ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ν. V.P. SAFE DRIVE TYRES MARKET LTD κ.α., Αρ. Υποθέσεως: 14680/2016, 11/1/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B5 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υποθέσεως: 14680/2016 Μεταξύ: ΔΗΜΟΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ, Αικατερίνης Κορνάρο αρ. 8, Αγλαντζιά Κατηγορούσα Αρχή εναντίον
- V.P. SAFE DRIVE TYRES MARKET LTD, εξ' Αγλαντζιάς, Λεωφ. Κερύνειας αρ. 119
- XXXXX Παυλίδου, εξ' XXXXX, Λεωφ. XXXXX αρ. 119, (διευθύντρια)
- XXXXX Προκοπίου, εξ' XXXXX, Λεωφ. XXXXX αρ. 119, (διευθυντής)
- XXXXX Προκοπίου, εξ' XXXXX, Λεωφ. XXXXX αρ. 119, (διευθυντής)
- XXXXX Παυλίδης, εξ' XXXXX, Λεωφ. XXXXX αρ. 119, Τηλ. XXXXX62
- XXXXX Μαγείρου, εκ XXXXX, XXXXX αρ. 2 Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 11.1.2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Μ. Φλωρίδης Για τους Κατηγορούμενους 1, 2, 4 και 5: κ. Χ. Στεφάνου Κατηγορούμενοι 2, 4 και 5: Παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρήθηκε στις 24.11.2016 και περιλαμβάνει 12 κατηγορίες. Η υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης 6 απορρίφθηκε στις 14.6.2017 λόγω μη επίδοσης και εναντίον του κατηγορούμενου 3 στις 15.3.2019 λόγω του θανάτου του. Προωθήθηκαν μέχρι τέλους μόνο οι κατηγορίες 1, 4, 7 και 10 τις οποίες αντιμετωπίζουν από κοινού οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και
- Οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 αντιμετωπίζουν τα πιο κάτω αδικήματα: μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης οικοδομής κατά παράβαση των όρων της άδειας οικοδομής και των άρθρων 2, 3, 9 και 20 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία), μετατροπή οικοδομής χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 και 20 του Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Κεφ. 154 (4η κατηγορία) και χρήση και κατοχή οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης (7η και 10η κατηγορίες αντίστοιχα) κατά παράβαση των άρθρων 2, 10 και 20 του Κεφ. 96 και του άρθρου 20 του Κεφ.
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας τις οποίες μεταφέρω πιο κάτω αυτολεξεί οι ενώπιόν μου κατηγορούμενοι κατηγορούνται ότι: «Οι κατηγορούμενοι αρ.1,2,3,4 & 5 μεταξύ 01/05/2015 και 31/10/2016 στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας, προέβηκαν, χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή, ήτοι τον Δήμο Αγλαντζιάς, στην αλλαγή της εγκεκριμένης των καταστημάτων με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/6154, τεμάχιον επί, XXXXX, φ/σχ. 21/63Ε1, τμήμα 2 στην Αγλαντζιά, όπως αυτά παράνομα διαμορφώθηκαν, μετά την ενοποίηση των σε ένα κατάστημα και την ενσωμάτωση σε αυτά των δύο καλυμμένων στεγασμένων χώρων στάθμευσης που υπήρχαν στο πίσω μέρος αυτών, χωρίς άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Αγλαντζιάς πρότερον ληφθείσας, σε εργαστήριο επιδιόρθωσης και αντικατάστασης ελαστικών». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας κατηγορούνται ότι: «Οι κατηγορούμενοι αρ.1,2,3,4 & 5 μεταξύ 01/05/2015 και 31/10/2016 στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας, προέβηκαν, χωρίς άδεια από, την αρμόδια αρχή ήτοι τον ΔΗΜΟ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ, σε εσσωτερικές μετατροπές στα καταστήματα με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/6154, τεμάχιον επί, XXXXX, φ/σχ. 21/63Ε1, τμήμα 2 στην Αγλαντζιά, όπως αυτά παράνομα διαμορφώθηκαν, μετά την ενοποίηση των σε ένα κατάστημα και την ενσωμάτωση σε αυτά των δύο καλυμμένων στεγασμένων χώρων στάθμευσης που υπήρχαν στο πίσω μέρος αυτών. Ήτοι προέβηκαν στην εκσκαφή λάκκου διαστάσεων 2,5μ χ 5.0μ περίπου και βάθους 40εκ, και τοποθέτησαν ανυψωτικό μηχάνημα αλλαγής ελαστικών». Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 7ης κατηγορίας κατηγορούνται ότι: «Οι κατηγορούμενοι αρ.1,2,3,4 & 5 μεταξύ 01/05/2015 και 31/10/2016 στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας, χρησιμοποιούσαν, χωρίς πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως εκδοθέντος υπό της αρμοδίας αρχής ήτοι τον ΔΗΜΟ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ, τα καταστήματα με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/XXXXX, τεμάχιον επί, XXXXX, φ/σχ. 21/63Ε1, τμήμα 2 στην Αγλαντζιά, όπως αυτά παράνομα διαμορφώθηκαν, μετά την ενοποίηση των σε ένα κατάστημα και την ενσωμάτωση σε αυτά των δύο καλυμμένων στεγασμένων χώρων στάθμευσης που υπήρχαν στο πίσω μέρος αυτών, και την διενέργεια εσσωτερικών μετατροπών, χωρίς άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Αγλαντζιάς πρότερον ληφθείσας». Τέλος, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος της 10ης κατηγορίας κατηγορούνται ότι: «Οι κατηγορούμενοι αρ.1,2,3,4 & 5 μεταξύ 01/05/2015 και 31/10/2016 στην Αγλαντζιά της επαρχίας Λευκωσίας, είχαν στην κατοχή τους, χωρίς πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως εκδοθέντος υπό της αρμοδίας αρχής ήτοι τον ΔΗΜΟ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ, τα καταστήματα με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/XXXXX, τεμάχιον επί, XXXXX, φ/σχ. 21/63Ε1, τμήμα 2 στην Αγλαντζιά, όπως αυτά παράνομα διαμορφώθηκαν, μετά την ενοποίηση των σε ένα κατάστημα και την ενσωμάτωση σε αυτά των δύο καλυμμένων στεγασμένων χώρων στάθμευσης που υπήρχαν στο πίσω μέρος αυτών, και την διενέργεια εσσωτερικών μετατροπών, χωρίς άδεια οικοδομής από την αρμόδια αρχή ήτοι τον Δήμο Αγλαντζιάς πρότερον ληφθείσας». Η κατηγορούσα αρχή προς απόδειξη των ισχυρισμών της παρουσίασε 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τσίγκης ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Ισχυρίστηκε ότι κατέχει τη θέση Κτηματολογικού Λειτουργού στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από την έρευνα που έκανε στο αρχείο ιδιοκτητών το οποίο διατηρεί το Κτηματολόγιο διαπίστωσε ότι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των τεμαχίων με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/6154 ΕΠΙ XXXXX, Φ/Σχ. 21/63Ε1, Τμήμα 2 είναι η κα XXXXX Μαγείρου Ευαγγέλου και ότι δικαίωμα επικαρπίας επ' αυτών εφ' όρου ζωής έχει η κα XXXXX Μαγείρου. Κατέθεσε ως τεκμήρια 1 και 2 τα αντίγραφα του κτηματικού μητρώου αναφορικά με τα εν λόγω τεμάχια και ως τεκμήρια 3 και 4 τα πιστοποιητικά του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας. Ισχυρίστηκε τέλος ότι τα πιο πάνω επίδικα ακίνητα βρίσκονται στην οδό XXXXX 121 και 123 εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς. Κατά τη μοναδική ερώτηση που του υποβλήθηκε κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι οι αναγραφές που φαίνονται στην τελευταία σελίδα των τεκμηρίων 3 και 4 αφορούν σε φακέλους που ανοίχθηκαν από το γραφείο του για κατασκευή δρόμου και για μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου αντίστοιχα. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Γιάννακα η οποία κατέθεσε γραπτή της δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής της η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ισχυρίστηκε ότι είναι λειτουργός τεχνικών υπηρεσιών στο τεχνικό τμήμα του Δήμου Αγλαντζιάς και ανάμεσα στα καθήκοντά της είναι ο χειρισμός αιτήσεων για χορήγηση άδειας οικοδομής και η διαχείριση του αρχείου των αδειών οικοδομής τις οποίες παραχωρεί ο εν λόγω Δήμος. Ισχυρίστηκε ότι στις 10.2.2015 επισκέφθηκε τα καταστήματα 1 και 2 με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/XXXXX τα οποία βρίσκονται στην οικοδομή επί του τεμαχίου XXXXX, Φ/Σχ. 21/63Ε1, Τμήμα 2, εντός του Δήμου Αγλαντζιάς για να εξετάσει κατά πόσο υπήρχαν παραβάσεις της σχετικής νομοθεσίας. Κατέθεσε ως τεκμήρια 5 και 6 αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας των εν λόγω καταστημάτων. Από την επιθεώρηση την οποία έκανε και συγκρίνοντας τα σχέδια που είχαν εγκριθεί με την επί τόπου κατάσταση διαπίστωσε ότι στα εν λόγω καταστήματα υπήρχαν προσθήκες και μετατροπές οι οποίες δεν ήταν σύμφωνες με τα σχέδια ούτε καλύπτονταν από τις άδειες οικοδομής. Συγκεκριμένα διαπίστωσε ότι είχε κατεδαφιστεί ο μεσότοιχος που χώριζε τα επίδικα καταστήματα τα οποία ενοποιήθηκαν μεταξύ τους καθώς επίσης ότι είχε κατεδαφιστεί και μέρος της τοιχοποιίας που χώριζε τα εν λόγω καταστήματα από τους χώρους στάθμευσης του καθενός από αυτά. Διαπίστωσε επίσης ότι περιμετρικά των 2 χώρων στάθμευσης είχε κτισθεί τοιχοποιία η οποία κατάργησε τους εν λόγω χώρους και τους ενσωμάτωσε στα 2 επίδικα καταστήματα. Διαπίστωσε τέλος ότι υπήρχε εκσκαφή λάκκου διαστάσεων 2,5 μ. Χ 5 μ. και βάθους 40 εκ. Από την έρευνα την οποία έκανε στο αρχείο αδειών οικοδομής του Δήμου Αγλαντζιάς αναφορικά με τις πιο πάνω οικοδομές διαπίστωσε ότι η εγκεκριμένη χρήση τους για την οποία εκδόθηκε σχετική άδεια είναι ως καταστήματα με στεγασμένους χώρους στάθμευσης και ότι οι κατηγορούμενοι τα κατείχαν και τα χρησιμοποιούσαν ως εργαστήριο επιδιόρθωσης και αντικατάστασης ελαστικών μηχανοκινήτων οχημάτων. Ισχυρίστηκε επίσης ότι για τις αλλαγές και τις προσθήκες δεν ζητήθηκε ούτε εκδόθηκε άδεια οικοδομής από τον Δήμο καθώς επίσης ότι δεν εξασφαλίστηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τα επίδικα καταστήματα ως αυτά τροποποιήθηκαν. Κατέθεσε ως τεκμήριο 7 αντίγραφο της σχετικής άδειας οικοδομής και ως τεκμήριο 8 αντίγραφο των αρχιτεκτονικών σχεδίων όπως αυτά εγκρίθηκαν και βάσει των οποίων εκδόθηκε η σχετική άδεια οικοδομής. Αφού συνέκρινε τα σχέδια με τα πρωτότυπα τα οποία διατηρεί στον φάκελό της και βεβαιώθηκε ότι ήταν τα ίδια τα έκανε πιστά αντίγραφα και σημείωσε σε αυτά τις αλλαγές που διαπίστωσε ότι είχαν γίνει. Σε ερώτηση που της τέθηκε στη συνέχεια ισχυρίστηκε επίσης ότι κατά την επίσκεψή της στα υποστατικά είδε τις εργασίες που διεξάγονταν εκεί τις οποίες φωτογράφισε με φωτογραφική μηχανή και στη συνέχεια εκτύπωσε τις φωτογραφίες. Οι εν λόγω 2 φωτογραφίες κατατέθηκαν ως τεκμήριο
- Σε αυτές απεικονίζεται ο λάκκος ο οποίος σκάφτηκε σε ένα από τα υποστατικά και ο χώρος στον οποίο προηγουμένως υπήρχε μεσοτοιχία που χώριζε τα 2 επίδικα υποστατικά η οποία κατεδαφίστηκε και δημιουργήθηκε ένας ενιαίος χώρος. Εντός των υποστατικών απεικονίζονται επίσης και στοιβαγμένα ελαστικά αυτοκινήτων. Κατά την αντεξέτασή της από τον δικηγόρο των κατηγορουμένων η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε τα επίδικα υποστατικά μόνο στις 10.2.2015 όταν διαπίστωσε τις παρανομίες και ότι δεν διενήργησε οποιονδήποτε περαιτέρω έλεγχο μεταξύ των ημερομηνιών 1.5.2015 και 31.10.
- Ισχυρίστηκε ότι στο ενοικιαστήριο έγγραφο που κατέθεσε κατά την κυρίως εξέτασή της ως τεκμήριο 10 παρουσιάζεται ως ενοικιαστής των επίδικων υποστατικών ο κ. XXXXX Παυλίδης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι την ημέρα που επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο υπήρχαν ήδη οι παρανομίες που διαπίστωσε αλλά δεν θυμόταν κατά πόσο εκεί βρισκόταν ο κατηγορούμενος
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο μέρος υπήρχε πινακίδα στην οποία αναγραφόταν το όνομα κάποιας εταιρείας καθώς επίσης και ελαστικά αυτοκινήτων και ότι τη συγκεκριμένη ημέρα δεν υπήρχε στο σκάμμα ανυψωτικό μηχάνημα αλλαγής ελαστικών. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Γιάγκου ο οποίος ισχυρίστηκε ότι είναι ο Δημοτικός Μηχανικός και ο προϊστάμενος των τεχνικών υπηρεσιών του Δήμου Αγλαντζιάς. Ισχυρίστηκε ότι τον Φεβρουάριο του 2015 περιήλθαν σε γνώση του πληροφορίες ότι στα καταστήματα 1 και 2 επί του τεμαχίου XXXXX Φ/Σχ. ΧΧΙ/63Ε1 επί της Λεωφόρου XXXXX 119 γίνονταν οικοδομικές εργασίες. Έδωσε οδηγίες στη λειτουργό του Δήμου κα Αθηνά Γιάννακα να μεταβεί στο μέρος. Η κα Γιάννακα στις 10.2.2015 επισκέφθηκε τον επίδικο χώρο και διαπίστωσε ότι όντως εκεί γίνονταν οικοδομικές εργασίες. Η κα Γιάννακα εισηγήθηκε τη λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της ιδιοκτήτριας των καταστημάτων που ήταν η κα XXXXX Πέτρου Ευαγγέλου εναντίον της οποίας καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση με αριθμό XXXXX/
- Ισχυρίστηκε επίσης ότι επειδή οι οικοδομικές εργασίες συνεχίζονταν παρά την καταχώρηση της ως άνω ποινικής υπόθεσης στις 7.5.2015 επισκέφθηκε τον χώρο μαζί με την κα Γιάννακα και διαπίστωσε ότι πράγματι οι οικοδομικές εργασίες συνεχίζονταν. Κατά την εκεί επίσκεψή τους κάποιος εργάτης ασχολείτο με το χύσιμο οπλισμένου σκυροδέματος σε λάκκο ο οποίος είχε ανοιχθεί σε ένα από τα καταστήματα και η κα Γιάννακα τράβηξε σχετικές φωτογραφίες. Στις 8.5.2015 έδωσε οδηγίες να καταχωρηθεί μονομερής αίτηση για έκδοση διατάγματος αναστολής εργασιών και η ιδιοκτήτρια στα πλαίσια της ως άνω υπόθεσης τον πληροφόρησε ότι την επικαρπία των επίδικων καταστημάτων την είχε η μητέρα της XXXXX Μαγείρου και επίσης τον προμήθευσε με αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου με το οποίο η μητέρα της τα ενοικίασε στον κ. XXXXX Παυλίδη. Τον πληροφόρησε επίσης ότι οι οικοδομικές εργασίες σε αυτά γίνονταν από τον ενοικιαστή και κάποια δική του εταιρεία και ότι ο ενοικιαστής έλαβε την κατοχή των επίδικων καταστημάτων από την 1.1.2015 παρά το γεγονός ότι η περίοδος της ενοικίασης ξεκινούσε από τις 15.2.
- Στις 9.6.2016 έγινε συνάντηση στα γραφεία του Δήμου στην οποία έλαβε μέρος και ο κ. XXXXX Παυλίδης ο οποίος δήλωσε ότι είναι διευθυντής της κατηγορούμενης 1 εταιρείας η οποία δραστηριοποιείτο στα επίδικα καταστήματα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η ιδιοκτήτρια των επίδικων καταστημάτων υπέβαλε αίτηση για χορήγηση πολεοδομικών αδειών για αλλαγές και προσθήκες και για άδεια αλλαγής της χρήσης τους σε συνεργείο ελαστικών οι οποίες όμως απορρίφθηκαν. Τα καταστήματα ως έχουν τροποποιηθεί χρησιμοποιούνται από τον Μάη του 2015 μέχρι και σήμερα ως εργαστήριο επιδιόρθωσης και αντικατάστασης ελαστικών από τους κατηγορούμενους 1, 2, 4 και 5 χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή και χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ισχυρίστηκε ότι αυτό είναι αντίθετο με τους όρους της άδειας οικοδομής που εκδόθηκε για αυτά και τις πρόνοιες του τοπικού σχεδίου Λευκωσίας. Ο Μ.Κ.3 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι δεν γνώριζε πότε ήταν η προηγούμενη επιθεώρηση των επίδικων υποστατικών πριν από τις 10.2.
- Ισχυρίστηκε ότι κατά την επίσκεψη στα επίδικα καταστήματα στις 10.2.2015 διαπιστώθηκε η ενοποίηση των επίδικων καταστημάτων, η κάλυψη των χώρων στάθμευσής τους και η επέκταση του εργαστηρίου στους χώρους στάθμευσης λόγω της κατάργησής τους. Διαπιστώθηκε επίσης η χρήση του χώρου χωρίς να υπάρχει για αυτόν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 7.5.2015 γινόταν εκσκαφή του υφιστάμενου πατώματος των επίδικων υποστατικών και την εν λόγω ημέρα παρούσα εκεί μαζί του ήταν και η κα Γιάννακα. Ισχυρίστηκε ότι η αίτηση για την αλλαγή της χρήσης έγινε από την κα XXXXX Ευαγγέλου η οποία άσκησε και την ιεραρχική προσφυγή αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο 20 κατά την κυρίως εξέτασή του. Μετά το πέρας της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή και αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων 1, 2, 4 και 5 και τους κάλεσε να προβάλουν την υπεράσπισή τους οι κατηγορούμενοι 2 και 4 επέλεξαν να ασκήσουν το δικαίωμα της σιωπής και μόνο ο κατηγορούμενος 5 επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο κατηγορούμενος 5 κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Ισχυρίστηκε ότι κατόπιν πολλών διαβεβαιώσεων που είχε από την ιδιοκτήτρια ότι τα επίδικα ακίνητα είχαν τελική έγκριση και τις απαραίτητες άδειες την 1.1.2015 υπέγραψε ενοικιαστήριο έγγραφο με την κατηγορούμενη 6 με το οποίο ενοικίασε προσωπικά τα εν λόγω ακίνητα από τις 15.2.
- Ισχυρίστηκε ότι κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας τα εν λόγω ακίνητα ήταν ενοποιημένα και οι χώροι στάθμευσής τους ήταν ήδη ενσωματωμένοι στο ενιαίο κατάστημα και ότι ο ίδιος δεν έκανε οποιαδήποτε μετατροπή για την ενοποίησή τους ούτε και ανήγειρε οποιαδήποτε τοιχοποιία. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι εργασίες που εκτελούνται εντός των επίδικων καταστημάτων εκτελούνται από τον ίδιο χωρίς καμία ανάμειξη των υπόλοιπων κατηγορουμένων. Ο κατηγορούμενος 5 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι τα επίδικα καταστήματα περιήλθαν στην κατοχή του στις 15.2.2015 ημέρα έναρξης της ενοικίασης σύμφωνα με το ενοικιαστήριο έγγραφο. Ισχυρίστηκε ότι τα ενοικίασε για να διεξάγει εκεί επιχείρηση εμπορίας ελαστικών. Ισχυρίστηκε επίσης ότι έλαβε μέρος σε μια συνάντηση που έγινε στα γραφεία του Δήμου Αγλαντζιάς κατά την οποία ανέφερε ότι θα έκανε τοποθετήσεις και εφαρμογές ελαστικών μόλις γινόταν η αλλαγή χρήσης των καταστημάτων. Ισχυρίστηκε ότι σήμερα κατέχει ο ίδιος τα επίδικα υποστατικά και λειτουργεί την επιχείρηση που υπάρχει εκεί. Σε ένα από τα επίδικα καταστήματα υπάρχει ανυψωτικό μηχάνημα το οποίο χρησιμοποιείται για να ανεβάζουν τα καινούργια ελαστικά στο πατάρι. Ισχυρίστηκε επίσης ότι τα επίδικα καταστήματα κατέχονται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από τον ίδιο χωρίς καμία ανάμειξη της κατηγορούμενης 1 εταιρείας. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο ίδιος δεν είναι υποχρεωμένος να εξασφαλίσει τελική έγκριση για τα επίδικα υποστατικά αφού δεν είναι ιδιοκτήτης τους. Μετά την ολοκλήρωση της προσκόμισης μαρτυρίας η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Έχω μελετήσει με προσοχή τις εισηγήσεις τους και θα αναφερθώ σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Η κ. Φλωρίδης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που παρουσίασαν οι μάρτυρες κατηγορίας είναι αξιόπιστη και πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Εισηγήθηκε επίσης ότι έχουν αποδειχθεί τα επίδικα αδικήματα και κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχους τους κατηγορούμενους 1, 2, 4 και 5 στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. Ο κ. Στεφάνου εκ μέρους των κατηγορουμένων εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία των Μ.Κ. 2 και 3 βρίθει από ουσιώδεις αντιφάσεις σε σημείο που δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή. Εισηγήθηκε επίσης ότι η κατηγορούσα αρχή δεν κατάφερε να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι τέλεσαν ή ανέχτηκαν τις παρανομίες ως αυτές αναφέρονται στο κατηγορητήριο και κάλεσε το Δικαστήριο να τους αθωώσει από όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι επίδικες κατηγορίες 1, 4, 7 και 10 σύμφωνα με όσα αναγράφονται στην Έκθεση Αδικήματος κάθε μιας από αυτές στηρίζονται σε διάφορα άρθρα του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.
- Στο άρθρο 2 του Κεφ. 96 δίδεται ο ακόλουθος ορισμός των λέξεων «εγκεκριμένη χρήση», «μετατροπή» και «οικοδομή»: "εγκεκριμένη χρήση" σημαίνει τη χρήση μιας οικοδομής όπως αυτή εγκρίθηκε με άδεια και όπως φαίνεται στα εγκεκριμένα σχέδια, "μετατροπή", "προσθήκη" ή "επισκευή", όταν χρησιμοποιείται σε αναφορά για οικοδομές, σημαίνει οποιαδήποτε δομική μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή με την οποία οποιαδήποτε διάσταση τέτοιας οικοδομής μετατρέπεται, αλλά δεν περιλαμβάνει: (α) την αντικατάσταση των κεραμιδιών, πηλού ή άλλης ύλης με σκοπό να καταστήσουν υδατοστεγή οποιαδήποτε στέγη (β) την επισκευή οποιασδήποτε υφιστάμενης θύρας της οποίας τα φύλλα δεν ανοίγουν ή προβάλλονται εντός οδού (γ) την επισκευή οποιουδήποτε παραθύρου εξώστη ή βεράντας το οποίο δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού (δ) τον ασβεστοχρωματισμό, υδατοχρωματισμό, επικονίαση ή βαφή οποιουδήποτε τοίχου, οροφής, ξύλινης ή σιδερένιας κατασκευής σε οποιαδήποτε οικοδομή (ε) την επανατοποθέτηση, επανατοποθέτηση σανίδων ή πλακακιών οποιουδήποτε πατώματος ή δαπέδου που περιέχεται εντός των εξωτερικών τοίχων οποιασδήποτε οικοδομής ή εντός οποιουδήποτε υφιστάμενου εξώστη ή βεράντας προσαρτημένου στην οικοδομή, αλλά ο οποίος δεν ανοίγει ή προβάλλεται εντός οδού. "οικοδομή" σημαίνει οποιαδήποτε κατασκευή, είτε από λίθους, σκυρόδεμα, πηλό, σίδερο, ξύλο ή άλλη ύλη, και περιλαμβάνει οποιοδήποτε λάκκο και οποιοδήποτε θεμέλιο, τοίχο, στέγη, καπνοδόχο, βεράντα, εξώστη, κορωνίδα ή προεξοχή ή τμήμα οικοδομής, ή οποιοδήποτε πράγμα που είναι προσαρτημένο σε αυτή, ή οποιοδήποτε τοίχο, ανάχωμα, φράκτη, περίφραγμα ή άλλη κατασκευή που περικλείει ή οροθετεί ή έχει σκοπό να περικλείει ή να οροθετεί οποιαδήποτε γη ή χώρο. Το άρθρο 3 του Κεφ. 96 ορίζει ότι: «3.-
(1)Κανένα πρόσωπο δεν δύναται- (α) . (β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή . (ε) να μετατρέψει ή επιτρέψει ή ανεχθεί τη μετατροπή της εγκεκριμένης χρήσης μιας οικοδομής. (στ) να αρχίζει προβαίνοντας σε οποιαδήποτε από τις εργασίες ή από τα ζητήματα που εκτίθενται πιο πάνω, χωρίς άδεια γι' αυτό, η οποία λαμβάνεται προηγουμένως από την αρμόδια αρχή όπως καθορίζεται στο εδάφιο
(2)ή, όταν η άδεια εκδίδεται δυνάμει της δεύτερης επιφύλαξης του εδαφίου
(2)του άρθρου 14, από το Διευθυντή του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως: Νοείται ότι, άδεια δυνάμει του παρόντος άρθρου είναι δυνατό να αφορά αποκλειστικά συγκεκριμένο τμήμα οικοδομής ή οποιαδήποτε προσαρτήματα σε αυτή και αυτή η άδεια δε θα αποτελεί άδεια για άλλα τμήματα της οικοδομής για τα οποία δεν έχει εκδοθεί άδεια μετά την εξέταση σχετικής αίτησης». Το άρθρο 10 του Κεφ. 96 ορίζει τα ακόλουθα: «Πιστοποιητικό έγκρισης 10.-
(1)Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής, μέχρις ότου εκδοθεί πιστοποιητικό έγκρισης από την αρμόδια αρχή σε σχέση με την εν λόγω οικοδομή ή τμήματος αυτής, ανεξάρτητα αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα της, με βάση το άρθρο 3 του παρόντος Νόμου. ....». Τέλος το άρθρο 20 του Κεφ. 96 ορίζει τα ακόλουθα: «20.-
(1)Ανεξαρτήτως από την επιβολή οποιουδήποτε διοικητικού προστίμου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου, πρόσωπο το οποίο - (α) Ανεγείρει οικοδομή χωρίς προηγουμένως να έχει εξασφαλίσει άδεια οικοδομής, όπως προβλέπεται στις διατάξεις του άρθρου 3· (β) παραβιάζει τις διατάξεις του εδαφίου
(2)του άρθρου 10∙ (γ) κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής πριν από την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης από την αρμόδια αρχή, όπως απαιτείται σύμφωνα με τις διατάξεις του εδαφίου
(1)του άρθρου 10∙ . διαπράττει αδίκημα για το οποίο υπόκειται σε περίπτωση πρώτης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει το ένα
(1)έτος ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000) ή και στις δύο ποινές μαζί και σε περίπτωση δεύτερης ή μεταγενέστερης καταδίκης, σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο
(2)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις είκοσι χιλιάδες ευρώ (€20.000) ή και στις δύο ποινές μαζί. ..». Στην υπόθεση Έπαρχος Πάφου ν. TREMETOUSHIOTIS DEVELOPERS LTD κ.ά., Ποινική Έφεση Αρ. 153/2018, ημερομηνίας 27.3.2019, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την υποχρέωση λήψης πιστοποιητικού τελικής έγκρισης: «Η ουσία του άρθρου 10
(1), είναι η απαγόρευση κατοχής χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης, ανεξάρτητα από το αν χορηγήθηκε άδεια για την οικοδομή ή τμήμα αυτής. Το γεγονός ότι η οικοδομή στο βαθμό που είχε συμπληρωθεί είχε ενοίκους, δεν σημαίνει ότι η λήψη του πιστοποιητικού έγκρισης δεν βάρυνε τους εφεσίβλητους ως ιδιοκτήτες των τεμαχίων γης και ως εκείνους που είχαν ανεγείρει την οικοδομή. Η έννοια της κατοχής («possession»), σύμφωνα με τα νομικά ερμηνευτικά λεξικά, μπορεί να υποδηλώνει την πραγματική κατοχή ή μπορεί να υποδηλώνει τη νομική κατοχή, δηλαδή, τον πραγματικό έλεγχο με πρόθεση χρήσης και το δικαίωμα εισόδου, (δέστε Oxford Dictionary of Law, 5η έκδ., σελ. 371 και Osborn: A Concise Law Dictionary, 5η έκδ., σελ. 245)». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,
(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας,
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη,
(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.,
(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva,
(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.,
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,
(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Ο Μ.Κ.1 κρίνω ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας ο οποίος δεν είχε οποιοδήποτε λόγο να ευνοήσει οποιοδήποτε με τη μαρτυρία του. Οι ισχυρισμοί του δεν αμφισβητήθηκαν κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή του και ως εκ τούτου παρέμειναν ακλόνητοι. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και οι ισχυρισμοί του αναφορικά με το ποιος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου στο οποίο κτίστηκαν τα επίδικα υποστατικά επιβεβαιώνονται και από τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια τα οποία ούτε αυτά αμφισβητήθηκαν. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθώ σε αυτή. Από τη μαρτυρία του προκύπτει ότι τα επίδικα υποστατικά είναι καταστήματα με μεσοπάτωμα και με αποκλειστικό δικαίωμα χρήσης χώρου στάθμευσης για κάθε ένα από αυτά και βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς. Κρίνω ότι η Μ.Κ.2 ήταν μάρτυρας της αλήθειας, η μαρτυρία της είχε λογική και συνοχή και συνεπώς γίνεται αποδεκτή. Κρίνω επίσης πως επειδή η ίδια επισκέφθηκε την επίδικη οικοδομή για να διενεργήσει έλεγχο απέκτησε άμεση και ιδία γνώση για όσα είδε εκεί και ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο με ικανοποιητική επάρκεια. Οι ισχυρισμοί της ότι για την επίδικη οικοδομή εκδόθηκε άδεια οικοδομής από τον Δήμο Αγλαντζιάς σύμφωνα με την οποία τα επίδικα υποστατικά έλαβαν άδεια να χρησιμοποιούνται ως καταστήματα επιβεβαιώνονται και από τα σχετικά έγγραφα τα οποία παρουσιάστηκαν που είναι τα τεκμήρια 7 και 8 τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν. Σύμφωνα με τα αρχιτεκτονικά σχέδια, τεκμήριο 8, καθένα από τα εν λόγω καταστήματα είναι ανεξάρτητο από το άλλο και μεταξύ τους υπάρχει διαχωριστικός μεσότοιχος. Ο άλλος ισχυρισμός της ότι για τα επίδικα υποστατικά δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης επίσης δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή της ούτε προσκομίστηκε οποιοδήποτε τέτοιο πιστοποιητικό από τους κατηγορούμενους και ως εκ τούτου και αυτός παρέμεινε ακλόνητος και συνακόλουθα και αυτός γίνεται αποδεκτός. Ομοίως δεν αντικρούστηκε από αντίθετη μαρτυρία και επίσης παρέμεινε ακλόνητος και ο άλλος ισχυρισμός της ότι δεν εξασφαλίστηκε άδεια για την ενσωμάτωση στα επίδικα καταστήματα των 2 καλυμμένων χώρων στάθμευσης που σύμφωνα με τα εγκεκριμένα αρχιτεκτονικά σχέδια υπάρχουν στο πίσω μέρος καθενός από αυτά. Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό της πως οι κατηγορούμενοι 1, 2, 4 και 5 είναι τα πρόσωπα που προέβηκαν στις προσθήκες και τις μετατροπές στα επίδικα υποστατικά αφού κρίνω ότι αυτός παρέμεινε ανυποστήρικτος σε σημείο που να μην μπορεί να γίνει αποδεκτός. Πρόκειται για ένα πάρα πολύ ουσιώδη ισχυρισμό για τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης ο οποίος τέθηκε από τη μάρτυρα απογυμνωμένος από οποιεσδήποτε περαιτέρω λεπτομέρειες και ως εκ τούτου δεν πείθει για τη βασιμότητά του. Κρίνω πως αυτό ήταν αναγκαίο να είχε γίνει λαμβάνοντας υπόψη πρώτο ότι κατά την ημέρα της παρουσίας της σε αυτά δεν είδε οποιονδήποτε από τους κατηγορούμενους να βρίσκεται εκεί και δεύτερο ότι οι εν λόγω προσθήκες και μετατροπές είχαν ήδη πραγματοποιηθεί. Επιπλέον δεν γνώριζε ούτε πότε αυτές έλαβαν χώρα ούτε από ποιους διενεργήθηκαν, παρόλο που στη γραπτή της δήλωση ισχυρίστηκε πως είναι οι κατηγορούμενοι που προέβηκαν σε αυτές. Από τη μαρτυρία του Μ.Κ.3 την κρίσιμη με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης αποδέχομαι μόνο τον ισχυρισμό του ότι η ιδιοκτήτρια των υποστατικών και κόρη της κατηγορούμενης 6 τον πληροφόρησε πως ο ενοικιαστής έλαβε την κατοχή των εν λόγω υποστατικών την 1.1.2015 επειδή ο εν λόγω ισχυρισμός δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέτασή του. Δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του πως στις 7.5.2015 επισκέφθηκε ο ίδιος τα επίδικα υποστατικά μαζί με την κα Γιάννακα επειδή αυτός ο ισχυρισμός όχι μόνο δεν επιβεβαιώθηκε από εκείνη αλλά είναι και αντίθετος με τον δικό της ισχυρισμό τον οποίο ήδη αποδέχθηκα ως αληθή ότι επισκέφθηκε μόνο μία φορά τα επίδικα υποστατικά στις 10.2.
- Ο κατηγορούμενος 5 επίσης έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο παρά τη διαπίστωσή μου ότι σε μερικές ερωτήσεις που του τέθηκαν και τις οποίες πολύ εύκολα μπορούσε να αντιληφθεί, αφού όπως ισχυρίστηκε είναι μορφωμένος, είναι παλιός λογιστής, δεν απάντησε με αμεσότητα ή όσα ανέφερε ήταν άσχετα με το τι ρωτήθηκε. Κρίνω ότι παρά την πιο πάνω διαπίστωσή μου υπήρξε ειλικρινής και αποδέχομαι μεγάλο μέρος από τη μαρτυρία του. Κρίνω ότι ήταν ειλικρινής επειδή εάν ήθελε να αποκρύψει από το Δικαστήριο την αλήθεια δεν θα παραδεχόταν ότι στα επίδικα υποστατικά λειτουργεί επιχείρηση ούτε ότι για αυτά δεν εξασφαλίστηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό του ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία δεν δραστηριοποιείται εκεί αφού σύμφωνα με τους δικούς του ισχυρισμούς το εγγεγραμμένο γραφείο της βρίσκεται στην ίδια διεύθυνση και εκεί ήταν αναρτημένη και σχετική πινακίδα της την οποία είδε η Μ.Κ.2 κατά την επιτόπου επίσκεψή της. Η ύπαρξη της εν λόγω πινακίδας επιβεβαιώθηκε επίσης και από τον ίδιο. Ομοίως δεν αποδέχομαι ούτε τον ισχυρισμό του ότι ανέλαβε την κατοχή των επίδικων υποστατικών στις 15.2.2015 επειδή αυτός ο ισχυρισμός είναι αντίθετος με τη σχετική μαρτυρία του Μ.Κ.3 την οποία για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω έκρινα ως αξιόπιστη και αποδέχθηκα. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα με τη μαρτυρία την οποία αποδέχθηκα ως αξιόπιστη τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα μου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης: τα επίδικα υποστατικά σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε στις 26.10.1994 είναι 2 καταστήματα με αριθμούς εγγραφής 2/XXXXX και 2/XXXXX και ανήκουν στην κα XXXXX Ευαγγέλου και δικαίωμα επικαρπίας εφ' όρου ζωής σε αυτά έχει η μητέρα της κα XXXXX Μαγείρου. Τα εν λόγω καταστήματα βρίσκονται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Αγλαντζιάς ο οποίος είναι η αρμόδια αρχή για την έκδοση αδειών για διενέργεια οικοδομικών εργασιών εντός των δημοτικών του ορίων. Στο πίσω μέρος των επίδικων καταστημάτων υπάρχει 1 χώρος στάθμευσης για το καθένα. Τα εν λόγω καταστήματα ενοικιάστηκαν στον κ. XXXXX Παυλίδη δυνάμει σχετικής συμφωνίας ενοικιάσεως για περίοδο 3 ετών από τις 15.2.2015 και αυτός έλαβε την κατοχή τους την 1.1.
- Η κατηγορούμενη 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη και διευθυντές της σήμερα είναι οι κατηγορούμενοι 2 και
- Στα εν λόγω καταστήματα οι κατηγορούμενοι 1 και 5 διατηρούν συνεργείο πώλησης και αντικατάστασης ελαστικών αυτοκινήτων. Στις 10.2.2015 η κα XXXXX Γιάννακα, που εργάζεται ως τεχνικός στην τεχνική υπηρεσία του Δήμου Αγλαντζιάς διενήργησε επί τόπου έλεγχο στα ως άνω καταστήματα και διαπίστωσε ότι εκεί δραστηριοποιείτο επιχειρηματικά η κατηγορούμενη 1 εταιρεία η οποία είχε αναρτήσει και σχετική πινακίδα. Διαπίστωσε επίσης ότι η μεσοτοιχία που προβλεπόταν στα αρχιτεκτονικά σχέδια βάσει των οποίων εκδόθηκε η άδεια οικοδομής και η οποία διαχώριζε μεταξύ τους τα 2 επίδικα καταστήματα είχε κατεδαφιστεί. Διαπίστωσε επίσης ότι η τοιχοποιία που τα χώριζε από τους χώρους στάθμευσης καθενός από αυτά κατεδαφίστηκε και ότι ουδέποτε εξασφαλίστηκε άδεια οικοδομής για την κατεδάφισή της ούτε για την κατάργηση των 2 χώρων στάθμευσης. Επίσης κατά την έρευνα που διενήργησε στα αρχεία του Δήμου Αγλαντζιάς διαπίστωσε ότι ουδέποτε εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης για τα εν λόγω υποστατικά. Για τα εν λόγω καταστήματα η ιδιοκτήτριά τους υπέβαλε αίτηση για αλλαγή της εγκεκριμένης χρήσης τους σε συνεργείο ελαστικών η οποία δεν εγκρίθηκε. Από τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 4 εμπλέκονται καθ' οιονδήποτε τρόπο στην παρούσα υπόθεση αφού καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε σχετικά. Αποτελεί καλά εμπεδωμένη αρχή ότι ποινική ευθύνη διευθυντή νομικού προσώπου μπορεί να προκύψει μέσω του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Ενδεικτικά παραπέμπω στις αποφάσεις Νίκος Ιωάννου ν. Nanaimo Ltd κ.ά.
(2005)2 Α.Α.Δ. 555, Σάββας Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Χρ. Ορφανίδης, Ποινική Έφεση Αρ. 102/2014, ημερομηνίας 23.10.2015 και Terezian v. Θεοδώρου, Ποινική Έφεση Αρ. 198/2015, ημερομηνίας 2.12.2016. Επί του προκειμένου τονίζεται ότι η ιδιότητα του διευθυντή δεν επαρκεί από μόνη της για την καταδίκη του φερόμενου ως συνέργου (Ευρυβιάδης ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 600). Είναι αναγκαίο να προσκομίζεται μαρτυρία με την οποία να στοιχειοθετείται η συνδρομή ή η συμμετοχή του ή συμπεριφορά του διευθυντή που θα ήταν δυνατό να θεμελιώσει καταδίκη του δυνάμει του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Συνακόλουθα κρίνω ότι οι κατηγορούμενοι 2 και 4 πρέπει να αθωωθούν στις κατηγορίες 1, 4, 7 και 10 τις οποίες αντιμετωπίζουν. Έχοντας επίσης υπόψη μου τα πιο πάνω συμπεράσματά μου κρίνω πως από το γεγονός ότι στα επίδικα υποστατικά λειτουργεί σήμερα συνεργείο ελαστικών, παρόλο που η εγκεκριμένη χρήσης τους είναι να λειτουργούν ως καταστήματα, προκύπτει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτό γίνεται κατά παράβαση της εγκεκριμένης χρήσης που δόθηκε για αυτά. Κρίνω ότι στην εγκεκριμένη χρήση των επίδικων υποστατικών ως καταστημάτων δεν περιλαμβάνεται η χρήση τους ως εργαστήριο πώλησης και επιδιόρθωσης ελαστικών. Καταλήγω σε αυτό το συμπέρασμα έχοντας υπόψη μου αφενός ότι σε περίπτωση που η ως άνω χρήση καλυπτόταν από την εγκεκριμένη δεν θα υπήρχε λόγος η ιδιοκτήτρια των υποστατικών να ζητούσε την αλλαγή της χρήσης τους, όπως προκύπτει από το τεκμήριο 20 ότι έπραξε, ούτε αφετέρου ο κατηγορούμενος 5 θα παραπονιόταν προς τον δικηγόρο της ιδιοκτήτριας με την επιστολή που του απέστειλε, τεκμήριο 24, ότι εκείνη τον διαβεβαίωσε πως τα υποστατικά ήταν πλήρως αδειοδοτημένα και με τελική έγκριση. Ομοίως δεν θα προέβαλλε ως λόγο για τον οποίο έπαψε να της καταβάλλει τα ενοίκια ότι όσα του υποσχέθηκε δεν ίσχυαν. Συνεπώς κρίνω ότι αποδείχθηκε στον απαιτούμενο βαθμό πως οι κατηγορούμενοι 1 και 5 μετέτρεψαν την εγκεκριμένη χρήση των επίδικων καταστημάτων και συνακόλουθα κρίνονται ένοχοι στην 1η κατηγορία. Έχοντας επίσης υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενους 1 και 5 προχώρησε στη μετατροπή των επίδικων υποστατικών ως με τις λεπτομέρειες της 4ης κατηγορίας τους καταλογίζεται. Ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οποιοσδήποτε από τους κατηγορούμενος προχώρησε στην κατεδάφιση του μεσότοιχου που χώριζε τα 2 επίδικα υποστατικά ούτε του μέρους της τοιχοποιίας που χώριζε καθένα από αυτά από τους χώρους στάθμευσής τους αφού οι μάρτυρες που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή δεν προσέφεραν σχετική μαρτυρία που να τους εμπλέκει. Όταν η Μ.Κ.2 επισκέφθηκε τα επίδικα υποστατικά στις 10.2.2015 δεν υπήρχε ο μεσότοιχος που τα χώριζε μεταξύ τους ούτε το μέρος εκείνο της τοιχοποιίας που τα διαχώριζε από τους αντίστοιχους χώρους στάθμευσής τους. Δεν υπάρχει μαρτυρία αναφορικά με το πότε τα πιο πάνω κατεδαφίστηκαν ούτε από ποιους και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος 5 έλαβε την κατοχή τους την 1.1.2015 δεν οδηγεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι αυτός ευθύνεται για αυτά. Πρόκειται για ποινική υπόθεση για την οποία η κατηγορούσα αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας όλα τα συστατικά στοιχεία των κατηγοριών τις οποίες προωθεί. Συνεπώς κρίνω ότι δεν υπάρχει μαρτυρία ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 5 διέπραξαν όσα τους καταλογίζονται και συνεπώς αυτοί πρέπει να αθωωθούν στην 4η κατηγορία. Αναφορικά με τις κατηγορίες 7 και 10 που σύμφωνα με την Έκθεση Αδικήματος τους αφορούν σε «χρήση» και «κατοχή» οικοδομής χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης κρίνω ότι έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενου βαθμό η ενοχή των κατηγορουμένων 1 και 5 σε αυτές. Στο άρθρο 10
(1)του Κεφ. 96 προνοείται ότι «Ουδέν πρόσωπο κατέχει ή χρησιμοποιεί ή ενεργεί, ώστε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο να κατέχει ή να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε οικοδομή ή τμήμα οικοδομής.». Έχοντας υπόψη μου το ως άνω λεκτικό του νόμου κρίνω ότι η υποχρέωση να μην κατέχει ή να χρησιμοποιεί κάποιος οικοδομή χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης βαρύνει κάθε πρόσωπο που τα κατέχει ή τα χρησιμοποιεί και όχι μόνο τον ιδιοκτήτη της. Συνεπώς κρίνω ότι ο ισχυρισμός του κατηγορούμενου 5 ότι δεν ευθύνεται επειδή είναι ενοικιαστής των επίδικων καταστημάτων είναι αλυσιτελής και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Κρίνω συνεπώς ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι κατηγορούμενοι 1 και 5 χρησιμοποιούν και κατέχουν τα επίδικα υποστατικά χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και συνακόλουθα κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 7 και 10. Λόγω των πιο πάνω οι κατηγορούμενοι 1 και 5 αθωώνονται στην 4η κατηγορία και κρίνονται ένοχοι στις κατηγορίες 1, 7 και 10. Οι κατηγορούμενοι 2 και 4 αθωώνονται στις κατηγορίες 1, 4, 7 και 10. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο