Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου ν. Groves, Αρ. Υπόθεσης: 2376/18, 11/9/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2376/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Αμμοχώστου Κατηγορούσας Αρχής ν. ..... Groves Κατηγορούμενος -------------------------------------------------- Ημερομηνία: 11 Σεπτεμβρίου 2020 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Π. Πίτσιλλου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος: παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος στην παρούσα αντιμετωπίζει μία κατηγορία ήτοι για βιασμό, κατά παράβαση των άρθρων 144 και 145 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας, ο κατηγορούμενος στις 25/08/18 στην Αγ. Νάπα της Επαρχίας Αμμοχώστου, ήλθε σε παράνομη συνουσία μετά θήλεως, δηλαδή με την XXXXX Laycock από την Αγγλία χωρίς τη συγκατάθεση αυτής. Για την υπόθεση της κατηγορούσας αρχής κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου δύο μάρτυρες, ενώ η κατάθεση του Αστ. XXXXX, το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε εν σχέση με τον κατηγορούμενο στις 26/08/18 και η έκθεση του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής κατατέθηκαν εκ συμφώνου ως τεκμ. 2, 3 και 6 αντίστοιχα. Μετά δε την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου για απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης ο κατηγορούμενος τήρησε το δικαίωμα της σιωπής και κάλεσε ένα μάρτυρα για την υπεράσπιση του. Ήδη από το σημείο αυτό αναφέρω πως το δικαίωμα της σιωπής ήταν απόλυτο δικαίωμα του κατηγορούμενου και η επιλογή του αυτή σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Ας σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου συνολικά 10 τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας, oι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών παρουσίασαν γραπτώς τις τελικές τους αγορεύσεις. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής πρόσθεσε περαιτέρω κάποια πράγματα προφορικά. Δεν κρίνω σκόπιμο να επαναλάβω όσα οι συνήγοροι ανέφεραν και αρκούμαι εδώ να αναφέρω ότι έχω μελετήσει ενδελεχώς τις θέσεις που προβλήθηκαν. Θα γίνει σημειώνω αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ Α. Δια ζώσης ΜΚ1 CLL - παραπονούμενη Όπως γίνεται αντιληπτό η παραπονούμενη κατέθεσε για τα γεγονότα της επίδικης μέρας. H βασική της θέση ήταν πως ο κατηγορούμενος, την επίδικη μέρα, εκμεταλλεύτηκε την ευάλωτη θέση στην οποία βρισκόταν, λέγοντας ότι ήταν μόνη της και δεν ένιωθε καλά, ξάπλωσε στο κρεβάτι πίσω της και αρχικά έβαλε τα δάκτυλα του στον κόλπο της, ενώ στη συνέχεια έβαλε και το πέος του στον κόλπο της. Σχετική είναι και η κατάθεση της τεκμ.1 (και 1Α που αφορά την πιστή μετάφραση του τεκμ.1 στην ελληνική). MK2 Αν. Λοχ. XXXXX XXXXX Χαραλάμπους O μάρτυρας έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στις 29/08/18 (τεκμ.5 και 5Α-μετάφραση στην ελληνική), ως επίσης του έλαβε 2 παρειακά επιχρίσματα τα οποία στάλθηκαν στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής (βλ. και την κατάθεση του τεκμ.4). Παρεμβάλλω εδώ ότι η διαδικασία που ακολούθησε ο μάρτυρας ως προς τα παρειακά επιχρίσματα και την αποστολή τους στο Ινστιτούτο δηλώθηκε ότι δεν αμφισβητείται και ότι ουσιαστικά αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι όλα έγιναν ορθά. ΜΥ1 Δρ. XXXXX Φιτσιάλος Ο μάρτυρας είναι γενετιστής-μοριακός βιολόγος. Αναφέρθηκε στην έκθεση του ημερ.11/03/20, τεκμ.7, την οποία επεξήγησε και απάντησε σε ερωτήσεις που του έγιναν. Στα πλαίσια αυτά ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
- H έκθεση που ετοίμασε (τεκμ.7) γράφτηκε σύμφωνα με τα πρότυπα ποιότητας του εργαστηρίου τους και τη διαπίστευση ISO 17025, που σημαίνει ότι δεν περιέχονται προσωπικές απόψεις, αλλά επίσημες επιστημονικές θέσεις τεκμηριωμένες από την αντίστοιχη επίσημη διεθνή βιβλιογραφία.
- Οι εξετάσεις στις οποίες προέβη ο κ.Καριόλου και οι αναλύσεις που διενήργησε (βλ. τεκμ.6) ήταν άρτιες. Ο κ.Καριόλου χρησιμοποίησε όλα τα διεθνώς διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία και έκανε μια εξαιρετική έρευνα. Επίσης, αφού εξήγησε ποιες είναι οι αρχές μεταφοράς και εναπόθεσης γενετικού υλικού και ποιες είναι οι ελάχιστες προϋποθέσεις ή παράγοντες που επηρεάζουν την εναπόθεση και κατ' επέκταση την ποσότητα του DNA που θα συλλεγεί, ανέφερε και τα εξής (παρατίθενται αυτούσια): « Η παραπονούμενη λέει ότι ως ο κατηγορούμενος ασέλγησε εις βάρος της, εισάγοντας αρχικά τα δάκτυλά του στον κόλπο της και εν συνεχεία τα γεννητικά του όργανα χωρίς προφυλακτικό βιάζοντάς την για περίπου 1 λεπτό. Η ίδια εξετάστηκε περίπου 15 ώρες μετά το υποτιθέμενο γεγονός χωρίς να προηγηθεί πλύσιμο ή κάποιου είδους μπάνιο. Άρα όσον αφορά τον χρόνο επαφής του θύματος με τον υποτιθέμενο δράστη, έχουμε πολύ παραπάνω από τα 5 δευτερόλεπτα που θεωρείται ελάχιστος χρόνος, επαφής. Άρα ο παράγοντας χρόνος υπερκαλύπτεται στον μέγιστο βαθμό. Έχω απλή επαφή ή πίεση και τριβή; Η διείσδυση των δακτύλων και των γεννητικών οργάνων δεν είναι απλή επαφή. Είναι πίεση και σίγουρα τριβή, άρα ο παράγοντας τύπος επαφής υπερκαλύπτεται στον μέγιστο βαθμό. Έχουμε πλούσιους ή φτωχούς κυτταρικούς πληθυσμούς που ήρθανε σε επαφή; Έχουμε πολύ πλούσιους κυτταρικούς πληθυσμούς, τα χέρια όπως είπαμε και τα γεννητικά όργανα, που επιπλέον από τα δερματικά κύτταρα κτλ., έχουνε και άλλα, θεωρούνται πάρα πολύ πλούσια βιολογικά υλικά. Άρα και ο παράγοντας τύπος κυττάρων υπερκαλύπτεται στον μέγιστο βαθμό. Ο κόλπος θεωρείται μικρή ή μεγάλη επιφάνεια; Θεωρείται μεγάλη επιφάνεια επαφής. Η λήψη του βιολογικού υλικού έγινε εντός των ορίων ανίχνευσης; Οι δημοσιεύσεις που παρουσιάσαμε λένε ότι μέχρι και 48 και 72 ώρες μετά το συμβάν μπορούμε να ανιχνεύσουμε ανδρικά DNA και σπέρματα. Εδώ η λήψη έγινε 15 ώρες μετά το υποτιθέμενο περιστατικό, άρα είμαστε εντός των ορίων καλής πρακτικής για να συλλέξουμε το δείγμα. Πολύ εντός να έλεγα. Έγινε προσπάθεια απομάκρυνσης του βιολογικού υλικού πριν την εξέταση; Όχι. Ακολουθήθηκαν οι σωστές οδηγίες και δεν έγινε μπάνιο ή πλύσιμο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων, άρα δεν απομακρύνθηκε το γενετικό υλικό. Επομένως, πληρούνται όλες οι συνθήκες εναπόθεσης και ανίχνευσης του βιολογικού υλικού στον μέγιστο βαθμό. Άρα με βάση τη μαρτυρία της παραπονούμενης και τις αρχές εναπόθεσης του βιολογικού υλικού, θα αναμέναμε να βρούμε πολύ μεγάλες ποσότητες DNA του κατηγορουμένου στην περιοχή του κόλπου και του αιδοίου της. Επιπρόσθετα και πολύ σημαντικό, θα πρέπει να τονίσουμε όσον αφορά τις δειγματοληψίες τις ιατρικές που έγιναν από τον γιατρό πάνω στον κόλπο ή στο αιδοίο της παραπονούμενης, έγινε ένας πλήρης έλεγχος, ο πιο πλήρης έλεγχος που θα μπορούσε να γίνει. Πάρθηκαν από δύο επιχρίσματα στην πάνω περιοχή του κόλπου, στην κάτω περιοχή του κόλπου και στην περιοχή του αιδοίου, καλύπτοντας έτσι όλες τις περιοχές του κόλπου. Συνήθως σ' αυτές τις περιπτώσεις παίρνουμε ένα δείγμα. Κάνουμε ένα κολπικό επίχρισμα και πάμε να δούμε αν υπάρχει DNA του υποτιθέμενου δράστη. Εδώ κάναμε
- Εξαντλήθηκε το επίπεδο δειγματοληψίας, αν θέλετε στις δειγματοληψίες που έχουμε δει να γίνονται. Παρόλα αυτά οι εργαστηριακές αναλύσεις που πραγματοποιήθηκαν στα δείγματα του κόλπου, και υπενθυμίζω επίσης ότι και εργαστηριακά έγινε τριπλή εργαστηριακή προσέγγιση από τον κύριο Καριόλου, δηλαδή προσπάθεια ανίχνευσης σπέρματος, αρνητικό. Εξαγωγή DNA με διαχωρισμό σπερματικού και μη σπερματικού μέρους. Τρία, ανάλυση Y χρωμοσώματος, ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να γίνει και εργαστηριακά δηλαδή, έδειξαν τα αποτελέσματα αυτά την παντελή έλλειψη σπερματικών κυττάρων ή κυττάρων αρρένος ατόμου στον κόλπο και στο αιδοίο της παραπονούμενης. Όχι μόνο απουσία του DNA του κατηγορουμένου, αλλά και απουσία DNA οποιουδήποτε αλλουνού ατόμου. Συμπέρασμα και κλείνω. Με βάση τις ιατρικές εξετάσεις και τα επιστημονικά εργαστηριακά ευρήματα είναι εξαιρετικά απίθανο να έχει συμβεί εισαγωγή δακτύλων και γεννητικών οργάνων στον κόλπο της παραπονούμενης και η τέλεση του βιασμού, όπως αυτός περιγράφεται κατά τη μαρτυρία της.. ». Β. Εκ συμφώνου κατατεθείσα Ως ήδη αναφέρθηκε κάποια έγγραφα κατατέθηκαν εκ συμφώνου. Συγκεκριμένα, κατατέθηκε εκ συμφώνου, για την αλήθεια του περιεχομένου της, η κατάθεση του Αστυφύλακα XXXXX Α. Αγαθοκλέους (Τεκμήριο 2). O αστυφύλακας σε αυτήν αναφέρει ότι είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ Αμμοχώστου και στις 28/08/18 μετέβη μαζί με τον Αστ. XXXXX στη Λεμεσό, όπου η ώρα 1705 στα σύνορα της Δημοκρατίας με τις Βρετανικές Βάσεις Ακρωτηρίου παρέλαβε από αστυφύλακα των Βάσεων τον κατηγορούμενο, εναντίον του οποίου εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για την παρούσα. Το ένταλμα σύλληψης δε, με οπισθογράφηση αναφορικά με την εκτέλεση του από τον Αστ. XXXXX, κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο
- Περαιτέρω, κατατέθηκε επίσης εκ συμφώνου για την αλήθεια του περιεχομένου της, η έκθεση του Δρ. XXXXX Καριόλου του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής, με αρ. αναφοράς ΥΠΕΓΕ 4763/18, ημερ. 27/11/18, τεκμ.
- Με βάση δε το συμπέρασμα της έκθεσης αρ.5, από τις συγκρίσεις που έγιναν στο επίπεδο του γενετικού υλικού, ο κατηγορούμενος δεν έχει συνδεθεί με αντικείμενα της υπόθεσης από τα οποία απομονώθηκε γενετικό υλικό του οποίου το προφίλ ήταν κατάλληλο για συγκρίσεις (βλ. σελ.9). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όσον αφορά τη μαρτυρία που κατατέθηκε εκ συμφώνου πιο πάνω, δεν χρειάζεται θεωρώ να λεχθεί τίποτε περισσότερο πέραν του ότι αυτή θεωρείται δεδομένη (βλ. κατ΄ αναλογίαν, Αντρέα και Άλλων ν Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 498, 501, Γιαννίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.Εφ.7007
(2002)2 Α.Α.Δ. 143 και το άρθρο 19 του Περί Αποδείξεως Νόμου), γίνεται αποδεκτή και αποτελεί ευρήματα του Δικαστηρίου. Από εκεί και πέρα αναφέρω πως είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Η ΜΚ1 οφείλω να πω ότι δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο σαν μάρτυρας. Η μαρτυρία της ήταν ομολογουμένως συγκεχυμένη, ενώ περαιτέρω εντοπίζονται στη μαρτυρία της μη λογικοί ισχυρισμοί, βολικές απαντήσεις, ουσιαστικές αντιφάσεις και ψέματα. Πιο συγκεκριμένα:
- Κατ' αρχήν να ξεκινήσω από την κατάθεση της παραπονούμενης τεκμ.1, η οποία δόθηκε στις 26/08/18, μεταξύ των ωρών 17:50-19:20, δηλαδή περίπου 24 ώρες μετά το ισχυριζόμενο συμβάν, στο ΤΑΕ Λεμεσού. Η παραπονούμενη υποστήριξε ότι έδωσε την κατάθεση τρείς μέρες μετά το περιστατικό και εν πάση περιπτώσει περισσότερο από 48 ώρες μετά, κάτι το οποίο βεβαίως δεν ισχύει. Όμως αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι το γεγονός ότι παρά το ότι έχει υπογράψει την κατάθεση (την οποία προηγουμένως διάβασε όπως επιμαρτυρείται από το αδιαμφισβήτητο λεκτικό του αστυφύλακα που έλαβε την κατάθεση, στο τέλος της) και με την έναρξη της κυρίως εξέτασης της έχει υιοθετήσει το περιεχόμενο της και την διάβασε, στην ουσία την έχει αμφισβητήσει ή και έχει αμφισβητήσει ότι κάποια εκ των όσων καταγράφονται αποτελούν προϊόν δικής της μνήμης. Παραθέτω κατωτέρω κάποια αποσπάσματα από την αντεξέταση της μάρτυρος (ο έντονος τονισμός είναι του Δικαστηρίου): " E. Λες στην κατάθεσή σου ότι ο κατηγορούμενος άρχισε να σε χαϊδεύει σε όλο σου το σώμα με τα χέρια του. Όταν ρωτήθηκες από την Κατηγορούσα Αρχή είχες πει ότι έβαλε το χέρι στην κοιλιά σου και στα πόδια σου. A. Ναι. E. Δεν είπες όλο σου το σώμα όπως είχες αναφέρει στην κατάθεσή σου. Για ποιον λόγο; A. Δεν έγραψα αυτήν την κατάθεση εγώ η ίδια με τα χέρια μου, κάποιος άλλος την έγραψε. E. Εννοείς ότι αυτός ο άλλος που έγραψε την κατάθεση εφόσον έμμεσα συμφωνείς ότι η αναφορά σε όλο μου το κορμί εννooύσες κοιλιά και πόδια; A. Ναι, το κάτω μέρος του σώματός μου. E. Άρα εννοείς ότι το πρόσωπο που σου έπιανε την κατάθεση έβαζε ισχυρισμούς στην κατάθεσή σου με βάση το τι ο ίδιος ή η ίδια καταλάβαινε; A. Ναι. E. Άρα η κατάθεσή σου δεν είναι 100% προϊόν της δικής σου προσωπικής μνήμης; A. Όχι. ............. E. Και πού νομίζεις... για ποιον λόγο νομίζεις υπάρχει αυτή η διαφορά της κατάθεσης και αυτών που έχεις πει σήμερα στην κυρίως εξέτασή σου; A. Δεν έχω ιδέα. Αν διαβάσετε την κατάθεση όλη θα δείτε ότι δεν βγάζει νόημα σε πολλά σημεία. Εγώ μιλούσα στον μεταφραστή και ο μεταφραστής τα έγραψε. " " Παραπονούμενη: Η κοπέλα που έπαιρνε την κατάθεση με ρώτησε αν χρησιμοποίησε καθόλου βία και είπα όχι και αυτό είναι το τι έγραψε, δεν είναι αυτό που εγώ είπα. Μου έκανε την ερώτηση και εγώ απάντησα και αυτό είναι το τι έγραψε. " " Παραπονούμενη: Στη σελίδα 3 γύρω στο μέσο «In none case... same reason». Αυτή η κατάθεση δεν είναι αυτά που είπα τα λόγια μου, δεν είναι με τον τρόπο που θα τα έλεγα εγώ, είναι γραμμένα με εντελώς διαφορετικό τρόπο διότι δεν έγραψα την κατάθεση μόνη μου. Για εμένα δεν βγάζει νόημα. " Σημειώνω επίσης σχετικά πως όταν της τέθηκε ότι η αναφορά της στην αντεξέταση ότι δεν φώναξε για βοήθεια επειδή πάγωσε, δεν συνάδει με αυτά που ανέφερε στην κατάθεση της, ότι δηλαδή δεν φώναξε γιατί θεώρησε πως δεν είχε κάποιο εκεί για να την ακούσει, η παραπονούμενη απάντησε "Όπως είπα δεν είναι τα λόγια μου, είναι αυτά που κατέγραψαν. " Τέλος, αναφέρω επίσης πως όταν συμφώνησε ότι είναι διαφορετικό αυτό που λέει στη μαρτυρία της, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος την ρώτησε αν κοιμόταν και τον αγνόησε με την ελπίδα να την αφήσει ήσυχη, εν σχέση με την αναφορά στην κατάθεση της ότι δεν της είπε τίποτε ο κατηγορούμενος γιατί θεώρησε ότι κοιμόταν, και ρωτήθηκε να πει τον λόγο που δεν έχει καταγραφεί στην κατάθεσή της αυτή η αναφορά της όπως είπες στην κυρίως της εξέταση, απάντησε "Δεν ξέρω, αυτό είπα και αυτά έγραψε". Τώρα πως συνάδουν αυτά με τη θέση που προέβαλε σε άλλο σημείο της αντεξέτασης της, ότι δηλαδή όσα είπε στην κατάθεση της είναι αλήθεια, δεν είναι αντιληπτό, όμως σίγουρα με τις αναφορές της πιο πάνω δημιουργούνται αμφιβολίες εν σχέση με συγκεκριμένα πράγματα που είπε στην κατάθεση της και βεβαίως την εκδοχή που προέβαλε σε αυτήν.
- Εν συνεχεία των ανωτέρω, αναφέρεται πως όταν ερωτήθηκε γιατί δεν έκανε τις διορθώσεις στην κατάθεση με βάση όσα ισχυρίζεται απάντησε «Επειδή μετά που πέρασα τρεις μέρες να δίνω καταθέσεις και να κάνω εξετάσεις απλά ήθελα να τελειώνω μ' αυτό, ήταν απαίσιο, δεν ήθελα να μείνω περισσότερο από όσο χρειαζόταν εκεί και γι' αυτό υπόγραψα και έφυγα.». Αυτά όμως που αναφέρει δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα και αποτελούν θεωρώ εκ των υστέρων δικαιολογία για να αποφύγει κάποιες διαφορές στη μαρτυρία της εν σχέση με την κατάθεση της. Η παραπονούμενη σημειώνεται έδωσε μία κατάθεση μόνον, την επίδικη, και εξετάστηκε από ένα γιατρό. Ούτε βεβαίως ο ισχυρισμός της, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της, ότι η επίδικη κατάθεση ήταν η τρίτη που έδωσε, έχει σχέση με την πραγματικότητα. Επαναλαμβάνω ότι με βάση τη μαρτυρία και όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι έδωσε μόνον μία κατάθεση.
- Ο λόγος επίσης που δεν έδωσε κατάθεση στον αστυνομικό σταθμό Αγίας Νάπας, που είναι ο κατά τόπο αρμόδιος σταθμός για να εξετάσει το παράπονο της και στον οποίο μετέβη αρχικά, μετά το ισχυριζόμενο περιστατικό, δημιουργεί ερωτηματικά. Η αναφορά της ότι στον εν λόγω σταθμό έγραφαν σε σημειωματάριο και ότι δεν έδωσε κατάθεση γιατί δεν ένιωθε ασφάλεια δεν είναι αποδεκτά αφού συγκρούονται με άλλη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής ή και με την αναντίλεκτη και αποδεκτή, ως εμφαίνεται κατωτέρω, μαρτυρία του ΜΚ
- Σημειώνεται εδώ ότι σύμφωνα με τον ΜΚ2 κατά την λήψη γραπτής κατάθεσης από την παραπονούμενη, στα αρχικά στάδια της κατάθεσης, η οποία λαμβανόταν από την Αστ.XXXXX, η παραπονούμενη δήλωσε πως ήταν κουρασμένη και δεν μπορούσε να προχωρήσει με τη λήψη γραπτής κατάθεσης και πως επιθυμούσε να ξεκουραστεί. Παρόλο που της εξηγήθηκε η σημαντικότητα της λήψης λεπτομερούς κατάθεσης και η εξέταση της από ιατροδικαστή, η παραπονούμενη ήταν ανένδοτη και άρχισε να φωνάζει και να γίνεται επιθετική. Ενόψει της αντίδρασης της και της επιθυμίας της παραπονούμενης, η κατάθεση της διακόπηκε και αποχώρησε συνοδευόμενη από τον Robert, ο οποίος κληθείς να προβεί σε γραπτή κατάθεση αντέδρασε με τον ίδιο τρόπο όπως και η παραπονούμενη. Συνεπώς τον λόγο που η παραπονούμενη δεν έδωσε κατάθεση στην Αγία Νάπα και συμπεριφέρθηκε κατ' αυτό τον τρόπο μόνον η ίδια τον γνωρίζει, όμως η συμπεριφορά της αυτή έχει προβληματίσει το Δικαστήριο. Με βάση όσα αναφέρει δε ο ΜΚ2 πιο πάνω, η αναφορά στη μαρτυρία της ότι δεν μπορούσαν να κάνουν τις εξετάσεις στον Σταθμό της Αγίας Νάπας και ο XXXXX διευθέτησε να πάει στο στρατόπεδο όπου μπορούσε να δώσει την κατάθεση της σε κάποιον που μιλούσε αγγλικά και να εξεταστεί επίσης, δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Της είχε εξηγηθεί η σημαντικότητα της λήψης λεπτομερούς κατάθεσης και η εξέταση από ιατροδικαστή και αυτή για λόγους που μόνον η ίδια γνωρίζει επέλεξε ν' αντιδράσει με τον πιο πάνω τρόπο.
- Από εκεί και πέρα αναφέρω πως σοβαρά ερωτηματικά προκύπτουν όσον αφορά την εκδοχή της παραπονούμενης από το γεγονός ότι δεν φώναξε για βοήθεια ενώ ο κατηγορούμενος την βίαζε. Κατ' αρχήν να επισημάνω ότι ο λόγος που δεν φώναξε σύμφωνα με την κατάθεση της είναι επειδή θεώρησε ότι δεν είχε κάποιο να την ακούσει, κάτι που έρχεται σε αντίφαση με όσα υποστήριξε στη μαρτυρία της, ότι δηλαδή δεν φώναξε επειδή πάγωσε. Ας σημειωθεί εδώ ότι το δωμάτιο όπου επισυνέβη σύμφωνα με την ίδια ο βιασμός έχει μπαλκόνι, από το οποίο φαινόταν η πισίνα. Προηγουμένως δε η ίδια βρισκόταν στην πισίνα και κόσμος πηγαινοερχόταν. Όμως η παραπονούμενη σημειώνω δεν φώναξε ούτε όταν πλέον έφτασαν στο δωμάτιο ο XXXXX και ο XXXXX, οι οποίοι είχαν βγει για να φέρουν φαγητό. Ούτε μπορεί να γίνει αντιληπτό τι σημασία έχει, για το ότι δεν φώναξε, το αν μόλις τους άκουσε ο κατηγορούμενος πετάχτηκε πάνω, όπως ισχυρίστηκε. Υποτίθεται την στιγμή που έμπαιναν μέσα ο κατηγορούμενος την βίαζε, άκουσε φιλικά της πρόσωπα να μπαίνουν στο δωμάτιο και ήρθε η λύτρωση της. Η λογική υπαγορεύει ότι εκείνη τουλάχιστον τη στιγμή θα φώναζε. Θα ζητούσε βοήθεια. Θα έλεγε κάτι. Θα αντιδρούσε. Τίποτε όμως δεν έπραξε και όχι μόνον τούτο, αλλά δεν είπε τίποτε στο δωμάτιο που ήταν όλοι και το είπε στον Robert σε άλλο δωμάτιο. Ήταν κάτι προσωπικό ως η ίδια ανέφερε. Κατά την κρίση μου τα πιο πάνω δημιουργούν ερωτηματικά ως προς τη βασιμότητα της εκδοχής της παραπονούμενης, τα οποία ερωτηματικά επιτείνονται αν ληφθούν υπόψη και τα εξής. Σύμφωνα με όσα ανέφερε, μέχρι που άκουσε ότι εισήλθαν οι άλλοι δύο στο κυρίως δωμάτιο ο κατηγορούμενος συνέχισε να έχει το πέος του στον κόλπο της. Επίσης το δωμάτιο όπου βρισκόταν το κρεβάτι που ξάπλωνε και έγινε ο βιασμός της ήταν ακριβώς απέναντι και δεξιότερα από την κύρια είσοδο, ενώ κατά τη διάρκεια του περιστατικού που ισχυρίστηκε η πόρτα του δωματίου ήταν ανοικτή. Αν όμως ήταν έτσι τα πράγματα δεν είναι λογικό ν' αναμένετο ότι ο XXXXX και ο XXXXX θα έβλεπαν τον κατηγορούμενο στο κρεβάτι πίσω από την παραπονούμενη ή τουλάχιστον αυτόν να πετάγεται από το κρεβάτι μόλις τους άκουσε, φτιάχνοντας ίσως και το παντελόνι του;. Καμία μαρτυρία δεν έχει τεθεί σημειώνω επί τούτου ενώπιον του Δικαστηρίου και εν πάση περιπτώσει θεωρώ ότι υπό τις περιστάσεις παραμένει ένα κενό ως προς το τι ακριβώς είδαν οι δύο όταν εισήλθαν στο δωμάτιο και που ακριβώς βρισκόταν ο κατηγορούμενος, το οποίο η κατηγορούσα αρχή όφειλε να καλύψει. Όπως γίνεται αντιληπτό πρόκειται, έχοντας κατά νουν όσα ανέφερε η παραπονούμενη, για ένα ουσιαστικό θέμα. Παρεμβάλλω πως δεν διαφεύγει ότι τόσο ο XXXXX όσο και ο XXXXX σύμφωνα με την παραπονούμενη βρίσκονται στο εξωτερικό, όμως καμία ενέργεια δεν αναφέρθηκε από την κατηγορούσα αρχή προς εντοπισμό τους, ούτε αναφέρθηκε άρνηση ή δυσκολία από μέρους τους να παρουσιαστούν και να καταθέσουν. Διευκρινίζω πως αυτά αναφέρονται χωρίς να διαφεύγει ότι η παρούσα αποτελεί συνοπτική δίκη και η κατηγορούσα αρχή επιλέγει τους μάρτυρες που θα παρουσιάσει, όμως από την άλλη δεν μπορεί η ύπαρξη ενός σοβαρού κενού στη μαρτυρία, που δημιουργεί ομολογουμένως αμφιβολίες, και το οποίο θα μπορούσε να καλυφθεί με συγκεκριμένη μαρτυρία να μην επισημανθεί. Ας σημειωθεί ότι με βάση την Reg. V. Mckenna (Supreme Court of New South Wales [1964] 31 W.N. 330 η αμφιβολία μπορεί να προκαλείται, είτε από τη μαρτυρία που υπάρχει, είτε από την απουσία μαρτυρίας (βλ. και την υπόθεση του Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου αρ.1109/09, Δημοκρατία v. Θεωρή, ημερ.03/03/10).
- Εν συνεχεία των ανωτέρω, ένα άλλο σημείο που προβληματίζει θα έλεγα και δημιουργεί ερωτηματικά ως προς την εκδοχή της παραπονούμενης, είναι και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος σύμφωνα με την παραπονούμενη την βίασε σε χρόνο που αμφότεροι γνώριζαν ότι από στιγμή σε στιγμή θα έφταναν στο δωμάτιο τα άλλα δύο πρόσωπα που βγήκαν για φαγητό. Μάλιστα, οι δύο είχαν ανεμπόδιστη είσοδο στο χώρο του κυρίως δωματίου από την κύρια είσοδο. Ο κατηγορούμενος θα έμπαινε με αυτά τα δεδομένα σε τέτοιο κίνδυνο, να τον πιάσουν δηλαδή επ' αυτοφώρο να διαπράττει βιασμό; Και μάλιστα χωρίς καν να κλείσει την πόρτα του δωματίου; Τα πιο πάνω, μαζί και ότι η παραπονούμενη την ίδια στιγμή έκανε εμετούς και υπήρχε προφανώς μια αηδιαστική εικόνα στο δωμάτιο, με ανάλογο αντίκτυπο λογικά στη σεξουαλική διάθεση του κατηγορούμενου, τείνουν θεωρώ να καταδείξουν ότι η εκδοχή της παραπονούμενης δεν είναι πειστική.
- Πέραν των ανωτέρω και των αντιφάσεων που έχουν ήδη επισημανθεί σε άλλα σημεία πιο πάνω, σημειώνω και τις εξής αντιφάσεις στη μαρτυρία της, εν σχέση και με την κατάθεση της τεκμ.1: (α) Στην κατάθεση της αναφέρει ότι ο XXXXX ήταν μαζί της στο μπάνιο, ενώ στη μαρτυρία της δέχτηκε ότι στο μπάνιο μαζί της ήταν ο κατηγορούμενος, ο οποίος τη βοηθούσε να κάνει εμετό και της έφερε νερό. (β) Στην κατάθεση της ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια του συμβάντος ο κατηγορούμενος δεν της ανέφερε τίποτε γιατί θεώρησε ότι κοιμόταν και το εκμεταλλεύτηκε, ενώ στη μαρτυρία της ανέφερε ότι την ρώτησε αν κοιμόταν και τον αγνόησε για να την αφήσει ήσυχη. Σημειώνω εδώ πως πρόκειται για ένα εκ των σημείων της κατάθεσης που ουσιαστικά είπε ότι δεν ανταποκρίνεται σε όσα η ίδια είπε. (γ) Στην κατάθεση της ανέφερε πως όταν ξεκίνησε να τη χαιδεύει στο σώμα του είπε να σταματήσει να την αγγίζει αλλά αυτός συνέχισε να το κάνει παρά τη θέληση της, ενώ στη μαρτυρία της είπε ότι του είπε να σταματήσει και αυτός σταμάτησε. Όταν τέθηκε σημειώνω προ της συγκεκριμένης αντίφασης είπε ότι η κατάθεση της σε πολλά σημεία δεν βγάζει νόημα. (δ) Στην κατάθεση της αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος την χαίδευε σε όλο της το σώμα, ενώ στη μαρτυρία της μίλησε για την κοιλιά και τα πόδια. Εδώ ισχυρίστηκε όταν τέθηκε προ της διαφοράς αυτής ότι αυτός που έπιανε κατάθεση έβαζε ισχυρισμούς στην κατάθεση με βάση το τι καταλάβαινε ο ίδιος ή η ίδια. (ε) Με βάση την κατάθεση της το περιστατικό κράτησε περίπου ένα λεπτό, γιατί άκουσαν την πόρτα που άνοιξε αφού επέστρεψαν οι άλλοι δύο που βγήκαν για να πάρουν φαγητό. Στη μαρτυρία της είπε ότι δεν άκουσε την πόρτα να ανοίγει και άκουσε τους δύο να μπαίνουν μέσα. (στ) Στην κατάθεση της λέει ότι ο κατηγορούμενος έβαλε τα δάκτυλα του στον κόλπο της γιατί νόμισε ότι είχε αποκοιμηθεί. Στη μαρτυρία της είπε πως αφού την είχε πάρει ο ύπνος θεώρησε ότι θα την άφηνε ήσυχη γι' αυτόν τον λόγο.
- Γενικότερα, όπως ήδη αναφέρθηκε εξάλλου, η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από σύγχυση. Η οποία προφανώς δεν είναι άσχετη με την κατάσταση στην οποία βρισκόταν την επίδικη μέρα, αφού είχε καταναλώσει 9 συνολικά ποτά, όπως η ίδια παραδέχτηκε. Όπως η ίδια ανέφερε, είτε στην κατάθεση της είτε δια ζώσης, ήταν ζαλισμένη από το ποτό, ένιωθε ανακατωσούρα, ένιωθε άρρωστη και έκανε συνεχώς εμετούς. Όταν πήγε στο δωμάτιο ο Robby την βοήθησε να ξαπλώσει, ενώ ο κατηγορούμενος στο μπάνιο τη βοήθησε να κάνει εμετό. Με βάση αυτά και την εικόνα που προκύπτει από τα γεγονότα της παρούσας συνάγεται ότι προφανώς η παραπονούμενη περιήλθε σε κατάσταση μέθης. Όσο και αν προσπάθησε δε να πείσει ότι ένιωθε απλά άρρωστη και δεν ήταν μεθυσμένη, λέγοντας ότι θυμάται τα πάντα, δεν τα κατάφερε. Η μνήμη της προκύπτει ξεκάθαρα ότι είχε επηρεαστεί.
- Συνοψίζω λέγοντας πως η μαρτυρία της παραπονούμενης κρίνεται αναξιόπιστη και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Σε κάθε περίπτωση όμως αναφέρεται ότι η παραπονούμενη δεν έπεισε το Δικαστήριο για την βασιμότητα των λεγομένων της. Σε συνδυασμό δε με τα κενά που προκύπτουν στη μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, έχουν δημιουργηθεί στο μυαλό του Δικαστηρίου αμφιβολίες και αποτελεί διαπίστωση μου πως δεν θα μπορούσα να βασιστώ με ασφάλεια σε αυτή τη μαρτυρία για να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα στα πλαίσια μίας ποινικής υπόθεσης όπως η παρούσα. Ο ΜΚ2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο σαν μάρτυρας. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του έγιναν και κατέθεσε όσα γνώριζε. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε και γίνεται αποδεκτή. Αναφορικά με τον ΜΥ1 να λεχθεί κατ' αρχήν ότι δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι πρόκειται για εμπειρογνώμονα στο τομέα της γενετικής και της μοριακής βιολογίας, με ειδικότητα στην ανάλυση/ταυτοποίηση DNA. Τούτο σημειώνω δεν αμφισβητήθηκε. Αντίθετα δηλώθηκε από την κατηγορούσα αρχή ότι τα προσόντα του μάρτυρα, ως αναφέρονται στην έκθεση που έχει ετοιμάσει, δεν αμφισβητούνται. Εν πάση περιπτώσει, ίσως εκ του περισσού, αναφέρεται ότι οι σπουδές του, το επιστημονικό του έργο, η εμπειρία του και τα προσόντα του γενικότερα (βλ. και τη βεβαίωση πραγματογνώμονα, Παράρτημα Β στην έκθεση τεκμ.7) τον καθιστούν αναμφίβολα εμπειρογνώμονα στον τομέα του. O τρόπος προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων έχει καθοριστεί από την νομολογία. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στη συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να το καταστήσει ικανό να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας
(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner
(1975)1 All. E.R. 70 και Χ' Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 104). Με αυτά υπόψη σημειώνω πως έχοντας παρακολουθήσει πολύ προσεκτικά το μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του η εντύπωση που μου έκανε σαν μάρτυρας ήταν πολύ καλή. Έδωσε άμεσες και σαφείς απαντήσεις και ανέφερε στο Δικαστήριο οτιδήποτε γνώριζε για την υπόθεση με ειλικρίνεια, ενώ κρίνω ότι τεκμηρίωσε επαρκώς και με πειστικότητα τα συμπεράσματα και ευρήματα του (Αυγουστή κ.ά. v. Ιωάννου
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 1498). Συνεπώς δέχομαι τη μαρτυρία του. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως της αξιολόγησης της μαρτυρίας πιο πάνω και κυρίως της απόρριψης της μαρτυρίας της ΜΚ1-παραπονούμενης και της αποδοχής της μαρτυρίας του ΜΥ1, θεωρώ πως η κατάληξη της παρούσας υπόθεσης έχει σφραγιστεί. Διότι αφενός δεν υπάρχει καμία μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου μέσα από αποδεκτή μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε παράνομη συνουσία με την παραπονούμενη χωρίς τη συγκατάθεση της και αφετέρου, με βάση την αποδεκτή επιστημονική μαρτυρία, υποστηρίζεται μάλλον η εκδοχή του κατηγορούμενου ότι δεν έχει συμβεί εισαγωγή δακτύλων και γεννητικών οργάνων στον κόλπο της παραπονούμενης και εν τέλει η τέλεση βιασμού. Ως εκ των ανωτέρω καταλήγω ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας την 1η κατηγορία που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και συνεπώς αθωώνω τον κατηγορούμενο σε αυτήν. (Υπ.) ........................................... Μ. Παπαθανασίου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο