Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. AΖ, Αρ. Υπόθεσης: 1557/17, 4/5/2020

(7)του Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου 91(Ι)/

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος ο κατηγορούμενος στις 22/6/2016 στο XXXXX της επαρχίας Αμμοχώστου, προκάλεσε παιδί το οποίο δεν έχει φτάσει στην ηλικία συναίνεσης να γίνει μάρτυρας σεξουαλικών πράξεων δηλαδή κατέβασε το παντελόνι και εσώρουχο του μπροστά από την κόρη του Ε.Κ., 9 ετών, από το XXXXX. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου 4 μάρτυρες, ενώ μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και κάλεσε 2 μάρτυρες υπεράσπισης. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 14 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, o ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου παρουσίασε γραπτώς την τελική του αγόρευση, ενώ ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στο σημείο αυτό αναφέρεται ότι λαμβανομένης υπόψη της φύσης της υπόθεσης το Δικαστήριο έκρινε σκόπιμο να παραθέσει σε κάποια έκταση τη μαρτυρία και τις ίδιες εκφράσεις, το ύφος και τον γραμματικό χρόνο που χρησιμοποίησαν οι μάρτυρες κατά τη μαρτυρία τους. Η αξιολόγηση βέβαια της μαρτυρίας γίνεται σε ξεχωριστή ενότητα της απόφασης κατωτέρω. Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX XXXXX Παπαγιάνη Στην κατάθεση που ετοίμασε για την υπόθεση, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε, τεκμήριο 1, αναφέρει τα ακόλουθα: « Υπηρετώ στην Αστυνομική Διεύθυνση Αμμοχώστου και είμαι τοποθετημένη στο ΤΑΕ Αμμοχώστου. Τον Φεβρουάριο του 2015 έτυχα εκπαίδευσης στη λήψη οπτικογραφημένων καταθέσεων από εξειδικευμένους Αξιωματικούς της Αστυνομίας Κύπρου. Η σχετική εκπαίδευση διδασκαλίας ήταν βασισμένη στο πρωτόκολλο της Δομημένης Κλιμακωτής Συνέντευξης, γνωστό και ως «Σταδιακή Μέθοδος». Στις 02/08/2016 μεταξύ των ωρών 1040-1055, έλαβα στο ειδικά διαμορφωμένο δωμάτιο λήψης οπτικογραφημένων καταθέσεων του Γραφείου Βίας στην Οικογένεια, οπτικογραφημένη κατάθεση από την Ε.Κ.- Ζ., 9 ετών από XXXXX σχετικά με υπόθεση που διερευνά ο Αστ. Σταθμός Δερύνειας. Η κατάθεση λήφθηκε μετά από γραπτή συγκατάθεση που λήφθηκε από τη μητέρα της ανήλικης, Μ.Κ. Κατά τη λήψη της οπτικογραφημένης κατάθεσης παρούσα ήταν η Κοιν. Λειτουργός του Γραφείου Ευημερίας Αμμοχώστου, κα XXXXX Ηρακλέους. Ο Αστ.XXXXX Σ. Συμεού χειρίστηκε τη συσκευή οπτικογράφησης που βρίσκεται στο διπλανό δωμάτιο από όπου λήφθηκε η κατάθεση. Μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης ο Αστ.XXXXX σφράγισε τα δύο από τα τρία DVD που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της κατάθεσης και αφού υπόγραψα στο σφραγισμένο φάκελο, παρέλαβα τα τρία DVD. Την ίδια μέρα και ώρα 1830 στον Αστ. Σταθμό Δερύνειας, παρέδωσα στην Αστ.XXXXX Μ. Κκαρά το DVD το οποίο δεν έχει σφραγιστεί με σκοπό την απομαγνητοφώνηση της οπτικογραφημένης κατάθεσης. Με το πέρας της απομαγνητοφώνησης, η Αστ.XXXXX μου παρέδωσε το DVD και το έθεσα υπό την ασφαλή φύλαξη μου μαζί με τα άλλα δύο DVD (Βιβλίο Τεκμηρίων ΤΑΕ../2017). Στις 11/1/17 και μεταξύ των ωρών 1710-1815 στα γραφεία του ΤΑΕ Αμ/στου έλαβα ανακριτική κατάθεση από τον Α.Ζ. ΔΤ: XXXXX από XXXXX. Τον πληροφόρησα για την υπόθεση που διερευνούσα και του επέστησα γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο. Του υποβλήθηκε αριθμός ερωτήσεων τις οποίες απάντησε. Μετά την λήξη της κατάθεσης, του την πρόσφερα και την διάβασε και τον πληροφόρησα ότι μπορούσε να κάμει οποιεσδήποτε διορθώσεις, προσθήκες ή αλλαγές ήθελε στην κατάθεση του. Ανάφερε ότι ήταν ορθή και την υπέγραψε στην παρουσία μου. Στην συνέχεια του υπαγόρευσα και κατέγραψε το σχετικό ιδιόχειρο λεκτικό το οποίο επίσης υπέγραψε στην παρουσία μου. Την 20/2/17 και μεταξύ των ωρών 1250-1255 στα γραφεία του ΤΑΕ Αμ/στου κατηγόρησα γραπτώς τον Ζ. και αφού του επέστησα την προσοχή του στο Νόμο, έδωσε μια απάντηση την οποία κατέγραψα, του τη διάβασα και ως ορθή την υπέγραψε στην παρουσία μου. » Η μάρτυρας αναγνώρισε δε και κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα ακόλουθα τεκμήρια: - Η δήλωση του ανακριτή προς τη συνοδό πριν την οπτικογραφημένη κατάθεση ως Τεκμήριο
2. - H γραπτή συγκατάθεση θύματος - μάρτυρα ως Τεκμήριο
3. - Η γραπτή συγκατάθεση του συνοδού/κηδεμόνα θύματος/μάρτυρα ως Τεκμήριο
4. - Η απομαγνητοφωνημένη κατάθεση της Ε.Κ. που λήφθηκε στις 02/08/16 ως Τεκμήριο
5. - Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου ημερ. 11/01/17 ως Τεκμήριο
6. - Η γραπτή κατηγορία ημερ. 20/02/17 ως Τεκμήριο
7. - Ημερολόγιο ενεργείας που ετοίμασε η μάρτυρας στις 20/02/17 ως Τεκμήριο
8. - Η γραπτή κατάθεση της Θ.Κ. ημερ. 19/01/17 ως Τεκμήριο
9. Ας σημειωθεί εδώ ότι η οπτικογραφημένη κατάθεση προβλήθηκε μέσω της μάρτυρος ενώπιον του Δικαστηρίου. Στα πλαίσια της επανεξέτασης δε οι δύο φακέλοι που περιέχουν τα DVD με την οπτικογραφημένη έγιναν τεκμ.
10. Σε ερώτηση στην αντεξέταση γιατί μεσολάβησε τόσος καιρός για να υπάρξει η επικοινωνία με τη μάρτυρα που αναφέρεται στο ημερολόγιο ημερ. 20/02/17 τεκμήριο 8, ενώ η ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος είναι 22/06/16, ανέφερε πως ξεκίνησε τη διερεύνηση ο αστυνομικός σταθμός Δερύνειας και σε μεταγενέστερο στάδιο ανέλαβε η ίδια τη διερεύνηση της υπόθεσης. Η πρώτη αναφορά στο σταθμό έγινε στις 22/06/
11. Η ίδια παρέλαβε τον φάκελο στις 29/01/
12. Ο λόγος που ο κατηγορούμενος κλήθηκε να καταθέσει στις 20/02/17 ενώ η ημερομηνία διάπραξης είναι 22/06/16 ήταν επειδή η υπόθεση ήταν στον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας και η ίδια την παρέλαβε τον Γενάρη του
13. Δεν συνέχισε στον σταθμό της Δερύνειας λόγω αρμοδιότητας για τη σοβαρότητα του αδικήματος. Μ.Κ.2 Ε.Κ. H οπτικογραφημένη κατάθεση της μάρτυρος ημερ.02/08/16, τεκμ.10 (η απομαγνητοφώνηση της ως εμφαίνεται πιο πάνω έγινε τεκμ.5), κατόπιν σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου στη βάση του άρθρου 9 του Ν.95(Ι)/2001, κατατέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης της. Αυτό που ουσιαστικά ανέφερε είναι πως ο παπάς της είπε ότι έχει ένα δώρο και πήγε στο δωμάτιο να τον ρωτήσει για το δώρο της και αυτός κατέβασε το παντελόνι του και γύρισε και έφυγε. Και τότε πήγε και έκλαιγε γιατί ο παπάς της έκανε μια μεγάλη πελλάρα. Αυτό έγινε τον Ιούνη. Εκείνη τη μέρα που την έπιασε ήταν σαν να ήπιε αλκοόλ και έκανε τον κούλ. Μετά ο παπάς της της είπε συγνώμη και δεν θα το ξανακάνει. Σε άλλο σημείο λέει ότι κατέβασε το παντελόνι του και η γιαγιά δεν την πίστεψε, αλλά ήταν μπροστά της και ήταν να της δείξει «το πράματο του». Στη συνέχεια διευκρινίζει δε ότι είχε κατεβάσει το παντελόνι και το εσώρουχο του και είδε τις τρίχες του (δείχνει στο σημείο πάνω από τα γεννητικά) και έφυγε και δεν είδε τίποτε άλλο. Την ώρα που άνοιξε το κουμπί του παντελονιού του της είπε «έτο το δωράκι σου». Εκείνη τη στιγμή ένιωσε λύπη και θυμό. Η μάρτυρας δήλωσε ότι είναι 12μιση χρόνων. Στην αντεξέταση της είπε ότι εκείνη την ημέρα ο κατηγορούμενος είχε ένα δώρο για την ίδια και επειδή ήταν μέσα στο δωμάτιο πήγε μέσα στο δωμάτιο να τον ρωτήσει τελευταία φορά για το δώρο. Πήγε μόνη της στο δωμάτιο. Δεν θυμάται αν η πόρτα ήταν κλειστή, όμως όταν μπήκε μέσα και μετά η πόρτα παρέμεινε ανοικτή. Στη συνέχεια είπε ότι η φίλη της θείας της η Χ. δεν ήταν στο απέναντι δωμάτιο και νομίζει ότι ήταν στην κουζίνα ή έξω στην αυλή. Ακολούθως ανέφερε ότι δεν είδε τίποτε και είδε μόνο τρίχες. Έβαλε το χέρι της μπροστά, γύρισε το κεφάλι της και έφυγε. Για τη σχέση της με τον πατέρα της είπε ότι πριν ήταν πολύ καλές. Ήταν κολλητοί, κάπως έτσι. Δεν ξέρει όμως αν πριν φύγει από σπίτι την τάιζε ή της μαγείρευε γιατί ήταν πολύ μικρή. Ήταν βρεφούι. Επίσης δεν ξέρει για τις σχέσεις του παπά της με τον αδελφό της για τον ίδιο λόγο. Όπως είπε και στην κατάθεση που έδωσε εις την αστυνομικό, ο παπάς της άλλες φορές δεν έκανε κάτι. Εκείνη τη φορά που εξήγησε στην κατάθεση ήταν πρώτη φορά. Για τις σχέσεις του παπά της με τη μάμμα της προηγουμένως, ανέφερε ότι παντρεύτηκαν και μετά χώρισαν. Τσακώνονταν στο σπίτι. Της είπε η μάμμα της πως ο παπάς της πήγαινε έξω και πήγαινε με άλλες κοπέλες και ερχόταν σπίτι που ήταν μικρή, μωρό, μεθυσμένος και χτυπούσε τις πόρτες και έτσι. Γνωρίζει ότι ο παπάς της δεν είναι παπάς του αδελφού της του Β., τον οποίο φωνάζουν XXXXX, επειδή γεννήθηκε από άλλο παπά και ότι γεννήθηκε από άλλο παπά όσο η μάμμα της ήταν μαζί με τον παπά της. Ο παπάς της αγαπούσε τον XXXXX σαν να ήταν δικός του παιδί, σε κάποιο διάστημα νομίζει. Δεν συμφωνεί ότι ενόσω ήταν μέσα στο δωμάτιο o παπάς της της είπε σου ότι θέλει να βγει έξω γιατί ήθελε να αλλάξει ρούχα. Στην ερώτηση ποιος της είπε να κάνει καταγγελία στην Αστυνομία ανέφερε ότι είπε της μάμμας της τι έγινε και αυτή είπε να πάνε Λευκωσία να το καταγγείλει. Ούτε της ίδιας της άρεσε αυτό που της έκανε και συμφώνησε με τη μάμμα της. Για την αναφορά στην ψυχολόγο ότι η μάμμα της τη δέρνει είπε ότι δεν την δέρνει όπως να την κακοποιεί. Δεν την δέρνει δυνατά ή την χτυπά. Μόνο ένα πατσούι. Δεν συμβαίνει συχνά. Για το κατά πόσο η μάμμα της έλεγε άσχημα λόγια για τον παπά της, έδωσε καταφατική απάντηση λέγοντας ότι επειδή πήγαινε με άλλες κοπέλες και έτσι πράγματα, τον ξιτίμαζε κάποτε. Αυτό γινόταν μπροστά της. Αναφορικά με το επίδικο περιστατικό, ανέφερε ότι ήταν ο παπάς της που είπε πρώτος για το δώρο όταν την έπιασε και πήγαν στο αυτοκίνητο. Κανονικά το δώρο ήταν ένα τηλέφωνο. Της αγόραζε συχνά δωράκια ο παπάς της. Που ήταν μικρή πολλά, πολλές φορές. Στο δωμάτιο ήταν περίπου 5‑10 λεπτά αλλά δεν θυμάται. Είναι πριν τρία χρόνια τούτο το πράγμα. Στο σπίτι εκείνη τη μέρα ήταν εκείνη η θεία της, αλλά ήταν στην κουζίνα νομίζει. Νομίζει ήταν και ο θείος της ο XXXXX, ο αδελφός του παπά της. Η γιαγιά XXXXX ήταν δουλειά και που ήταν στο δωμάτιο και έκλαιγε ήρθε και της εξήγησε τι έγινε και δεν την πίστευε. Αυτή πήγε πίσω να πει στον παπά της τι έγινε και ήρθε πίσω και της είπε ότι ήθελε να βάλει κρέμα. Αλλά άλλες φορές της λέει να βγει έξω, όχι να το κάμει την ώρα που ήταν μέσα στο δωμάτιο. Για όνομα του Θεού. Ο παπάς της δεν την έδερε ποτέ. Το μόνο κακό που της έκανε ήταν αυτό. Μ.Κ.3 Μ.Κ. Είναι η μητέρα της ΜΚ
14. Στην κατάθεση που έδωσε για την υπόθεση ημερ.22/06/2016, τεκμ.11, με το περιεχόμενο της οποίας ανέφερε ότι συμφωνεί, αναφέρει τα ακόλουθα: «Είμαι το πιο πάνω πρόσωπο. Έχω μια κόρη, ημερομηνία γέννησης XXXXX/XXXXX/XXXXX την Ε. Κ. Ο πατέρας της Ε. είναι ο Α.Ζ. από το XXXXX, Α.Δ.Τ. XXXXX με τον οποίο χωρίσαμε και έχουμε διαζύγιο από το
15. Το τηλέφωνο του είναι 99-XXXXX και μένει στην οδό XXXXX 6, XXXXX. Έχει διάταγμα να βλέπει την Ε. τις Τετάρτες 15:00-19:00 και Σάββατο 12:00 - 19:
16. Δεν δικαιούται να την έχει να κοιμάται σπίτι του. Σήμερα 22/06/2016 Τετάρτη ήρθε από το σπίτι μου στις 16:40 και έπιασε την Ε.. Στις 18:50 την έφερε σπίτι που ήταν η μάμα μου. Εγώ έλειπα στη δουλειά. Η μητέρα μου μου ζήτησε να έρθω σπίτι γιατί κάτι συμβαίνει. Στη συνέχεια την πίεσα και μου είπε από το τηλέφωνο τι συνέβη ως εξής, όπως μου τα είπε και η κόρη μου όταν πήγα σπίτι. Ότι δηλαδή ο Α. όταν πήρε στο σπίτι του την Ε. της είπε ότι έχει ένα δώρο για αυτήν στο υπνοδωμάτιο του. Η Ε. πήγε στο δωμάτιο αλλά δεν είδε κάτι για αυτό και του ζήτησε να της πει που είναι το δώρο της. Αυτός απάντησε «δαμέ εν το δώρο σου», σηκώθηκε, άνοιξε το φερμουάρ του και άρχισε να κατεβάζει το παντελόνι και το εσώρουχο του. Το παιδί αμέσως σηκώθηκε και έφυγε από το δωμάτιο. Αναστατώθηκε και έκλαιγε και την έφερε ο ίδιος σπίτι. Έχω παράπονο για αυτό που έγινε και θέλω να ακυρωθεί το διάταγμα και να μην παίρνει την κόρη μου σπίτι του. Δίνω τη συγκατάθεση μου για να ληφθεί οπτικογραφημένη κατάθεση από την κόρη μου Ε.Κ., ηλικίας εννιά χρονών». Ακολούθως είπε ότι όταν της ανέφερε η κόρη της το γεγονός έλειπε από το σπίτι. Έφυγε από τη δουλειά της ευθύς και πήγε στο σπίτι. Πήγε να την ρωτήσει τι ακριβώς έγινε και αν την άγγιξε, το μόνο που ήθελε να ξέρει πρώτα και της είπε ακριβώς όπως το ανάφερε μέσα στην κατάθεση της ότι κατέβασε το παντελόνι του και είπε της ότι ήταν το δώρο της και πήγε απευθείας στον σταθμό για να κάνει καταγγελία. Της είπε ότι έβαλε μπροστά το χέρι της και έφυγε από το δωμάτιο που κατέβασε το παντελόνι του. Ήταν ακριβώς την ημερομηνία που πήγε και έκανε την κατάθεση της και τις ώρες που έγραψε. Στη συνέχεια είπε ότι καταρχήν την πήρε τηλέφωνο η μητέρα της και την πίεζε να της εξηγήσει ακριβώς τι έγινε. Έδωσε της Ε. το τηλέφωνο για να της πει η ίδια από μόνη της. Απλά ήταν πάρα πολλά υστερική. Δεν μπορούσε να μιλήσει. Έκλαιγε πάρα πολλά. Δεν μπορούσε να βγάλει λέξη από το στόμα της και έτσι βιάστηκε για να πάει σπίτι να δει το μωρό. Και που πήγε στο σπίτι, πήγε στο δωμάτιο της και της είπε ότι δεν είναι σωστό αυτό που της έκανε ο πατέρας της και αυτά που ανάφερε. Στο τέλος της κυρίως εξέτασης της η μάρτυρας κατέθεσε επίσης μια γραπτή δήλωση που ετοίμασε ως τεκμ.12, εις την οποία αναφέρει τα ακόλουθα: « Κύριε πρόεδρε, θα ήθελα να αναφέρω ότι συναντηθήκαμε σε ένα καφενείο με τον Α.Ζ. τον Μάιο του 2017 στην Αραδίππου λόγω πλήρους κηδεμονίας της Ε.. Όπως συζητούσαμε για την κηδεμονία, ο Α.Ζ. είπε «εσταυρώσετε με». Απάντησα «η κόρη σου; Το μωρό σου 9 χρονών; Το αίμα σου; Την αποκαλείτε ψεύτη; Το αθώο παιδί μου το ευαίσθητο παιδί μου το αποκαλείς ψεύτη;». Ο Α.Ζ. άρχισε να κλαίει και είπε «έκανα ένα μεγάλο λάθος, έκανα μαλακιά». » Στην αντεξέταση της είπε ότι συνάψαν σχέσεις με τον κατηγορούμενο το 2003‑2004, χωρίς να θυμάται ακριβώς. Το 2007 γεννήθηκε το πρώτο τους μωρό, η Ε. Το 2005, όταν ήταν σε σχέση με τον κατηγορούμενο, απόκτησε μωρό αλλά δεν ήταν ο βιολογικός πατέρας του μωρού. O ίδιος όμως το αναγνώρισε σαν να ήταν δικό του παιδί. Έκαναν και τεστ DNA για να του δείξει ότι δεν είναι δικό του το παιδί. Το ήξερε από την αρχή. Η ίδια ήθελε εξέταση DNA γιατί δεν την πίστευε ότι δεν ήταν δικό του. Ανέφερε δε πως ενόσω έμενε μαζί τους στο σπίτι ο κατηγορούμενος φρόντιζε τον XXXXX σαν πατέρας, διευκρινίζοντας ότι αυτό ήταν για λίγο καιρό. Επίσης συμφώνησε ότι παρά το γεγονός ότι έμαθε ότι δεν ήταν δικό του το μωρό, πάλι στάθηκε σαν να ήταν δικό του μωρό και παντρεύτηκαν. Ως προς τη δήλωση της τεκμ.12, της υποβλήθηκε πως όταν o κατηγορούμενος ανάφερε για το λάθος που έκανε, εννοούσε που την παντρεύτηκε μετά που έμαθε ότι το μωρό δεν είναι δικό του και εξακολουθούσε να μένει μαζί της. Η μάρτυρας είπε ότι δεν είναι έτσι και εννοούσε αυτά που είπε για το μωρό. Χώρισαν το
17. Το περιστατικό έγινε το
18. Δεν πιστεύει να εννοούσε για κάτι που συνέβηκε τόσα χρόνια πριν. Γιατί ήταν πάρα πολλά απότομη μαζί του για το θέμα αυτό που έκανε του παιδιού του. Περαιτέρω η μάρτυρας δέχτηκε ότι στην παρουσία άλλης δικηγόρου στο Δικαστήριο, που ήταν παρών και o ίδιος και ο δικηγόρος του, ανάφερε στον κατηγορούμενο ότι αν της δώσει πλήρη επιμέλεια θα αποσύρει την παρούσα υπόθεση, εξηγώντας το σκεπτικό της για τούτο. Ανέφερε δε ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει επικοινωνία ένεκα αυτού που συνέβηκε. Πριν να συμβεί αυτό η ίδια παρακαλούσε το μωρό να πηγαίνει με τον πατέρα της και περνούσε καλά μαζί του. Σε ερώτηση γιατί νιώθει τόσο μίσος απέναντι στον κατηγορούμενο, είπε ότι δεν μισεί κανένα. Θεωρεί ότι είναι το πιο σωστό σαν μητέρα να καταγγείλει αυτό το περιστατικό και θα αποφασίσει ο Δικαστής τι πρέπει να κάνει με αυτό. Το παιδί αναστατώθηκε και η ψυχολογική της κατάσταση μέχρι τώρα προσπαθεί να τη συγκρατήσει. Ανέφερε δε πως ένα πατσούι που δίνει η ίδια στο μωρό είναι πολύ διαφορετικό για το θέμα της αναστάτωσης της αλλά είπε ότι δεν την κτυπούν. Όταν της τέθηκε πως αποδίδει ευθύνες για τη συμπεριφορά ή την αστάθεια του παιδιού αποκλειστικά στον κατηγορούμενο και προσπαθεί να τον τιμωρήσει, αλλά δεν βλέπει την δική της ευθύνη και τα λάθη της, απάντησε ότι βλέπει πολύ καλά τα λάθη της. Αυτό που γίνεται είναι γιατί έτσι θέλει το μωρό. Όταν ερωτήθηκε αν έχει αναφέρει σε φιλικό κοινωνικό περιβάλλον ότι αυτόν τον άνθρωπο θέλει να τον καταστρέψει, απάντησε πως δεν είπε έτσι πράγμα. Σε άλλο σημείο είπε ότι αν και δεν βρέθονται συχνά έχει καλές σχέσεις με τη μητέρα της, την οποία αγαπά. Ανέφερε δε ότι η μητέρα της δεν πήγε στην Αστυνομία να καταθέσει γιατί δεν έχει τη δύναμη για να έρχεται όπως έρχονται οι ίδιοι σχεδόν 4 χρόνια. Ξέρει τα και δεν ήθελε να μπει στη διαδικασία να έρθει. Ερωτήθηκε επίσης αν αληθεύει ότι ήθελε να αποκόψει κάθε σχέση της Ελένης με τον κατηγορούμενο και απάντησε πως γι' αυτό το περιστατικό πιστεύει ότι είναι το πιο σωστό για το μωρό μέχρι να γίνει 18 χρονών να αποφασίσει μόνη της, όπως συζητούσε με τον ίδιο την ίδια μέρα που είπε ότι βρέθηκε μαζί του στο καφενείο και δεν είναι μια φορά που κλαίει και είναι τρεις για το συγκεκριμένο περιστατικό και το παραδέχτηκε και στο μωρό και στην ίδια. Προστατεύει το μωρό που είναι ευαίσθητο, είναι παιδί με ειδικές ανάγκες και δεν πρέπει να έχει ψυχική αναστάτωση και αυτό της δημιούργησε o ίδιος. Στην υποβολή δε ότι ουδέποτε κατέβασε το παντελόνι ο κατηγορούμενος μπροστά στην Ε., απάντησε πως η ίδια δεν ήταν εκεί και ξέρει ότι της είπε το μωρό που ήταν αναστατωμένη, δεν μπορούσε να μιλήσει. Δεν πιστεύει ότι ήταν να κάνει ολόκληρο θέμα για τίποτα. Η μάρτυρας αρνήθηκε ότι η Ε. είχε συχνά τέτοια ξεσπάσματα συμπεριφοράς και είπε ότι δεν είχε ποτέ έτσι ξεσπάσματα να πει έτσι σοβαρές κουβέντες. Είναι πολλά αληθινός άνθρωπος και δεν λέει ψέματα. Γι' αυτό είπε ότι μπορεί να έφαε κανένα πάτσο, γιατί λέει αλήθεια. Για το κατά πόσο θα απέσυρε τις κατηγορίες αν της έδινε την επιμέλεια του παιδιού ανέφερε πως τώρα είναι διαφορετικά. Και να δεχτεί και να μην δεχτεί, το μωρό του δεν θέλει να έχει καμία επικοινωνία μαζί του. Αυτό το είχε ζητήσει απλά για την προστασία του παιδιού της, όχι γιατί ήθελε η ίδια. Τέλος, είπε ότι δεν μιλούν άσχημα για τον πατέρα της και όπως είπε και προηγουμένως όταν το μωρό δεν ήθελε να πάει, και το ξέρει και o ίδιος γιατί ήταν στο τηλέφωνο, έλεγε του μωρού «πήγαινε στον πατέρα σου, είναι κρίμα, θέλει να πάεις, θέλει να σε δει, να πηγαίνεις». Ανέφερε ακόμη ότι το επώνυμο του μωρού δεν το έχουν αλλάξει. Η ίδια γράφει το όνομα της όπως το γράφει. Ε.Κ. Ντρέπεται. Και δεν υπάρχει λόγος να πει 4 ονόματα, Ε.Θ. Ζ. Κ. Έτσι το λέει και στο σχολείο και έτσι το γράφει και η ίδια. Ως πριν το περιστατικό δεν είχε πρόβλημα να λέγεται Ζ. Σε υποβολή δε ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε ήθελε να προκαλέσει στην ανήλικη αναστάτωση γιατί είναι η κόρη του και την αγαπά, είπε ότι και να μην ήθελε το έχει κάνει. Μ.Κ.4 Μ.Κ. Είναι κλινική ψυχολόγος και εργάζεται στις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας Παιδιών και Εφήβων Λάρνακας ‑ Αμμοχώστου. Η μάρτυρας αναγνώρισε την έκθεση που έχει συντάξει για την παρούσα υπόθεση ημερομηνίας 31/1/2017, τεκμ.13, το περιεχόμενο της οποίας ανέφερε πως υιοθετεί. Παραθέτω εδώ τα συμπεράσματα της: «Συμπεράσματα • Πρόκειται για παιδί το οποίο κατά την κατά την έναρξη την αξιολόγησης ήταν εννιά ετών, εφτά μηνών και δεκαέξι ημερών, με νοητικό δυναμικό που κρίνεται από αδρή εκτίμηση να κυμαίνεται στα πλαίσια του χαμηλού φυσιολογικού. • Κατά την διάρκεια των συναντήσεων με την κλινικό, το συναίσθημα του παιδιού ήταν σύντονο με τις περιγραφές του, οι περιγραφές του ήταν σταθερές, χωρίς σύγχυση και με λογική χρονική ακολουθία. • Κατά την περίοδο της αξιολόγησης, δεν αναφέρθηκαν συμπτώματα άγχους στο παιδί. • Ο πατέρας, δεν φαίνεται από τις περιγραφές τόσο της μητέρας όσο και του παιδιού να συνήθιζε να συμπεριφέρεται με τρόπο ανάρμοστο απέναντι στο παιδί του, πέρα από το συγκεκριμένο περιστατικό, το οποίο πιθανόν να προκλήθηκε κάτω από την επήρεια ουσιών. » Κατά την αντεξέταση της δέχτηκε ότι υπάρχει αντίφαση ως προς την πηγή της γνώσης στην αναφορά στη 2η παράγραφο της 2ης σελίδας ότι «Αυτός οδήγησε το παιδί στο υπνοδωμάτιο του» και στην αναφορά στην 4η σελίδα, στην προτελευταία παράγραφο, 3η γραμμή, ότι «πήγε στο δωμάτιο του και τον ρώτησε τρεις φορές τι ήταν αυτό το δώρο». Ανέφερε δε ότι στη 2η σελίδα στη 2η παράγραφο, είναι ακριβώς τα λόγια που γράφτηκαν μέσα στο παραπεμπτικό από τον Αστυνομικό Σταθμό Δερύνειας. Ήταν η αναφορά της μητέρας φαντάζεται. Αυτά στη σελίδα 4, εν συνεχεία της σελίδας 3, το σημείο 6, είναι τα ευρήματα της κλινικής αξιολόγησης. Είναι δηλαδή το σημείο που το παιδί της μετέφερε τι έγινε. Στην σελίδα 4 επίσης η αναφορά, στην ίδια παράγραφο, ότι «το παιδί γύρισε από την άλλη πριν δει κάτι», είπε ότι αυτό της ανάφερε η ανήλικη. Με βάση τις σημειώσεις της δεν της ανάφερε ότι έβαλε / πρόταξε τα χέρια της ή ότι έκρυψε το πρόσωπο της, τα μάτια της. Ανάφερε ότι γύρισε από την άλλη. Ως προς την αναφορά στην 3η σελίδα, στην πρώτη παράγραφο, τελευταία γραμμή, ότι «ο κατηγορούμενος πιθανόν να κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών», είπε ότι δεν έχει κάποια επιστημονική απόδειξη προς τούτο. Αυτό είναι η αναφορά της κοινωνικού λειτουργού όπως αναφέρει της κυρίας Σ. Η. Η ίδια δεν έχει καμία αναφορά πάνω σ' αυτό το θέμα, πέρα από την εξιστόρηση του περιστατικού από το παιδί, ότι ο πατέρας τη συγκεκριμένη μέρα φέρονταν παράξενα και όταν ρωτήθηκε να της εξηγήσει γιατί ήταν παράξενη η συμπεριφορά του, της περιέγραψε αυτά που γράφει στην έκθεση της. Δεν γνωρίζει από πού μπορεί η κυρία Σ.Ηρ. να άντλησε αυτή την πληροφορία. Επίσης αυτό που λέει στην ίδια σελίδα αρ.3, στην πέμπτη παράγραφο, ότι «μετά την καταγγελία δεν παρατηρήθηκαν από τη μητέρα οποιεσδήποτε αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού», είπε ότι αυτό της το είπε η μητέρα. Η μητέρα πριν να δει η ίδια το παιδί, έρχεται και βλέπει τη νοσηλευτική λειτουργό για να πάρουν ένα αναπτυξιακό ιστορικό και ένα οικογενειακό ιστορικό. Σε αυτή τη συνάντηση που έκανε η μητέρα με τη νοσηλευτική λειτουργό ανάφερε ότι δεν υπήρξαν οποιεσδήποτε αλλαγές στη συμπεριφορά του παιδιού. Ανάφερε ότι το παιδί ήταν ευαίσθητο σαν παιδί και ότι εκείνες τις μέρες παρουσιάστηκε πιο ευσυγκίνητο από το κανονικό, αλλά πέραν από αυτό, αλλαγές στη διάθεση της, στον ύπνο της, δεν υπήρξαν έτσι ουσιαστικές αλλαγές. Τέλος, είπε ότι ως αναφέρει στη σελίδα 4 η ανήλικη της είπε ότι οι σχέσεις με τον πατέρα της ήταν πάρα πολύ καλές, ενώ ως προς την αναφορά στην τελευταία σελίδα, στο τελευταίο συμπέρασμα, ότι «πιθανόν να προκλήθηκε κάτω από την επήρεια ουσιών» ανέφερε ότι δεν έχει κάποια επιστημονική απόδειξη. Νομίζει ήταν αυτό που είπε προηγουμένως. Από τις αναφορές της κοινωνικής λειτουργού και από την εικόνα του πατέρα τη συγκεκριμένη μέρα στην οποία αναφέρθηκε το παιδί. Γι' αυτό και στις εισηγήσεις της ζητά να γίνει αξιολόγηση του πατέρα για την πιθανότητα χρήσης, γιατί δεν γνώριζε κάτι η ίδια. Κατηγορούμενος Με την έναρξη της κυρίως εξέτασης του αναγνώρισε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία για την παρούσα υπόθεση ημερ.11/01/17, τεκμ.
19. Η θέση του για την επίδικη μέρα με βάση την κατάθεση του είναι η εξής: « Εκείνη τη μέρα πήγα εγώ από το σπίτι της Μ.και πήρα την Ε. Την μέρα εκείνη η κόρη μου, μου φάνηκε κάπως παράξενη και ήταν επίμονη ζητώντας μου να της κάνω ένα δώρο. Εγώ δεν της αρνήθηκα και πήγαμε στο πατρικό μου σπίτι στο ΧΧΧΧΧ. Η Ε. μου έλεγε συνεχώς για το δώρο και εγώ της είπα εντάξει και ότι θα πάω να αλλάξω ρούχα και μετά να πάμε για να αγοράσει το δώρο που ήθελε. Πήγα στο υπνοδωμάτιο μου και με ακολούθησε. Της ζήτησα να βγει έξω και αυτή δεν έβγαινε. Τότε εγώ έβγαλα μόνο την φανέλα που φορούσα και χωρίς να κάνω οτιδήποτε άλλο ή να της πω κάτι, αυτή άρχισε να φωνάζει και έφυγε από το δωμάτιο. Αμέσως μετά ήρθε στο δωμάτιο η μητέρα μου κρατώντας την αγκαλιά και η Ε. έκλαιγε. Την ρωτούσε τι έχει αλλά αυτή δεν απαντούσε. Την ρωτούσα και εγώ τι έχει γιατί δεν κατάλαβα τι έγινε αλλά η Ε. δεν απαντούσε. Μετά από αυτό βγήκαμε έξω μαζί στη βεράντα και την ρωτούσα ξανά τι έχει και μου έλεγε «τίποτα». Επειδή ήταν αναστατωμένη, πήγα μαζί με τον αδερφό μου και την πήραμε πίσω στο σπίτι της μητέρας της. Πριν φύγει, με αγκάλιασε και με φίλησε και της είπα ότι θα την πάρω ξανά το Σάββατο και αυτή μου είπε «Εντάξει παπάκι μου» και έφυγε. Το επόμενο Σάββατο πήρα τηλέφωνο τη Μ. για να πάρω την Ε. σύμφωνα με το διάταγμα και μου είπε «Μίλα με το δικηγόρο σου» και μου έκλεισε το τηλέφωνο. Από τότε δεν μου ξαναπάντησε στα τηλεφωνήματα μου. » Η σχέση του με την κόρη του ως ανέφερε ήταν τέλεια, εκείνη τη μέρα δεν έκανε χρήση αλκοόλ ή ουσιών και δεν δοκίμασε να βγάλει το παντελόνι μπροστά της. Αναφέρει δε τέλος και τα εξής: « Να αναφέρω ότι η Ε. εκ γενετής πάσχει από εγκεφαλική παράλυση - ημιπληγία και κάποιες φορές έχει ξεσπάσματα τέτοιου είδους δηλαδή να κλαίει χωρίς λόγο. Γι' αυτό και τη συγκεκριμένη ημέρα δεν μου φάνηκε παράξενο που αναστατώθηκε και θεώρησα ότι ήταν χωρίς λόγο και δεν επέμενα να μου πει τι έχει. Γι' αυτό και την πήρα πίσω στο σπίτι της. Όταν μπήκαμε στο αυτοκίνητο για να τη πάρω στο σπίτι ήταν μια χαρά. Επίσης θέλω να αναφέρω ότι εγώ θέλω να βλέπω το μωρό μου και αυτό το διάστημα κάνω ενέργειες με το δικηγόρο μου για να καταχωρήσουμε αίτηση παρακοής του διατάγματος της επικοινωνίας αφού έχω κάνει πολλές προσπάθειες τόσο εγώ όσο και η μητέρα μου και άλλοι κοινοί γνωστοί για να πείσουμε τη Μ. να μου επιτρέπει να βλέπω το μωρό. Μέχρι σήμερα δεν κατέστη δυνατό και λόγω του ότι εγώ αντιμετώπιζα οικονομικά προβλήματα και έπρεπε να μαζέψω τα χρήματα, τώρα είμαι σε θέση να προβώ στην καταχώρηση της αίτησης για να μπορέσω να δω το μωρό μου. Πιστεύω ότι η Μ. έκανε αυτή τη καταγγελία για εκδικητικούς σκοπούς αφού στο παρελθόν με απείλησε πάρα πολλές φορές τόσο εμένα όσο και τη μητέρα μου ότι θα με καταστρέψει και θα μου δημιουργήσει προβλήματα. Τα όσα ανάφερε στην Αστυνομία είναι ψέματα με μόνο σκοπό να με βλάψει." » Ακολούθως είπε ότι η σχέση του με την κόρη του ήταν άψογη. Ήταν πολύ όμορφη, ήταν σαν να είναι φιλαράκια από πολύ νεαρή ηλικία, πριν φύγει από το σπίτι. Παπάκι μου πάνω, παπάκι μου κάτω. Ανέφερε δε πως όταν πήγαινε τουαλέτα την σκούπιζε, την έντυνε, την έκανε μπάνιο και την χτένιζε. Γενικά φαίνεται να απολάμβανε αυτές τις στιγμές μαζί του. Αναφορικά με το άλλο παιδί της γυναίκας του, τον L., παρόλο που δεν ήταν δικό του μωρό, και τούτο το ανακάλυψε μόλις γεννήθηκε και έκανε διαδικασία DNA, το έγραψε πάνω του και ήταν σαν να ήταν δικό του μωρό. Έλειπε πάρα πολλές ώρες η γυναίκα του από το σπίτι και ήταν συνέχεια μαζί του, να τον ταΐσει, να τον αλλάξει, να τον κάμει μπάνιο και να σιδερώσει. Ανέφερε δε πως ήταν σε σχέση με την γυναίκα του όταν γεννήθηκε το μωρό και αυτή ξενοκοιμήθηκε και τον κορόιδευε 9 μήνες ότι ήταν δικό του το μωρό, ενώ μόλις γεννήθηκε κατάλαβε ότι το μωρό δεν ήταν δικό του αφού έμοιαζε κάποιου άλλου και γι' αυτό έκαναν DNA. Οι σχέσεις της οικογένειας του με την κόρη του την Ε. ήταν άψογες. Σαν παιδί της οικογένειας και με το παραπάνω. Ανέφερε δε ότι σε προηγούμενη δικάσιμο κατά την οποία ήρθε εδώ η Ε. και μαρτύρησε, όταν βγήκε έξω μετά που τελείωσε τη μαρτυρία της καθόταν έξω με την αδελφή του την Ε. και τον ξάδελφο του τον Λ. Είχαν βγάλει και φωτογραφίες μαζί και ήταν μια χαρά το μωρό. Είχε πει δε στην αδελφή του, στην παρουσία του ξαδέλφου του, ότι "δεν φταίω εγώ θεία" και εννοούσε ότι δεν φταίει που ήρθε εδώ. Ως προς τις σχέσεις του με την πρώην σύζυγο του ανέφερε ότι ήταν πάρα πολύ κακές. Αφού έφυγε από το σπίτι και μετά δεν ήταν καθόλου καλές. Προσπαθούσε συνέχεια να τον εκδικηθεί, του έβγαζε συνέχεια φυλακιστήρια και τον έπιασαν στο αεροδρόμιο που ερχόταν από εξωτερικό για τις διατροφές. Συνεχώς προσπαθούσε να τον βάλει μέσα, όπως και κατάφερε 2 ‑ 3 φορές. Θεωρεί δε ότι ο λόγος ο οποίος βρίσκεται στο Δικαστήριο οφείλεται αποκλειστικά στην πρώην σύζυγο του, η οποία είχε πει σε κοινούς τους φίλους ότι θέλει να τον καταστρέψει. Το ίδιο είχε πει και στη μάνα του λίγο πριν το περιστατικό, όταν πήγε να πιάσει το μωρό η μάνα του και δεν της το έδινε και της είπε ότι θα τον καταστρέψει. H κόρη του θεωρεί πως δεν θέλει την τιμωρία του και απλά η μάνα της δηλητηριάζει τις σκέψεις της εναντίον του και θέλει το κακό του. Είπε επίσης ότι οι σχέσεις του με το παιδί του έχουν αλλάξει πλέον αφού δεν τη βλέπει, ενώ για τη σύζυγο του ανέφερε ότι πριν το περιστατικό του ζήτησε πολλές φορές να πάει πίσω αλλά ο ίδιος αρνήθηκε. Αυτή διατηρούσε σχέση με τον άλλο και όποτε τον πέτασε έξω, σκεφτόταν αυτόν. Εν σχέση με το επίδικο περιστατικό ανέφερε τα εξής: « Βασικά πήγα μόνος μου στο δωμάτιο και το μωρό ήρτε και χτύπησε την πόρτα. Φώναξα της να βγει, φώναξα της να περιμένει, γιατί θα αλλάξω και μπήκε μέσα. Είπα της 2 ‑ 3 φορές να βγει επανειλημμένα και είπε μου όχι. Τότε εγώ έβγαλα τη φανέλα μου και έκαμα τούτην την κίνηση του παντελονιού προς τα πάνω (δείχνει) και γύρισα προς το ερμάρι. Έβγαλα τη φανέλα μου και έκαμα τούτην την κίνηση (πιάνει το πάνω μέρος του παντελονιού, εκεί που είναι το σημείο της ζώνης και τραβά το προς τα πάνω) και το μωρό έφυγε από το δωμάτιο, μουρμούραν. Ήταν η μάνα μου στον διάδρομο, άκουσα τη μάνα μου να τη ρωτά τη έγινε. Βγήκε από το δωμάτιο το μωρό, άκουσα τη μητέρα μου να τη ρωτά τι έχει. Δεν της έλεγε. Ξαναήρθαν στον δωμάτιο, τη ρώτησα εγώ, ξαναήρθε η μάνα μου μαζί με το μωρό πίσω στο δωμάτιο, να με ρωτήσει η μάνα μου τι έγινε. Δεν ήξερα. Ρώτησα την Ε. τι έχει, δεν μου απαντούσε και θεώρησα επειδή ιδιοτρόπιαζε συνήθως και έπιανε την το κλαματούι άμα της επέβαλλες κάτι, δεν έδωσα περαιτέρω σημασία. Δεν κατάλαβα. » Ερωτώμενος για την αναφορά στην κατάθεση του ότι ήταν γυρισμένος πλάτη και για το ότι δεν είχε αναφέρει το σημείο ότι έκαμε το παντελόνι του όπως είπε, είπε ότι δεν το ανέφερε γιατί δεν είχε καταλάβει τον λόγο που το μωρό αντέδρασε με τον τρόπο που αντέδρασε. Μετά το σκέφτηκε. Μπορεί να είναι και αυτό. Τέλος, είπε ότι σήμερα, με την εξέλιξη αυτή των πραγμάτων, νιώθει αδικημένος και ντρέπεται που θα έπρεπε να απολογηθεί για κάτι τέτοιο. Στην αντεξέταση του αρχικά αρνήθηκε ότι έγινε συνάντηση μαζί με την ΜΚ3 τον Μάιο του 2017 και ότι είπε αυτά που η ίδια ανέφερε (βλ. τεκμ.12), ενώ για το ότι η θέση του όπως είπε του δικηγόρου του ήταν ότι έκανε συνάντηση και αντέδρασε με αυτόν τον τρόπο επειδή μετάνιωσε για τον δεσμό που έκαμε με την ίδια και για την οικογένεια που έφτιαξε μαζί της απάντησε ότι ουδέποτε συναντηθήκαν στο cafe και δεν ξέρει τι κατάλαβε και πώς το είπε ο δικηγόρος του. Για τη συγκεκριμένη ημερομηνία που κατηγορείται ότι διέπραξε το αδίκημα, είπε ότι είδε για πρώτη φορά το μωρό το απόγευμα, γύρω στις 15:00 που την παρέλαβε από το σπίτι της δηλ. την οικία της Μ.Κ., ΧΧΧΧΧ
20. Ανέφερε δε ότι το μωρό συμπεριφερόταν λίγο παράξενα, ήταν λίγο επίμονη, ζητούσε δώρο, που δεν τον συνήθισε ποτέ έτσι, αλλά ούτε και ο ίδιος της χαλούσε χατίρι. Ήταν λίγο παράξενη, ιδιότροπη. Ήταν κουρασμένο το μωρό. Είπε ακόμη ότι δεν της είχε τάξει το οτιδήποτε. Απλά δεν την είχε συνηθίσει στο να του ζητά. Γνώριζε το μωρό και τα οικονομικά, ήξερε ότι ήταν να της πει θα πιάσουν, ήταν να πάνε να πιάσουν δώρο. Όχι να κάτσει στο αυτοκίνητο και να του πει θέλει δώρο. Ήταν η πρώτη φορά που αντιμετώπιζε τούτην την κατάσταση, ήταν παράξενη. Δεν τον κούρασε όμως είπε τούτη η συμπεριφορά και στο τέλος της είχε πει να βγει από το δωμάτιο επανειλημμένα και να πάνε να πιάσουν το δώρο της και δεν βγήκε. Της είπε να αλλάξει ο παπάς και να πιάσουν το δώρο της και να πάνε στο Luna Park. Στη συνέχεια είπε ότι άρχισε να του λέει για το δώρο από την ώρα που έκατσε στο αυτοκίνητο. Δεν μέτρησε πόσες φορές του είπε, αλλά ήταν επανειλημμένες μέχρι να πάνε σπίτι και όταν κατέβηκαν στο σπίτι της μάνας του του ξαναζήτησε. Της είπε να μείνει εκεί να αλλάξει και ξαναήρθε και χτύπησε την πόρτα που ανάφερε. Ήθελε να αλλάξει ρούχα γιατί ήταν με τα ρούχα της δουλειάς. Φορούσε κοντό παντελονάκι, παπούτσια ασφαλείας και φανέλα της δουλειάς. Το παντελόνι ήταν με ράμμα, χωρίς κουμπί και το χρώμα του ήταν μπλε σκούρο. Αρνήθηκε δε ότι το παντελόνι που φορούσε ήταν jean μακρύ, το οποίο είχε και κουμπί. Τη συγκεκριμένη περίοδο που έγινε το περιστατικό δούλευε με τον πατέρα του στις οικοδομές, σε οικία στα Περβόλια υπεργολαβία και είχε σχολάσει μεσημέρι, κατά τις 13:00, για να φτάσει να πιάσει το μωρό. Τον σχόλασε ο παπάς του πιο γρήγορα για να πάει να πιάσει το μωρό. Το διάταγμα του επέτρεπε να έχει επαφή με το μωρό 15:00 με 19:00 τις Τετάρτες και 12:00 με 19:00 τα Σάββατα. Εκείνη τη μέρα δεν θυμάται αν ήταν Σάββατο, ενώ ακολούθως είπε ότι για να ήταν στις 15:00 η ώρα να πιάσει το μωρό, πρέπει να ήταν Τετάρτη. Είχε σχολάσει από τις 13:00 για να φτάσει να φύγει από τη Λάρνακα και να έρθει ΧΧΧΧΧ και να πιάσει το μωρό. Ερωτώμενος αν θέλει 2 ώρες από τη Λάρνακα να πάει ΧΧΧΧΧ, απάντησε ότι θα πήγαινε σπίτι, να ταΐσει τους σκύλους, είχε κάποιες άλλες δουλειές. Εν συνεχεία είπε ότι πήγε να φάει σάντουιτς και θα πήγαινε σπίτι να ταΐσει τους σκύλους και αυτά είναι προσωπικά δεδομένα. Μετά είπε ότι πήγε σε κοντινό περίπτερο, έφαγε σάντουιτς και αργότερα μπήκε μέσα στη Σκάλα εκεί που διαμένει ο πατέρας του για να ταΐσει τους σκύλους και του απόμεινε μια ώρα μέχρι να ετοιμαστεί για να πάει να πιάσει το μωρό. Στην ερώτηση αν του πήρε μια ώρα να έρθει από τη Λάρνακα στο ΧΧΧΧΧ έδωσε καταφατική απάντηση και όταν του τέθηκε ότι η διαδρομή αυτή γίνεται μέσα σε 25-30 λεπτά είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. Ακολούθως ανέφερε ότι δεν συνήθιζε να αλλάζει μπροστά στο μωρό και δεν έτυχε καμία φορά. Επίσης απ' ότι θυμάται δεν τον είδε καμιά φορά με το εσώρουχο. Στη συνέχεια είπε ότι την ώρα που μπήκε στο δωμάτιο φορούσε φανέλα. Από την ώρα που μπήκε στο δωμάτιο μέχρι την ώρα που μπήκε ακολούθως το μωρό μεσολάβησε είπε ούτε ένα λεπτό. Έπρεπε να τοποθετήσει τα πράγματα που είχε στις τσέπες, να ανοίξει το συρτάρι, να βάλει τα πράγματα του μέσα. Μέχρι να καταλάβει, το μωρό κτυπούσε την πόρτα. Σε υποβολή ότι αν ήθελε να βγάλει τα ρούχα του θα τα είχε βγάλει μέσα σε εκείνο το λεπτό που ήταν μόνος του στο δωμάτιο και θα προλάβαινε μια χαρά, είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. Όταν χτύπησε η πόρτα της είπε ότι αλλάζει και να μείνει να αλλάξει και εκείνη επέμενε και μπήκε μέσα, ενώ σε επόμενη ερώτηση ανέφερε πως της είπε να περιμένει και αυτή δεν τον άκουσε και μπήκε. Όταν μπήκε της είπε επανειλημμένα 3 φορές να βγει έξω αλλά δεν βγήκε. Έβγαλε τη φανέλα του και γύρισε προς το ερμάρι και έφυγε η Ε. Για το αν έπρεπε να περιμένει για να βγάλει τη φανέλα είπε ότι δεν τον άκουγε εκείνη τη μέρα, ενώ μετά ανέφερε πως όπως πάεις στη θάλασσα και βγάζεις τη φανέλα, έβγαλε τη φανέλα και δεν είναι κακό. Είπε προηγουμένως ότι δεν συνήθιζε να αλλάζει μπροστά στο μωρό αλλά είναι για το εσώρουχο που του υποβλήθηκε. Στη συνέχεια επανέλαβε ότι της είπε 3 φορές να βγει έξω προτού αλλάξει τη φανέλα και δεν έβγαινε. Έπρεπε να αλλάξει, δεν είχαν χρόνο. Ερωτώμενος δε αν τους πίεζε ο χρόνος έδωσε αρνητική απάντηση και είπε ότι έβγαλε τη φανέλα του ασυναίσθητα. Όμως μπορεί να πει ότι δεν είχαν ούτε χρόνο. Θα πήγαιναν στο Luna Park για να πιάσουν το δώρο της και το διάταγμα του ήταν μέχρι τις 19:
21. Όταν του τέθηκε δε ότι από τις 15:00 είχαν 4 ώρες και ερωτήθηκε πως τους πίεζε ο χρόνος είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. Σε άλλο σημείο αρνήθηκε ότι άναψε το air-condition μέσα στο δωμάτιο, καθώς και ότι ξάπλωσε στο κρεβάτι και άναψε τσιγάρο λέγοντας ότι μπροστά της δεν έπινε, πόσο μάλλον μέσα στο δωμάτιο. Όταν ερωτήθηκε δε αν είπε ψέματα το μωρό στην οπτικογραφημένη κατάθεση που ελήφθη ότι ξάπλωσε πάνω στο κρεβάτι και κάπνιζε, απάντησε ότι είναι δηλητηριασμένη η σκέψη της από τη μητέρα της. Εν συνεχεία δε της τελευταίας αυτής απάντησης του ερωτήθηκε ποιο είναι το κακό που θα του έκανε το μωρό με το να πει ότι ο παπάς του ξάπλωσε πάνω στο κρεβάτι και άναψε τσιγάρο και είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. Ως προς την ώρα που έμεινε μέσα στο δωμάτιο με το μωρό, από την ώρα που μπήκε η Ε. στο δωμάτιο μέχρι την ώρα που έφυγε ενοχλημένη, είπε ότι ήταν 30 δευτερόλεπτα πάνω κάτω και είπε ψέματα το μωρό ότι άναψαν το air-condition και μιλούσαν. Αυτό επειδή προφανώς ήταν δηλητηριασμένο. Ερωτώμενος όμως και πάλιν στο σημείο αυτό ποιο ήταν το κακό που ήταν να του κάμει λέγοντας αυτό το πράγμα, είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. Εν συνεχεία ανέφερε πως δεν απολογήθηκε στο μωρό για την πράξη που έκαμε, που κατέβασε το παντελόνι, αφού δεν της έκαμε κάτι. Είπε και πάλι ψέματα εδώ το μωρό. Για την αντίδραση του μωρού είπε ότι μουρμουρούσε, ψευτόκλαιγε, την ρωτούσε η μάνα του τι έχει, δεν απαντούσε. Την ρωτούσε η Χλόη, η φίλη της αδελφής του, δεν απαντούσε. Βγήκαν ξανά στη βεράντα, τη ρώτησε ξανά τι έπαθε και δεν του απαντούσε και αποφάσισε να πάει να την πάρει σπίτι με τον αδελφό του τον Λ. Η Χ., η φίλη της αδελφής του, ήταν στο απέναντι δωμάτιο. Για το κατά πόσο δε το δωμάτιο του έχει τη δική του αυτονομία και δεν έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα δωμάτια, είπε ότι ήταν ανοιχτή η πόρτα και μπορείς να δεις από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Την πόρτα τη δική του την είδε ανοιχτή. Εκείνη της Χ. μπορεί, δεν ξέρει. Ερωτώμενος για την αντίδραση του μωρού εκείνη την ώρα στο δωμάτιο, είπε ότι έκλαιγε την ώρα πριν να φύγει από το δωμάτιο. Ήταν επίμονη και ζητούσε το δώρο της. Δεν εκδήλωσε άλλη αντίδραση. Όταν του τέθηκε δε ότι στην κατάθεση του είπε ότι "αυτή άρχισε να φωνάζει και έφυγε από το δωμάτιο" (βλ. σελίδα 2, απάντηση 6, 4 γραμμές πριν το τέλος), απάντησε ότι ήταν έξω που τη ρώτησε η μάνα του, βγήκε έξω από το δωμάτιο, ενώ μετά είπε ότι η κατάθεσή του έχει παρθεί 6 μήνες μετά. Μπορεί να είχε κάνει λάθος. Το μωρό στον διάδρομο είπε τι είπε στη μάνα του. Δεν εκδήλωσε κάποια ιδιαίτερη συμπεριφορά ή ενόχληση πριν φύγει από το δωμάτιο. Όταν γύρισε στο ερμάρι το μωρό είχε φύγει. Δεν την είδε να φεύγει. Άκουσε τη φωνή της που τη ρωτούσε η γιαγιά τι έχει και να κλαίει μέσα στον διάδρομο. Δεν το λέει στην κατάθεση του ότι δεν την είδε να φεύγει γιατί δεν ήξερε ότι έπρεπε να το αναφέρει λεπτομερώς αυτό. Δεν ερωτήθηκε από τον Αστυνομικό. Επίσης είπε ότι δεν την άκουσε να φωνάζει. Αυτό που λέει στην κατάθεση του ότι άρχισε να φωνάζει και έφυγε, είπε πως εννοούσε να παραπονιέται. Είχε ρωτήσει την Ε. πρώτη φορά τι έχει όταν επέστρεψε εις την κάμαρη με τη μάνα του και δεν απαντούσε. Τη ρώτησε ακόμα μια φορά που ξαναβγήκαν πάνω στη βεράντα. Δεν του απαντούσε. Δύο φορές τη ρώτησε. Ακολούθως του τέθηκε πως στην κατάθεση του έδειξε ότι τη ρώτησε επανειλημμένως (βλ. απάντηση 6, 2 γραμμές πριν το τέλος της σελίδας) και είπε ότι τη ρώτησε 2 ‑ 3 φορές αλλά δεν θυμάται πόσες. Απλά τη ρώτησε. Στη συνέχεια δε είπε ότι δεν τον προβλημάτισε αυτή η συμπεριφορά του μωρού διότι συνήθιζε να τα κάνει τούτα η Ε. Όταν είπε του φάνηκε παράξενη όταν πήγε να την πιάσει ήταν διότι πρώτη φορά του ζητούσε το δώρο της τόσο επίμονα. Ήταν παράξενο το μωρό, ήταν κουρασμένο, ήταν επίμονο. Συνήθιζε όμως να κάνει τα κλαψουρίσματα όταν δεν της έδινες εκείνο που ήθελε εκείνη την ώρα. Αυτήν την παράξενη τη συμπεριφορά ως πατέρας δεν γνωρίζει που να την αποδώσει. Δεν την ήξερε και πολύ καλά, αφού δεν έμενε συνέχεια μαζί του και δεν θέλει να απαντήσει. Αυτό το μωρό ήταν επηρεασμένο από το σπίτι. Έχοντας υπόψη ότι περιέγραψε προηγουμένως μια πολύ όμορφη σχέση, άψογη σχέση, ενώ τώρα λέει ότι δεν την ήξερε πολύ καλά, είπε ότι τον τελευταίο καιρό συμπεριφερόταν παράξενα πάντως, ειδικά που ότι έχει αναφέρει σε κοινούς φίλους ότι θα τον καταστρέψει, το μωρό ξεκίναν άλλαζε συμπεριφορές, δεν το αναγνώριζε. Η μητέρα της δηλητηριάζει τη σκέψη του μωρού και θέλει να του κάνει κακό. Αν ήθελε να του κάνει κακό η μητέρα και το πέτυχε μέσω της κόρης της θα το αποφασίσει το Δικαστήριο. Ερωτώμενος δε αν αυτό το συναίσθημα που έβγαλε το μωρό και το παράπονο, που έκλαψε μάλιστα σε κάποια στιγμή, ήταν ο δηλητηριασμός της μάνας, έδωσε καταφατική απάντηση. Για το ότι το μωρό ήταν αναστατωμένο, όπως λέει και στην κατάθεση του, είπε πως όταν ήρθε με τη μάνα του πίσω στο δωμάτιο έδειχνε αναστατωμένη γιατί έκλαιγε όπως έχει πει. Δεν κατάλαβε γιατί ήταν αναστατωμένη, δεν του έλεγε. Τον προβλημάτισε που ήταν τόσο αναστατωμένο το μωρό, όμως όχι σε τόσο μεγάλο βαθμό. Ανησύχησε αλλά μέχρι εκεί που την πήρε στο σπίτι και της είπε ότι θα τη ξαναδεί το Σάββατο. Επίσης είπε ότι τον θορύβησε τούτη η κατάσταση αλλά δεν έκαμε κάτι λάθος. Δεν θεώρησε ότι έκαμε κάτι λάθος για να αντιδράσει. Για το δωμάτιο του είπε πως μπαίνοντας μέσα από την πόρτα αριστερά είναι το ερμάρι (αριστερή γωνιά) και το κρεβάτι του δίπλα, δεξιότερα του ερμαριού και άλλο ένα κρεβάτι πιο δεξιά. Εκείνη τη μέρα όταν μπήκε κατευθύνθηκε πρώτα προς το κομοδίνο του, που βρίσκεται ενδιάμεσα των 2 κρεβατιών, να αφήσει τα πράγματα που είχε στις τσέπες του και μετά επέστρεψε προς το ερμάρι του. Ήταν η στιγμή που χτύπησε το μωρό την πόρτα. Η πλάτη του ήταν στον τοίχο της πόρτας όταν έβγαλε τη φανέλα του και έκαμε την κίνηση και γύρισε στο ερμάρι. Έβλεπε κατά μήκος του δωματίου και το μωρό όταν μπήκε ήταν στο δεξί του χέρι και μετά γύρισε το ερμάρι. Δεν είδε το μωρό που έφυγε γιατί γύρισε προς το ερμάρι. Έβγαλε τη φανέλα και έκαμε την κίνηση με το παντελόνι, το οποίο ήταν σφικτό πάνω του. Απλά την ώρα που έβγαλε τη φανέλα του, θεώρησε νορμάλ κίνηση, τη φυσική κίνηση στο να το κάμει πάνω. Λέει για την κίνηση αυτή διότι ίσως νόμισε το μωρό ότι θα το βγάλει και μπορεί εκεί να επηρεάστηκε. Ερωτώμενος δε αν αυτό υποψιάστηκε μέσα του, απάντησε «Ναι. Όχι. Εκείνη τη στιγμή μετά που πέρασε καιρός, όχι σε εκείνο τον χρόνο, δεν είχα ιδέα.». Ενώ αμέσως μετά που ερωτήθηκε αν τελικά ήταν μια πλεκτάνη εναντίον του ή ένα μπέρδεμα, μια παρεξήγηση, μια σύγχυση του μωρού, είπε ότι δεν γνωρίζει. Απλά με τα όσα άκουσε από το μωρό και λέχθηκαν, είναι ότι το μωρό είναι σοβαρά επηρεασμένο από τη μητέρα του. Ο κατηγορούμενος είπε ότι φορούσε φανέλα όταν μπήκε το μωρό στο δωμάτιο και αρνήθηκε πως όταν του ζήτησε για τελευταία φορά το δωράκι του το μωρό, ξεκούμπωσε το παντελόνι που φορούσε και του είπε "έτο δωράκι μου", κατεβάζοντας το παντελόνι του, με αποτέλεσμα το μωρό να δει τις τρίχες των γεννητικών του οργάνων. Ουδέποτε έπραξε το οτιδήποτε που ενέχει σεξουαλική πρόθεση. Για το κατά πόσο οι "τρίχες" που είπε το μωρό θεωρεί και πάλι ότι ήταν προϊόν δηλητηρίασης, είπε ότι μπορεί να ήταν οι τριχούες στην κοιλιά του. Τέλος, είπε ότι το μωρό είπε πάλιν ψέματα λέγοντας ότι είπε της μάνας του εκείνη τη μέρα γιατί έκλαιγε. Μ.Υ.1 Θ.Κ. Ανέφερε ότι την ώρα που έγινε το περιστατικό ήταν παρούσα. Εκείνη τη μέρα ως συνήθως η Ε. κλαψούριζε λίγο, έκανε ιδιοτροπίες. Το διαπίστωσε από την ώρα που ήρθε σπίτι το μωρό. Στο σπίτι εκείνη τη μέρα ήταν εκτός από την ίδια, η Χ., o κατηγορούμενος και το μωρό και όταν συνέβηκε το περιστατικό βρισκόταν στον διάδρομο προς το χωλ. Ανέφερε δε ότι μπορούσε να ακούσει τι λέχθηκε μεταξύ του κατηγορούμενου και της Ελένης μέσα στο δωμάτιο γιατί ήταν πολύ κοντά οι πόρτες των υπνοδωματίων. Είναι απέναντι ο διάδρομος και το χωλ πολύ κοντά. Μιλούμε για ένα μέτρο και κάτι. Άκουσε την Ε. να λέει ότι θέλει το δώρο της. Στο ανάγιωμα του μωρού αυτού, επειδή η μάμμα είναι από Αγγλία και κρατούσε τα προσχήματα ο κατηγορούμενος, δεν έπαιρνε δώρα όποτε θέλει το μωρό. Πρέπει να ήταν γενέθλια, γιορτές, έτσι για να πάρει δώρο. Ο κατηγορούμενος είπε στο μωρό να περάσει έξω γιατί θέλει να ξεντυθεί και δεν τον άκουσε να λέει «έτο δώρο σου». Η Χ. εκείνη την ώρα ήταν στο υπνοδωμάτιο που είναι απέναντι από το υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου με ανοικτή την πόρτα. Πιστεύει ότι και η Χ. άκουγε και μπορεί και να έβλεπε διότι αν πιάσουμε όπως είναι τα κρεβάτια που έμενε η Χ. μαζί με το κρεβάτι του κατηγορούμενου ή τη θέση που ήταν το μωρό φαίνονται. Είναι ακριβώς ευθεία που φαίνεται και πού στεκόταν η Ε. και πού είναι το κρεβάτι που ήταν η Χ., διότι δεν έχει χώρο να βάλουν καρέκλες και είναι το κρεβάτι. Ενώ βρισκόταν στον διάδρομο, κάποια στιγμή βγήκε το μωρό έξω και ως συνήθως κλαψούριζε. Το μωρό βγήκε στο χολ και τη ρώτησε αν έχει κάτι. Δεν της είπε τίποτε και συνέχιζε να κλαψουρίζει. Μετά σταματά ως συνήθως. Μετά είπε στην Ε. να πάνε στην κουζίνα, που είναι σαν το χωλ και της είπε όχι. Της είπε να πάνε στον παπά της και είπε ναι. Πήγαν και μπήκαν μέσα στο δωμάτιο. Το air condition δεν ήταν ανοιχτό γιατί αυτές είναι οι οδηγίες του άντρα της. Επίσης είπε ότι το δωμάτιο εκείνη την ώρα που πήγαν δεν μύριζε τσιγάρο και περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν καπνίζει στο δωμάτιο του. Είναι όρος και νόμος να μην καπνίζει κανένας στο σπίτι. Αλλά και εκτός που το τσιγάρο, να μην ψηλώνουν τον τόνο της φωνής όταν μιλούν με μωρά. Ο κατηγορούμενος δεν καπνίζει μπροστά στο μωρό. Εκείνη τη μέρα ο κατηγορούμενος φορούσε ένα παντελονάκι της γυμναστικής κοντό με ράμματα ή με λαστιχάκι, όπως το αντιλαμβάνεται o κάθε ένας. Αυτά τα παντελονάκια δεν έχουν κουμπιά. Είναι μόνο με λαστιχάκι. Έχει πολλά τέτοια παντελονάκια ο κατηγορούμενος. Περαιτέρω είπε ότι εκείνη τη μέρα δεν περιέπεσε στην αντίληψη της ότι ο Α. συμπεριφερόταν περίεργα, ούτε να ήπιε αλκοόλ και δεν μύριζε αλκοόλ. Αυτός συμπεριφερόταν κανονικά. Ακολούθως είπε ότι δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο να συμπεριφέρεται απρεπώς μπροστά στο μωρό. Για τη σχέση της με τη Μ., την πρώην σύζυγο του κατηγορουμένου, είπε ότι ήταν καλή. Με την πάροδο του χρόνου όμως είχε αλλάξει. Για πολλούς λόγους. Ένας λόγος ήταν επειδή η Μ. προσπάθησε με τρόπο ύπουλο να της υπογράψει ο Α. ένα χαρτί για να γλιτώσει λεφτά από τον Φόρο. Επίσης δύο φορές είχε βγάλει φυλακιστήριο και είχε πάει φυλακή ο Α. Στο δεύτερο της ζητήθηκε να υπογράψει και να βγει έξω από τη φυλακή ο Α. για να μπορέσει να της δώσει τις διατροφές που της χρωστούσε και αυτή είπε όχι. Ο κατηγορούμενος αγαπούσε την Ε. και οι σχέσεις τους ήταν πολύ καλές. Και αυτό φαίνεται όταν έφυγε από το σπίτι, όταν χώρισαν, το μωρό κάθε νύκτα έκλαιγε και ήθελε τον παπά της. Εκτός από αυτό, κάθε φορά που ήταν να την πιάσει ο παπάς της προτιμούσε να πηγαίνει πιο πολλή ώρα με τον παπά της, παρά με τους ίδιους. Κάθε φορά που έπρεπε η Ε. να πάει με τον παπά της ήθελε και το πρώτο το μωρό να έρθει, δηλ. το άλλο μωρό της Μ., το οποίο από τα 4 χρόνια του και μετά ήξεραν ότι δεν ήταν του Α. Επίσης είπε ότι κατά την άποψη της το μωρό είπε ψέματα για εκείνη τη μέρα. Ο λόγος είναι επειδή ένα μωρό όπως η Ε., επειδή τα κλαψουρίσματα τα είχε συνέχεια, λίγο κλάμα, ιδιοτροπίες να γίνεται το δικό της και είχε φορές που δεν ήθελε να έρθει, αλλά και είχε φορές που μπορεί να πει ότι και η μάμμα της δεν ήθελε να την αφήσει για τους δικούς της λόγους. Στην αντεξέταση της αναγνώρισε κατ'αρχήν την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία, τεκμ.9, και ανέφερε πως υιοθετεί το περιεχόμενο της. Έχοντας δε υπόψη την αναφορά στην κατάθεση της ότι «σε κάποια στιγμή βγήκε από το δωμάτιο η Ε. και φαινόταν κάπως τρομαγμένη» και ερωτώμενη γιατί δεν το ανάφερε αυτό πριν, είπε ότι μέσα στις ιδιοτροπίες της Ε. υπήρχε και το τρόμαγμα. Λάθος της που δεν το ανάφερε προηγουμένως ότι μέσα στις ιδιοτροπίες της Ε. υπάρχει και η τρομοκρατία. Σε μικρή βάση αλλά υπάρχει τρομοκρατία μαζί με την Ε. Πάνε πακέτο. Κλάμα, ιδιοτροπία και τρόμος. Όταν λέει τρόμος εννοεί μικρός τρομαγμός. Να νιώθει σαν να αιφνιδιάζεται με τρομαγμό. Δεν είναι χωρίς λόγο που υπήρχε αυτό το πράγμα. Έχει ημιπληγία. Η μισή της πλευρά δουλεύει. Ερωτώμενη γιατί έκρινε σκόπιμο να αναφέρει στην κατάθεση της ότι η Ε. φαινόταν τρομαγμένη και αναστατωμένη αφού είναι ένα σύνηθες γεγονός, διαχρονικό γεγονός, το οποίο συμβαίνει κανονικά, είπε ότι μπορεί και εκεί να ήταν παράλειψη της να μην πει στην κοπέλα να γράψει κλάμα, ιδιοτροπία και τρομαγμός. Περαιτέρω ανέφερε ότι αφού βγήκε τρομαγμένη και αναστατωμένη η Ε. τη ρώτησε τι συμβαίνει διότι ανησύχησε και όλοι τη ρωτούν όταν κλαψουρίζει τι συμβαίνει. Το μωρό είναι ημιπληγικό. Άργησε να μιλήσει, άργησε να περπατήσει και να επικοινωνήσει κανονικά. Όσον αφορά το παντελονάκι που φορούσε ο κατηγορούμενος εκείνη τη μέρα είπε αρχικά ότι ήταν μαύρο, μετά μπλε σκούρο και τελικά σκούρο μαύρο. Θυμάται δε ότι είχε ράμματα διότι όλα τα παντελονάκια τα αθλητικά έχουν. Η ίδια φορούσε παντελόνι, ως συνήθως μαύρο παντελόνι, αλλά η Χ. δεν ξέρει τι φορούσε από κάτω. Από πάνω φορούσε πρωινή. Πιτζάμες. Ο κατηγορούμενος πάνω φορούσε φανέλα της δουλειάς άσπρη. Με τα παντελονάκια είναι άσπρη που φορούσε. Ερωτώμενη αν την έβγαλε σε κάποια φάση είπε ότι ο κατηγορούμενος συνήθως δεν ξεντύνεται μπροστά από κανένα και μετά είπε ότι δεν την έβγαλε. Όταν βγήκε το μωρό έξω κλαμένο και ύστερα επέστρεψε πίσω στο δωμάτιο ο κατηγορούμενος φορούσε ακόμα τη φανέλα. Επίσης είπε ότι εκείνη τη μέρα ο κατηγορούμενος ήταν όλη μέρα στο σπίτι. Ήταν πρωί πριν το μεσημέρι. Το μωρό το παίρνουν κοντά στο μεσημέρι. Το μωρό όταν βγήκε αναστατωμένο και τρομαγμένο δεν της είπε κάτι. Το ρώτησε αλλά δεν απάντησε. Αρνήθηκε δε πως το μωρό της είπε ακριβώς ότι ο κατηγορούμενος κατέβασε το παντελόνι του και τι συνέβηκε αλλά δεν το πίστεψε και ανέφερε ότι η Ε. όταν κλαψουρίζει νιώθει τρομαγμό, ιδιοτροπιάζει, δεν μπορεί να μιλήσει. Η Ε. όταν της συμβαίνει αυτό το πράγμα που είπε προηγουμένως είναι σαν να πνίγεται και δεν μπορεί να μιλήσει. Ανέφερε δε ότι η Ε. λέει ψέματα ότι της το είπε. Στη συνέχεια είπε ότι ανάβουν τα air condition στο σπίτι, αλλά όχι για 5 λεπτά για να ξεντυθεί κάποιος. Άμα είναι για 5 λεπτά, είναι λεφτά. Ακολούθως είπε ότι ο κατηγορούμενος μπήκε στο δωμάτιο του και μετά από κανένα λεπτό τον ακολούθησε το μωρό. Από την ώρα δε που μπήκε η Ε. μέσα στο δωμάτιο μέχρι να βγει έξω τρομαγμένη και αναστατωμένη πέρασε επίσης ένα λεπτό. Αυτά που είπε η Ε. ότι ο κατηγορούμενος ξάπλωσε στο κρεβάτι, κάπνιζε, ήταν αναμμένο το air condition είναι ψέματα. Για το θέμα των air condition είπε περαιτέρω ότι είναι φτωχοί. Όταν τόσα άτομα μέσα στο σπίτι τα ανάβουν όταν ντύνονται από τρεις φορές o κάθε ένας μέσα στο δωμάτιο είναι χάσιμο λεφτών. Αρνήθηκε δε ότι ήταν αναμμένο το air condition εκείνη την ημέρα και ο κατηγορούμενος κάπνιζε μέσα στο δωμάτιο. Σε άλλο σημείο είπε ότι θα έλεγε κάτι το οποίο ενδεχομένως να ενοχοποιούσε τον γιο της και όταν μιλούμε για ένα μωρό με ειδικές ανάγκες θα έβαζε πάνω το συμφέρον του μωρού. Αρνήθηκε δε ότι κρύβει πράγματα. Την ώρα εκείνη που έγινε το συμβάν η ίδια ήταν στο χωλ και πήγε στα υπνοδωμάτια για να πάρει ρούχα, αλλά δεν έφτασε να τα πάρει. Κρατούσε τα ρούχα. Από το χωλ στο υπνοδωμάτιο ένα μέτρο είναι η διαφορά τους και κάτι. Τα βλέπεις και τα ακούς όλα. Στο χωλ χρησιμοποιεί τον καναπέ για να διπλώσει ρούχα και να τα πάρει στα υπνοδωμάτια. Για το κατά πόσο μέσα στα δύο λεπτά από τη στιγμή που πήγε ο κατηγορούμενος στο δωμάτιο μέχρι που βγήκε η Ε., μπόρεσε να διπλώσει τα ρούχα είπε ότι μιλούμε για μεγάλη οικογένεια και πρέπει να είσαι πιο γρήγορος. Μπορεί να ήθελε να πάρει λίγα στο ένα υπνοδωμάτιο και λίγα στο άλλο και μετά να συνεχίσει τα άλλα. Είπε επίσης όταν της τέθηκε ότι δεν λέει αλήθεια και ότι οι οικοκυρές διπλώνουν τα ρούχα και τα βάζουν μέσα στο μπανιούι, στη σκάφη και τα παίρνουν όλα, ότι πονά τη μέση της. Δεν μπορεί να διπλώνει ένα μπανιούι για να παίρνει ρούχα. Και όταν απλώνει ρούχα, σε κάθε σημείο που απλώνει ρούχα υπάρχουν και καρέκλες για να παίρνει την κούπα. Δεν παίρνει την κούπα έξω. Μπορεί να είναι οικοκυρά, να είναι μάνα πολύτεκνη, αλλά δεν κάνει ότι κάνουν οι άλλοι. Είδε και τον κατηγορούμενο και το μωρό που στέκονταν στο δωμάτιο μέσα. Ο κατηγορούμενος στεκόταν κοντά στο ερμάρι. Μπαίνοντας της πόρτας του υπνοδωματίου του κατηγορούμενου η Ελένη στεκόταν από την πόρτα δεξιά και ο κατηγορούμενος στεκόταν στα αριστερά για να πάρει ρούχα να ξεντυθεί. Ο κατηγορούμενος δεν ήταν μισό μέτρο από την πόρτα. Όχι τελείως πάνω στην πόρτα, λίγο μέσα. Φαινόταν η δεξιά του πλευρά όταν είσαι εκεί που στεκόταν η ίδια. Ανέφερε πως δεν άκουσε μόνον αλλά είδε κιόλας. Είναι πολύ κοντινά. Ο κατηγορούμενος πήγαινε προς το ερμάρι αλλά φαίνεται. Είναι κοντινές οι αποστάσεις. Γι' αυτό είπε ότι η Χ. πιθανόν να έβλεπε από το απέναντι δωμάτιο. Είναι απέναντι οι πόρτες. Βλέπεις. Είναι τόσο κοντινά και ακούς και βλέπεις. Οι πόρτες ήταν και οι δύο ανοικτές. Η μάρτυρας τέλος απάντησε σε διάφορες υποβολές που της έγιναν επαναλαμβάνοντας τις θέσεις της. Μ.Υ.2 Χ.Κ. Ανέφερε ότι τη μέρα που έγινε το περιστατικό ήταν στο σπίτι. Ήταν μεσημέρι. Ο κατηγορούμενος δεν έμενε εκεί και ήρθε εκείνη τη μέρα μαζί με την κόρη του. Όταν ήρθε ο κατηγορούμενος με την κόρη του συναντήθηκαν στη βεράντα προς την κουζίνα και εκεί της είπε ο παπάς της ότι θα πάει στο δωμάτιο να ετοιμαστεί και θα έρθει να την πάρει να φύγουν. Τότε είπε της μικρής να πάνε στο δωμάτιο μαζί ώσπου να ετοιμαστεί ο παπάς της για να φύγουν, όπου ήταν εκεί πολύ λίγη ώρα και πήγε στο δωμάτιο που ήταν ο παπάς της απέναντι. Χτύπησε την πόρτα και της είπε ο παπά της να μείνει έξω για να ντυθεί και άνοιξε την πόρτα η Ε. και μπήκε μέσα. Την ώρα που μπήκε μέσα η Ε. βρισκόταν στο δωμάτιο της και η πόρτα έμεινε ανοικτή. Έβλεπε και το μωρό και τον Α. Την ώρα που άνοιξε την πόρτα και μπήκε μέσα η Ε. της είπε ο Α. να βγει έξω να ντυθεί και θυμάται ότι έβγαλε τη φανέλα του ο Ανδρέας εκείνη την ώρα και γύρισε στη ντουλάπα και είπε του παπά της κάτι για το δώρο, αν της έφερε το δώρο της και της είπε "Δεν το έφερα, δεν μπόρεσα να πιάσω" και βγήκε τσαντισμένη έξω και πήγε απευθείας στη γιαγιά της. Όσο ήταν στο δωμάτιο της και έβλεπε μέσα στο δωμάτιο του κατηγορούμενου δεν είδε τον τελευταίο να κατεβάζει το παντελόνι του. Επίσης δεν τον είδε να καπνίζει στο δωμάτιο. Δεν καπνίζουν στα δωμάτια, μόνο στην κουζίνα επιτρεπόταν να καπνίζουν. Περαιτέρω, ερωτώμενη αν είδε τον κατηγορούμενο να ανάβει το air condition του δωματίου, είπε ότι πολύ σπάνια άναβαν τα air condition σε αυτό το σπίτι, ήταν περισσότερο διακοσμητικά. Όσο ήταν εκεί δεν το ανάψαν ποτέ. Ο κατηγορούμενος εκείνη τη μέρα νομίζει φορούσε παντελόνι κοντό αθλητικό και φανέλα αλλά δεν θυμάται χρώμα. Ήταν σκουρόχρωμα απ' ότι θυμάται τα ρούχα του. Είπε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν μεθυσμένος και φαινόταν μια χαρά από την ώρα που ήρθε. Ούτε συμπεριφερόταν διαφορετικά ή αλλοπρόσαλλα. Ανέφερε δε ότι δεν είδε ποτέ τον κατηγορούμενο να καπνίζει μπροστά στο μωρό, ούτε τον είδε ποτέ να συμπεριφέρεται άσχημα στο μωρό. Όσο καιρό τους γνωρίζει πάντα της συμπεριφερόταν με τον πιο καλό τρόπο. Περαιτέρω ανέφερε ότι καθ' όσον χρόνο ήταν μέσα στο δωμάτιο το μωρό δεν άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει στο μωρό "Έτο δώρο σου" και πρόσθεσε ότι ήταν πολύ λίγο χρονικό διάστημα που μπήκε μέσα. Στη συνέχεια είπε πως όταν το μωρό να βγήκε τσαντισμένο από το δωμάτιο πήγε στο σαλόνι και βρήκε τη γιαγιά της. Δεν ανέφερε κάτι και το μόνο που έλεγε είναι ότι "Επερίπαιξε με ο παπάς μου, δεν μου έφερε δώρο". Ανέφερε το μωρό ότι την κορόιδεψε ο παπάς της γιατί δεν της έφερε το δώρο που της έταξε. Η μητέρα του κατηγορουμένου όταν συνέβηκε το περιστατικό ήταν στο σαλόνι και νομίζει έπιανε ρούχα από έξω και τα δίπλωνε. Με την Μ., τη μητέρα της Ε., είπε ότι δεν έχουν κάποια σχέση και έτυχε να την δει μια φορά στο σπίτι του κατηγορούμενου. Στο τέλος δε της κυρίως εξέτασης της είπε ότι οι κατηγορίες αυτές πιστεύει δεν είναι λογικές γιατί ήταν μπροστά και δεν είδαν κάτι τέτοιο. Δεν μπορεί κάποιος που δεν είναι εκεί να πει. Είναι κρίμα για το μωρό αυτό το πράμα. Ανέφερε δε ότι πιστεύει ότι το μωρό είπε ψέματα. Από τη στιγμή που δεν έγινε έτσι πράμα είναι ψέματα. Oι σχέσεις του κατηγορούμενου με το μωρό πάντα ήταν άψογες και αυτό έβλεπε. Ούτε να υψώσει φωνή ούτε να θυμώσει ούτε έδειξε κάτι εις βάρος του μωρού. Στην αντεξέταση της είπε ότι είναι φίλες με την αδελφή του κατηγορούμενου χρόνια, από μωρά γνωρίζονται και έμενε λίγο χρονικό διάστημα κοντά τους λόγω του ότι έφυγε από το διαμέρισμα της και μέχρι να βρει τα πόδια της. Τώρα μένει σ' ένα διαμέρισμα στο Ξυλοφάγου. Εδώ και δυόμισι χρόνια περίπου δεν έχουν καμιά σχέση με την οικογένεια του διότι τσακώθηκε με την αδελφή του. Στη συνέχεια είπε ότι ήξερε την Ε., η οποία ήταν πρόσχαρη, πάντα να μιλήσει, έπιανε κουβέντα με κάποιο εύκολα. Οι κουβέντες της ήταν λογικές και είχαν μια συνέπεια νοητή οι κουβέντες της. Είπε δε ότι δεν θυμάται καμιά φορά να πει το μωρό κάτι το οποίο να είναι εξωπραγματικό και φανταστικό το οποίο της προκάλεσε κατάπληξη. Ακολούθως είπε ότι εκείνη τη μέρα ήταν στην κουζίνα και ύστερα πήγε στο σαλόνι μετά που ήρθε ο κατηγορούμενος. Ήταν μεσημέρι, 12:00‑13:00 περίπου, αλλά δεν μπορεί να πει ακριβώς την ώρα. Ήρθαν με το μωρό εκείνη τη χρονική στιγμή και πήγαν στο απέναντι δωμάτιο. Στο σπίτι ήταν και η ΜΥ
22. Συγκεκριμένα είπε ότι ήταν μαζί με την ΜΥ1 στην κουζίνα, ήρθε η Ελένη και ο κατηγορούμενος, μετά προχωρήσαν και πήγαν στα υπνοδωμάτια, η ΜΥ1 πήγε στο σαλόνι στο οποίο δίπλωνε ρούχα, τι έκαμνε και ήταν εκεί μέχρι που βγήκε η Ελένη από το δωμάτιο γιατί πήγε απευθείας στη γιαγιά της. Τα υπνοδωμάτια είναι απέναντι ακριβώς και το σαλόνι είναι πριν τα υπνοδωμάτια. Είναι μπροστά το σαλόνι και πίσω τα υπνοδωμάτια. Η απόσταση μεταξύ των δωματίων και του σαλονιού είναι περίπου ενάμιση μέτρο. Από το σαλόνι κάποιος μπορεί να δει τα υπνοδωμάτια γιατί είναι ανοικτός ο χώρος, είναι πλατύς ο διάδρομος που υπάρχει. Η ΜΥ1 ήταν πολλή ώρα στο σαλόνι, μονότοπα και δίπλωνε ρούχα. Δεν πηγαινοερχόταν γιατί θα την έβλεπε. Αφού βγήκε η Ε. και πήγε απευθείας εκεί ακόμα δίπλωνε ρούχα. Ο κατηγορούμενος είπε μπήκε στο δωμάτιο και έκλεισε την πόρτα, ενώ η ίδια ήταν απέναντι στο άλλο υπνοδωμάτιο με τη μικρή. Ο κατηγορούμενος ήταν μόνος του μέσα στο υπνοδωμάτιο για 2‑3 λεπτά. Δεν θυμάμαι τι χρώμα φανέλα φορούσε. Πριν έρθει σπίτι ο κατηγορούμενος ήταν στον πατέρα του με τον οποίο έμενε τότε. Γνωρίζει ότι δεν έμενε στο σπίτι με τη μάνα του. Ακολούθως ανέφερε δε ότι ξέρει ότι ήταν Λάρνακα στον παπά του, ενώ σε επόμενη ερώτηση είπε ότι απ' ότι ξέρει ήταν Λάρνακα, αν ήταν στον παπά του δεν ξέρει, όμως ξέρει ότι έμενε στον παπά του. Όταν ήρθε σπίτι ο κατηγορούμενος φορούσε αθλητικά ρούχα και μπήκε μέσα για να αλλάξει. Φορούσε κοντό παντελόνι και φανέλα κανονική. Νομίζει ήταν καθαρός αλλά δεν το θυμάται αυτό ακριβώς. Δεν θυμάται τι παπούτσια φορούσε. Δεν θυμάται τι φορούσε η ίδια, ούτε τι φορούσε η ΜΥ
23. Ο κατηγορούμενος θυμάται για τον λόγο ότι πάντα φορεί αθλητικά ρούχα, έχει μια συγκεκριμένη ενδυμασία. Θυμάται τι φορούσε γιατί την ώρα που άνοιξε την πόρτα η Ε. και μπήκε μέσα για να ντυθεί πρόσεξε τι φορούσε. Το πρόσεξε γιατί της είπε να μην περάσει μέσα και της είπε "Βγες έξω να ντυθώ". Τη φανέλα του την έβγαλε εκείνη τη χρονική στιγμή και γύρισε στο ερμάρι για να αλλάξει και η Ε. βγήκε έξω εκεί που άλλαζε τη φανέλα. Την ώρα που μπήκε μέσα η Ε. έβγαζε τη φανέλα του και γύρισε ο κατηγορούμενος και της είπε "Βγες έξω να αλλάξω". Το θυμάται έντονα αυτό το πράμα. Η Ε. δεν θυμάται τι φορούσε εκείνη τη μέρα. Ανέφερε δε ότι πριν ήταν όλα μια χαρά και με το που βγήκε από το δωμάτιο ήταν αυτό για το δώρο, δεν ανέφερε κάτι άλλο. Πριν μπουν στο δωμάτιο δεν είχαν συζήτηση με το δώρο. Ήταν όλοι μαζί στην κουζίνα πιο πριν. Η συζήτηση έγινε την ώρα που μπήκε μέσα και τον ρώτησε αν της έφερε το δώρο της. Ακολούθως είπε ότι συμφωνεί με το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία στις 10/3/17 (τεκμήριο 14). Αμέσως μετά δε της υποδείχθηκε το σημείο της κατάθεσης της όπου αναφέρει ότι : «Από τη στιγμή που ήρθε η Ε. στο σπίτι, είχε μια συζήτηση για κάποιο δώρο το οποίο ζητούσε από τον παπά της τον Α.» και ερωτήθηκε ποια είναι η αλήθεια. Είπε ότι δεν είχε σχεδόν καθόλου διάστημα από την κουζίνα στο δωμάτιο, δεν μπορούσαν να συζητήσουν πολλά πράγματα, να πει πολλά πράγματα. Εκείνο που εννοούσε εξ' αρχής ήταν τούτο, ότι βγήκε το μωρό και ήταν ο νους του στο δώρο, συνέχεια έλεγε για το δώρο. Δεν είναι μόλις μπήκε της πόρτας που ξεκίνησε για το δώρο. Της τέθηκε ότι είναι πολύ ξεκάθαρη στην κατάθεση της και απάντησε ότι αυτό θυμάται. Περαιτέρω ερωτώμενη είπε ότι αφότου μπήκε η Ελένη στο δωμάτιο του πατέρα της ήταν ανοικτή η πόρτα και δεν έκλεισε καθόλου. Θυμάται ότι τουλάχιστον η μισή ήταν ανοικτή, έβλεπε ξεκάθαρα. Πρέπει να ήταν μισάνοικτη. Στο δωμάτιο άκουσε αυτά που είπε. Το μωρό στο δωμάτιο ήταν 1 ‑ 1,5 λεπτό, μέχρι να μπει βγήκε βασικά. Ως προς τι συζήτηση που είχαν ο κατηγορούμενος με το μωρό είπε ότι χτύπησε η πόρτα, ο κατηγορούμενος είπε του μωρού να μην μπει μέσα, το μωρό άνοιξε την πόρτα και μπήκε και ο παπάς της της λέει "Ε. μου βγες έξω να ντυθώ" και το μωρό του είπε "Μου έφερες το δώρο μου;" και από εκεί ξεκίνησε η συζήτηση. Ο κατηγορούμενος της λέει "βγες έξω", έβγαλε τη φανέλα του, ήταν γυρισμένος προς το ερμάρι και φορούσε άλλη και το μωρό βγήκε έξω τσαντισμένο, δεν έγινε κάτι, της είπε ότι δεν μπόρεσε να της πιάσει και θα της πιάσει αργότερα. Από τη θέση που βρισκόταν έβλεπε εκεί που στέκονταν γιατί στέκονταν κοντά, απλά ήταν γυρισμένος ο κατηγορούμενος στο ερμάρι του. Έβλεπε συνέχεια τον κατηγορούμενο και το μωρό το ίδιο, το οποίο ήταν πίσω του. Ο κατηγορούμενος ήταν συγκεκριμένα αριστερά μπροστά από το ερμάρι και το μωρό πίσω του, μπροστά από το ερμάρι. Το ερμάρι είναι στον τοίχο μόλις μπεις του δωματίου και δεν είναι ενσωματωμένο στον τοίχο. Είναι έπιπλο. Στο βάθος ήταν τα κρεβάτια. Δεν τον είδε καθόλου να πάει μέχρι τα κρεβάτια πιο κάτω ο κατηγορούμενος και μέσα στο δωμάτιο η μόνη συζήτηση που είχε ο κατηγορούμενος και το μωρό ήταν για το δώρο. Δεν είδε τον κατηγορούμενο να θυμώσει, ούτε μίλησε δυνατά ούτε κάτι, να υψώσει τον τόνο της φωνής του. Ανέφερε δε ότι το μωρό ζήτησε το δώρο αρκετές φορές και ο κατηγορούμενος της είπε ότι δεν μπορούσε να της πάρει ή δεν τα κατάφερε, αλλά δεν είναι σίγουρη ακριβώς τι. Η συζήτηση έληξε όταν το μωρό βγήκε έξω και πήγε απευθείας στη γιαγιά της στο σαλόνι. Εκεί ανέφερε το μωρό ότι δεν της έπιασε το δώρο και άρχισε να κλαίει. Πήγε και η ίδια μαζί στο σαλόνι. Όταν βγήκε το μωρό από το δωμάτιο ήταν λίγο τσαντισμένη γιατί άκουσε την απο το δωμάτιο που ύψωσε τον τόνο της φωνής της γιατί την έπιασε το παράπονο για το δώρο. Είπε "Γιατί δεν μου έπιασες;", ρωτούσε, "Γιατί;". Όταν λέει τσαντισμένη εννοεί είχε παράπονο και βγήκε και έκλαιγε αλλά δεν ανέφερε τίποτε. Το μωρό γύρισε και την είδε και πήγε μαζί της γιατί κατάλαβε ότι για το δώρο δεν της άρεσε και το μόνο που έλεγε συνέχεια ήταν ότι "Ο παπάς επερίπαιξεν με πάλε, υποσχέθηκε μου ότι ήταν να μου φέρει δώρο και δεν μου έφερε". Ύστερα από λίγο άρχισε να κλαίει. Στην κατάθεση της συμφώνησε ότι λέει ότι είδε το μωρό που βγήκε έξω από το δωμάτιο και φαινόταν εντάξει. Ήταν εντάξει είπε αλλά είχε στο ύφος της το παράπονο, δεν έκλαιγε κάτι εκείνη τη χρονική στιγμή, έκλαιγε ύστερα όμως. Στη συνέχεια ζητούσε το μωρό να πάει στη μαμά της. Δεν θυμάται όμως ποιος την πήρε στη μάμα της. Πέρασε ώρα που το μωρό έκλαιγε, δεν θυμάται πώς έφυγε. Και το μωρό δεν ανέφερε κάτι. Στο δωμάτιο της μπήκε γιατί καθάριζε από πριν και πήγε για λίγο με τη θεία στην κουζίνα και εκείνη τη χρονική στιγμή αφού πήγε να ξεκινήσει δουλειές πήγε και η ίδια και ήταν με το μωρό και μιλούσαν. Την ώρα που μπήκε στο δωμάτιο καθάριζε και μιλούσε με το μωρό. Συγκεκριμένα έκαμνε τζάμια θυμάται, άλλαζε σεντόνια και έκαμνε και άλλες δουλειές. Όταν γίνονταν όλα αυτά ήταν πριν πάει το μωρό. Όταν το μωρό ήταν με τον Α. όπως είπε και πιο πριν έμεινε και έβλεπε γιατί της είπε να μην μπει και μπήκε και το θεώρησε παράξενο γιατί μπήκε ενώ η Ε. είναι μωρό το οποίο άκουγε. Σε άλλο σημείο ανέφερε ότι ξαναείδε το μωρό να παραπονιέται για δώρο γιατί δεν είχε συχνά δώρα που παπά της, απλά εκείνη τη χρονική στιγμή έκλαιγε. Αν συνέβαινε όμως κάτι πιο σοβαρό θα το έβλεπε από τη στιγμή που ήταν εκεί και δεν θα ερχόταν να σώσει κάποιον που έκαμε κάτι τέτοιο. Αν το έκανε δεν θα ήταν εδώ να τον υπερασπιστεί. Σε υποβολή δε ότι δεν ήρθε να πει την αλήθεια και ότι ήρθε απλά και μόνο για να υποστηρίξει τον κατηγορούμενο, απάντησε ότι δεν έχει καμιά σχέση με τον κατηγορούμενο. Αφού είπε πάλιν ότι το κάπνισμα επιτρεπόταν στην κουζίνα και ότι δεν τον είδε να ανάψει τσιγάρο, είπε περαιτέρω ότι το air condition δεν ανάβει. Δεν τα ανάβουν ποτέ. Τότε της τέθηκε ότι κάνει υπόθεση και απάντησε ότι ήταν ανοιχτά και τα παράθυρα και όλα. Ερωτώμενη δε αν είδε να έπιασε το remote control και πάτησε στο κουμπί και άναψε το air condition, είπε ότι την ώρα που άνοιξε η πόρτα τα παράθυρα ήταν ανοιχτά και εν συνεχεία είπε πως ως συνήθως είναι πάντα κλειστά τα air condition. Ακολούθως ανέφερε ότι μετά το επεισόδιο στο δωμάτιο ο κατηγορούμενος πήγε στο μωρό και συζητούσαν το ίδιο πράγμα για το δώρο, της είπε να μην κλαίει και κόπηκε η κουβέντα για το δώρο εκεί που είπε Ε. ότι θέλει να πάει στη μάμα της και μιλούσε μόνο με τη γιαγιά της λέγοντας ότι έχει παράπονο από τον παπά της. Σε αυτό το διάστημα δεν θυμάται τον κατηγορούμενο να απολογήθηκε στο μωρό του και να πει συγγνώμη Ε. μου. Σε υποβολή ότι όταν μπήκε το μωρό στο δωμάτιο ο κατηγορούμενος δεν φορούσε φανέλα από πάνω και ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω, είπε ότι νομίζει εκείνη την ώρα έβγαλε τη φανέλα αλλά δεν είναι και 100% σίγουρη. Σε περαιτέρω υποβολή ότι δεν έβλεπε τι γινόταν στο δωμάτιο την ώρα που μπήκε το μωρό μέσα, είπε ότι έβλεπε. Και σε περαιτέρω ερωτήσεις είπε ότι η πόρτα του δωματίου του κατηγορούμενου ήταν συρτή και νομίζει άνοιγε δεξιά. Δηλαδή ανοίγοντας την πόρτα κινείται δεξιά. Η πόρτα ήταν μισάνοικτη. Σε άλλο σημείο είπε ότι καθόταν στο κρεβάτι και κρατούσε το τηλέφωνο της και έβλεπε τη μικρή που αντιδρούσε. Έκανε δουλειές και την ώρα που μπήκε στο δωμάτιο όπως είπε το θεώρησε παράξενο και την έκανε να κάτσει και να πιάσει το τηλέφωνο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Μ.Κ.1 Αστ. XXXXX XXXXX Παπαγιάνη Η μάρτυρας αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβη στα πλαίσια διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης, οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί και η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή, με την διευκρίνιση που γίνεται κατωτέρω. Ίσως εκ του περισσού δε να σημειωθεί εδώ πως η αξιοπιστία της δεν έχει αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση με την τελική της αγόρευση. Σε κάποια στιγμή είπε ότι η ίδια παρέλαβε τον φάκελο της υπόθεσης στις 29/01/
24. Αυτό δεν μπορεί βεβαίως να ισχύει λογικά αφού είχε λάβει κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 11/01/17 και προφανώς ο φάκελος ελήφθη πριν την τελευταία αυτή ημερομηνία. Αν αυτό που ήθελε να πει ήταν 09/01/17 και είπε εκ λάθους 29/01/17 δεν το γνωρίζουμε, όμως αυτό εν πάση περιπτώσει δεν αλλάζει οτιδήποτε επί της ουσίας στη μαρτυρία της. Μ.Κ.2 Ε.Κ. Η μάρτυρας αυτή ευθέως αναφέρω ότι έκανε εξαιρετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Παρά την ηλικία της απαντούσε στις ερωτήσεις απλά και άμεσα, με σαφήνεια και φυσικότητα και παρέμεινε σταθερή καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της. Οι απαντήσεις της δε οφείλω να πω ότι έπεισαν το Δικαστήριο ότι η μάρτυρας δεν είχε κανένα απολύτως λόγο να μην πει την αλήθεια, ενώ η υπεράσπιση ουδόλως κατάφερε να κλονίσει την αξιοπιστία της. Γενικότερα κατά την κρίση μου είχα ενώπιον μου μια ειλικρινή μάρτυρα, η οποία κατέθεσε τα πράγματα όπως πραγματικά εξελίχθηκαν και τα έζησε. Σημειώνω επίσης εδώ ότι ενισχυτικό της πιο πάνω κατάληξης μου είναι θεωρώ και το εξής. Έχοντας μελετήσει όσα ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου σφαιρικά και συγκρίνοντας τα μαζί με όσα κατέθεσε στην Αστυνομία και όσα ανέφερε στην ΜΚ4 είναι σαφές ότι η μάρτυρας περιέγραψε στην ουσία το ίδιο ακριβώς περιστατικό, χωρίς διαφορές που να πλήττουν τον πυρήνα των όσων ανέφερε. Τονίζεται δε εδώ και έχει σημασία ν' αναφερθεί ότι στην αστυνομία έδωσε κατάθεση στις 02/08/16, οι συναντήσεις με την ΜΚ4 έγιναν τον Σεπτέμβριο και Οκτώβριο του 2016 και στο Δικαστήριο κατέθεσε στις 10/10/
25. Παρά τη χρονική διαφορά των τριών περιπτώσεων παρέμεινε σταθερή στη θέση της. Παρεμβάλλω πως δεν έχει διαφύγει ότι στη μαρτυρία της είπε πως όταν κατέβασε το παντελόνι ο κατηγορούμενος γύρισε απότομα, βάζοντας το χέρι μπροστά στο πρόσωπο της και είδε τις τρίχες του, ενώ δεν είπε ότι έβαλε το χέρι της μπροστά στην κατάθεση της στην αστυνομία αλλά ούτε στην ΜΚ
26. Τονίζω πως όταν έγινε το επίδικο περιστατικό ήταν 9 ετών και όταν κατέθεσε στο Δικαστήριο ήταν 12 ½ ετών και δεν θεωρώ παράλογο απλά να παρέλειψε μια λεπτομέρεια από προηγούμενες αναφορές της για το περιστατικό. Εν πάση περιπτώσει τούτο σαφώς και δεν συνεπάγεται αναξιοπιστία αφού η ουσία είναι η κοινή πάντοτε θέση της ότι γύρισε απότομα και έφυγε. Επίσης το γεγονός ότι έδωσε περισσότερες λεπτομέρειες στην ΜΚ4 αναφορικά με την περίεργη συμπεριφορά του πατέρα της την επίδικη μέρα εν σχέση με όσα είπε στην κατάθεση της το θεωρώ φυσιολογικό. Το παιδί ήταν μόνο μαζί με την ΜΚ4 κατά τις συνεντεύξεις και προφανώς ένιωθε πιο άνετα εν σχέση με την ημέρα που έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία στην παρουσία αστυνομικού, λειτουργού του γραφείου ευημερίας, καμερών και μικροφώνων. Όμως και πάλιν θα πω εδώ ότι μέσα από τα λεγόμενα στην κατάθεση της ουσιαστικά περιέγραψε την ίδια συμπεριφορά του πατέρα της. Εν πάση περιπτώσει να υπενθυμίσω και έχει σημασία να λεχθεί ότι με βάση την ΜΚ4: «Κατά τη διάρκεια των συναντήσεων με την κλινικό, το συναίσθημα του παιδιού ήταν σύντονο με τις περιγραφές του, οι περιγραφές του ήταν σταθερές, χωρίς σύγχυση και με λογική χρονική ακολουθία.». Από εκεί και πέρα θα πω περαιτέρω εδώ ότι κατά την κρίση μου η μάρτυρας προκύπτει ότι έλεγε αλήθεια και από τα εξής υποστηριχτικά στοιχεία:
27. Παρά το ότι με τη μαρτυρία της κατάγγελλε τον κατηγορούμενο, δεν διαπίστωσα σε κανένα σημείο να δείχνει εχθρική διάθεση απέναντι του ή να υπάρχουν στοιχεία στη μαρτυρία της που να δημιουργούν την εντύπωση ότι μαρτυρούσε εναντίον του επειδή ήθελε να του δημιουργήσει πρόβλημα. Αντίθετα μίλησε με καλά λόγια για τον κατηγορούμενο και τη συμπεριφορά του απέναντι της πριν το περιστατικό και είπε ότι δεν την έδερε ποτέ, ενώ για την καλή σχέση που είχε με τον κατηγορούμενο είπε τόσο στην Αστυνομία (βλ. στο τεκμ.5, σελ.6, την ερώτηση και την απάντηση στην 3η και 4η γραμμή αντίστοιχα πριν το τέλος) όσο και στην ΜΚ4 (βλ. στο τεκμ.13, σελ.4, 4η παρ.). Προκύπτει σαφώς με βάση τις αναφορές της ότι αυτό που την ενόχλησε είναι η συμπεριφορά του στην προκειμένη περίπτωση. Χαρακτηριστικά είπε στη μαρτυρία της ότι το μόνο κακό που της έκανε ήταν αυτό.
28. Απάντησε ευθέως όταν ρωτήθηκε ότι η μάμα της την δέρνει, με τον τρόπο που διευκρίνισε, αλλά και ότι η μάμα της έλεγε άσχημα λόγια και ξιτίμαζε κάποτε τον παπά της δηλ. τον κατηγορούμενο. Γενικότερα η μάρτυρας όταν ερωτάτο κάτι απαντούσε αυθόρμητα και χωρίς κανένα δισταγμό.
29. Τέλος, όταν η ΜΚ2 είπε στην γιαγιά Καραγιάννη τι έγινε και η τελευταία μίλησε τηλεφωνικά με την ΜΚ3, ακολούθως η ΜΚ3 μίλησε με την ΜΚ2 στο τηλέφωνο, πριν πάει σπίτι για να της μιλήσει, και η τελευταία ήταν πολύ υστερική, δεν μπορούσε να μιλήσει, έκλαιγε πάρα πολύ και δεν μπορούσε να βγάλει λέξη από το στόμα της. Παρεμβάλλω πως ανεξάρτητα του ότι η μαρτυρία της ΜΚ3 γίνεται αποδεκτή, σε κάθε περίπτωση τα πιο πάνω δεν έχουν αμφισβητηθεί. Τούτη η συμπεριφορά σαφώς συνάδει με τα αισθήματα θλίψης, λύπης και θυμού που ανέφερε στην κατάθεση της και στην ΜΚ4 ότι ένιωσε για το περιστατικό και τη θέση της εξ' αρχής (όπως είπε και στην ΜΚ3) ότι δεν είναι σωστό αυτό που έκανε ο κατηγορούμενος. Κοντολογίς κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία της. Πριν αφήσω όμως την αξιολόγηση της μάρτυρος αυτής, ανεξάρτητα των πιο πάνω και ίσως εκ του περισσού ν' αναφέρω εδώ και τα εξής. Πρώτον, οι κατ' ισχυρισμό αντιφάσεις της μάρτυρος με βάση την γραπτή αγόρευση της υπεράσπισης, υπ'αρ.2-8, στις σελ.9-10, στην ουσία δεν είναι αντιφάσεις. Στην πραγματικότητα αυτό που γίνεται είναι σύγκριση κάποιων ισχυρισμών της μάρτυρος με ισχυρισμούς που προέβαλε ο κατηγορούμενος και οι μάρτυρες υπεράσπισης, με την υπεράσπιση να θεωρεί δεδομένες τις θέσεις των τελευταίων και άρα, πάντα με βάση το σκεπτικό της υπεράσπισης, απ' αυτό συνεπάγεται ότι υπάρχουν αντιφάσεις. Δεν χρειάζεται βεβαίως ιδιαίτερη ανάλυση για να καταδειχθεί, με κάθε σεβασμό λέω, το λανθασμένο του εν λόγω σκεπτικού. Δεύτερον, είναι δικαίωμα της υπεράσπισης να προβαίνει σε εισήγηση περί αναξιοπιστίας της μάρτυρος. Εκτός όμως του ότι θεωρώ ότι επί της ουσίας η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε, να υπενθυμίσω περαιτέρω εδώ πως κατά την αντεξέταση της ΜΚ3, όταν η τελευταία είπε ότι η ΜΚ2 δεν λέει ψέματα, ο συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε τα εξής : "Δεν λέω ότι λέει ψέματα το μωρό. Δεν το πάω εκεί. Απλά σου υποβάλλω επίσης ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε θα έκανε κάτι για να επηρεάσει αρνητικά την ανήλικη E.". Η θέση τελικά της υπεράσπισης ως προς τη συγκεκριμένη μάρτυρα ποια είναι; Δεν λέει ψέματα ή είναι αναξιόπιστη; Επιπλέον, θα πω εδώ ότι η μάρτυρας αμέσως μετά το περιστατικό μίλησε διαδοχικά στα πρόσωπα που ήταν φυσικό να μιλήσει. Πρώτα δηλαδή στην ΜΥ1, μητέρα του κατηγορούμενου και γιαγιά της, η οποία το αρνείται, και αμέσως μετά που πήγε στο σπίτι της άλλης της γιαγιάς δηλ. της μητέρας της ΜΚ3, το είπε σε αυτήν και την ίδια στιγμή υπήρξε επικοινωνία με την ΜΚ3 και ακολούθως υποβολή του παραπόνου σε αυτήν. Παρεμβάλλω ότι η καταγγελία στην Αστυνομία υποβλήθηκε από την ΜΚ3 αυθημερόν. Θεωρώ αφύσικο δε η μάρτυρας να έκανε παράπονο στον αδελφό του κατηγορούμενου, στην παρουσία του τελευταίου, κατά τη μεταφορά της από το σπίτι της μιας γιαγιάς στο σπίτι της άλλης γιαγιάς. Παρεμβάλλω ότι η αναφορά της Καραγιάννη (γιαγιάς) στην ΜΚ1 - βλ. τεκμ.8 - είναι αποδεκτή. Παρά το γεγονός ότι δεν κλήθηκε η Καραγιάννη για να καταθέσει, εντούτοις ότι ανέφερε στην ΜΚ1 είναι ακριβώς η ουσία, χωρίς λεπτομέρειες, των όσων ισχυρίστηκε η ΜΚ2 από την πρώτη στιγμή και τα οποία μεταφέρθηκαν από την Καραγιάννη και στην ΜΚ3 τηλεφωνικώς και ακολούθως από την ΜΚ2 στην ΜΚ3 δια ζώσης. Ας σημειωθεί δε εδώ ότι η ΜΚ1 δεν αμφισβητήθηκε αναφορικά με τα όσα της λέχθηκαν από την Καραγιάννη, ενώ η υπεράσπιση δεν υπόβαλε οποτεδήποτε πριν το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής αίτημα για να της δοθεί άδεια ν' αντεξετάσει την Καραγιάννη (βλ. άρθρο 26 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9). Με αυτά υπόψη και έχοντας πάντα κατά νουν το άρθρο 10 του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9*, αλλά και όσα αναφέρονται στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης - Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», Β'Έκδοση, των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, σελ.514-522 και τη Νομολογία, θεωρώ πως οι δηλώσεις προς την Καραγιάννη-γιαγιά της και στη ΜΚ3-μητέρα της μπορούν να ληφθούν υπόψη ως άμεσο παράπονο και στην ουσία ως ενισχυτική μαρτυρία της εκδήλωσης της συγκεκριμένης συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο έναντι της ΜΚ
30. -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- *
31. Κάθε Δικαστήριo, εvώπιov τoυ oπoίoυ δικάζεται πρόσωπo τo oπoίo κατηγoρείται για oπoιoδήπoτε πoιvικό αδίκημα, δύvαται vα δεκτεί ως απόδειξη, εκ μέρoυς της κατηγoρίας, τις λεπτoμέρειες oπoιoυδήπoτε παραπόvoυ ή oπoιασδήπoτε δήλωσης πoυ αφoρά τo πoιvικό αδίκημα πoυ γίvεται από τo πρόσωπo επί τoυ oπoίoυ διαπράχτηκε αυτό ή από τo πρόσωπo πoυ έχει τηv ευθύvη oπoιασδήπoτε περιoυσίας κατά της oπoίας διαπράχτηκε τo πoιvικό αδίκημα και τo oπoίo ήταv παρόv όταv διαπράχτηκε τo πoιvικό αδίκημα: Νoείται ότι oι λεπτoμέρειες oπoιoυδήπoτε τέτoιoυ παραπόvoυ ή δήλωσης δεv είvαι δεκτές, όταv πρoσάγovται εκ μέρoυς της κατηγoρίας, εκτός αv φαίvεται στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ δικάζεται o κατηγoρoύμεvoς, ότι τo παράπovo ή δήλωση έγιvε, αφoύ λήφθηκαv υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης, αμέσως μετά τη διάπραξη τoυ πoιvικoύ αδικήματoς, και πρoς τo πρώτo πρόσωπo πρoς τo oπoίo ή τα πρώτα πρόσωπα πρoς τα oπoία τo πρόσωπo τo oπoίo πρoέβηκε στo παράπovo ή τη δήλωση, μίλησε μετά τη διάπραξη τoυ πoιvικoύ αδικήματoς, ή πρoς τo πρόσωπo πρoς τo oπoίo ή πρoς τα πρόσωπα πρoς τα oπoία τo Δικαστήριo φρovεί ότι ήταv φυσικό vα πρoβεί σε παράπovo ή δήλωση σε σχέση με τo πoιvικό αδίκημα. Μ.Κ.3 Μ.Κ. Εξ' αρχής αναφέρω ότι βεβαίως η μη ύπαρξη καλών σχέσεων της μάρτυρος με τον κατηγορούμενο και οι διαφορές τους, για θέματα γονικής μέριμνας αντιλαμβάνομαι της ΜΚ2, έθεσαν σε εγρήγορση το Δικαστήριο. Όμως έχοντας παρακολουθήσει με προσοχή τη μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις της αναφέρω πως αυτή μου έχει κάνει πολύ καλή εντύπωση. Έχει δώσει άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν και κατέθεσε ότι γνώριζε και ότι περιήλθε στην αντίληψη της, χωρίς υπερβολές ή προσπάθεια ν' αποκρύψει οτιδήποτε. Θεωρώ δε πως η αξιοπιστία της ουδόλως κλονίστηκε εκ της αντεξέτασης της. Κατά την κρίση μου ήταν ειλικρινής και κατέθεσε την αλήθεια. Στο σημείο αυτό αναφέρω πως είναι γεγονός ότι σε κάποια στιγμή στην αντεξέταση της είπε πως επέμενε στην τιμωρία του κατηγορούμενου και με άλλες υποθέσεις. Όμως αυτό από μόνο του δεν μπορεί να αποδώσει αλλότρια κίνητρα στην μάρτυρα για την παρούσα. Εξάλλου δεν μπορεί να παραβλεφθεί ότι απάντησε αυθόρμητα αυτό το πράγμα, λέγοντας περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος τους απειλούσε, έχουν ασφαλιστικά μέτρα και έκανε πάρα πολλά πράγματα. Σημειώνω δε ότι ο συνήγορος της υπεράσπισης αμέσως μετά είπε ότι εκείνη είναι άλλη υπόθεση, προφανώς μη θέλοντας να δώσει συνέχεια. Άρα δεν μπορεί τώρα στην αγόρευση του, απομονώνοντας την πιο πάνω αναφορά της μάρτυρος, να της αποδίδει αλλότρια κίνητρα. Ως προς την παραδοχή της ότι σε κάποια στιγμή στο παρελθόν είχε αναφέρει παρουσία δικηγόρων και του κατηγορούμενου ότι αν της δώσει πλήρη επιμέλεια θα απέσυρε την παρούσα έχει δώσει εξήγηση γιατί είχε προτείνει αυτό το πράγμα. Όμως σε κάθε περίπτωση δεν σημαίνει ότι αυτή της η πρόταση, που σε μια δεδομένη στιγμή σκέφτηκε ότι εξυπηρετεί το συμφέρον και του παιδιού, συνεπάγεται αλλότρια κίνητρα από μέρους της ή ότι δεν συνέβησαν όσα ανέφερε η ΜΚ2, της οποίας η μαρτυρία όπως φαίνεται πιο πάνω είναι συντριπτική ως προς τι ακριβώς έχει συμβεί. Επίσης είναι γεγονός ότι από την κατάθεση της συνάγεται ότι ο κατηγορούμενος οδήγησε το παιδί στο δωμάτιο λέγοντας της ακριβώς ότι έχει το δώρο της στο δωμάτιο και αυτό είναι που αναφέρει η ΜΚ4 στην έκθεση της (βλ. σελ.2, σημείο 3), επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά όσα ανέφερε η ΜΚ3 στην καταγγελία της. Η ΜΚ2 αυτό που αναφέρει είναι ότι από μόνη της πήγε στο δωμάτιο για να ρωτήσει για το δώρο της. Με αυτά υπόψη ευθέως αναφέρω πως το γεγονός ότι η μάρτυρας έτσι αντιλήφθηκε τα λεγόμενα της ΜΚ2 σε καμία περίπτωση δεν της προσδίδουν αναξιοπιστία. Εξάλλου η ουσία έγκειται στο ότι εντός του δωματίου, που είναι αποδεκτό ότι η ΜΚ2 σε κάποια στιγμή μπήκε, ο κατηγορούμενος προέβη στην πράξη που ανέφερε η ΜΚ
32. Συναφώς η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Μ.Κ.4 Μ.Κ. Δεν έχουν αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση καθ' οιονδήποτε στάδιο τα προσόντα της μάρτυρος. Εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο κρίνει ότι πρόκειται για εμπειρογνώμονα σε θέματα κλινικής ψυχολογίας. O τρόπος προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων έχει καθοριστεί από την νομολογία. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να το καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1 (Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner

(1975)1 All. E.R. 70 και Χ' Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Η συγκεκριμένη μάρτυρας σημειώνω ότι έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και δέχομαι το περιεχόμενο της έκθεσης της και τη μαρτυρία της γενικότερα. Εξάλλου αξίζει να σημειωθεί ότι η Υπεράσπιση πλην συγκεκριμένου σημείου ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητήσει με την αντεξέταση της το περιεχόμενο της έκθεσης της, ούτε και εισηγείται με την τελική της αγόρευση ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας είναι αναξιόπιστη για οποιοδήποτε λόγο. Ως προς την αναφορά στην έκθεση για πιθανή χρήση ουσιών από τον κατηγορούμενο, που εδώ εστίασε θα έλεγα περισσότερο η υπεράσπιση κατά την αντεξέταση, σημειώνω βεβαίως την αναφορά της ότι δεν έχει κάποια επιστημονική απόδειξη για τούτο και ότι η ίδια όσα γνωρίζει προέρχονται από την εξιστόρηση του περιστατικού από το παιδί και την παράξενη συμπεριφορά του κατηγορούμενου που της περιέγραψε. Κατηγορούμενος Ευθέως αναφέρω πως μου έκανε πολύ κακή εντύπωση σαν μάρτυρας. Ήταν διστακτικός στις απαντήσεις του και σκεφτόταν πριν απαντήσει, ενώ σημειώνω ότι το Δικαστήριο παρατήρησε ότι σε κάποιες ερωτήσεις κοίταζε επίμονα τον δικηγόρο του, επιζητώντας αντιλήφθηκα κάποια βοήθεια στις απαντήσεις του. Τούτο παρεμβάλλω είναι κάτι που έγινε επανειλημμένα και ανάγκασε το Δικαστήριο να το σημειώσει στα πρακτικά σαν ένα γεγονός. Επίσης σε διάφορες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, άνευ αποχρώντος λόγου και θέλοντας απλά να τις αποφύγει, έλεγε πως δεν θέλει να απαντήσει. Από εκεί και πέρα η μαρτυρία του χαρακτηριζόταν από αντιφάσεις, εν σχέση και με τη μαρτυρία των μαρτύρων υπεράσπισης που παρουσίασε, έλλειψη λογικής, σύγχυση, γενικότητα και αοριστία. Η υπεράσπιση δε του κατηγορούμενου γενικότερα κρίνεται ως αναξιόπιστη. Πιο συγκεκριμένα:

1. Ο κατηγορούμενος αρνήθηκε ότι συναντήθηκε με την ΜΚ3 τον Μάιο του 2017 και ότι της ανέφερε ότι έκανε ένα μεγάλο λάθος, μια μεγάλη μαλακία με το θέμα της ΜΚ
2. Όμως μέσω του συνηγόρου του, με δεδομένη τη συνάντηση τους και όσα της ανέφερε, υποβλήθηκε στην ΜΚ3 ότι «o ίδιος αναφέρει ότι το μεγάλο λάθος που έκανε ήταν ότι, είναι υποβολή αυτή, ήταν ότι αφού έμαθε ότι το μωρό δεν ήταν δικό του συνέχισε να ήταν μαζί σας και σας παντρεύτηκε». Η υπεράσπιση δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ ισχυρίστηκε ότι ο κατηγορούμενος λέγοντας αυτά εννοούσε κάτι άλλο και δεν αναγνώρισε το λάθος του στη συμπεριφορά του έναντι του μωρού του που αφορά η παρούσα υπόθεση. Με αυτά υπόψη και ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου, θεωρώ πως μόνον αναξιοπιστία προκύπτει για τον κατηγορούμενο και την υπεράσπιση.
3. Όμως αναξιοπιστία προκύπτει και για επιπρόσθετο λόγο. Σωρεία ουσιαστικών ισχυρισμών και θέσεων που πρόβαλε στη μαρτυρία του ο κατηγορούμενος δεν υποβλήθηκαν στους ΜΚ για σχολιασμό. Συγκεκριμένα: - Ο κατηγορούμενος είπε ότι το μωρό εκείνη τη μέρα ήταν παράξενο, κουρασμένο και ζητούσε επίμονα να της κάνει δώρο. Επίσης ότι της είπε ότι θα πάει να ντυθεί και να πάνε να πάρουν δώρο και να πάνε στο Luna Park. Ακόμη ότι όταν την πήρε με τον αδελφό του πίσω στο σπίτι την αγκάλιασε και την φίλησε, της είπε θα την πάρει το Σάββατο και του είπε «εντάξει παπάκι μου», ενώ όταν μπήκαν προηγουμένως στο αυτοκίνητο ήταν μια χαρά. Αυτά όλα τα πράγματα ήταν πολύ σημαντικό όμως να υποβληθούν στην ΜΚ2 για να ακουστεί και η δική της θέση και το Δικαστήριο αξιολογώντας τις εκατέρωθεν εκδοχές να μπορέσει να καταλήξει στην αλήθεια. - Επίσης δεν υποβλήθηκε ποτέ στην ΜΚ2 ότι όταν μπήκε στο δωμάτιο της είπε επανειλημμένα να βγει έξω και δεν βγήκε, ως ήταν δηλαδή η θέση του. Αντίθετα όταν η ΜΚ2 ερωτήθηκε αν ο κατηγορούμενος της είπε να βγει έξω γιατί ήθελε να αλλάξει ρούχα ήταν τόσο κοφτό και ξεκάθαρο το όχι που είπε ώστε δεν άφησε περιθώρια για οτιδήποτε περαιτέρω. Ας σημειωθεί ότι ο συνήγορος υπεράσπισης μετά το όχι της δεν της έθεσε οτιδήποτε άλλο σχετικά με αυτό το θέμα. - Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι όταν έβγαλε τη φανέλα του, έκανε μια κίνηση με το παντελόνι του ήτοι έπιασε το πάνω μέρος στο σημείο που είναι η ζώνη και το τράβηξε. Αυτό όχι μόνον δεν υποβλήθηκε στην ΜΚ2 αλλά πρώτη φορά τέθηκε από τον κατηγορούμενο αφού δεν ανέφερε κάτι τέτοιο στην κατάθεση του. Αντίθετα η θέση του στην κατάθεση του ήταν ότι έβγαλε τη φανέλα και δεν έκανε οτιδήποτε άλλο. Τούτη η θέση δε προβλήθηκε αντιλήφθηκα εκ των υστέρων στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας του να δικαιολογήσει την πράξη του την επίδικη μέρα και να αποδώσει τα λεγόμενα του παιδιού σε σύγχυση. Όμως η ΜΚ2 ξεκάθαρα είπε ότι ο κατηγορούμενος κατέβασε το παντελόνι του και είδε τις τρίχες του στο σημείο πάνω από το γεννητικό όργανο και καμία σύγχυση δεν χωρεί σε αυτό που ξεκάθαρα είδε και ακολούθως είπε. - Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι η ΜΚ2 λόγω του προβλήματος που αντιμετωπίζει εκ γενετής (παραδεκτό) έχει ξεσπάσματα και κλαίει χωρίς λόγο. Επίσης είπε ότι εκείνη τη μέρα το μωρό ήταν κουρασμένο, παράξενο και ιδιότροπο. Ήταν όμως θεωρώ πολύ σημαντικό να τεθούν στην ΜΚ2 αυτά τα πράγματα για να ακουστεί η θέση της, όπως επίσης έπρεπε να τεθούν στην ΜΚ
4. Παρεμβάλλω ότι στην ΜΚ3 ετέθη απλά ότι σύμφωνα με την κατάθεση της μητέρας του κατηγορούμενου (ΜΥ1) η ΜΚ2 είχε τέτοια ξεσπάσματα συμπεριφοράς, με την ΜΚ3 να απαντά ότι «δεν είχε ποτέ έτσι ξεσπάσματα να πει έτσι σοβαρές κουβέντες». Το θέμα έμεινε μέχρι εκεί και τίποτε άλλο δεν της τέθηκε. Η σημασία δε των πιο πάνω, συνεχίζω, είναι προφανής αφού μέσω των όσων ανέφερε ο κατηγορούμενος προσπάθησε να δικαιολογήσει την αναστάτωση και το κλάμα του παιδιού μετά το επίδικο περιστατικό. - Ακόμη, στη μαρτυρία του απέδωσε για πρώτη φορά τη συμπεριφορά της ΜΚ2 εκείνη τη μέρα ούτε λίγο ούτε πολύ σε παραξενιές του τελευταίου καιρού και αλλαγές στη συμπεριφορά της, σε βαθμό που όπως είπε δεν την αναγνώριζε, και μάλιστα από όταν η ΜΚ3 είπε σε κοινούς φίλους ότι θα τον καταστρέψει, αν και πότε ήταν αυτό δεν γνωρίζουμε. Κάτι το οποίο δεν τέθηκε ούτε στην ΜΚ2 αλλά ούτε και στην ΜΚ3 για σχολιασμό. - Ο κατηγορούμενος στην κυρίως εξέταση του είπε ότι η μάνα του (ΜΥ1) ήταν στον διάδρομο και την άκουσε να ρωτά την ΜΚ2 τι έγινε όταν η τελευταία έφυγε από το δωμάτιο, ενώ η Χλόη (ΜΥ1) ήταν στο απέναντι δωμάτιο. Ουδέποτε όμως υποβλήθηκε οτιδήποτε από τα πιο πάνω στην ΜΚ2 για σχολιασμό. Για την ΜΥ1 σημειώνω η ΜΚ2 ήταν ξεκάθαρη ότι δεν ήταν στο απέναντι δωμάτιο αλλά στην κουζίνα ή την αυλή και δεν αμφισβητήθηκε. Σε αυτά τα σημεία όμως θα επανέλθω κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων υπεράσπισης. - Ουδέποτε υποβλήθηκε στην ΜΚ2 ότι εκείνη τη μέρα ο κατηγορούμενος φορούσε κοντό παντελόνι με ράμμα ή ότι ενώ μιλούσαν στο δωμάτιο αυτός δεν άναψε το κλιματιστικό και δεν κάπνιζε τσιγάρο. Ούτε ερωτήθηκε ή της υποβλήθηκε ότι οι τρίχες που είδε το παιδί δεν ήταν πάνω από το γεννητικό όργανο αλλά στην κοιλιά του κατηγορούμενου. Αντίθετα η μαρτυρία της ΜΚ2 ότι φορούσε μακρύ παντελόνι μπλε με κουμπί, είχε ανάψει το κλιματιστικό και κάπνιζε τσιγάρο και ότι είδε τις τρίχες στην περιοχή πάνω από το γεννητικό όργανο του κατηγορούμενου παρέμεινε αναντίλεκτη. Είναι προφανές θεωρώ ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί είναι ουσιώδεις και θα έπρεπε να υποβληθούν στην βασική μάρτυρα κατηγορίας, ΜΚ2, ή και στην ΜΚ3 ανάλογα για να τους σχολιάσουν. Η πλευρά του κατηγορούμενου είχε υποχρέωση θεωρώ αυτά τα ουσιώδη θέματα να τα θέσει στις ΜΚ για να δώσουν τις απαντήσεις τους και να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις και να καταλήξει στην αλήθεια. Στην υπόθεση Tekinder Pal. ν Δημοκρατίας

(2010)2 ΑΑΔ 551, αναφέρθηκαν τα εξής: « Είναι γνωστή η νομική θεώρηση του θέματος. Η υπεράσπιση οφείλει να θέσει τα ζητήματα που έχει κατά νουν στους μάρτυρες κατηγορίας ώστε να έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν δεόντως. Ο κανόνας δεν διαφοροποιείται μεταξύ αστικών και ποινικών υποθέσεων. Η κλασσική τοποθέτηση επί του θέματος αφορούσε το αστικό δίκαιο. Έτσι στην Adidas Sportshunfabriken Adi Dassier KG v The Jonitexo Ltd

(1087)1 CLR 383, λέχθηκε ακριβώς ότι στο επίκεντρο του αντιπαραθετικού συστήματος δικαιοσύνης, πρέπει να τίθεται η θέση της υπεράσπισης στους μάρτυρες του ενάγοντος, το δε Δικαστήριο στην απουσία ικανής δικαιολογίας ως προς το λόγο της παράλειψης, δικαιούται να αγνοήσει την μονομερώς τεθείσα εκδοχή που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων. Το πώς θα ενεργήσει το Δικαστήριο εξαρτάται βεβαίως και από το ουσιώδες ή μη του παραλειφθέντος ισχυρισμού. Σχετική είναι και η υπόθεση Βάσος Τάκη ν Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ

1. Σημαντική στο θέμα ήταν η προβληθείσα υπεράσπιση περί κακοποίησης του εφεσείοντα. Η θέση αυτή προβλήθηκε όμως για πρώτη φορά κατά την αντεξέταση του εφεσείοντα στις 18.9.09, ενώ κατά τη συνέχιση της κυρίως εξέτασης του Δαμιανού Χατζηχριστοφή, ΜΚ5 στις 27.3.2009, μετά το πέρας της διαδικασίας της δίκης εντός δίκης, η ανακριτική κατάθεση του εφεσείοντα κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6, χωρίς καμιά ένσταση, στη δε συνοπτική αντεξέταση του, ουδέν τέθηκε από την υπεράσπιση. Ορθά επομένως το Κακουργιοδικείο αναφέρθηκε στο σημείο αυτό ως πλήττον την αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής των εφεσειόντων. ..» Εφαρμόζοντας συνεπώς την πιο πάνω αρχή και στη δική μας περίπτωση, κρίνω ακριβώς ότι η εκ των υστέρων προβολή των πιο πάνω ουσιωδών ισχυρισμών, δεν είναι αποδεκτή. Συνεπώς η σχετική μαρτυρία που αφορά τα πιο πάνω σημεία, ούτως ή άλλως δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή, ενώ περαιτέρω κρίνω ότι η αξιοπιστία της γενικότερης εκδοχής της Υπεράσπισης έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, ακριβώς με την μη προβολή εξ' αρχής καθαρών θέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου. Παραπέμπω επίσης σχετικά στο σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελίδες 720 - 723.»
2. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, τα οποία βεβαίως οδηγούν την υπεράσπιση σε κατάρρευση ούτως ή άλλως, αναφέρω περαιτέρω και τα εξής. - Βασική θέση του κατηγορούμενου ήταν πως η ΜΚ2 είναι «δηλητηριασμένη» από τη ΜΚ3-μητέρα της, η οποία θέλει να τον εκδικηθεί και να του κάνει κακό. Όσα ανέφερε όμως για να στηρίξει την τελευταία αυτή του θέση δεν μπορούν παρά να χαρακτηριστούν γενικά, αόριστα και αντιφατικά. Για παράδειγμα λέει στην κατάθεση του ότι τον απείλησε πολλές φορές στο παρελθόν όσο και την μητέρα του ότι θα τον καταστρέψει. Στην μαρτυρία του αυτό που είπε σε αντίθεση με ότι λέει στην κατάθεση του είναι ότι η ΜΚ3 είπε σε κοινούς φίλους ότι θα τον καταστρέψει, ενώ ας σημειωθεί τίποτε συγκεκριμένο δεν ανέφερε για απειλές προς τον ίδιο. Παρεμβάλλω πως ούτε κάποιο όνομα κοινού φίλου ανέφερε ή πότε και κάτω από ποιες συνθήκες η ΜΚ3 εκστόμισε απειλές για τον ίδιο. Επίσης η μητέρα του (ΜΥ1) στη δική της μαρτυρία δεν υποστήριξε ποτέ ότι η ΜΚ3 είπε ποτέ στην ίδια κάτι τέτοιο. Εν πάση περιπτώσει ευθέως αναφέρω πως τίποτε δεν έχει προκύψει που να δείχνει ότι η ΜΚ2 έχει «δηλητηριαστεί» από τη ΜΚ3 και στην προκειμένη είπε πράγματα που δεν ισχύουν. - Ας σημειωθεί εδώ ότι ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της προσπάθειας του να πείσει για τα πιο πάνω έπεσε σε αντιφάσεις, αφού προφανώς δεν έλεγε την αλήθεια. Συγκεκριμένα, ενώ μίλησε για μια άψογη σχέση με την ΜΚ2 και είπε περαιτέρω ότι η ΜΚ2 έχει αυτού του είδους τα ξεσπάσματα και κλαίει ένεκα του προβλήματος που έχει εκ γενετής, όπως έκανε εκείνη τη μέρα δηλαδή, σε άλλο σημείο είπε ότι δεν ξέρει που να αποδώσει τη συμπεριφορά της εκείνη τη μέρα και ότι δεν την ξέρει καλά και το μωρό ήταν επηρεασμένο από το σπίτι. Στη συνέχεια δε σημειώνω ότι απέδωσε για πρώτη φορά τη συμπεριφορά της εκείνη τη μέρα σε παραξενιές του τελευταίου καιρού και αλλαγές στη συμπεριφορά της, σε βαθμό που όπως είπε δεν την αναγνώριζε, και μάλιστα από όταν η ΜΚ3 είπε σε κοινούς φίλους ότι θα τον καταστρέψει, αν και πότε ήταν αυτό δεν γνωρίζουμε. Όπως ανέφερα σε άλλο σημείο ούτε στην ΜΚ2 αλλά ούτε και στην ΜΚ3 υποβλήθηκε οτιδήποτε περί αλλαγής της συμπεριφοράς της τον τελευταίο καιρό. Εν πάση περιπτώσει ποια είναι ακριβώς η θέση του δεν έχει γίνει αντιληπτό αλλά σίγουρα δεν έχει πείσει. Παρεμβάλλω δε εδώ ότι η περιγραφή που έδωσε η ΜΥ2 για την ΜΚ2 ήτοι πρόσχαρη, μιλούσε πάντα, έκανε λογικές κουβέντες, είχαν μια νοητή συνέπεια οι κουβέντες της και δεν θυμάται καμιά φορά να έχει πει κάτι εξωπραγματικό και φανταστικό που να της προκαλέσει έκπληξη, σε συνδυασμό με το ότι τίποτε παράξενο ή περίεργο δεν ανέφερε πως διαπίστωσε για την ΜΚ2 τη συγκεκριμένη μέρα, προφανώς ανατρέπει τόσο τη γενικότερη εικόνα που έδωσε ο κατηγορούμενος για την ΜΚ2 όσο και όσα είπε για τη συμπεριφορά της την επίδικη μέρα. Θα πρόσθετα επίσης εδώ προκειμένου να καταδειχθούν οι μη λογικές θέσεις του κατηγορούμενου αλλά και η απεγνωσμένη προσπάθεια του να πείσει ότι στην παρούσα υπόθεση έχει στοχοποιηθεί από την ΜΚ3, ότι ακόμη και τις αναφορές της ΜΚ2 ότι κάπνιζε στο δωμάτιο και ότι άναψε το κλιματιστικό τις χαρακτήρισε ως ψέματα, αν και η ΜΚ2 επαναλαμβάνω και εδώ δεν αμφισβητήθηκε αναφορικά με τους συγκεκριμένους ισχυρισμούς της, και είπε ότι το μωρό είχε «δηλητηριασμένη» σκέψη. Τώρα τι κακό θα μπορούσε να του κάνει το μωρό λέγοντας τα πιο πάνω μόνον ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να εξηγήσει, αλλά όταν ερωτήθηκε συγκεκριμένα στην αντεξέταση του να δώσει τέτοια εξήγηση είπε ότι δεν θέλει να απαντήσει. - Σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι την προηγούμενη δικάσιμο που μαρτύρησε η ΜΚ2, όταν η τελευταία βγήκε έξω έκατσε με την αδελφή του κατηγορούμενου και τον ξάδελφο του και είπε στην θεία της ότι δεν φταίει που ήρθε στο δικαστήριο. Όσα αναφέρει βεβαίως ο κατηγορούμενος εδώ δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά ως γενικά και αόριστα. Εν πάση περιπτώσει η υπεράσπιση ουδέποτε έδωσε εξήγηση γιατί δεν κάλεσε ως μάρτυρα οιονδήποτε εκ των αναφερόμενων προσώπων να το επιβεβαιώσει. Επίσης θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος είχε κάθε λόγο, στα πλαίσια της γενικότερης προσπάθειας του να πείσει ότι η ΜΚ2 καθοδηγείται από τη μητέρα της-ΜΚ3, να πει οτιδήποτε χρειάζεται. Μόνον αν έρχονταν στο Δικαστήριο τα εν λόγω πρόσωπα ή οιονδήποτε εξ αυτών και κατέθεταν για να μπορέσει να αξιολογηθεί η μαρτυρία τους από το Δικαστήριο θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός ο εν λόγω ισχυρισμός. - Στη μαρτυρία του είπε ότι η ΜΚ2 στο δωμάτιο ήταν επίμονη και ζητούσε το δώρο της και δεν εκδήλωσε άλλη συμπεριφορά, ενώ στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανέφερε πως όταν έβγαλε τη φανέλα του και χωρίς να της πει οτιδήποτε η ΜΚ2 άρχισε να φωνάζει και έφυγε από το δωμάτιο. Όταν τέθηκε προ της αντίφασης στην αντεξέταση του είπε ότι φώναζε έξω όταν την ρώτησε η μάνα του, ότι η κατάθεση του πάρθηκε 6 μήνες μετά και μπορεί να έκανε λάθος και ότι το μωρό δεν εκδήλωσε κάποια ιδιαίτερη συμπεριφορά ή ενόχληση πριν φύγει από το δωμάτιο. Σε άλλο σημείο είπε πως όταν ανέφερε στην κατάθεση του ότι φώναζε εννοούσε ότι παραπονιόταν. Θεωρώ πως οι αντιφάσεις και η όλη σύγχυση στη μαρτυρία του έχουν να κάνουν με την προσπάθεια του να αποσυνδέσει την όποια αναστάτωση της ΜΚ2 και την αντίδραση της μόλις εκδήλωσε τη συγκεκριμένη συμπεριφορά που περιέγραψε η ΜΚ2 και η τελευταία έφυγε από το δωμάτιο. Σε κάθε περίπτωση αναφέρω πως ο κατηγορούμενος δεν με έπεισε. Εν κατακλείδι, με βάση όσα αναφέρθηκαν, δεν μπορώ να αποδεχτώ τη μαρτυρία του κατηγορούμενου η οποία κρίνεται ως παντελώς αναξιόπιστη. Μ.Υ.1 Θ.Κ. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι η συγκεκριμένη μάρτυρας κατέθεσε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο-γιό της και ότι στα πλαίσια αυτά είπε ψέματα. Αυτή ήταν και η εντύπωση που αποκόμισα σημειώνω για τη μάρτυρα βλέποντας την να καταθέτει ενώπιον του Δικαστηρίου. Εν πάση περιπτώσει και εδώ υπάρχουν συγκεκριμένοι ισχυρισμοί που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ως εκ της μη υποβολής τους στους ΜΚ για σχολιασμό και συναφώς προκύπτει αναξιοπιστία της υπεράσπισης. Πιο συγκεκριμένα:
3. Η μάρτυρας υποστήριξε ότι τη στιγμή που μπήκε η ΜΚ2 στο δωμάτιο του κατηγορούμενου αυτή βρισκόταν στο διάδρομο και άκουσε τον κατηγορούμενο να ρωτά την ΜΚ2 αν θα μείνει στο δωμάτιο γιατί θα ξεντυθεί και η τελευταία αρνήθηκε και είπε θα μείνει. Δεν άκουσε τον κατηγορούμενο να λέει «έτο δώρο σου». Επίσης στην αντεξέταση της είπε περαιτέρω ότι έβλεπε μέσα στο δωμάτιο τον κατηγορούμενο και την ΜΚ
4. Είναι σαφές όμως ότι η μάρτυρας έλεγε ψέματα από την αρχή μέχρι το τέλος. Από την περιγραφή που δόθηκε για το που βρίσκονταν τα δωμάτια εν σχέση με το διάδρομο, στον οποίο υποτίθεται βρισκόταν τη δεδομένη στιγμή, είναι σαφές ότι δεν θα άκουε μόνον όσα λέγονταν στο δωμάτιο αλλά θα έβλεπε. Στην κατάθεση της όμως δεν ανέφερε κάτι τέτοιο και ισχυρίστηκε ότι ήταν στο διάδρομο και άκουσε τα πιο πάνω. Η πρόθεση της θεωρώ όταν έλεγε αυτό το πράγμα ήταν απλά να βοηθήσει τον γιό της, ενώ με την προσθήκη που αποφάσισε να κάνει στην αντεξέταση της, 2 χρόνια και 2 μήνες περίπου μετά την κατάθεση της, λέγοντας δηλαδή ότι έβλεπε κιόλας, θεώρησε ότι το πετυχαίνει καλύτερα ή εν πάση περιπτώσει έτσι της ζητήθηκε να πει. Παρεμβάλλω εν πάση περιπτώσει ότι κατά την κρίση μου αν πράγματι ήταν εκεί και έβλεπε θα το έλεγε στην κατάθεση της. Σε κάθε περίπτωση να πω ότι ως προς την παρουσία της στον διάδρομο η μάρτυρας διαψεύδεται από άλλη μαρτυρία της υπεράσπισης ήτοι αυτή της ΜΥ
5. Προσθέτω επίσης ότι αν πράγματι ήταν εκεί και έβλεπε όπως ισχυρίστηκε, θα έβλεπε προφανώς τον κατηγορούμενο να βγάζει τη φανέλα του και δεν θα επέμενε ότι δεν την έβγαλε και συνέχισε να είναι με τη φανέλα ακόμη και μετά που επέστρεψε με την ΜΚ2 στο δωμάτιο ή θα έβλεπε την κίνηση του κατηγορούμενου να τραβήξει το παντελόνι του όπως ο τελευταίος ανέφερε. Από εκεί και πέρα να λεχθεί ότι τίποτε από τα πιο πάνω δεν υποβλήθηκε στην ΜΚ2 για να πει τη θέση της. Επρόκειτο θεωρώ για πολύ ουσιαστικούς ισχυρισμούς και το Δικαστήριο ήθελε να ακούσει τι έχει να πει η ΜΚ2 εν σχέση με αυτούς.
6. Το γεγονός όμως ότι έλεγε ψέματα για να βοηθήσει τον γιό της στην υπόθεση που αντιμετωπίζει προκύπτει θεωρώ και εκ της αναφοράς της και της επιμονής της ότι ο κατηγορούμενος δεν έβγαλε τη φανέλα του, ενώ και όταν επέστρεψε το μωρό πίσω στο δωμάτιο μετά που βγήκε κλαμένο όπως είπε φορούσε τη φανέλα του. Μάλιστα έφτασε στα πλαίσια της προσπάθειας της αυτής να δηλώνει πως ο κατηγορούμενος συνήθως δεν ξεντύνεται μπροστά από κανέναν. Όμως διαπιστώνω ότι η μάρτυρας ήθελε κατά την κρίση μου να αποφύγει να πει οτιδήποτε θεωρούσε ότι ίσως επηρεάσει αρνητικά την υπόθεση του κατηγορούμενου, γνωρίζοντας βεβαία τι αντιμετωπίζει. Και αυτό είναι ξεκάθαρο αφού ο ίδιος ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε πως όταν ήταν η ΜΚ2 στο δωμάτιο έβγαλε τη φανέλα του και έμεινε γυμνός από τη μέση και πάνω, ενώ έγινε αντιληπτό από όσα αυτός ανέφερε ότι το θεωρούσε κάτι φυσιολογικό και όχι κάτι κακό (όπως όταν πάς στη θάλασσα είπε).
7. Διέκρινα όμως και ότι ψευδόταν στο σημείο που ρωτήθηκε για την αναφορά στην κατάθεση της ότι «Σε κάποια στιγμή βγήκε από το δωμάτιο η Ε. και φαινόταν κάπως τρομαγμένη, αναστατωμένη». Στα πλαίσια θεωρώ της ίδιας προσπάθειας της να βοηθήσει τον κατηγορούμενο αφού η εν λόγω αναφορά της προφανώς θα μπορούσε να συνδεθεί με κάτι που έζησε το παιδί την στιγμή εκείνη στο δωμάτιο, άρχισε να λέει ότι μέσα στις ιδιοτροπίες της είναι και το τρόμαγμα ή η τρομοκρατία όπως η ίδια είπε σε άλλα σημεία, είναι λάθος της που δεν το ανέφερε προηγουμένως και ότι κλάμα, ιδιοτροπία και τρόμος πάνε μαζί. Ουδόλως έπεισε όμως η μάρτυρας με όσα συγκεχυμένα ανέφερε, ενώ να προσθέσω πως ουδέποτε ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο. Επίσης να προσθέσω πως δεν υποβλήθηκε ποτέ κάτι σχετικό είτε στην ΜΚ2 είτε στην ΜΚ3 για να πουν τη θέση τους και να μπορέσει το Δικαστήριο αξιολογώντας τη μαρτυρία να διαπιστώσει πως αντιδρούσε, αν το έκανε, η ΜΚ2 σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ή συνήθως. Και το ίδιο ισχύει βεβαίως για την αναφορά της πως όταν η Ελένη κλαψουρίζει, ιδιοτροπιάζει και νιώθει τρομαγμό είναι σαν να πνίγεται και δεν μπορεί να μιλήσει, κάτι που εν πάση περιπτώσει θεωρώ πως έθεσε προκειμένου να αποφύγει το γεγονός ότι η ΜΚ2 της είπε ακριβώς τι έγινε. Ας σημειωθεί ότι ουδέποτε ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε κάτι τέτοιο, ούτε υποστηρίζεται η θέση της με βάση όσα αναφέρθηκαν από την ΜΥ
8. Επίσης να πω εδώ ότι η αναφορά της ΜΚ2 ότι είπε στην ΜΥ1-γιαγιά της και δεν την πίστεψε αλλά και ότι η τελευταία της είχε αναφέρει όταν μίλησε με τον κατηγορούμενο ότι αυτός «επονούσε το ... τζείνο» (δηλ. το γεννητικό του όργανο - βλ. την οπτικογραφημένη κατάθεση τεκμ.10, μεταξύ 7:30-7:37, όπου ακριβώς η ΜΚ2 λέγοντας «τζείνο» δείχνει το σημείο που είναι το γεννητικό όργανο) και «ήθελε να βάλει κρέμα» (βλ. πρακτικό 10/10/19, σελ.7) δεν έχουν αμφισβητηθεί και παρέμειναν αναντίλεκτα.
9. Θα επαναλάβω επίσης και εδώ ότι η μαρτυρία της ΜΚ2 ως προς το ότι ο κατηγορούμενος άνοιξε το κλιματιστικό και κάπνιζε στο δωμάτιο, αλλά και ότι φορούσε μακρύ μπλε παντελόνι δεν έχουν αμφισβητηθεί και δεν υποβλήθηκε ποτέ στην ΜΚ2 κάτι διαφορετικό. Άρα οι σχετικές αναφορές της μάρτυρος δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Ανεξάρτητα των πιο πάνω, αναφέρω περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν ισχυρίστηκε ποτέ ότι ήταν «νόμος» ή όρος του πατέρα του να μην ανάβουν air condition ή να καπνίζουν στο σπίτι και είπε απλά ότι δεν καπνίζει μπροστά στο μωρό και πως δεν άναψε air condition. Η ΜΥ2 ανέφερε δε πως επιτρεπόταν να καπνίζουν στην κουζίνα. Επίσης αναφέρεται πως η μάρτυρας είπε ότι το παντελονάκι που φορούσε ο κατηγορούμενος ήταν μαύρο, μετά μπλε σκούρο και τελικά σκούρο μαύρο, ενώ σε κάποιο σημείο είπε ότι είχε λαστιχάκι και σε άλλο ράμμα. Ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε πως το παντελόνι του ήταν μπλε σκούρο με ράμμα. Όλα αυτά μαζί ιδωμένα θα με οδηγούσαν σημειώνω σε απόρριψη της ούτως ή άλλως αντιφατικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου.
10. Επίσης αναφέρω εδώ ότι τα περί ύπουλης συμπεριφοράς από μέρους της ΜΚ3 γιατί προσπάθησε με ύπουλο τρόπο να υπογράψει χαρτί ο κατηγορούμενος για να γλιτώσει λεφτά από το Φόρο, αναφέρω ότι ουδέποτε τέθηκαν στην ΜΚ3 για σχολιασμό και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά. Εν πάση όμως περιπτώσει για όποια σημασία έχει να υπενθυμίσω πως ο κατηγορούμενος δεν ανέφερε κάτι τέτοιο.
11. Πριν αφήσω την αξιολόγηση της ΜΥ1, να σημειωθεί εδώ, ίσως εκ του περισσού, ότι όπου αναφέρεται πιο πάνω ότι συγκεκριμένες ουσιαστικές θέσεις δεν υποβλήθηκαν σε ΜΚ για σχολιασμό ισχύουν όσα αναφέρθηκαν σε άλλο σημείο ανωτέρω και οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ενώ περαιτέρω με βάση αυτούς προκύπτει αναξιοπιστία της υπεράσπισης ως εκ της μη προβολής καθαρών θέσεων εξ' αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου. Κοντολογίς και η μαρτυρία της ΜΥ1 απορρίπτεται ως αναξιόπιστη. Μ.Υ.2 Χ.Κ. Κατά την κρίση μου και η συγκεκριμένη μάρτυρας παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο με μοναδικό σκοπό να βοηθήσει τον κατηγορούμενο. Ισχύουν δε όσα ανωτέρω αναφέρθηκαν για τις συνέπειες της μη υποβολής ουσιαστικών ισχυρισμών στους ΜΚ για να τους σχολιάσουν. Συγκεκριμένα:
12. Στην κατάθεση της λέει ότι η ΜΚ2 μπήκε στο δωμάτιο του κατηγορούμενου και άκουσε μια συζήτηση για το δώρο που ζητούσε η ΜΚ
13. Σε κανένα σημείο δεν ανέφερε ή άφησε να νοηθεί ότι έβλεπε εντός του δωματίου ή ότι έβλεπε τον κατηγορούμενο και την ΜΚ2 και τις κινήσεις τους. Ξαφνικά στη μαρτυρία της είπε πως έβλεπε τα πάντα μέσα στο δωμάτιο και μάλιστα σε κάποια στιγμή στην αντεξέταση της ανέφερε ότι καθόταν στο κρεβάτι και κρατούσε το τηλέφωνο της και έβλεπε την μικρή που αντιδρούσε. Δεν δόθηκε καμία λογική εξήγηση όμως γιατί δεν τα ανέφερε αυτά στην κατάθεση της, αλλά σε κάθε περίπτωση δεν έχω πεισθεί ότι έλεγε αλήθεια. Εν πάση περιπτώσει ν' αναφέρω εδώ εν συνεχεία των ανωτέρω ότι η ΜΚ2 δεν ερωτήθηκε ποτέ αν όταν έφτασαν στο σπίτι πήγε σε πρώτο στάδιο με την ΜΥ2 στο δωμάτιο της που ήταν απέναντι από αυτό του κατηγορούμενου και μιλούσαν (αντίθετα ο κατηγορούμενος είπε πως όταν πήγαν σπίτι και πήγε στο δωμάτιο η ΜΚ2 τον ακολούθησε), ούτε της τέθηκε ποτέ ότι ενόσω βρισκόταν στο δωμάτιο με τον κατηγορούμενο η ΜΥ2 ήταν απέναντι και όχι μόνον τους άκουε αλλά και τους έβλεπε. Και με αυτό υπόψη αν είναι δυνατόν ν' αναμένει η υπεράσπιση ότι θα γίνουν αποδεκτά όσα ισχυρίστηκε η ΜΥ2, όταν δεν εδόθη η ευκαιρία στην ΜΚ2 να σχολιάσει αυτά τα πράγματα. Να υπενθυμίσω δε εδώ ότι όταν η ΜΚ2 ερωτήθηκε αν η ΜΥ2 ήταν στο απέναντι δωμάτιο έδωσε αρνητική απάντηση και είπε πως ήταν στην κουζίνα ή στην αυλή αλλά δεν ξέρει που. Ο συνήγορος υπεράσπισης είπε «Εντάξει.» και συνέχισε σε επόμενη ερώτηση χωρίς ποτέ να επανέλθει σε αυτό το θέμα ή να αμφισβητήσει την ΜΚ2 για όσα ανέφερε ή να της υποβάλει ακριβώς ότι η ΜΥ2 βρισκόταν στο απέναντι δωμάτιο που ήταν μαζί προηγουμένως.
14. Ως προς την αναφορά στη μαρτυρία της ότι ο κατηγορούμενος είπε στην ΜΚ2 στο δωμάτιο όταν τον ρωτούσε για το δώρο της ότι δεν το έφερε και δεν μπόρεσε να πιάσει αλλά και ότι μετά που βγήκε η ΜΚ2 έλεγε ότι την περίπαιξε και δεν της έφερε δώρο, να σημειώσω ότι ποτέ δεν ήταν η θέση του κατηγορούμενου ότι είχε υποσχεθεί κάποιο δώρο και δεν μπόρεσε να το πιάσει και έλεγε στην ΜΚ2 ότι δεν το έφερε. Υπενθυμίζω ότι ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι η ΜΚ2 εκείνη τη μέρα ήταν παράξενη και επίμονη ζητώντας του να της κάνει δώρο και τελικά της είπε ότι θα την πάρει να πιάσει. Άρα εντοπίζεται εδώ σαφώς μια ουσιώδης αντίφαση στις θέσεις της υπεράσπισης. Ουσιώδης αντίφαση προκύπτει όμως, όπως έχει ήδη επισημανθεί στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας της ΜΥ1, και από την αναφορά της ότι όταν βγήκε η ΜΚ2 πήγε στο σαλόνι και βρήκε τη γιαγιά της. Υπενθυμίζω ότι η θέση της ΜΥ1 ήταν πως ήταν εκεί στο διάδρομο έξω από το δωμάτιο όταν βγήκε η ΜΚ
16. Για το θέμα του καπνίσματος και του κλιματιστικού, που είναι δύο θέματα που αν και δεν έχουν να κάνουν τόσο με την ουσία της υπόθεσης εντούτοις έχουν αναδειχθεί από την υπεράσπιση σε σημαντικά για να πληγεί η αξιοπιστία της ΜΚ2, θα επαναλάβω απλά εδώ όσα αναφέρθηκαν σε άλλα σημεία πιο πάνω κατά την αξιολόγηση του κατηγορούμενου και της ΜΥ1 και θα πω ότι η ΜΚ2 ουδέποτε αμφισβητήθηκε εν σχέση με τις αναφορές της για τα πιο πάνω ή της υποβλήθηκε κάτι συγκεκριμένο εν σχέση με αυτά. Επαναλαμβάνω επίσης την αντίφαση με την μαρτυρία της ΜΥ1, η οποία υποστήριξε ότι το κάπνισμα απαγορευόταν στο σπίτι ενώ η συγκεκριμένη μάρτυρας είπε ότι επιτρεπόταν στην κουζίνα. Εν πάση περιπτώσει θα ήθελα να σταθώ εδώ λίγο στο θέμα του κλιματιστικού διότι διαπιστώνω ότι τίθεται ένα σοβαρό θέμα που έχει σχέση με την αξιοπιστία της μάρτυρος. Ήταν προφανές από τη μαρτυρία της ότι δεν γνώριζε με θετικό τρόπο αν ο κατηγορούμενος τη δεδομένη στιγμή που μπήκε η ΜΚ2 στο δωμάτιο του άναψε το κλιματιστικό και αυτό ήταν ξεκάθαρο. Ας σημειωθεί ότι σε σχετική υποβολή που της έγινε προς το τέλος της αντεξέτασης της είπε ουσιαστικά ότι δεν θυμάται. Όμως έκανε εντύπωση στο Δικαστήριο το γεγονός ότι μέχρι το τέλος προσπαθούσε με κάθε τρόπο να πείσει ότι δεν ήταν αναμμένο δίδοντας διάφορες απαντήσεις και δικαιολογίες του τύπου «Πολύ σπάνια άναβαν τα air condition σε αυτό το σπίτι, ήταν περισσότερο διακοσμητικά. Όσο ήμουν εκεί δεν το ανάψαμε ποτέ.», «Δεν τα ανάβουν ποτέ», «Την ώρα που άνοιξε η πόρτα τα παράθυρα ήταν ανοιχτά» και «Ως συνήθως είναι πάντα κλειστά τα air condition». Αυτό θεωρώ δεν ήταν τυχαίο. Διότι ένας μάρτυρας που καταθέτει γνήσια θα έλεγε απλά ότι δεν θυμάται. Εδώ η μάρτυρας προφανώς έπρεπε να υποστηρίξει μια συγκεκριμένη θέση και αυτό φρονώ γιατί κάποιος την καθοδήγησε να το κάνει. Η μαρτυρία της συνεπώς κατά την κρίση μου είναι «μολυσμένη».
17. Επίσης για το παντελόνι που φορούσε ο κατηγορούμενος θα επαναλάβω όσα ανέφερα στα πλαίσια της αξιολόγησης του κατηγορούμενου και της ΜΥ1 και απορρίπτω της θέση της πως φορούσε κοντό αθλητικό.
18. Άλλες ουσιώδεις αντιφάσεις που παρατηρούνται στη μαρτυρία της, αλλά και εν σχέση με άλλη μαρτυρία που παρουσίασε η υπεράσπιση, είναι οι εξής: (α) Στη μαρτυρία της είπε πως θυμάται έντονα πως όταν η ΜΚ2 μπήκε στο δωμάτιο του κατηγορούμενου ο οποίος εκείνη την ώρα έβγαζε τη φανέλα του της είπε «Βγες έξω να αλλάξω». Δεν ανέφερε όμως κάτι τέτοιο στην κατάθεση της. (β) Στην κατάθεση της είπε πως όταν βγήκε η ΜΚ2 από το δωμάτιο όλα ήταν μια χαρά και όταν πήγε στο σαλόνι στη γιαγιά της εκεί άρχισε να κλαίει και να παραπονιέται. Στη μαρτυρία της είπε πως όταν βγήκε ήταν λίγο τσαντισμένη, παραπονεμένη και έκλαιε, ενώ σε άλλο σημείο ανέφερε πως όταν βγήκε έξω φαινόταν εντάξει, είχε στο ύφος της παράπονο αλλά δεν έκλαιε. Υπενθυμίζω δε εδώ ότι ο κατηγορούμενος είπε ότι βγήκε φωνάζοντας και η ΜΥ1 ότι βγήκε αναστατωμένη και τρομαγμένη. (γ) Στην κατάθεση της είπε ότι από τη στιγμή που ήρθε η ΜΚ2 στο σπίτι είχε μια συζήτηση με τον κατηγορούμενο για κάποιο δώρο, ενώ στη μαρτυρία της είπε ότι πριν μπουν στο δωμάτιο δεν είχαν συζήτηση για το δώρο. Σημειώνω εδώ ότι στην αντεξέταση της τέθηκε προ της εν λόγω αντίφασης της αλλά έδωσε μια συγκεχυμένη εξήγηση που δεν έπεισε. Αξιολογώντας λοιπόν όλα τα πιο πάνω έχω καταλήξει πως δεν μπορώ να βασιστώ ούτε στη μαρτυρία της ΜΥ2 αφού την κρίνω επίσης αναξιόπιστη και την απορρίπτω. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Τα ευρήματα του Δικαστηρίου (που σχετίζονται με την επίδικη κατηγορία) πηγάζουν μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία και έχουν ως εξής : Η ΜΚ2 είναι παιδί που απέκτησαν από το γάμο τους ο κατηγορούμενος και η ΜΚ3, οι οποίοι όμως το 2008 χώρισαν. Τον ουσιώδη χρόνο η ΜΚ2 ήταν 9 ετών. Στις 22/06/16, ο κατηγορούμενος στα πλαίσια της επικοινωνίας του με την ΜΚ2, παρέλαβε την τελευταία από το σπίτι που διαμένει με τη μητέρα της και την πήρε στο σπίτι της μητέρας του-ΜΥ1 στο ΧΧΧΧΧ. Ο κατηγορούμενος να σημειωθεί δεν φορούσε φανέλα και από την αρχή συμπεριφερόταν περίεργα. Συγκεκριμένα γελούσε χωρίς λόγο ενώ σε κάποια στιγμή σταμάτησε το αυτοκίνητο, βγήκε έξω και είπε «είμαι cool είμαι cool». Η ΜΚ2 θεώρησε βλέποντας τον ότι είχε καταναλώσει αλκοόλ. Ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει δε στην ΜΚ2 ότι είχε ένα δώρο γι' αυτήν. Όταν έφτασαν στο σπίτι ο κατηγορούμενος πήγε στο δωμάτιο του και η ΜΚ2 τον ακολούθησε για να του ζητήσει να της δώσει το δώρο της. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος ως αναφέρθηκε δεν φορούσε φανέλα και ήταν γυμνός από τη μέση και πάνω, είχε ανάψει το κλιματιστικό και κάπνιζε. Σε κάποια στιγμή δε και ενώ η ΜΚ2 ζητούσε το δώρο της, ο κατηγορούμενος είπε «έτο δωράκι σου», κατεβάζοντας την ίδια στιγμή το παντελόνι και το εσώρουχο του μπροστά στην ΜΚ
19. Η ΜΚ2 αμέσως έβαλε το ένα χέρι μπροστά στο πρόσωπο της, γύρισε και έφυγε από το δωμάτιο. Είχε φτάσει να δει μόνον τις τρίχες στην περιοχή πάνω από το γεννητικό όργανο του κατηγορούμενου. Η ΜΚ2 αναστατώθηκε με την εν λόγω συμπεριφορά του κατηγορούμενου και έκλαιγε. Είπε στην γιαγιά της-ΜΥ1 τι έγινε αλλά δεν την πίστεψε, ενώ μετά που η ΜΥ1 μίλησε με τον κατηγορούμενο ανέφερε στην ΜΚ2 ότι πονούσε το γεννητικό του όργανο και ήθελε να βάλει κρέμα. Ακολούθως η ΜΚ2 ζήτησε να πάει σπίτι της και ο κατηγορούμενος με τον αδελφό του την μετέφεραν στο σπίτι όπου βρισκόταν η άλλη γιαγιά της δηλ. η μητέρα της ΜΚ
20. Ας σημειωθεί ότι ο κατηγορούμενος είπε στην ΜΚ2 εν τω μεταξύ ότι ζητά συγγνώμη για τη συμπεριφορά του και δεν θα το ξανακάνει. Η ΜΚ2 όταν πήγε σπίτι είπε στη γιαγιά της τι έγινε και αυτή επικοινώνησε μαζί με τη μητέρα της-ΜΚ
21. Μίλησε μαζί της στο τηλέφωνο και έδωσε το τηλέφωνο στην ΜΚ2 για να της εξηγήσει τι έγινε. Επειδή όμως η ΜΚ2 ήταν σε κατάσταση υστερίας, δεν μπορούσε να μιλήσει και έκλαιγε πολύ, η ΜΚ3 μετέβη αμέσως στο σπίτι όπου της μίλησε από κοντά και η ΜΚ2 της είπε τι έγινε. Ακολούθως η ΜΚ3 μετέβη στην Αστυνομία όπου προέβη σε καταγγελία. Σε μεταγενέστερο χρόνο και συγκεκριμένα τον Μάιο του 2017 η ΜΚ3 συναντήθηκε με τον κατηγορούμενο σ' ένα καφενείο στην Αραδίππου για να συζητήσουν το θέμα της κηδεμονίας της ΜΚ2 και εκεί ο κατηγορούμενος, όταν η ΜΚ3 του είπε ότι για την προκειμένη περίπτωση αποκαλεί ψεύτη την κόρη του, το μωρό του 9 χρονών, το αίμα του, άρχισε να κλαίει και είπε ότι έχει κάνει ένα μεγάλο λάθος, μία μαλακία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ To αδίκημα της 1ης κατηγορίας για σεξουαλική κακοποίηση παιδιού εδράζεται στο άρθρο 6

(1)του περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμου του 2014, αρ.91(Ι)/14, που προνοεί ότι : « 6.

(1)Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 12, όποιος προκαλεί ώστε παιδί το οποίο δεν έχει φτάσει στην ηλικία συναίνεσης, γίνει μάρτυρας σεξουαλικών πράξεων ή απεικόνισης σεξουαλικών πράξεων, ακόμα και αν το εν λόγω παιδί δεν συμμετέχει σε αυτές, είναι ένοχος κακουργήματος και, σε περίπτωση καταδίκης του, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα

(10)έτη. » Με βάση το εδάφιο 7 δε του πιο πάνω άρθρου: «

(7)Όποιος διαπράττει οποιοδήποτε από τα αδικήματα του παρόντος άρθρου και το θύμα είναι παιδί το οποίο, κατά την διάπραξη του αδικήματος, ήταν ηλικίας κάτω των δεκατριών

(13)ετών υπόκειται σε ποινή φυλάκισης διά βίου. » Σύμφωνα δε με τις ερμηνευτικές διατάξεις του πιο πάνω Νόμου (βλ. άρθρο 2): «παιδί» σημαίνει πρόσωπο ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ

(18)ετών «ηλικία συναίνεσης» σημαίνει την ηλικία κάτω της οποίας, απαγορεύεται η τέλεση σεξουαλικών πράξεων με παιδί και η οποία ορίζεται ως η ηλικία των δεκαεπτά

(17)ετών· «σεξουαλική πράξη» περιλαμβάνει οποιαδήποτε πράξη η οποία εύλογα θεωρείται- (α) ως εκ της φύσεώς της σεξουαλική, ανεξάρτητα από το σκοπό του προσώπου που προβαίνει σε αυτή, ή (β) δυνατό να είναι ως εκ της φύσεώς της σεξουαλική και οι περιστάσεις υπό τις οποίες διενεργείται την καθιστούν σεξουαλική∙ Ας σημειωθεί εδώ ότι για το αδίκημα της 1ης κατηγορίας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία. Σχετικό είναι το άρθρο 21 του πιο πάνω Νόμου το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: « 21.

(1)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόμου, για σκοπούς απόδειξης των αδικημάτων που προβλέπονται στον παρόντα Νόμο δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία.

(2)Χωρίς να επηρεάζονται οι διατάξεις του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται, καταγγελία η οποία γίνεται από θύμα αδικήματος που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο προς οποιοδήποτε αστυνομικό, λειτουργό κοινωνικών υπηρεσιών, ψυχολόγο, ψυχίατρο ή γιατρό άλλης ειδικότητας που εξετάζει το θύμα, εκπαιδευτικό, μέλος μη κυβερνητικού οργανισμού που παρέχει συνδρομή και στήριξη σε θύματα ή μέλος του στενού περιβάλλοντος του θύματος εντός εύλογου χρονικού διαστήματος από τη διάπραξή του, αποτελεί ικανή μαρτυρία.

(3)Μαρτυρία θύματος που δίδεται σε εμπειρογνώμονα αποτελεί ικανή μαρτυρία. » ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω διαπιστώνω ότι η 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος έχει αποδειχθεί. Διότι ο κατηγορούμενος κατεβάζοντας το παντελόνι και το εσώρουχο του μπροστά στην ΜΚ2, ηλικίας 9 ετών τότε, λέγοντας της «έτο δωράκι σου», με ξεκάθαρη υπό τις περιστάσεις την πρόθεση του όπως της δείξει το γεννητικό του όργανο, σαφώς προκάλεσε όπως αυτή γίνει μάρτυρας σεξουαλικής πράξης, άσχετα αν το παιδί αντέδρασε άμεσα, γύρισε και έφυγε και είδε μόνον τις τρίχες στην περιοχή πάνω από το γεννητικό του όργανο και όχι το τελευταίο. Εδώ αναφέρω πως αν και η μαρτυρία της ΜΚ2 κρίνεται απολύτως ικανή να στηρίξει την εκδοχή της κατηγορούσας αρχής και επαναλαμβάνεται πως δεν απαιτείται ενισχυτική μαρτυρία, εντούτοις σημειώνω ότι στην προκειμένη περίπτωση εντοπίζεται τέτοια ενισχυτική μαρτυρία (βλ. Ρ. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B66, Π.Ε.253/2017, ημερ. 28/2/2019) η οποία συνίσταται : (α) Στην αποδοχή των αναφορών της ΜΚ2 προς την γιαγιά της και τη μητέρα της (ως αναφέρθηκε σε άλλο σημείο ανωτέρω) ότι αποτελούν άμεσο παράπονο εν τη εννοία του άρθρου 10 του Κεφ.9, (β) Στις παραδοχές ουσιαστικά του κατηγορούμενου τόσο προς την ΜΚ2, στην οποία μετά το περιστατικό ζήτησε συγνώμη για τη συμπεριφορά του και της είπε ότι δεν θα το ξανακάνει, όσο και στην ΜΚ3, στην οποία είπε κλαίγοντας ότι έκανε ένα μεγάλο λάθος, μια μαλακία (βλ. το Δίκαιο της Απόδειξης, Β' Έκδοση, των κ.κ.Ηλιάδη και Σάντη, σελ.512-513 και την ΓΧ v. Δημοκρατίας, Ποιν.Εφ.140/10, ημερ.14/09/15), και (γ) Στην αναστατωμένη κατάσταση της ΜΚ2 μετά το περιστατικό και μέχρι που μίλησε με τη γιαγιά της και τη μητέρα της (βλ. το Δίκαιο της Απόδειξης, Β' Έκδοση, των κ.κ.Ηλιάδη και Σάντη, σελ.510-512). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ως εκ των ανωτέρω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή πέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία, εις την οποία ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο