Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου ν. Αργυρού, Αρ. Υπόθεσης: 1231/2020, 15/10/2020 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2020:B67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ( ΠΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΑΖΕΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΛΙΜΝΙ) Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 1231/2020 Αστυνομικού Διευθυντή Αμμοχώστου ν. XXXXX Αργυρού Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 15/10/2020 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κα. Χατζήμιχαηλ Για Κατηγορούμενο: κ. Θωμά Κατηγορούμενος παρών. Π Ο Ι Ν Η Ο Κατηγορούμενος παραδέχθηκε την μοναδική κατηγορία που αντιμετώπιζε, ήτοι την οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών, κατά παράβαση του άρθρου 11 (Β) του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/
- Η κατηγορούσα αρχή εκθέτοντας τα γεγονότα της υπόθεσης ανάφερε ότι κατά την διεξαγωγή δειγματοληπτικού ελέγχου και σχετικής εργαστηριακής εξέτασης διαπιστώθηκε ότι ο Κατηγορούμενος οδηγούσε υπό την επήρεια ναρκωτικών. Συγκεκριμένα ανιχνεύθηκαν στο σάλιο του: Αμφεταμίνη, Μεθαμφεταμίνη και MDMA. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Κατηγορουμένου, στην ικανή αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε την έκθεση του γραφείου ευημερίας. Προς πίστην του ξεκίνησε την αγόρευση του αναγνωρίζοντας την σοβαρότητα της Κατηγορίας και την σχετική έξαρση των τροχαίων δυστυχημάτων λόγω ανάλογων οδικών συμπεριφορών. Αναφέρθηκε στις δύσκολες συνθήκες μέσα από τις οποίες ενηλικιώθηκε ο Κατηγορούμενος. Συγκεκριμένα όπως καταδεικνύεται και από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ο Κατηγορούμενος μεγάλωσε με τους εκ πατρός γιαγιά και παππού μετά τον χωρισμό των γονέων του, χωρίς να έχει επικοινωνία με την μητέρα του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είχε δηλαδή μεγαλώνοντας, έλλειψη του μητρικού προτύπου. Ο Κατηγορούμενος είναι περιστασιακός χρήστης ναρκωτικών ενώ βρίσκεται σε εν εξελίξει προσπάθεια απεξάρτησης. Σχετικό πιστοποιητικό κατατέθηκε από τον συνήγορο του. Εργάζεται ως ηλεκτρολόγος αυτοκινήτων και συνεισφέρει στην φροντίδα του αδερφού του, ο οποίος παρουσιάζει σκλήρυνση κατά πλάκα. Πρόσθεσε ο κ. Θωμά ότι από την επίδικη συμπεριφορά δεν προκλήθηκε κανένα αδίκημα, ενώ χρειάζεται την άδεια οδήγησης του ο Κατηγορούμενος για να μεταβαίνει στην εργασία του και να εξυπηρετεί τον παθόντα αδερφό του. Το άρθρο 11 (Β) του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86, αναφέρει ότι: «Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή αποπειράται να οδηγήσει οποιοδήποτε όχημα σε οποιαδήποτε οδό ενώ τελεί υπό την επήρεια ναρκωτικών, διαπράττει αδίκημα.» Ως ναρκωτικά το άρθρο 11 (Α) ερμηνεύει τις ελεγχόμενες ουσίες, όπως αυτές καθορίζονται στους περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμους του
- Το εν λόγω αδίκημα προστέθηκε πρόσφατα με σχετική τροποποίηση του 2016 και καθίσταται ως ίσως το σοβαρότερο αδίκημα του Νόμου. Αξίζει μόνο να αναφερθεί ότι το άρθρο 11Ζ προβλέπει ποινές: «φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τρεις χιλιάδες πεντακόσια ευρώ (€3.500) ή σε στέρηση της ικανότητάς του να κατέχει ή να λαμβάνει άδεια οδήγησης για χρονική περίοδο που δεν υπερβαίνει τα τρία
(3)χρόνια ή σε όλες ή σε οποιαδήποτε ή σε οποιεσδήποτε από τις πιο πάνω ποινές.» Σε μια περίοδο όπου τα τροχαία δυστυχήματα έχουν αυξηθεί ραγδαία, ο νομοθέτης ποινικοποίησε την εν λόγω συμπεριφορά και την κατέταξε, μέσω και της προβλεπόμενης ποινής, ως κορυφαία τροχαία παράβαση. Έχει, άλλωστε, πλειστάκις τονιστεί η ανάγκη αντιμετώπισης της έξαρσης των τροχαίων δυστυχημάτων και ατυχημάτων και δη με οδικές συμπεριφορές όπως η παρούσα, αποδεδειγμένα επικίνδυνες δηλαδή για την κοινωνία. Τέτοιες συμπεριφορές καταδεικνύουν εγωιστική αυθαιρεσία και πρέπει να αντιμετωπίζονται με αυστηρότητα, λόγω της ποσότητας τους αλλά και της σοβαρότητας που τους δίδει ο Νόμος. Λαμβάνω υπόψη όλα όσα έχουν αναφερθεί, την άμεση παραδοχή του κατηγορούμενου, τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις, όπως αυτές διαφαίνονται από την αγόρευση του συνηγόρου του. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες όμως, θα επηρεάσουν το εύρος της ποινής αλλά δεν μπορούν να επηρεάσουν το είδος της ποινής που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη στέρηση της ελευθερίας. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον κατηγορούμενο στη κατηγορία που αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης 30 ημερών στην τρίτη κατηγορία. Στην βάση του άρθρου 11 (Θ) του Νόμου ο επιδικάζονται έξοδα ύψους 180 Ευρώ υπέρ της Κατηγορούσας Αρχής, ως αντίτιμο για το κόστος των εργαστηριακών εξετάσεων. Το άρθρο 11 (Ζ), πιο πάνω, δίδει περαιτέρω στο Δικαστήριο την ευχέρεια να αποστερήσει το δικαίωμα στην κατοχή άδειας οδηγού από τον Κατηγορούμενο. Όσα αναφέρθηκαν από τον συνήγορο του Κατηγορουμένου ως ειδικοί λόγοι για να μην αποστερηθεί ο Κατηγορούμενος της ικανότητος του κατέχει ή λαμβάνει άδεια οδήγησης, σε σχέση με τις προσωπικές και επαγγελματικές του ανάγκες, κρίνω ότι, αν και επιβάλλεται η στέρηση της άδειας οδήγησης του, οι λόγοι αυτοί μπορούν να επηρεάσουν το εύρος της στέρησης και όχι την επιβολή της. Συγκεκριμένα λαμβάνω υπόψη μου τις επαγγελματικές του ανάγκες (βλ. Ελ. Ελευθερίου ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 300, Miltiadous v. The Police
(1970)2 C.L.R. 81) και ότι έχει την ευθύνη και φροντίδα του αδελφού του που πάσχει από κατά πλάκας σκλήρυνση. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου την άμεση παραδοχή, μεταμέλεια και προσπάθεια απεξάρτησης του. Περαιτέρω όπως αναφέρθηκε στην Ευθυμίου ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 327, 329: «Σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποστηρίζεται ότι οποτεδήποτε κατηγορούμενος καταδικάζεται σε φυλάκιση για τροχαίο αδίκημα, και ταυτόχρονα κρίνεται αναγκαία η στέρηση της άδειας οδήγησης, η διάρκεια της στέρησης συνεκτιμάται με την ανάγκη για παροχή λογικής ευχέρειας στον καταδικασθέντα για επαναδραστηριοποίηση. Συνεπώς, οποτεδήποτε η άδεια οδηγού είναι αναγκαία για την απασχόληση του κατηγορουμένου, η στέρηση της πρέπει, είτε να συμπίπτει είτε να μη είναι πολύ μακρύτερη σε χρονική διάρκεια από το χρόνο της αποφυλάκισης του.» Έχοντας τα πιο πάνω κατά νουν, ο κατηγορούμενος στερείται του δικαιώματος να κατέχει και να λαμβάνει άδεια οδήγησης για περίοδο 50 ημερών από αύριο, η οποία θα συντρέχει με την ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε. Στρέφομαι στην εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Κατηγορούμενου για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3[i] του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Στην Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Αργυρίδης Θεόδωρος και Άλλοι ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 449, σε υπόθεση όπου μια ομάδα νεαρών κατηγορείτο για μια σειρά από ένοπλες ληστείες, αποφασίστηκε η αναστολή ποινής φυλάκισης που τους είχε επιβληθεί πρωτοδίκως και γιατί πρόκειτο για νεαρά άτομα ηλικίας, τα οποία δεν είχαν οποιοδήποτε προηγούμενο και θα επηρεάζοντο από την επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,
(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: "Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία" Σε αυτό το βασικό ερώτημα η απάντηση αναφορικά με τον Κατηγορούμενο πρέπει να είναι καταφατική. Συγκεκριμένα λαμβάνοντας υπόψη ότι:
- Ο Κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου,
- Δουλεύει και βοηθά στην συντήρηση της οικογένειας του και του παθόντα αδερφού του,
- Δεν βαρύνεται με άλλες καταδίκες ενώ στον χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα δεν επέδειξε παραβατική συμπεριφορά,
- Δεν έχει κινδυνεύσει κανένας τρίτος από την συμπεριφορά του Κατηγορουμένου
- Βρίσκεται σε εν εξελίξει προσπάθεια απεξάρτησης από απαγορευμένες ουσίες και
- Το νεαρό της ηλικίας του. Η ποινή φυλάκισης του Κατηγορουμένου αναστέλλεται για περίοδο τριών ετών από σήμερα. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο