύψος με το πεζοδρόμιο, ενώ με βάση τις φωτογραφίες 10, 11 και 12 του ίδιου τεκμηρίου φαίνεται ότι ακριβώς η οροφή του αυτοκινήτου που είναι στο πεζοδρόμιο ευρίσκεται στο ύψος των κάγκελων. Κυρίως η φωτογραφία 12 δείχνει ότι εύκολα θα μπορούσε άνθρωπος να πεταχτεί πάνω από τα κάγκελα. Στην κατάθεση του ανέφερε ότι ο ΜΚ1 του είπε ότι θα τον σκοτώσει όταν μπήκε στο αυτοκίνητο και μετά τον κτύπησε στο πόδι. Στη μαρτυρία του είπε ότι του είπε θα τον σκοτώσει στην αρχή, αμέσως μετά που τον ρώτησε που είναι η Μαίρη, ενώ όταν του τέθηκε αυτό στην αντεξέταση του έδωσε διάφορες δικαιολογίες χωρίς όμως να πείσει. Από εκεί και πέρα αναφέρεται πως πάρα πολλά σημεία της μαρτυρίας του δεν είχαν τεθεί στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό. Κάποια έχουν ήδη αναφερθεί ανωτέρω. Περαιτέρω: Απέδωσε για παράδειγμα την αντίδραση του ΜΚ1 στην γενικότερη προσπάθεια που γινόταν για να του βρουν, όπως ισχυρίστηκε, την παραμικρή λεπτομέρεια για να του πιάσουν την κηδεμονία των παιδιών. Είπε ότι δεν ήξερε καν ποιος είναι ο ανιψιός του ΜΚ
2. Όταν έπιασε τα παιδιά από το αυτοκίνητο ήταν μαζί με κάποια XXXXX. Όλα αυτά θεωρώ θα έπρεπε να υποβληθούν στους μάρτυρες κατηγορίας για σχολιασμό. Αναφέρω δε ότι με βάση τη Νομολογία οι ισχυρισμοί αυτοί ούτως ή άλλως δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, ενώ περαιτέρω προκύπτει ακριβώς και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Με βάση λοιπόν όλα τα πιο πάνω απορρίπτω τη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Έχοντας κατά νουν την αποδεκτή μαρτυρία πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Ο ΜΚ1 τον ουσιώδη χρόνο ήταν αρραβωνιασμένος με την XXXXX Κουζάρη, η οποία προηγουμένως ήταν παντρεμένη με τον κατηγορούμενο με τον οποίο απέκτησαν δύο κόρες ηλικίας 5 και 4 χρόνων. Ο ΜΚ2 είναι ο αδελφός της XXXXX Κουζάρη. Την Κυριακή, 4/10/15 και ώρα 12:20 περίπου, ο ΜΚ1 οδηγώντας το αυτοκίνητο του με αριθμούς εγγραφής XXXXX09, πήγε με τον ΜΚ2 να πάρουν τα δύο κοριτσάκια στο σπίτι τους στη Σωτήρα ήτοι στον πατέρα τους-κατηγορούμενο. Στάθμευσε το αυτοκίνητο του πίσω από το σπίτι του κατηγορούμενου σ' ένα στενό δρομάκι και κατέβηκε από το αυτοκίνητο ο ΜΚ2 με τα δύο παιδιά για να τα πάρει μέσα στο σπίτι να τα παραδώσει. Ενώ ο ΜΚ1 καθόταν μέσα στο αυτοκίνητο στην θέση του οδηγού και αποχαιρετούσε τα παιδιά, ξαφνικά είδε από το καθρεφτάκι τον κατηγορούμενο να βγαίνει από την αυλή ενός γειτονικού σπιτιού πηδώντας από το σημιντήρη και να έρχεται σιγά σιγά προς το μέρος του. Ήρθε στην πόρτα του συνοδηγού που ήταν ανοικτή επειδή μόλις είχε βγει ο ΜΚ2 και του έφτυσε και αμέσως μετά του είπε «τώρα είσαι στο χωρκό μου και όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανηψιό σου εννα σε σκοτώσουν τζιαι εσένα», εννοώντας τον ξάδερφο του τον XXXXX Σάββα που αυτοκτόνησε την προηγούμενη μέρα και ο κατηγορούμενος πιστεύει ότι τον σκότωσαν. Μετά πήγε στο πίσω καπό του αυτοκινήτου και του έδωσε μπουνιές οι οποίες προκάλεσαν βούλωμα. Ο ΜΚ2 ήρθε να τον απομακρύνει και τότε ο ΜΚ1 κατέβηκε από το αυτοκίνητο κρατώντας ένα ρόπαλο που είχε στο αυτοκίνητο και τον πλησίασε αλλά δεν τον άγγιξε. Ο κατηγορούμενος έφυγε αμέσως και πήγε στην αυλή της γειτόνισσας, έπιασε ένα σίδερο οικοδομής που βρήκε εκεί μήκους γύρω στα 2,5 μέτρα και ήρθε πίσω. Τα μωρά ήταν εκεί μπροστά και έβλεπαν τα πάντα. Τότε ο ΜΚ1 μαζί με τον ΜΚ2 μπήκαν στο αυτοκίνητο και o MK1 εκκίνησε να φύγει. Ο κατηγορούμενος έδωσε κλωτσιές στο αυτοκίνητο και ήρθε στο μπροστινό μέρος του αυτοκινήτου κρατώντας το σίδερο και κτύπησε με το σίδερο το μπροστινό καπό. Ο ΜΚ1 πανικοβλήθηκε. Το αυτοκίνητο ήταν εν κινήσει και ο κατηγορούμενος κρατώντας το σίδερο πετάχτηκε και ανέβηκε στο μπροστινό καπό. Ο ΜΚ1 ήταν σοκαρισμένος και συνέχισε με πρώτη ταχύτητα χωρίς να αναπτύξει γιατί σε δέκα μέτρα υπήρχε αλτ. Ο κατηγορούμενος πετάχτηκε από το αυτοκίνητο και συγκεκριμένα από την αριστερή μεριά που είχε προηγουμένως πεταχτεί πάνω και στη συνέχεια το αυτοκίνητο του ΜΚ1 συγκρούστηκε με κάποιο άλλο όχημα που ήταν σταθμευμένο στα αριστερά του. Η αποκατάσταση των ζημιών που προκλήθηκαν στο όχημα του ΜΚ1 με βάση τα πιο πάνω θα κοστίσει €1040.-. NOMIKH ΠTYXH ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα με το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154: «242. Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές.» Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell

(1981)1 All E.R. 964). Aναφέρεται επίσης ότι επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίξει το θύμα (R v. Rophe

(1953)36 Cr. APP. R. 4, Fagan v. Metropolitan Police Commissioner

(1968)3 All E. R. 442 και Archbold Pleading and Practice, 39η έκδοση παρ. 2634 σελ 1071‑1072), ούτε βέβαια απαιτείται η πρόκληση οποιουδήποτε τραύματος για να συντελεστεί το αδίκημα. Έχοντας κατά νουν όσα αναφέρθηκαν κατά την κρίση μου έχει αποδειχθεί η επίθεση εναντίον του ΜΚ

1. Υπό τις περιστάσεις η όλη στάση και συμπεριφορά του κατηγορούμενου τόσο μέσα από τα μάτια ενός αντικειμενικού παρατηρητή όσο και μέσα από τα μάτια του ίδιου του ΜΚ1, δέκτη της εν λόγω συμπεριφοράς, δηλ. το φτύσιμο αρχικά σε συνδυασμό με τη φράση που εκστόμισε ο κατηγορούμενος, τα κτυπήματα στο αυτοκίνητο του και ακολούθως το πιάσιμο του σίδερου και η κίνηση προς το μέρος του με όσα επακολούθησαν, δεν μπορεί να ερμηνευτεί με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρά από το ότι επρόκειτο για δημιουργία από πλευράς κατηγορούμενου μιας τόσο έντονα φορτισμένης κατάστασης που υποδηλούσε ότι ο κατηγορούμενος ήταν έτοιμος να προβεί σε βιαιότητα σε βάρος του προσώπου του ΜΚ
2. Το γεγονός δε ότι ο ΜΚ1 τελικά μπήκε στο αυτοκίνητο χωρίς ν' αντιδράσει δεν συνιστά λόγο για να θεωρηθεί η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου ως μη επιθετική, ιδιαίτερα όταν η όλη στάση του όπως την έχω περιγράψει έφτασε ουσιαστικά ένα βήμα πριν την άσκηση πραγματικής βίας έναντι του ΜΚ1 και το assault να μετατραπεί σε battery (βλ. Ποιν. Έφ. 120/2013, Γενικός Εισαγγελέας v. Ηροδότου, ημερ.30/03/2015). Το γεγονός δε ότι ενώ το όχημα του ΜΚ1 ήταν εν κινήσει αυτός πετάχτηκε πάνω στο μπροστινό καπό κρατώντας το σίδερο επιβεβαιώνει θεωρώ το εν λόγω συμπέρασμα μου περί επιθετικής συμπεριφοράς. Άρα το αδίκημα της 1ης κατηγορίας έχει θεωρώ αποδειχθεί. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόµο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκηµα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη.
2. Με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Πιο κάτω παραθέτω νομολογία που παρόλο ότι αναφέρεται στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις οι νομικές αρχές είναι κοινές με το αδίκημα της απειλής και ως εκ τούτου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας

(1992)2 Α.Α.Δ 16, η οποία αφορούσε επαναλαμβάνω συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε σχετικά ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Ως φαίνεται δε από την πιο πάνω υπόθεση το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούν το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police

(1969)2 C.L.R 210). Βλ. και την Ποιν. Έφ. 41/2014, Καραπασιη v Αστυνομίας, ημερ.24/01/

1. Η μαρτυρία του ΜΚ1 έγινε αποδεκτή και συνεπώς είναι αποδεκτό ότι αυτός με την φράση που εκστόμισε ο κατηγορούμενος ένιωσε φόβο. Η φράση που εκστόμισε στον μάρτυρα ο κατηγορούμενος ενώ φώναζε δηλ. «τώρα είσαι στο χωρκό μου τζιαι όπως εσκοτώσαν εχτές τον ανιψιό σου εν να σε σκοτώσουν τζιαι εσένα», είναι λογικό εν πάση περιπτώσει να προκάλεσε φόβο στον ΜΚ
2. Διότι λέγοντας ο κατηγορούμενος στον μάρτυρα αυτή την φράση, το μοναδικό συμπέρασμα που εύλογα συνάγεται υπό τις περιστάσεις με βάση τα γεγονότα που πλαισιώνουν το επίδικο περιστατικό είναι αναμφίβολα πως ο κατηγορούμενος με την πιο πάνω φράση απειλούσε τον ΜΚ1 τόσο εν τη φυσιολογική έννοια της λέξης όσο και εν τη εννοία του άρθρου 91Α. Η πρόθεση εκφοβισμού εν πάση περιπτώσει προκύπτει αντικειμενικά από τα λόγια που εκστόμισε ο κατηγορούμενος στον ΜΚ.1 και η απειλή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση εύλογου φόβου στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος θα πραγματοποιούσε την απειλή του. Υπενθυμίζω πως ήδη ο κατηγορούμενος είχε φτύσει προς τον ΜΚ1 και εκδήλωσε επιθετική συμπεριφορά. Σημειώνω δε πως ο ΜΚ1 προέβη αμέσως μετά σε καταγγελία του κατηγορούμενου. Ανεξαρτήτως τούτου όπως αναφέρεται στην υπόθεση Νετζιήπ (ανωτέρω), το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην παρούσα περίπτωση η απειλή του κατηγορούμενου σαφώς ενείχε αυτή την δυνατότητα εκφοβισμού. Ως εκ τούτου κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της 2ης κατηγορίας. Ως προς την 3η κατηγορία σημειώνω τα εξής. Το άρθρο 3

(1)του Κεφ.159 προνοεί τα εξής : " 3.-

(1)Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. " Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 δε του πιο πάνω Νόμου δίδεται η ερμηνεία των όρων «δημόσιος χώρος» και «επιθετικό όπλο» ως εξής: «δημόσιος χώρος» περιλαμβάνεται οποιοδήποτε αυτοκινητόδρομο και οποιαδήποτε άλλα υποστατικά ή τόπο στον οποίο κατά τον ουσιώδη χρόνο το κοινό έχει ή του επιτρέπεται να έχει πρόσβαση, είτε με πληρωμή είτε με άλλο τρόπο. «επιθετικό όπλο» σημαίνει οποιοδήποτε αντικείμενο που κατασκευάστηκε ή προσαρμόστηκε για να προκαλεί όταν χρησιμοποιείται βλάβη σε πρόσωπο ή ζημιά σε περιουσία, ή που προορίζεται από το πρόσωπο που το έχει μαζί του για τέτοια χρήση από αυτό. Από το λεκτικό λοιπόν του εν λόγω άρθρου 3

(1)συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος αυτού είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να έχει μαζί του,
2. Σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο,
3. Επιθετικό όπλο. Αποτελεί δε υπεράσπιση αν ο κατηγορούμενος έχει το επιθετικό όπλο με νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία. Το αδίκημα της εν λόγω κατηγορίας είναι πανομοιότυπο με το αδίκημα που προβλέπει το άρθρο 1 του αγγλικού Prevention of Crime Act 1953, ανάλυση του οποίου γίνεται στο σύγγραμμα Archbold 2003 παρ. 24-106 - 24 -
4. Όσον αφορά την έννοια του «έχει μαζί του» στο πιο πάνω σύγγραμμα, σημαίνει εν γνώσει του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο. Περαιτέρω η φράση «έχει μαζί του» διακρίνεται από την κατοχή και ουσιαστικά απαιτεί απόδειξη στενότερης επαφής με το αντικείμενο από την απλή κατοχή. Στο ίδιο σύγγραμμα προσδιορίζονται τρεις κατηγορίες επιθετικών όπλων. Εκείνα που έχουν κατασκευαστεί για τη χρήση και πρόκληση τραυματισμού. Εκείνα που είναι προσαρμοσμένα για ένα τέτοιο σκοπό και τέλος εκείνα που δεν έχουν κατασκευαστεί ή προσαρμοστεί γι΄ αυτό το σκοπό με την πρόθεση να προκαλέσει τραυματισμό. Στις δύο πρώτες περιπτώσεις η κατηγορούσα αρχή δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε το όπλο μαζί του με σκοπό την πρόκληση ζημιάς. Βλ. Davis v. Alexander 54 Cr. Ap. R. 398 DC. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος ενώ βρισκόταν σε δημόσιο δρόμο όπου ήταν το αυτοκίνητο του ΜΚ1 μετέβη σε γειτονικό σπίτι, έπιασε ένα κομμάτι σίδερο και επέστρεψε. Πρόθεση του σαφώς ήταν να προκαλέσει ζημιά ή και τραυματισμό. Όσα ακολούθησαν το επιβεβαιώνουν και προφανώς η κίνηση του ΜΚ1 να μπει μαζί με τον ΜΚ2 στο αυτοκίνητο για να φύγουν ήταν αυτή που δεν επέφερε τα χειρότερα για τον ΜΚ
5. Με βάση αυτά έχει αποδειχθεί θεωρώ και το συγκεκριμένο αδίκημα. Εν σχέση τώρα με την 4η κατηγορία, ευθέως αναφέρω ότι αυτή έχει επίσης αποδειχθεί. Δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Το άρθρο 324

(1)του Κεφ.154 προνοεί ότι: «324.-

(1)Όποιος εσκεμμένα και παράνομα καταστρέφει ή προξενεί ζημιά σε περιουσία, είναι ένοχος ποινικού αδικήματος, το οποίο εκτός αν προνοείται διαφορετικά είναι πλημμέλημα, αυτός αν δεν προβλέπεται κάποια άλλη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση δύο χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές:..» Στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι ο κατηγορούμενος στην προκειμένη περίπτωση προκάλεσε εσκεμμένα και παράνομα ζημιά στο όχημα του ΜΚ1. Απομένει η εξέταση των κατηγοριών 5 και 6. Το επεισόδιο πιο πάνω εξελίχθηκε στην παρουσία των δύο ανήλικων θυγατέρων του κατηγορούμενου ηλικίας 5 και 4 ετών. Τούτο είναι παραδεκτό από όλες τις πλευρές. Σύμφωνα με το άρθρο 3 του Ν.119

(1)/2000: « 3.—

(1)Βία, για τους σκοπούς του Νόμου αυτού, σημαίνει οποιαδήποτε πράξη, παράλειψη ή συμπεριφορά με την οποία προκαλείται σωματική, σεξουαλική ή ψυχική βλάβη σε οποιοδήποτε μέλος της οικογένειας από άλλο μέλος της οικογένειας και περιλαμβάνει και τη βία που ασκείται με σκοπό την επίτευξη σεξουαλικής επαφής χωρίς τη συγκατάθεση του θύματος, καθώς επίσης και τον περιορισμό της ελευθερίας του.

(2)Ανεξάρτητα από την ερμηνεία του όρου "βία" με βάση το εδάφιο

(1)στην πιο πάνω έννοια εμπίπτουν και τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 4

(2)και 5 του παρόντος Νόμου ως επίσης και το αδίκημα που αναφέρεται στο άρθρο 147 του Ποινικού Κώδικα.

(3)Πράξη ή συμπεριφορά η οποία συνιστά βία, με βάση τα εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου αυτού, ή αδίκημα, με βάση τα άρθρα 174, 175 και 177 του Ποινικού Κώδικα όταν διαπράττεται στην παρουσία ανήλικου μέλους της οικογένειας, θεωρείται βία η οποία ασκείται εναντίον του εν λόγω ανηλίκου εφόσον δύναται να προκαλέσει σ' αυτό ψυχική βλάβη. Η εν λόγω πράξη ή συμπεριφορά συνιστά αδίκημα τιμωρούμενο με βάση το εδάφιο

(4)του άρθρου αυτού.

(4)Οποιοσδήποτε ασκεί βία με βάση το εδάφιο

(1)διαπράττει αδίκημα δυνάμει του Νόμου αυτού, που τιμωρείται, εκτός από την περίπτωση της κοινής επίθεσης που τιμωρείται με δύο χρόνια φυλάκιση και στην περίπτωση που σε άλλο ή στον παρόντα Νόμο προβλέπεται αυστηρότερη ποινή, με ποινή φυλάκισης μέχρι πέντε χρόνια ή με χρηματική ποινή μέχρι τρεις χιλιάδες λίρες ή και με τις δύο ποινές.» Το αδίκημα της κοινής επίθεσης του άρθρου 242 περιλαμβάνεται σημειώνω στα αδικήματα του άρθρου 4

(2)του Νόμου (βλ. εδάφιο 2 πιο πάνω). Σημειώνω επίσης πως τόσο ο ΜΚ1 ως συμβίος της μητέρας των ανηλίκων, όσο και ο κατηγορούμενος ως πρώην σύζυγος της και πατέρας των ανηλίκων, θεωρούνται με βάση τις ερμηνευτικές διατάξεις του νόμου (βλ. άρθρο 2) ως μέλη της οικογένειας. Είναι δε σαφές ότι το όλο επεισόδιο, όπως περιγράφεται ανωτέρω, προκάλεσε σαφώς ως ζήτημα λογικής αναστάτωση και φόβο στα παιδιά. Ο κατηγορούμενος ανέφερε πως τα παιδιά έκλαιγαν. Αποδείχθηκαν συνεπώς κρίνω και οι κατηγορίες 5 και

1. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς κρίνω πως η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλες τις κατηγορίες και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στις κατηγορίες 1, 2, 3, 4, 5 και
2. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο