Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Μιντή, Αρ. Υπόθεσης: 642/18, 23/1/2020

(4)μάρτυρες, ενώ μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης η κατηγορούμενη προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος της υπεράσπισης παρουσίασε γραπτώς την αγόρευση της. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Ως ΜΚ1 κατάθεσε ο Α/Αστ.XXXXX XXXXX Ιωάννου Υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είναι αποσπασμένος στο TAE. Στην κυρίως εξέταση του κατ' αρχήν αναγνώρισε την κατάθεση του για την υπόθεση (τεκμ.1). Εις αυτήν αναφέρεται στην καταγγελία που έγινε από τον ΜΚ4 στις 18/6/17 και αναφέρει ότι την ίδια μέρα επισκέφθηκε τη σκηνή. Από εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι οι δράστες αφού εισήλθαν στην κατοικία με τη χρήση κλειδιού παραβίασαν εσωτερική ξύλινη πόρτα του δωματίου η οποία ήταν κλειδωμένη. Εξωτερικά δεν εντοπίστηκε παραβίαση. Ο παραπονούμενος εξέφρασε υποψίες εναντίον της κατηγορουμένης με την οποίαν είχε σχέσεις στο πρόσφατο παρελθόν. Στις 19/06/17 στα γραφεία του ΤΑΕ Αμμοχώστου συνέλαβε την κατηγορούμενη κατόπιν δικαστικού εντάλματος και αφού της εξήγησε τους λόγους της σύλληψης της και της επέστησε την προσοχή της στο νομό αυτή απάντησε «Εγώ μόνο τες φωτογραφίες της κόρης μου έπιασα». Η κατηγορούμενη ανακρινόμενη εξέφρασε την επιθυμία να προβεί σε θεληματική κατάθεση και ακολούθως παρέδωσε ένα κλειδί με μπρελόκ σε σχήμα δελφίνι χρώματος κόκκινου. Αφού το παρέλαβε ως τεκμήριο, της το υπέδειξε, της επέστησε την προσοχή της στο νόμο και αυτή απάντησε «εν με τούτο που έμπηκα στο σπίτι του XXXXX». Την ίδια μέρα ερεύνησε κατόπιν δικαστικού εντάλματος την κατοικία της κατηγορουμένης στο Ξυλοφάγου και κατά τη διάρκεια της έρευνας του παρέδωσε δύο φωτογραφοθήκες, τις οποίες αφού παρέλαβε της επέστησε την προσοχή της στο νόμο και αυτή απάντησε «δεν είναι δικές μου, εν του XXXXX ήταν μέσα οι φωτογραφίες της κόρης μου». Ακολούθως η κατηγορούμενη κατηγορήθηκε γραπτώς. Ο μάρτυρας ακολούθως κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου: - τη θεληματική κατάθεση της κατηγορουμένης ως τεκμήριο 2, - το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εναντίον της κατηγορούμενης, τότε ύποπτης, στις 19/06/17, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, ως τεκμήριο 3, - το ένταλμα έρευνας της κατοικίας της, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, ως τεκμήριο 4, - την κατάθεση της XXXXX Παπαντωνίου (ΜΚ2) ημερομηνίας 21/06/17 ως τεκμήριο 5, - την κατάθεση της XXXXX Παπαντωνίου (ΜΚ3) ημερομηνία 29/06/17 ως τεκμήριο 6, - την κατάθεση του XXXXX Λοιζιά ημερομηνίας 09/09/17 ως τεκμήριο 7, - την γραπτή κατηγορία εν σχέση με την κατηγορουμένη ως τεκμήριο 8, - τον κατάλογο τεκμηρίων της υπόθεσης ως τεκμήριο 9, - ημερολόγιο ενέργειας ημερομηνίας που ετοίμασε ο ίδιος ως τεκμήριο 10, και τέλος - τις δύο φωτογραφοθήκες και το αναφερόμενο μπρελόκ ως τεκμήρια 11 και 12 αντίστοιχα. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν βρέθηκε κατά την έρευνα τους στην οικία της κατηγορούμενης το χρηματικό ποσόν ή χαρτονομίσματα. Ο παραπονούμενος τους είπε όμως ότι το χρηματικό ποσό βρισκόταν στο ίδιο υπνοδωμάτιο με τις φωτογραφοθήκες. Ανέφερε ακόμη ότι ο παραπονούμενος τους είχε αναφέρει ότι με την κατηγορούμενη είχαν ερωτικές σχέσεις και από ότι θυμάται είχε πει ότι η κατηγορούμενη έμενε περιστασιακά σπίτι του. Το κλειδί τους είχε αναφέρει ότι το έδωσε ο ίδιος στην κατηγορούμενη για να έχει πρόσβαση όταν είχαν σχέση και μετά της ζήτησε να του το επιστρέψει. Δεν κατήγγειλε όμως ο παραπονούμενος ότι κλάπηκε οποιοδήποτε κλειδί από την κατοχή του. Ως ΜΚ2 κατέθεσε η XXXXX Παπαντωνίου Στην κυρίως εξέταση της αναγνώρισε την κατάθεση της τεκμ.5 και ανέφερε πως υιοθετεί το περιεχόμενο της. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα που αναφέρει ότι συναντήθηκε με την κατηγορούμενη την είδε τόσο πριν όσο και μετά που μπήκε στο σπίτι και αυτή δεν κρατούσε τσάντα ή οτιδήποτε πριν εισέλθει στο σπίτι, ενώ όταν εξήλθε κρατούσε μόνο κάποιες φωτογραφίες και όχι οτιδήποτε άλλο. Ως ΜΚ3 κατέθεσε η XXXXX Παπαντωνίου Αναγνώρισε την κατάθεση της τεκμήριο 6 και ανέφερε πως συμφωνεί με το περιεχόμενο της. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα ήταν εκεί με την αδερφή της και είδε την κατηγορούμενη πριν εισέλθει στο σπίτι. Αυτή ξεκλείδωσε και μπήκε κανονικά. Απ' ότι ξέρει είχε σχέση με τον παραπονούμενο και ο ίδιος της είχε δώσει το κλειδί. Την είδε και μετά που βγήκε από το σπίτι και κρατούσε δύο κάδρα με φωτογραφίες. Ως ΜΚ4 κατέθεσε ο XXXXX Γεωργίου-παραπονούμενος Στην κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τις καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία στις 18/06/2017 και 27/07/2017 (Τεκμήριο 13 και 14 αντίστοιχα), με το περιεχόμενο των οποίων δήλωσε ότι συμφωνεί. Στη συνέχεια αναγνώρισε το Τεκμήριο 11 ως δικές του κορνίζες που είχε φωτογραφίες μέσα στο διαμέρισμα του και τις οποίες είχε στο υπνοδωμάτιο του. Μιλά για το ίδιο δωμάτιο του οποίου η πόρτα έσπασε και κάποιος εισήλθε μέσα. Αναγνώρισε επίσης το Τεκμήριο 12 ως το κλειδί του διαμερίσματος με το μπρελόκ. Είναι αυτό το μπρελόκ που αναφέρει στην κατάθεση του σε σχήμα δελφινάκι. Όσον αφορά την σπασμένη πόρτα είπε ότι έφυγε η φέτα της πόρτας που είναι η κλειδωνιά πάνω και ήταν ακουμπημένο στο πλευρό. Ανέφερε δε ότι με την κατηγορούμενη ήταν μαζί σαν ζευγάρι και διαμέναν κάποιες μέρες μαζί ώσπου και χώρισαν. Της είχε εξουσιοδότηση να εισέρχεται στο διαμέρισμα του μέχρι που χώρισαν και ζήτησε το κλειδί του πίσω. Αυτό ήταν 10 μέρες πριν τη διάρρηξη. Είπε ακόμα πως όταν επέστρεψε στο διαμέρισμα του δεν βρήκε τις κορνίζες με τις φωτογραφίες. Για το χρηματικό ποσό ανέφερε ότι αυτό ήταν μέσα στο κομοδίνο δίπλα από το κρεβάτι και συγκεκριμένα ήταν πίσω από τα ρούχα που ήταν μέσα στο κομοδίνο. Ήταν σε χαρτονομίσματα των 50 ευρώ. Δεν έδωσε σε κανέναν την εξουσιοδότηση του να μπει στο διαμέρισμα εκείνην την περίοδο, από τότε που άφησε τα λεφτά μέσα μέχρι που κλάπηκαν και γι' αυτό και κλείδωνε και την πόρτα του δωμάτιου. Τα λεφτά τα είχε βάλει στο κομοδίνο περίπου 5 μέρες πριν τη διάρρηξη. Κλειδιά του διαμερίσματος είχε μόνο ο ίδιος και η κατηγορούμενη. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι η σχέση με τη μητέρα του είναι εξαιρετική και κατά τον επίδικο χρόνο είχαν επαφές με τη μητέρα του. Η μητέρα του δουλεύει στη XXXXX και συγκεκριμένα είναι γραμματέας στη XXXXX. Με την κατηγορουμένη ήταν μαζί για περίπου 2 μήνες. Δεν διέμεναν μαζί από την αρχή της σχέσης τους. Ξεκίνησαν να διαμένουν μαζί 2-3 βδομάδες μετά. Γνώρισε την κόρη της και τον πατέρα της κατηγορούμενης στο μαγαζί όπου αυτή δούλευε στην Αγία Νάπα. Είχε τις φωτογραφίες με το παιδί της κατηγορούμενης ηλικίας 8 ετών γιατί είχε αδυναμία στο μωρό. Το παιδί δεν το είδε μια φορά αλλά 3-4 φορές. Στη συνέχεια είπε ότι και τις τρεις φορές που την είδε ήταν στο σημείο που εργαζόταν η κατηγορούμενη και επειδή δουλεύαν δίπλα‑δίπλα, απλώς πήγαινε και την έβλεπε. Δεν είχαν κάποιαν επαφή με το μωρό, μιλήσαν εκείνες τις τρεις φορές "Τι κάμνεις; Καλά;". Αυτό το τυπικό. Με δεδομένη αυτή την τυπική σχέση και την παραδοχή του ότι είδε το παιδί μόλις τρεις φορές, πέντε λεπτά την κάθε φορά, του τέθηκε ότι η κατηγορούμενη είναι γι' αυτόν τον λόγο που τον χώρισε, επειδή δηλαδή συνειδητοποίησε ότι πήρε φωτογραφίες του παιδιού της και τις είχε στο σπίτι του. Αυτός απάντησε «Εντάξει, τι να πω;». Όσον αφορά το κλειδί, είπε ότι αφού της το ζήτησε αυτή του είπε ότι θα στείλει κάποιους να του το φέρουν, χωρίς να ονομάσει συγκεκριμένα κάποια ονόματα. Αρνήθηκε όμως ότι η κατηγορούμενη του είπε ότι "το κλειδί θα το πάρεις, όταν μου δώσεις τις φωτογραφίες του παιδιού μου". Από την ημέρα που διακόψαν τον δεσμό τους με την κατηγορουμένη μίλησαν στο τηλέφωνο δύο φορές για το κλειδί. Της είπε να του παραδώσει το κλειδί και αυτή είπε πως θα έστελνε κάποιους να το φέρουν και όταν τηλεφώνησε την επόμενη ημέρα ξανά για το κλειδί, του είπε ότι έστειλε να το φέρουν και το πέταξαν απέναντι από το σπίτι που διέμενε στο χωράφι. Δεν κατάγγειλε ποτέ την εξαφάνιση του κλειδιού του στην Αστυνομία. Αφού όταν πήγε για να βρει το κλειδί εκεί που είπε ότι το πέταξαν και δεν το βρήκε, θα πήγαινε την επόμενη ημέρα για να καταγγείλει ότι λείπει το κλειδί και ήταν όταν διαρρήχθηκε το σπίτι. Τότε του τέθηκε ότι ο χρόνος δεν συναντάται σε αυτά που λέει αφού στην κατάθεση του λέει "χωρίσαμε, την επόμενη ημέρα της ζήτησε το κλειδί, την αμέσως επόμενη ημέρα που δεν μου το επέστρεψε, της ξανατηλεφώνησα, μετά από δέκα ημέρες εισήλθε στο σπίτι με το κλειδί και πήρε τις φωτογραφίες", ενώ τώρα λέει ότι σε διάστημα τριών ημερών έγιναν αυτά. Ο μάρτυρας είπε ότι θα πήγαινε στην Αστυνομία για να καταγγείλει για το κλειδί, όμως δεν πήγε την επόμενη ημέρα λόγω δουλειάς. Δεν αλλάζει τη θέση του. Είπε θα πήγαινε την επόμενη ημέρα, όμως δεν πήγε, γι' αυτό και δεν κατάγγειλε ότι χάθηκε το κλειδί. Μεσολάβησαν ακόμα πέντε μέρες από την ημέρα που αναφέρει και δεν πήγε τις αμέσως επόμενες τέσσερις μέρες λόγω δικής του παράλειψης. Σε υποβολή ότι ο λόγος που δεν πήγε είναι διότι ουδέποτε έγινε αυτή η συζήτηση και η μοναδική συζήτηση η οποία έγινε ήταν ότι του τηλεφώνησε η κατηγορούμενη και του ζήτησε να της επιστρέψει τις φωτογραφίες, αλλά αυτός αρνήθηκε και της είπε "αν τις θέλεις, έλα να τις πάρεις", αρνήθηκε ότι είπε αυτό το πράγμα. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι είχε κλειδωμένο το υπνοδωμάτιο του για τον λόγο ότι είχε λεφτά μέσα. Πήρε αυτά τα χρήματα από τη μάνα του πέντε μέρες περίπου πριν τη διάρρηξη (13/06) για να πληρώσει τα ενοίκια, τα ρεύματα, τις υποχρεώσεις του. Το ενοίκιο που θα πλήρωνε ήταν του προηγούμενου μήνα, του Μαΐου. Ενοικίαζε το διαμέρισμα από μίαν ξένη κοπέλα, η οποία ερχόταν σταδιακά Κύπρο. Όταν δεν θα ερχόταν Κύπρο πλήρωνε το ενοίκιο μέσω τράπεζας, όταν τον ειδοποιούσε ότι θα ήταν Κύπρο τα είχε μαζί του και όταν ερχόταν της τα έδινε. Δεν ανέφερε στην κατάθεση του ότι ανέμενε τη σπιτονοικοκυρά του να έρθει να της παραδώσει τα χρήματα γιατί δεν τον ρώτησαν. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι όταν η κατηγορούμενη τον χώρισε επειδή ένιωθε ότι κινδύνευε το παιδί της τον διακατείχαν συναισθήματα μίσους και εκδίκησης προς το πρόσωπο της κατηγορουμένης, ως επίσης αρνήθηκε ότι προέβη εκδικητικά σε καταγγελία εναντίον της κατηγορουμένης. Επέμεινε δε ότι είχε χρήματα στο υπνοδωμάτιο του και ειδικά στο κομοδίνο του. Στην υποβολή δε ότι ο λόγος που η μητέρα του δεν έδωσε μαρτυρία στην Αστυνομία είναι διότι δεν ήθελε να πει ψέματα, διερωτήθηκε αν την κάλεσαν για να δώσει κατάθεση και δεν πήγε. Του τέθηκε επίσης ότι κατά την έρευνα της Αστυνομίας ουδέποτε καταγράφηκε ότι βρέθηκε παραβιασμένο το κομοδίνο του ή αναστατωμένο ή σε κατάσταση που να δεικνύει ότι κάποιος το άνοιξε, ανακάτεψε και πήρε οτιδήποτε από μέσα, με τον ίδιο να λέει δεν γίνεται, αφού που ήρθε η Αστυνομία στο σπίτι όταν τους κάλεσε είδαν και το κομοδίνο που ήταν ανοιχτό και τον τόπο που ήταν οι φωτογραφίες και έλειπαν και την πόρτα που ήταν σπασμένη, παραβιασμένη. Και διερωτήθηκε αν δεν είχε λεφτά γιατί να κλειδώσει την πόρτα. Τέλος, σε υποβολή ότι ο μοναδικός λόγος που κλείδωσε την πόρτα του υπνοδωματίου ήταν διότι γνώριζε ότι η κατηγορούμενη θα μετέβαινε στο σπίτι εκείνην την ημέρα για να πάρει αυτά που της ανήκαν και ουσιαστικά την παγίδευσε, δήλωσε τη διαφωνία του και πρόσθεσε ότι την πόρτα του την κλείδωνε πάντα όποτε έφευγε από το σπίτι, ειδικά όταν είχε τα λεφτά μέσα. Μιλά για τις πέντε μέρες που είχε τα λεφτά, που ήρθε η μάνα του και του έφερε τα λεφτά, η πόρτα του δωματίου ήταν πάντα κλειδωμένη όταν έφευγε. Η κατηγορούμενη ως προαναφέρθηκε προέβη σε ανώμοτη δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 15. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 Α/Αστ.XXXXX XXXXX Ιωάννου Πρόκειται για τον εξεταστή της υπόθεσης, ο οποίος αναφέρθηκε στις ενέργειες και εξετάσεις του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης. Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε καλή εντύπωση, δεν προκύπτει οτιδήποτε που να θέτει σε αμφιβολία οτιδήποτε ανέφερε ή την αξιοπιστία του και συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΜΚ2 XXXXX Παπαντωνίου, ΜΚ3 XXXXX Παπαντωνίου Ανέφεραν ότι γνώριζαν για την υπόθεση και η μαρτυρία τους ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί. Η μαρτυρία τους γίνεται αποδεκτή. ΜΚ4 XXXXX Γεωργίου-παραπονούμενος Παρακολούθησα πολύ προσεκτικά τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του. Αυτό που θα ήθελα εξ' αρχής ν' αναφερθεί είναι πως σίγουρα δεν έχω πεισθεί για την ύπαρξη του ποσού των €500.- στο κομοδίνο του και την κλοπή του ποσού αυτού. Αφενός η μητέρα του δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου για να επιβεβαιώσει ότι πράγματι του έδωσε το αναφερόμενο ποσό που ισχυρίστηκε, ενώ σημειώνω πως όπως εμφαίνεται κατωτέρω η δήλωση της προς τον ΜΚ1 (βλ. τεκμ.10) δεν γίνεται αποδεκτή. Από εκεί πέρα είπε στη μαρτυρία του, μεταξύ άλλων, όταν του τέθηκε ότι κατά την έρευνα της Αστυνομίας ουδέποτε καταγράφηκε ότι βρέθηκε παραβιασμένο το κομοδίνο του ή αναστατωμένο ή σε κατάσταση που να δεικνύει ότι κάποιος το άνοιξε, ανακάτεψε και πήρε οτιδήποτε από μέσα, ότι η Αστυνομία είδε και το κομοδίνο που ήταν ανοιχτό. Τούτο όμως δεν επιβεβαιώνεται από τη μαρτυρία του ΜΚ1 και συνεπώς παραμένει θεωρώ ένα κενό στη μαρτυρία του. Εν πάση περιπτώσει πράγματι δεν έχει τεθεί καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να δείχνει ότι το κομοδίνο ή το περιεχόμενο του βρέθηκε σε κατάσταση τέτοια ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι κάποιος το άνοιξε και το ανακάτεψε για να βρει λεφτά. Τέλος, να σημειωθεί ότι οι ΜΚ2 και ΜΚ3, η μαρτυρία των οποίων ως εμφαίνεται ανωτέρω γίνεται αποδεκτή, είδαν την κατηγορούμενη να εξέρχεται από το σπίτι και να κρατά μόνον τις κορνίζες και όχι λεφτά. Με βάση αυτά απορρίπτω συνεπώς και τη θέση του πως κλείδωσε την πόρτα του υπνοδωματίου γιατί είχε μέσα τα λεφτά. Αναφέρω επίσης εδώ πως κατά την κρίση μου ο μάρτυρας δεν είπε την αλήθεια στο σημείο που ανέφερε ότι είχε πρόθεση να καταγγείλει στην Αστυνομία το θέμα του κλειδιού. Παρατηρώντας τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του αντιλήφθηκα αμέσως την προσπάθεια του να υπεκφύγει με δικαιολογίες όταν αντιλήφθηκε ότι όσα είπε δεν ταίριαζαν χρονικά και την αλλαγή στη θέση του. Δεν έπεισε εν πάση περιπτώσει ότι είχε τέτοια πρόθεση. Ότι άλλο θα ήθελα εδώ να σημειωθεί είναι πως μέσα από την αντεξέταση του φάνηκε θεωρώ ξεκάθαρα και ο λόγος που η κατηγορούμενη τελικά χώρισε τον μάρτυρα, δηλ. ότι δεν της άρεσε που ο μάρτυρας είχε τις φωτογραφίες του παιδιού της, ηλικίας 8 ετών, τις οποίες σημειωτέον δεν του έδωσε η ίδια. Όμως το άλλο που ξεκάθαρα προκύπτει, ανεξάρτητα από το τι ακριβώς λέχθηκε μεταξύ τους, είναι πως ο μάρτυρας πριν τις 17/06/17 που αφορά το επίδικο αδίκημα, έχοντας χωρίσει μεταξύ τους, ζήτησε από την κατηγορούμενη να του επιστρέψει το κλειδί του διαμερίσματος του δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό και τον τερματισμό ουσιαστικά της εξουσιοδότησης που της είχε δώσει για να εισέρχεται εντός αυτού. Τούτο είναι παραδεκτό ουσιαστικά από την κατηγορούμενη, η οποία δέχεται ότι της ζήτησε το κλειδί μετά που χώρισαν και περαιτέρω ότι στο σπίτι μπήκε με τη χρήση του κλειδιού όταν είδε πως ο μάρτυρας απουσίαζε από το σπίτι. Ανώμοτη δήλωση κατηγορούμενης Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της της είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Με αυτά υπόψη ν' αναφέρω πως κάνω αποδεκτή τη δήλωση της, εις την οποία υπάρχουν κυρίως παραδοχές της και ή δηλώσεις εναντία στα συμφέροντα της καθώς επίσης στοιχεία που επιβεβαιώνονται από την λοιπή μαρτυρία ή που το Δικαστήριο κάνει αποδεκτά μέσα από την αξιολόγηση της μαρτυρίας, με εξαίρεση τα εξής: Την αναφορά στο τέλος της 3ης παραγράφου ότι ο ΜΚ4 της είπε «Κλειδί έχεις, έλα να τις πάρεις αν σου περνά», την αναφορά στην 4η παράγραφο ότι τον φοβόταν και ότι ο ΜΚ4 κλείδωσε σκόπιμα την πόρτα, καθώς και όσα αναφέρει στην τελευταία παράγραφο. Τούτα δεν υποστηρίζονται από την αποδεκτή μαρτυρία. Όσον αφορά την κατάθεση του XXXXX Λοιζιά, τεκμ.7, αναφέρεται εδώ ότι ανεξάρτητα βεβαίως της αποδοχής της για κατάθεση το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό καλείται να αποφανθεί για τη βαρύτητα που θα προσδώσει σ' αυτή την εξ' ακοής μαρτυρία (βλ. άρθρο 27 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9). Σημειώνω ότι το πρόσωπο αυτό δεν κλήθηκε να καταθέσει. Όμως θεωρώ πως η περίπτωση δεν παρουσιάζει ιδιαίτερη δυσκολία και ότι το περιεχόμενο της κατάθεσης του θα πρέπει να γίνει αποδεκτό. Αυτό για τον λόγο ότι όσα αναφέρει στην ουσία επιβεβαιώνονται από τη μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3, αλλά και από τις παραδοχές της κατηγορούμενης. Εν σχέση τώρα με το ημερολόγιο ενεργείας τεκμ.10 και την επικοινωνία του ΜΚ1 με τη μητέρα του ΜΚ4-παραπονούμενου ευθέως αναφέρω πως δεν μπορώ να αποδεχτώ αυτή την εξ' ακοής μαρτυρία. Η φύση της μαρτυρίας της και η σχέση της με τον ΜΚ4 καθιστούσαν την παρουσία του προσώπου αυτού στο Δικαστήριο επιβεβλημένη προκειμένου να αξιολογηθεί και να μπορέσει το Δικαστήριο να εξαγάγει ασφαλή ευρήματα και συμπεράσματα. Παρεμβάλλω εδώ ότι μέρος των λεγομένων της μητέρας του ΜΚ4 ήτοι ότι του έστειλε τα λεφτά με τον φίλο του επ'ονόματι Καλλή δεν επιβεβαιώθηκε από τον ΜΚ4, ο οποίος στη μαρτυρία του ανέφερε ότι η μητέρα του πήγε και του πήρε τα λεφτά. Σε κάθε περίπτωση, ίσως εκ του περισσού, υπενθυμίζω εδώ ότι σε μια ποινική δίκη η βαρύτητα σε μια εξ' ακοής μαρτυρία προσεγγίζεται με περισσή φειδώ ενόψει του καθήκοντος του Δικαστηρίου να διασφαλίσει δίκαιη δίκη. Κοντολογίς στη συγκεκριμένη δήλωση δεν θα αποδοθεί καμία βαρύτητα. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω και τεκμήρια που ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Ο ΜΚ4 και η κατηγορούμενη διατηρούσαν σχέση για 2 μήνες περίπου και χώρισαν. Μόλις χώρισαν ο ΜΚ4 ζήτησε από την κατηγορούμενη να του επιστρέψει το κλειδί που της είχε δώσει για το διαμέρισμα του. Μέχρι τις 17/06/17 η κατηγορούμενη δεν είχε επιστρέψει το κλειδί και όχι μόνο αυτό αλλά την εν λόγω ημερομηνία πήγε στο διαμέρισμα όταν απουσίαζε ο ΜΚ4 και χρησιμοποιώντας το κλειδί εισήλθε στο διαμέρισμα για να πάρει κάποιες φωτογραφίες του παιδιού της. Μπαίνοντας στο διαμέρισμα αντιλήφθηκε ότι η πόρτα του υπνοδωματίου του ΜΚ4 που ήταν μέσα οι φωτογραφίες ήταν κλειδωμένη και την έσπασε. Αφού εισήλθε στο υπνοδωμάτιο βρήκε τις 2 κορνίζες / φωτογραφοθήκες (τεκμ.11) με τις φωτογραφίες, τις πήρε και έφυγε. Οι κορνίζες / φωτογραφοθήκες (τεκμ.11), οι οποίες ανήκαν στον ΜΚ4, παραδόθηκαν από την κατηγορούμενη στην Αστυνομία κατά την έρευνα της κατοικίας της δυνάμει δικαστικού εντάλματος έρευνας στις 19/06/17. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 291 (ορισμός της διάρρηξης), 292(α) και 255 του Κεφ. 154. Σύμφωνα με το άρθρο 292(α) : « 292. Όποιος- (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε κτίριο, αντίσκηνο ή σκάφος το οποίο χρησιμοποιείται ως κατοικία ανθρώπων ή σε κτίριο που χρησιμοποιείται ως χώρος λατρείας, με σκοπό διάπραξης κακουργήματος σε αυτό ή ......................, είναι ένοχος του κακουργήματος της διάρρηξης και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων. Αν το ποινικό αδίκημα διαπράττεται κατά τη διάρκεια νύχτας, αυτό καλείται διάρρηξη κατά τη διάρκεια νύχτας, ο δε υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων. » Το αδίκημα της κλοπής δε εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Με βάση τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι σαφές πως δεν αποδείχθηκε η κλοπή του ποσού των €500.- που αναφέρεται στις λεπτομέρειες της 2η κατηγορίας. Έχει αποδειχθεί όμως η διάπραξη του αδικήματος αναφορικά με τις δύο κορνίζες / φωτογραφοθήκες τεκμ.
6. Το άρθρο 85

(4)του Κεφ.155 έχει ως εξής: « Αν στο τέλος της δίκης το Δικαστήριο είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχτεί με μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα που δεν περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία δεν δύναται να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και για τα οποία καταδικαζόμενος δεν θα υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο και ότι ο κατηγορούμενος δεν θα επηρεαζόταν με αυτό δυσμενώς στην υπεράσπιση του, το Δικαστήριο δύναται να διατάξει την προσθήκη στο κατηγορητήριο ή το κατηγορητήριο που καταχωρίστηκε στο Κακουργιοδικείο κατηγορίας ή κατηγοριών εναντίον του κατηγορούμενου για τέτοιο ποινικό αδίκημα ή ποινικά αδικήματα, και το Δικαστήριο αποφασίζει για αυτά ωσάν η κατηγορία αυτή ή οι κατηγορίες αποτελούσαν μέρος του αρχικού κατηγορητηρίου ή του κατηγορητηρίου που καταχωρίστηκε σε Κακουργιοδικείο. » Για την άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου με βάση το άρθρο 85

(4)του Κεφ. 155 θα πρέπει να συντρέχουν οι εξής τέσσερις προϋποθέσεις (βλ. και σύγγραμμα των κ.κ.Λοϊζου και Πική Criminal Procedure in Cyprus σελ. 75):

1. Στο τέλος της Δίκης το Δικαστήριο να είναι της γνώμης ότι έχει αποδειχθεί με μαρτυρία, η διάπραξη αδικήματος από τον Κατηγορούμενο το οποίο δεν περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο.
2. Ο Κατηγορούμενος να μη μπορεί να καταδικαστεί χωρίς τροποποίηση του κατηγορητηρίου.
3. Ο Κατηγορούμενος να μην υπόκειται σε ποινή μεγαλύτερη εκείνης στην οποία θα υπόκειτο αν καταδικαζόταν βάσει του αρχικού κατηγορητηρίου. Με άλλα λόγια, η ποινή που προβλέπεται από το Νόμο για το αδίκημα που προστίθεται στο κατηγορητήριο δεν θα πρέπει να υπερβαίνει την ποινή που προβλέπεται για το αρχικό αδίκημα.
4. Ο Κατηγορούμενος δεν θα επηρεαστεί δυσμενώς στην υπεράσπιση του. Σχετικές με την εφαρμογή του άρθρου 85.4 του Ποινικού Κώδικα είναι και οι υποθέσεις Χρυσοστόμου ν. Αστυνομίας 24 CLR 192, Φορής ν. Δημοκρατίας

(1980)1 ΑΑΔ 152, 177 και Κυριάκου ν. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 458, 466 στις οποίες επαναλήφθηκαν οι πιο πάνω προϋποθέσεις στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Βλ. επίσης το σύγγραμμα Εισαγωγή στο Κεφ.155 του Κώστα Σατολιά, σελ.281-

1. Στην προκειμένη περίπτωση κρίνω ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού:
2. Όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία έχει αποδειχθεί ότι η κατηγορούμενη διέπραξε το αδίκημα της διάρρηξης κατοικίας και κλοπής.
3. Δεν είναι δυνατή η καταδίκη της Κατηγορούμενης για το αδίκημα αυτό χωρίς προηγούμενη τροποποίηση του κατηγορητηρίου αφού δεν περιλαμβάνονται οι δύο κορνίζες στις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας.
4. Μιλούμε για το ίδιο αδίκημα με αυτό που αντιμετωπίζει και άρα για την ίδια ποινή.
5. Καμία δυσμένεια δεν θα προκληθεί στην Κατηγορούμενη. Το αδίκημα εξάλλου προκύπτει κυρίως με βάση τα δικά της λεγόμενα. Ενόψει των ανωτέρω, τροποποιώ το κατηγορητήριο, με την προσθήκη κατηγορίας 3 ως εξής : " Έκθεση Αδικήματος Αρ. Κατηγορίας 3 Διάρρηξη κατοικίας και κλοπή, κατά παράβαση των άρθρων 291, 292(α) και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
6. Λεπτομέρειες αδικήματος Η κατηγορούμενη στις 17/06/17 και μεταξύ των ωρών 0100-2350 στην οδό XXXXX στη Δερύνεια της επαρχίας Αμμοχώστου, διέρρηξε και εισήλθε στο διαμέρισμα του XXXXX Γεωργίου από την Ορμήδεια και έκλεψε δύο κορνίζες / φωτογραφοθήκες άγνωστης αξίας, περιουσία του πιο πάνω. " Άρα με βάση όσα αναφέρονται πιο πάνω η κατηγορούμενη θα πρέπει να αθωωθεί στην 2η κατηγορία και να κριθεί βεβαίως ένοχη στην 3η κατηγορία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όσα αναφέρθηκαν κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 3η κατηγορία εναντίον της κατηγορούμενης, εις την οποία την κρίνω ένοχη. Αυτή αθωώνεται όμως ενόψει των όσων αναφέρθηκαν στην 2η κατηγορία. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο