Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Περικλέους, Aρ. Υπόθεσης: 3313/17, 25/2/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:B20 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Aρ. Υπόθεσης: 3313/17 Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Εναντίον ..... Περικλέους Κατηγορούμενος --------------------------------------------------- Ημερομηνία: 25.02.2020 Εμφανίσεις: Για την κατηγορούσα αρχή: κα. Π. Πίτσιλλου Για τον κατηγορούμενο: κ. Z. Κουλίας Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει στην παρούσα δύο κατηγορίες και συγκεκριμένα για δημόσια εξύβριση, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (1η κατηγορία) και για απειλή, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 20/9/2017 και περί ώρα 0705 στη Λεωφ. XXXXX στο XXXXX της Επαρχίας Αμμοχώστου, ευρισκόμενος σε δημόσιο μέρος εξύβρισε τον XXXXX Μερτή από την Ελλάδα με τη φράση «θα σε καθαρίσω ρε πεζεβέγκη» με τέτοιο τρόπο που ενδέχετο να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Σύμφωνα δε με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία προκάλεσε τρόμο στον XXXXX Μερτή από την Ελλάδα, απειλώντας τον ότι με παράνομη πράξη θα του κάνει κακό λέγοντας του «Πάω να πιάσω τον σιεπέτο να σε παίξω». Για την κατηγορούσα αρχή κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το Δικαστήριο εξ' αρχής αναφέρει ότι δεν θα προβεί σε εκτενή παράθεση περίληψης της μαρτυρίας και θα αρκεστεί σε συνοπτική αναφορά σε αυτήν. Εξάλλου το περιεχόμενο της μαρτυρίας των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της. ΜΚ1 XXXXX Μερτής-παραπονούμενος Σύμφωνα με τον μάρτυρα (βλ. την κατάθεση του ημερ.20/09/17, τεκμ.1) είναι διαχειριστής πολυκατοικίας που βρίσκεται στην Λεωφ. XXXXX στο XXXXX. Λόγω του ότι ο ένοικος της πολυκατοικίας XXXXX Σταύρου δηλ. ο κατηγορούμενος οφείλει κάποια κοινόχρηστα, πριν από μια βδομάδα περίπου του ζήτησε να πληρώσει τα οφειλόμενα του και επίσης του έκανε παρατήρηση να μην μετακινεί τις γλάστρες που βρίσκονται στους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας. Την ίδια μέρα που έδωσε την κατάθεση του δε και περί ώρα 0705 το πρωί ενώ προσπαθούσε να βγει έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας ήρθε ο κατηγορούμενος κρατώντας ένα πέλι που μαζεύουν τα χόρτα και προτάσσοντας το στο ίδιο του είπε «θα σε καθαρίσω ρε πεζεβέγκη». Τον ρώτησε τι έκανε και κάνει έτσι πρωί - πρωί και πήρε το ασανσέρ και ανέβηκε στο διαμέρισμα του. Ακολούθως ήρθε στο σταθμό να το καταγγείλει και έχει παράπονο. Και συμπλήρωσε επίσης ότι τον απείλησε και με την φράση «Πάω να φέρω τον σιεπέττο να σε παίξω τωρά». Στη συνέχεια ανέφερε πως όταν του είπε την τελευταία φράση πιο πάνω ένιωσε φόβο. Στην αντεξέταση του είπε ότι το συμβάν με τις γλάστρες έγινε την προηγούμενη μέρα και εκείνη τη μέρα όταν κατέβηκε το πρωί να πάει στη δουλειά του, επειδή είχαν καταγγελία στο δικηγόρο της πολυκατοικίας, φαίνεται ότι έγινε παρατήρηση και μόλις τον είδε έγινε το συμβάν. Ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι έχει φασαρίες με άλλους στην πολυκατοικία και δημιουργεί προβλήματα και γι' αυτό έχουν όλοι οι ένοικοι παράπονο, λέγοντας ότι ήρθε ο αστυνομικός της γειτονιάς και πήρε καταθέσεις από όλους και δεν έχει αναφέρει κανένας κάτι τέτοιο. Αυτό είναι καταγεγραμμένο στην Αστυνομία που ήρθε από σπίτι σε σπίτι. Περαιτέρω ανέφερε ότι αν είχε τέτοια συμπεριφορά θα τον είχαν καταγγείλει. ΜΚ2 Αστ.XXXXX XXXXX Τσούκκα Η μάρτυρας στην ουσία πληροφόρησε την 10/10/17 τον κατηγορούμενο για την υπόθεση που διερευνούσε εναντίον του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν είπα έτσι πράμα», ενώ στη συνέχεια τον κατηγόρησε γραπτώς (βλ. την κατάθεση της τεκμ.2 και την γραπτή κατηγορία τεκμ.3). Στην αντεξέταση της είπε ότι δεν γνωρίζει και δεν θυμάται αν ο παραπονούμενος επισκέπτεται συχνά τον αστυνομικό σταθμό με παράπονα και καταγγελίες. Κατηγορούμενος Στην κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι διαμένει στο διαμέρισμα εκεί 10 χρόνια και γνωρίζει τον παραπονούμενο 7 χρόνια περίπου. Μένει στην ίδια πολυκατοικία και είναι o διαχειριστής. Έχουν ανέφερε μια διαφορά με τα κοινόχρηστα. Του χρωστούσε €
- Όταν ρωτήθηκε δε γιατί δεν τα πλήρωνε έδωσε την εξής απάντηση: " Μου έβαζε γλάστρες πάνω στα παράθυρα μου, πιτούσε νερά, κοίταζε μέσα στο σπίτι μου και έφερα και την Αστυνομία και τον κατήγγειλα. Έπιασα τον ιδιοκτήτη του σπιτιού και του είπα έτσι και έτσι γίνεται και μου λέει να του βάλουμε τίποτε να γελάσουμε, είπε μου και του έβαλα χυμούς χαμέ, έβγαλα τα ερμάρια μου και τα έβαλα πάνω στο κρεβάτι, του έβαλα τσέντες και γύριζε και ελάλε «ελάτε να δείτε τις βρωμιές του Σταύρου». Το παράθυρο ήταν ανοιχτό και το ρόλεξ κάτω και κάλεσα την Αστυνομία και είπα του ότι μου πιτούσε νερά 17 τόνους, 14, 12,
- Το πρωί οι γλάστρες πάνω στα παράθυρα της μιας κάμαρας που δεν πέφτω μέσα και της κουζίνας κάθε πρωί άνοιξα το ρόλεξ, χρόνια τούτα τωρά, και τον έβρισκα πριν να ξημερώσει τζιαμέ. Να βλέπεις ένα πρόσωπο και έκοφκα τον να βλέπει μέσα, ένα πρόσωπο που το πρωί πάνω. Δεν είμαι της Αστυνομίας και δεν μου αρέσει τούτο το πράγμα. Έβαζε μου γλάστρες, είπα του έχασα τα κλειδιά και έφερε μου ένα τραπέζι και έβαλε γλάστρα πάνω στο ένα και του είπα δεν γίνεται έφυγε τα και δεν τα έφυγε και είπα του δεν μπορώ να δω μέσα στο τούτο γιατί ήταν ψηλά. Έφερα την Αστυνομία, είδαν τα. Τραβούσα τη γλάστρα και ερχόταν και έφερνε την πίσω συνέχεια. Για δύο μήνες την έπαιρνα τη γλάστρα και την έφερνε. Και ο άνθρωπος είναι ταραξίας. Όλους τους καταγγέλλει. " Στη συνέχεια είπε ότι δεν τον έβρισε με τις λέξεις «θα σε καθαρίσω ρε πεζεβέγκη», ενώ για το κατά πόσο απείλησε ότι θα τον καθαρίσει με το σιεπέττο απάντησε «17, 14 τόνους δεν πήγα να τον καταγγείλω στην Αστυνομία. 17 τόνους νερό που πιτούσε, που είναι ποινικό αδίκημα και δεν το ήξερα εγώ. » Επίσης ανέφερε ότι έχει όπλο και είναι αδειούχο πρόσωπο. Κατά την αντεξέταση του ερωτώμενος γιατί όταν του ζήτησε ο παραπονούμενος τα κοινόχρηστα τον εξύβρισε λέγοντας του «θα σε καθαρίσω ρε πεζεβέγκη», αυτός απάντησε ως εξής: " Δεν ήταν... ήρθε μία μέρα πρωτύτερα και εχώνετουν μέσα στο πάρκινγκ. Εγώ τάραξα τη γλάστρα εκείνη τη μέρα και τον είδα με τη μοτόρα και έκαμα έτσι πάνω «Παναγία μου τάραξα τη γλάστρα και είναι μέσα στο πάρκινγκ, είναι για να μου πει για τη γλάστρα» και τον απέφευγα εγώ και γύριζα με τη μοτόρα μέσα στο Φρέναρος. Πόση ώρα. Πήγα τζιαμέ. Πριν να κατεβάσω τη σκαλούα για να κατεβώ τζιαμέ, ήρθε τζιαί μου είπε κύριε κάποιος τάραξε τζιαί πείραξε σακούλα του toilet, ροζ σακούλα. Δεν την έδεσε και του είπα «εμένα οι σακούλες μου είναι πράσινες». Και μου λέει γιατί τάραξες τη γλάστρα που τζιαμέ και μου είπε είναι κοινός ο χώρος και δεν δικαιούσαι. Και εγώ την πήρα και την τάραξα. Αφού δεν είχα κλειδιά." Ακολούθως αρνήθηκε τις υποβολές της κατηγορούσας αρχής και τη θέση της ως προς το πώς είχαν εξελιχθεί τα πράγματα την επίδικη ημέρα και ως προς το λόγο που μετακινεί τις γλάστρες, αφού ο παραπονούμενος τις βάζει εκεί, είπε ότι ήταν πάνω στα παράθυρα του σπιτιού του μέσα στο πάρκινγκ του και τη μία γλάστρα την έχει και πάνω στο τηλέφωνο στις φωτογραφίες, την έβαζε πάνω στο ένα κουτί που βάζουν τα γράμματα μέσα. Έβαλε τραπέζι και την ψήλωσε πάνω. Τέλος, για την αναφορά του ότι πιτούσε νερά, 17 τόνους νερό, ανέφερε ότι έφερε και την Αστυνομία. Με το νερό καθαρίζει την πολυκατοικία και τους δρόμους και τα πεζοδρόμια και τα ντεπόζιτα που πάνω και έφερε και πιστόλα και έκαμνε την. Είναι στο συμβούλιο του Φρενάρου. Πήγε και ρώτησε. Πιτούσε μέσα στο πάρκινγκ του, μέσα στις μοτόρες του, στο αυτοκίνητο του, στα αυτοκίνητα του κόσμου όλου και έβγαινε πάνω στη βεράντα του χωρίς την άδεια του. Τα παράθυρα του όλα ήταν πιτιμένα με νερό. Ήρθε η Αστυνομία. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). ΜΚ1 XXXXX Μερτής-παραπονούμενος Έχοντας παρακολουθήσει τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του αναφέρω ότι αυτός γενικά μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Έχει δώσει άμεσες απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και κατέθεσε με φυσικότητα. Η μαρτυρία του δε κατά την κρίση μου ουδόλως έχει κλονιστεί εκ της αντεξέτασης του και θεωρώ πως ήταν ειλικρινής και είπε την αλήθεια για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα την επίδικη μέρα. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του. ΜΚ2 Αστ.XXXXX XXXXX Τσούκκα Η μαρτυρία της όσον αφορά τις ενέργειες που προέβη δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Κατηγορούμενος Κατ' αρχήν να λεχθεί ότι το μεγαλύτερο μέρος εκ των όσων ανέφερε δεν τέθηκαν στον ΜΚ1 για σχολιασμό. Οι απαντήσεις του που σημειώθηκαν αυτούσιες πιο πάνω αλλά και άλλοι ισχυρισμοί του όπως για παράδειγμα ότι ο ΜΚ1 έβαλε την γλάστρα πάνω στο γραμματοκιβώτιο, ότι πιτούσε νερά στις μοτόρες και τα αυτοκίνητα του και έφερε την Αστυνομία και ότι έβγαινε πάνω στη βεράντα του χωρίς άδεια, σε συνάρτηση με το τι υποβλήθηκε στον ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του ακριβώς επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές. Με βάση αυτά αναφέρω πως οι συγκεκριμένοι ισχυρισμοί του δεν θα μπορούσαν ούτως ή άλλως να γίνουν αποδεκτοί, ενώ περαιτέρω προκύπτει ακριβώς και αναξιοπιστία της Υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου (βλ. Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ 551 και Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723). Από εκεί και πέρα, ανεξάρτητα των ανωτέρω, αναφέρω πως παρατηρώντας τον κατηγορούμενο προσεκτικά ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του, διαπίστωσα ότι αυτός διάκειται αρνητικά απέναντι στον ΜΚ1 και είναι θυμωμένος μαζί του σε βαθμό που είναι ξεκάθαρος στο Δικαστήριο ο λόγος που την επίδικη μέρα συμπεριφέρθηκε κατά τον τρόπο που περιέγραψε ο ΜΚ1. Επίσης θα πρόσθετα ότι σαν μάρτυρας δεν μου έκανε καλή εντύπωση, αφού δεν κατέθεσε με φυσικότητα, η μαρτυρία του ήταν συγκεχυμένη, ενώ τόσο στην κυρίως εξέταση του όσο και στην αντεξέταση του παρατήρησα και το στοιχείο της υπεκφυγής, κυρίως στην ερώτηση στην κυρίως εξέταση αν τον απείλησε και στην ερώτηση στην αντεξέταση γιατί εξύβρισε τον ΜΚ1 όπου έδωσε τις απαντήσεις που καταγράφονται αυτούσιες πιο πάνω. Κοντολογίς απορρίπτω τη μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, τα ευρήματα μου είναι τα εξής: Ο ΜΚ1 και ο κατηγορούμενος διαμένουν στην ίδια πολυκατοικία, ο ΜΚ1 δε είναι ένας εκ των δύο διαχειριστών. Ο κατηγορούμενος να σημειωθεί τον ουσιώδη χρόνο χρωστούσε ένα ποσό για κοινόχρηστα και ο ΜΚ1 του ζητούσε να τα καταβάλει, ενώ περαιτέρω είχε γίνει παρατήρηση στον κατηγορούμενο για τη μετακίνηση κάποιων γλαστρών από τους κοινόχρηστους χώρους της πολυκατοικίας. Στις 20/09/17 και περί ώρα 0705 το πρωί ενώ ο ΜΚ1 προσπαθούσε να βγει έξω από την είσοδο της πολυκατοικίας ήρθε ο κατηγορούμενος κρατώντας ένα πέλι που μαζεύουν τα χόρτα και προτάσσοντας τον στο ίδιο του είπε «θα σε καθαρίσω ρε πεζεβέγκη». Ο ΜΚ1 τον ρώτησε τι έκανε και κάνει έτσι πρωί - πρωί και πήρε το ασανσέρ και ανέβηκε στο διαμέρισμα του, αφού προηγουμένως ο κατηγορούμενος του είπε επίσης «Πάω να φέρω τον σιεπέττο να σε παίξω τωρά», κάτι που του προκάλεσε φόβο. Ακολούθως ο ΜΚ1 μετέβη στον αστυνομικό σταθμό και κατήγγειλε την υπόθεση. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η 1η κατηγορία στηρίζεται στο άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προνοεί ότι : " Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. " Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου συνάγεται ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) Ο κατηγορούμενος να εξυβρίζει άλλο, (β) σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, και (γ) με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση. Σε ότι αφορά τον 'δημόσιο χώρο' η έννοια του όρου οριοθετείται από το άρθρο 4 του Κεφ.154 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της εν λόγω νομοθεσίας και έχει επεξηγηθεί στην υπόθεση Ιωάννου v. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 493, μέσα από τα οποία σημειώνεται πως 'δημόσιος χώρος' ή 'δημόσιο υποστατικό' περιλαμβάνει δημόσια διάβαση και κτίριο, μέρος ή τόπο φυσικής άνεσης όπου το κοινό έχει δικαίωμα ή άδεια εισόδου είτε χωρίς όρους είτε με όρο πληρωμής, καθώς και κτίριο που χρησιμοποιείται κάθε φορά για δημόσια ή θρησκευτική συγκέντρωση, για συνάθροιση ή ως δικαστήριο σε δημόσια συνεδρίαση. Σύμφωνα δε με το ίδιο άρθρο, 'δημόσια διάβαση' καλύπτει κάθε κύρια οδό, αγορά, πλατεία, οδό, γέφυρα ή άλλη διάβαση, που χρησιμοποιείται νόμιμα από το κοινό. Στην υπόθεση Αχιλλέως v. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98 αποφασίστηκε ότι το ερώτημα κατά πόσο συγκεκριμένη συμπεριφορά είναι υβριστική αποτελεί θέμα πραγματικό. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Επίσης, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 Α.Α.Δ.503 υποδείχτηκε πως το κριτήριο είναι κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί. Δεν χρειάζεται μαρτυρία ειδικού από την κατηγορούσα αρχή για να ερμηνεύσει την υβριστική φράση, δεδομένου ότι ο παραπονούμενος κατάλαβε τι του λέχθηκε και θεώρησε την φράση υβριστική. Όπως εξηγήθηκε στην υπόθεση Bolster ν. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89, η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Ο Ποινικός Κώδικας δεν καθορίζει τι ακριβώς αποτελεί εξύβριση. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, το ζήτημα της εξύβρισης είναι πραγματικό και ως τέτοιο που είναι αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο που χρησιμοποιείται είναι αντικειμενικό και όπως ειπώθηκε στην αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: "An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it." Έχοντας κατά νουν όσα αναφέρθηκαν θεωρώ πως στην προκειμένη περίπτωση ελλείπει το δεύτερο συστατικό στοιχείο του αδικήματος αφού με βάση την μαρτυρία του ΜΚ1 και τα ευρήματα του Δικαστηρίου η εξύβριση του έγινε στο χώρο της πολυκατοικίας και όχι σε δημόσιο χώρο, ενώ περαιτέρω δεν έχει διευκρινιστεί μέσα από τη μαρτυρία αν μπορούσε η εξύβριση να ακουστεί σε δημόσιο χώρο. Το αδίκημα της 2ης κατηγορίας στηρίζεται στο άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόµο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκηµα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)έτη». Ως προκύπτει από το λεκτικό της εν λόγω διάταξης, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
- Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνοµη πράξη ή παράλειψη.
- Με την εν λόγω απειλή να προκληθεί στο άλλο πρόσωπο τρόμος ή ανησυχία. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Πιο κάτω παραθέτω νομολογία που παρόλο ότι αναφέρεται στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις οι νομικές αρχές είναι κοινές με το αδίκημα της απειλής και ως εκ τούτου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ 16, η οποία αφορούσε επαναλαμβάνω συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε σχετικά ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Ως φαίνεται δε από την πιο πάνω υπόθεση το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούν το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police
(1969)2 C.L.R 210). Βλ. και την Ποιν. Έφ. 41/2014, Καραπασιη v Αστυνομίας, ημερ.24/01/
- Η μαρτυρία του ΜΚ1 έγινε αποδεκτή και συνεπώς είναι αποδεκτό ότι αυτός με την φράση που εκστόμισε ο κατηγορούμενος ένιωσε φόβο. Η φράση που εκστόμισε στον μάρτυρα ο κατηγορούμενος δηλ. «πάω να φέρω τον σιεπέττο να σε παίξω τωρά», είναι λογικό εν πάση περιπτώσει να προκάλεσε φόβο στον ΜΚ
- Διότι λέγοντας ο κατηγορούμενος στον μάρτυρα αυτή την φράση που στην ουσία πιο απλά σημαίνει πάω να φέρω το κυνηγετικό όπλο να σε σκοτώσω, το μοναδικό συμπέρασμα που εύλογα συνάγεται υπό τις περιστάσεις με βάση τα γεγονότα που πλαισιώνουν το επίδικο περιστατικό είναι αναμφίβολα πως ο κατηγορούμενος με την πιο πάνω φράση απειλούσε τον ΜΚ1 τόσο εν τη φυσιολογική έννοια της λέξης όσο και εν τη εννοία του άρθρου 91Α. Η πρόθεση εκφοβισμού εν πάση περιπτώσει προκύπτει αντικειμενικά από τα λόγια που εκστόμισε ο κατηγορούμενος στον ΜΚ.
- Τα λόγια αυτά είχαν ως σκοπό να εμποδίσουν τον ΜΚ1 να κάνει την δουλειά του και να επιβάλει την τάξη στο χώρο της πολυκατοικίας ως διαχειριστής. Η απειλή αυτή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση εύλογου φόβου στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος θα πραγματοποιούσε την απειλή του. Αυτό προκύπτει από την μαρτυρία του ΜΚ1, ο οποίος γνώριζε σημειώνεται ότι ο κατηγορούμενος είχε όπλο, ενώ σημειώνω πως ο ΜΚ1 προέβη λίγη ώρα μετά και σε καταγγελία του κατηγορούμενου (το συμβάν έγινε στις 0705 και η κατάθεση του ΜΚ1 τεκμ.1 δόθηκε στις 0810 την ίδια μέρα). Ανεξαρτήτως τούτου όπως αναφέρεται στην υπόθεση Νετζιήπ (ανωτέρω), το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ' αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην παρούσα περίπτωση η απειλή του κατηγορούμενου κρινόμενη αντικειμενικά ενείχε αυτή την δυνατότητα εκφοβισμού. Ως εκ τούτου κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία της κατηγορίας. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Κρίνω συνεπώς ότι η κατηγορούσα αρχή κατάφερε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 2η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, αλλά απέτυχε να το πράξει για την 1η κατηγορία. Ως εκ τούτου ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2η κατηγορία και αθωώνεται από την 1η κατηγορία. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο