← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Πατσαλή, Αρ. Υπόθεσης: 2492/2019, 17/3/2020

Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Πατσαλή, Αρ. Υπόθεσης: 2492/2019, 17/3/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:B25 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2492/2019 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. ...... Πατσαλή Κατηγορούμενη -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 17 Μαρτίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Π. Πίτσιλλου Για την Κατηγορούμενη : εμφανίζεται αυτοπροσώπως Κατηγορούμενη: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση μόνον για τις κατηγορίες 1 και

  1. Οι κατηγορίες αυτές αφορούν η μεν πρώτη το αδίκημα των απερίσκεπτων και αμελών πράξεων κατά παράβαση του άρθρου 236(δ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ενώ η δεύτερη αφορά ελεύθερο σκύλο σε δημόσιο δρόμο ή δημόσιο μέρος ή σε μέρος που ανήκει σε άλλο πρόσωπο κατά παράβαση του άρθρου 18(ε)(ΙΙΙ) του Περί Σκύλων Νόμου του 2002 αρ.184(Ι)/
  2. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας η κατηγορούμενη στις 16.5.19 και περί ώρα 18:30 στην οδό XXXXX στο Ξυλοφάγου της επαρχίας Λάρνακας, ενώ ήταν ιδιοκτήτης ενός σκύλου αμέλησε να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από το ζώο της, δηλαδή τον άφησε ελεύθερο και προκάλεσε σωματική βλάβη στην XXXXX Navneet από την Ινδία, ήτοι τη δάγκωσε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας η κατηγορούμενη στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία ενώ ήταν ιδιοκτήτης ενός σκύλου επέτρεψε σ' αυτό να περιφέρεται ελεύθερος σε δημόσιο μέρος. Παρεμβάλω ότι το κατηγορητήριο περιλαμβάνει άλλες τρείς κατηγορίες και συγκεκριμένα για κατοχή σκύλου χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (3η κατηγορία), για κατοχή σκύλου που δεν είναι εγγεγραμμένος (4η κατηγορία) και για κατοχή σκύλου που δεν είναι σεσημασμένος (5η κατηγορία). Εν σχέση όμως με τις συγκεκριμένες κατηγορίες η κατηγορούμενη έχει προβεί σε παραδοχή και αυτές είναι ορισμένες για γεγονότα και επιβολή ποινής. Η κατηγορούσα αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της παρουσίασε στο Δικαστήριο πέντε μάρτυρες, ενώ μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης, η κατηγορούμενη κατέθεσε ενόρκως και δεν κάλεσε μάρτυρες υπεράσπισης. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, η ευπαίδευτη συνήγορος της κατηγορούσας αρχής και η κατηγορούμενη αγόρευσαν προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω εδώ όσα ανέφεραν οι δύο πλευρές με τις αγορεύσεις τους και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η μαρτυρία Ως ΜΚ1 κατέθεσε ο XXXXX Σάουρος, ο οποίος εργάζεται στο επαρχιακό κτηνιατρικό γραφείο Αμμοχώστου ως κτηνιατρικός λειτουργός. Ένα από τα καθήκοντα του είναι η διερεύνηση καταγγελιών για την ευημερία των ζώων. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην επιστολή προς τον Αστυνομικό Σταθμό Ξυλοφάγου, τεκμήριο 1, και ανέφερε ότι είχε πάει επιτόπου στο χώρο, όπως επίσης πήγε και στις 14/02/20 αφού έλαβε την κλήση για να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο όπου επιβεβαίωσε τα ευρήματα που αναφέρονται στην επιστολή πιο πάνω. Η επιστολή ανέφερε ετοιμάστηκε από τη συνάδελφο του XXXXX Κουτσού, κτηνιατρικό επιθεωρητή. Το σκυλάκι ήταν δεμένο στο βάθος της αυλής και του παρέχεται στέγαστρο και χώρος ύπνου. Δεν είναι μικρό σε ηλικία και με βάση το σύστημα σήμανσης και αναγνώρισης των ζώων η ημερομηνία γέννησης του είναι 06/08/17, δηλαδή είναι περίπου 2 ½ χρόνων, όσο και είναι με βάση την εικόνα του. Πρόκειται όμως για ένα μικρόσωμο σκύλο, 70 πόντους. Στη συνέχεια ο μάρτυρας ανέφερε ότι η άδεια Τεκμήριο 2 είναι αυτή που παρουσιάστηκε και αφορά το συγκεκριμένο σκύλο, ενώ σύμφωνα με το μητρώο των κτηνιατρικών υπηρεσιών και των επιθεωρήσεων που έγιναν το ζώο σημάνθηκε και εγγράφηκε δύο μέρες μετά το συμβάν. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι παρόλο που η επιτόπου επιθεώρηση έγινε χωρίς την παρουσία της κατηγορούμενης και χωρίς να προσεγγίσουν το ζώο αφού δεν ήταν παρούσα η ιδιοκτήτρια οφείλει να ομολογήσει ότι η αντίδραση του ζώου ήταν φυσιολογική και όχι επιθετική. Στην ερώτηση αν το ζώο θα μπορούσε να επιτεθεί και να δαγκώσει κάποιον χωρίς αιτία ανέφερε ότι επειδή δεν ξέρει υπό ποιες περιστάσεις έγινε το συμβάν δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ούτε να αποκλείσει. Ως ΜΚ2 κατέθεσε ο Αστ. XXXXX XXXXX Ζήσιμου ο οποίος ανέφερε ότι στις 16/05/19 υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Ξυλοφάγου. Στη συνέχεια ο μάρτυρας αναγνώρισε την κατάθεση του Τεκμήριο 3, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 16/05/19 ανέλαβε την διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης και στο τι του ανέφερε η παραπονούμενη, ΜΚ3 και αναφέρεται στις περαιτέρω ενέργειες του για την υπόθεση. Ο μάρτυρας ακολούθως κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση της κατηγορούμενης ως Τεκμήριο 4 και την γραπτή κατηγορία ως Τεκμήριο
  3. Ανέφερε δε ότι δεν είχε δοθεί στην παραπονούμενη έντυπο για να επισκεφθεί το νοσοκομείο. Η παραπονούμενη είχε επισκεφθεί το νοσοκομείο και ακολούθως απέστειλαν το έντυπο Τεκμήριο 6 όπου στο κάτω μέρος εμφαίνονται τα ευρήματα του γιατρού. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι είδε το σκυλάκι από κοντά ενώ όταν πήγε να το δει τα κάγκελα ήταν κλειστά, ο σκύλος ήταν μέσα και δεν μπορούσε να βγει έξω. Είπε ακόμα ότι ο σκύλος ήταν φιλικός και ήσυχος. Τέλος ανέφερε ότι ευρίσκονταν στο μέρος 15 περίπου λεπτά και ο σκύλος δεν βγήκε καθόλου έξω. Ως ΜΚ3 κατέθεσε η Navneet Navneet - παραπονούμενη η οποία καταρχήν υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία (Τεκμήριο 7-μητρική γλώσσα της μάρτυρος και 7Α - μετάφραση στα αγγλικά). Εις την κατάθεση της αναφέρει ότι στις 16/05/19 και μεταξύ των ωρών 18:30- 19:00 ενώ περπατούσε σε πεζοδρόμιο στο Ξυλοφάγου, δίπλα από την Pizza American, δέχθηκε επίθεση από ένα μικρό σκύλο χρώματος άσπρου με μαύρο. Αφού ο σκύλος την δάγκωσε στις κνήμες των ποδιών της φοβήθηκε και άρχισε να φωνάζει αλλά κανένας δεν ήρθε έξω από το σπίτι για να την βοηθήσει. Ήρθαν δύο ηλικιωμένες γυναίκες από απέναντι να την βοηθήσουν και της είπαν να πάει στο γιατρό γιατί αιμορραγούσε λόγω του δαγκώματος του σκύλου. Ακολούθως δε επισκέφθηκε το νοσοκομείο όπου εξετάστηκε από τον γιατρό και στη συνέχεια ήρθε στην αστυνομία για να κάνει παράπονο αλλά της είχαν ζητήσει να έρθει στις 18/05/19 για να ληφθεί η κατάθεση στα Ινδικά στην παρουσία μεταφραστή. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι το σπίτι από το οποίο βγήκε ο σκύλος ήταν στα αριστερά της ενώ περπατούσε και πιο συγκεκριμένα βρισκόταν στο πεζοδρόμιο στην ίδια πλευρά που είναι το σπίτι. Ο σκύλος δε ενώ περπατούσε ήρθε ξαφνικά και ήταν τόσο γρήγορα που δεν παρατήρησε από ποιο ακριβώς σημείο ήρθε. Η πόρτα ήταν κλειστή και ίσως σαν βγήκε από κάποιο άνοιγμα. Στην μέση της πόρτας του κάγκελου υπήρχε ένα κενό και μάλλον βγήκε από εκεί. Διευκρίνισε δε ότι η καγκελόπορτα σε ύψος ήταν λίγο πιο κάτω από τη μέση της. Επίσης ανέφερε ότι το κενό που υπήρχε ήταν μικρό και το σκυλάκι ήταν μικρό και λεπτό. Σε άλλο σημείο είπε ότι την είχε αρπάξει στο ίδιο σημείο και στα δύο πόδια δηλαδή πάνω από τον αστράγαλο και της κατέστρεψε και το παντελόνι ενώ ανέφερε ότι αιμορραγούσε και στα δύο πόδια. Όταν την δάγκωσε ο σκύλος πήγε στον γιατρό και μετά στην αστυνομία ενώ ακολούθως επέστρεψε στο σπίτι μαζί με την αστυνομία. Ο γιατρός της έβαλε επίδεσμο και ένεση και της είπε να πάρει κάποια παυσίπονα. Οι πληγές της δε έκλεισαν μετά από 4 - 5 μέρες. Είπε επίσης ότι εκείνο το διάστημα δεν μπορούσε να πάει στο κολλέγιο εξαιτίας του πόνου. Στην αντεξέταση της αρνήθηκε ότι στα κάγκελα υπήρχε επιπλέον τέλι, περίφραξη, με πολύ μικρά κυβάκια και ήταν μέχρι την μέση του κάγκελου για να μην μπορεί να βγαίνει το σκυλάκι και ανέφερε ότι δεν υπήρχε ταπέλα ότι υπήρχε σκύλος. Επίσης είπε ότι δεν ξέρει πώς κατάφερε να βγει έξω ο σκύλος. Σε υποβολή ότι υπήρχε τέτοια περίφραξη και το διαπίστωσαν οι αστυνομικοί απάντησε ότι υπήρχαν κενά στο κάγκελο και βγήκε από εκεί. Είπε επίσης ότι δεν ξέρει το λόγο που βγήκε ο σκύλος και η ίδια απλά περπατούσε στο δρόμο. Η μάρτυρας απαντώντας σε ερώτηση είπε ότι δεν ξέρει μετά που την δάγκωσε και έφυγε πού πήγε ο σκύλος και αρνήθηκε ότι μετά το συμβάν ξαναπέρασε από το σπίτι. Περαιτέρω ανέφερε ότι μετά που την βοήθησαν οι δύο ηλικιωμένες κυρίες βάζοντας της κάτι στο πόδι αυτές κάλεσαν ταξί και έφυγε για να πάει στο γιατρό αλλά δεν έχει τον αριθμό του ταξί αυτή τη στιγμή. Σε υποβολή ότι εκείνο το βράδυ που η αστυνομία κάλεσε την κατηγορούμενη η μάρτυρας ήρθε μαζί με ένα ηλικιωμένο κύριο και η κατηγορούμενη είχε δεχθεί έντονη φραστική επίθεση και από τους δύο, οι οποίοι της ζήτησαν λεφτά, είπε ότι δεν ξέρει αν ο κύριος ζήτησε λεφτά. Η ίδια έκανε παράπονο επειδή η κατηγορούμενη δεν της είπε καθόλου αν θέλει να την πάρει στο γιατρό και εξαιτίας αυτού του περιστατικού δεν μπόρεσε να παρακαθίσει στις εξετάσεις του κολλεγίου. Όταν της τέθηκε ότι εκείνο το βράδυ είχε απλά δύο γρατζουνιές στο πόδι και δεν αιμορραγούσε και δεν είχε ούτε τσιρότο ούτε γάζα απάντησε ότι είχε επίδεσμο και υπήρχε αίμα μπροστά από το σπίτι της κατηγορούμενης και θα έπρεπε να το δει. Στην ερώτηση δε αφού είχε επίδεσμο πώς η κατηγορούμενη είδε τις δύο γρατζουνιές ανέφερε ότι της είχε ζητηθεί να ανοίξει τον επίδεσμο και να δείξει τα γδαρσίματα. Ο ηλικιωμένος που ήταν μαζί της ανάφερε πώς ήταν ο εργοδότης της φίλης της και αρνήθηκε ότι φώναζε λέγοντας ότι επειδή η κατηγορούμενη ξεκίνησε να λέει ψέματα ότι ο σκύλος δεν μπορούσε να βγει έξω αυτός θύμωσε και της είπε ότι της είπε. Μιλούσε στα ελληνικά και δεν κατάλαβε τι της έλεγε. Η μάρτυρας στη συνέχεια δέχθηκε ότι έστειλε επιστολή με δικηγόρο αλλά αρνήθηκε ότι ζήτησε 2000 ευρώ και όταν της τέθηκε ότι ίσως κάνει όλο αυτό για να βγάλει λεφτά απάντησε ότι ο λόγος που το έκανε ήταν επειδή δεν της απολογήθηκε και όταν την ρώτησε γιατί δεν είχε βάλει ταπέλα ότι υπάρχει σκύλος ξεκίνησε να της φωνάζει. Για τον ηλικιωμένο κύριο ανέφερε επίσης ότι δεν ξέρει τι είπε στην γλώσσα του αλλά η φωνή του είναι βαριά και ο τρόπος που μιλά φαίνεται σαν να φωνάζει αλλά απέρριψε ότι η ίδια φώναζε στην κατηγορούμενη. Ως ΜΚ4 κατέθεσε ο Ε/Αστ. XXXXX XXXXX Ανδρέου ο οποίος ανέφερε ότι στις 16/05/19 υπηρετούσε στον αστυνομικό σταθμό Ξυλοφάγου και αναγνώρισε την κατάθεση του για την υπόθεση ημερ. 13/06/19, Τεκμήριο 8, με το περιεχόμενο της οποίας δήλωσε ότι συμφωνεί. Εις αυτήν αναφέρει ότι στις 16/05/19 και ενώ βρισκόταν καθήκον, η ώρα 21:45 προσήλθε στον σταθμό η παραπονούμενη, η οποία ανέφερε ότι δέχθηκε επίθεση από μικρόσωμο σκύλο χρώματος ασπρόμαυρου ενώ περπατούσε σε πεζοδρόμιο στην οδό XXXXX στο Ξυλοφάγου. Η παραπονούμενη ανέφερε επίσης ότι προτού προσέλθει στον σταθμό είχε επισκεφθεί το τμήμα Α΄ Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου όπου έτυχε εξέτασης. Αμέσως επισκέφθηκε το μέρος και με την υπόδειξη της κατηγορούμενης εντόπισε τον σκύλο εντός της οικίας 34 στην οδό XXXXX στο Ξυλοφάγου. Ο σκύλος βρισκόταν εντός του περιφραγμένου χώρου της οικίας και για περίπου 15 λεπτά που βρισκόταν στο μέρος δεν εξήλθε του περιφραγμένου χώρου και ούτε έδειχνε επιθετικές τάσεις. Στα κάγκελα είχε τοποθετημένο επιπρόσθετο τέλι για να μην μπορεί ο σκύλος να βγει εκτός του περιφραγμένου χώρου. Ακολούθως ενημέρωσε τον Αστ. XXXXX για τις ενέργειες του ενώ αναφέρει ότι δεν εντόπισε κανένα στην οικία. Στη συνέχεια διευκρίνισε πως όταν λέει ότι ήταν εντός του περιφραγμένου χώρου εννοεί ο σκύλος ήταν ελεύθερος. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν είδε το πόδι της παραπονούμενης να αιμορραγεί και αυτή περπατούσε κανονικότατα. Ανέφερε επίσης ότι όταν η κατηγορούμενη πήγε στο σταθμό η παραπονούμενη ήταν μαζί με ένα ηλικιωμένο κύριο και η συμπεριφορά τους απέναντι της δεν ήταν η πρέπουσα. Ως ΜΚ5 κατέθεσε ο Δρ. XXXXX Κωνσταντινίδης ο οποίος είναι γιατρός γενικής ιατρικής και τόσο κατά τον επίδικο χρόνο όσο και σήμερα εργάζεται στο τμήμα ατυχημάτων και επειγόντων περιστατικών του Γενικού Νοσοκομείου Αμμοχώστου. Ο μάρτυρας αναγνώρισε την υπογραφή του στην ιατρική αναφορά Τεκμήριο 6, ημερ. 17/09/19 και ανέφερε πως υιοθετεί όσα ανέφερε. Ας σημειωθεί εδώ ότι με βάση την εν λόγω ιατρική αναφορά η ΜΚ3 παρουσίαζε εκδορά στο αριστερό γαστροκνήμιο και στη δεξιά περιοχή αχίλλειου τένοντα ήτοι στο αριστερό και στο δεξί πόδι αντίστοιχα. Στη συνέχεια διευκρίνισε ότι το γαστροκνήμιο είναι ο μυς ο οποίος κείται μεταξύ γονάτου και αστραγάλου στην πίσω όψη του άκρου, κατά την κυπριακή ο φλόκος. Εν σχέση δε με την περιοχή αχίλλειου τένοντα είπε πως ευρίσκεται στο ύψος των αστραγάλων στην οπίσθια όψη του ποδός και είναι ο τένοντας του γαστροκνήμιου. Όσον αφορά το τι συνιστά εκδορά είπε ότι σημαίνει γδάρσιμο της επιφάνειας του δέρματος. Ερωτώμενος αν μπορεί να πει από πού προήλθαν οι εκδορές στη συγκεκριμένη περίπτωση ανέφερε ότι μπορεί να έχει πολλές αιτιολογήσεις. Κατά συνέπεια οι ιατρικές αναφορές καταγράφουν τα αντικειμενικά ευρήματα χωρίς να υποδηλώνουν το αίτιο αν αυτό δεν είναι εμφανές. Για το κατά πόσο όταν υπάρχει μία εκδορά υπάρχει και αίμα είπε ότι συνήθως με τη λύση της επιφάνειας της επιδερμίδας τέμνονται μικροαγγεία, μικροσκοπικά τριχοειδή αγγεία, τα οποία δημιουργούν μία ροή κόκκινου υγρού. Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι εξέτασε την παραπονούμενη στις 16/05/19 και λόγω της γρατζουνιάς παρουσίαζε κόκκινο υγρό που δεν λογίζεται αιμορραγία με την κοινή έννοια ροής αίματος από το σώμα. Επίσης ερωτώμενος αν από την εκδορά θα ήταν δυνατό κάποιος να μην μπορεί να κάνει τη δουλειά του ή να μην πηγαίνει στο σχολείο του έδωσε αρνητική απάντηση, λέγοντας ότι μπορεί να εργάζεται ή να εκτελεί τα όποια καθήκοντα του. Στην επανεξέταση του ανέφερε ως προς την περίθαλψη που έγινε στην προκειμένη περίπτωση ότι έγινε καθαρισμός των τραυμάτων με αντισηπτικό και χορηγήθηκε αντιτετανικό εμβόλιο. Επίσης ανέφερε ότι ο συγκεκριμένος τραυματισμός θα μπορούσε να προέλθει από δάγκωμα σκύλου. Η κατηγορούμενη με την έναρξη της κυρίως εξέτασης της αναγνώρισε την κατάθεση της Τεκμήριο 4 εις την οποία αναφέρει τα εξής: «Είμαι το πιο πάνω πρόσωπο και διαμένω στο Ξυλοφάγου στην οδό XXXXX 34 μαζί με τον σύζυγο μου και τα δύο μου παιδιά. Έχω ένα μικρό αρσενικό σκύλο, περίπου 30 εκατοστά μήκος και 20 εκατοστά ύψος χρώματος άσπρο με μαύρο και ακούει στο όνομα OLAF. Τον έχω μαζί με τα παιδιά μου εδώ και 1,5 - 2 χρόνια, χωρίς να επιτεθεί ποτέ σε κανένα, αντιθέτως παίζει μαζί τους και είναι πολύ φιλικός. Την αυλή μου την έχω περιφραγμένη καλά και έβαλα έξτρα ττέλια για να μην μπορεί να βγει έξω από την αυλή του σπιτιού μου, ο σκύλος μου. Επίσης έχω ταπέλα για το σκύλο στην περίφραξη, σε ευδιάκριτο σημείο. Τούτα δύο χρόνια σχεδόν που έχω τον σκύλο δεν έχω κανένα πρόβλημα με κάποιο αφού κανένας γείτονας δεν μου έκαμε παράπονο ότι είδε έξω που την αυλή, τον OLAF. Ακόμα να σας αναφέρω ότι όποτε έρθει υπάλληλος της ΑΗΚ για να καταγράψει το ρεύμα ή κάποιος για delivery άγνωστος πάλι δεν του επιτίθεται. Για την κοπέλα αν όντως της επιτέθηκε εγώ πιστεύω πως δεν της επιτέθηκε, αφού όπως σου είπα πριν ο σκύλος δεν βγαίνει από την αυλή. Όσο αφορά τις άδειες του σκύλου, μερίμνησα όπως εξασφαλίσω όλες τις απαραίτητες άδειες, από το Κοινοτικό Συμβούλιο, του έβαλα microchip μετά το συμβάν απολογούμαι που δεν τες είχα είναι λάθος μου. Ακόμα να σου πω ότι ο σκύλος παρακολουθείται από κτηνίατρο και διαθέτω βιβλιάριο υγείας με όλα του τα εμβόλια τα οποία έφερα μαζί μου». Στη συνέχεια ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα δεν βρισκόταν στο σπίτι όπως ισχυρίστηκε η παραπονούμενη γιατί κάθε Πέμπτη μεταξύ 15:00 και 19:00 διδάσκει χορό στην Ορμήδεια και μετά μένει για φαγητό στους γονείς της μαζί με τα παιδιά της. Επίσης ανέφερε ότι δεν είδε κάποιο αίμα στο πεζοδρόμιο όπως την κατηγόρησε η παραπονούμενη. Στην αντεξέταση της αναφέρθηκε ότι η μάρτυρας δεν είχε αναφέρει ότι βρισκόταν στο σπίτι αλλά αντίθετα ότι κανένας δεν ήταν στο σπίτι την ώρα που έγινε το συμβάν και απάντησε ότι το είπε επειδή ανέφερε ότι υπήρχε αυτοκίνητο στο σπίτι. Όσον αφορά το τέλι είπε ότι το έβαλε πριν το συμβάν. Της τέθηκε ότι αφού δεν ήταν στο σπίτι είναι λογικό να μην ξέρει αν δάγκωσε την παραπονούμενη ή όχι ο σκύλος με την ίδια να λέει ναι και να συμπληρώνει ότι απλά ο σκύλος δεν έχει τρόπο να βγει έξω οπόταν το θεωρεί απίθανο να την δάγκωσε ή να της επιτέθηκε. Για τη θέση της κατά την αντεξέταση της παραπονούμενης ότι έβαλε τέλι μέχρι το μέσο του κάγκελου ανέφερε ότι έτσι είναι και συγκεκριμένα το είχε βάλει γιατί ο σκύλος ήταν τόσο μικρόσωμος όταν ήταν πολύ μικρός και ήταν τόσο φιλικός που όταν έβγαινε όλοι τον αγκάλιαζαν και φοβόταν να μην της τον κλέψουν. Αφότου έβαλε το τέλι δεν κατάφερε να βγει ποτέ ξανά έξω από την αυλή. Για το συμβάν είχε ενημερωθεί αργά το βράδυ. Η ίδια κοιμόταν και είδε ότι την έπαιρνε κάποιος άγνωστος αριθμός και δεν απαντούσε αλλά μετά την πήρε η μητέρα της και απάντησε οπότε της ανέφερε ότι την έψαχναν από την αστυνομία Ξυλοφάγου. Στην υποβολή ότι ήταν λογικό αφού ενημερώθηκε αργά ότι δεν θα πρόσεξε αίμα στο πεζοδρόμιο απάντησε ότι αν υπήρχε αίμα θα φαινόταν την επόμενη ημέρα στις εισόδους του σπιτιού. Τέλος, η κατηγορούμενη ανέφερε ότι εκείνη τη μέρα υπήρχε ταπέλα «προσοχή σκύλος» ενώ συμφώνησε ότι το σκυλάκι ήταν ελεύθερο στο περιφραγμένο χώρο. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Η μαρτυρία των ΜΚ1, ΜΚ2, ΜΚ4 και ΜΚ5 γίνεται αποδεκτή. Οι μάρτυρες αυτοί κατέθεσαν με ειλικρίνεια όσα γνώριζαν για την υπόθεση και η αξιοπιστία τους ουδόλως κλονίστηκε. Όσον αφορά την ΜΚ3 - παραπονούμενη να πω κατ' αρχήν ότι από το εδώλιο του μάρτυρα, παρόλο που έδωσε τη μαρτυρία της με τη βοήθεια διερμηνέα, μου έδωσε την εντύπωση με το ύφος της, τις αντιδράσεις της και τον τρόπο που απαντούσε, αλλά κυρίως από τον τρόπο που έδειχνε την ενόχληση της στις ερωτήσεις που της έγιναν από την κατηγορούμενη, ότι δεν έλεγε την αλήθεια. Έχοντας δε υπόψη τη μαρτυρία των λοιπών μαρτύρων κατηγορίας πιο πάνω προκύπτει ότι πράγματι δεν είπε την αλήθεια εν σχέση με συγκεκριμένα θέματα. Για παράδειγμα όταν αρνήθηκε πως φώναζαν στην κατηγορούμενη στον αστυνομικό σταθμό μαζί με τον κύριο που τη συνόδευε, η θέση της ότι δεν υπήρχε τέλι στην περίφραξη της οικίας της κατηγορούμενης, αλλά και ότι αιμορραγούσε και τα αίματα της ήταν στο πεζοδρόμιο. Ως προς το τελευταίο ν' αναφέρω πως ο ΜΚ4 δεν ανέφερε οτιδήποτε, αλλά ούτε και ότι η παραπονούμενη επί τόπου του υπέδειξε αίμα στο πεζοδρόμιο και με αυτό υπόψη σαφώς εδώ μένει ένα κενό στην μαρτυρία της. Κατά την κρίση μου προκύπτει επίσης κενό στη μαρτυρία της ως εκ της αναφοράς ότι καταστράφηκε το παντελόνι της, αφού ούτε το παντελόνι παρουσιάστηκε ως τεκμήριο αλλά ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από τους αστυνομικούς ότι είδαν και μπορούν να επιβεβαιώνουν κάτι τέτοιο. Τούτο βεβαίως έχει σημασία αφού συνδυαστικά με το κενό που παρατηρήθηκε πιο πάνω αναφορικά με το αίμα στο πεζοδρόμιο δημιουργούν αμφιβολία στο Δικαστήριο για την εκδοχή της. Επίσης οι αναφορές της ότι εκείνο το διάστημα δεν πήγε στο κολέγιο λόγω του πόνου και δεν έδωσε εξετάσεις ήταν προφανώς επιπλέον ψέματα. Με βάση τον ΜΚ4 η παραπονούμενη το ίδιο βράδυ μετά το συμβάν που κατήγγειλε περπατούσε κανονικότατα, ενώ περαιτέρω με βάση τον ΜΚ5 ο συγκεκριμένος τραυματισμός δεν δικαιολογούσε την αποχή κάποιου από τη δουλειά ή το σχολείο του και γενικότερα από τις όποιες δραστηριότητες του. Εν πάση περιπτώσει τα πιο πάνω, συνδυαστικά με την λοιπή μαρτυρία μέσα από την οποία προκύπτει ότι το σκυλάκι της κατηγορούμενης ήταν μικρό, ήσυχο και φιλικό, χωρίς επιθετικές τάσεις, στα κάγκελα είχε τοποθετημένο επιπρόσθετο τέλι για να μην μπορεί ο σκύλος να βγει εκτός του περιφραγμένου χώρου (βλ. μαρτυρία ΜΚ4) και ο σκύλος επί τόπου διαφάνηκε ότι δεν μπορούσε να βγει έξω (βλ. μαρτυρία ΜΚ2), ακριβώς οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή την εκδοχή της παραπονούμενης, έχοντας αμφιβολίες για την βασιμότητα της. Η κατηγορούμενη δεν έχω αμφιβολία ότι ήταν ειλικρινής και αποδέχομαι όσα ανέφερε. Παρεμβάλλω εδώ, ίσως εκ του περισσού, ότι η θέση της ότι το σκυλάκι δεν μπορεί να βγει έξω από τον περιφραγμένο χώρο όχι μόνον δεν ανετράπη μέσω της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής αλλά στην ουσία επιβεβαιώθηκε. Νομική πτυχή - Συμπεράσματα Το αδίκημα της 1ης κατηγορίας βασίζεται στο άρθρο 236 (δ) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154, το οποίο προνοεί ότι : "
  4. Όποιος, µε τέτοιο αλόγιστο τρόπο, βεβιασµένο ή αµελή, ώστε να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινη ζωή ή να είναι ενδεχόµενο να προκαλέσει σωµατική βλάβη σε άλλο— .............. (δ) παραλείπει να πάρει προφυλάξεις εναντίον πιθανού κινδύνου από οποιοδήποτε ζώο που έχει στην κατοχή του· ............... είναι ένοχος πλημμελήματος. Νοείται ότι, όπου η κατηγορία δυνάμει της υποπαραγράφου (δ) του παρόντος άρθρου αναφέρεται σε σκύλο, τεκμαίρεται ότι ο κατηγορούμενος είχε γνώση της πιθανότητας πρόκλησης σωματικής βλάβης από τον εν λόγω σκύλο, ανεξάρτητα από τη φύση ή την προηγούμενη συμπεριφορά ή τις συνήθειες του σκύλου αυτού. Στο σύγγραμμα Penal Law of India, 9η έκδοση, Τόμος 2, αναφέρεται σχετικά με το αντίστοιχο άρθρο

(289)πως οι αρχές που διέπουν το ζήτημα του κατά πόσον υφίσταται καθήκον επιμέλειας είναι παρόμοιες με τις ισχύουσες κατά το κοινοδίκαιο. Πρέπει λοιπόν να θεωρείται πως ένα τέτοιο καθήκον υπάρχει προς κάθε ένα που μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις ή παραλείψεις του Κατηγορούμενου, δηλαδή τον πλησίον. Στην παρούσα αναμφίβολα υπήρχε ένα τέτοιο καθήκον προς τους ανθρώπους, οι οποίοι καθημερινά κινούνταν πεζοί στο πεζοδρόμιο και ή στον δρόμο μπροστά από το σπίτι της κατηγορούμενης. Με βάση το ίδιο σύγγραμμα (στις σελ. 1986-1987) στην περίπτωση ζώων άγριων εκ φύσεως, δηλαδή των λεγόμενων ferae naturae (όπως οι τίγρεις, οι λύκοι, οι αρκούδες ή τα φίδια) ο ιδιοκτήτης γνωρίζει τον κίνδυνο ανά πάσα στιγμή. Στην περίπτωση τους ο κίνδυνος τεκμαίρεται και το βάρος ανήκει στον Κατηγορούμενο να αποδείξει ότι έχει λάβει τέτοιες προφυλάξεις, οι οποίες ήταν αναγκαίες για να διασφαλίσουν το κοινό έναντι της αγριότητάς τους. Τα πιο πάνω ισχύουν αναφέρεται και για τον σκύλο. Με την επιφύλαξη στο άρθρο 236 πιο πάνω, στην πραγματικότητα εξισώνεται ο σκύλος με τα άγρια εκ φύσεως ζώα (ferae naturae). Στην υπόθεση ΠΟΛΥΜΕΤΑΛ ΛΤΔ κ.α. ν. Κωνσταντίνου
(1998)1 ΑΑΔ 393 λέχθηκε ότι η κατοχή ήμερου ζώου μπορεί, ανάλογα με τη φύση του, να παρεμβάλλει προβλεπτούς κινδύνους για την ασφάλεια του γείτονα. Στην ίδια υπόθεση τέθηκε σχετικά σε ελεύθερη μετάφραση το ακόλουθο απόσπασμα από το Λόρδο Άτκιν στην υπόθεση Fardon v. Harcourt - Rivington
(1932)ALL E.R. Rep. 81: "Αλλά, είναι επίσης αληθές, ότι ανεξάρτητα από την ευθύνη η οποία επιβάλλεται στον ιδιοκτήτη ζώων ή το πρόσωπο το οποίο τα έχει υπό τον έλεγχό του, λόγω γνώσης των τάσεων τους, υπάρχει, και το σύνηθες καθήκον προσώπου να μεριμνά έτσι ώστε το ζώο του ή το κινητό αντικείμενο υπό τον έλεγχο του δεν τίθεται σε τέτοια χρήση που να είναι πιθανόν να βλάψει το γείτονα. Το σύνηθες καθήκον επιμέλειας όπως ορίζουν οι αρχές του δικαίου της αμέλειας." Το θέμα της αμέλειας είναι θέμα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης (βλ. Panagiotou v. Mavrou
(1970)1 C.L.R. 215 και Patsalides v.Yiapani
(1969)1 C.L.R. 84). Η έννοια της αμέλειας ως πραγματικού γεγονότος συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Το θέμα αυτό συνοψίζεται στην Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 ως εξής: «Αυτό κατά εναρμονισμό προς το θεμελιωμένο ότι η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Συναφώς θα υπενθυμίζαμε πως γενικά, εφόσον η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Elpiniki Panayiotou v. Georghios Kyriakou Mavrou
(1979)1 C.L.R. 215)». Το θέμα της αμέλειας του άρθρου 236 πραγματεύεται στο σύγγραμμα του Στοιχεία Ποινικού Δικαίου και Δικονομίας, σελ. 187-194, ο Κώστας Η. Σατολιά. Στις σελ. 192-194 δε αναφέρονται τα εξής : "Σύμφωνα με τον Clarlesworth & Percy on Negligence, 8η έκδοση, παραγρ.1-14, χρήση του όρου "αμέλεια" παρόμοια με την πιο πάνω έχει γίνει από τον Lord Atkin στην Andrews v. Director of Public Prosecutions
(1937)A.C. 576, στην οποία τονίστηκε (σε μετάφραση): « " Απλή έλλειψη επιμέλειας η οποία ισοδυναμεί με αστική ευθύνη δεν είναι αρκετή : για τους σκοπούς του ποινικού δικαίου υπάρχουν βαθμοί αμέλειας : και είναι απαραίτητο να αποδεικνύεται ψηλός βαθμός αμέλειας προτού αποδειχθεί το έγκλημα" To τι πρέπει να κάνει ο κατήγορος για να αποδείξει αμέλεια το πραγματεύεται ο Glanville Williams στο βιβλίο του Textbook of Criminal Law, σελ. 44 : " Τι πρέπει να κάνει ο κατήγορος για να αποδείξει αμέλεια; .......................... Δεν υπάρχουν παρόμοια δικόγραφα στις ποινικές υποθέσεις, αλλά ο κατήγορος που ισχυρίζεται αμέλεια πρέπει να είναι έτοιμος να πει τι μπορούσε να κάμει και έπρεπε να κάμει ο κατηγορούμενος (ή να απείχε από το να κάμει) για να αποφύγει το ατύχημα ή άλλο συμβάν. Η μαρτυρία που δίνεται πάνω στο θέμα της αμέλειας είναι σχεδόν αποκλειστικά μαρτυρία για το τι έκαμε ο κατηγορούμενος (ή παρέλειψε να κάμει). Μετά από αυτό εναπόκειται στους ενόρκους (ή τους πταισματοδίκες) να πουν κατά πόσο η συμπεριφορά του εναγόμενου (προφανώς ο συγγραφέας εκ παραδρομής αναφέρει εδώ εναγόμενου αντί κατηγορούμενου) αποκάλυπτε έλλειψη της δέουσας προσοχής" Έχοντας απορρίψει τη μαρτυρία της παραπονούμενης και με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, είναι σαφές πως δεν προκύπτει οιαδήποτε αμέλεια της κατηγορούμενης. Αντίθετα η κατηγορούμενη διαφάνηκε ότι έλαβε όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις ώστε ο σκύλος της να μην μπορεί να εξέλθει από τον περιφραγμένο χώρο και να προκαλέσει οποιαδήποτε σωματική βλάβη σε τρίτο. Ερχόμενος στο αδίκημα της 2ης κατηγορίας, που βασίζεται στο άρθρο 18(ε)(ιιι) του Ν.184(Ι)/2002, θα αρκεστώ απλά εδώ να πω ότι η απόρριψη της μαρτυρίας της παραπονούμενης θέτει τέρμα και στη συγκεκριμένη κατηγορία αφού δεν έχει αποδειχθεί ότι ο σκύλος της κατηγορούμενης ευρισκόταν σε δημόσιο μέρος ή ότι η κατηγορούμενη επέτρεψε στον σκύλο της να περιφέρεται σε δημόσιο δρόμο ελεύθερος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 2 και συνεπώς αθωώνω την κατηγορούμενη εν σχέση με αυτές. (Υπ.)............. Μ.Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.