Διευθύντρια Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων ν. C.T.ACCOUNTING SERVICES LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6478/18, 26/2/2021

(1), 10, 9 και 20 του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμων του 2007 (Ν.35(Ι)/2007)και 2012 (Ν.200(Ι)/2012)καθώς και το άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα και αφορούν την σχέση της Κατηγορούμενης 1 ως εργοδότρια των εργοδοτουμένων της κ.κ. xxx Αντωνίου και xxxx Πετεβίνου εναντίον της οποίας έγειραν αριθμό παραπόνων στην Διευθύντρια του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων με τα οποία εμπλέκουν τόσο την Κατηγορούμενη 1 όσο και την Κατηγορούμενη 2 για την κατ΄ ισχυρισμό από μέρους της εργοδότριας εταιρείας μονομερή αποκοπή μέρος του μισθού τους αποκοπή στην οποία οι παραπονούμενες ως ισχυρίζονται ουδέποτε συγκατατέθηκαν. Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το περιεχόμενο του υπό εξέταση κατηγορητηρίου και ένεκα και της τροποποίησης που αυτό έλαβε οι κατηγορίες μπορούν να τύχουν ομαδοποίησης στη βάση της ποιας εκ των δύο παραπονουμένων αφορούν καθώς και με χρονολογική παράθεση ως ακολούθως: xxx ΑΝΤΩΝΙΟΥ Kατηγορίες που αφορούν Μισθούς για τις περιόδους 01/04/2013 - 28/02/2014 & 01/03/2014 - 31/03/2017: Η 1η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Απριλίου 2013 μέχρι και τα τέλη Φεβρουαρίου, αποκοπή μέρος μισθού χωρίς την συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xx Αντωνίου για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €2.129,

1. Η 2η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Απριλίου 2013 μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2014 για την αποκοπή από την εργοδοτουμένη xxx Αντωνίου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €2.129,
2. Η 31η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Μαρτίου 2014 μέχρι τα τέλη Μαρτίου 2017 αποκοπή χωρίς την συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xx Αντωνίου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2014 - 31/03/2017 συνολικού ύψους €6.385,
3. Η 32η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Μαρτίου 2014 μέχρι τα τέλη Μαρτίου 2017 για την αποκοπή από την εργοδοτουμένη xxx Αντωνίου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2014 - 31/03/2017 συνολικού ύψους €6.385,
4. Κατηγορίες που αφορούν 13ο μισθό για τα έτη 2013, 2015, 2016 και 2017 (μέρος): Η 3η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2013 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού ύψους €193,
5. Η 4η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2013 για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €193,
6. Η 33η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2015 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού ύψους €154,
7. Η 34η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2015 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €154,
8. Η 35η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2016 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού ύψους €106,
9. Η 36η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2016 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Αντωνίου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €106,
10. Η 13η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Μαρτίου 2017 μη καταβολή στην εργοδοτουμένη xx Αντωνίου αναλογία του 13ου μισθού ύψους €322,
11. Η 14η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Μαρτίου 2017 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την μη καταβολή του 13ου μισθού στην xx Αντωνίου για την περίοδο 01/01/2017 - 10/03/2017 ύψους €322,
12. xxxx ΠΕΤΕΒΙΝΟΥ Kατηγορίες που αφορούν Μισθούς για τις περιόδους 01/04/2013 - 28/02/2014 & 01/03/2014 - 28/02/2015 & 01/03/2015 - 10/03/2017: Η 15η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Απριλίου 2013 μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2014 αποκοπή χωρίς την συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €1.592,
13. Η 16η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Απριλίου 2013 μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2014 για την αποκοπή από την εργοδοτουμένη xxx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €1.592,
14. Η 37η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Μαρτίου 2014 μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2015 αποκοπή χωρίς την συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2014 - 28/02/2015 συνολικού ύψους €1.394,
15. Η 38η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Μαρτίου 2014 μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου 2015 για την αποκοπή από την εργοδοτουμένη xxx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2014 - 28/02/2015 συνολικού ύψους €1.394,
16. Η 41η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Μαρτίου 2015 μέχρι τις 10/03/2017 αποκοπή χωρίς την συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2015 - 10/03/2017 συνολικού ύψους €3.474,
17. Η 42η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής περί τα τέλη Μαρτίου 2015 μέχρι τις 10/03/2017 για την αποκοπή από την εργοδοτουμένη xxx Πετεβίνου μέρος του μισθού της για την περίοδο 01/03/2015 - 10/03/2017 συνολικού ύψους €3.474,
18. Κατηγορίες που αφορούν 13ο μισθό για τα έτη 2013, 2014, 2015, 2016 και 2017 (μέρος): Η 17η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2013 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ύψους €144,
19. Η 18η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2013 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €144,
20. Η 39η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2014 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ύψους €148,
21. Η 40η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2014 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €148,
22. Η 43η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2015 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ύψους €208,
23. Η 44η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2015 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €208,
24. Η 45η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2016 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ύψους €229,
25. Η 46η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2016 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού της ύψους €229,
26. Η 47η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 1 περί τα τέλη Μαρτίου 2017 αποκοπή χωρίς τη συγκατάθεση της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ήτοι για την περίοδο 01/01/2017 - 10/03/2017 ύψους €242,
27. Η 48η κατηγορία αφορά την από μέρους της Κατηγορούμενης 2 περί τα τέλη Δεκεμβρίου 201 παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 ως Διευθύντρια αυτής για την αποκοπή από τον 13ο μισθό της εργοδοτουμένης xxx Πετεβίνου μέρος του 13ου μισθού ήτοι για την περίοδο 01/01/2017 - 10/03/2017 ύψους €242,
28. Η μαρτυρία: Η Κατηγορούσα Αρχή προς απόδειξη της υπόθεσης της παρουσίασε συνολικά 4 μάρτυρες ήτοι την κα xx Βασιλείου (ΜΚ1), την κα xx Αντωνίου (ΜΚ2), την κα xxx Πετεβίνου (ΜΚ3) και τον κ.xxxx Αγαθοκλέους (ΜΚ4). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Η ΜΚ1 ανέφερε ότι είναι Επιθεωρήτρια στο Υπουργείο Εργασίας Προνοίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων με καθήκοντα την εξέταση παραπόνων Κύπριων και Ευρωπαίων, την επιθεώρηση υποστατικών, την εφαρμογή των νομοθεσιών που αφορά το Τμήμα της, η εξυπηρέτηση του κοινού και η παροχή πληροφοριών αναφορικά με τις νομοθεσίες που ελέγχει το Τμήμα της. Σε σχέση με την υπό εξέταση υπόθεση έχει προχωρήσει στην διερεύνηση των παραπόνων που υποβλήθηκαν στο Τμήμα της ενώ παράλληλα μίλησε τόσο με τις παραπονούμενες όσο και με την εργοδότρια και έγινε και κατ΄ ιδίαν συνάντηση με σκοπό την ενδεχόμενη εξεύρεση λύσης. Σε ερώτηση όταν ανέφερε την εργοδότρια τι εννοούσε η ΜΚ1 ανέφερε την διευθύντρια της εταιρείας xx Κωνσταντίνου (Κατηγορούμενη 2) η οποία σύμφωνα με την μάρτυρα καθ όλο το χρονικό διάστημα που συνομιλούσε μαζί της σε σχέση με τα υπό διερεύνηση παράπονα δεν υπήρξε ποτέ αμφισβήτηση σε σχέση με τη θέση της και τις υποχρεώσεις της στην εταιρεία. Στην συνέχεια και ως μέρος της κυρίως εξέτασης της η ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρει ότι στις 17/08/17 υποβλήθηκαν παράπονα εναντίον της εταιρείας CT Accounting Services Ltd από την xx Πετεβίνου και την xx Αντωνίου που αφορούσαν αποκοπή μισθού. Συγκεκριμένα για την xxx Αντωνίου τον Απρίλιο του 2013 ο μισθός της μειώθηκε από €1.400 σε €1.190 και τον Μάρτιο του 2014 μειώθηκε σε €
29. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της xxx Πετεβίνου τον Απρίλιο του 2013 ο μισθός της μειώθηκε από €1.050 σε €893, τον Μάρτιο του 2014 σε €714 και τον Μάρτιο του 2015 σε €
30. Στάλθηκε σχετική επιστολή ημερ. 30/08/2017 στην διευθύντρια της εταιρείας xxx Κωνσταντίνου ενώ η ΜΚ1 συνομίλησε μαζί της και τηλεφωνικώς. Με την εν λόγω επιστολή ζητείτο όπως παρουσιαστούν έγγραφα και αρχείο μισθοδοσίας αναφορικά με τις παραπονούμενες. Εν τέλει επικοινώνησε ο δικηγόρος της εταιρείας κ.Χατζηκωστής ο οποίος ανέφερε ότι θα βρει συμβιβαστική λύση και ζήτησε χρονικό περιθώριο μέχρι τις 15/09/
31. Στις 28/09/2017 η ΜΚ1 επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη 2 λόγω του ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση από τον δικηγόρο και η οποία την ενημέρωσε ότι δεν μπορεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Στις 16/11/2017 ο εργοδότης μέσω δικηγόρου προσκόμισε αρχείο μισθοδοσίας και συμβόλαια εργασίας τα οποία δεν ήταν υπογραμμένα από τους υπαλλήλους. Στην συνέχεια αναφέρθηκε στον ισχυρισμό της Κατηγορούμενης 2 αναφορικά με την αποκοπή των μισθών ότι αυτή έγινε λόγω του ότι είχαν μειωθεί οι ώρες εργασίας των παραπονουμένων ζήτημα το οποίο παρά το γεγονός ότι δεν είχε αναφερθεί στο αρχικό τους παράπονό παρά το γεγονός αυτό διευθετήθηκε συνάντηση όταν η υπόθεση ήταν ήδη καταχωρημένη στο Δικαστήριο στην διάρκεια της οποίας και οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι τα οφειλόμενα ποσά ήταν μειωμένα στη βάση των πραγματικών ωρών εργασίας με αποτέλεσμα να τροποποιηθεί το κατηγορητήριο όπως και έγινε όμως η Κατηγορούμενη 2 δεν ήταν διατεθειμένη να πληρώσει οποιοδήποτε ποσό χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε δικαιολογία. Να σημειωθεί και να τονιστεί ότι κατά το στάδιο επεξήγησης των οφειλομένων ποσών από την ΜΚ1 δηλώθηκε από την δικηγόρο της Κατηγορούμενης 2 ότι αυτά δεν τυγχάνουν αμφισβήτησης με την ΜΚ1 να επιβεβαιώνει ότι αυτά παραμένουν οφειλόμενα μέχρι και σήμερα. Ως Τεκμήριο 1 η ΜΚ1 κατέθεσε αποτέλεσμα έρευνας του Εφόρου Εταιρειών που αφορά την Κατηγορούμενη 1 και στην οποία παρουσιάζεται ως Διευθύντρια και Γραμματέας η Κατηγορούμενη 2 και ως Διευθυντής και ο XXXXX Αγαθοκλέους. Τεκμήρια 2 και 3 κατατέθηκαν επίσης από την ΜΚ1 τα γραπτά έντυπα παραπόνων που αφορά τις δύο παραπονούμενες καθώς και ως Τεκμήριο 4 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 30/08/2017 του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων που αποστάλθηκε προς την Κατηγορούμενη 1 καθώς και απαντητική επιστολή του δικηγόρου της Κατηγορούμενης 1 ημερομηνίας 16/11/2017 Τεκμήριο 5 με επισυναπτόμενα σε αυτήν έγγραφα που αφορούσαν καταστάσεις αποδοχών και συμβάσεις εργασίας υπαλλήλων οι οποίες ως ανέφερε η μάρτυρας παρά το γεγονός ότι ήταν ανυπόγραφες από τους υπαλλήλους οι όροι τους καθώς και τα ποσά των μισθών που περιλάμβαναν ήταν εις γνώση των υπαλλήλων και αποδεκτά. Σε σχέση με τους υπολογισμούς που η ΜΚ1 είχε προβεί για να καταλήξει στα οφειλόμενα ποσά κατατέθηκε ως Τεκμήριο 6 πεντασέλιδο χειρόγραφο έγγραφο που ετοιμάστηκε από την ίδια στην οποία καταγράφονται αναλυτικά οι υπολογισμοί της τους οποίους και ανάλυσε. Αντεξεταζόμενη σε ερώτηση γιατί οι παραπονούμενες δεν ερωτήθηκαν κατά το στάδιο διερεύνησης αν είχαν συγκατατεθεί ή συμφωνήσει στην μείωση ή αποκοπή του μισθού τους η μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε γραπτή συμφωνία για τέτοια μείωση η αποκοπή και για να υποβάλουν παράπονο δεν συγκατατέθηκαν στην μείωση του μισθού τους. Σε σχέση δε με το ζήτημα ότι οι παραπονούμενες εργάζονταν με μειωμένες ώρες συνεπώς δικαιολογείτο και μείωση των μισθών τους η μάρτυρας συμφώνησε εξού όπως ανέφερε έγινε και η τροποποίηση του κατηγορητηρίου για να συμπεριληφθούν τα ακριβείς ποσά που αντικατόπτριζαν τις πραγματικές ώρες εργασίας. Όσον αφορά τον χρόνο υποβολής του παραπόνου που έγινε το 2017 λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αποκοπές αφορούσαν τα έτη 2013 - 2014 η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ρώτησε τον λόγο της υποβολής των παραπόνων κατά τον συγκεκριμένο χρόνο ούτε και τι ώθησε αυτές να το πράξουν τότε αφού είναι υποχρεωμένοι ως ανέφερε να αποδεχτούν οποιοδήποτε παράπονο υποβάλλεται κοντά τους και να το διερευνήσουν και δεν συμφώνησε με την θέση ότι οι παραπονούμενες είχαν άλλο σκοπό να εξυπηρετήσουν με την καταγγελία τους. Σε σχέση με το Τεκμήριο 1 συμφώνησε ότι σε αυτό φαίνεται αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 να παρουσιάζονται δύο διευθυντές και ως ανέφερε ο λόγος που διώχθηκε μόνο η Κατηγορούμενη 2 ως διευθυντής και όχι και ο xxx Αγαθοκλέους που παρουσιάζεται ως δεύτερος διευθυντής ήταν διότι οι παραπονούμενες ως τους ανέφεραν έπαιρναν οδηγίες από την Κατηγορούμενη 2 την οποία μάλιστα καθόρισαν και ως το υπεύθυνο πρόσωπο διαφωνώντας με την θέση της υπεράσπισης ότι αυτή εκτελούσε οδηγίες ως μισθωτή από το Διευθυντή της κατηγορούμενης 1 xxx Αγαθοκλέους με την ΜΚ1 να επιμένει ότι οι παραπονούμενες ανέφεραν ότι έπαιρναν οδηγίες από την Κατηγορούμενη 2 και δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη ο άλλος διευθυντής της εταιρείας σύμφωνα με τα όσα της ανέφεραν. Στην συνέχεια σε ερώτηση κατά πόσον η ίδια έχει προβεί σε δική της έρευνα για το ποιος έδιδε τις οδηγίες πέραν των όσων οι παραπονούμενες της ανέφεραν η μάρτυρας ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη 2 κατηγορείται γιατί είναι η διευθύντρια της Κατηγορούμενης 1 και διότι σύμφωνα με τις παραπονούμενες ήταν αυτή που έδινε τις οδηγίες στο γραφείο και δεν έγινε ως ανέφερε οποιαδήποτε περαιτέρω έρευνα για το ζήτημα αυτό αφού δεν είχαν κάποιο λόγο να αμφισβητήσουν αυτά που έλεγαν οι παραπονούμενες και δεν γνώριζε την ύπαρξη οποιουδήποτε τσακωμού ως της υποβλήθηκε της Κατηγορούμενης 2 με τον xxx Αγαθοκλέους κατά το έτος 2017 που οδήγησε ως μέσο εκδίκησης της Κατηγορουμένης 2 στην υποβολή των καταγγελιών. Αρνήθηκε εκ νέου την θέση ότι δεν ήταν η Κατηγορούμενη 2 που έπαιρνε τις αποφάσεις στην εταιρεία αλλά ο xxx Αγαθοκλέους υποστηρίζονταν την θέση ότι σύμφωνα με την ενημέρωση που έτυχε από τις παραπονούμενες αυτός που έπαιρνε τις αποφάσεις και διοικούσε ήταν η κα Κωνσταντίνου. Δεν απέκλεισε όμως την θέση που της υποβλήθηκε ότι ο κ.Αγαθοκλέους ήταν η κεφαλή της εταιρείας και αυτός αποφάσιζε και αυτό φαινόταν από το γεγονός ότι ο ίδιος δεν δηλωνόταν ως υπάλληλος της εταιρείας μισθωτός στις κοινωνικές ασφαλίσεις σε αντίθεση με την Κατηγορούμενη 2 που δηλωνόταν ως τέτοια, επανέλαβε όμως την θέση ότι σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς των παραπονούμενων τις οδηγίες στο γραφείο τις έδιδε η κα Κωνσταντίνου δεν γνώριζε όμως να τοποθετηθεί σε περίπτωση ύπαρξης κάποιου προβλήματος ή κρίσης στην εταιρεία αν για τα θέματα αυτά αποφάσιζε ο κ.xxx Αγαθοκλέους. Σε ερώτηση δε κατά πόσον όταν πάρθηκε η απόφαση για την αποκοπή ποιος έδωσε τέτοια εντολή απάντησε ότι εφόσον ήταν η Κατηγορούμενη 2 που έπαιρνε τις αποφάσεις όπως τις αναφέρθηκε, θα πρέπει να είχε ανάμειξη σε αυτό σύμφωνα με τα λεγόμενα των παραπονουμένων και σε υποβολή ότι οι αποκοπές έγιναν με απόφαση του κ.xx Αγαθοκλέους με την Κατηγορούμενη 2 μάλιστα να προσπαθεί να του αλλάξει άποψη και να βρει άλλες λύσεις πράγμα το οποίο δεν έγινε εξου και αναγκάστηκε να εκτελέσει την εντολή του η μάρτυρας απάντησε ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε γραπτή συγκατάθεση από τις παραπονούμενες για αλλαγή στους υφιστάμενους όρους απασχόλησης που πρέπει να υπάρχει γραπτώς και να την αποδεχτεί και το άλλο μέρος. Όσον αφορά την καθυστέρηση στην υποβολή των παραπόνων και τι έκαναν τόσο καιρό αν απέστειλαν επιστολή στην εταιρεία να παραπονεθούν και γιατί περίμεναν τόσο καιρό και αποφάσισαν μόλις το 2017 να παραπονεθούν η ΜΚ1 απάντησε ότι δεν ρώτησαν γιατί τα περισσότερα παράπονα που λαμβάνουν συνήθως οι παραπονούμενοι τα κάνουν μετά που αυτοί φεύγουν από τον εργοδότη τους χωρίς να γνωρίζει όπως ανέφερε αν σε σχέση με τις παραπονούμενες το έπραξαν εκδικητικά μετά που αυτές έφυγαν από την εταιρεία αφού η δουλειά του Τμήματος είναι να ερευνήσουν το παράπονο και όχι να βρουν τα κίνητρα που κάνουν το παράπονο και διερευνώντας το διαπίστωσαν ότι η αποκοπή υπήρχε. Παρά το γεγονός ότι η αποκοπή υπάρχει ως συμφώνησε και η δικηγόρος της Κατηγορούμενης 2 υπέβαλε την θέση στην ΜΚ1 ότι δεν ήταν η Κατηγορούμενη 2 που παρακίνησε την εργοδότρια εταιρεία με την μάρτυρα να απαντά ότι η Κατηγορούμενη 2 φέρει ευθύνη για την αποκοπή λόγω της θέσης που κατείχε ως διευθύντρια διευκρινίζοντας ότι η ίδια δεν γνωρίζει ποια ενέργεια υπήρχε από μέρους της επαναλαμβάνοντας την θέση ότι το αποτέλεσμα υπήρχε και αυτό ήταν η αποκοπή του μισθού. Σε περαιτέρω υποβολή ότι καμία ενέργεια δεν έγινε από την Κατηγορούμενη 2 για την κατ΄ ισχυρισμό παρακίνηση και όλες οι ενέργειες έγιναν από τον διευθυντή xxx Αγαθοκλέους και σήμερα αυτή κατηγορείται αδίκως η ΜΚ1 απάντησε ότι από την στιγμή που είναι διευθύντρια αυτή φέρει ευθύνη. Τέλος κατά την επανεξέταση της από τον κ.Προδρόμου η ΜΚ1 ανέφερε ότι για το Τμήμα της κατά την διερεύνηση ενός παραπόνου δεν παίζει οποιονδήποτε ρόλο αν κάποιος διευθυντής εταιρείας είναι μισθωτός η όχι για σκοπούς εξέτασης της υπόθεσης αφού από την στιγμή που είναι διευθυντής στον Έφορο Εταιρειών για τους ίδιους είναι διευθυντής και φέρει εξίσου ευθύνη. Τέλος η μάρτυρας ανέφερε σε σχετική ερώτηση κατά πόσον η Κατηγορούμενη 2 της ανέφερε κατά τις συνομιλίες που είχαν ότι ο ιθύνων νους ήταν ο xxx Αγαθοκλέους με την μάρτυρα να απαντά ότι εξ όσων μπορούσε να θυμηθεί τις είχε αναφέρει υπό τύπο ερώτησης γιατί δεν κατηγόρησαν και τον άλλο διευθυντή στην υπόθεση που κατηγορείται και η ίδια. Η ΜΚ2 ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση της ότι σήμερα εργάζεται στην εταιρεία του xxx Αγαθοκλέους ενώ προηγουμένως εργαζόταν στην εταιρεία C.T. Accounting Services Ltd στην οποία την προσέλαβε μέσω συνέντευξης η xxx Κωνσταντίνου την οποία αναγνώρισε ως την Κατηγορούμενη
32. Ανέφερε ότι τόσο τον μισθό που θα λάμβανε, τα καθήκοντα, θέματα δουλειάς, διαφορών, και προβλημάτων που αφορούσαν την εργασία της πάντοτε μιλούσε με την Κατηγορούμενη
33. Σε σχέση με την ύπαρξη του δεύτερου διευθυντή της εργοδότριας εταιρείας ανέφερε ότι έμαθε για αυτόν όταν η εταιρεία διαλύθηκε και προχώρησε στην διεκδίκηση πλεονασμού που όμως δεν δικαιούτο καθότι ένας εκ των διευθυντών της προηγούμενης εργοδότριας εταιρείας ήταν ο νέος της εργοδότης. Αναφορικά με τους λόγους υποβολής του παραπόνου το έτος 2017 ενώ οι αποκοπές άρχισαν από το 2013 η μάρτυρας ανέφερε ότι από την στιγμή που είχε ανάγκη την δουλειά της και φοβόταν για αυτήν δεν ήθελε τέτοια συζήτηση να οδηγήσει σε καυγάδες εφόσον τους ενημέρωσε η Κατηγορούμενη 2 ότι η αποκοπή θα γίνει και όποιος θέλει να φύγει μπορεί να φύγει και παρά το ότι κάποιες φορές συζητήθηκε με την Κατηγορούμενη 2 τους ενημέρωνε ότι όταν η εταιρεία θα ήταν σε καλύτερη θέση οικονομικά θα τους έδινε τους μισθούς τους. Σε σχέση με τις αποκοπές η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν δόθηκε οτιδήποτε γραπτό προς αυτούς αφού η ανακοίνωση έγινε προφορικά, είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 2 ως το γραπτό παράπονο που υπέβαλε το οποίο έφερε την υπογραφή της και επιβεβαίωσε τα όσα αναγράφονται σε αυτό καθώς και στα επισυναπτόμενα έγγραφα που αφορούσαν τα ποσά που ελάμβανε κατά τους επίδικους χρόνους. Σε σχέση με τις πληρωμές που ελάμβανε αυτές ως ανέφερε γίνονταν αρχικά με επιταγή την οποία υπέγραφε η Κατηγορούμενη 2 και στην συνέχεια με τραπεζικά εμβάσματα. Οι οποιεσδήποτε διαφορές σημείωσε πάντοτε συζητούνταν με την Κατηγορούμενη 2 και ο Αγαθοκλέους ως η ίδια γνώριζε δεν είχε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 αφού γνώριζε ότι ο ίδιος διατηρούσε άλλη εταιρεία στην οποία ήταν διευθυντής για ελεγκτικό και ούτε είχε υπόψη της για οποιοδήποτε τσακωμό του Αγαθοκλέους με την Κατηγορούμενη 2 ούτε και την αφορούσε, μάλιστα για την αποκοπή στο μισθό δεν το είχε αναφέρει στον Αγαθοκλέους ενώ σε ερώτηση πόσο συχνά ζητούσε από την Κατηγορούμενη 2 να καταβάλει τις αποκοπές απάντησε ότι δεν μπορούσε να κάνει τέτοια συζήτηση γιατί οι συζητήσεις τους κατέληγαν σε καβγά και θα αναγκάζονταν να αποχωρήσουν από την εταιρεία και να χάσουν τα δικαιώματα τους. Ερωτηθείσα αναφορικά με τις εργασίες και την οικονομική κατάσταση της Κατηγορούμενης 1 η ΜΚ2 ανέφερε ότι ασχολείτο με την τήρηση των λογιστικών βιβλίων αναφορικά με το Φ.Π.Α. για ορισμένους πελάτες, κατά τον χρόνο δε της πρώτης αποκοπής το 2013 παρά το ότι ο λόγος που τους προβλήθηκε ήταν η μείωση της δουλειάς δεν υπήρχε σύμφωνα με τη μάρτυρα οικονομικό πρόβλημα μάλιστα έγινε η αποκοπή ως ανέφερε και μετά από λίγο καιρό προσλήφθηκε και συγγενικό πρόσωπο της Κατηγορούμενης 2, αναφορικά με τα έτη 2015 και 2016 άρχισε να υπάρχει μείωση δουλειών. Τέλος ερωτηθείσα αν η ίδια είχε καμιά φορά συμφωνήσει στην αποκοπή η ΜΚ2 απάντησε ότι ουδέποτε συμφώνησε. Αντεξεταζόμενη ερωτήθηκε για πιο λόγο όταν συμπλήρωσε και υπέβαλε στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων το έντυπο παραπόνου της (Τεκμήριο 2) δεν ανέφερε ότι είχαν μειωθεί οι ώρες εργασίας της όταν μειώθηκε και ο μισθός της με την μάρτυρα να απαντά ότι όταν έγινε η πρώτη αποκοπή οι ώρες εργασίας ήταν οι ίδιες, σε σχέση με τη δεύτερη αποκοπή έγινε γιατί αφαιρέθηκε μία εκ των πέντε εργάσιμων ημερών το οποίο πράγματι δεν είχε αναφέρει στο έντυπο παραπόνου γιατί ως ανέφερε και αυτό έγινε χωρίς την θέληση της παρόλα αυτά όταν έγινε η συνάντηση εκκρεμούσης της υπόθεσης στο Δικαστήριο στην οποία παρευρέθηκε και η Κατηγορούμενη 2 με σκοπό την εξεύρεση κάποιου συμβιβασμού συμφώνησαν όπως μην διεκδικήσουν την ημέρα που δεν δούλευαν και να περιοριστούν στην αποκοπή που έγινε στον μισθό που αναλογούσε στις υπόλοιπες ημέρες. Σύμφωνα με την μάρτυρα δεν υπήρχε κάποιος λόγος που αυτό δεν αναφέρθηκε στο αρχικό παράπονο και ούτε ήταν ψευδείς οι καταγγελίες αφού ως επανέλαβε τόσο η πρώτη αποκοπή όσο και η δεύτερη που σχετιζόταν και με την αποκοπή μίας εργάσιμης μέρας έγινε χωρίς την θέληση τους και καμία συγκατάθεση δεν δόθηκε ότι αποδέχονταν τέτοια αποκοπή. Όσον αφορά την θέση που της υποβλήθηκε ότι ο λόγος της μη αναφοράς αυτής κατά την υποβολή της καταγγελίας ήταν γιατί αυτή έγινε για λόγους εκδίκησης και όχι τόσο για την αποκοπή η μάρτυρας δεν συμφώνησε με την θέση αυτή αφού ως ανέφερε δεν είχε λόγους εκδίκησης αφού η καταγγελία έγινε ένεκα των αποκοπών τόσο του μισθού όσο και ωρών εργασίας παράνομα και αυτό είναι που κατάγγειλε σύμφωνα με την ίδια όχι κατά τον χρόνο που έλαβαν χώρα αλλά κατά το έτος 2017 καθότι φοβόταν για την δουλειά της απορρίπτοντας εκ νέου την θέση ότι αυτό έγινε μόλις το 2017 για να εκδικηθεί την Κατηγορούμενη 2 αφού ως ανέφερε απλώς διεκδίκησαν αυτά που δικαιούνταν από την στιγμή που έκλεισε η εταιρεία και δεν υπήρχε περίπτωση να τα πάρουν πίσω δηλαδή να επανέλθει ο μισθός τους. Στην συνέχεια η μάρτυρας ερωτήθηκε ποιος είναι ο xxx Αγαθοκλέους στην εταιρεία του οποίου εργάζεται σήμερα και ο οποίος εξ όσων ανέφερε έμαθε μεταγενέστερα ότι ήταν ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορούμενης 1 αλλά όχι ενεργός μέλος αυτής αφού πάντοτε για το ότι χρειάζονταν απευθύνονταν στην Κατηγορούμενη
34. Σύμφωνα με την ίδια ανακάλυψε ότι ήταν ένας εκ των διευθυντών της Κατηγορούμενης 1 όταν υπέβαλε αίτηση για πλεονασμό και ενημερώθηκε ότι η εργοδότρια εταιρεία έχει δύο διευθυντές εκ των οποίων και ο xxx Αγαθοκλέους και δεν δικαιούταν να διεκδικήσει χρήματα πλεονασμού γιατί θα συνέχιζαν οι υπηρεσίες της στον ίδιο διευθυντή. Επέμενε στην θέση ότι η ίδια δεν γνώριζε ότι ο xx Αγαθοκλέους ήταν διευθυντής της εταιρείας στην οποία εργοδοτείτο παρά το ότι σε αυτήν εργοδοτούντο μόλις τέσσερα άτομα αφού ως ανέφερε στο γραφείο δραστηριοποιούνταν δύο εταιρείες αυτή που εργοδοτείτο η ίδια και η άλλη εταιρεία «xxx Αγαθοκλέους» η οποία είχε άλλους υπαλλήλους και αυτό παρά το γεγονός ως παραδέχθηκε είχε μεταβεί μαζί με τον xxx Αγαθοκλέους σε ταξίδι αναψυχής στο παρελθόν αλλά επέμενε ότι οι σχέσεις τους ήταν τυπικές στο γραφείο και αφορούσαν κυρίως πράγματα της δουλειάς αφού λόγω της ύπαρξης των δύο εταιρειών στο ίδιο γραφείο ο καθένας έκαμνε διαφορετική δουλειά και δεν είχαν ιδιαίτερη επικοινωνία ή συνεργασία και παρά τις σχετικές επί του ιδίου ζητήματος ερωτήσεις αυτή επέμενε ότι δεν γνώριζε ότι το πρόσωπο αυτό εμπλεκόταν και στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία γεγονός το οποίο πληροφορήθηκε μόνο όταν υπέβαλε αίτηση για πληρωμή πλεονασμού. Σε σχέση με το έτος 2017 όπου μετέβηκε στον xxx Αγαθοκλέους για εργασία και τις διαβουλεύσεις που έγιναν η αν έλαβε χώρα κάποιο περιστατικό η μάρτυρας ανέφερε ότι η ενημέρωση που είχαν ήταν ότι η Κατηγορούμενη 1 θα διαλυόταν και κάποια άτομα θα συνέχιζαν με την Κατηγορούμενη 2 στην νέα εταιρεία που θα άνοιγε χωρίς όμως η ίδια να ήταν ένα από τα άτομα αυτά συνεπώς δέχθηκε πρόταση από τον xxx Αγαθοκλέους η οποία έγινε μέσω της Κατηγορούμενης 2 ως ανέφερε για να εργοδοτηθεί κοντά του και να αναλάβει τους πελάτες που θα έμεναν και αυτοί κοντά του και αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν έφυγε με τους καλύτερους όρους από την Κατηγορούμενη 1 λόγω των ελέγχων που γίνονταν στα βιβλία και αυτό ήταν που οδήγησε και στην εκδικητική καταγγελία εναντίον της Κατηγορούμενης
35. Αναφορικά με την υπογραφή των επιταγών καθώς και την εκτέλεση των καθηκόντων η ΜΚ2 επιβεβαίωσε ότι μιλούσαν με την Κατηγορούμενη 2 και σε ερώτηση αν γνωρίζει κατά πόσον αυτή λάμβανε οδηγίες από τον Διευθυντή xxx Αγαθοκλέους αναφορικά με αυτές η μάρτυρας απάντησε ότι εξ όσων γνωρίζει τις αποφάσεις τις λάμβανε μόνη της αφού για αυτά που συζητούσαν τις απαντήσεις έδιδε η ίδια χωρίς προηγουμένως να μιλά με τον xxx Αγαθοκλέους χωρίς βεβαίως να αποκλείει το ενδεχόμενο κάποιες φορές να συζητούσαν μεταξύ τους χωρίς να το γνωρίζει η μάρτυρας. Επανέλαβε ότι για τα θέματα που αφορούσαν την εταιρεία απευθύνονταν κοντά της η οποία τους έλεγε απευθείας την απάντηση ή την γνώμη της. Επέμενε και στην ίδια θέση παρά και την νέα υποβολή που της τέθηκε ότι η Κατηγορούμενη 2 καμία απόφαση δεν μπορούσε να πάρει και καμίαν εξουσία δεν είχε αφού εκτελούσε οδηγίες από τον Διευθυντή xxx Αγαθοκλέους. Σύμφωνα με την ίδια όταν μίλησε με τον xxx Αγαθοκλέους μετά που την είχε προσλάβει όχι υπό μορφή παραπόνου αλλά στα πλαίσια συζήτησης και του ανέφερε για την αποκοπή του μισθού της ο ίδιος της απάντησε ότι δεν το γνώριζε και τις ανέφερε επίσης ότι ο ίδιος δεν ήταν ενεργός διευθυντής δηλαδή εκτελεστικός διευθυντής και ότι ήταν η Κατηγορούμενη 2 που λάμβανε τις αποφάσεις για όλα τα θέματα. Αρνήθηκε μάλιστα την υποβολή ότι η ίδια επέλεξε στρατόπεδο δηλαδή να εργαστεί στον xxx Αγαθοκλέους και να υποβάλει εκδικητικά παράπονο εναντίον της Κατηγορούμενης 2 αφού ως ανέφερε η ίδια δεν επέλεξε στρατόπεδο απλά ζητά, μάλλον διεκδικεί, τις αποκοπές του μισθού της. Σε περαιτέρω ερώτηση αφού δεν γνώριζε την κατάσταση της εταιρείας δηλαδή το ποιος διοικεί και ποιος όχι πώς δηλώνει ότι ήταν η Κατηγορούμενη 2 που ενέργησε ούτως ώστε να γίνει η αποκοπή του μισθού της η μάρτυρας απάντησε ότι μόνο με την Κατηγορούμενη 2 είχαν σχέσεις και η οποία έπαιρνε τις αποφάσεις και τους τις ανακοίνωνε αρνήθηκε όμως την θέση ότι αυτή ήταν που εκτελούσε τις αποφάσεις του κ.Αγαθοκλέους από την στιγμή που είχε έστω και εκ των υστέρων μιλήσει με αυτόν αναφορικά με την αποκοπή του μισθού και της ανέφερε ότι δεν ήταν εις γνώση του. Δεν γνώριζε όμως να απαντήσει πέραν του ότι η Κατηγορούμενη 2 την ενημέρωσε για την αποκοπή κατά πόσον αυτή προέβηκε σε οποιεσδήποτε ενέργειες για να παρθεί τέτοια απόφαση παρά το ότι στο τέλος δεν συμφώνησε με την υποβολή ότι τέτοια απόφαση πάρθηκε από τον Αγαθοκλέους και η Κατηγορούμενη 2 εκτέλεσε την απόφαση του σημειώνοντας ότι όλες οι αποφάσεις πάντοτε παίρνονταν από την Κατηγορούμενη 2 όμως αν οι δύο διευθυντές μιλούσαν μεταξύ τους και η ίδια δεν το γνώριζε δεν ήξερε για να απαντήσει όμως συνέχισε να επιμένει ότι η ενημέρωση που έλαβε από τον Αγαθοκλέους ήταν ότι ο ίδιος δεν είχε ιδέα ότι έγινε τέτοια αποκοπή μισθού. Η ΜΚ3 λογίστρια στο επάγγελμα είδε και αναγνώρισε στην αίθουσα του Δικαστηρίου την Κατηγορούμενη 2 η οποία ως ανέφερε είχε σχέση με την εργοδότηση της κατά την περίοδο 2001 - 2017 από την εταιρεία C.T. Accounting Ltd στην οποία προσλήφθηκε από την Κατηγορούμενη 2 στο λογιστήριο της εταιρείας και ήταν το πρόσωπο που την ενημέρωσε για τα καθήκοντα της και αποτίνονταν για οποιαδήποτε διαφορά, διαφωνία και συζήτηση αναφορικά με την εργασία καθώς επίσης ήταν το πρόσωπο το οποίο την πλήρωνε δια επιταγής την οποία υπέγραφε η Κατηγορούμενη
36. Σε σχέση με τα αρχικά γράμματα C.T. και τι αυτά μπορεί να σημαίνουν η μάρτυρας απάντησε ότι νομίζει ότι αφορούν το όνομα Κωνσταντίνου xxx. Όσον αφορά τον κ.Αγαθοκλέους η ΜΚ3 ανέφερε ότι τον γνώριζε και ως ανέφερε ήταν συνέταιρος της Κατηγορούμενης 1 με τον οποίο όμως δεν είχαν οποιαδήποτε επικοινωνία ή επαφή για τη δουλειά της αναφορικά με το λογιστήριο αφού πάντοτε για θέματα δουλείας μιλούσε με την Κατηγορούμενη
37. Είδε και αναγνώρισε η μάρτυρας το Τεκμήριο 3 ως το γραπτό παράπονο που υπέβαλε στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων κατά το έτος 2017 και αφορούσε την αποκοπή του μισθού της αναφέροντας ότι προέβηκε στο παράπονο αυτό γιατί ο μισθός της αποκόπηκε χωρίς την συγκατάθεση της και παρά το γεγονός ότι το ζήτημα τούτο το είχε συζητήσει με την Κατηγορούμενη 2 τους απάντησε ότι όποιου δεν άρεσε μπορούσε να αποχωρήσει. Σε σχέση με τα έγγραφα που επισυνάπτονται στο γραπτό παράπονο αναγνώρισε αυτά ως οι καταστάσεις απολαβών της από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και επιβεβαίωσε ότι λάμβανε τα ποσά που αναγράφονται σε αυτές. Ως ανέφερε η μάρτυρας η θέση της Κατηγορούμενης 2 ήταν αρνητική ως προς να δώσει τα χρήματα των αποκοπών και αναφορικά με την υποβολή του παραπόνου κατά το έτος 2017 και όχι νωρίτερα η μάρτυρας ανέφερε ότι κατά το έτος 2013 που έγινε η αποκοπή η ίδια δεν είχε άλλους πόρους για να ζήσει αφού ήταν ο μοναδικός μισθός που ελάμβανε και παράλληλα έκανε προσπάθειες για εξεύρεση άλλης δουλειάς ενώ ταυτόχρονα δούλευε και τα απογεύματα σε δεύτερη δουλειά για να μπορέσει να καλύψει τα έξοδα της. Κατά το έτος 2016 διαγνώστηκε με καρκίνο και προτεραιότητα της ήταν να ζήσει και μετά οτιδήποτε άλλο γι' αυτό έμεινε μέχρι το 2017 να υποβάλει παράπονο όταν τελείωσε τις θεραπείες της και επέστρεψε πίσω και απολύθηκε από την Κατηγορούμενη 2 ως ανέφερε. Σε ερώτηση αν γνωρίζει κατά πόσον ο κ.Αγαθοκλέους λάμβανε οποιεσδήποτε αποφάσεις αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 η μάρτυρας απάντησε ότι δεν μπορεί να το γνωρίζει αφού η ίδια είχε να κάμει με την Κατηγορούμενη 2 αναφορικά με την εργοδότρια εταιρεία για οποιοδήποτε θέμα αφορούσε τον μισθό ή οτιδήποτε άλλο και δεν γνώριζε αν και ο κ.Αγαθοκλέους εμπλεκόταν. Σύμφωνα με την ίδια ουδέποτε η Κατηγορούμενη 2 τους ενημέρωσε ότι η απόφαση της αποκοπής των μισθών ήταν του κ.Αγαθοκλέους και δεν γνώριζε για το ποσοστό μετοχών που κατείχαν οι δύο διευθυντές στην Κατηγορούμενη
38. Σήμερα συνεχίζει να απαιτεί το ποσό που της αποκόπηκε αφού ουδέποτε έδωσε την συγκατάθεση της γραπτώς η προφορικώς για την μείωση των ημερών εργασίας ή του μισθού και επιβεβαίωσε για την συνάντηση που έλαβε χώρα εκκρεμούσης της ποινικής υπόθεσης στο Δικαστήριο όπου συμφωνήθηκαν τα ακριβές οφειλόμενα ποσά λαμβάνοντας υπόψη και την μείωση των ημερών εργασίας που παρά το γεγονός ότι δεν συμφώνησαν στην μείωση αυτή της μίας ημέρας εργασίας αποφάσισαν ότι δεν θα το διεκδικήσουν. Η ίδια ως ανέφερε συζήτησε με την Κατηγορούμενη 2 το γεγονός ότι είχε ανάγκη να δουλεύει ολόκληρη την ημέρα αντί μόνο μέχρι το μεσημέρι αλλά η Κατηγορούμενη 2 το αρνήθηκε και έτσι έψαχνε να βρει αλλού δουλειά. Αντεξεταζόμενη η ΜΚ3 σε υποβολή της δικηγόρου της Κατηγορούμενης 2 ότι τα αρχικά της Κατηγορούμενης 1 C και Τ σημαίνουν xxx και xx ανέφερε ότι δεν έχει λόγω να το αρνηθεί εάν όντως είναι έτσι και απάντησε ότι η εργοδότρια της δεν ήταν η Κατηγορούμενη 2 αλλά η Κατηγορούμενη 1 στην οποία η xxx Κωνσταντίνου ήταν διευθύντρια που ήταν και ο άνθρωπος ως ανέφερε που επικοινωνούσε μαζί της για τα θέματα μισθού επιβεβαιώνοντας μάλιστα ότι γνώριζε ότι η Κατηγορούμενη 1 είχε και ως διευθυντή και τον κ.xxx Αγαθοκλέους. Αναφορικά με την σχέση της με την ΜΚ2 ανέφερε ότι αυτή ήταν καλή, ήταν συνάδελφοι, τα γραφεία τους ήταν κοντά και συζητούσαν περί της δουλειάς τους μπορεί όχι συνέχεια αφού ο καθένας είχε το δικό του κομμάτι όμως ανέφερε ότι στα θέματα μισθού μόνο στην ίδια και την ΜΚ2 έγινε αποκοπή, δεν μπορούσε όμως να γνωρίζει για ποιο λόγο η ΜΚ2 δεν γνώριζε ότι και ο Αγαθοκλέους ήταν διευθυντής της Κατηγορούμενης
39. Επιβεβαίωσε περαιτέρω ότι ο Αγαθοκλέους ήταν παρόν στα γραφεία που εργαζόταν και ότι γνώριζε η ίδια ότι αυτός ήταν συνέταιρος της Κατηγορούμενης 2 χωρίς όμως να γνωρίζει τι αποφάσεις λάμβανε και δεν γνώριζε ούτε κατά πόσον η Κατηγορούμενη 2 εκτελούσε απλά τις οδηγίες και αποφάσεις του Αγαθοκλέους. Σε σχέση με την αποκοπή του μισθού η ίδια ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιος πήρε την απόφαση αλλά γνωρίζει ποιος την ανακοίνωσε σε αυτήν που ήταν η Κατηγορούμενη 2 και σε ερώτηση για ποιο λόγο κατηγορήθηκε η Κατηγορούμενη 2 ότι ήταν η υπεύθυνη για την αποκοπή και όχι και τον Κώστα Αγαθοκλέους από την στιγμή που ήταν ένας εκ των διευθυντών τουλάχιστον από την στιγμή που δεν γνώριζαν την ανάμειξη του η μάρτυρας απάντησε ότι αυτή μιλούσε μαζί με την Κατηγορούμενη 2 για θέματα του μισθού η οτιδήποτε άλλο και ήταν ο εργοδότης της, δηλώνοντας περαιτέρω ότι η ίδια δεν έχει πρόβλημα να κατηγορηθεί και ο xxx Αγαθοκλέους και συμφώνησε περαιτέρω με την θέση της υπεράσπισης της Κατηγορούμενης 2 ότι την κατηγόρησε χωρίς να γνωρίζει εάν αυτή έκαμε οποιεσδήποτε ενέργειες αναφορικά με τη λήψη της απόφασης για την αποκοπή του μισθού. Σε νέα υποβολή δε ότι η Κατηγορούμενη 2 σε καμία ενέργεια η απόφαση πήρε αναφορικά με την αποκοπή του μισθού της και ότι απλά εκτελούσε οδηγίες του xx Αγαθοκλέους η ΜΚ3 απάντησε ότι δεν ξέρει. Τέλος ανέφερε ότι οι σχέσεις της με την Κατηγορούμενη 2 ήταν καλές όχι όμως πάντοτε αφού αυτές χαλούσαν όταν είχαν να κάνουν με θέματα μισθού. Ο ΜΚ4 κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι ασκεί το επάγγελμα του ελεγκτή από το 1980 και αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία ότι ήταν μέτοχος σε ποσοστό 50% σε αυτή μαζί με την xxx Κωνσταντίνου η οποία κατείχε το υπόλοιπο 50%. Τα δε αρχικά C και T που φέρει η Κατηγορούμενη 1 είναι το αρχικό όνομα του ιδίου και της Κατηγορούμενης 2 (xx & xx). Ο ίδιος ως ανέφερε κατείχε στην εν λόγω εταιρεία την θέση του μη εκτελεστικού συμβούλου ενώ την θέση του εκτελεστικού συμβούλου κατείχε η Κατηγορούμενη 2 η οποία και αμειβόταν και σαν υπάλληλος της εταιρείας. Δεν θυμόταν πότε ιδρύθηκε η εταιρεία ούτε και για το ποιος ήταν Γραμματέας της καθότι ως εξήγησε τους φακέλους της εταιρείας όταν χώρισαν με την κα Κωνσταντίνου, η τελευταία πήρε μαζί της όλους τους φακέλους και οτιδήποτε σχετικό από το 2017 και συνεπώς δεν μπορεί να θυμάται. Όσον αφορά την λειτουργία της Κατηγορούμενης 1 ανέφερε ότι την αποκλειστική διεύθυνση αυτής είχε η Κατηγορούμενη 2 δηλαδή αυτή αποφάσιζε για τις χρεώσεις των νέων πελατών, την κατανομή της εργασίας στους υπαλλήλους της εταιρείας, τα των προσλήψεων και απολύσεων, τους όρους εργοδότησης, θέματα μισθοδοσίας και πληρωμών και υπογραφή επιταγών. Η Κατηγορούμενη 1 δεν έκαμνε συνεδρίες σύμφωνα με τον μάρτυρα ούτε και υπάρχουν οποιαδήποτε πρακτικά. Σε σχέση με τις παραπονούμενες ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι τις γνωρίζει αφού βρίσκονταν στα γραφεία του ελεγκτικού γραφείου στο οποίο στεγαζόταν τόσο η εταιρεία xxxx Αγαθοκλέους & Σία Λτδ που αφορούσε το ελεγκτικό γραφείο του ΜΚ4 όσο και η C.T. Accounting Services Ltd. Σε ερώτηση κατά πόσον γνώριζε για την μείωση των μισθών των παραπονουμένων και αν ο ίδιος είχε οποιαδήποτε εμπλοκή ο ΜΚ3 ανέφερε ότι δεν είχε οποιαδήποτε γνώση και αυτό περιήλθε στην αντίληψη του αργότερα όταν του το είχαν αναφέρει οι παραπονούμενες χωρίς όμως όπως ανέφερε να γνωρίζει αν αυτό έγινε με την δική τους συναίνεση ή όχι. Όσον αφορά την παύση της συνεργασίας του με την Κατηγορούμενη 2 ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα τελευταία χρόνια όπως χαρακτηριστικά ανέφερε η Κατηγορούμενη 2 «έκατσε το μύλο» και η δουλειά που παρήγαγε δεν κάλυπτε τους μισθούς της. Συνεπώς μετά από συζήτηση που έγινε για εξεύρεση άλλων τρόπων συνεργασίας η Κατηγορούμενη 2 αποφάσισε να διαχωριστούν από την Κατηγορούμενη 1 και να πάρει μαζί της τους πελάτες που η ίδια είχε φέρει στο ελεγκτικό γραφείο. Λόγω της απουσίας οικονομικών καταστάσεων τα τελευταία χρόνια διαπίστωσε ως ανέφερε ο μάρτυρας κατά τον έλεγχο των βιβλίων ότι η Κατηγορούμενη 2 είχε προχωρήσει σε λήψη χρηματικού ποσού γύρω στις €80.000 σε διαφορετικές περιπτώσεις. Μάλιστα σημείωσε ο μάρτυρας ότι υπήρχε παραδοχή της Κατηγορούμενης 2 για την λήψη των χρημάτων αυτών και δήλωσε αδυναμία επιστροφής τους. Σημείωσε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει κατά πόσον η Κατηγορούμενη 1 συνεχίζει να υφίσταται μέχρι σήμερα υπέθεσε όμως ότι η Κατηγορούμενη 2 δεν την χρησιμοποιεί και είναι αδρανής. Τέλος ερωτηθείς για το κατά πόσον η εργοδότηση, μισθοδοσία και τρόπο πληρωμής των παραπονούμενων ο ίδιος είχε οποιαδήποτε ανάμειξη δήλωσε ότι και για τις υπόλοιπες κοπέλες εκτός των δύο παραπονούμενων ο ίδιος δεν είχε ούτε έχει ιδέα πόσα έπαιρνε η κάθε μία αφού η Κατηγορούμενη 2 αποφάσιζε για τα θέματα αυτά. Αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε για την σχέση που αυτός διατηρούσε με τις παραπονούμενες απαντώντας ότι τις γνώριζε και τον γνώριζαν αφού αυτές ήταν υπάλληλοι στην Κατηγορούμενη 1 και στεγάζονταν στον ίδιο κτίριο. Σε σχέση με το κατά πόσο αυτές γνώριζαν ότι ήταν ένας εκ των διευθυντών της C.T. Accounting Services Ltd o ίδιος ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να γνωρίζει αν το γνώριζαν ούτε ο ίδιος τους το είχε αναφέρει ούτε και έτυχε να συζητηθεί μαζί τους το ζήτημα αυτό. Ήξεραν ως ανέφερε ότι ο ίδιος ήταν διευθυντής της xxx Αγαθοκλέους & Σία και όταν είχαν τεχνικά προβλήματα όσον αφορά την διεξαγωγή της εργασίας έρχονταν κοντά του όχι όμως για άλλα θέματα. Σε ερώτηση για ποιο λόγο η Κατηγορούμενη 2 ήταν γραμμένη ως υπάλληλος της εταιρείας και λάμβανε μισθό ενώ ο ίδιος όχι ο μάρτυρας σημείωσε ότι όταν δημιουργήθηκε η Κατηγορούμενη 1 ήδη υπήρχε το γραφείο το ελεγκτικό όπου έκανε το bookkeeping, την τήρηση λογιστικών βιβλίων και την ετοιμασία οικονομικών καταστάσεων και από την στιγμή που η Κατηγορούμενη 2 ήταν για χρόνια συνεργάτης και βοήθησε και η ίδια στην εξέλιξη του γραφείου αποφασίστηκε να γίνει μια νέα εταιρεία που θα αναλάβει το bookkeeping και ο ίδιος ως ανέφερε σαν ένδειξη εκτίμησης της βοήθειας που παρείχε η Κατηγορούμενη 2 της είπε να αναλάβει το τμήμα τήρησης των λογιστικών βιβλίων και να αμείβεται συνεπώς ο ίδιος δεν αναμειγνυόταν στις υποθέσεις της Κατηγορούμενης
40. Μάλιστα ο ίδιος ως ανέφερε βοήθησε την Κατηγορούμενη 1 να λάβει άδεια από το Υπουργείο Οικονομικών για να μπορεί να υπογράφει οικονομικές καταστάσεις με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η Κατηγορούμενη 1 με την συγκεκριμένη δομή και η Κατηγορούμενη 2 ανέλαβε τη διαχείριση του τμήματος της εταιρείας αυτής. Ο ίδιος αρνήθηκε την υποβολή ότι ο ίδιος είχε την διοίκηση της Κατηγορούμενης 1 εξού και η Κατηγορούμενη 2 επιλέχθηκε να λαμβάνει μισθό και να είναι εργοδοτούμενη σημειώνοντας ότι ο ίδιος ήταν υπεύθυνος για το ελεγκτικό γραφείο και δεν είχε χρόνο και ουδέποτε ασχολήθηκε με το τμήμα τήρησης λογιστικών βιβλίων αφού η συμφωνία τους ήταν η Κατηγορούμενη 2 όπως αναλάβει να χειρίζεται όλα όσα αφορούν την Κατηγορούμενη
41. Αρνήθηκε επίσης την θέση ότι λόγω της συχνής του απουσίας από το γραφείο είχε τη διαχείριση αυτού η Κατηγορούμενη 2 σημειώνοντας ότι ο ίδιος ήταν απασχολημένος με τις υποχρεώσεις του ελεγκτικού γραφείου και η Κατηγορούμενη 2 ήταν υπεύθυνη για το bookkeeping της εταιρείας. Όσον αφορά την υπογραφή των επιταγών της Κατηγορούμενης 1 ο ΜΚ4 συμφώνησε ότι κατά το άνοιγμα του λογαριασμού δικαιούταν και ο ίδιος να υπογράφει επιταγές όμως όπως στην συνέχεια σημείωσε εξ όσων θυμάται ο ίδιος κατά 99,99% δεν υπέγραφε επιταγές αφού όλες υπογράφονταν μόνο από την Κατηγορούμενη 2 χωρίς να χρειάζεται την οποιαδήποτε έγκριση ή έλεγχο από τον ΜΚ4 μάλιστα με τον ίδιο να αρνείται την υποβολή ότι αυτές υπογράφονταν από την Κατηγορούμενη 2 μετά από δική του έγκριση και οδηγίες σημειώνοντας ότι αν έτσι είχαν τα πράγματα θα ερχόταν και στην αντίληψη του τα ποσά που η Κατηγορούμενη 2 καταχράστηκε. Σε ερώτηση κατά πόσον όταν έγινε η αποκοπή στους μισθούς των παραπονουμένων το 2013 αυτές τον πλησίασαν για να του το αναφέρουν ο μάρτυρας απάντησε ότι κάτι τέτοιο δεν έγινε αφού κατά τον ίδιο ήξεραν ποιος ήταν υπεύθυνος ενώ ο ίδιος δεν το γνώριζε και το πληροφορήθηκε όταν ανοίχθηκε η υπόθεση στο Δικαστήριο. Ο ίδιος δεν γνώριζε για το λόγο που οι καταγγελίες έγιναν το 2017 αντί το 2013 από πλευράς των παραπονουμένων και αρνήθηκε την υποβολή ότι ήταν μετά από δική του παρακίνηση που η κα Αντωνίου προέβηκε στην σχετική καταγγελία αναφέροντας πως ο ίδιος δεν έχει τίποτε εναντίον οποιουδήποτε και αν ήταν τέτοιος άνθρωπος θα είχε την Κατηγορούμενη 2 στα Δικαστήριο για την υπεξαίρεση που έκανε. Σε σχέση με τον τερματισμό των υπηρεσιών των παραπονουμένων κατά το έτος 2017 ο ίδιος ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη 2 αποφάσισε ποιους πελάτες και υπαλλήλους της εταιρείας θα πιάσει με την κα Αντωνίου να εργοδοτείτε από το δικό του ελεγκτικό γραφείο. Αναφορικά με τον λόγο που ο ίδιος δεν συμπεριλήφθηκε στο κατηγορητήριο της υπόθεσης ο ίδιος ανάφερε ότι εξ όσων αντιλαμβάνεται ήταν διότι οι παραπονούμενες ήξεραν ποια ήταν υπεύθυνη για τις μισθοδοσίες τους και ότι ο ίδιος δεν είχε καμία ανάμειξη ούτε και το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων επικοινώνησε μαζί του κατά την εξέταση των παραπόνων. Όταν ο ίδιος ως ανέφερε ενημερώθηκε από την κα Αντωνίου σχετικά με την αποκοπή στους μισθούς που έγινε κατά τον χρόνο λήψης των δικαστικών μέτρων ο ίδιος απλά τους ανέφερε ότι ήταν της άποψης ότι ενδεχόμενα να μην είχαν υπόθεση από την στιγμή που ελάμβαναν τους μειωμένους μισθούς δια των επιταγών αφού έμμεσα με την παραλαβή των μειωμένων επιταγών ήταν σαν να δέχτηκαν την μείωση στους μισθούς. Αρνήθηκε τέλος της υποβολές ότι ήταν ο ίδιος που λάμβανε τις κρίσιμες αποφάσεις αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 όντας διευθυντής και μέτοχος της και ότι η Κατηγορούμενη 2 εκτελούσε δικές του οδηγίες και ότι το λόγος υποβολής του παραπόνου ήταν για εκδικητικούς σκοπούς και μετά από παρότρυνση του ιδίου προς τις παραπονούμενες. Σε συνέχεια της ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου για το εκ πρώτης όψεως στάδιο με την οποία κάλεσε σε απολογία την Κατηγορούμενη 2 αυτή επέλεξε όπως δώσει μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα και δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα προς υπεράσπιση της. Υπενθυμίζεται ότι σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 η υπόθεση οδηγείται σε απόδειξη στη βάση της κοινής μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής και αφορά και την Κατηγορούμενη
42. Η Κατηγορούμενη 2 κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι είναι μία εκ των δύο Διευθυντών της κατηγορούμενης εταιρείας μαζί με τον xx Αγαθοκλέους η οποία εταιρεία δημιουργήθηκε ως ανέφερε μετά από πρόταση του τελευταίου όταν η κατηγορούμενη ήταν 30 χρονών και εργοδοτείτο κοντά του όπως την δημιουργήσουν και στην οποία θα ήταν η ίδια συνέταιρος για το λογιστικό τμήμα με καθήκοντα ως ανέφερε να πολεμά να βρει πελάτες. Ήταν γραμμένη στις κοινωνικές ασφαλίσεις ως εργοδοτούμενη της εταιρείας και είχε σταθερό μισθό. Η εταιρεία ως ανέφερε στεγαζόταν σε ένα διαμέρισμα 100 τ.μ. στο οποίο βρισκόταν και ο xxx Αγαθοκλέους ο οποίος είχε δύο εταιρείες το Ελεγκτικό και το Λογιστικό Τμήμα. Η ίδια βρισκόταν στο Ελεγκτικό Τμήμα ως ανέφερε μαζί με μια ιδιαιτέρα για εξωτερικές δουλειές ενώ στο Λογιστικό Τμήμα υπήρχαν κάποτε τρεις ή τέσσερις υπάλληλοι για τους οποίους τον πάνω λόγο είχε ο Κώστας Αγαθοκλέους από την στιγμή που και έξω από το γραφείο το δικό του όνομα ήταν που αναγραφόταν. Η ίδια παραδέχθηκε ότι μπορεί να φαινόταν μπροστά αλλά ενεργούσε σαν ρομπότ ιδίως για να εξυπηρετεί τον Αγαθοκλέους τις ώρες που αυτός απουσίαζε με αποτέλεσμα να φαινόταν η ίδια π.χ. να κάμει συνέντευξη με νέο υπάλληλο όμως στο τέλος της ημέρας θα έπρεπε να δώσει αναφορά και να ενημερώσει τον Αγαθοκλέους επαναλαμβάνοντας ότι η ίδια ήταν μόλις 30 ετών. Η ίδια σημείωσε ότι για τις προσλήψεις, τους όρους απασχόλησης συμπεριλαμβανομένου του μισθού, την ακρόαση της πρόσληψης, οποιοδήποτε πρόβλημα στην εταιρεία, την ανάληψη των οικονομικών ρίσκων και γενικότερα τον έλεγχο της εταιρείας είχε ο Αγαθοκλέους και η ίδια δεν μετείχε σε οποιουσδήποτε οικονομικούς κινδύνους της εταιρείας ούτε και χρειαζόταν η δική της συγκατάθεση για να παρθεί οποιαδήποτε απόφαση της εταιρείας και βρισκόταν ως ισχυρίστηκε κάτω από τις οδηγίες και έλεγχο του Αγαθοκλέους αφού ακόμα και για να απουσιάσει από την εργασία ζητούσε άδεια από τον Αγαθοκλέους σημειώνοντας όμως ότι παρά το γεγονός ότι οι υπάλληλοι είχαν συγκεκριμένο ωράριο εργασίας η ίδια δεν είχε γιατί είχε ανάγκη να δουλέψει και συνεπώς έμενε αρκετές ώρες στο γραφείο. Σημείωσε περαιτέρω ότι η Κατηγορούμενη 1 δημιουργήθηκε ως δείγμα καθότι για σκοπούς του Συνδέσμου Εγκεκριμένων Λογιστικών Κύπρου (ΣΕΛΚ) δεν μπορούσε να υπάρχει για τον ίδιο πελάτη να είναι το ίδιο πρόσωπο τόσο ο λογιστής όσο και ο ελεγκτής συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός αυτό ο Αγαθοκλέους έκανε αυτή την εταιρεία και χρησιμοποίησε ως χαρακτηριστικά ανέφερε την Κατηγορούμενη 2 για να μπορέσει να τηρεί τους Νόμους του ΣΕΛΚ. Ο πελάτης δεν ρωτούσε όταν ερχόταν στο γραφείο ποιος θα ασχοληθεί με τα λογιστικά και ποιος με τα ελεγκτικά απλά ερχόταν στο γραφείο που έγραφε απέξω xxx Αγαθοκλέους και για σκοπούς του ΣΕΛΚ έπρεπε να γίνεται διαχωρισμός των χρεώσεων (fees) για τους υπαλλήλους της λογιστικής και της ελεγκτικής εταιρείας. Η ίδια ως ανέφερε στην ηλικία των 30 ετών ήταν τυφλή και δεν ήξερε τίποτε, ούτε και αν υπήρχε όρος στο καταστατικό της εταιρείας αν απαιτείτο και η δική της ψήφος για την λήψη των αποφάσεων ούτε και γνωρίζει τώρα που είναι 60 ετών. Σε σχέση με την υπογραφή επιταγών στην εταιρεία μπορούσαν να υπογράφουν και οι δύο Διευθυντές ως ανέφερε και αυτό ήταν αναγκαίο καθότι ο Αγαθοκλέους δεν ήταν πάντοτε όλες τις ώρες στο γραφείο σε αντίθεση με την ίδια που ήταν συνεχώς στο γραφείο και δεν δικαιούτο να φύγει ακόμα και για να πάρει τα παιδιά της από το σχολείο. Αναφορικά με τις επίδικες αποκοπές η κατηγορούμενη ανέφερε ότι αποφάσισε για αυτές ο Αγαθοκλέους και η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε ανάμειξη ως ανέφερε αφού δεν είχε καν οποιοδήποτε δικαίωμα να τις αμφισβητήσει σημείωσε όμως ότι δεν θέλει να ρίξει την ευθύνη στον ίδιο αφού η πορεία των οικονομικών δεν ήταν καλή και οι πελάτες ήθελαν μειώσεις με τον ίδιο τον Αγαθοκλέους να αποφασίζει το ποσοστό της μείωσης. Την απόφαση των αποκοπών της ζήτησε ως ανέφερε να την μεταφέρει αυτή στους υπαλλήλους όπως και για πολλά άλλα πράγματα που ενημέρωσε τους υπαλλήλους μετά από οδηγίες του Αγαθοκλέους σημειώνοντας για ακόμα μια φορά ότι την χρησιμοποιούσε. Οι παραπονούμενες ως ανέφερε αποδέχτηκαν την αποκοπές έτσι ώστε να μην φύγουν από την δουλειά ενώ σημείωσε πέραν της πρώτης μείωσης υπήρξε και δεύτερη μείωση την οποία η ίδια έφερε στην επιφάνεια όταν μετά που είχαν υποβληθεί τα παράπονα στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων είχε συνάντηση η ίδια τόσο με τις παραπονούμενες όσο και με την Επιθεωρήτρια και την οποία μείωση ισχυρίστηκαν ότι ξέχασαν. Η ίδια σημείωσε δεν ξέρει τον λόγο που κατηγορείται η ίδια. Σε σχέση με τον τερματισμό της συνεργασίας της με τον Αγαθοκλέους ανέφερε ότι αρχές του 2017 και όταν ο τελευταίος αντιλήφθηκε ότι ο φορολογικός συντελεστής για τις ξένες εταιρείες μπορούσε να αλλάξει και λαμβάνοντας υπόψη ότι και γιός του διατηρούσε τρίτη εταιρεία εις το γραφείο τους της ζητήθηκε να μειωθεί ο μισθός της από €2.800 που έπαιρνε σε €1.500 παρά το γεγονός ότι γνώριζε ότι η ίδια αντιμετώπιζε δυσκολίες με τον ερχομό τριδύμων στην οικογένεια της το 2016 και έμεναν στην ίδια κατοικία 10 άτομα και τον άντρα της να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες με τον Αγαθοκλέους να της αναφέρει ότι αν δεν της αρέσει θα μπορούσε να φύγει με αποτέλεσμα η ίδια για να μπορέσει να επιβιώσει έπρεπε να αποχωρήσει πράγμα το οποίο έγινε στις 10.03.2017 και αφού απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι της Κατηγορούμενης 1 με απόφαση του Αγαθοκλέους. Η κα Αντωνίου (ΜΚ2) μάλιστα μετά την απόλυση της εργοδοτήθηκε από τον κ.Αγαθοκλέους στη δική του εταιρεία. Η ίδια ανέφερε ότι ενημέρωσε πάρα πολλές φορές την Επιθεωρήτρια ΜΚ1 ότι δεν εμπλέκεται η ίδια στη λήψη των επίδικων αποφάσεων ενώ σε σχέση με τον χρόνο υποβολής των παραπόνων που έγινε το 2017 το πίστωσε ως καθαρά λόγους εκδίκησης προς το πρόσωπο της από τον Αγαθοκλέους γιατί του είχαν φύγει πελάτες οι οποίοι ήρθαν κοντά της. Αντεξεταζόμενη επανέλαβε την θέση ότι οι δύο παραπονούμενες προσλήφθηκαν από τον Αγαθοκλέους αλλά η ίδια έκανε την συνέντευξη της ΜΚ2 ενώ για την ΜΚ3 δεν χρειάστηκε συνέντευξη λόγω των απλών καθηκόντων αρχειοθέτησης που θα αναλάμβανε. Συμφώνησε επίσης ότι μπορεί η ίδια να τις ενημέρωσε για τους όρους απασχόλησης τους και δεν είχαν γίνει οποιαδήποτε συμβόλαια ως μετά βεβαιότητας ανέφερε. Σε σχέση με τα συμβόλαια που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 5 και τα οποία δόθηκαν από τον δικηγόρο της εταιρείας η μάρτυρας απάντησε ότι αυτά δεν είναι υπογραμμένα από τις παραπονούμενες ούτε από την ίδια και όταν της ζητήθηκε να τα δει διαφοροποίησε την απάντηση της σημειώνοντας ότι φέρουν την δική της υπογραφή αλλά όχι των παραπονούμενων και τα οποία έγιναν εκ των υστέρων όταν ζητήθηκαν από την λειτουργό και τα οποία ετοιμάστηκαν από τον δικηγόρο Χατζηκωστή ο οποίος και τις είπε να βάλει πάνω ημερομηνία του 2011 και να τα υπογράψει. Συμφώνησε επίσης ότι δεν έγινε ούτε τροποποίηση των όρων για να μειωθεί ο μισθός των παραπονούμενων και σε σχέση με την μισθοδοσία ύψους €2.800 που ελάμβανε ανέφερε ότι την ελάμβανε από τον Αγαθοκλέους στον οποίο ήταν υπάλληλος και όχι από την Κατηγορούμενη 1 στην οποία τελικά συμφώνησε ότι ήταν υπάλληλος αλλά ως ανέφερε έπρεπε να μπει ένα τυπικό ποσό για να συνάδει με το νόμο αφού κάποιος διευθυντής πρέπει να είναι και υπάλληλος της εταιρείας. Η ίδια ως σημείωσε ήταν στα χαρτιά διευθυντής της εταιρείας αλλά δεν ανέλαβε την διεύθυνση αυτής την οποία είχε ο Αγαθοκλέους, συνεδρίες δεν γίνονταν ούτε και κρατούνταν πρακτικά. Σε ερώτηση για ποιο λόγο αφού δεν είχε οποιαδήποτε ευθύνη και υποχρέωση προχώρησε στην υπογραφή των δύο συμβολαίων ανέφερε ότι αυτό της είχε πει να κάνει ο δικηγόρος Χατζηκωστής ο οποίος ήταν και πελάτης τους στο γραφείο και της ανέφερε ότι θα μιλούσε με τον Αγαθοκλέους για να διευθετήσει το ζήτημα να μην προχωρήσει στο Δικαστήριο. Σε σχέση με την πληρωμή μισθών και εξόδων της εταιρείας ανέφερε ότι τις επιταγές υπόγραφαν και η ίδια και ο Αγαθοκλέους αλλά επειδή τις πιο πολλές φορές ήταν μόνο αυτή στο γραφείο τις υπόγραφε αυτή ενώ τα τελευταία χρόνια γίνονταν τραπεζικές μεταφορές σε σχέση με τους μισθούς. Δεν είχε οποιαδήποτε επιταγή να δείξει όταν αυτό της ζητήθηκε που να υπογράφετε από τον Αγαθοκλέους και αυτό το δικαιολόγησε ότι ήταν επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας στην οποία δεν έχει πρόσβαση και ούτε βεβαίως υπήρχε υπόνοια ότι μπορούσε να καταλήξει στα δικαστήριο με τον Αγαθοκλέους. Η ίδια μάλιστα σημείωσε ότι υπήρχαν περιπτώσεις όπου υπέγραφε και δικές του προσωπικές επιταγές με την δική του υπογραφή όταν ο ίδιος και ο υιός του απουσίαζαν τόσο καλή ήταν η σχέση τους ως ανέφερε. Παρά το γεγονός ότι δεν θυμόταν αν έστειλε οποιοδήποτε e-mail στην Επιθεωρήτρια για τους ισχυρισμούς της ότι η ίδια δεν εμπλεκόταν στις επίδικες αποκοπές αλλά ο Αγαθοκλέους σημείωσε ότι είναι σίγουρη ότι τηλεφωνικώς της το είπε της ΜΚ1 ως χαρακτηριστικά ανέφερε εκατό χιλιάδες φορές. Η ίδια χαρακτήρισε μάλιστα τον εαυτό της ότι ήταν ένα έρμαιο των συγκυριών και δεν ήταν υπεύθυνη. Ήταν ένα πρόσωπο που δεν είχε σπουδάσει και ήταν ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα για την ίδια ως ανέφερε διότι δεν μπορούσε να προχωρήσει στη ζωή της, ήταν πρόσφυγας και είχε μια εξαμελή οικογένεια και θεώρησε μεγάλη ευκαιρία στην ηλικία των 30 ετών να μπει διευθυντής και μέτοχος στην εταιρεία ως ήταν και η πρόταση του Αγαθοκλέους βλέποντας όμως σήμερα ότι έτυχε εκμετάλλευσης για 30 χρόνια. Τέλος αρνήθηκε αριθμό υποβολών του δικηγόρου της κατηγορούσας αρχής ότι η ίδια εμπλέκεται στις επίδικες αποκοπές και στην διεύθυνση της Κατηγορούμενης
43. Αγορεύσεις των Μερών: Ο κ.Προδρόμου αγορεύοντας για λογαριασμό της Κατηγορούσας Αρχής προέβηκε σε μια ιστορική αναδρομή της ψήφισης του Περί Προστασίας των Μισθών Νόμου του 2007 και την σπουδαιότητα αυτού σε σχέση με την ελάχιστη προστασία που αυτός παρέχει αναφορικά με το δικαίωμα στο μισθό προς τους εργοδοτούμενους. Σε σχέση με την υπόθεση στρεφόμενη εναντίον της Κατηγορούμενης 1 ήταν εισήγηση του κ.Προδρόμου ότι έχουν αποδεχθεί το σύνολο των κατηγοριών που αυτή αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας μέσω της αναντίλεκτης μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και αυτή θα πρέπει να κριθεί ένοχη στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αναφορικά με τις κατηγορίες που στρέφονται εναντίον της Κατηγορούμενης 2 ήταν εισήγηση του ευπαίδευτου συνήγορου ότι το μοναδικό ζήτημα που καλείται να εξετάσει το Δικαστήριο είναι την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στα της λήψης των επίδικων αποφάσεων για την αποκοπή των μισθών αφού η (α) σχέση εργοδότη - εργοδοτουμένων μεταξύ Κατηγορούμενης 1 και παραπονούμενων (β) η ιδιότητα της Κατηγορούμενης 2 ως διευθύντριας της Κατηγορούμενης 1 και (γ) το ότι οι επίδικες αποκοπές έχουν γίνει χωρίς την άδεια ή συγκατάθεση των παραπονουμένων δεν αμφισβητούνται από την Κατηγορούμενη
44. Στη βάση λοιπόν ως ανέφερε των προνοιών του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και σχετικής νομολογίας τόσο Πρωτόδικης όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην οποία παρέπεμψε το Δικαστήριο η Κατηγορούμενη 2 ευθύνεται ως συνεργός της Κατηγορούμενης 1 αφού μέσω της μαρτυρίας των Μαρτύρων Κατηγορίας η οποία εισηγήθηκε πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστη έχει αποδειχθεί η άμεση εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στα της λήψης των επίδικων αποφάσεων γεγονός που την καθιστά και ποινικά υπόλογη και ένοχη στις κατηγορίες που αυτή αντιμετωπίζει. Κάλεσε μάλιστα το Δικαστήριο να απορρίψει ως αναξιόπιστη την μαρτυρία της Κατηγορούμενης 2 και να μην προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτήν αφού τα όσα προβάλει σήμερα αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και προφάσεις για αποφυγή των όποιων ευθυνών. Η κα Νικολάου από την άλλη αγορεύοντας για λογαριασμό της Κατηγορούμενης 2 συμφώνησε ότι η ενδεχόμενη ποινική ευθύνη της πελάτιδας της θα πρέπει να κριθεί στη βάση των προνοιών του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 παραπέμποντας και αυτή με τη σειρά της σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις οποίες το εν λόγω άρθρο έτυχε σχετικής ερμηνείας σημειώνοντας και τονίζοντας μάλιστα ότι το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 2 ήταν μία εκ των Διευθυντών της Κατηγορούμενης 1 από μόνο του δεν δύναται να την κρίνει ένοχη αφού απαιτείται η αυστηρή απόδειξη της εμπλοκής της ως συνεργού αναφορικά με κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) η οποία πρέπει να συνοδεύεται και με συγκεκριμένη πρόθεση (mens rea). Σχολιάζοντας την μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής και ιδίως των Μαρτύρων Κατηγορίας 2, 3 και 4 ήτο εισήγηση της ότι η μαρτυρία τους δεν θα πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστη αφού αυτή ήταν όχι μόνο υποκινούμενη αλλά και εκδικητική όπως την χαρακτήρισε προς το πρόσωπο της Κατηγορούμενης 2 σχολιάζοντας συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας. Ιδιαίτερη αναφορά έγινε από την συνήγορο στην κατ ισχυρισμό καθυστέρηση της υποβολής των παραπόνων μόλις το 2017 για αποκοπές που χρονολογούνται από το 2013 χωρίς να δικαιολογηθεί κατά την άποψη της η καθυστέρηση αυτή. Επίσης μεγάλο μέρος της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 αναλώθηκε σε σχέση με τα όσα απασχόλησαν το Ανώτατο Δικαστήριο στην Π.Ε. 11294, ημερ. 04.02.2004, Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού v. Πολύμνιας Θεόδωρου

(2004)1 ΑΑΔ 349, και συγκεκριμένα της διάκρισης μεταξύ προσώπων που είναι εργοδοτούμενοι εταιρειών και προσφέρουν εξηρτημένη εργασία και των ίσως κατά πλάσμα δικαίου εργοδοτούμενων διευθυντών των εταιρειών που δεν προσφέρουν εξηρτημένη εργασία με εισήγηση ότι παρά το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 2 ήταν τόσο μέτοχος σε ποσοστό 50% της Κατηγορούμενης 1 όσο και ένας εκ των Διευθυντών της ως εργοδοτούμενη στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία αυτή παρείχε εξηρτημένη εργασία. Καταληκτικά ως ανέφερε σε περίπτωση που παραμένουν αμφιβολίες στο μυαλό του δικαστηρίου σε σχέση με την ενοχή της Κατηγορούμενης 2 τότε αυτή θα πρέπει αυτή να αθωωθεί. Αξιολόγηση & Ευρήματα: Πρωτίστως θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα επίδικα ζητήματα της υπό εξέταση υπόθεσης έχουν τύχει περιορισμού ιδίως μέσω της υπερασπιστικής γραμμής που κράτησε η Κατηγορούμενη 2 αλλά και μέσω των παραδεκτών αλλά και μη αμφισβητούμενων γεγονότων. Οι επίδικες αποκοπές των μισθών των δύο παραπονουμένων δεν αμφισβητούνται ότι έγιναν από μέρους της εργοδότριας εταιρείας ούτε και ο υπολογισμός των ποσών που προέκυψαν από τις εν λόγω αποκοπές είτε αυτά τα ποσά προέκυπταν από την μηνιαία μισθοδοσία είτε από τον 13ο μισθό των ετών 2013 μέχρι και 2017 ως αυτά παρουσιάζονται στις λεπτομέρειες των κατηγοριών. Ούτως η άλλως η μαρτυρία που αφορά τα ζητήματα αυτά παρέμεινε αναντίλεκτη αφού η Κατηγορούμενη 2 μέσω της υπεράσπισης της ως διαφάνηκε κατά την αντεξέταση των Μαρτύρων Κατηγορίας περιορίστηκε σε ένα και μοναδικό ζήτημα και αυτό ήτο στο κατά πόσον ήταν η Κατηγορούμενη 2 που είχε προχωρήσει στην λήψη των αποφάσεων των αποκοπών για λογαριασμό της εργοδότριας εταιρείας ή αν τις αποφάσεις αυτές τις είχε λάβει ο δεύτερος διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 ήτοι ο ΜΚ4 ο οποίος είχε και τον τελικό λόγο στα των λήψεων των αποφάσεων της εργοδότριας εταιρείας θέση την οποία προωθούσε η υπεράσπιση. Το ουσιώδη και επίδικο αυτό ζήτημα που εν τέλει θα καθορίσει και την ενδεχόμενη ποινική ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 θα πρέπει να κριθεί μέσα από την αποδεκτή έγγραφη ή δια ζώσης μαρτυρία. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε ότι σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων v. Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Αξιολόγηση: Η ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ούτως η άλλως η εμπλοκή της στην υπόθεση σχετιζόταν με την θέση την οποία κατείχε στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας αφού ήταν και το πρόσωπο που παρέλαβε και χειρίστηκε τα παράπονα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση τα οποία αποτύπωσε στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου Α που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης της συμπεριλαμβάνοντας σε αυτό και τις ενέργειες στις οποίες η ίδια προέβηκε. Αποδέχομαι συνεπώς την μαρτυρία της στο βαθμό που αφορά την δική της εμπλοκή και ενέργειες στις οποίες προέβηκε για την διερεύνηση των παραπόνων καθώς και σε σχέση με τα έγγραφα που ετοίμασε, συνέλεξε ή παρέλαβε. Φυσικά όσον αφορά το κομμάτι της μαρτυρίας της που σχετίζεται με την αποκοπή των μισθών και τον τρόπο υπολογισμού τους τα όσα η μάρτυρας ανέφερε όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά της Κατηγορούμενης 2 αλλά δηλώθηκε ότι συμφωνούν ότι πράγματι οι επίδικες αποκοπές έγιναν από την εργοδότρια εταιρεία και ούτε τα ποσά αυτών και ο τρόπος υπολογισμού τους δεν αμφισβητούνται. Στο κομμάτι όμως της μαρτυρίας της που αφορά στην ουσία παράθεση εξ ακοής μαρτυρίας και σχετίζεται με την εμπλοκή και ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 που βασίστηκε στα όσα οι δύο παραπονούμενες της ανέφεραν δεν είμαι διατεθειμένος να δώσω οποιαδήποτε βαρύτητα σε αυτή από την στιγμή που οι παραπονούμενες προσήλθαν οι ίδιες στο Δικαστήριο και έδωσαν σχετική και άμεση μαρτυρία για τα θέματα αυτά. Εξαιρούνται βεβαίως από την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου τα όσα η ίδια η μάρτυρας ανέφερε για την απευθείας επικοινωνία που η ίδια είχε με την Κατηγορούμενη 2 και την οποία αποδέχομαι αφού η επικοινωνία αυτή δεν αποτελεί εξ ακοής αλλά άμεση μαρτυρία. Αμφότερες οι ΜΚ2 και ΜΚ3 άφησαν θετική εντύπωση στο Δικαστήριο δίδοντας την εικόνα ότι προσήλθαν για να παρουσιάσουν τα πραγματικά γεγονότα που αφορούν την υπόθεση. Σε σχέση με το επίδικο ζήτημα ήτοι την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 τόσο στα της διοίκησης και λειτουργίας της Κατηγορούμενης 1 στην οποία οι παραπονούμενες ήταν εργοδοτούμενες όσο και για την λήψη των επίδικων αποφάσεων των αποκοπών της μισθοδοσίας έχω ικανοποιηθεί ότι στη βάση της μαρτυρίας τους ότι η Κατηγορούμενη 2 ήταν το πρόσωπο που είχε την ευθύνη στα της διοίκησης και λειτουργίας της Κατηγορούμενης 1 συμπεριλαμβανομένων και των αποφάσεων που αφορούσαν την μισθοδοσία των παραπονούμενων αλλά και των αποφάσεων που τους κοινοποιηθήκαν μέσω της Κατηγορούμενης 2 για την αποκοπή των μισθών τους. Παρά την εκτενή αντεξέταση των ΜΚ2 και ΜΚ3 σε σχέση με την ισχυριζόμενη μη εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στην λήψη των αποφάσεων για τις επίδικες αποκοπές στην μισθοδοσία και στο γεγονός ότι αυτή περιορίστηκε να εκτελέσει οδηγίες των αποφάσεων του Κώστα Αγαθοκλέους οι απαντήσεις που δίδονταν ήταν σταθερές και σαφείς όσον αφορά την κατάσταση πραγμάτων που αφορούσε την εργοδότρια εταιρεία και την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 ξεκαθαρίζοντας ότι αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 την αποκλειστική διεύθυνση, διοίκηση και λειτουργία αυτής συμπεριλαμβανομένων αποφάσεων που αφορούσαν μεταξύ άλλων τις προσλήψεις, απολύσεις, καθήκοντα, αρμοδιότητες, εποπτεία, μισθοδοσία και πληρωμές των υπαλλήλων συμπεριλαμβανομένης της λήψης και υλοποίησης των αποφάσεων για την αποκοπή της μισθοδοσίας των ΜΚ2 και ΜΚ3 είχε η Κατηγορούμενη 2 με την οποία οι ίδιες είχαν καθημερινά επαφές κατά την διάρκεια της εργοδότησης τους. Σε σχέση με την καθυστέρηση στην υποβολή των παραπόνων τους στο Γραφείο Εργασιακών Σχέσεων που έγινε κατά το έτος 2017 αποδέχομαι ότι αυτό έγινε λόγο του φόβου που ένοιωθαν για την ενδεχόμενη απώλεια της εργασίας τους σε περίπτωση που το έπρατταν νωρίτερα. Επίσης ικανοποιητική εξήγηση δόθηκε και από την ΜΚ3 αναφορικά με το σοβαρό πρόβλημα υγείας που αυτή αντιμετώπιζε πέραν του φόβου για την απώλεια της εργασίας τους γεγονότα τα οποία τις οδήγησαν να υποβάλουν το παράπονο τους κατά το έτος 2017 και όχι νωρίτερα. Συνεπώς για τους λόγους που εξήγησα ανωτέρω αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας τους και δεν έχω διακρίνει την ύπαρξη οποιασδήποτε προκατάληψης ή αλλότριο κίνητρο ή επιθυμίας εκδίκησης έναντι της Κατηγορούμενης 2 και προς το σκοπό αυτό να κατασκευάσουν ή κατευθύνουν την μαρτυρία τους. Ούτως η άλλως η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 σε σχέση με την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στα της λήψης των επίδικων αποφάσεων της αποκοπής μισθών επιβεβαιώθηκε και ενισχύθηκε και από την αποδεκτή και αξιόπιστη άμεση μαρτυρία του ΜΚ4 που αναφέρεται κατωτέρω ο οποίος ήταν και βασικός μάρτυρας σε σχέση με τα όσα ανέφερε αναφορικά με την διοίκηση και διεύθυνση της Κατηγορούμενης 1 αλλά και στα της λήψης των επίδικων αποφάσεων. Συνεπώς η μαρτυρία των ΜΚ2 και ΜΚ3 δεν κρίνεται απομονωμένα αλλά και σε συνδυασμό με τα όσα αξιόπιστα και αποδεκτά αναφέρθηκαν και από τον ΜΚ

1. Ο ΜΚ4 άφησε επίσης θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ο ίδιος για το επίδικο ζητήματα που δεν ήταν άλλο από το κατά πόσον ήταν ο ίδιος που έλαβε τις αποφάσεις για την αποκοπή των μισθών των παραπονουμένων ξεκαθάρισε με τρόπο ειλικρινή ότι παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν τόσο μέτοχος όσο και διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 μαζί με την Κατηγορούμενη 2 δεν ήταν το πρόσωπο που ήταν υπεύθυνο για την λειτουργία της εταιρείας ούτε και εμπλεκόταν στη λήψη των αποφάσεων για τις εργασίες της για τους λόγους που αναλυτικά ανέφερε κατά την μαρτυρία του. Παρά και την επίμονη αντεξέταση ότι ο ίδιος ήταν το πρόσωπο που λάμβανε όλες τις αποφάσεις που αφορούσαν την λειτουργία της Κατηγορούμενης 1 μεταξύ άλλων και των επίδικων αποκοπών και η Κατηγορούμενη 2 προέβαινε μόνο σε υλοποίηση τέτοιων αποφάσεων ο ΜΚ4 με σταθερότητα και ευθύτητα απάντησε σε όλες τις περιπτώσεις και για τους λόγους που εξήγησε ότι δεν είχε την οποιαδήποτε εμπλοκή λόγω του ότι ο ίδιος λειτουργούσε την δική του ελεγκτική εταιρεία και ήταν ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 και συνεταίρου του η λειτουργία της Κατηγορούμενης
2. Ο ίδιος δεν ερωτήθηκε ούτε ενημερώθηκε για την λήψη των αποφάσεων που αφορούσαν την αποκοπή μέρος του μισθού των παραπονούμενων και ενημερώθηκε για πρώτη φορά όταν η υπόθεση είχε πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης. Παρά την πικρία που εξέφρασε κατά την μαρτυρία του για την στάση που ισχυρίζεται ότι κράτησε η Κατηγορούμενη 2 ως συνέταιρος του και την ενδεχόμενη αποξένωση χρηματικών ποσών από τις εργασίες της Κατηγορούμενης 1 δεν έχω καμιά αμφιβολία από την όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα και τις απαντήσεις του ότι δεν διακατέχετο από οποιαδήποτε προκατάληψη ή αλλότριο κίνητρο ή επιθυμία εκδίκησης έναντι της Κατηγορούμενης 2 και προς το σκοπό αυτό να κατασκευάσει ή κατευθύνει την μαρτυρία του. Απεναντίας έδωσε την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι προσήλθε να παρουσιάσει την πραγματική και αληθινή κατάσταση της λειτουργίας της Κατηγορούμενης 1 και συνεπώς αποδέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του. Η Κατηγορούμενη 2 δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, και η κατάληξη μου αυτή προέκυψε μέσα από προσεκτική μελέτη τόσο των όσων η ίδια ανέφερε κατά την μαρτυρία της όσο και από την συνολική συμπεριφορά της στο εδώλιο του μάρτυρα. Η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από υπερβολές, αντιφάσεις και μπορώ να πω ότι ήταν επιτηδευμένη και προορισμένη να ενισχύσει τις θέσεις και ισχυρισμούς της και όχι την αλήθεια. Ήταν έκδηλη η προσπάθεια της αγωνιωδώς θα μπορούσα μάλιστα να το χαρακτήριζα να αποστασιοποιηθεί από την οποιαδήποτε ευθύνη και να πείσει μέσω των θέσεων της και κατ επέκταση αυτή να απαλλαγεί της οποιασδήποτε εμπλοκής ή ευθύνης σε σχέση με την λήψη των αποφάσεων για την αποκοπή μέρους της μισθοδοσίας των ΜΚ2 και ΜΚ3 θέλοντας να ρίξει την αποκλειστική ευθύνη για αυτές στον ΜΚ
3. Μάλιστα ακόμα και στις περιπτώσεις που η ίδια φαίνεται να αποδέχεται ότι είχε προσωπική εμπλοκή π.χ. στην ενημέρωση των παραπονούμενων για την μείωση της μισθοδοσίας τους καθώς και στην πληρωμή της μειωμένης μισθοδοσίας υποστήριζε ότι το έπραττε εκτελώντας τις οδηγίες του άλλου διευθυντή της εταιρείας ήτοι του ΜΚ4 θέλοντας να πείσει ότι στην ουσία δεν είχε η ίδια οποιαδήποτε ανάμιξη όχι μόνο στις επίδικες αποκοπές αλλά και γενικότερα στην διεύθυνση και διοίκηση της Κατηγορούμενης 1 παρά το γεγονός ότι η ίδια ήταν ως παραδέχεται ήταν μέτοχος σε ποσοστό 50% στην εταιρεία, ένας εκ των δύο Διευθυντών αυτής, Γραμματέας αλλά και εργοδοτούμενη στην εταιρεία. Ενδεικτική μάλιστα της απόλυτης αυτής στάσης που κράτησε κατά την μαρτυρία της ήταν διάφοροι χαρακτηρισμοί και περιγραφές που η ίδια χρησιμοποίησε όπως μεταξύ άλλων ότι (α) ήταν στα χαρτιά διευθυντής, (β) την χρησιμοποιούσαν, (γ) η ίδια ήταν ρομπότ, (δ) ήταν τυφλή και δεν ήξερε τίποτε και (ε) ήταν έρμαιο των συγκυριών και δεν ήταν υπεύθυνη. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω αναφορές η Κατηγορούμενη 2 κατά την διάρκεια της μαρτυρίας τόσο κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης όσο και κατά την αντεξέταση αυτής παρουσίαζε μια εικόνα συναισθηματικά φορτισμένου προσώπου που κάποιες φορές έφτανε στο σημείο βουρκώματος και δακρύων γεγονός το οποίο προβλημάτισε ιδιαίτερα το Δικαστήριο όσον αφορά την αυθεντικότητα τέτοιου συναισθήματος αφού η εικόνα που εκλήφθηκε από την έδρα ήταν ότι δεν πρόκειτο για πραγματικό και γνήσιο συναίσθημα και φόρτιση αλλά για προσπάθεια επηρεασμού του Δικαστηρίου από την Κατηγορούμενη 2 για αποδοχή ως γνήσιου και αληθούς του περιεχομένου της μαρτυρίας της θέλοντας να παρουσιάσει τον εαυτό της ως πρόσωπο το οποίο έτυχε χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης από τον ΜΚ
4. Πρότασσε αρκετές φορές το επιχείρημα ότι η ίδια ήταν μόλις 30 ετών χωρίς οποιεσδήποτε σπουδές, πρόσφυγας και με πολυμελή οικογένεια όταν της προτάθηκε από τον ΜΚ4 να μπει συνέταιρος μαζί του σε εταιρεία που θα δημιουργείτο, ήτοι την Κατηγορούμενη 1 η οποία εγγράφηκε πράγματι το 1992 σύμφωνα και με το Τεκμήριο 1 και στην οποία ανέλαβε καθήκοντα Διευθύντριας και Γραμματέα και με ποσοστό 50% της ιδιοκτησίας της γεγονός το οποίο θεώρησε ως μεγάλη ευκαιρία. Φυσικά στην επιχειρηματολογία αυτή η οποία έγινε σε μια προσπάθεια να πείσει η θέση της ότι εν τέλει τύγχανε χρησιμοποίησης από τον ΜΚ4 παραγνωρίζει το γεγονός ότι τα επίδικα γεγονότα χρονολογούνται τα έτη 2013 μέχρι και 2017 όπου η ίδια και προφανώς δεν είχε ηλικία 30 ετών αλλά ήδη ήταν συνέταιρος, αξιωματούχος και Γραμματέας της Κατηγορούμενης 1 για περίοδο 21 ετών. Συνεπώς το πρόσταγμα του νεαρού της ηλικίας δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να γίνει αποδεκτό ως επιχείρημα για να αποδεχτεί το Δικαστήριο την θέση της Κατηγορούμενης 2 ότι αυτή τύγχανε χρησιμοποίησης όπως διακαώς προσπάθησε να πείσει το Δικαστήριο ότι γινόταν. Κράτησε απόλυτη στάση ότι η ίδια δεν διαδραμάτιζε οποιοδήποτε ρόλο στην διεύθυνση της εταιρείας και στα της λήψης των αποφάσεων παρά το γεγονός ότι επιβεβαίωσε ότι πρόκειτο για εταιρεία στην οποία τοποθετήθηκε όχι μόνο ως συνέταιρος σε ποσοστό 50% αλλά και μία εκ των Διευθυντών και Γραμματέας σημειώνοντας μάλιστα ότι είχε αυτές τις θέσεις μόνο στα χαρτιά. Επιπρόσθετα με τα ανωτέρω ενώ επέμενε ότι η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στις προσλήψεις και συνεντεύξεις νέων υπαλλήλων και ότι αυτές γίνονταν από τον Αγαθοκλέους κατά την αντεξέταση της συμφώνησε ότι η ίδια ήταν που έλαβε την συνέντευξη της Αντωνίου ενώ για την Πετεβίνου την οποία η ίδια έφερε στην εταιρεία ως πρόσωπο που πρότεινε να εργάζεται για την αρχειοθέτηση δεν χρειάστηκε οποιαδήποτε συνέντευξη αλλά η ίδια ήταν που την προσέλαβε. Επίσης ενώ δήλωνε βέβαιη ότι αναφορικά με τις παραπονούμενες δεν υπήρχαν οποιαδήποτε συμβόλαια εργοδότησης σε υπόδειξη των συμβολαίων που αποτελούν μέρος του Τεκμηρίου 5 διαφοροποίησε την θέση της αυτή και μάλιστα αναγνώρισε την δική της υπογραφή επί των συμβολαίων τα οποία μάλιστα ενώ φέρουν ημερομηνία 04.02.2011 η Κατηγορούμενη 2 σημείωσε ότι ετοιμάστηκαν από τον δικηγόρο της εταιρείας και υπογράφηκαν από την ίδια μετά την καταγγελία των παραπονουμένων με σκοπό να προσκομιστούν στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων όταν είχαν ζητηθεί κατά την διερεύνηση των παραπόνων. Επέμενε επιπρόσθετα στη θέση ότι η ίδια δεν ήταν εργοδοτούμενη της Κατηγορούμενης 1 αλλά του Αγαθοκλέους και ήταν από αυτόν που ελάμβανε ποσό ύψους €2.800 χωρίς να παρουσιάσει προς υποστήριξη της θέσης αυτής οτιδήποτε σχετικό αλλά στην συνέχεια συμφώνησε ότι ήταν δηλωμένη ως εργοδοτούμενη στην Κατηγορούμενη 1 για τυπικούς λόγους ως ανέφερε καθότι έπρεπε ως Διευθυντής να γραφεί και ως εργοδοτούμενη. Ενδεικτικό και της υπερβολικής αλλά και πομπώδες στάσης την οποία κράτησε κατά την μαρτυρία της είναι και ο ισχυρισμός που προώθησε ότι είπε 100 χιλιάδες φορές στην ΜΚ1 ότι η ίδια δεν εμπλέκεται στα της λήψης των επίδικων αποφάσεων. Δεν έχω πεισθεί ότι η κατηγορούμενη είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο ούτε για το ζήτημα αυτό. Αν πράγματι τα πράγματα ήταν όπως η Κατηγορούμενη 2 παρουσίασε στο Δικαστήριο με τόσο όχι μόνο έντονο, απόλυτο αλλά και συναισθηματικά φορτισμένο τρόπο και με σκοπό την προστασία του προσώπου της από την κατ ισχυρισμό εκδικητική καταγγελία προς το πρόσωπο της από τους ΜΚ2, ΜΚ3 καθ΄ υπόδειξη του ΜΚ4 θα ανέμενε κάποιος εύλογα ότι όταν το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων ήρθε σε επαφή μαζί της, επαφή η οποία έγινε τόσο τηλεφωνικά όσο και δια της επιστολής Τεκμήριο 4 η οποία αναφέρεται ονομαστικά σε αυτήν η ίδια να διασφάλιζε όπως οι θέσεις που εκφράζει σήμερα θα μεταφέρονταν με τον ποιο επίσημο τρόπο προς το Τμήμα ότι δηλαδή η ίδια δεν είχε οποιαδήποτε ανάμιξη και ότι θα πρέπει να αποταθούν στον Αγαθοκλέους και όχι στην ίδια. Απεναντίας αντί αυτό να πράξει με τον κάθε επίσημο τρόπο περιορίστηκε να αναφέρει ότι ανέφερε 100 χιλιάδες φορές στην Επιθεωρήτρια ότι δεν σχετίζεται η ίδια με τις καταγγελίες κάτι για το οποίο δεν επιβεβαιώνεται από την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ1 και αντί αυτού η ίδια η Κατηγορούμενη 2 αντί να αποστασιοποιηθεί από την εξέλιξη των γεγονότων αφού ως διατείνεται δεν σχετιζόταν με οποιοδήποτε τρόπο είχε η ίδια προσωπικά επικοινωνία με το Τμήμα, η ίδια προσωπικά μετέβηκε στις κατ ιδίαν συναντήσεις που έγιναν ακόμα και όταν η υπόθεση οδηγήθηκε στο Δικαστήριο και βρισκόταν σε εξέλιξη. Δεν αμφισβητήθηκε ότι επικοινωνία με το Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων είχε πάντοτε η ίδια αλλά επέμενε στην θέση ότι τους ανέφερε 100 χιλιάδες φορές ότι δεν ευθύνεται η ίδια ένδειξη της υπερβολικής στάσης που κράτησε. Ακόμα και στην κατ ιδίαν συνάντηση που έγινε με την επιθεωρήτρια του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων και τις παραπονούμενες που αφορούσε τον τελικό καθορισμό των αποκοπών και ενώ η υπόθεση ήταν σε εξέλιξη στο Δικαστήριο ήταν μετά που η ίδια η Κατηγορούμενη 2 που είχε ενημερώσει στην συνάντηση αυτή ότι οι παραπονούμενες δεν είχαν αναφέρει ότι εργάζονταν κατά μία ημέρα μειωμένη έτσι έγινε και η ανάλογη αναπροσαρμογή των ποσών και πάλι δεν αποστασιοποίησε τον εαυτό της με οποιοδήποτε τρόπο όπως βεβαίως δεν το έπραξε καθ΄ όλη την περίοδο της διερεύνησης παρά το γεγονός ότι κατά την μαρτυρία της στο Δικαστήριο αγωνιωδώς θα μπορούσε να λεχθεί προσπάθησε να αποστασιοποιηθεί και να ρίξει το σύνολο των ευθυνών στον Αγαθοκλέους μάλιστα αναφέροντας ότι προς την ΜΚ1 όταν ερωτήθηκε από τον κ.Προδρόμου γιατί δεν ανέφερε όλα όσα υποστηρίζει σήμερα ή να στείλει κάποιο e-mail απάντησε ότι 100 χιλιάδες φορές την ενημέρωσε ότι η ίδια δεν εμπλέκεται. Τα όσα ανέφερε ουδόλως επιβεβαιώνονται από την μαρτυρία της ΜΚ1 η οποία κρίθηκε ως αξιόπιστη. Δεν μπορεί να γίνει επίσης αποδεκτή ούτε και η θέση την οποία εξέφρασε η Κατηγορούμενη 2 αναφορικά με τις συνθήκες ύπαρξης της υπογραφής της επί των δύο συμβολαίων εργοδότησης των παραπονουμένων τα οποία περιλαμβάνονται εις το Τεκμήριο 5 και τα οποία δόθηκαν στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων από τον δικηγόρο της Κατηγορούμενης 1 μετά τις καταγγελίες έφεραν την υπογραφή της κατηγορούμενης 2 ως συμφώνησε κατά την αντεξέταση της και όχι του Αγαθοκλέους και μάλιστα ως ανέφερε τα υπέγραψε μετά που οι καταγγελίες είχαν γίνει και ήταν εις γνώση της ότι εκκρεμούσαν προς διερεύνηση δημιουργώντας εύλογα προβληματισμό γιατί να προχωρήσει και να παραθέσει η ίδια την υπογραφή της στα έγγραφα αυτά και γενικά να ασχοληθεί με ένα τόσο σοβαρό ζήτημα όταν η ίδια ως ανέφερε στο Δικαστήριο δεν διαδραμάτιζε οποιοδήποτε ρόλο στα της λήψης των αποφάσεων διεύθυνσης και λειτουργίας της Κατηγορούμενης 1 και ότι ήταν ένας απλός υπάλληλος που εκτελούσε τις οδηγίες του Αγαθοκλέους και μάλιστα αναφέρονταν αυτά κατά τρόπο συναισθηματικό φορτισμένο ακόμα και δακρύων. Η δικαιολογία μάλιστα που έδωσε ότι έτσι της είπε να πράξει ο δικηγόρος της εταιρείας δεν γίνεται αποδεκτή ως αληθής αφού ως η ίδια ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση της η ίδια αποχώρησε στις 10.03.2017 από την συνεργασία της με τον Αγαθοκλέους, τα επίδικα παράπονα υποβλήθηκαν στις 17.08.17, η επιστολή του Τμήματος Εργασιακών Σχέσεων που στάλθηκε στην Κατηγορούμενη 1 εις προσοχή της Κατηγορούμενης 2 φέρει ημερομηνία 30.08.2017 και η επιστολή του δικηγόρου της εταιρείας στην οποία υπογράφηκαν τα επίδικα συμβόλαια τα οποία ετοιμάστηκαν και υπογράφηκαν μετά τις καταγγελίες φέρει ημερομηνία 16.11.
5. Είναι δηλαδή αδιανόητο και εκτός κοινής λογικής η κατηγορούμενη που με σθένος προτάσσει σήμερα μέσω της μαρτυρίας της ότι δεν εμπλεκόταν στα όσα της καταλογίζονται αφού αποχώρησε από την συνεργασία της με τον Αγαθοκλέους από τον Μάρτιο του 2017 και αφού γνώριζε για τις καταγγελίες που την ενέπλεκαν από τον Αύγουστο του 2017 να προχωρεί να βάζει την υπογραφή της στα συμβόλαια εργοδότησης των παραπονουμένων σε μια εταιρεία από την οποία είχε ήδη αποχωρήσει και στην οποία η ίδια ως υποστήριζε δεν είχε οποιοδήποτε ρόλο στα της διοίκησης και διεύθυνσης της και ήταν ένας απλός υπάλληλος που εκτελούσε οδηγίες άλλου. Συνεπώς για όλους τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω το σύνολο της μαρτυρίας της Κατηγορούμενης 2 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Λαμβάνοντας υπόψη την αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπόθεση: H εταιρεία C.T. ACCOUNTING SERVICES LIMITED (στο εξής «η Κατηγορούμενη 1») αποτελεί νομότυπα εγγεγραμμένη ιδιωτική εταιρεία με ημερομηνία εγγραφής την 18.09.1992 και για την περίοδο 2013 μέχρι και 2017 είχε ως Γραμματέα την χχ Κωνσταντίνου (στο εξής «η Κατηγορούμενη 2») και Διευθυντές της τον χχ Αγαθοκλέους και την χχ Κωνσταντίνου. Η ιδιοκτησία του μετοχικού της κεφαλαίου κατέχετο σε ποσοστό 50% από έκαστο των δύο πιο πάνω αναφερόμενων διευθυντών. Τα δε αρχικά C και T που φέρει η Κατηγορούμενη 1 στο όνομα της είναι το αρχικό όνομα του χχ Αγαθοκλέους και της Κατηγορούμενης 2 χχ Κωνσταντίνου. Η Κατηγορούμενη 2 ήταν για χρόνια συνεργάτης του ΜΚ4 και είχε βοηθήσει στην εξέλιξη του ελεγκτικού γραφείου που ο ΜΚ4 διατηρούσε στην Λεμεσό με αποτέλεσμα να αποφασιστεί από κοινού από την Κατηγορούμενη 2 και τον ΜΚ4 όπως συσταθεί μία νέα εταιρεία, ήτοι η C.T. ACCOUNTING SERVICES LIMITED η οποία θα παρείχε υπηρεσίες αναφορικά με την τήρηση των λογιστικών βιβλίων «bookkeeping» πελατών της. Αναφορικά με την διεύθυνση και διαχείριση της εν λόγω εταιρείας αυτή γινόταν μέσω της Κατηγορούμενης 2 λόγω και του φόρτου εργασίας που ο ΜΚ4 είχε για την διαχείριση και λειτουργία του δικού του ελεγκτικού γραφείου ήτοι της εταιρείας χχχ Αγαθοκλέους & Σία Λτδ και ο ΜΚ4 θα ελάμβανε μέρισμα ανάλογα με τον κύκλο εργασιών της Κατηγορούμενης
6. Η Κατηγορούμενη 2 εκτός από Διευθύντρια και Γραμματέας της Κατηγορούμενης 1 ήταν επίσης και δηλωμένος μισθωτός της υπάλληλος και ελάμβανε μισθοδοσία από αυτήν σε αντίθεση με τον χχχ Αγαθοκλέους ο οποίος δεν λάμβανε οποιαδήποτε μισθοδοσία από την Κατηγορούμενη
7. Η Κατηγορούμενη 1 μετά την σύσταση της δραστηριοποιήθηκε επαγγελματικά στην Επαρχία Λεμεσού και στεγαζόταν στον ίδιο εργασιακό χώρο με το ελεγκτικό γραφείου ιδιοκτησίας του ΜΚ4 ήτοι την εταιρεία χχχ Αγαθοκλέους & Σία Λτδ και κύρια δραστηριότητα της ήταν η τήρηση λογιστικών βιβλίων «bookkeeping» και για το σκοπό αυτό εργοδοτούσε υπαλληλικό προσωπικό μεταξύ άλλων και τις παραπονούμενες χχχ Αντωνίου και χχχχ Πετεβίνου. Στις 17/08/2017 υποβλήθηκαν από την χχχ Αντωνίου και την χχ Πετεβίνου εργοδοτούμενες της εταιρείας C.T. Accounting Services Ltd παράπονα στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων που αφορούσαν την από μέρους της εργοδότριας εταιρείας μείωση του μισθού τους. Συγκεκριμένα για την χχχ Αντωνίου τον Απρίλιο του 2013 ο μισθός της μειώθηκε από €1.400 σε €1.190 και τον Μάρτιο του 2014 μειώθηκε σε €
8. Αναφορικά με την χχχ Πετεβίνου τον Απρίλιο του 2013 ο μισθός της μειώθηκε από €1.050 σε €893, τον Μάρτιο του 2014 σε €714 και τον Μάρτιο του 2015 σε €
9. Οι μειώσεις αυτές έλαβαν χώρα από την Κατηγορούμενη 1 μέσω της Κατηγορούμενης 2 χωρίς να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων γραπτή συγκατάθεση ή άδεια από τις παραπονούμενες οι οποίες ενημερώθηκαν για αυτές από την Κατηγορούμενη 2 η οποία ήταν και το πρόσωπο που στην συνέχεια προχωρούσε στην πληρωμή των μειωμένων ποσών μισθοδοσίας μέσω επιταγών με εκδότη την Κατηγορούμενη 1 και οι οποίες υπογράφονταν από την Κατηγορούμενη 2 είτε μέσω τραπεζικών εμβασμάτων. Προς την Κατηγορούμενη 1 στάλθηκε σχετική επιστολή ημερ. 30/08/2017 στην διευθύντρια της εταιρείας χχχ Κωνσταντίνου ενώ η ΜΚ1 συνομίλησε μαζί της και τηλεφωνικώς. Με την εν λόγω επιστολή ζητείτο όπως παρουσιαστούν έγγραφα και αρχείο μισθοδοσίας αναφορικά με τις παραπονούμενες. Εν τέλει επικοινώνησε ο δικηγόρος της εταιρείας κ.Χατζηκωστής ο οποίος ανέφερε ότι θα βρει συμβιβαστική λύση και ζήτησε χρονικό περιθώριο μέχρι τις 15/09/
10. Στις 28/09/2017 η ΜΚ1 επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη 2 λόγω του ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ανταπόκριση από τον δικηγόρο της εταιρείας και η οποία την ενημέρωσε ότι δεν μπορεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσό. Στις 16/11/2017 η εργοδότρια εταιρεία μέσω δικηγόρου προσκόμισε αρχείο μισθοδοσίας και συμβόλαια εργασίας τα οποία δεν ήταν υπογραμμένα από τις παραπονούμενες όμως έφεραν την υπογραφή της Κατηγορούμενης 2 για λογαριασμό της εργοδότριας εταιρείας Κατηγορούμενης
11. Εκκρεμούσης της υπόθεσης στο Δικαστήριο διευθετήθηκε συνάντηση στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων στην παρουσία των παραπονούμενων και της Κατηγορούμενης 2 στα πλαίσια της οποίας συμφωνήθηκε ότι τα οφειλόμενα ποσά προς τις παραπονούμενες ήταν μειωμένα λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές ώρες εργασίας αυτών και λαμβάνοντας υπόψη ότι υπήρξε μείωση κατά μία ημέρα των εργάσιμων ημερών με αποτέλεσμα να τροποποιηθεί το κατηγορητήριο και να περιλαμβάνει τις κατηγορίες που έχουν οδηγηθεί σε ακρόαση. Αναφορικά με την χχχ Αντωνίου έγινε αποκοπή μέρος του μισθού της χωρίς την εξασφάλιση της συγκατάθεση της ως ακολούθως: · για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €2.129,82 · για την περίοδο 01/03/2014 - 31/03/2017 συνολικού ύψους €6.385,77 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €193,62 για την περίοδο 2013 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €154,89 για την περίοδο 2015 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €106,95 για την περίοδο 2016 · μη καταβολή αναλογίας του 13ου μισθού ύψους €322,70 για την περίοδο 2017 Αναφορικά με την χχχ Πετεβίνου έγινε αποκοπή μέρος του μισθού της χωρίς την εξασφάλιση της συγκατάθεση της ως ακολούθως: · για την περίοδο 01/04/2013 - 28/02/2014 συνολικού ύψους €1.592,29 · για την περίοδο 01/03/2014 - 28/02/2015 συνολικού ύψους €1.394,06 · για την περίοδο 01/03/2015 - 10/03/2017 συνολικού ύψους €3.474,09 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €144,75 για την περίοδο 2013 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €148,44 για την περίοδο 2014 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €208,37 για την περίοδο 2015 · μέρος του 13ου μισθού ύψους €229,11 για την περίοδο 2016 · μέρος του 13ου μισθού για την περίοδο 01/01/2017 - 10/03/2017 ύψους €242,02 Τα εν λόγω ποσά που συμποσούνται στο συνολικό ποσό των €9.293,75 αναφορικά με την χχχ Αντωνίου και το ποσό των €7.433,13 αναφορικά με την χχχ Πετεβίνου δεν έχουν καταβληθεί σε αυτές μέχρι και σήμερα. Ο λόγος υποβολής των παραπόνων κατά το έτος 2017 και όχι νωρίτερα από μέρους των παραπονουμένων σχετιζόταν με το γεγονός ότι αυτές ανησυχούσαν για την ενδεχόμενη απώλεια της εργασίας τους σε περίπτωση που επέμεναν για το ζήτημα αυτό και επιπρόσθετα αναφορικά με την ΜΚ3 και για τους λόγους υγείας που αυτή αντιμετώπιζε. Περαιτέρω υπήρχαν και υποσχέσεις από μέρους της Κατηγορούμενης 2 ότι ενδεχόμενα στο μέλλον να ελάμβαναν τα χρήματα των αποκοπών πράγμα το οποίο δεν υλοποιήθηκε αφού κατά το έτος 2017 αποφασίστηκε ο τερματισμός της συνεργασίας της Κατηγορούμενης 2 με τον χχχ Αγαθοκλέους και ο διαχωρισμός του πελατολογίου του ελεγκτικού γραφείου και ο τερματισμός της εργοδότησης των παραπονουμένων από την Κατηγορούμενη
12. Παρά την παρουσία και δεύτερου διευθυντή ήτοι του χχχ Αγαθοκλέους αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 την ευθύνη διεύθυνσης και λειτουργίας αυτής συμπεριλαμβανομένων αποφάσεων που αφορούσαν μεταξύ άλλων τις προσλήψεις, απολύσεις, καθήκοντα, αρμοδιότητες, εποπτεία, μισθοδοσία και πληρωμές των υπαλλήλων συμπεριλαμβανομένης της λήψης και υλοποίησης των αποφάσεων για την αποκοπή της μισθοδοσίας των παραπονούμενων είχε η Κατηγορούμενη
13. Νομική Πτυχή: Ο Περί Προστασίας των Μισθών Νόμος του 2007 (Ν.35(Ι)/2007)διαλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και τα εξής: Ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει στον εργοδοτούμενο τον μισθό τοις μετρητοίς, σε νόμιμο χρήμα (άρθρο 3), απευθείας (άρθρο 5) και σε τακτά χρονικά διαστήματα, εβδομαδιαίως ή μηνιαίως (άρθρο 9). Οιαδήποτε διαφορά αστικής φύσεως, η οποία αναφύεται μεταξύ εργοδότη και εργοδοτουμένου εντός του πλαισίου του Ν.35(Ι)/2007 επιλύεται από το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (άρθρο 19). Επιπλέον, η εκ μέρους εργοδότη παραβίαση υποχρεώσεών του έναντι του εργοδοτουμένου, θεσπισμένων δια του Ν.35(Ι)/2007, δυνατόν να συνιστά και ποινικό αδίκημα τιμωρούμενο, σε περίπτωση καταδίκης, με ποινή φυλάκισης έως και 6 μήνες και/ή με χρηματική ποινή έως και €15.000 (άρθρο 20). Όπως προκύπτει από τον νομοθετικό ορισμό τους, τα καθιερωθέντα, δια του Ν.35(Ι)/2007, αδικήματα αποτελούν αδικήματα βασικής πρόθεσης. Δεν περιλαμβάνεται στον ορισμό τους ρητή αναφορά σε ειδική πρόθεση. Απλώς υποδηλώνεται ότι η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus). Πρόθεση του δράση να επιφέρει αυτό που η πράξη του επάγεται συντρέχει (α) όταν αυτός επιθυμεί κάτι τέτοιο, ανεξαρτήτως εάν το προβλέπει ή όχι ως πιθανόν και (β) όταν αυτός προβλέπει ότι κάτι τέτοιο πιθανόν να συμβεί, είτε το επιθυμεί είτε όχι. Στις περιπτώσεις αδικημάτων βασικής πρόθεσης, ό,τι απαιτείται να αποδειχθεί, για τη θεμελίωση της υποκειμενικής υπόστασής τους, είναι να έχει κατά νουν ο δράστης τι θα επιφέρει με τις πράξεις του ή, τουλάχιστον, την πιθανότητα των επιπτώσεων (Halsbury's, Laws of England, fourth edition, reissue, vol. 11

(1), σελ. 18 επ., Ακκελίδου ν. Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 249, 270 επ. και Αθανασίου ν. Αστυνομίας

(2006)2 Α.Α.Δ. 367, 371-2). Στις περιπτώσεις αδικημάτων ως τα θεσπισμένα δια του Ν.35(Ι)/2007 το στοιχείο της ένοχης διάνοιας / εγκληματικής πρόθεσης (mens rea) συναρτάται και περιορίζεται στην ίδια την παράλειψη της καταβολής των μισθών. Οι λόγοι οι οποίοι οδήγησαν στην παράλειψη αυτή είναι αδιάφοροι. Γίνεται παραπομπή, για ανάλογη εφαρμογή, στην απόφαση Οικονομίδης ν. Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1989)2 Α.Α.Δ. 235 της οποίας αντικείμενο ήσαν αδικήματα θεσπισμένα δια του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου (Ν.41/1980)και δια του περί Εκτάκτου Εισφοράς δια την Άμυνα Νόμου (Ν.5/1985). Το Εφετείο απέρριψε την θέση του εφεσείοντος «ότι δεν αποδείχθηκε το στοιχείο της εγκληματικής πρόθεσης (mens rea) λόγω της αδυναμίας του να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του» (Οικονομίδης ν. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), 238). Το Εφετείο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση, διεπίστωσε, μεταξύ άλλων, πώς η οικονομική αδυναμία του κατηγορουμένου να καταβάλει τις οφειλόμενες εισφορές του δεν αναιρούσε την εγκληματική πρόθεσή του (mens rea) και ούτε αφαιρούσε, από την επίδικη παράλειψη, τον αξιόποινο χαρακτήρα της. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση Οικονομίδης ν. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων (ανωτέρω), 240-1: «Η ύπαρξη εγκληματικής πρόθεσης (mens rea) αποτελεί κατά το κοινό δίκαιο συστατικό στοιχείο του κάθε εγκλήματος. Η εγκληματική πρόθεση συνίσταται στην νοητική διάθεση του κατηγορουμένου να επιφέρει εκείνο το οποίο ο νόμος απαγορεύει, συνδέεται με την εκδήλωση της πρόθεσης με πράξη ή παράλειψη και όχι με το κίνητρο για την πράξη ή την επίδειξη αμέλειας. Ούτε εξομοιώνεται ευθέως η εγκληματική πρόθεση με ηθελημένη αντιστράτευση των σκοπών του νόμου. Ο κανόνας για την ύπαρξη εγκληματικής πρόθεσης υπόκειται σε εξαιρέσεις που αφορούν κυρίως κανονιστικές διατάξεις της νομοθεσίας για την επίτευξη συγκεκριμένων κοινωνικών στόχων ... στην προκείμενη περίπτωση το νοητικό στοιχείο για την διάπραξη των αδικημάτων που προβλέπουν τα άρθρα 80

(1)του Ν.41/80 και 13

(1)του Ν.5/85 συναρτούν την διάπραξη του εγκλήματος με την ίδια την παράλειψη ή την αμέλεια όχι με τους λόγους της παράλειψης ή της αμέλειας. Η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 9 του Ποινικού Κώδικα ορίζει ρητά: «Unless the intention to cause a particular result is expressly declared to be an element of the offence constituted, in whole or part, by an act or omission, the result intended to be caused by an act or omission, is immaterial ... Συνεπώς ότι πρέπει να μας απασχολήσει ... είναι αν ο εφεσείων βαρύνεται με την παράλειψη καταβολής οφειλομένων εισφορών» Στην περίπτωση όπου εργοδότης είναι εταιρεία, ο διευθυντής ή ο σύμβουλος της θεωρείται, γενικώς, ως ο αντιπρόσωπός της. Το φυσικό αυτό πρόσωπο, το οποίο ενεργεί υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα, δεν υπέχει προσωπικώς αστική ευθύνη. Δεν αποκλείεται, όμως, να υπέχει ποινική ευθύνη ως συνεργός. Κάθε πρόσωπο που εμπλέκεται σε αδίκημα, περιλαμβανομένων και των συνεργών, μπορεί να διωχθεί ως αυτουργός (άρθρο 20 του Κεφ. 154). Στην περίπτωση δίωξης συνεργού, ακόμη και για αδίκημα απόλυτης ευθύνης, απαραίτητη προϋπόθεση, για να αποδοθεί σε αυτόν αξιόποινη συμπεριφορά, είναι και η απόδειξη της πρόθεσής του (ένοχη διάθεση - mens rea) εν σχέσει τόσον με τη συνέργεια (την παροχή βοήθειας ή συμβουλής ή την παρακίνηση ή την παρότρυνση ή τη διευκόλυνση) όσον και με τις περιστάσεις του αδικήματος. Η πρόθεση (mens rea) πρέπει, κατ΄ αρχήν, να συνοδεύει κάθε πτυχή της αξιόποινης συμπεριφοράς (actus reus) του συνεργού Halsbury's, Law of England (ανωτέρω), Ακκελίδου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω) και Αθανασίου ν. Αστυνομίας (ανωτέρω). Όσον αφορά σε συνεργό, το νοητικό στοιχείο που θα πρέπει να αποδειχθεί είναι γενικώς στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Παυλόπουλος ν. Skopy Shoes Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, 266 επ., Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατία,

(2009)2 Α.Α.Δ. 5). Στην προκείμενη υπόθεση, όπου εργοδότης των παραπονουμένων και υποκείμενο των υποχρεώσεων δυνάμει των άρθρων 3, 5 και 9 του Ν.35(Ι)/2007 παρουσιάζεται να είναι μια εταιρεία, κανονικά περιλαμβάνεται στο κατηγορητήριο, ως συνεργός του εργοδότη στην τέλεση των επίδικων παράνομων πράξεων, ο διευθυντής της, δηλ. η Κατηγορούμενη

1. Επισημαίνεται το γεγονός πώς στο κατηγορητήριο περιέχονται ειδικές κατηγορίες για τον συνεργό Κατηγορούμενο 2 οι οποίες, στην έκθεση αδικήματος, καταγράφουν, ως νομικό υπόβαθρό τους, και το άρθρο 20 του Κεφ.
2. Η προκείμενη υπόθεση διαφοροποιείται από την υπόθεση Peppis Company Ltd v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας, Π.Ε. 6634, 6635 ημερ. 20.05.1999 όπου ο εργοδότης (επίσης μια νομική οντότητα) και ο συνεργός του (επίσης διευθυντής της νομικής οντότητας) εδιώχθηκαν δια κοινών κατηγοριών με αποτέλεσμα τα γεγονότα τα οποία κατεγράφοντο στις λεπτομέρειες να μην απέδιδαν την ποινική ευθύνη του συνεργού, ως αυτή διαγράφεται από το άρθρο 20 του Κεφ.
3. Οι πρόνοιες της παρ.

(5)του άρθρου 20 του Ν.35(Ι)/2007 σύμφωνα με τις οποίες όταν τα αδικήματα τα οποία ορίζονται στην παρ.

(4)του ίδιου άρθρου διαπράττονται από νομική οντότητα, τότε «κάθε πρόσωπο το οποίο κατά το χρόνο διάπραξης του αδικήματος κατέχει θέση συμβούλου, προέδρου, διευθυντή, γραμματέα ή άλλη παρόμοια θέση (στην οντότητα αυτή) ή εμφανίζεται ότι ενεργεί με την ιδιότητα αυτή» θεωρείται, κατ΄ αρχήν, ένοχο για το συγκεκριμένο αδίκημα δεν είναι περιοριστικές. Οι πρόνοιες της παρ.

(5)του Ν.35(Ι)/2007 δεν περιορίζουν την ποινική ευθύνη αξιωματούχου κ.λ.π νομικής οντότητας, η οποία τυγχάνει εργοδότης, μόνον στις περιπτώσεις των αδικημάτων της παρ.

(4)του ίδιου άρθρου. Συνεπώς, είναι δυνατή, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, η απόδοση, σε αξιωματούχο νομικής οντότητας, η οποία τυγχάνει εργοδότης, της ευθύνης του συνεργού για άλλα αδικήματα, καθιερωμένα δια του Ν.35(Ι)/

1. Περιπτώσεις ανάλογες της προκειμένης, δηλ. περιπτώσεις όπου η αυτουργία προϋποθέτει ορισμένη ιδιαίτερη σχέση μεταξύ του κατηγορουμένου αυτουργού και του θύματος, ενώ η συνέργεια όχι, δεν είναι άγνωστες στο ποινικό δίκαιο. Αναφέρεται, ενδεικτικώς, η περίπτωση του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής, ως αυτό διαγράφεται από το άρθρο 305Α του Κεφ.
2. Επί τη βάσει του άρθρου 305Α του Κεφ. 154 αδικοπραγεί ο εκδότης της ακάλυπτης επιταγής, δηλ., στην πράξη, ο δικαιούχος του τραπεζικού λογαριασμού από τον οποίον εκδίδεται η επιταγή. Θύμα δε της παράνομης αυτής πράξης είναι ο δικαιούχος της ακάλυπτης επιταγής, δηλαδή το συγκεκριμένο πρόσωπο στο οποίο η τράπεζα θα κατέβαλλε, υπό κανονικές συνθήκες, το ποσόν της επιταγής. Το άρθρο 305Α δεν περιέχει ειδικές ρυθμίσεις στην περίπτωση κατά την οποία εκδότης της ακάλυπτης επιταγής είναι ένα νομικό πρόσωπο. Όμως, πάγια και πλούσια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναγνωρίζει το ενδεχόμενο ορισμένο φυσικό πρόσωπο, το οποίο τυγχάνει αξιωματούχος αυτού του νομικού προσώπου, να εμπλέκεται στη διάπραξη του διαγραφόμενου, από το άρθρο 305Α του Κεφ. 154, αδικήματος ως συνεργός επί τη βάσει του άρθρου 20 του Κεφ. 154 (Παύλοπουλος ν. Skopy Shoes Factory Ltd (ανωτέρω). Ανάλογα θα πρέπει να αναγνωρισθούν και στην περίπτωση των θεσπισμένων, δια του Ν. 35(Ι)/2007, αδικημάτων τα οποία προϋποθέτουν την ύπαρξη, μεταξύ του κατηγορουμένου και του παραπονουμένου, της ιδιαίτερης σχέσης εργοδότη - εργοδοτουμένου. Απουσία ρητής νομοθετικής διάταξης περί του αντιθέτου, θα πρέπει να αναγνωρισθεί πως, εφ΄ όσον ο αδικοπραγήσας εργοδότης είναι ένα νομικό πρόσωπο, ποινική ευθύνη δύναται να φέρει, ως συνεργός, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, και συγκεκριμένο φυσικό πρόσωπο το οποίο τυγχάνει αξιωματούχος του. Κατ΄ ανάλογην εφαρμογή των παγίως νομολογηθέντων και ισχυόντων στην περίπτωση του αδικήματος της έκδοσης ακάλυπτης επιταγής (άρθρο 305Α του Κεφ. 154), όπου η δυνατότητα συνέργειας του αξιωματούχου του νομικού προσώπου, το οποίο τυγχάνει αυτουργός ως ο εκδότης της επιταγής, δεν προϋποθέτει την ύπαρξη, στο πρόσωπο του συνεργού, της ιδιότητας του εκδότη της ακάλυπτης επιταγής, και στην προκείμενη περίπτωση η δυνατότητα συνέργειας του αξιωματούχου του νομικού προσώπου, το οποίο τυγχάνει αυτουργός ως ο εργοδότης, δεν προϋποθέτει την ύπαρξη, στο πρόσωπο του συνεργού, της ιδιότητας του εργοδότη. Ποινική Ευθύνη Εργοδότριας Εταιρείας (Κατηγορούμενη 1): Όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1 υπενθυμίζεται ως αναφέρθηκε και ανωτέρω ότι αυτή δεν εκπροσωπήθηκε στην διαδικασία από δικηγόρο και η υπόθεση παρέμεινε για αυτήν για απόδειξη. Στην βάση λοιπόν της αποδεκτής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου η οποία ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη σε σχέση με αυτήν και των παραδεκτών αλλά και μη αμφισβητούμενων γεγονότων και εγγράφων κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες που αφορούν την Κατηγορούμενη 1 εταιρεία και συγκεκριμένα οι κατηγορίες 1, 3, 13, 15, 17, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45 και 47 και συνεπώς αυτή κρίνεται ένοχη σε μία έκαστη εξ αυτών. Για να καταλήξω στην απόφαση μου αυτή ικανοποιήθηκα στη βάση των ευρημάτων μου ότι η Κατηγορούμενη 1 κατά τους επίδικους για τις κατηγορίες χρόνους ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομότυπα εγγεγραμμένη σύμφωνα και με το Τεκμήριο 1 και εργοδότρια των παραπονουμένων χχχ Αντωνίου και χχχ Πετεβίνου. Στα πλαίσια δε της εν λόγω εργοδότησης η Κατηγορούμενη 1 προχώρησε στην αποκοπή μισθών χωρίς την συγκατάθεση των παραπονουμένων για τις περιόδους και ποσά που αναγράφονται στις λεπτομέρειες έκαστης κατηγορίας 1, 3, 13, 15, 17, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45 και
3. Επίσης από το σύνολο της αξιόπιστης μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον μου και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι οι παραπονούμενες δεν είχαν δώσει τη συγκατάθεση τους για την αποκοπή της επίδικης μισθοδοσίας συμπεριλαμβανομένων και 13ων μισθών. Ούτε το γεγονός ότι οι παραπονούμενες δεν αξίωσαν την πληρωμή των επίδικων μισθοδοσιών τους ενόσω αυτές εργοδοτούνταν στην Κατηγορούμενη 1, αλλά τους διεκδίκησαν μετά τον τερματισμό της απασχόλησης τους, μπορεί, για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι αποποιήθηκαν των δικαιωμάτων τους για διεκδίκηση τους. Τα εν λόγω ποσά που συμποσούνται στο συνολικό ποσό των €9.293,75 αναφορικά με την χχχ Αντωνίου και το ποσό των €7.433,13 αναφορικά με την χχχ Πετεβίνου δεν έχουν καταβληθεί σε αυτές μέχρι και σήμερα. Τα πιο πάνω αβίαστα οδηγούν το Δικαστήριο στην κατάληξη του ότι η Κατηγορούμενη 1 δεν μπορεί παρά να κριθεί ένοχη στις κατηγορίες 1, 3, 13, 15, 17, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45 και
4. Ποινική Ευθύνη Διευθυντή (Κατηγορούμενη 2): Όσον αφορά την ποινική ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 η οποία κατηγορείται υπό την ιδιότητα της ως Διευθύντρια της Κατηγορούμενης 1 και της καταλογίζεται για έκαστη των κατηγοριών 2, 4, 14, 16, 18, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46 και 48 η παρακίνηση στην αποκοπή μισθών χωρίς την συγκατάθεση των παραπονουμένων υπαλλήλων της εταιρείας υπενθυμίζεται ότι με βάση και τα παραδεκτά και μη αμφισβητούμενα γεγονότα αλλά και τη γραμμή υπεράσπισης η θέση της περιορίστηκε ότι δεν ήταν η ίδια που έλαβε τις αποφάσεις για την αποκοπή των μισθών αλλά περιορίστηκε να εκτελέσει τις οδηγίες του άλλου Διευθυντή της εργοδότριας εταιρείας χχχ Αγαθοκλέους ο οποίος ήταν σύμφωνα πάντα με την υπεράσπιση της και το πρόσωπο που έλαβε τις αποφάσεις αυτές. Ως αναφέρθηκε και ανωτέρω σε άλλο σημείο της απόφαση δεν αμφισβητείται ούτως η άλλως από πλευράς της Κατηγορούμενης 2 ότι πράγματι οι επίδικες αποκοπές έλαβαν χώρα από την Κατηγορούμενη 1 χωρίς την εξασφάλιση της συγκατάθεσης ή άδειας των παραπονουμένων ούτε ο τρόπος υπολογισμού των ποσών αυτών για έκαστη παραπονούμενη. Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη τον περιορισμό των επίδικων θεμάτων το κρίσιμο ερώτημα που καλείται το Δικαστήριο να απαντήσει είναι κατά πόσον από την αποδεκτή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του η Κατηγορούμενη 2 ενέχει ποινική ευθύνη για τα όσα της καταλογίζονται δηλαδή την παρακίνηση της Κατηγορούμενης 1 να προχωρήσει στις αποκοπές των μισθών δια της άμεσης εμπλοκής της στην λήψη των σχετικών αποφάσεων αλλά και την ύπαρξη και της ένοχης διάθεσης / εγκληματικής πρόθεσης (mens rea) της ως συνεργού. Επαναλαμβάνεται πώς, όσον αφορά σε συνεργό, το νοητικό στοιχείο που θα πρέπει να αποδειχθεί είναι γενικώς στενότερο και πιο απαιτητικό απ΄ ό,τι χρειάζεται για τον αυτουργό και απαιτεί πρόθεση ή γνώση εκ μέρους του δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Παυλόπουλος ν. Skopy Shoes Factory Ltd (ανωτέρω), Zenonos General Motors Ltd v. Δημοκρατία (ανωτέρω). Το ερώτημα λοιπόν που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό, για το άρθρο 20 του Κεφ. 154, την ενοχή της Κατηγορούμενης
5. Η απάντηση στο ερώτημα δεν μπορεί παρά να είναι θετική. Αυτό που διαφάνηκε από την ενώπιον μου μαρτυρία είναι ότι η Κατηγορούμενη 2 όχι μόνο δεν απείχε από την απόφαση της Κατηγορούμενης 1 να προχωρήσει στις αποκοπές της μισθοδοσίας των παραπονουμένων και να διαπράξει έτσι τα αδικήματα που αντιμετωπίζει αλλά διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο αφού ως προέκυψε από την αποδεκτή μαρτυρία και ευρήματα του Δικαστηρίου ήταν με γνώση και πρόθεση της ίδιας της Κατηγορούμενης 2 που έγιναν οι επίδικες αποκοπές και δεν είχε την οποιαδήποτε εμπλοκή ό άλλος Διευθυντής της εταιρείας. Η κατάληξη αυτή είναι αναπόφευκτη από την στιγμή που η μαρτυρία της Κατηγορούμενης 2 απορρίφθηκε στο σύνολο της ως αναξιόπιστη για το σύνολο των λόγων που αναφέρονται ανωτέρω και από την άλλη έγινε αποδεκτή ως αξιόπιστη η μαρτυρία ιδιαίτερα του ΜΚ4 αλλά και των ΜΚ 1, ΜΚ2 και ΜΚ3 το σύνολο της οποίας οδήγησε το Δικαστήριο και στα αντίστοιχα ευρήματα για τα οποία αναφορά γίνεται ανωτέρω. Σημειώνεται επίσης ότι η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου όσον αφορά την ποινική ευθύνη της Κατηγορούμενης 2 δεν έχει ως βάση μόνο το γεγονός ότι αυτή κατέχει την θέση Διευθύντριας της Κατηγορούμενης 1 γιατί ως ορθά σημείωσε η ευπαίδευτη συνήγορος της το γεγονός αυτό από μόνο του δεν μπορεί να οδηγήσει σε τέτοια κατάληξη το Δικαστήριο. Απεναντίας είναι από το σύνολο της αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας που οδήγησε το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για την εμπλοκή της Κατηγορούμενης 2 στη βάση της ποινικής ευθύνης που δημιουργεί το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και της ερμηνείας που αυτό έτυχε στις σχετικές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου συμπεριλαμβανομένης της ύπαρξης ένοχης διάνοιας από πλευράς Κατηγορούμενης
6. Επίσης σε σχέση με την εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Κατηγορούμενης 2 ότι η πελάτιδα της ως εργοδοτούμενη στην Κατηγορούμενη 1 εταιρεία αυτή παρείχε εξηρτημένη εργασία και κατ επέκταση δεν μπορεί να φέρει οποιαδήποτε ευθύνη αφού εκτελούσε τις οδηγίες του ΜΚ4 δηλαδή του άλλου Διευθυντή της εταιρείας δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή λαμβάνοντας υπόψη και πάλι το σύνολο της αποδεκτής και αξιόπιστης μαρτυρίας και ευρήματα του Δικαστηρίου τα οποία αναδεικνύουν ότι η Κατηγορούμενη 2 όχι μόνο δεν απείχε από την λήψη της επίδικης απόφασης των αποκοπών της μισθοδοσίας των παραπονούμενων αλλά διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στη λήψη αυτών αφού έγινε με την δική της γνώση και πρόθεση και το γεγονός ότι αυτή απολάμβανε και το καθεστώς του Διευθυντή και μετόχου της Κατηγορούμενης 1 από μόνο του δεν καθορίζει την ποινική της ευθύνη η οποία εν τέλει έχει κριθεί στη βάση της αποδεκτής αξιόπιστης μαρτυρίας και των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Το γεγονός ότι ο δεύτερος διευθυντής της Κατηγορούμενης 1 ΜΚ4 δεν συμπεριλήφθηκε ως Κατηγορούμενος στο κατηγορητήριο δεν αφορά το Δικαστήριο αφού η απόφαση για τα πρόσωπα που θα συμπεριληφθούν σε κατηγορητήριο ποινικής υπόθεσης και θα διωχθούν για την ισχυριζόμενη διάπραξη ποινικών αδικημάτων αφορά την Κατηγορούσα Αρχή. Σε σχέση όμως με το ζήτημα αυτό η ΜΚ1 ανέφερε κατά την αντεξέταση της όταν ερωτήθηκε ότι ο λόγος μη συμπερίληψης του ήταν διότι από την διερεύνηση και τα όσα αναφέρθηκαν από τις ΜΚ2 και ΜΚ3 διαφάνηκε ότι δεν είχε ο ίδιος την οποιαδήποτε εμπλοκή στην υπόθεση αλλά η Κατηγορούμενη
7. Εν πάση όμως περιπτώσει από την τεθείσα και εν τέλει αποδεκτή μαρτυρία φαίνεται να επιβεβαιώνεται και συνεπώς αποτελεί όχι μόνο εύρημα αλλά και συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι ο ΜΚ4 δεν είχε την οποιαδήποτε εμπλοκή στην λήψη των αποφάσεων που αφορούσαν την αποκοπή μέρους της μισθοδοσίας των παραπονούμενων. Στη βάση λοιπόν των ευρημάτων μου και των αρχών που διατυπώθηκαν στις αποφάσεις Μάρκος Μάρκου v. Τάκη Παπαγεωργίου, ECLI:CY:AD:2017:B89, Ποιν. Έφ. 58/2016, ημερ. 16/3/2017, Παυλόπουλος Αθανάσιος v. Skopy Shoes Factory Ltd

(2003)2 Α.Α.Δ. 261, MAGAR TERΕZIAN και Peppis Company (ανωτέρω) καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την ενοχή και της Κατηγορούμενης 2 στις κατηγορίες 2, 4, 14, 16, 18, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46 και

1. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, η Κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 1, 3, 13, 15, 17, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45 και 47 και η Κατηγορούμενη 2 κρίνεται ένοχη στις κατηγορίες 2, 4, 14, 16, 18, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46 και
2. (Υπ.) ............................................ N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο