Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Παύλου, Αρ. Υπόθεσης: 1640/18, 28/2/2020

(5)(γ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 1984 (ΚΔΠ 66/84) και των άρθρων 2 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 30/10/2017 και ώρα 1845 στην οδό Καρύων στο Αυγόρου της επαρχίας Αμμοχώστου, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX29 και κατά την οδήγηση λόγω επικίνδυνης πράξης που δεν ανάγεται σε υπαίτιο αμέλεια χωρίς πρόθεση, επέφερε το θάνατο εις τον XXXXX XXXXX Wood τέως από τη Μεγάλη Βρετανία. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX29 χωρίς εύλογη αιτία σε άσπρη συνεχή γραμμή που διαχώριζε τις κατευθύνσεις / λωρίδες κυκλοφορίας. Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου τρείς

(3)μάρτυρες, ενώ περαιτέρω έγινε ένα παραδεκτό γεγονός και κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους 2 εκθέσεις. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι συνήγοροι με τις αγορεύσεις τους και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Α. Παραδεκτό γεγονός που εγκρίθηκε από το Δικαστήριο: Ο θάνατος του θύματος προκλήθηκε από την επίδικη σύγκρουση. B. Εκ συμφώνου κατατεθείσα για την αλήθεια του περιεχομένου της.

1. Η έκθεση της Ηλεκτρομηχανολογικής υπηρεσίας Τεκμήριο 11 : Με βάση αυτήν στις 02/11/17 επιθεωρήθηκε το μοτοποδήλατο με αρ. εγγραφής XXXXX91 σε χώρο της Τροχαίας Αμμοχώστου και από την επιθεώρηση δεν διαπιστώθηκε οποιοδήποτε πρόβλημα. Τα συστήματα πέδησης και εξωτερικά ελαστικά ήταν σε καλή κατάσταση και τα φώτα πορείας σε καλή λειτουργήσιμη κατάσταση μπροστά και πίσω.
2. Η Ιατροδικαστική έκθεση της Δρ. XXXXX Αντωνίου, ιατροδικαστού Τεκμήριο 12 : αναφέρεται στα ευρήματα της κατά τη νεκροψία του θανόντος και καταλήγει ότι η αιτία θανάτου ήταν αιμορραγική διατομή αυχενικού νωτιαίου μυελού συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος. Γ. Δια ζώσης ΜΚ1 Αστ.ΧΧΧΧΧ XXXXX Παπαδόπουλος Με την έναρξη της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε την κατάθεση που ετοίμασε για την υπόθεση (Τεκμήριο 1) και δήλωσε πως υιοθετεί το περιεχόμενο της. Εις αυτήν αναφέρει ότι υπηρετεί στην Αστυνομική Διεύθυνση της επαρχίας Αμμοχώστου και είναι τοποθετημένος στο Τμήμα Τροχαίας. Είναι εκπαιδευμένος ως αστυνομικός φωτογράφος. Την 30/10/2017 και ώρα 20:30 μετέβη στη Λεωφ. Καρύων στο Αυγόρου για φωτογράφηση σκηνής τροχαίου δυστυχήματος με ενεχόμενο το σαλούν όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX29 και το μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής XXXXX
3. Στη συνέχεια και μεταξύ των ωρών 21:10-21:30 έλαβε αριθμό φωτογραφιών της σκηνής και των ενεχόμενων οχημάτων. Αναφέρεται δε περαιτέρω στη διεργασία που έγινε μέχρι την εκτύπωση 17 φωτογραφιών και το δέσιμο τους σε βιβλιάριο. Στη συνέχεια παρουσίασε ακριβώς τις 17 φωτογραφίες που πήρε από τη σκηνή του δυστυχήματος. Η δέσμη φωτογραφιών σημειώθηκε ως Τεκμήριο
4. Ακολούθως δε επεξήγησε τις φωτογραφίες ως εξής: oι φωτογραφίες 1 και 2 παρουσιάζουν τη γενική όψη της σκηνής του δυστυχήματος σύμφωνα με την πορεία του σαλούν. Οι φωτογραφίες 3 και 4 παρουσιάζουν τα ίχνη τροχοπέδησης του σαλούν. Οι φωτογραφίες 5 μέχρι 9 παρουσιάζουν το σημείο σύγκρουσης από διαφορετικές γωνίες και τελική θέση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX29 και το μοτοποδήλατο XXXXX91 και υλικές ζημιές που προκλήθηκαν σ΄αυτό από τη σύγκρουση. Η φωτογραφία 10 παρουσιάζει λίμνη αίματος όπως βρέθηκε στη σκηνή. Οι φωτογραφίες 11 μέχρι 15 παρουσιάζουν τις υλικές ζημιές που προκλήθηκαν στο μοτοποδήλατο από τη σύγκρουση και οι φωτογραφίες 16 και 17 παρουσιάζουν τη γενική όψη της σκηνής του δυστυχήματος, σύμφωνα με την πορεία της μοτοσικλέτας. Όταν επισκέφθηκε τη σκηνή ήταν νύχτα και ανέφερε ότι οι συνθήκες φωτισμού δεν ήταν καλές. Ήταν αρκετά σκοτεινή η περιοχή. Δεν είχε οδικό φωτισμό. Στην περιοχή υπήρχε αλλά ήταν ελάχιστος. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο δρόμος είναι ευθύς. Δεν έκανε εξετάσεις ή μετρήσεις για το κατά πόσο μπορούσες να δεις και από πόση απόσταση. Στην αντεξέταση του είπε για τη λήψη των φωτογραφιών ότι σαν φωτογράφος γνωρίζει κάποια πράγματα που είναι γενικά σε μια σκηνή δυστυχήματος που πρέπει να λαμβάνονται πάντα και κάποια πράγματα συγκεκριμένα λαμβάνονται με υπόδειξη του εξεταστή της υπόθεσης. Ανέφερε δε ότι χρησιμοποιούσε μόνο το φλας της μηχανής όταν έβγαζε φωτογραφίες και όχι προβολείς. Στη συνέχεια είπε όμως ότι στη φωτογραφία αριθμός 3, επειδή ήταν ελάχιστη η γραμμή που δημιουργήθηκε από τα ελαστικά χρησιμοποιήθηκε και βοηθητικό φανάρι. Στη φωτογραφία 5, ως προς την άσπρη φωτεινότητα που φαίνεται ανέφερε ότι ίσως να χρησιμοποιήθηκε και σε αυτήν φανάρι. Επειδή είναι διχρωμία φαίνεται ότι ίσως να χρησιμοποιήθηκε. Για την αναφορά του ότι έλαβαν φωτογραφίες ως η πορεία της μοτοσικλέτας, είπε ότι η πορεία προέκυψε με βάση τις ενδείξεις που είχαν στη σκηνή. Δεν έκανε όμως ο ίδιος κάποια έρευνα για τις συνθήκες του ατυχήματος. Η έρευνα έγινε από τον εξεταστή της υπόθεσης και αυτός του είπε ποια ήταν η πορεία της μοτοσικλέτας. Τέλος, σε ερώτηση του Δικαστηρίου για την 1η φωτογραφία και κατά πόσο αυτό που βλέπουμε μπροστά είναι φλάς, έχοντας υπόψη την αναφορά του ότι είναι σκοτεινό το σημείο, είπε ότι πρέπει vα εξηγήσει φωτογράφος πάνω σ΄ αυτό το θέμα. Όντως ήταν πολύ σκοτεινή και συγκεκριμένα το σχολίασε και ο ίδιος ότι κατάφερε και φωτογράφισε δυνατά. Κάμνεις συγκεκριμένες ρυθμίσεις στη φωτογραφική και δεν είναι μόνο το φλας που σου βγάζει αυτό το φως. Έχουν και φωτογράφο που μπορεί να το εξηγήσει. ΜΚ2 XXXXX XXXXX Wood Η μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση της στην Αστυνομία ημερομηνίας 02/11/17 (Τεκμήριο 3), το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτήν αναφέρει τα εξής: «Είμαι η XXXXX, είμαι η χήρα του XXXXX Wood. Στις 30/10/17 και γύρω στις 18:00 το απόγευμα, πήρα τσάι με τον αποβιώσαντα σύζυγό μου και μερικά λεπτά αργότερα, άρχισε να ετοιμάζεται για να πάει στην καφετέρια, όπου έκανε εξάσκηση στο μπιλιάρδο. Γύρω στις 18:40 ξεκίνησε το μοτοποδήλατό του και έφυγε από το σπίτι. Ήμουν έξω όταν έφευγε και είδα τα φώτα της μοτοσικλέτας αναμμένα και είμαι 100% βεβαία ότι τα φώτα ήταν αναμμένα. Τα μπροστινά φώτα ήταν αναμμένα και τα οπίσθια. Επίσης θα ήθελα να αναφέρω ότι ο αποβιώσαντας σύζυγος μου, ήταν στο σπίτι μαζί μου σχεδόν όλη μέρα, βασικά όλη μέρα και είχε φύγει από το σπίτι μόνο για μια ώρα το πρωί και επέστρεψε πριν το μεσημέρι. Σας το αναφέρω αυτό για να σας ενημερώσω ότι δεν είχε πιει καθόλου οποιανδήποτε στιγμή. Ξέρω ότι ο XXXXX ήταν πολύ προσεκτικός οδηγός και οδηγούσε τη μοτοσικλέτα με προσοχή και πάντα εντός των ορίων ταχύτητας». Στη συνέχεια είπε πως όταν έφυγε από το σπίτι ο αποβιώσαντας είχε το πορτοφόλι του και κρατούσε λεφτά μαζί του. Δεν χρειαζόταν καθόλου επιπρόσθετα χρήματα από εκείνα που κρατούσε. Επίσης ανέφερε ότι αυτός δεν συνεργαζόταν με την ΣΠΕ Αυγόρου εκεί που έγινε το δυστύχημα και η κάρτα ανάληψης χρημάτων που είχε ήταν της Τράπεζας Κύπρου. Στην αντεξέταση είπε ότι είναι σε θέση να πει με βεβαιότητα ότι την ώρα που έγινε το ατύχημα τα φώτα του μοτοποδηλάτου του συζύγου της ήταν αναμμένα και φορούσε το κράνος του. Ήταν έξω όταν έφυγε από το σπίτι. Τα φώτα ήταν αναμμένα και δεν οδηγούσε ούτε καν μισό χιλιόμετρο πριν το δυστύχημα. Δεν ήταν όμως παρούσα στο ατύχημα. Κλήθηκε για να δώσει κατάθεση από την Αστυνομία. Ο αστυνομικός της είπε πώς έγινε το ατύχημα και συγκεκριμένα ότι ο XXXXX οδηγούσε ευθεία στον δρόμο, το αυτοκίνητο ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, διασταύρωσε τη συνεχιζόμενη γραμμή για να πάει στη Συνεργατική Τράπεζα και κτύπησε τον XXXXX. Της είπε επίσης τι είπε ο κατηγορούμενος στην Αστυνομία και ότι δεν είδε τον σύζυγό της πριν το ατύχημα. Το σπίτι που μένουν είναι κοντά σ' ένα βενζινάδικο. Δεν γνωρίζει όμως αν η απόσταση από το σπίτι τους μέχρι το σημείο του ατυχήματος είναι πάνω από 600 μέτρα. Δεν το μέτρησε αλλά δεν είναι πολύ μακριά. Ο σύζυγος της πήγαινε στην καφετέρια Salute. Πας μέσα από το χωριό ευθεία και μετά στρίβεις αριστερά και είναι στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Πήγαινε συχνά εκεί γιατί ήθελε να κάνει εξάσκηση στο μπιλιάρδο με τους φίλους του τις Δευτέρες τα βράδια. Θυμάται ότι η ώρα 18:00 ήπιαν τσάι γιατί είχαν αναμμένη την τηλεόραση και ήταν η συνήθης ώρα που έπιναν τσάι πριν βγει. Έπαιρναν τσάι σχεδόν την ίδια ώρα καθημερινά. Συμφώνησε όμως ότι δεν είδε το ρολόι της. Ως προς την αναφορά στην κατάθεση της ότι περίπου στις 18:40 ξεκίνησε το μοτοποδήλατό του, είπε ότι συνήθως συναντιόνταν στις 19:00 το βράδυ. Είχε δει όμως και την ώρα. Κάθονταν, έβλεπαν τηλεόραση, κοίταξε την ώρα και μετά ετοιμάστηκε να φύγει. Το μοτοποδήλατο ήταν συνήθως σταθμευμένο στον κήπο του σπιτιού και είχε ένα μικρό κομμάτι ξύλο ως ράμπα για να κατεβαίνει. Πήγαινε από το μονοπάτι στον κήπο και έπαιρνε το μοτοποδήλατό του. Και εκείνη τη μέρα ήταν έξω, μπροστά από το σπίτι και τον είδε να φεύγει με το μοτοποδήλατο. Ήταν κάτι που έκανε κάθε φορά που έφευγε. Και είδε ότι ήταν αναμμένα τα φώτα πορείας του, τα άναψε, ξεκίνησε τη μηχανή και τον είδε να βγαίνει στον δρόμο. Ακολούθως είπε ότι το κράνος που φορούσε ο σύζυγός της δεν ήταν αυτό που φορούν συνήθως οι ποδηλάτες που καλύπτει μόνο το μισό μέρος της κεφαλής, αλλά ήταν ένα σωστό κράνος μοτοποδηλάτου που καλύπτει όλο το πρόσωπο και το έχει ακόμα. Δεν μπορεί να γνωρίζει με τι ταχύτητα οδηγούσε εκείνη την ημέρα ο σύζυγός της, όμως είπε ότι δεν ήταν πολύ γρήγορα γιατί υπάρχουν κυρτώματα οδοστρώματος στον δρόμο. Επίσης είπε ότι δεν είχε λόγο να σταματήσει κάπου αλλού εκείνη την ημέρα ο σύζυγος της και δεν χρειαζόταν βενζίνη. Αν θα πήγαινε για βενζίνη θα της το έλεγε. Δεν λέει ψέματα για το ότι είδε τον σύζυγό της να ανάβει τα φώτα πορείας του πριν φύγει από το σπίτι. Ανέφερε δε ότι ο σύζυγος της δεν προκάλεσε δυστύχημα. Πώς μπορούσε διερωτήθηκε να οδηγούσε και να πήγαινε ευθεία και να προκαλέσει δυστύχημα. Τέλος είπε ότι δεν μπορεί να πει αν σταμάτησε ή όχι. Δεν μπορεί να διαβάσει τη σκέψη. Όμως αυτή ήταν η κατεύθυνση που πήγαινε συνήθως, ευθεία στον δρόμο. ΜΚ3 Αστ.XXXXX XXXXX Κυριάκου Στην κυρίως εξέταση του υιοθέτησε κατ' αρχήν το περιεχόμενο της κατάθεσης που ετοίμασε στις 28/02/18 (Τεκμήριο 4). Εις αυτήν αναφέρει τα ακόλουθα: " Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένος στο τμήμα Τροχαίας. Είμαι εκπαιδευμένος στην σχεδιαγράφηση τροχαίου δυστυχήματος σε κλίμακα. Την 30/10/17 και ώρα 19:10 κατόπιν πληροφορίας επισκέφθηκα την σκηνή θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος που έγινε την ίδια ημέρα και ώρα 18:15 στην λεωφόρο Καρύων στο Αυγόρου με ενεχόμενα οχήματα, το σαλούν αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX29 οδηγούμενο από τον XXXXX Παύλου, 47 ετών, συνταξιούχο από το Αυγόρου το μοτοποδήλατο XXXXX91 οδηγούμενο από το θύμα, XXXXX XXXXX WOOD. Φθάνοντας στην σκηνή βρήκα τόσο το σαλούν όχημα όσο και το μοτοποδήλατο στην τελική τους θέση. Ο οδηγός του σαλούν βρισκόταν στην σκηνή ενώ ο οδηγός του μοτοποδήλατου, πριν την άφιξη μου, είχε μεταφερθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμ/στου, όπου και διαπιστώθηκε ο θάνατος του. Πήρα διάφορα μέτρα και ετοίμασα πρόχειρο σχεδιάγραμμα. Από τα οποία αργότερα ετοίμασα σχέδιο της σκηνής τροχαίου δυστυχήματος σε κλίμακα 1:
5. Έλεγξα προσεκτικά την σκηνή του δυστυχήματος και τα δύο οχήματα και παρατήρησα τα ακόλουθα: ΔΡΟΜΟΣ: Είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας πλάτους 5,60μ. και φέρει διαχωριστική γραμμή στην μέση του δρόμου. Βρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής με όριο ταχύτητας μέχρι 50 ΧΑΩ. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπάρχουν παγκέτα πλάτους 80εκ στην αριστερή πλευρά και 1.40μ στη δεξιά πλευρά σύμφωνα με την πορεία του σαλούν αυτοκίνητου και ακολουθούν πεζοδρόμια πλάτους 2.20μ. Πάνω στην λίνια του δεξιού πεζοδρομίου βρήκα κηλίδα αίματος του θύματος. Βρήκα επίσης ίχνη τροχοπέδησης που οδηγούσαν στην τελική θέση του αυτοκίνητου ΚΧΒ
6. ΚΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ / ΦΩΤΙΣΜΟΣ: Ήταν νύχτα με οδικό φωτισμό, ο καιρός ήταν αίθριος, δεν υπήρχε ομίχλη και η άσφαλτος ήταν ξηρή. ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ: Η ορατότητα είναι άνω των 100 μέτρων και από τις δύο κατευθύνσεις. ΣΑΛΟΥΝ XXXXX29: Είναι μάρκας ΗΟΝDΑ και μοντέλο RACTIS, κυβισμού μηχανής 1296cc ιδιοκτησίας XXXXX Valdez, XXXXX 9Ε, η οποία είναι σύζυγος του οδηγού XXXXX Παύλου. Κατά την σύγκρουση δέχτηκε κτύπημα στο μπροστινό μέρος. Υπέστη ζημιές ο μπροστινός προφυλακτήρας, η γρίλια, το καπό της μηχανής. ΜΟΤΟΠΟΔΗΛΑΤΟ XXXXX91: Είναι μάρκας PIAGGIO και μοντέλο ΤΥΡΗΟΟΝ, και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης είναι το θύμα, XXXXX XXXXX WOOD. Έχει κυβισμό μηχανής
7. Από τη σύγκρουση είχε σαν αποτέλεσμα να υποστεί ελαφρές ζημιές. Ο οδηγός φορούσε κράνος ασφαλείας. Επιθεωρήθηκε από την Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία και δεν είχε οποιοδήποτε μηχανικό ή άλλο πρόβλημα που να συνέτεινε στην πρόκληση του δυστυχήματος. ΣΗΜΕΙΟ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗΣ: Βρήκα και τοποθέτησα στο σχέδιο το σημείο σύγκρουσης με το γράμμα X. Ήταν το σημείο που το σαλούν XXXXX29 συγκρούστηκε με το μοτοποδήλατο XXXXX91 και αφού έλαβα υπόψη μου τα ευρήματα στη σκηνή, δηλαδή με βάση την πορεία τόσο του μοτοποδηλάτου όσο και του σαλούν, τα οποία οχήματα βρίσκονταν στην τελική τους θέση όταν αφίχθηκα στην σκηνή του δυστυχήματος. Στον δρόμο υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης του οχήματος XXXXX29 τα οποία κατέληγαν στην τελική του θέση. Επίσης στο εν λόγω σημείο υπήρχαν κομμάτια που αποκόπηκαν από τα δύο οχήματα κατά την σύγκρουση. Την 30-10-2017 και μεταξύ των ωρών 21:45 - 22:40 στο τμήμα Τροχαίας Αμμοχώστου Παραλίμνι πήρα ανακριτική κατάθεση από τον XXXXX Παύλου αφού του επέστησα την προσοχή του στον Νόμο. Ακολούθως ετοίμασα σχεδιαγράφημα της σκηνής σε κλίμακα 1:250Μ. " Εν συνεχεία κατέθεσε το πρόχειρο σχεδιάγραμμα της σκηνής του τροχαίου δυστυχήματος ως Τεκμήριο 5 και το επεξήγησε ως εξής: Είναι η οδός Καρύων στο Αυγόρου και απεικονίζεται το αυτοκίνητο του κατηγορουμένου με το ψηφίο Α1 στην τελική του θέση. Απεικονίζεται η μοτοσικλέτα του θανόντος, απεικονίζεται ο δρόμος μαζί με το πεζοδρόμιο του δρόμου που υπάρχει δεξιά σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου. Βασικά είναι τα στοιχεία του οδηγού, το πλάτος του δρόμου, το Χ σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων και παρουσιάζονται στο κανονικό σχέδιο επί κλίμακας. Στη βάση αυτού ετοίμασε τελικό σχέδιο επί κλίμακας, το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
8. Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης έγγραφο από το σύστημα της Αστυνομίας με τα στοιχεία των εμπλεκόμενων οχημάτων ως Τεκμήριο 7, την ανακριτική κατάθεση που έλαβε από τον κατηγορούμενο ως Τεκμήριο 8, δέσμη με τις φωτογραφίες που λήφθηκαν κατά τη διάρκεια της νεκροψίας, 22 στο σύνολο, ως Τεκμήριο 9 και την έκθεση του Κρατικού Χημείου, ημερομηνίας 06/12/17, αναφορικά με την ανάλυση στο αίμα του θανόντος, ως Τεκμήριο
9. Αναφορικά με το σχέδιο επί κλίμακας Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι τα ευρήματα είναι τα ίδια που ανάφερε στο πρόχειρο σχεδιαγράφημα. Είναι καταχωρημένα στο σχέδιο επί κλίμακας. Η κλίμακα είναι 1:
10. Το σημείο σύγκρουσης ήταν στη δεξιά πλευρά του δρόμου, σύμφωνα με την πορεία του κατηγορουμένου. Μεταξύ του πεζοδρομίου και του δρόμου υπάρχει τσιμεντένιο παγκέτο και το σημείο σύγκρουσης είναι ακριβώς σε εκείνο το παγκέτο, έξω από τον δρόμο δηλαδή, γύρω στα 40 εκατοστά, προς την ίδια πλευρά που ανάφερε προηγουμένως. Όπως αναφέρει στην κατάθεση του υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης από το όχημα του κατηγορουμένου που κατέληγαν στο σημείο που ήταν σταματημένο το αυτοκίνητο. Το αναφέρει στο σχεδιάγραμμα με τα ψηφία Δ και Δ.
11. Και υπήρχαν και κομμάτια που αποκόπηκαν από τα δύο οχήματα στο σημείο εκείνο. Το δυστύχημα, σύμφωνα με τα ευρήματά του, έγινε ως εξής: ο κατηγορούμενος πήγαινε στην οδό Καρύων ευθεία πορεία και προσπάθησε να στρίψει δεξιά σε κάποιον χώρο στάθμευσης και ο θανών ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση και του ανέκοψε την πορεία ο κατηγορούμενος. To θύμα ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση. Ξεκίνησε από το σπίτι του και θα πήγαινε σε κάποια μπυραρία να παίξει μπιλιάρδο ή κάτι. Ξεκίνησε από το σπίτι που βρίσκεται στην οδό Καρύων με κατεύθυνση προς τις Βρυσούλες, από τις Βρυσούλες προς το Αυγόρου. Στην αντεξέταση του είπε ότι ακολούθησε εξειδικευμένη εκπαίδευση στην Αστυνομική Ακαδημία για τη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και πρόκειται για εκπαίδευση που λαμβάνουν οι περισσότεροι αστυνομικοί αλλά όχι όλοι. Ακολούθως είπε ότι ειδοποιήθηκαν να μεταβούν στη σκηνή γύρω στις 18:50 και ο λόγος που χρειάστηκε 20 λεπτά να πάνε εκεί είναι επειδή ετοίμασαν τον εξοπλισμό τους και υπάρχει αρκετή απόσταση από το Αυγόρου. Ως προς την αναφορά του ότι το δυστύχημα επισυνέβη η ώρα 18:15, είπε ότι αυτό του αναφέρθηκε όταν πήγε, ενώ δέχτηκε ότι για το όχημα του κατηγορουμένου αναφέρει εκ λάθους στην κατάθεση του ότι ήταν μάρκας Honda ενώ το ορθό είναι Toyota (βλ. τεκμ. 7). Στη σκηνή του ατυχήματος μετέβη η ώρα 19:10 με τον συνάδελφο Παπαδόπουλο που φωτογράφιζε τη σκηνή. Δεν ξέρει γιατί ο τελευταίος αναφέρει στην κατάθεση του ότι μετέβη στη σκηνή του ατυχήματος η ώρα 20:
12. Ανέφερε δε ότι ο συνάδελφος του τον βοήθησε στο σχεδιαγράφημα, στις μετρήσεις και έβγαλε τις φωτογραφίες. Είχε βοηθητικό ρόλο. Περαιτέρω ανέφερε ότι ο συνάδελφος του είναι εκπαιδευμένος φωτογράφος, ξέρει να βγάζει φωτογραφίες στη σκηνή του δυστυχήματος και δεν θα του υποδείξει πώς να βγάζει φωτογραφίες γιατί είναι εκπαιδευμένος από μόνος του. Δεν είδε όμως αν έβαλε φλάς ή αν κρατούσε φανάρι. Eπίσης είπε ότι βρήκε ένα κράνος που ήταν εκτός σκηνής εκείνη τη στιγμή, σε λίγη απόσταση από τη σκηνή. Ήταν κράνος που καλύπτει τη μισή κεφαλή και όχι όλο το πρόσωπο. Όσον αφορά την πορεία Β, όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 6, δηλαδή την πορεία του θανόντος είπε ότι οδηγήθηκε σε τούτο το συμπέρασμα αφού η τελική θέση του μοτοποδηλάτου που οδηγούσε το θύμα υποδεικνύει, το μπροστινό μέρος του μοτοποδηλάτου, την πορεία του όπως φαίνεται καθαρά και στις φωτογραφίες. Ήταν η τελική του θέση. Δεν έχει ίχνη τροχοπέδησης και η κατεύθυνση του μοτοποδηλάτου έδειχνε προς το κέντρο του χωριού. Έδειχνε την πορεία Β. Του ζητήθηκε, με αναφορά στη φωτογραφία 6 του Τεκμηρίου 2, να εξηγήσει εμπεριστατωμένα πώς μόνο από την τελική θέση της μοτοσικλέτας μπορούμε να εξάγουμε συμπέρασμα για την κατεύθυνση της. Απάντησε πως το μπροστινό μέρος της μοτοσικλέτας έχει κατεύθυνση προς το κέντρο του χωριού, σύμφωνα με την πορεία που έγραψε στο σχέδιο και στο όχημα του κατηγορουμένου φαίνεται σχεδόν κάθετη σύγκρουση μετωπική. Τούτο το πράγμα είπε αναφέρει και ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, ότι δηλαδή τον είδε στο ένα μέτρο που ερχόταν από την αντίθετη κατεύθυνση, κάτι που σημειώνω η υπεράσπιση αμφισβήτησε αφού αυτό που είπε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του είναι πως δεν ξέρει από πού ήρθε το μοτοποδήλατο. Σε περαιτέρω ερωτήσεις ο μάρτυρας είπε ότι χτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο μπροστά. Τον είδε στο ένα μέτρο, δεν ήξερε από πού ήρθε, αλλά στο ένα μέτρο συγκρούστηκαν μετωπικά, σχεδόν μετωπικά. Στη θέση ότι το μπροστά του οχήματος που είπε ο κατηγορούμενος σημαίνει ότι η μοτοσικλέτα, όπως βλέπουμε το όχημα του κατηγορουμένου στη φωτογραφία 6, ήταν ακριβώς μπροστά του, μέσα στο ασφάλτινο παγκέτο, έδωσε καταφατική απάντηση. Ρώτησε τον κατηγορούμενο για το σημείο σύγκρουσης και δεν ήταν σίγουρος. Διαφώνησε όμως στο ότι το μοτοποδήλατο έβγαινε από τον χώρο στάθμευσης και γι' αυτό συγκρούστηκε μετωπικά με το όχημα του κατηγορουμένου, λέγοντας ότι η φορά της μοτοσικλέτας αν κτυπούσε έτσι όπως ισχυρίζεται η υπεράσπιση θα ήταν αντίθετη. Θα έδειχνε προς την πορεία του μοτοποδήλατου. Το μοτοποδήλατο δείχνει την πορεία του και την τελική του θέση. Αν έβγαινε από την έξοδο του χώρου στάθμευσης θα ήταν διαφορετική η θέση από ότι είναι τώρα. Δεν είναι επιστήμονας και λέει τις εμπειρίες του και εκ των πραγμάτων όπως φαίνονται στη φωτογραφία. Η σύγκρουση είναι κάθετη. Φαίνεται και στις ζημιές του αυτοκινήτου. Είναι σχεδόν κάθετη. Η μοτοσικλέτα είναι στον δρόμο με τέτοιο τρόπο που δείχνει την πορεία της από την αντίθετη κατεύθυνση. Αν έβγαινε από τον χώρο στάθμευσης η μοτοσικλέτα θα έδειχνε προς τον χώρο στάθμευσης, το μπροστινό της μέρος θα έβλεπε προς τον χώρο στάθμευσης, δεν θα έδειχνε αντίθετα. Ο πιο κοντινός πάσσαλος της A.H.K. στο επίδικο σημείο βρίσκεται εκεί που σημείωσε ως σταθερό σημείο (σημείο Ο στα τεκμ.5 και 6). Από τη σύγκρουση είναι 22 μέτρα και 40 εκατοστά. Δεν κάλυπτε το σημείο του ατυχήματος το φως του λαμπτήρα εκείνου και υπήρχε άλλο φως εκεί. Υπήρχαν και άλλοι πάσσαλοι. Ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός. Δεν ξέρει τι είπε ο κύριος Παπαδόπουλος, αλλά ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός στο επίδικο σημείο και σε όλο τον δρόμο. Δεν σημείωσε τους πασσάλους. Σημείωσε μόνο τον πάσσαλο που χρησιμοποίησε ως σταθερό σημείο. Όταν του ζητήθηκε να εντοπίσει και να υποδείξει στο Τεκμήριο 2 τον πάσσαλο της ΑΗΚ που υπήρχε εκεί και φώτιζε το σημείο του ατυχήματος, είπε ότι δεν ξέρει ποιος πάσσαλος ήταν και δεν ξέρει από πού προερχόταν το φως. Υπήρχε και κτήριο από απέναντι που φωτίζεται και όπως φαίνεται ο δρόμος είναι αρκετά φωτισμένος, ικανοποιητικά και υπάρχει και κτήριο που φωτίζεται. Ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός, έβλεπε πολύ καθαρά. Δεν γνωρίζει όμως αν την ώρα του δυστυχήματος το κτίριο φωτιζόταν. Όταν του τέθηκε ότι ο κύριος Παπαδόπουλος είπε ότι αυτός ο φωτισμός ο άσπρος, που υπάρχει στις φωτογραφίες, προερχόταν από τη φωτογραφική μηχανή, απάντησε ότι δεν γνωρίζει τι είπε ο κύριος Παπαδόπουλος. Εν συνεχεία συμφώνησε ότι στη φωτογραφία 6 του Τεκμηρίου 2 το όχημα του κατηγορουμένου δεν έχει ευθεία πορεία μέσα στον δρόμο, ενώ ανέφερε ότι την ώρα της σύγκρουσης τα δύο οχήματα βρίσκονταν σε κίνηση και κανένα από τα δύο οχήματα δεν ήταν σταματημένο. Στην ερώτηση δε αν από τη μετωπική σύγκρουση και εφόσον το όχημα του κατηγορουμένου ήταν σε κίνηση με 20km η μοτοσικλέτα θα μετακινούταν κάποια μέτρα, έδωσε αρνητική απάντηση και είπε ότι συνήθως μένει. Εξαρτάται όμως ανέφερε από πολλούς παράγοντες. Τότε ερωτήθηκε να εξηγήσει πως εφόσον λέει ότι το θύμα είχε την πορεία Β, το σημείο σύγκρουσης είναι εκτός τούτης της πορείας, εκτός του δρόμου και αν έκανε κάποια έρευνα για τούτο. Απάντησε ότι έκανε έρευνα για να δει το σημείο σύγκρουσης. Το σημείο εκείνο καταλήγει και στο αυτοκίνητο λόγω του ότι υπάρχουν ίχνη τροχοπέδησης που τελειώνουν ακριβώς σ΄ αυτό το σημείο και φαίνεται και στις φωτογραφίες και στο σχέδιο. Υπήρχαν κομμάτια από τα οχήματα. Εκείνο είναι το σημείο σύγκρουσης βάσει αυτών των ευρημάτων. Εδώ η Υπεράσπιση δήλωσε πως συμφωνεί και δεν αμφισβητεί το σημείο που έβαλε στο σχέδιο, όμως επανήλθε στο ερώτημα της και του ζήτησε να εξηγήσει πώς ενώ το θύμα είχε μια πορεία, την Β, εντούτοις συγκρούστηκε με το όχημα του κατηγορουμένου εκτός της πορείας τούτης, εκτός του δρόμου στο ασφάλτινο παγκέτο. Η απάντηση ήταν ότι σίγουρα δεν μπορεί να ρωτήσει το θύμα, διότι απεβίωσε. Αλλά πιθανόν να προσπάθησε να κάνει κάποιον ελιγμό για να αποφύγει τη σύγκρουση. Δεν έχει όμως κάποια μαρτυρία για αυτό, ούτε εντόπισε κάποιο μαύρισμα στο δρόμο από τη μοτοσικλέτα που να δείχνει κάποιον ελιγμό και γενικότερα δεν υπήρχαν ευρήματα για αυτό. Ακολούθως είπε ότι δεν έκανε κάποια έρευνα για την ταχύτητα του οχήματος την ώρα της σύγκρουσης και όπως είπε δεν υπήρχαν ευρήματα από τη μοτοσικλέτα. Για το όχημα του κατηγορουμένου υπήρχαν ίχνη τροχοπέδησης, αλλά δεν έκανε κάποια μελέτη για την ταχύτητα του κατηγορουμένου. Ήταν μόλις ένα μέτρο και 20 εκατοστά τα ίχνη, που είναι πολύ μικρό δείγμα για να κάνουν οτιδήποτε. Επίσης είπε ότι δεν αμφισβητείται η ταχύτητα του κατηγορούμενου, αυτή δηλαδή που ανάφερε ο ίδιος. Για την αναφορά στην κατάθεση του ότι υπήρχε ορατότητα 100 μέτρων, ανέφερε ότι έκανε τη μέτρηση με ραντάρ. Στη συσκευή του ραντάρ υπάρχει ακτίνα laser που όταν σημαδέψεις ένα σταθερό σημείο σου αναφέρει απόσταση και κατέγραψαν την απόσταση σε μέτρα και εκατοστά. Ήταν στο σημείο σύγκρουσης, είδε και από τις δύο κατευθύνσεις και διαπίστωσε αυτό το πράγμα. Ανέφερε επίσης ότι αν είναι σκοτεινά και δεν βλέπει, δεν μπορεί να σημαδέψει. Για να σημαδέψει ένα σταθερό σημείο που εκτίνεται σε κάποια απόσταση πρέπει να υπάρχει ορατότητα. Δεν θυμάται ποιο σημείο σημάδεψε. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι λαμβάνουν καταθέσεις συνήθως σε ένα τροχαίο ατύχημα πρώτα από τους μάρτυρες, αν υπάρχουν. Από τη σύζυγο του θύματος λήφθηκε κατάθεση γιατί είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια του οχήματος. Δεν θυμάται όμως αν της έκανε ερωτήσεις και απαντούσε ή αν μιλούσε μόνη της. Συμφώνησε όμως ότι δεν μπορούμε να εξάγουμε κάποιο συμπέρασμα ή να λάβουμε υπόψη την κατάθεση της συζύγου που δεν ήταν παρούσα στο ατύχημα. Περαιτέρω στην ερώτηση αν το κράνος που έφερε το θύμα, εκείνο που είπε προηγουμένως που φορούν οι ποδηλάτες, είναι αυτό που κράνος που έπρεπε να φέρει ως οδηγός μοτοσικλέτας, ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς τον τύπο του κράνους. Υπάρχουν συγκεκριμένοι τύποι και αυτού του στυλ. Δεν γνωρίζει αν ήταν εγκεκριμένου τύπου. Σε περαιτέρω ερωτήσεις είπε ότι ως μοτοποδηλάτης δεν έπρεπε να φέρει κάποιο διακριτικό ή ειδική ενδυμασία, δεν γνωρίζει πού είναι το σπίτι του θύματος και δεν γνωρίζει αν το θύμα είχε αναμμένα τα φώτα πορείας στη μοτοσικλέτα αφού δεν υπάρχει άλλη μαρτυρία πλην από αυτή του κατηγορούμενου. Ακόμη ανέφερε πως δεν έχει κάποια μαρτυρία που να είναι αντίθετη με αυτά που ανέφερε ο κατηγορούμενος στην κατάθεση του, δηλαδή ότι είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του, ότι πριν επιχειρήσει να στρίψει δεξιά ελάττωσε και ταχύτητα, ότι έλεγξε τον δρόμο απέναντι και ότι όταν έλεγξε το δρόμο απέναντι δεν υπήρχαν οχήματα. Ούτε υπάρχει κάποια μαρτυρία που να λέει ότι ο κατηγορούμενος ενήργησε επικίνδυνα. Τέλος, ο μάρτυρας απάντησε σε διάφορες υποβολές που του έγιναν. Αναφέρομαι εδώ μόνον σε μια εξ'αυτών, που έχει σχέση με την επανεξέταση του πιο κάτω, για το ότι δηλαδή το θύμα εξερχόταν από τον χώρο στάθμευσης της Τράπεζας και δεν είχε την πορεία Β, στην οποία δήλωσε τη διαφωνία του. Κατά την επανεξέταση του δε ανέφερε ότι ο χώρος στάθμευσης της Τράπεζας, που ανέφερε στην υποβολή της η δικηγόρος της υπεράσπισης, είναι της ΣΠΕ και όχι της Τράπεζας Κύπρου. Ο κατηγορούμενος ως προαναφέρθηκε προέβη σε ανώμοτη δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
13. Εις αυτήν αναφέρει τα εξής: " Ονομάζομαι XXXXX Παύλου και είμαι ο Κατηγορούμενος στην πιο πάνω ποινική υπόθεση. Υιοθετώ πλήρως και επαναλαμβάνω τα όσα αναφέρω στην κατάθεση που έδωσα στην Αστυνομία στις 30/10/2017 για το επίδικο δυστύχημα ίδιας ημερομηνίας (Τεκμήριο 8). Η παρούσα ανώμοτη δήλωση συντάχθηκε με τη βοήθεια των δικηγόρων μου κατόπιν δικών μου αναφορών και ο σκοπός είναι να διευκρινίσω κάποια γεγονότα που αφορούν το επίδικο δυστύχημα. Σε σχέση με τις συνθήκες του ατυχήματος θα ήθελα να επαναλάβω ότι στις 30/10/2017 κατά τις 18:45 οδηγούσα στην οδό Καρύων στο Αυγόρου με κατεύθυνση από το κέντρο του χωριού προς Βρυσούλες. Όταν πλησίασα το οίκημα της ΣΠΕ Αυγόρου που βρίσκεται στην δεξιά πλευρά του δρόμου ως η πορεία μου, και ενώ οδηγούσα με χαμηλή ταχύτητα γύρω στα 25-30 χ.α.ω, ελάττωσα ταχύτητα και έθεσα σε λειτουργία το φωτεινό σηματοδότη μου για να στρίψω δεξιά και να εισέλθω στο χώρο στάθμευσης της ΣΠΕ Αυγόρου. Ενώ βρισκόμουν στην αριστερή λωρίδα και είχα σχεδόν μηδαμινή ταχύτητα, έλεγξα στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας κατά πόσο υπήρχε οποιοδήποτε όχημα. Αφού βεβαιώθηκα ότι δεν υπήρχε άλλο όχημα στο δρόμο και στο οπτικό μου πεδίο άρχισα να στρίβω δεξιά. Μόλις εισήλθα στην αντίθετη λωρίδα και ενώ ήμουν λοξά μέσα στο δρόμο, είδα μπροστά μου περίπου στο ένα μέτρο ένα αντικείμενο μαύρο να χτυπά πάνω στο μπροστινό μέρος του οχήματος μου. Αφότου κτύπησε στο όχημα μου κατάλαβα ότι ήταν μοτοποδήλατο. Επιθυμώ να τονίσω ότι πριν αρχίσω να στρίβω δεξιά δεν είδα το μοτοποδήλατο στο δρόμο και δεν γνωρίζω από ποια κατεύθυνση ήρθε το μοτοποδήλατο. Επίσης μόλις το είδα στο ένα μέτρο εφάρμοσα τα φρένα του οχήματος μου αλλά επειδή ήταν πολύ κοντά δεν πρόλαβα να κάνω οτιδήποτε άλλο για να αποφύγω το δυστύχημα. Πέραν των όσων έχω αναφέρει θα ήθελα να τονίσω το εξής· δεν γνωρίζω ποια ήταν η κατεύθυνση του μοτοποδήλατου. Το είδα για πρώτη φορά μπροστά μου αφού είχα στρίψει και ενώ το όχημά μου βρισκόταν ήδη πλάγια μέσα στο δρόμο. Δεν είδα το μοτοποδήλατο στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας αλλά σε απόσταση ενός μέτρου από το μπροστινό κάπο του οχήματος μου. Αυτό εννοώ στην κατάθεσή μου με το «μπροστά» που αναφέρω και όχι οτιδήποτε άλλο. Επίσης θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν είδα οποιοδήποτε φως ούτε μέσα στο δρόμο ούτε όταν έστριβα ούτε όμως μπροστά μου πριν τη σύγκρουση όταν είδα το μαύρο αντικείμενο που εκ των υστέρων κατάλαβα ότι ήταν μοτοποδήλατο. Είμαι βέβαιος ότι δεν ευθύνομαι για την πρόκληση του δυστυχήματος αφού πρόβηκα σε όλες τις ενέργειες που όφειλα ως ένας συνετός οδηγός και παρόλα αυτά δεν είδα το μοτοποδήλατο προηγουμένως. Θα ήθελα ωστόσο να εκφράσω την απέραντη λύπη μου για το συμβάν και να τονίσω ότι σε καμία περίπτωση δεν μπορούσα να προβλέψω την πρόκληση του δυστυχήματος." ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ήτοι τα τεκμ.11 και 12 αλλά και το παραδεκτό γεγονός, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα αναφέρεται πως είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Επισημαίνω επίσης ότι τα σχέδια (τεκμήρια 5 και 6) αποτελούν στοιχείο κρίσης της αξιοπιστίας των μαρτύρων και του ελέγχου των λεπτομερειών της μαρτυρίας. Αποτελούν περαιτέρω σταθερό οδηγό για τον καθορισμό των γεγονότων που συνέτειναν στην πρόκληση του δυστυχήματος (βλ. Αντώνη Σωτηρίου ν. Αστυνομίας,

(2002)2 ΑΑΔ 307, Κονναρή ν. Κυριάκου,

(1996)1Α ΑΑΔ 267). Έχω επίσης υπόψη μου ότι αν η πραγματική μαρτυρία είναι ουδέτερη ως προς τις συνθήκες του δυστυχήματος, δεν μπορεί, όπως επισημάνθηκε στην Ευαγγέλου ν. Γιαννακού

(1992)1 Α.Α.Δ. 1243, να βοηθήσει ουσιωδώς στην αξιολόγηση της μαρτυρίας για τα γεγονότα που περιστοιχίζουν το δυστύχημα. Έχοντας όλα τα πιο πάνω κατά νου, προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα. ΜΚ1 Αστ.XXXXX XXXXX Παπαδόπουλος και ΜΚ3 Αστ.XXXXX XXXXX Κυριάκου Είναι με λύπη που ξεκινώ με τη διαπίστωση ότι κατά την κρίση μου δεν αντιμετώπισαν την παρούσα περίπτωση με σοβαρότητα και επαγγελματισμό. Θα ανέμενα βεβαίως, έχοντας κατά νουν ότι ένας άνθρωπος έχασε τη ζωή του, να προβούν σε καλύτερη / πληρέστερη εξέταση της υπόθεσης. Επίσης σημειώνω ότι υπήρχαν μεταξύ τους αντιφάσεις οι οποίες αφορούσαν ουσιώδη ζητήματα και βεβαίως προκαλούν εντύπωση εάν αναλογιστούμε ότι ήταν μαζί στην ίδια σκηνή δυστυχήματος. Αρκεί ν' αναφέρω εδώ τα εξής: - o ΜΚ1 είπε ότι μετέβη στη σκηνή στις 2030, ενώ ο ΜΚ3 ότι μετέβη με τον ΜΚ1 στις

1. Ας σημειωθεί ότι τελικά δεν διευκρινίστηκε η ώρα που επισκέφθηκαν τη σκηνή. - ο ΜΚ1 ανέφερε ότι οι συνθήκες φωτισμού δεν ήταν καλές και η περιοχή ήταν σκοτεινή. Δεν είχε οδικό φωτισμό. Στην περιοχή υπήρχε αλλά ήταν ελάχιστος. Αντίθετα ο ΜΚ3 είπε ότι ο φωτισμός ήταν ικανοποιητικός και έβλεπε πολύ καθαρά. Μίλησε δε για ορατότητα 100 μέτρων από το σημείο της σύγκρουσης και προς τις δύο κατευθύνσεις. - ο ΜΚ1 είπε ότι σαν φωτογράφος γνωρίζει κάποια πράγματα που είναι γενικά σε μια σκηνή δυστυχήματος που πρέπει να λαμβάνονται πάντα και κάποια πράγματα λαμβάνονται με υπόδειξη του εξεταστή. Τι έλαβε ο ίδιος και τι του υπέδειξε ο εξεταστής δεν έχει εξηγήσει. Από την άλλη ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ο ΜΚ1 είναι εκπαιδευμένος φωτογράφος, ξέρει από μόνος του να βγάζει φωτογραφίες στη σκηνή του δυστυχήματος και δεν θα του υποδείξει πως να βγάζει φωτογραφίες. Ερχόμενος τώρα στον ΜΚ1 και προς επιβεβαίωση της αρχικής μου αναφοράς θα πω εδώ ότι την ίδια στιγμή που αναφέρει ότι είναι εκπαιδευμένος φωτογράφος, έδειξε με τις αναφορές του, με κάθε σεβασμό λέω, ότι προφανώς δεν έχει λάβει όση εκπαίδευση έπρεπε για να ισχυρίζεται ότι είναι τέτοιος. Σε κάποια σημεία δε αντιλήφθηκα ότι απαντούσε εκ του προχείρου. Ο μάρτυρας επισκέφθηκε σκηνή θανατηφόρου τροχαίου δυστυχήματος ως εκπαιδευμένος φωτογράφος και ουσιαστικά δεν ήταν σε θέση να ξεκαθαρίσει βασικά πράγματα ως προς τις φωτογραφίες που ο ίδιος έβγαλε. Για παράδειγμα στη φωτογραφία 5 ως προς την άσπρη φωτεινότητα είπε ότι επειδή είναι διχρωμία ίσως να χρησιμοποιήθηκε φανάρι. Μήπως όμως η αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου σύμφωνα με την πορεία του που φαίνεται στη φωτογραφία 5, φωτίζεται από τον έντονο φωτισμό του κτιρίου που φαίνεται στη φωτογραφία 9 (βλ. το κτίριο επίσης στις φωτογραφίες 1, 2 και 16). Η πραγματική μαρτυρία δείχνει ότι μάλλον εκ του προχείρου έδωσε την απάντηση του, μιλώντας για τη χρήση φαναριού. Το αποκορύφωμα όμως ήταν η απάντηση του στην ερώτηση του Δικαστηρίου για το κατά πόσο στη φωτογραφία 1 αυτό που βλέπουμε μπροστά είναι φλάς. Ούτε λίγο ούτε πολύ ενώ επιχείρησε να δώσει κάποια εξήγηση, τελικά είπε ότι έχουν φωτογράφο που μπορεί να εξηγήσει αυτό το σημείο. Αν όμως ο ίδιος είναι εκπαιδευμένος φωτογράφος γιατί χρειάζεται άλλος φωτογράφος να εξηγήσει περαιτέρω;. Με αυτά υπόψη δεν αποδέχομαι ότι ήταν εκπαιδευμένος φωτογράφος. Ότι αποδέχομαι από τη μαρτυρία του είναι ότι μετέβη στη σκηνή και έβγαλε τις φωτογραφίες τεκμ.2, τις οποίες στη συνέχεια εκτύπωσε. Όσον αφορά τον ΜΚ3, εξεταστή του δυστυχήματος, εντύπωση προκαλεί κατά πρώτον το γεγονός ότι δεν τον απασχόλησε καθόλου η ώρα που έγινε το δυστύχημα. Η αναφορά στην κατάθεση του για το ότι επισυνέβη στις 1815 ήταν επειδή έτσι του αναφέρθηκε από κάποιον επί τόπου στη σκηνή, αν είναι δυνατόν. Ας σημειωθεί πως ο κατηγορούμενος με βάση την κατάθεση του τοποθέτησε χρονικά το δυστύχημα περί τις 1845, ενώ η ΜΚ2 ανέφερε ότι ο θανόντας έφυγε από σπίτι περί τις
2. Προφανώς η ώρα του δυστυχήματος ήταν περί ώρα
3. Από εκεί και πέρα σημειώνω μια σειρά θεμάτων που προέκυψαν και που δείχνουν κατά την κρίση μου πως η διερεύνηση που έγινε από μέρους του ήταν πλημμελής:
4. Αποδίδει τον καλό φωτισμό του δρόμου και σε κτίριο που φωτίζεται. Δεν έκανε όμως καμία έρευνα για να διαπιστωθεί κατά πόσο τον ουσιώδη χρόνο του δυστυχήματος, ο οποίος επίσης δεν τον απασχόλησε ως φαίνεται πιο πάνω, το κτίριο φωτιζόταν. Όμως επρόκειτο για ένα πολύ σημαντικό στοιχείο που έπρεπε να διερευνηθεί διότι προκύπτει από την πραγματική μαρτυρία πως ο φωτισμός από το συγκεκριμένο κτίριο είναι ομολογουμένως έντονος και αν υπήρχε τον ουσιώδη χρόνο τότε θα επιβεβαιωνόταν με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο η μαρτυρία του περί ικανοποιητικού φωτισμού. Εικασίες βεβαίως περί του θέματος αυτού δεν χωρούν. Μετά το εν λόγω κτίριο σημειώνω υπάρχει ο λαμπτήρας της ΑΗΚ που ετέθη στα τεκμ.5 και 6 με το σημείο Ο (σταθερό σημείο) σε απόσταση 22 μέτρα και 40 εκατοστά από το σημείο σύγκρουσης (βλ. φωτογραφίες 1 και 2), ο οποίος με βάση τη μαρτυρία του δεν κάλυπτε το σημείο της σύγκρουσης, ενώ πίσω από την κατεύθυνση που ερχόταν ο κατηγορούμενος φαίνεται να υπάρχει στο βάθος φωτισμός από λαμπτήρες και προφανώς από άλλα κτίρια (βλ. φωτογραφίες 6 και 7) αλλά δεν διευκρινίστηκε ποτέ μέσω της μαρτυρίας αν ο φωτισμός που φαίνεται μπροστά στις φωτογραφίες 1 και 2 προέρχεται ακριβώς από τον φωτισμό πιο πίσω ή από το φλάς της φωτογραφικής. Με αυτά υπόψη γεννιούνται ερωτηματικά ως προς το φωτισμό του δρόμου στο σημείο της σύγκρουσης, και βεβαίως ενόψει τούτου, η αναφορά του μάρτυρα ότι η μέτρηση της ορατότητας των 100 μέτρων έγινε με ραντάρ, σημαδεύοντας σταθερό σημείο το οποίο δεν ήταν σε θέση να καθορίσει, λέγοντας πως αν είναι σκοτεινά και δεν βλέπει δεν μπορεί να σημαδέψει ελέγχεται επίσης ως προβληματική και περαιτέρω δημιουργεί ερωτηματικά ακριβώς για την ορατότητα του οδηγού του αυτοκινήτου.
5. Ο εξεταστής επίσης δεν ασχολήθηκε με το κατά πόσο το κράνος του θύματος ήταν εγκεκριμένου τύπου, αλλά ούτε με το που διέμενε το θύμα. Ως προς το τελευταίο σημείο λέγω ότι αυτό ήταν σημαντικό, εάν ληφθεί υπόψη και η θέση της ΜΚ2 ότι από το σπίτι ο αποβιώσαντας έφυγε στις 1840 και δεν διένυσε ούτε μισό χιλιόμετρο μέχρι το σημείο της σύγκρουσης. Πρόκειται για στοιχεία που εφόσον τα διασταύρωνε και προέβαινε στη δέουσα έρευνα θα μπορούσε να καταλήξει πιθανόν σε κάποια ωφέλιμα συμπεράσματα για την ακριβή απόσταση που κάλυψε ο αποβιώσαντας και τον χρόνο που απαιτήθηκε να φτάσει μέχρι το σημείο της σύγκρουσης, άρα ίσως με κατάλληλο μαθηματικό τύπο και στην ταχύτητα του, προς υποβοήθηση και του Δικαστηρίου. Θα μπορούσε έτσι πιθανόν να αποκλειστεί και η θέση της υπεράσπισης ότι ο αποβιώσαντας ίσως να είχε σταματήσει κάπου στην πορεία ή και στο χώρο στάθμευσης της Συνεργατικής, που εκ πρώτης με βάση τη μαρτυρία της ΜΚ2 δεν είχε λόγο να το κάνει. Εν συνεχεία δε των όσων αμέσως πιο πάνω αναφέρονται, ο μάρτυρας σημειώνεται δεν έδωσε εμπεριστατωμένη και πειστική απάντηση για να αποκλείσει τη θέση της υπεράσπισης ότι ο αποβιώσαντας πιθανόν να έβγαινε από το χώρο στάθμευσης, ενώ με δεδομένη τη θέση του ότι η μοτοσικλέτα είχε την αντίθετη κατεύθυνση από το αυτοκίνητο αναφέρεται επίσης πως η εξήγηση του ότι η σύγκρουση έγινε εκτός της πορείας Β στο σχέδιο που ετοίμασε ήτοι εκτός του δρόμου στο ασφάλτινο παγκέτο επειδή πιθανόν ο αποβιώσαντας προσπάθησε να κάνει ελιγμό για να αποφύγει τη σύγκρουση βασίζεται ουσιαστικά σε μια εικασία. Εάν η σύγκρουση ήταν μετωπική, όπως ο ίδιος επέμενε, και με δεδομένη την τελική θέση του αυτοκινήτου, τις ζημιές του που εντοπίζονται στο κέντρο μπροστά και στο καπό, αλλά και την τελική θέση της μοτοσικλέτας, γιατί αυτό να μην συνάδει με έξοδο της μοτοσικλέτας από το χώρο στάθμευσης με ανάλογη κατεύθυνση προς το αυτοκίνητο δεν έχει θεωρώ αποκλειστεί. Δεν έχει σημειώνω διαφύγει του Δικαστηρίου η θέση που βρέθηκε ο αποβιώσαντας (βλ. σημείο Γ στα τεκμ.5 και 6-κηλίδα αίματος), στοιχείο που πιθανόν να είχε τη σημασία του για το θέμα της κατεύθυνσης, συνδυαστικά με τα πιο πάνω, πλην όμως αυτό δεν απασχόλησε τον μάρτυρα και βεβαίως το Δικαστήριο δεν μπορεί να μετατρέψει τον εαυτό του σε εμπειρογνώμονα. Παρεμβάλλω εδώ και έχει σημασία να τονιστεί ότι ο μάρτυρας δηλώνει εκπαιδευμένος στη σχεδιαγράφηση τροχαίου δυστυχήματος. Μέχρι εκεί όμως. Από εκεί και πέρα η γενική αναφορά του πως ακολούθησε εξειδικευμένη εκπαίδευση στην Αστυνομική Ακαδημία για διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων, χωρίς άλλο, δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να τον μετατρέψει σε εμπειρογνώμονα στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων, ούτε και έχω πεισθεί εν πάση περιπτώσει πως είναι τέτοιος. Άρα, για να είναι ξεκάθαρο, σημειώνεται ότι πρόκειται για έναν αστυνομικό που έλαβε κάποια εκπαίδευση στη διερεύνηση τροχαίων δυστυχημάτων και στη σχεδιαγράφηση τροχαίου δυστυχήματος σε κλίμακα. Με αυτά υπόψη από τη μαρτυρία του δέχομαι την αναφορά του για το τι βρήκε επί τόπου στη σκηνή, την περιγραφή του δρόμου, από την ενότητα καιρικές συνθήκες ότι ήταν νύχτα, ο καιρός ήταν αίθριος, δεν υπήρχε ομίχλη και η άσφαλτος ήταν ξηρή, την περιγραφή των οχημάτων (με τη διόρθωση που έκανε στη μαρτυρία του για τη μάρκα του οχήματος του κατηγορούμενου το οποίο ήταν Toyota και όχι Honda ως αναφέρει στην κατάθεση του) και των ζημιών, αλλά και για το σημείο σύγκρουσης. Παρατηρώ πως αυτά ούτως ή άλλως δεν αμφισβητήθηκαν. ΜΚ2 XXXXX XXXXX Wood Η μάρτυρας αυτή μου έκανε καλή εντύπωση και θεωρώ ότι ήταν ειλικρινής. Στο σημείο δε σημειώνω που της υποβλήθηκε ότι λέει ψέματα και έδειξε θιγμένη, αντιλήφθηκα ακριβώς αντίδραση ανθρώπου που λέει την αλήθεια και όχι κάποιου που προσποιείται. Έχω αμφιβολία μόνον για τον τύπο του κράνους που χρησιμοποιούσε ο αποβιώσαντας. Η μαρτυρία της για κράνος που κάλυπτε όλο το πρόσωπο, έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του ΜΚ3 ο οποίος βρήκε ανέφερε στη σκηνή κράνος που καλύπτει το μισό κεφάλι, του τύπου που φέρουν οι ποδηλάτες. Επί τούτου του σημείου δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία της, αν και προφανώς αυτό δεν έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία στην παρούσα ή και στην κατάληξη για τη διάπραξη του αδικήματος ή μη από τον κατηγορούμενο. Πριν αφήσω όμως την αξιολόγηση της θεωρώ πως θα πρέπει να τύχει ειδικής αναφοράς η θέση της για το ότι ο αποβιώσας είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του όταν έφυγε από το σπίτι. Τούτο συνεπάγεται αυτόματα και ότι την στιγμή του δυστυχήματος ήταν αναμμένα; Πολλές φορές υπάρχουν γεγονότα τα οποία θεωρούνται ότι έχουν αποδειχθεί ασχέτως αν έχει παρουσιαστεί προς τούτο άμεση μαρτυρία. Ανάμεσα σε αυτά περιλαμβάνονται και τα νομικά τεκμήρια που χαρακτηρίζονται ως συμπεράσματα που πρέπει ή μπορεί να εξαχθούν εκ της ύπαρξης ενός ή περισσότερων γεγονότων που έχουν αποδειχθεί. Ειδικότερα, το τεκμήριο της συνέχειας επενεργεί, έτσι ώστε η απόδειξη ύπαρξης μιας κατάστασης πραγμάτων σε μια ορισμένη στιγμή παρέχει στο Δικαστήριο ευχέρεια να συμπεράνει ότι η ύπαρξη της εν λόγω κατάστασης συνεχίστηκε μέχρι τον ουσιώδη χρόνο (Βλ. Το Δίκαιο της Απόδειξης, Ηλιάδη και Σάντη, Β' Έκδοση, σελ.240-241 και Nanoka Limited v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 471). Στην Georghiou v. Georghiou

(1975)1 CLR 134, αποφασίστηκε ότι από την στιγμή που αποδείχθηκε με μαρτυρία ότι τα πίσω φώτα του φορτηγού του Εφεσείοντα, το οποίο ήταν σταματημένο στο δρόμο και επί του οποίου προσέκρουσε ο Εφεσίβλητος, τα είχε ανάψει η αστυνομία μερικά λεπτά πριν το ατύχημα, αυτά ήταν αναμμένα και όταν επισυνέβη το ατύχημα. Κατ' αναλογία και στην αντίστροφη περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να συμπεράνει ότι η απόδειξη μιας κατάστασης πραγμάτων σε μια ορισμένη στιγμή παρέχει την ευχέρεια συμπεράσματος ότι η εν λόγω κατάσταση υπήρξε σε μια προηγούμενη χρονική στιγμή (βλ. Beresford v St Albans Justices

(1905)22 TLR1). Στην προκειμένη περίπτωση, ανεξάρτητα του ότι τα φώτα πορείας της μοτοσικλέτας ήταν σε καλή λειτουργήσιμη κατάσταση (βλ. τεκμ.11) και της μαρτυρίας της ΜΚ2, εφόσον έχει προκύψει κενό ως προς την κατεύθυνση της μοτοσικλέτας υπό το φως των όσων έχουν αναφερθεί πιο πάνω και δεν γνωρίζουμε αν το θύμα σταμάτησε κάπου ή και στο χώρο στάθμευσης για οποιοδήποτε λόγο, το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να καταλήξει με ασφάλεια πως τον χρόνο του δυστυχήματος ο αποβιώσας είχε αναμμένα τα φώτα πορείας. Η αλυσίδα των γεγονότων που θα μπορούσαν να θέσουν σε εφαρμογή το τεκμήριο έχει θεωρώ διακοπεί. Ανώμοτη δήλωση κατηγορούμενου Όσον αφορά την επιλογή του αυτή κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της της είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police

(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan

(1976)64 Cr. App. R. 11). Με αυτά υπόψη ν' αναφέρω πως εκ της δήλωσης του κάνω αποδεκτά τα εξής, τα οποία επιβεβαιώνονται από την πραγματική μαρτυρία, την αποδεκτή μαρτυρία και συνιστούν περαιτέρω παραδοχές του και ή δηλώσεις εναντία στα συμφέροντα του: την επίδικη ημερομηνία οδηγούσε το όχημα του στην οδό Καρύων στο Αυγόρου και όταν πλησίασε το οίκημα της ΣΠΕ Αυγόρου που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου ως η πορεία του και ενώ οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα, άρχισε να στρίβει δεξιά για να μπει στο χώρο στάθμευσης της ΣΠΕ Αυγόρου. Μόλις εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα και ενώ ήταν λοξά μέσα στο δρόμο, είδε μπροστά του στο ένα μέτρο περίπου ένα αντικείμενο μαύρο να κτυπά πάνω στο μπροστινό μέρος του οχήματος του και αφότου κτύπησε κατάλαβε πως ήταν μοτοποδήλατο. Πριν αρχίσει να στρίβει δεν είχε δει το μοτοποδήλατο στο δρόμο και δεν γνωρίζει από ποια κατεύθυνση ήρθε. Επίσης μόλις το είδε εφάρμοσε τα φρένα του οχήματος του αλλά επειδή ήταν πολύ κοντά δεν πρόλαβε να κάνει οτιδήποτε άλλο. Παρεμβάλλω ότι η αναφορά του πως είδε το μαύρο αντικείμενο, που ακολούθως κατάλαβε ότι είναι μοτοποδήλατο, στο ένα μέτρο περίπου, συνάδει με τα ίχνη τροχοπέδησης 1,20 μέτρα. Για το ότι ενώ οδηγούσε με ταχύτητα 25-30 χ.α.ω., ελάττωσε ταχύτητα και έθεσε σε λειτουργία το φωτεινό σηματοδότη του για να στρίψει δεξιά, αλλά και ότι βεβαιώθηκε πως δεν υπήρχε άλλο όχημα στο δρόμο και στο οπτικό του πεδίο, αυτά δεν γίνονται αποδεκτά αφού δεν υποστηρίζονται από άλλη μαρτυρία. Η αναφορά του ότι δεν είδε φως στο δρόμο, ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, δεν μπορεί να αποκλειστεί. Τέλος, η αναφορά του ότι δεν ευθύνεται και ότι προέβη σε όλες τις ενέργειες σαν ένας συνετός οδηγός δεν θα ληφθεί υπόψη βεβαίως αφού αυτό αφορά την τελική κρίση του Δικαστηρίου, ή διαφορετικά αυτό είναι που καλείται να αποφασίσει το Δικαστήριο στην παρούσα κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω και τα παραδεκτά γεγονότα, τα ευρήματα του Δικαστηρίου είναι τα εξής : Στις 30/10/2017 και περί ώρα 1845, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του με αρ. εγγραφής XXXXX29 στην οδό Καρύων στο Αυγόρου και όταν πλησίασε το οίκημα της ΣΠΕ Αυγόρου που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του δρόμου ως η πορεία του και ενώ οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα, άρχισε να στρίβει δεξιά για να μπει στο χώρο στάθμευσης της ΣΠΕ Αυγόρου. Μόλις εισήλθε στην αντίθετη λωρίδα και ενώ ήταν λοξά μέσα στο δρόμο, είδε μπροστά του στο ένα μέτρο περίπου ένα αντικείμενο μαύρο να κτυπά πάνω στο μπροστινό μέρος του οχήματος του και αφότου κτύπησε κατάλαβε πως ήταν μοτοποδήλατο. Πριν αρχίσει να στρίβει δεν είχε δει το μοτοποδήλατο στο δρόμο και δεν γνωρίζει από ποια κατεύθυνση ήρθε. Επίσης μόλις το είδε εφάρμοσε τα φρένα του οχήματος του αλλά επειδή ήταν πολύ κοντά δεν πρόλαβε να κάνει οτιδήποτε άλλο. Το αυτοκίνητο άφησε ίχνη τροχοπέδησης 1,20 μέτρα. Ας σημειωθεί ότι το μοτοποδήλατο οδηγείτο από τον XXXXX XXXXX Wood και είχε αρ. εγγραφής XXXXX

1. Ο ρηθείς Wood μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Αμμοχώστου, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του. H αιτία θανάτου του ήταν αιμορραγική διατομή αυχενικού νωτιαίου μυελού συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος. Επί τόπου στη σκηνή μετέβη και ο ΜΚ3, ο οποίος πήρε διάφορα μέτρα και ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος. Με βάση αυτό δε στη συνέχεια ετοίμασε σχέδιο της σκηνής σε κλίμακα 1:
2. Το σημείο σύγκρουσης σημειώθηκε με το γράμμα Χ. Ο δρόμος που επισυνέβη το δυστύχημα είναι άσφαλτος καλής επιφάνειας πλάτους 5,60μ. και φέρει διαχωριστική γραμμή στην μέση του δρόμου. Βρίσκεται εντός κατοικημένης περιοχής με όριο ταχύτητας μέχρι 50 ΧΑΩ. Αριστερά και δεξιά του δρόμου υπάρχουν παγκέτα πλάτους 80εκ στην αριστερή πλευρά και 1.40μ στη δεξιά πλευρά σύμφωνα με την πορεία του σαλούν αυτοκίνητου και ακολουθούν πεζοδρόμια πλάτους 2.20μ. Πάνω στην λίνια του δεξιού πεζοδρομίου υπήρχε κηλίδα αίματος του θύματος. Όσον αφορά τις καιρικές συνθήκες σημειώνεται ότι ήταν νύχτα, ο καιρός ήταν αίθριος, δεν υπήρχε ομίχλη και η άσφαλτος ήταν ξηρή. Το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος ήταν σαλούν, μάρκας Toyota και μοντέλο RACTIS, κυβισμού μηχανής 1296cc ιδιοκτησίας XXXXX Valdez, η οποία είναι σύζυγος του. Κατά την σύγκρουση δέχτηκε κτύπημα στο μπροστινό μέρος. Υπέστη ζημιές ο μπροστινός προφυλακτήρας, η γρίλια, το καπό της μηχανής. Το μοτοποδήλατο ήταν μάρκας PIAGGIO και μοντέλο ΤΥΡΗΟΟΝ, και ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ήταν ο αποβιώσας. Είχε κυβισμό μηχανής 4900cc. Από τη σύγκρουση είχε σαν αποτέλεσμα να υποστεί ελαφρές ζημιές. Ο αποβιώσας φορούσε κράνος ασφαλείας. Επιθεωρήθηκε από την Ηλεκτρομηχανολογική Υπηρεσία και δεν είχε οποιοδήποτε μηχανικό ή άλλο πρόβλημα που να συνέτεινε στην πρόκληση του δυστυχήματος. Πιο συγκεκριμένα τα συστήματα πέδησης και εξωτερικά ελαστικά ήταν σε καλή κατάσταση και τα φώτα πορείας σε καλή λειτουργήσιμη κατάσταση μπροστά και πίσω. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 155, στο οποίο στηρίζεται η 1η κατηγορία, προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος, λόγω αλόγιστης, απερίσκεπτης, ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς, που δεν ανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, χωρίς πρόθεση επιφέρει το θάνατο άλλου προσώπου, είναι ένοχος αδικήματος και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση μέχρι τεσσάρων χρόνων ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δύο χιλιάδες πεντακόσιες λίρες.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου στο οποίο βασίζεται η κατηγορία, απαιτείται η απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος προκάλεσε το θάνατο του θύματος λόγω κάποιας αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς. Οι προαναφερόμενοι όροι υποδηλώνουν διαζευκτικούς τρόπους διάπραξης του ιδίου αδικήματος (βλ. Ζυπίτης κ.α ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 220, Ανδρέου ν. Αστυνομίας

(1997)2 Α.Α.Δ. 409) ). Ως «αλόγιστη» νοείται κάθε μη λελογισμένη πράξη ή συμπεριφορά, δηλαδή κάθε ενέργεια η οποία δεν απορρέει από την κοινή λογική (βλ. Ζυπίτης κ.α. ν. Αστυνομίας, πιο πάνω). Όσον αφορά τον όρο «απερίσκεπτη», όπως έχει νομολογηθεί δεν στοιχειοθετείται απερίσκεπτη ενέργεια ή συμπεριφορά μόνο με την απόδειξη αμελούς οδήγησης, με την έννοια της οδήγησης που εξ αντικειμένου υπολείπεται της αναμενόμενης από το μέσο συνετό οδηγό. Υπεισέρχεται ως συστατικό του όρου, με τη συνήθη του έννοια, και υποκειμενικό στοιχείο. Αυτό είναι συναρτημένο προς τη συγκεκριμένη ενέργεια, και στην προκειμένη περίπτωση την οδήγηση (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσοστόμου

(2002)2 Α.Α.Δ. 473). Στην βασική αγγλική αυθεντία επί του θέματος R v. Lawrence [1981] 1 All E.R. 974 (η οποία επιβεβαιώθηκε στην R. v. Reid [1992] 3 All ER 673 (και στην οποία αναφέρθηκε κατ' επανάληψιν και το Ανώτατο Δικαστήριο) διατυπώθηκαν οι παράμετροι του όρου απερίσκεπτη οδήγηση. Πρώτον, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος πράγματι οδηγούσε το όχημα κατά τρόπο που να δημιουργούσε εμφανή και σοβαρό κίνδυνο πρόκλησης σωματικής βλάβης σε κάποιον άλλον, ο οποίος θα τύγχανε να χρησιμοποιεί το δρόμο, ή πρόκλησης ουσιαστικής ζημιάς σε περιουσία. Δεύτερον, θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε κατ' αυτόν τον τρόπο, χωρίς να είχε στρέψει την προσοχή του στην πιθανότητα ύπαρξης τέτοιου κινδύνου ή, παρά το ότι αναγνώρισε ότι υπήρχε κάποιος κίνδυνος, εντούτοις προχώρησε διακινδυνεύοντας. Επιπλέον, όπως λέχθηκε στη Χρυσοστόμου, πιο πάνω, σε κατηγορία δυνάμει του άρθρου 210 για «απερίσκεπτη» πράξη ή συμπεριφορά, το ζήτημα δεν περιορίζεται αποκλειστικά στο συγκεκριμένο τρόπο οδήγησης και η απερισκεψία μπορεί να μη συνδέεται με αυτόν καθ΄ εαυτόν τον τρόπο της οδήγησης. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση αυτή παρέπεμψε συναφώς στη νομολογία που συνοψίζεται στο Wilkinson΄s Road Traffic Offences, 4η έκδοση, παράγραφοι 1-302 και 1-307, σε σχέση με τη στοιχειοθέτηση του αδικήματος και στις περιπτώσεις οδήγησης με γνώση ελαττώματος στο αυτοκίνητο ή με γνώση του κινδύνου να πέσει το φορτίο του ή μετά από κατανάλωση οινοπνεύματος σε βαθμό που επηρέαζε την ικανότητα οδήγησης. Όπως αναφέρθηκε στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σαζός

(2001)2 Α.Α.Δ. 18, απαιτείται τουλάχιστον απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού, ο οποίος έστω και στιγμιαία πέφτει κάτω από το επίπεδο του μέσου συνετού οδηγού (βλ. R. v. Gosney

(1971)55 Crim. App. R. 502, Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 223). Η δε λέξη «επικίνδυνος» στη συνήθη της γραμματική έννοια σημαίνει αυτόν που εμπεριέχει κίνδυνο, φόβο ή απειλή για τους άλλους. Βασική προϋπόθεση αποτελεί πάντοτε η θεμελίωση αιτιώδους συνάφειας μεταξύ της αλόγιστης, απερίσκεπτης ή επικίνδυνης πράξης ή συμπεριφοράς με το αποτέλεσμα, δηλαδή το θάνατο άλλου προσώπου. Θέματα τα οποία έχουν σχέση με την οδική συμπεριφορά, με προβλήματα της οδήγησης, με τις δυνατότητες και τις ενδεχόμενες αντιδράσεις οδηγών, αντικρίζονται με βάση τη γενική αντίληψη του Δικαστηρίου ως προς τα πράγματα, υπό το φως πάντοτε της λογικής. Δεν χρειάζεται οποιαδήποτε εμπειρογνωμοσύνη σε σχέση με τέτοια θέματα, εκτός βέβαια στις περιπτώσεις όπου παρουσιάζεται κάποια επιστημονική ή τεχνική πτυχή (Νεοφύτου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 120, 125). Στην υπόθεση Πέτρου ν. Αστυνομίας

(1994)2 ΑΑΔ 233 επεξηγήθηκε ότι για την επικίνδυνη οδήγηση απαιτείται η απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους εκ μέρους του οδηγού. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 238: «Σε σχέση με επικίνδυνη οδήγηση σύμφωνα με τη νομολογία, απαιτείται τουλάχιστο απόδειξη κάποιας παράλειψης ή λάθους (fault) εκ μέρους του οδηγού και στην αγγλική απόφαση R v. Gosney

(1971)55 Cr. App. R. 502 σε σχέση με κατηγορία επικίνδυνης οδήγησης αναφέρεται ότι: «the fault certainly does not necessarily involve deliberate misconduct or recklessness or intention to drive in a manner inconsistent with proper standards of driving. Fault involves a failure; a falling below the care or skill of a competent and experienced driver, in relation to the manner of driving and the relevant circumstances of the case». Στην υπόθεση Στέλιος Σάββα ν. Αστυνομίας

(2000)2 ΑΑΔ 115 λέχθηκε με αναφορά στην R v. Gosney (ανωτέρω) πως το αδίκημα της επικίνδυνης οδήγησης δεν είναι απόλυτο και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί και λέχθηκε ότι σε μια τέτοια περίπτωση, αυτό που το Δικαστήριο αναζητά, είναι αν η συγκεκριμένη οδήγηση είναι επικίνδυνη. Χρειάζεται και απόδειξη πως την προκάλεσε κάποιο σφάλμα. Ως προς την έννοια του σφάλματος που αρκεί για την στοιχειοθέτηση της επικίνδυνης οδήγησης αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από τη σελίδα 224 της R v. Gosney (ανωτέρω), σε μετάφραση: «Σφάλμα εμπεριέχει αποτυχία, πτώση από το επίπεδο της φροντίδας και δεξιότητας ικανού και έμπειρου οδηγού σε σχέση με τον τρόπο της οδήγησης και τις σχετικές περιστάσεις της υπόθεσης. Σφάλμα με αυτή την έννοια, αν και μπορεί να είναι ελαφρό, ακόμα και στιγμιαίο ολίσθημα, όσο και αν κανονικά δεν θα προκαλείτο κίνδυνος από αυτό, είναι αρκετό. Το σφάλμα δεν είναι απαραίτητο να αποτελεί τη μόνη αιτία της επικίνδυνης κατάστασης, Είναι αρκετό αν, βλέποντας το λογικά, αποτελεί μία αιτία». Στις πλείστες των περιπτώσεων το σφάλμα συμπεραίνεται από το Δικαστήριο από τα γεγονότα της υπόθεσης. Το αδίκημα, όμως, δεν είναι απόλυτο και η απόδειξη μιας επικίνδυνης κατάστασης δεν αρκεί. Αν ο κατηγορούμενος προτίθεται να αποδείξει κάποιο ειδικό γεγονός (special fact) με σκοπό να αποτρέψει το Δικαστήριο από του να εξαγάγει το συμπέρασμα δεν πρέπει να εμποδιστεί από το να το πράξει. Είναι επίσης, σαφώς νομολογημένο, ότι στο αδίκημα της επικίνδυνης οδήγησης δεν υπεισέρχεται το στοιχείο της ένοχης διάνοιας (mens rea ) (βλ. Hill v. Baxter

(1958)42 Cr. App. Rep. 51 και Simpson v. Peat

(1952)2 QB 24). Ενώ αυτό υποδηλοί, ότι η κατηγορούσα αρχή δεν χρειάζεται να αποδείξει ότι ο κατηγορούμενος είχε πρόθεση να οδηγήσει επικίνδυνα ή άσχημα, δεν σημαίνει, ότι το αδίκημα μπορεί να διαπραχθεί χωρίς σφάλμα του οδηγού. Η 2η κατηγορία βασίζεται στον Κανονισμό 58

(5)(γ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (ΚΔΠ 66/84), που προνοεί ότι «Απαγορεύεται η οδήγηση χωρίς εύλογη αιτία πάνω σε φυσικό εμπόδιο, χαραγμένη νησίδα ή γραμμή που διαχωρίζουν κατευθύνσεις ή λωρίδες κυκλοφορίας». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Αναφορικά με την 1η κατηγορία να σημειωθεί κατ' αρχήν πως με βάση τις λεπτομέρειες αδικήματος αποδίδεται στον κατηγορούμενο επικίνδυνη πράξη κατά την οδήγηση. Υπενθυμίζω εδώ πως το Δικαστήριο με βάση όσα αναφέρθηκαν πιο πάνω δεν μπόρεσε να καταλήξει με ασφάλεια για την κατεύθυνση της μοτοσικλέτας ήτοι αν ήταν ως η πορεία Β στα τεκμ.5 και 6 ή αν εξερχόταν από το χώρο στάθμευσης όπου ήθελε να πάει ο κατηγορούμενος, τον οδικό φωτισμό, την ορατότητα στο δρόμο αλλά και πιο συγκεκριμένα του κατηγορούμενου ή για το κατά πόσο ο αποβιώσας είχε αναμμένα τα φώτα πορείας του. Επίσης δεν υπάρχει καμία μαρτυρία για την ταχύτητα του αποβιώσαντος οδηγού της μοτοσικλέτας. Έχοντας αυτά υπόψη, το ερώτημα που προκύπτει είναι κατά πόσο η ενέργεια του κατηγορούμενου να στρίψει δεξιά σύμφωνα με την πορεία του για να εισέλθει στον χώρο στάθμευσης ήταν επικίνδυνη και αποτέλεσε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την αιτία της σύγκρουσης. Ευθέως αναφέρεται πως κατά την κρίση μου στην προκειμένη περίπτωση δεν έχει καταδειχθεί μέσα από αποδεκτή μαρτυρία πως την ώρα που ο κατηγορούμενος αποφάσισε να στρίψει δεξιά και εισερχόμενος στη δεξιά λωρίδα να προχωρήσει στο χώρο στάθμευσης αυτό δεν ήταν ασφαλές και ή ήταν επικίνδυνο. Μπορεί να μην έχει αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος έλεγξε τον δρόμο κατά τον τρόπο που ο ίδιος ισχυρίστηκε στην ανώμοτι του δήλωση και ότι έβαλε το δείκτη, πλην όμως από την άλλη δεν υπάρχει αξιόπιστη μαρτυρία ότι η μοτοσικλέτα που οδηγούσε το θύμα ήταν εύλογα αντιληπτή. Τα κενά δε που προκύπτουν στην υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατόπιν της αξιολόγησης που έχει γίνει έχουν δημιουργήσει στο μυαλό του Δικαστηρίου αμφιβολίες αναφορικά με τo ζητούμενο. Ούτε προσθέτω προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος προτού οδηγήσει με τον τρόπο που οδήγησε έστρεψε την προσοχή του προς υπαρκτό κίνδυνο και παρόλο που τον αντιλήφθηκε ή όφειλε να τον αντιληφθεί τον αγνόησε και συνέχισε την πορεία του αποκόπτοντας την πορεία της μοτοσικλέτας του θύματος, οπότε σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να λεχθεί ότι η οδήγηση του κατηγορούμενου ήταν απερίσκεπτη και μη λελογισμένη (παρόλο που επαναλαμβάνω ότι του αποδίδεται είναι επικίνδυνη πράξη). Σημειώνω εδώ ότι η ενέργεια του κατηγορουμένου να στρίψει δεξιά και να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα με χαμηλή ταχύτητα, από μόνη της ή και ακόμα συνδυαστικά με την παραβίαση της συνεχούς άσπρης γραμμής που διαχώριζε τις δύο λωρίδες / κατευθύνσεις δεν μπορεί να συνδεθεί άμεσα και πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας με την πρόκληση του δυστυχήματος. Ακόμη και αν μιλούσαμε με θετικό τρόπο για απόφραξη του δρόμου υπενθυμίζω πως όσο αλόγιστη και αν αυτή είναι, δεν μπορεί από μόνη της να αποδείξει ούτε καν αμέλεια στον οδηγό που προβαίνει σε αυτήν την ενέργεια για οποιοδήποτε επακόλουθο δυστύχημα ανεξάρτητο από τα αίτια (βλ. Μιχάλης Κυριάκου κ.α v. Nίκης Κανάρη

(1997)1 Α.Α.Δ. 1436, σελ. 1439). Πόσο μάλλον από αυτήν την ενέργεια και μόνο του κατηγορούμενου να μπορεί να του καταλογιστεί επικίνδυνη, αλόγιστη και/ή απερίσκεπτη οδήγηση στον απαιτούμενο βαθμό. Ότι στο σημείο που έστριψε δεξιά για να εισέλθει στο χώρο στάθμευσης υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή στο κέντρο του δρόμου που διαχώριζε τις δύο λωρίδες / κατευθύνσεις είναι δεδομένο. Σχετικά είναι τα ευρήματα του Δικαστηρίου αλλά και η πραγματική μαρτυρία. Εξάλλου τούτο δεν αμφισβητείται από την υπεράσπιση και αντίθετα αποτελεί εισήγηση της, με τούτο ως δεδομένο, ότι σε κάθε περίπτωση αυτό δεν συνεπάγεται από μόνο του ότι διαπράχθηκε το αδίκημα της 1ης κατηγορίας. Συνεπώς ως εκ της παραβίασης της άσπρης συνεχούς γραμμής υπό τις περιστάσεις θεωρώ ότι έχει αποδειχθεί το αδίκημα της 2ης κατηγορίας, όμως η εν λόγω θέση της Υπεράσπισης με βρίσκει σύμφωνο και σχετικά είναι όσα πιο πάνω έχουν αναφερθεί. Υπενθυμίζω δε εδώ τη Νομολογία που υπαγορεύει πως η παράλειψη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς τροχαίας δεν στοιχειοθετεί αφ' εαυτής αμέλεια. Στην υπόθεση Κυπριανού v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 250, αναφέρθηκαν τα εξής: «Η παράλειψη συμμόρφωσης με τους Κανονισμούς Τροχαίας δε στοιχειοθετεί, αφ' εαυτής, αμέλεια. Η αμέλεια συναρτάται πάντοτε με το καθήκον επιμέλειας προς άλλα άτομα τα οποία χρησιμοποιούν το δρόμο και, σε συσχετισμό με αυτό, την όποια παράλειψη εκπλήρωσής του. Είναι γι' αυτό το λόγο που η απόδειξη της αμέλειας, αναπόφευκτα, συναρτάται με τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης, προσδιοριστικών του καθήκοντος και της παράβασής του.» Έχω στρέψει την προσοχή μου και στο κατά πόσο στοιχειοθετείται το αδίκημα της αμελούς οδήγησης και κατά πόσο θα μπορούσε με σχετική τροποποίηση του κατηγορητηρίου με βάση το άρθρο 85

(4)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, να κριθεί ένοχος ο κατηγορούμενος σε αυτή τη κατηγορία. Παρεμβάλλω εδώ ότι η στοιχειοθέτηση του αδικήματος που προνοείται στο άρθρο 210 του Ποινικού Κώδικα διαφέρει από την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της αμέλειας που προνοείται στο άρθρο 8 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου. Στην περίπτωση της αμελούς οδήγησης εκείνο που ελέγχεται είναι κατά πόσο ο οδηγός επέδειξε χαμηλότερο επίπεδο προσοχής και φροντίδας από αυτό που αναμένεται να επιδειχθεί από τον μέσο συνετό οδηγό. Στην Αναστάσης Παύλου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 68 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το αδίκημα της αμελούς οδήγησης: «Η οδήγηση εξυπακούει την εξάσκηση προσήκουσας προσοχής. Το ερώτημα που εγείρεται σε περιπτώσεις αμελούς οδήγησης κατά παράβαση του άρθρου 8 του Νόμου 86/72 είναι κατά πόσο ο οδηγός εκπλήρωσε την υποχρέωση εξάσκησης λογικής φροντίδας και προσοχής για άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το κριτήριο που εφαρμόζεται σε μια τέτοια περίπτωση είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του αναφέρονται στη συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα και όχι του τέλειου οδηγού. (Ιδε Παναγιώτου ν. Αστυνομίας

(1982)1 Α.Α.Δ. 585, Σωκράτους ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 202)». Όπως προκύπτει και από την σχετική με το θέμα Νομολογία, ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις (βλ. Κωνσταντίνου ν. Κατσούρη

(1975)1 C.L.R. 188). Η αμέλεια είναι συνυφασμένη με το χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες, και παράλειψη να δει κανείς ότι είναι απλά ορατό αποτελεί αμέλεια (βλ. Νικολαϊδης ν. Οικονομίδης

(1963)2 C.L.R. 78 και Ανδρέας Νεοφύτου v. Aστυνομίας, Π.Ε. Αρ. 217/09, ημερομηνίας 7 Οκτωβρίου 2011). Επίσης, αν το δυστύχημα συνδέεται ευθέως με απόφραξη του δρόμου και η απόφραξη αποτελεί μέρος των γενεσιουργών αιτιών που προκάλεσαν το δυστύχημα τότε αποδίδεται ευθύνη για το αδίκημα της αμέλειας (βλ. Ξιπτέρα ν. Κυπριανού

(1997)1(Γ) Α.Α.Δ 1696). Η κατάληξη μου είναι η ίδια. Δηλαδή, η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι ενώ ο κατηγορούμενος είχε τη δυνατότητα ή το μοτοποδήλατο του θύματος αποτελούσε υπαρκτό κίνδυνο, παρέλειψε να αντιληφθεί την παρουσία του στο δρόμο και εισήλθε σε αυτόν αποκόπτοντας την πορεία του. Επομένως, ούτε αυτή η κατηγορία θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί και δεν υπάρχει οποιοσδήποτε λόγος να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης του κατηγορητηρίου. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση όσα αναφέρθηκαν κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία εναντίον του κατηγορούμενου, αλλά πέτυχε να το πράξει για την 2η κατηγορία. Συνεπώς αυτός αθωώνεται στην 1η κατηγορία και κρίνεται ένοχος στη 2η κατηγορία. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο