Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου ν. Αμυραγιά, Αρ. Υπόθεσης: 2164/16, 31/7/2020

(1), 6

(2)και 6

(4)είναι αποδεκτά για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτώς τις τελικές τους αγορεύσεις και περαιτέρω πρόσθεσαν κάποια πράγματα προφορικά. Όσα ανέφεραν οι συνήγοροι είναι καταγεγραμμένα και δεν θα τα επαναλάβω. Αναφέρω απλά εδώ ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις αγορεύσεις των δύο πλευρών, όσα ανέφεραν οι συνήγοροι λαμβάνονται υπόψη και όπου κριθεί σκόπιμο θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο της, χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης ή για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. ΜΚ1 Αστ.XXXXX XXXXX Λάντος: υπηρετεί στο ΤΑΕ Αμμοχώστου και είναι ο εξεταστής της υπόθεσης, αναφέρθηκε δε στις ενέργειες του στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης (βλ. και τις καταθέσεις του τεκμ.1 και 2) και κατέθεσε διάφορα τεκμήρια (αρ.3-10). ΜΚ2 XXXXX Θεωρή: είναι η μητέρα της ΜΚ3 και πεθερά του ΜΚ4 και κατέθεσε πως τον Ιανουάριο του 2011, από τα λεφτά που έλαβαν από το εφάπαξ τους με τον άντρα της, έδωσε στους ΜΚ3 και 4 το ποσό των €28.

1. MK3 XXXXX Παππουλλή MK4 και XXXXX Παππουλλής: αναφέρθηκαν αμφότεροι σε παράδοση προς την κατηγορούμενη, η οποία είναι ξαδέλφη του ΜΚ4 και τον ουσιώδη χρόνο εργαζόταν στην ΣΠΕ Αγίας Νάπας ως υπεύθυνη των δανείων, ποσού 28,500 ευρώ για να γίνει κατάθεση σε λογαριασμό των παιδιών τους, κάτι που ως ισχυρίστηκαν δεν έγινε και η κατηγορούμενη δεν τους είπε τι έκανε τα χρήματα. Σχετικές είναι και οι καταθέσεις τους στην Αστυνομία (τεκμ.11 της ΜΚ3 και τεκμ.8, 9, 12 και 13 του ΜΚ4). Κατηγορούμενη: η κατηγορούμενη στη δική της μαρτυρία αρνήθηκε ότι ενήργησε οποτεδήποτε ως αντιπρόσωπος των ΜΚ3 και 4 ή είχε οποιαδήποτε σχέση με κατάθεση χρημάτων για λογαριασμό τους στα ταμεία της Συνεργατικής, καθώς επίσης αρνήθηκε ότι έλαβε το πιο πάνω ποσό για να το κάνει κατάθεση για λογαριασμό των ΜΚ3 και
2. Θεωρεί δε την καταγγελία που έγινε εναντίον της ψευδή. Σχετική είναι και η κατάθεση της στην Αστυνομία τεκμ.3 αλλά και η γραπτή της δήλωση τεκμ.
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου δηλ. τα τεκμήρια 4

(1), 6

(2)και 6

(4)δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007

(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα αναφέρω πως είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεσαν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλέπε σχετικά Ζαβρού v. Χαραλάμπους, Ποινική Έφεση 9163, ημερομηνίας 24/09/1997, Αθανασίου v. Κουνούνη, Ποινική Έφεση 9061, ημερομηνίας 29/05/1997 και Καρεκλά v. Κλεάνθους, Ποινική Έφεση 9161, ημερομηνίας 24/05/1997). ΜΚ1 Αστ.XXXXX XXXXX Λάντος Ο μάρτυρας αυτός έκανε σημειώνω καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Απάντησε ευθέως και με σαφήνεια στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και ήταν θεωρώ ειλικρινής. Εξάλλου αξίζει ν' αναφερθεί εδώ πως ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης στην τελική του αγόρευση δέχεται ότι ο μάρτυρας ακριβώς ήταν ειλικρινής (βλ. στη σελ. 3 της αγόρευσης, τελευταία παράγραφος). Επίσης αναφέρω πως ο μάρτυρας έπεισε με τις απαντήσεις του και την όλη διερεύνηση που έκανε ότι ως εξεταστής της υπόθεσης ενήργησε αντικειμενικά. Με αυτά υπόψη η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΜΚ2 XXXXX Θεωρή Πρόκειται για μια ηλικιωμένη γυναίκα, η μαρτυρία της οποίας ήταν ομολογουμένως κάπως συγκεχυμένη. Ήταν όμως θεωρώ ειλικρινής και ανέφερε στο Δικαστήριο ότι γνώριζε. Ας σημειωθεί ότι στο ίδιο σημείο της αγόρευσης του πιο πάνω ο ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούμενης δέχεται ότι η μάρτυρας ήταν ειλικρινής. Εν πάση περιπτώσει δέχομαι την ουσία της μαρτυρίας της και συγκεκριμένα ότι έδωσε το ποσό των 28.500.- ευρώ στους ΜΚ3 και 4, κάτι το οποίο εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται. MK3 XXXXX Παππουλλή Για τη συγκεκριμένη μάρτυρα δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Η μαρτυρία της ευθέως αναφέρεται πως κρίνεται παντελώς αναξιόπιστη. Η μόνη εξήγηση δε που μπορεί να δοθεί εν σχέση με όσα ανέφερε είναι πως έλεγε ηθελημένα ψέματα. Σε κάθε περίπτωση αναφέρεται πως σίγουρα αυτή δεν έπεισε ότι έλεγε την αλήθεια. Πιο συγκεκριμένα: 1. Ανέφερε ότι πολλές φορές έπαιρναν λεφτά στην κατηγορούμενη για να τα κάνει κατάθεση εκ μέρους τους και ο ΜΚ4 την ώρα που έκανε μεσημέρι πήγαινε και έπαιρνε την απόδειξη. Παρεμβάλλω εδώ ότι το θέμα είναι όπως γίνεται αντιληπτό ουσιαστικό αφού σχετίζεται με μία βασική θέση της κατηγορούσας αρχής ήτοι ότι η κατηγορούμενη αναλάμβανε τη διεκπεραίωση κάποιων συναλλαγών των παραπονούμενων ενεργώντας ουσιαστικά ως αντιπρόσωπος τους, εξ' ου και το αδίκημα που αντιμετωπίζει η κατηγορούμενη. Παρά το γεγονός δε ότι επέμενε ότι υπάρχουν σχετικές αποδείξεις κατάθεσης και ότι αν της δοθεί χρόνος θα τις βρει και παρά το ότι πράγματι της παραχωρήθηκε χρόνος, εντούτοις είπε τελικά ότι δεν τις βρήκε και ότι μπορεί να τις πέταξε. Πολύ βολική η απάντηση της ομολογουμένως, όμως είναι ξεκάθαρο ότι με αυτά μία βασική της θέση παρέμεινε μετέωρη. Εν πάση περιπτώσει θα πρόσθετα εδώ πως το γεγονός ότι η Αστυνομία δεν εντόπισε καμία τέτοια απόδειξη στα αρχεία της Συνεργατικής κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης δείχνει βεβαίως ότι πολύ απλά η μάρτυρας έλεγε ψέματα. 2. Ας σημειωθεί εδώ, εν συνεχεία των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, ότι σε κάποια στιγμή ανέφερε πως όσες φορές πήγαν στο γραφείο της κατηγορούμενης για κατάθεση υπήρχαν ακόμη 2 κοπέλες ήτοι η XXXXX και η XXXXX, αλλά κάποιες φορές ήταν μόνον η μία κοπέλα και συγκεκριμένα η XXXXX Χατζημιχαήλ. Μάλιστα η τελευταία τους είδε πολλές φορές να δίνουν χρήματα στην κατηγορούμενη. Την ίδια στιγμή όμως η ρηθείσα XXXXX σε κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 22/03/16 (βλ. τεκμ.6

(2)που έγινε αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του) αναφέρει ότι δεν είδε ποτέ τον ΜΚ4 να δίνει λεφτά στην κατηγορούμενη, ενώ προστίθεται εδώ περαιτέρω ότι οι ταμίες της ΣΠΕ Αγίας Νάπας κατά το 2011 (η μία εξ' αυτών ήταν και πριν το 2011) ανέφεραν ότι δεν θυμούνται οποτεδήποτε η κατηγορούμενη να τους έδωσε λεφτά για να κάνουν κατάθεση στους λογαριασμούς του ΜΚ4 (βλ. τεκμ.6

(5)- δεν υπήρξε αμφισβήτηση από οποιαδήποτε πλευρά των όσων αναφέρονται σε αυτό).

1. Όσον αφορά τώρα τον ισχυρισμό ότι δόθηκε το ποσό των 28.500.- στην κατηγορούμενη αναφέρεται ότι με το πέρας της αντεξέτασης της μάρτυρος το Δικαστήριο δεν είχε καμία αμφιβολία ότι ο εν λόγω ισχυρισμός είναι ψευδής. Εξηγώ: (α) Η μάρτυρας κατ' αρχήν σημειώνεται πως δέχτηκε ότι το εν λόγω ποσό τους δόθηκε από αναλήψεις που έκανε η μητέρα της και η διαχείριση του πατέρα της στις 24/01/11 και 27/01/
2. (β) Από εκεί και πέρα δέχτηκε ότι στις 31/01/11 έκανε ένα γραμμάτιο προθεσμίας επ' ονόματι του γιού της XXXXX (βλ. τεκμ.4

(6), έγγραφο αρ.6 και τεκμ. 4

(7), έγγραφο αρ.41 που τιτλοφορείται «Πιστοποιητικό Κατάθεσης Προθεσμίας» και φέρει αρ.2323) για ποσό €26.500.-. Ισχυρίστηκε δε ότι το ποσό αυτό προήλθε από το υπόλοιπο δανείου που είχε συνάψει. Έκανε, είπε, ταυτόχρονα δάνειο και συνέπιπτε με τα λεφτά που της έδωσε η μάνα της. (γ) Στην πορεία της αντεξέτασης και από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί προέκυψε ότι το δάνειο στο οποίο αναφέρθηκε έγινε τον Νοέμβριο του

1. (δ) Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι το ποσό του γραμματίου αφορά τα λεφτά που ισχυρίζεται ότι δόθηκαν στην κατηγορούμενη και δεν υπάρχει καμία λογική στη θέση ότι το ποσό αυτό προήλθε από το δάνειο που έγινε μεταγενέστερα (10 περίπου μήνες μετά). Η μάρτυρας επέμεινε μέχρι τέλους στη θέση της, αν και σε κάποια στιγμή, δεχόμενη ουσιαστικά το παράλογο του πράγματος, είπε «Πώς γίνεται; Δεν γίνεται τούτο το πράγμα.» (ε) Όμως τα πράγματα θεωρώ μιλούν από μόνα τους και η μάρτυρας καθόλου δεν έπεισε ότι το εν λόγω ποσό του γραμματίου ήταν διαφορετικό ποσό εν σχέση με αυτό που τους έδωσε η μητέρα της. Εν πάση περιπτώσει η θέση της ότι το ποσό του γραμματίου προήλθε από δάνειο που έγινε 10 μήνες μετά και στην ουσία από ανύπαρκτο δάνειο είναι προφανέστατα παράλογη και ψευδής.
2. Στο σημείο αυτό όμως θέλω ν' αναφερθεί και το εξής, εν συνεχεία της αναφοράς πιο πάνω ότι δεν έπεισε. Η μάρτυρας για να πείσει έχει πει σε δύο διαφορετικές περιπτώσεις κατά την αντεξέταση της ότι θα έρθει ο γιός της για να πει τι έγινε. Ήταν δικαίωμα της κατηγορούσας αρχής βεβαίως να παρουσιάσει στο Δικαστήριο τους μάρτυρες που επιθυμούσε για να στηρίξει την υπόθεση της. Όμως από την άλλη όταν ένας μάρτυρας επικαλείται τρίτο πρόσωπο για να επιβεβαιώσει τους ισχυρισμούς του, είναι αναμενόμενο το πρόσωπο αυτό να κληθεί να καταθέσει και είναι σαφές ότι η μη παρουσίαση του προσώπου αυτού δημιουργεί αν μη τι άλλο ερωτηματικά, όπως ακριβώς συμβαίνει εδώ.
3. Με αυτά υπόψη και την αρνητική εντύπωση που έχω αποκομίσει γενικότερα για τη μάρτυρα τόσο με την προσπάθεια της να πείσει για παράλογες θέσεις αλλά και το γεγονός ότι δεν απαντούσε ευθέως στις ερωτήσεις που της γίνονταν και προσπαθούσε να υπεκφύγει από την ουσία των ερωτήσεων, επαναλαμβάνω την κατάληξη μου περί αναξιοπιστίας της και εν πάση περιπτώσει λέγω πως καθόλου δεν έχω πεισθεί με βάση τη μαρτυρία της ότι έλεγε την αλήθεια. Θα πρόσθετα δε εδώ, ίσως εκ του περισσού, πως δεν αποκλείω η μαρτυρία της να έχει αλλότρια κίνητρα ένεκα αφενός των διαφορών που προέκυψαν με την τράπεζα στην οποία η κατηγορούμενη εργαζόταν ως υπεύθυνη των δανείων και στα πλαίσια της προσπάθειας της να ασκήσει πιέσεις και αφετέρου επειδή η κατηγορούμενη δεν υπογράφει ως συνιδιοκτήτρια ακινήτου στο γιό της προκειμένου να αναπτύξει ο τελευταίος το μερίδιο του. Τονίζω πως όσο και να προσπάθησε να πείσει η μάρτυρας ότι δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο δεν έπεισε, ενώ θεωρώ πως δεν είναι τυχαίο ότι έκαναν την καταγγελία τους 5 χρόνια περίπου μετά την ισχυριζόμενη παράδοση των χρημάτων στην κατηγορούμενη, με τους λόγους που επικαλέστηκε για την καθυστέρηση αυτή να κρίνονται γενικοί και αόριστοι, μη υποστηριζόμενοι από οιανδήποτε μαρτυρία, με αποτέλεσμα να παραμένουν μετέωροι. MK4 XXXXX Παππουλλής Η εντύπωση που μου έκανε σαν μάρτυρας δεν είναι καλή. Πολλές φορές σκεφτόταν πριν απαντήσει και δεν ήταν σταθερός σαν μάρτυρας. Επίσης η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις (εν σχέση και με τη μαρτυρία της ΜΚ3), γενικότητα, αοριστία και σύγχυση. Αναφορικά με το κρίσιμο θέμα δε της παράδοσης ποσού €28.500.- στην κατηγορούμενη αποτελεί διαπίστωση μου και εδώ ότι ο μάρτυρας προφανώς δεν έλεγε την αλήθεια. Ανατρέχοντας κάποιος στα πρακτικά μπορεί θεωρώ να εντοπίσει εύκολα τα πιο πάνω στοιχεία της μαρτυρίας του. Παραθέτω εδώ κάποια παραδείγματα.
4. Ανέφερε πως όταν ήθελε να κάνει κατάθεση παρέδιδε στην κατηγορούμενη τα χρήματα, της έλεγε το λογαριασμό που ήθελε να κατατεθούν και αυτή τα κατέθετε για λογαριασμό του. Κάποτε του έδινε απόδειξη και κάποτε όχι. Κατά την αντεξέταση του δε ανέφερε με θετικό τρόπο ότι βρήκε και έχει στο σπίτι αποδείξεις με την υπογραφή της κατηγορούμενης, επιμένοντας μάλιστα για τούτο. Γι' αυτό το λόγο το λόγο το Δικαστήριο, αφού άκουσε τις δύο πλευρές, του έδωσε χρόνο για να παρουσιάσει τις εν λόγω αποδείξεις και σε επόμενη δικάσιμο ενημέρωσε το Δικαστήριο ότι τέτοιες αποδείξεις δεν υπάρχουν, αφήνοντας βεβαίως τους ισχυρισμούς του μετέωρους και έκθετους σε απόρριψη. Επαναλαμβάνω δε και στο σημείο αυτό ότι η Αστυνομία δεν εντόπισε ούτε και μία τέτοια απόδειξη κατά τη διερεύνηση της υπόθεσης, ενώ θα επαναλάβω εδώ και όσα αναφέρθηκαν κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας της ΜΚ3 στο σημείο 2 πιο πάνω. Με βάση αυτά, αλλά και επιπλέον το γεγονός ότι εκ της αντεξέτασης του προέκυψε ότι όλες οι αποδείξεις κατάθεσης ή ανάληψης που περιέχονται στο τεκμ.τεκμ.4

(7)(μεταξύ 18/01/11 και 01/12/11) φέρουν είτε τη δική του υπογραφή (κυρίως) είτε της συζύγου, προκύπτει βεβαίως ότι και ο συγκεκριμένος μάρτυρας έλεγε ψέματα. 2. Για το ποσό των €28.500.- που ισχυρίστηκε ότι παρέδωσε στην κατηγορούμενη τον Ιανουάριο του 2011 αναφέρονται και εδώ τα εξής. (α) Κατ' αρχήν δέχτηκε ότι το εν λόγω ποσό που τους έδωσαν τα πεθερικά του προήλθε από τις αποδείξεις που παρέδωσε στην Αστυνομία με την κατάθεση του ημερ. 09/02/16, τεκμ.12, ήτοι τα τεκμ.5

(7)-5

(12). (β) Περαιτέρω δέχτηκε ότι το δάνειο της συζύγου του έγινε 30 Νοεμβρίου του 2011, οπότε έγινε και η μεταφορά διαφόρων ποσών σε λογαριασμούς τους. (γ) i. Το ποσό των €10.000.- που φαίνεται να κατατέθηκε στο λογαριασμό της συζύγου του τεκμ.5

(18)στις 27/01/11 πρέπει είπε να προήλθε από τα λεφτά που πήραν από την πεθερά του στις 24/01/11. ii. Στις 29/01/11 πήραν από την πεθερά του επιπλέον ποσό €16.500.-. iii. Στις 31/01/11 προκύπτει από το ίδιο τεκμ. 5

(18)κατάθεση ποσού €16.440.- ενώ την ίδια μέρα υπάρχει μεταφορά ποσού €26.500.- στο γιό του XXXXX (σχετικό είναι το τεκμ.5

(19)). (δ) Ο γιός του ο XXXXX δεν είναι εγγυητής σε κανένα από τα δάνεια τους, ενώ το ποσό των €26.500.- που αφορά γραμμάτιο που του άνοιξαν δεν ξέρει τι λεφτά είναι και πρέπει να το κοιτάξει. Ανέφερε όμως στη συνέχεια ότι δεν πρόκειται για το ποσό που λέει πως δόθηκε στην κατηγορούμενη. (ε) Ακολούθως είπε ότι το ποσό που κατατέθηκε στις 27/01/11 εκ €10.000.- (τεκμ.4

(3)) και το ποσό που κατατέθηκε στις 31/01/11 εκ €16.440.- (τεκμ.4

(4)), είναι από τα λεφτά που τους έδωσε η πεθερά του. (στ) Με αυτά υπόψη σημειώνω βεβαίως τη σύγχυση που παρατηρείται στη μαρτυρία ως προς την προέλευση του ποσού του γραμματίου που έγινε στο γιό του, όμως τονίζω πως υπάρχει σε κάποια στιγμή με βάση τα πιο πάνω παραδοχή ότι προήλθε από το ποσό των €28.500.- που έλαβαν από τα πεθερικά του, κάτι που βεβαίως θέτει και τέλος στη βασική του θέση πως έδωσε δήθεν στην κατηγορούμενη το εν λόγω ποσό. Θέση η οποία προφανώς ήταν ψευδής. 3. Από εκεί και πέρα, ίσως εκ του περισσού, αναφέρονται και τα εξής: (α) Ισχυρίστηκε ότι αντιλήφθηκε ότι δεν μπήκαν τα λεφτά που έδωσε στην κατηγορούμενη στους λογαριασμούς μετά από κάποιους μήνες και μάλιστα στο μεσοδιάστημα συνέχισε την ίδια πρακτική με την παράδοση χρημάτων στην κατηγορούμενη για κατάθεση. Παρεμβάλλω εδώ για το τελευταίο σημείο ότι με βάση όσα αναφέρθηκαν ήτοι οι αποδείξεις κατάθεσης ή ανάληψης φέρουν κυρίως τη δική του υπογραφή ή της συζύγου του, η Αστυνομία δεν εντόπισε καμία απόδειξη με την υπογραφή της κατηγορούμενης, η XXXXX Χατζημιχαήλ που βρισκόταν στο ίδιο γραφείο με την κατηγορούμενη δεν είδε ποτέ τον ΜΚ4 να δίνει λεφτά στην κατηγορούμενη και οι ταμίες δεν θυμούνται την κατηγορούμενη να κάνει κατάθεση για λογαριασμό του ΜΚ4, προκύπτει ξεκάθαρα ότι αποτελεί ψέμα. Συνεχίζω δε λέγοντας ότι η ΜΚ3 ισχυρίστηκε ότι από τη στιγμή που έγινε παράδοση του ποσού στην κατηγορούμενη πέρασε μία βδομάδα για να γίνει αντιληπτό. (β) Ισχυρίστηκε ότι μίλησε με την κυρία XXXXX Καλλένου για αυτά τα λεφτά και επέμεινε γ'αυτό. Την ίδια στιγμή η εν λόγω κυρία αναφέρει σε κατάθεση της στην Αστυνομία ημερ. 28/03/16 (βλ. τεκμ.6

(4)που έγινε αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του), διαψεύδοντας τον μάρτυρα, ότι ουδέποτε ο ΜΚ4 της έκανε οποιοδήποτε παράπονο είτε γραπτώς είτε προφορικά για την συγκεκριμένη υπόθεση. (γ) Ισχύουν δε και για το συγκεκριμένο μάρτυρα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω για την ΜΚ3 περί γενικών και αόριστων ισχυρισμών αναφορικά με το χρόνο που παρήλθε μέχρι να κάνουν το παράπονο τους στην Αστυνομία. Μάλιστα εδώ προσθέτω και ότι ο μάρτυρας δεν ανέφερε ποτέ σε οποιαδήποτε από τις 4 καταθέσεις που έδωσε στην Αστυνομία είτε ότι πήγε στον κ. XXXXX Ιντιάνο, δικηγόρο, πριν επισκεφθή άλλο δικηγόρο στη Λευκωσία, αλλά ούτε πως μίλησε με άλλα πρόσωπα της ΣΠΕ Αγίας Νάπας στα οποία έκανε αναφορά στη μαρτυρία του, για να δικαιολογήσει την πάροδο αυτού του μεγάλου χρονικού διαστήματος. Η πάροδος δε αυτού του χρονικού διαστήματος, σε συνδυασμό με την μη επαρκή δικαιολόγηση του, δημιουργεί αμφιβολίες ούτως ή άλλως για τη γνησιότητα των ισχυρισμών του και τα κίνητρα του, μη αποκλειομένων αλλότριων κινήτρων για τους ίδιους λόγους που αναφέρθηκαν για την ΜΚ3 ανωτέρω.

1. Κοντολογίς θεωρώ αναξιόπιστη και τη δική του μαρτυρία και σε κάθε περίπτωση μη ικανή να πείσει στα πλαίσια μιας ποινικής υπόθεσης όπως η παρούσα. Κατηγορούμενη Η κατηγορούμενη μου έχει κάνει καλή εντύπωση σαν μάρτυρας, έχοντας δώσει άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που της έγιναν. Περαιτέρω δε σημειώνω πως αυτή δεν έχει περιπέσει σε οιανδήποτε αντίφαση επί οιουδήποτε ζητήματος, κατά τρόπο ώστε να τίθεται σε αμφιβολία οτιδήποτε ανέφερε ή η αξιοπιστία της. Κρίνω εν πάση περιπτώσει πως είπε την αλήθεια και κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία της. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κλοπής στην προκειμένη περίπτωση εδράζεται στα άρθρα 270 (β) και 255 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.
2. Το άρθρο 270(β) έχει ως εξής: " Αν αυτό που κλάπηκε είναι ένα από τα ακόλουθα πράγματα, δηλαδή- ............. (β) περιουσία εμπιστευμένη στον υπαίτιο, είτε σε μόνο του, είτε μαζί με άλλο, για την ασφαλή φύλαξη από αυτό, ή χρήση, πληρωμή, ή παράδοση αυτής ή μέρους της ή οποιουδήποτε προϊόντος που απορρέει από τη διάθεση, για οποιοδήποτε σκοπό ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο .................. ο υπαίτιος υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. " Το άρθρο 255 δε προνοεί τα ακόλουθα: " 255.-

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.

(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο." Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος, ως συνάγονται από το λεκτικό των πιο πάνω άρθρων, είναι τα εξής:

1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία από τρίτο, που ο τελευταίος του την εμπιστεύτηκε για την ασφαλή φύλαξη από αυτόν, ή χρήση, πληρωμή, ή παράδοση αυτής ή μέρους της ή οποιουδήποτε προϊόντος που απορρέει από τη διάθεση, για οποιοδήποτε σκοπό ή σε οποιοδήποτε πρόσωπο.
2. Ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς συγκατάθεση.
3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη.
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον τρίτο μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Η σχετική με το προαναφερόμενο αδίκημα νομολογία έχει συνοψισθεί σχετικά πρόσφατα με αναφορά και σε αγγλική νομολογία και συγγράμματα στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτουν τα ακόλουθα: · Η φράση «με δόλιο τρόπο» («fraudulently») σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως. Η πρόθεση στη συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα βρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. · Αναφορικά δε με την έννοια του ιδιοκτήτη («owner»), αυτή περιλαμβάνει, σύμφωνα με το εδάφιο 2(γ) του άρθρου 255 και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ιδιοκτησία οποιουδήποτε πράγματος δυνατόν να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής. · Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οποιοδήποτε πράγμα που έχει αξία και ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο (βλ. άρθρο 255

(3). Η έννοια της λέξης «περιουσία» («property») είναι πολύ ευρεία και περιλαμβάνει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή περιουσίας, κάθε έμψυχο ή άψυχο, δυνάμενο να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας (βλ. και άρθρο 4 του Κεφ. 154). · Δεν είναι αναγκαία δε η φυσική αποκόμιση της περιουσίας. Περαιτέρω στην Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ 14 λέχθηκε ότι η πρόθεση μόνιμης αποστέρησης του ιδιοκτήτη από το αντικείμενο της κλοπής, ενδιαφέρει ως συστατικό του αδικήματος εφόσον υπήρχε κατά το χρόνο λήψης του αντικειμένου ή όταν η περίπτωση εμπίπτει στην επιφύλαξη στο άρθρο 255 του Κεφ. 154, εφόσον συνοδεύει την "ιδιοποίησή" του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ Με βάση την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω αποτελεί εύρημα/συμπέρασμα μου ότι η κατηγορούμενη ουδέποτε τον επίδικο χρόνο ή γενικότερα ενήργησε ως αντιπρόσωπος των ΜΚ3 και 4, ούτε παρέλαβε από τα εν λόγω πρόσωπα το ποσό των 28.500.- ευρώ για να μεριμνήσει να γίνει κατάθεση στους λογαριασμούς των τριών παιδιών τους και αντί τούτου οικειοποιήθηκε το πιο πάνω ποσό για δικό της όφελος. Συνεπώς θεωρώ πως κανένα εκ των συστατικών στοιχείων του αδικήματος δεν έχει αποδειχθεί. Έχοντας αποφανθεί ως ανωτέρω δεν κρίνεται σκόπιμη η ενασχόληση με το άλλο θέμα που εγείρεται στην γραπτή αγόρευση της υπεράσπισης, στις σελ.28-33. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Συνεπώς κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και αθωώνω την κατηγορούμενη στην 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ......................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο