Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Tarlaci, Αρ. Υπόθεσης: 3030/20, 12/8/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:B47 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3030/20 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Κατηγορούσας Αρχής ν. ..... Tarlaci Κατηγορούμενος -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 12 Αυγούστου 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Α. Δημοσθένους Για τον Κατηγορούμενο: κα. Α. Πασή Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα αντιμετωπίζει τρείς κατηγορίες ήτοι για άσεμνη επίθεση εναντίον γυναίκας, κατά παράβαση των άρθρων 151 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 (1η κατηγορία), για επίθεση που προκαλεί πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα (2η κατηγορία) και για άσεμνη πράξη, κατά παράβαση των άρθρων 176 και 35 του Ποινικού Κώδικα (3η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 04/07/20 και περί ώρα 1930 στη Λεωφ. Νήσσι στην Αγ. Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου, παράνομα και άσεμνα επιτέθηκε κατά της XXXXX XXXXX Wetherbee από την Αμερική δηλαδή της χαίδεψε τα γεννητικά της όργανα. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 2ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία παράνομα επιτέθηκε στη XXXXX XXXXX Wetherbee από την Αμερική και προξένησε σε αυτήν πραγματική σωματική βλάβη. Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 3ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στον ίδιο τόπο και χρόνο που αναφέρεται στην πρώτη κατηγορία διενήργησε δημόσια άσεμνη πράξη στην XXXXX XXXXX Wetherbee από την Αμερική, δηλαδή της χαίδεψε στα γεννητικά όργανα. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου μία μάρτυρας και συγκεκριμένα η παραπονούμενη. Όλο το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό της κατηγορούσας αρχής κατατέθηκε εκ συμφώνου. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Δεν κλήθηκαν μάρτυρες υπεράσπισης. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 21 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, o ευπαίδευτος συνήγορος της κατηγορούσας αρχής αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου, ενώ η ευπαίδευτη συνήγορος της υπεράσπισης παρουσίασε γραπτώς την τελική της αγόρευση. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α. Δια ζώσης Μ.Κ.1 XXXXX XXXXX Wetherbee - παραπονούμενη Όπως γίνεται αντιληπτό η παραπονούμενη κατέθεσε για τα γεγονότα της επίδικης μέρας. H βασική της θέση ήταν πως ο κατηγορούμενος, την επίδικη μέρα, ενώ περπατούσαν μαζί, αφού προσφέρθηκε να τη βοηθήσει να βρει το ξενοδοχείο της, σε κάποιο σημείο την γρονθοκόπησε στο πρόσωπο στο αριστερό της μάτι και εκείνη τη στιγμή ζαλίστηκε. Μετά, όταν κατάφερε να σταθεί στα πόδια της περπάτησε προς το ξενοδοχείο της. Σε κάποια στιγμή μπήκε σε υπό ανέγερση χώρο και ο κατηγορούμενος την κλώτσησε δύο φορές στον αριστερό της μηρό και στο αριστερό της πλευρό. Πριν από αυτό πάλεψαν και προσπάθησε να βάλει το αριστερό του χέρι μέσα από το παντελόνι της και την άρπαξε με το δεξί του χέρι. Μετά τον έσπρωξε μακριά αλλά πριν από αυτό έβαλε το δεξί της χέρι στην πλάτη του και κατάφερε να τον γδάρει στον αριστερό του ώμο και πλάτη και έπεσαν και κύλησαν για λίγα μέτρα. Σε εκείνο το σημείο έτρεξε προς το ξενοδοχείο της ήτοι το Napa Gem. Σε κάποιο σημείο έχασε την ισορροπία της και έπεσε κάτω και τραυμάτισε το αριστερό της γόνατο και μετά κατάφερε να πάει στο διαμέρισμά της. Σε άλλη κατάθεση της διευκρίνισε πως όταν λέει πιο πάνω ότι έβαλε το αριστερό του χέρι μέσα στο παντελόνι της και την άρπαξε με το δεξί του χέρι, εννοεί ότι έβαλε το δεξί του χέρι μέσα στο παντελόνι της και άνοιξε τον κόλπο της. Β. Εκ συμφώνου κατατεθείσα
- Η κατάθεση του κατηγορουμένου, ημερομηνίας 05/07/20, κατατέθηκε ως προς το γεγονός της λήψης της από τον κατηγορούμενο, ως Τεκμήριο
- Έγγραφο που στο πάνω μέρος φέρει την παραπομπή της παραπονούμενης για εξέταση και στο κάτω μέρος την ιατρική αναφορά του Δρ. XXXXX Μιχαηλίδη ημερομηνίας 05/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου ως Τεκμήριο
- Παρεμβάλλω εδώ ότι το περιεχόμενο της ιατρικής αναφοράς τεκμ.6 δηλώθηκε εκ συμφώνου πως έχει ως εξής: « Άλγος αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης με τοπική ευαισθησία κατά την ψηλάφηση, αριστερά περισσότερο από δεξιά. Κατά μήκος της αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και στο άνω μέρος του τραπεζοειδή μυός αριστερά περιορισμένη κινητικότητα αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης λόγω άλγους και αυξημένης μυϊκής τάσης. Αδρός νευρολογικός έλεγχος κατά φύση. Άλγος και στις δύο ωμοπλάτες. Κινητικότητα όμως άμφω κατά φύση. Άλγος στο βραχιόνιο άμφω. Επιφανειακό αιμάτωμα στο άνω τριτημόριο του δεξιού τρικέφαλου μυ. Άλγος στο αριστερό ημιθωράκιο αριστερά άνω και κάτω κοιλιά κατά την ψηλάφηση. Άλγος και εκχυμώσεις κατά μήκος του αριστερού μηριαίου, τόσο στην έσω όσο και στην έξω πλευρά. Άλγος και στο δεξιό μοιραίο με αιμάτωμα στη μεσότητα του μηριαίου πρόσθια και στο έσω κάτω τριτημόριο. Εκδορές στο αριστερό γόνατο στο ύψος της επιγονατίδας και αιμάτωμα στο ύψος του κνημιαίου κυρτώματος αριστερά. Κινητικότητα αριστερού γόνατος κατά φύση. Στο δεξιό γόνατο βρίσκεται εκχύμωση στον έσω κνημιαίο κόνδυλο και στο ύψος του κνημιαίου κυρτώματος. Κινητικότητα κατά φύση. Άλγος, αιμάτωμα οπίσθια της αριστερής περόνης στην αριστερή ποδοκνημική. »
- Δέσμη εγγράφων αναφορικά με το status παραμονής του κατηγορουμένου στην Κύπρο κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του ως Τεκμήριο
- Ένταλμα σύλληψης του κατηγορουμένου, υπόπτου τότε, ημερομηνίας 05/07/20, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του, κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο
- Το διάταγμα προφυλάκισης του κατηγορουμένου, υπόπτου τότε, ημερομηνίας 06/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου ως Τεκμήριο
- Η ανακριτική κατάθεση του κατηγορουμένου στη μητρική του γλώσσα, με πιστή μετάφραση αυτής στην ελληνική, κατατέθηκε για το γεγονός της λήψης της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση της XXXXX Kerlo, ημερομηνίας 06/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του XXXXX Καλλένου, ημερομηνίας 06/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η Κατάθεση του XXXXX Τζοπαρτζόγλου ημερομηνίας, 07/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Δέσμη αποτελούμενη από ημερολόγια που ετοιμάστηκαν από την ανακριτική ομάδα όσον αφορά ενέργειες που έχουν γίνει κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση της Αστυφύλακος XXXXX, Γ. Γεωργίου, ημερομηνίας 07/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του Αστυφύλακα XXXXX, Μ. Σολωμού, ημερομηνίας 08/07/20, με επισυνημμένα έγγραφα του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του XXXXX XXXXX Sedding, ημερομηνίας 08/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του Αστυφύλακα XXXXX, Χ. Λάμπρου, ημερομηνίας 08/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του Αρχιαστυφύλακα XXXXX, Α. Νικολεττή, ημερομηνίας 06/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Η κατάθεση του Αστυφύλακα XXXXX, Θ. Κατσιαντώνη, ημερομηνίας 09/07/20, κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της ως Τεκμήριο
- Το έντυπο ΑΣΤ 161 για επιστημονική εξέταση τεκμηρίων κατατέθηκε εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου του ως Τεκμήριο
- Ο κατηγορούμενος ως προανέφερα προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Είπε συγκεκριμένα τα εξής : «Την παραπονούμενη, XXXXX XXXXX Wetherbee, την 04/07/20 στην οδό Nissi στην Αγία Νάπα την γνώρισα και προσφέρθηκα να την βοηθήσω να εξεύρει το ξενοδοχείο όπου διέμενε, καθότι φαινόταν μεθυσμένη. Της πρότεινα να πάμε στο διαμέρισμά μου και αποδέχθηκε, όμως σε καμία περίπτωση δεν της επιτέθηκα προκαλώντας της πραγματική σωματική βλάβη και σε καμία περίπτωση δεν την χάιδεψα στα γεννητικά της όργανα.» ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου ήτοι τα τεκμήρια πιο πάνω που κατατέθηκαν εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου τους, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007
(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα αναφέρω πως είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή την ΜΚ1 που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία της με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχε να παρακολουθήσει τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια της, τη μνήμη και τους λόγους που είχε για να θυμάται ή να πιστεύει αυτά για τα οποία κατέθετε, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων της (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Η ΜΚ1 ευθέως αναφέρω ότι δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο σαν μάρτυρας. Η μαρτυρία της ήταν ομολογουμένως συγκεχυμένη και η μνήμη της αδικαιολόγητα «φτωχή», εάν αναλογιστεί κανείς ότι κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου στις 17/07/20 για γεγονότα που συνέβησαν, πάντα σύμφωνα με την ίδια, στις 04/07/20 ήτοι 13 μέρες προηγουμένως. Παρεμβάλλω εδώ ότι προφανώς όταν είπε σε ερώτηση αν επηρέασε καθόλου το αλκοόλ, που παραδέχτηκε ότι κατανάλωσε την επίδικη μέρα, τη μνήμη της, ότι δεν το νομίζει, δεν ήταν έτσι τα πράγματα. Ας σημειωθεί ότι στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι ήπιε 1-3 κοκτέιλς, ενώ στην αντεξέταση της είπε ότι ήταν γύρω στα 3 (old fashion κοκτέιλς, μέσα στα οποία υπάρχει ουίσκυ), αφήνοντας ανοικτό βεβαίως να ήπιε περισσότερα. Με αυτά υπόψη σε συνάρτηση με τη μαρτυρία της γενικότερα προκύπτει θα έλεγα θέμα εσφαλμένης αντίληψης της πραγματικότητας κατά τον ουσιώδη χρόνο. Προσθέτω επίσης πως εντοπίζονται στη μαρτυρία της μη λογικοί ισχυρισμοί, βολικές απαντήσεις και ουσιαστικές αντιφάσεις. Πιο συγκεκριμένα:
- Αναφέρει στην κατάθεση της τεκμ.1 και επιβεβαίωσε στην κυρίως εξέταση της ότι ενώ περπατούσε αντιλήφθηκε τρείς άντρες να την ακολουθούν. Μάλιστα στην κατάθεση της δίνει και περιγραφή τους και στη συνέχεια αναφέρει πως εξελίχθηκαν τα πράγματα με τον ένα από αυτούς που την κτύπησε κλπ. Όμως στην πορεία της κυρίως εξέτασης της η θέση αυτή άλλαξε ουσιωδώς και ανέφερε ότι δεν βλέπει στο Δικαστήριο κάποιο από τους «πρώτους», λέγοντας ουσιαστικά, όταν της ζητήθηκε να διευκρινίσει, ότι ο κατηγορούμενος «κατέβηκε από ένα αυτοκίνητο στον δρόμο πιο κάτω με δύο άλλους μαζί του στο αυτοκίνητο». Μάλιστα μίλησε για ένα μπορντό αυτοκίνητο και είπε ότι πριν κατέβει ο κατηγορούμενος και την πλησιάσει, οι τρείς τους φώναζαν. Παρεμβάλλω εδώ πως σε κανένα σημείο είτε της αρχικής της κατάθεσης τεκμ.1, είτε σε οποιαδήποτε άλλη κατάθεση που έδωσε (βλ. τεκμ.2-4), αναφέρει αυτό το πράγμα, ούτε και διαχωρίζει τους τρείς άντρες που ισχυρίστηκε ότι την ακολουθούσαν αρχικά με τους τρείς άντρες που ισχυρίζεται ότι ήταν σε αυτοκίνητο, εκ των οποίων ο ένας της επιτέθηκε. Αντίθετα, επαναλαμβάνω, σύμφωνα με την κατάθεση της τεκμ.1 ο άντρας που της επιτέθηκε ήταν ένας εκ των τριών που αναφέρει πως την ακολουθούσαν αρχικά και τον οποίο περιγράφει.
- Ως προς το θέμα της περιγραφής του άντρα που της επιτέθηκε, που ως ισχυρίστηκε ήταν ο κατηγορούμενος, σημειώνεται πως στην πρώτη της κατάθεση τεκμ.1 αναφέρει για τον άντρα που της επιτέθηκε ότι φορούσε μια πολύχρωμη τιραντωτή φανέλα κάτω από το άσπρο πουκάμισο. Στην κατάθεση της τεκμ.3 όμως αναφέρει ότι ο άντρας που της επιτέθηκε φορούσε μια πορτοκάλι φανέλα και τον αναγνώρισε ως το άτομο στο βίντεο που της έδειξαν (και ήταν ο κατηγορούμενος). Σημειώνω εδώ πως κατά την αντεξέταση της ερωτήθηκε για να διευκρινίσει αυτή τη διαφορά, πλην όμως προκάλεσε περαιτέρω σύγχυση με τις απαντήσεις της, ενώ σε κάποια στιγμή είπε ότι αναφέρθηκε σε άσπρη φανέλα (ενώ στην κατάθεση μίλησε για πουκάμισο) «Επειδή ένας από τους δύο φορούσε άσπρη».
- Σύμφωνα δε με την κατάθεση της τεκμ.1 ο άντρας που της επιτέθηκε είχε μια ουλή κάτω από τη μύτη του, δύο με τρία κοψίματα οριζοντίως. Σημειώνεται όμως εδώ πως το Δικαστήριο, έχοντας ενώπιον του τον κατηγορούμενο, δεν διαπίστωσε αυτός να έχει αυτό το χαρακτηριστικό, ούτε και υπάρχει μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος κατά τη σύλληψη του ήτοι την επομένη της ισχυριζόμενης επίθεσης παρουσίαζε την αναφερόμενη ουλή και κοψίματα, ενώ αναφέρεται περαιτέρω πως η μάρτυρας για δικούς της λόγους δεν ήθελε να πλησιάσει τον κατηγορούμενο όταν της ζητήθηκε κατά την αντεξέταση για να δει αν έχει ή όχι αυτό το χαρακτηριστικό.
- Σε κάποιο σημείο της αντεξέτασης της συμφώνησε πως προτού υπογράψει την κατάθεση της (τεκμ.1) της δόθηκε και την διάβασε για να δει αν συμφωνεί με αυτά που έχουν γραφτεί, ενώ αμέσως πιο κάτω, ερωτώμενη για ένα σημείο που προκύπτει διαφορά στη μαρτυρία της εν σχέση με ότι είπε στην κατάθεση της, ανέφερε ότι δεν την είχε δει που την έκανε. Ας σημειωθεί ότι ακολούθως, παρά τη θέση της ότι δεν την είδε όταν την έκανε, είπε ότι τους είπε «Να διαγράψουν το white muscle t‑shirt και νόμιζε ότι το είχαν κάνει. Δεν ήταν multi-colour όπως λέει στην κατάθεση». Τώρα πως τους είπε να διορθώσουν τα πιο πάνω αφού δεν είδε την κατάθεση δεν είναι αντιληπτό, όμως αναφέρω εδώ πως με τούτα διαπιστώνεται ότι η μάρτυρας άλλαζε τη θέση της ανάλογα με το πως την βόλευε σε κάθε περίπτωση. Εν πάση περιπτώσει να σημειώσω πως η αναφορά του αστυφύλακα που έλαβε την κατάθεση τεκμ.1, στο τέλος, ότι της διάβασε την κατάθεση και ως ορθή την υπόγραψε στην παρουσία του και την παρουσία της Αστ.465 παρέμεινε αναντίλεκτη.
- Έρχομαι τώρα σε κάτι που προκάλεσε εντύπωση στο Δικαστήριο και που σχετίζεται προφανώς με την κατάσταση της μάρτυρος την επίδικη μέρα λόγω της κατανάλωσης αλκοόλ που προανέφερα. Ούτε λίγο ούτε πολύ είπε ότι δεν θυμόταν αν μπήκε στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου και αν ξάπλωσε στο κρεβάτι μαζί του, όπως ήταν η θέση του κατηγορούμενου. Η μάρτυρας δηλ. δεν απέκλεισε αυτό το ενδεχόμενο ρητά και κατηγορηματικά αλλά αντίθετα άφησε ανοικτό τα πράγματα να εξελίχθηκαν όπως της υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση. Τούτο βεβαίως έχει προφανώς ουσιαστική σημασία για την αξιοπιστία της γενικότερα.
- (α) Η μάρτυρας στην κατάθεση της τεκμ.1 είπε ότι σε κάποια στιγμή ο άντρας την κτύπησε στο πρόσωπο με δυνατή γροθιά στο δεξί της μάτι. Στη μαρτυρία της όμως μίλησε για πιθανό λάθος, ίσως από την κίνηση με το χέρι του για να της δείξει να πάνε απέναντι. Όπως γίνεται αντιληπτό τα δύο δεν συνάδουν. (β) Εν πάση όμως περιπτώσει αναφέρεται ότι σε περαιτέρω ερώτηση αν γνωρίζει ότι ο γιατρός στο νοσοκομείο πάνω στη γνωμάτευσή του δεν αναφέρει τίποτε για κτύπημα στο αριστερό μάτι, απάντησε «Απλά μπήκε μέσα και με αξιολόγησε. Ούτε μου είπε να βγάλω να ρούχα μου να με εξετάσει, ούτε τίποτε. Απλά με είδε και έγραψε τη γνωμάτευση του.». Η μάρτυρας όμως εδώ θεωρώ ότι με την απάντηση της απλά ήθελε να υπεκφύγει από την ουσία του πράγματος, που δεν είναι άλλη από το ότι αν ο κατηγορούμενος της έδινε δυνατή γροθιά στο μάτι ή στο πλάι κοντά στο μάτι (όπως είπε αντεξεταζόμενη) ως ζήτημα λογικής θα της άφηνε το λιγότερο κάποιο μώλωπα. Τέτοιος μώλωπας δεν υπήρχε αλλά ούτε και οτιδήποτε άλλο (δεν παραπονέθηκε για παράδειγμα για άλγος), που συνηγορεί υπέρ της θέσης ότι τέτοιο κτύπημα στο σημείο που ανέφερε δεν δέχτηκε (βλ. ιατρική αναφορά τεκμ.6). Ίσως εκ του περισσού δε αναφέρεται εδώ πως προφανώς το αν υπήρχε τραυματισμός στο μάτι δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το κατά πόσο ο γιατρός της έβγαλε τα ρούχα της για να την εξετάσει.
- Ως προς τη θέση της ότι μετά που την κτύπησε αυτή έτρεξε απέναντι και ενώ την ακολουθούσε της είπε να μην πάει κοντά στο ωραίο σπίτι που βρισκόταν εκεί στη γωνία και έτσι αυτή έτρεξε από την άλλη πλευρά προς τον χώρο οικοδομής θεωρώ πως δεν υπάρχει λογική. Είναι δυνατόν να προσπαθεί να διαφύγει από κάποιον που την κτύπησε και την ίδια στιγμή να ακολουθεί τις εντολές που της δίνει; Όσο και να προσπάθησε σημειώνω να το δικαιολογήσει δεν έχει πείσει.
- Επίσης, αναφέρω εδώ ότι ερωτηματικά προκαλεί και η αναφορά της ότι μετά που είδε το βίντεο (που σχετίζεται σημειώνω με όσα αναφέρει στην κατάθεση του ο Καλλένος, τεκμ.12) δεν ζήτησε να δώσει κατάθεση αλλά «Εκείνοι το είχαν ήδη γράψει και μου είπαν να μου το αναγνώσουν και να το υπογράψω». Παρεμβάλλω ότι αναφερόταν στην κατάθεση της τεκμ.3, εις την οποία αναφέρει ότι αυτός που της επιτέθηκε φορούσε πορτοκαλί φανέλα. Της υποδείχθηκε δηλ. από την αστυνομία ποιος της επιτέθηκε;
- Τέλος, πέραν των όσων αναφέρονται ανωτέρω θα πρόσθετα εδώ και τα εξής στοιχεία, που έχουν να κάνουν κατά την κρίση μου με ελλιπή διερεύνηση της υπόθεσης από την αστυνομία. (α) Σύμφωνα με την παραπονούμενη, ενώ πάλευε ουσιαστικά με τον κατηγορούμενο, σε κάποια στιγμή τον έσπρωξε μακριά αλλά πριν από αυτό έβαλε το δεξί της χέρι στην πλάτη του και κατάφερε να τον γδάρει στον αριστερό του ώμο και πλάτη. Όμως καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος εξετάστηκε και κατά πόσο διαπιστώθηκε οποιοδήποτε γδάρσιμο στα σημεία του σώματος του που αναφέρει η παραπονούμενη. Ήταν όμως ουσιαστικό θεωρώ να γίνει η εξέταση διότι το αποτέλεσμα της θα μπορούσε μεν να επιβεβαιώσει τον συγκεκριμένο ισχυρισμό της παραπονούμενης, όμως πιθανόν και να τον κατέρριπτε. Σχετίζεται δε αυτό με το θέμα της ήδη προβληματικής αναγνώρισης του κατηγορούμενου. (β) Με βάση τους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου η παραπονούμενη πήγε στο διαμέρισμα του και μάλιστα ξάπλωσε στο κρεβάτι. Το σεντόνι όπου ξάπλωσε, πάντα σύμφωνα με τον κατηγορούμενο, παραλήφθηκε από την αστυνομία ως τεκμήριο για σκοπούς προώθησης του στο Ινστιτούτο Γενετικής για επιστημονικές εξετάσεις. Μάλιστα ετοιμάστηκε και σχετική αίτηση για επιστημονική εξέταση τεκμηρίου (βλ. έντυπο Αστ.161 τεκμ.21). Παρά ταύτα όμως το τεκμήριο δεν προωθήθηκε για εξέταση. Ως αναφέρθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από τον ευπαίδευτο συνήγορο της κατηγορούσας αρχής στις 28/07/20, ήταν απόφαση της ανακριτικής ομάδας να μην προωθήσει εν τέλει το σεντόνι για επιστημονική εξέταση. Για ποιο λόγο όμως πάρθηκε η εν λόγω απόφαση δεν έχει εξηγηθεί. Όπως γίνεται όμως αντιληπτό είναι και αυτό ένα πολύ ουσιαστικό θέμα. Βεβαίως θα πρέπει να λεχθεί εδώ πως η εξέταση του σεντονιού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα έφερε κάποιο αποτέλεσμα. Αν όμως το αποτέλεσμα ήταν πως εντοπίζεται το γενετικό υλικό της παραπονούμενης, η οποία αρνήθηκε ότι πήγε στο διαμέρισμα και ξάπλωσε στο κρεβάτι, αν και επαναλαμβάνω και εδώ δεν το απέκλεισε, είναι σαφές ότι αυτό θα επιβεβαίωνε τον ισχυρισμό του κατηγορούμενου, με ανάλογες συνέπειες για την αξιοπιστία της εκδοχής της παραπονούμενης. (γ) Ο κατηγορούμενος αναφέρει στην κατάθεση του πως σε κάποια στιγμή, προσπαθώντας να βοηθήσει την παραπονούμενη, αυτή εξαφανίστηκε και της έστειλε μήνυμα στο messenger ρωτώντας την που χάθηκε. Η Αστυνομία διερεύνησε αυτό τον ισχυρισμό; Βρήκε το συγκεκριμένο μήνυμα; Και αν πράγματι έτσι είχαν τα πράγματα, διερεύνησε πότε η παραπονούμενη έδωσε τον αριθμό του κινητού της τηλεφώνου στον κατηγορούμενο; Ήταν και αυτό θεωρώ ένα ουσιαστικό θέμα για το οποίο έπρεπε να δοθεί απάντηση διότι, με βάση όσα ανέφερε η παραπονούμενη και με δεδομένο ότι ουδέποτε ανέφερε ότι έδωσε τον αριθμό του τηλεφώνου της στον κατηγορούμενο και κάτω από ποιες συνθήκες, θα είχε προφανώς σημασία για την αξιοπιστία της γενικότερα. (δ) Έχοντας όλα τα πιο πάνω υπόψη στην ουσία διαπιστώνεται αδικαιολόγητη παράλειψη της Αστυνομίας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, η οποία κρίνεται ουσιαστική. Θεωρώ δε πως με βάση αυτά προκύπτουν κενά στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής και παραμένουν στο μυαλό του Δικαστηρίου υποβόσκουσες αμφιβολίες. Ας σημειωθεί ότι με βάση την Reg. V. Mckenna (Supreme Court of New South Wales [1964] 31 W.N. 330 η αμφιβολία μπορεί να προκαλείται, είτε από τη μαρτυρία που υπάρχει, είτε από την απουσία μαρτυρίας (βλ. και την υπόθεση του Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου αρ.1109/09, Δημοκρατία v. Θεωρή, ημερ.03/03/10). Συνοψίζω λέγοντας πως η μαρτυρία της παραπονούμενης κρίνεται αναξιόπιστη και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται ότι η παραπονούμενη δεν έπεισε το Δικαστήριο για την βασιμότητα των λεγομένων της ή και ότι είναι ο κατηγορούμενος που της επιτέθηκε, αν δέχτηκε πράγματι επίθεση. Σε συνδυασμό δε με τα κενά που προκύπτουν στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ως αναφέρθηκε ανωτέρω, έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου αμφιβολίες και αποτελεί διαπίστωση μου πως δεν θα μπορούσα να βασιστώ με ασφάλεια σε αυτή τη μαρτυρία για να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα στα πλαίσια μίας ποινικής υπόθεσης όπως η παρούσα. Ερχόμενος στον κατηγορούμενο και την επιλογή του να προβεί σε ανώμοτη δήλωση, κατ' αρχήν πρέπει να λεχθεί ότι η επιλογή του αυτή αποτελεί απόλυτο δικαίωμα του και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά τη βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στη συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. Rv. Frost
(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλ. με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο δηλ. η οποία δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v.The Police
(1981)2 CLR 200, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97). Μπορεί όμως να βοηθήσει το Δικαστήριο να δει τα αποδεδειγμένα γεγονότα και τα συμπεράσματα που πρέπει να βγουν από αυτά με διαφορετικό φως (Rv. Coughlan
(1976)64 Cr. App. R. 11). Με αυτά υπόψη αναφέρω πως πέραν του ότι την επίδικη μέρα γνώρισε την παραπονούμενη στην οδό Nissi στην Αγία Νάπα και προσφέρθηκε να την βοηθήσει να εξεύρει το ξενοδοχείο όπου διέμενε, κάτι που βεβαιώθηκε και από την ΜΚ1, καμία αξία δεν μπορώ να δώσω στην υπόλοιπη δήλωση του κατηγορούμενου. Αναφέρω δε εδώ πως αν επιτέθηκε στην παραπονούμενη ή την χαίδεψε στα γεννητικά όργανα αυτό αφορά την τελική κρίση του Δικαστηρίου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως της αξιολόγησης της μαρτυρίας πιο πάνω και κυρίως της απόρριψης της μαρτυρίας της ΜΚ1-παραπονούμενης, θεωρώ πως η κατάληξη της παρούσας υπόθεσης έχει σφραγιστεί. Καμία μαρτυρία δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από αποδεκτή μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος είτε επιτέθηκε στην παραπονούμενη και της προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη είτε ότι της επιτέθηκε άσεμνα και ή προέβη σε άσεμνη πράξη, χαιδεύοντας τα γεννητικά της όργανα. Ως εκ των ανωτέρω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1, 2 και 3 και συνεπώς αθωώνω τον κατηγορούμενο σε αυτές. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο