HELLENIC DISTRIBUTION AGENCY (CYPRUS) LTD ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης:1686/16, 21/1/2021

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και των συναφών τροποποιήσεων του. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος κάθε κατηγορίας, η Κατηγορούμενη, σε διάφορες ημερομηνίες που αναφέρονται στο κατηγορητήριο, οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 12/12/2008 μέχρι 6/3/2009, εξέδωσε τις δεκατρείς επίδικες επιταγές του Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ πληρωτέες εις διαταγή της Παραπονούμενης (εφεξής οι «επίδικες Επιταγές»), οι οποίες αφότου κατέστησαν πληρωτέες παρουσιάστηκαν εις την Τράπεζα προς εξαργύρωση πλην όμως δεν εξοφλήθηκαν λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων της εκδότριας τους και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο δεκαπέντε ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως τους. Η Κατηγορούμενη δήλωσε μη παραδοχή στις πιο πάνω κατηγορίες και, ως εκ τούτου, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Β. Προσαχθείσα Μαρτυρία και αξιολόγησή της Κατά την ακροαματική διαδικασία, δηλώθηκαν εκ συμφώνου και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα (ως αυτά προκύπτουν από τα Έγγραφα Α, Β και Ε καθώς και από τα όσα δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 20/11/2020), τα οποία καθίστανται ταυτόχρονα και μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου: 1. Η Παραπονούμενη είναι και ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. 2. Ο XXXXX Ιακωβίδης ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο διευθυντής και μέτοχος της Παραπονούμενης. 3. Η Παραπονούμενη κατά πάντα ουσιώδη χρόνο διατηρούσε μεταξύ άλλων πρακτορείο διανομής και διάθεσης περιοδικών, εφημερίδων και προπληρωμένων καρτών κινητής τηλεφωνίας όπως «soeasy», «lemontel», «ΜΤΝ» ανά το παγκύπριο. 4. Η εταιρεία ELDETA LIMITED HE 200052 (εφεξής η «ELDETA») κατά τον επίδικο χρόνο ήταν εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας και ήταν η ιδιοκτήτρια περιπτέρου στην οδό XXXXX 26, XXXXX, Λάρνακα. 5. Η Κατηγορούμενη κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ήταν η μοναδική διευθύντρια της ELDETA. 6. Η ELDETA εξέδωσε επιταγές προς όφελος της Παραπονούμενης για εξόφληση τιμολογίων οι οποίες δεν ξοφλήθηκαν και δόθηκαν πίσω στον XXXXX Νικολάου και στην Κατηγορούμενη. 7. Η Κατηγορούμενη σε αντικατάσταση των επιταγών της ELDETA οι οποίες δεν εξαργυρώθηκαν υπέγραψε τις επίδικες Επιταγές επ' ονόματι και προς όφελος της Παραπονούμενης, οι οποίες παρουσιάστηκαν προς πληρωμή στο Συνεργατικό Οργανισμό Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ από τον οποίο εκδόθηκαν κατά ή μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστησαν πληρωτέες αλλά δεν τιμήθηκαν για τους λόγους που αναφέρονται πιο κάτω για κάθε έκαστη επίδικη Επιταγή και επιστράφησαν στην Παραπονούμενη με την ενυπόγραφη σφραγίδα του προαναφερόμενου πιστωτικού ιδρύματος και παρέμειναν όλες απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της παρουσιάσεως τους. Αναλυτικά, για κάθε επίδικη Επιταγή, εγκρίθηκαν περαιτέρω ως παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: (

1. i)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3351 ημερομηνίας 12/12/2008 για το ποσό των €66.885,00. Παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 12/12/2008, επιστράφηκε στις 17/12/2008 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ». Παρουσιάστηκε ξανά στις 22/12/2008, επιστράφηκε στις 29/12/2008 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ» και παρουσιάστηκε για τελευταία φορά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε απλήρωτη στις 3/3/2009 με την ένδειξη «ΑΠΟΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΑΚΑΛΥΠΤΗ ΕΠΙΤΑΓΗ». (
2. ii)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3352 ημερομηνίας 19/12/2008 για το ποσό των €34.125,00. Παρουσιάστηκε στις 19/12/2008 και επιστράφηκε στις 24/12/2008 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ». Παρουσιάστηκε ξανά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη Ακάλυπτη Επιταγή». (iii) Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3353 ημερομηνίας 26/12/2008 για το ποσό των €60.060,00. Παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 29/12/2008 και επιστράφηκε με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ» στις 2/1/2009. Παρουσιάστηκε ξανά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη Ακάλυπτη Επιταγή». (
3. iv)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3354 ημερομηνίας 2/01/2009 για το ποσό των €39.130,00. Παρουσιάστηκε στις 2/1/2009 και επιστράφηκε στις 8/1/2009 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ». Παρουσιάστηκε ξανά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη Ακάλυπτη Επιταγή». (
4. v)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3365 ημερομηνίας 9/01/2009 για το ποσό των €18.882,50. Παρουσιάστηκε στις 9/1/2009 και επιστράφηκε στις 14/1/2009 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ». Παρουσιάστηκε ξανά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη Ακάλυπτη Επιταγή». (
5. vi)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3356 ημερομηνίας 16/01/2009 για το ποσό των €29.120,00. Παρουσιάστηκε στις 16/1/2009 και επιστράφηκε στις 21/1/2009 με την ένδειξη «ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΞΑΝΑ ΜΗ ΕΠΑΡΚΗ ΥΠΟΛΟΙΠΑ». Παρουσιάστηκε ξανά στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Αποταθείτε στον εκδότη Ακάλυπτη Επιταγή». (vii) Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3358 ημερομηνίας 23/01/2009 για το ποσό των €62.007,50. Παρουσιάστηκε στις 23/1/2009 και επιστράφηκε στις 28/1/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί Ξανά Μη επαρκή Υπόλοιπα». (viii) Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3359 ημερομηνίας 30/01/2009 για το ποσό των €61.880,00. Παρουσιάστηκε στις 30/1/2009 και επιστράφηκε στις 4/2/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί Ξανά Μη επαρκή Υπόλοιπα». (
6. ix)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3360 ημερομηνίας 6/02/2009 για το ποσό των €18.882,50. Παρουσιάστηκε στις 25/2/2009 και επιστράφηκε στις 3/3/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Να παρουσιαστεί Ξανά Μη επαρκή Υπόλοιπα». (
7. x)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3361 ημερομηνίας 13/02/2009 για το ποσό των €62.335,00. Παρουσιάστηκε στις 5/8/2009 και επιστράφηκε στις 10/8/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Ο λογαριασμός Παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». (
8. xi)Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3362 ημερομηνίας 20/02/2009 για το ποσό των €28.665,00. Παρουσιάστηκε στις 5/8/2009 και επιστράφηκε στις 10/8/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Ο λογαριασμός Παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». (xii) Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3363 ημερομηνίας 27/02/2009 για το ποσό των €66.430,00. Παρουσιάστηκε στις 5/8/2009 και επιστράφηκε στις 10/8/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Ο λογαριασμός Παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». (xiii) Επιταγή Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ, αρ. επιταγής XXXXX3364 ημερομηνίας 6/03/2009 για το ποσό των €61.880,00. Παρουσιάστηκε στις 5/8/2009 και επιστράφηκε στις 10/8/2009 απλήρωτη με την ένδειξη «Ο λογαριασμός Παγοποιήθηκε - ΚΑΠ». 8. Οι επίδικες Επιταγές δεν έχουν εξοφληθεί μέχρι σήμερα. 9. Στις 26/4/2010 καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 6585/2010 εναντίον της Κατηγορούμενης που αφορούσε ακριβώς τα ίδια αδικήματα με τις ίδιες λεπτομέρειες με την παρούσα ποινική υπόθεση. Στις 28/6/2010 η Κατηγορούμενη εμφανίστηκε και απάντησε ότι δεν παραδέχεται. Την 1/2/2011 η Κατηγορούμενη εμφανίστηκε, άλλαξε απάντηση, παραδέχτηκε τις κατηγορίες εναντίον της και η υπόθεση ορίστηκε για γεγονότα και επιβολή ποινής στις 14/6/2011 και ξανά στις 13/10/2011. Από τις 13/10/2011 μέχρι και τις 9/3/2015 η Κατηγορούμενη δεν εμφανίστηκε ξανά ενώπιον του Δικαστηρίου και ούτε έγινε κατορθωτό να εκτελεστεί το ένταλμα σύλληψης που είχε εκδοθεί εναντίον της. Στις 9/3/2015 η υπόθεση αναστάληκε με επιστολή της Νομικής Υπηρεσίας. 10. Η Κατηγορούμενη ήταν σύζυγος του XXXXX Νικολάου με τον οποίο απέκτησε δύο θυγατέρες, την Έλενα Νικολάου ημερομηνία γεννήσεως 28/5/2004, και τη Δέσποινα Νικολάου, ημερομηνία γεννήσεως 26/3/2006. Στις 25/10/2012 επήλθε διάσταση των συζύγων και στις 9/3/2016 εκδόθηκε διαζύγιο από το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας στην αίτηση XXXXX/15 που είχε καταχωρίσει η Κατηγορούμενη εναντίον του συζύγου της. 11. Στις 21/8/2007 στην ELDETA διορίστηκε ως διευθύντρια η Κατηγορούμενη, σε αντικατάσταση της XXXXX Κωνσταντή και ο XXXXX Λουκή ως γραμματέας σε αντικατάσταση της εταιρείας A.J.K Management Services Ltd και οι 1000 μετοχές της εταιρείας μεταβιβάστηκαν την ίδια ημέρα εξ ημισείας επ' ονόματι των θυγατέρων της Κατηγορούμενης, XXXXX Νικολάου (500 μετοχές) και XXXXX Νικολάου (500 μετοχές) από την εταιρεία A.J.K Management Services Ltd. Περαιτέρω, προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες, τον XXXXX Ηρακλείδη (Μ.Κ.1) και τον XXXXX Ιακωβίδη (Μ.Κ.2), οι οποίοι υιοθέτησαν στο πλαίσιο της κυρίως εξέτασής τους γραπτή τους δήλωση (Έγγραφα Γ και Δ, αντίστοιχα) και οι οποίοι κατέθεσαν κατά τη μαρτυρία τους συνολικά 19 Τεκμήρια. Μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, και αφού το Δικαστήριο εξέδωσε ενδιάμεση απόφαση για την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον της Κατηγορούμενης, σύμφωνα με το άρθρο 74

(1)(γ) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, η Κατηγορούμενη προέβη σε ανώμοτη δήλωση (Έγγραφο ΣΤ) ενώ δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα για την υπεράσπιση της. Ο Μ.Κ.1 εργάζεται στην Παραπονούμενη από το 1991 και κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ο Γενικός Διευθυντής της. Ανέφερε ότι μεταξύ των πελατών της Παραπονούμενης ήταν και η ELDETA, η οποία κατά τον επίδικο χρόνο διατηρούσε περίπτερο στην οδό XXXXX 26 στην Αραδίππου - Λάρνακα. Η Κατηγορούμενη ήταν κατά τον επίδικο χρόνο διευθύντρια και υπεύθυνη της ELDETA και του περιπτέρου της και μαζί με τον XXXXX Νικολάου ήταν τα πρόσωπα που χειρίζονταν τα θέματα της εν λόγω εταιρείας όπως παραγγελίες, πληρωμές και παραλαβές προϊόντων. Αναφέρθηκε επίσης στη συνεργασία που είχε η Παραπονούμενη με την ELDETA, στο πλαίσιο της οποίας είχαν εκδοθεί μεταχρονολογημένες επιταγές της ELDETA για την εξόφληση 13 τιμολογίων, τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, που καλύπτουν την χρονική περίοδο 15/09/2008 - 17/10/2008 και αφορούν εμπορεύματα (και συγκεκριμένα προπληρωμένες κάρτες κινητής τηλεφωνίας) συνολικής αξίας €610.282,

1. Στη συνέχεια αναφέρθηκε στο λόγο και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες υπογράφηκαν από την Κατηγορούμενη οι επίδικες Επιταγές. Μεταξύ άλλων, μαρτύρησε ότι όταν άρχισαν οι επιταγές της ELDETA να επιστρέφονται απλήρωτες λόγω ανεπαρκών υπολοίπων και έπειτα από καθημερινή τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την Κατηγορούμενη στο πλαίσιο της οποίας της ζητούσε να πληρωθούν οι εν λόγω επιταγές, η Κατηγορούμενη του είπε να μεταβεί στο περίπτερο στη Λάρνακα ώστε να τους επιστρέψει τις επιταγές της ELDETA και να του δώσουν προσωπικές επιταγές της Κατηγορούμενης για να είναι καλύτερα εξασφαλισμένη η Παραπονούμενη. Έτσι, ο Μ.Κ.1 μετέβη περί τα μέσα Νοεμβρίου 2008 στη Λάρνακα και συνάντησε την Κατηγορούμενη και τον XXXXX Νικολάου σε ένα μικρό γραφείο κολλητό με το περίπτερο όπου εκεί συμφώνησαν να τους επιστρέψει τις επιταγές της ELDETA και να του δώσουν αντίστοιχες προσωπικές μεταχρονολογημένες επιταγές της Κατηγορούμενης με πρώτη ημερομηνία πληρωμής στις 12/12/2008, για τα ίδια ακριβώς ποσά που είχαν εκδοθεί οι επιταγές της ELDETA. Ως εκ τούτου, η Κατηγορούμενη υπέγραψε μπροστά του και συμπλήρωσε τα ποσά και τις ημερομηνίες στις επίδικες Επιταγές και το μόνο που ο ίδιος έκανε, έπειτα από παράκλησή τους, ήταν να συμπληρώσει το όνομα της Παραπονούμενης στις επιταγές διότι το όνομα της Παραπονούμενης ήταν στα Αγγλικά. Αυτό το έκανε για όλες τις επίδικες Επιταγές εκτός από την πρώτη επιταγή ημερομηνίας 12/12/2008, στην οποία το όνομα της Παραπονούμενης είχε συμπληρωθεί λανθασμένα υπό την έννοια ότι συμπληρώθηκε ως Hellenic Ltd ενώ έπρεπε να είναι Hellenic Distribution Agency. Έτσι, κατά τον Μ.Κ.1, έδωσε της Κατηγορούμενης τις 13 επιταγές της ELDETA ως αντάλλαγμα για τις επίδικες Επιταγές που του δόθηκαν από την Κατηγορούμενη, τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 2 -
2. Ανέφερε επίσης ότι η Κατηγορούμενη ουδέποτε αρνήθηκε την οφειλή της προς την Παραπονούμενη και ότι όταν άρχισαν να επιστρέφονται οι επίδικες Επιταγές απλήρωτες επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη η οποία τον διαβεβαίωσε ότι θα τις κανονίσει και να μην ανησυχεί. Ήταν μάλιστα τόσο πειστική που τις 4 τελευταίες επιταγές τον έπεισε ότι ήταν θέμα χρόνου και να καθυστερήσουν να τις καταθέσουν και όπως φαίνεται και από τις σφραγίδες αυτές κατατέθηκαν τον Αύγουστο του
3. Για όλα τα πιο πάνω ενημέρωσε τον Μ.Κ.2, ο οποίος περί τον Απρίλιο του 2009 αποφάσισε να προσπαθήσει και ο ίδιος να εισπράξει το ποσό των επίδικων Επιταγών, και μετά από οδηγίες του απέστειλε στην Κατηγορούμενη το φαξ ημερομηνίας 15/6/2009, με το οποίο την ενημέρωνε για το ποσό που χρωστούσε, το οποίο κατέθεσε ως Τεκμήριο
4. Εντούτοις, η Κατηγορούμενη δεν έχει πληρώσει μέχρι σήμερα κανένα ποσό στην Παραπονούμενη. Αντεξεταζόμενος, ο Μ.Κ. 1 μαρτύρησε ότι ο XXXXX Νικολάου ήταν ο σύζυγος της Κατηγορούμενης, τον οποίο είχε συναντήσει ακόμα μια φορά το καλοκαίρι του 2008, πριν την συνάντηση Νοεμβρίου 2008, στο γραφείο του XXXXX Φανιέρου, στην παρουσία του τελευταίου και του ταμία της Παραπονούμενης, XXXXX Στεφάνου. Στη συνάντηση αυτή, ως ανέφερε, συζητήθηκε το θέμα της επιστροφής των επιταγών της ELDETA όπου ο XXXXX Νικολάου είχε αναφέρει ότι το χρέος που αφορούσαν οι επιταγές της ELDETA θα διευθετείτο σύντομα. Διευκρίνισε κατά την αντεξέτασή του ότι την Κατηγορούμενη την είδε πρώτη φορά κατά τη συνάντηση Νοεμβρίου 2008 και επανέλαβε ότι είχε μιλήσει μαζί της τηλεφωνικώς μόλις επιστράφηκαν οι επιταγές της ELDETA. Επανέλαβε, επίσης, κατά την αντεξέτασή του ότι η συνεργασία της ELDETA με την Παραπονούμενη για την προμήθεια προπληρωμένων καρτών κινητής τηλεφωνίας ξεκίνησε τον Μάρτιο του 2008 και χαρακτήρισε ως τεράστιο λάθος εκ μέρους της Παραπονούμενης το ότι παραδόθηκαν στην ELDETA προϊόντα τόσο μεγάλης αξίας σε χρονικό διάστημα 32 ημερών (όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1), αναφέροντας επίσης ότι και ο ίδιος κακώς έπραξε που δεν είχε σταματήσει τη συνεργασία της Παραπονούμενης με την ELDETA μόλις διαπίστωσε το ύψος της οφειλής της (το οποίο ήταν πιο μικρό τη δεδομένη χρονική στιγμή), δεν το έπραξε όμως επειδή ένοιωθε ότι αν σταματούσε τότε να παραδίδει κάρτες θα σταματούσαν οι επιταγές της ELDETA. Ο Μ.Κ.
5. ήταν, κατά την επίδικη περίοδο, ο Διευθύνων Σύμβουλος και μέτοχος της Παραπονούμενης, ο οποίος μαρτύρησε, μεταξύ άλλων, για τις προσπάθειες που ο ίδιος έκανε μετά την επιστροφή των επίδικων Επιταγών για την είσπραξη του ποσού που αυτές αφορούν. Στο πλαίσιο αυτό, αρχικά επικοινώνησε με την Κατηγορούμενη και τον XXXXX Νικολάου, οι οποίοι του ζήτησαν να κάνει υπομονή και τον διαβεβαίωσαν ότι πολύ σύντομα θα τα εξοφλούσαν, σημειώνοντας ότι η Κατηγορούμενη ουδέποτε έθεσε οποιοδήποτε ζήτημα περί άγνοιας του χρέους, είτε ως προς τα προϊόντα ή ότι δεν υπήρχε αντάλλαγμα, και ουδέποτε αμφισβήτησε την οφειλή της προς την Παραπονούμενη. Ως ανέφερε, είχε μιλήσει τηλεφωνικώς αρκετές φορές με την Κατηγορούμενη και η ίδια μαζί με τον XXXXX Νικολάου τον επισκέφθηκαν τουλάχιστον μια φορά στο γραφείο του ώστε να εξευρεθεί διευθέτηση του χρέους όπου του ανέφεραν να μην ανησυχεί και ότι θα διευθετούσε το χρέος της πολύ σύντομα. Λόγω του ότι η Κατηγορούμενη είναι θυγατέρα του αποβιώσαντα XXXXX Χαραλάμπους Φανιέρου και λόγω των υποσχέσεων της, ο Μ.Κ.2 ήλπιζε ότι πράγματι θα εξοφλούνταν οι επιταγές. Όταν όμως είδε μετά από λίγο διάστημα ότι δεν εξοφλήθηκε οποιαδήποτε επιταγή, αντιλήφθηκε ότι τον κοροϊδεύαν και έδωσε σχετικές οδηγίες στους δικηγόρους της Παραπονούμενης οι οποίοι καταχώρισαν την αγωγή XXXXX/2010, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε δικαστική απόφαση εναντίον της Κατηγορούμενης στις 17/6/2010 (Τεκμήριο 16) για το ποσό των €610.282,50, το οποίο αντιστοιχεί στο σύνολο των επίδικων Επιταγών (εφεξής η «Απόφαση»). Η Απόφαση δεν κατέστη δυνατό να εκτελεστεί μέχρι σήμερα, είχε καταχωρηθεί ρίτ κινητών το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο και μετά καταχωρήθηκε ειδοποίηση πτώχευσης που δεν έγινε κατορθωτό να επιδοθεί διότι η Κατηγορούμενη δεν μπορούσε να εντοπιστεί. Ο Μ.Κ.2 αναφέρθηκε στη συνέχεια σε περαιτέρω επικοινωνία που είχαν μαζί του η Κατηγορούμενη και διάφοροι συγγενείς και γνωστοί της, στο πλαίσιο των οποίων του υπόσχονταν ότι θα εξοφλούνταν πολύ σύντομα το χρέος. Ακολούθως, αναφέρθηκε στην ποινική υπόθεση 6585/2010 που καταχωρήθηκε εναντίον της Κατηγορούμενης (Τεκμήριο 17) καθώς και στις προσπάθειες που έκανε από τότε μέχρι και την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης για τον εντοπισμό της Κατηγορούμενης, καταθέτοντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε στο πλαίσιο εκείνης της υπόθεσης για σκοπούς επιβολής ποινής (Τεκμήριο 18) ως επίσης και την επιστολή του τότε Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα ημερομηνίας 9/2/2015 με βάση την οποία τελικά αναστάληκε η ποινική δίωξη στην υπόθεση XXXXX/2010 λόγω αδυναμίας εντοπισμού της Κατηγορούμενης (Τεκμήριο 19). Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο XXXXX Νικολάου, με τον οποίο είχε αρκετές επικοινωνίες για την οφειλή, ήταν ο σύζυγος της Κατηγορούμενης, όμως δεν γνώριζε ποια εμπλοκή είχε στην υπόθεση. Περαιτέρω, συμφωνώντας με σχετικές υποβολές που του έγιναν, ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη του είχε αναφέρει ότι προσδοκούσε και ανέμενε από τον πατέρα της, XXXXX Φανιέρο, να την βοηθήσει οικονομικά. Η Κατηγορούμενη στην ανώμοτη της δήλωση (Έγγραφο ΣΤ) ανέφερε ότι δεν έχει ουσιαστικά καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση ούτε με την ELDETA. Ανέφερε ότι η ELDETA δημιουργήθηκε το 2007 από τον πρώην σύζυγό της, XXXXX Νικολάου, προκειμένου να διαχειρίζεται το περίπτερό του, διορίζοντας την ίδια ως διευθύντρια. Ως έμαθε εκ των υστέρων μέσω του δικηγόρου της, οι μετοχές της ELDETA εγγράφηκαν στις δύο θυγατέρες τους ηλικίας τότε 1 και 3 ετών αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε ότι ουσιαστικά όλα τα έκανε ο πρώην σύζυγός της, η ίδια δεν γνώριζε ούτε ασχολείτο με τις δουλείες του ή με το περίπτερό του, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με τα τιμολόγια (Τεκμήριο 1) και ούτε γνώριζε τι πραγματικά έκανε ο σύζυγος της με όλες αυτές τις κάρτες τηλεφώνου. Είναι φανερό κατά την ίδια ότι ο σύζυγός της έκανε κάποιο κόλπο με κάποιον από την Παραπονούμενη ώστε να μην εξοφλήσει τις τηλεκάρτες, τις οποίες πωλούσε στην μαύρη αγορά πιο φθηνά. Ανέφερε επίσης ότι τις επιταγές τις υπέγραψε όπως της είπε ο σύζυγός της, όπως έκανε πάντα, και ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που υπέγραφε ολόκληρο βιβλιάριο επιταγών εν λευκώ. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο σύζυγός της εκμεταλλεύθηκε για δικό του όφελος το ότι ήταν θυγατέρα του μακαρίτη XXXXX Φανιέρου όπως έκανε πάντα χρησιμοποιώντας το όνομα και τη φήμη του πατέρα της, παρουσιάζοντάς την ως πλούσια προκειμένου να ξεγελά τον κόσμο. Ως έχει νομολογηθεί, προτού η μαρτυρία χρησιμοποιηθεί ως υπόβαθρο διαπιστώσεων και ευρημάτων θα πρέπει να αξιολογείται από το Δικαστήριο στο σύνολό της με σκοπό να κριθεί αν είναι ή όχι αξιόπιστη (Τσεκούρα ν. Δημοκρατία

(2012)2 ΑΑΔ 563), με την αναξιόπιστη μαρτυρία να μην αποτελεί αποδεικτικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου και να μην αποδεικνύει οτιδήποτε (Αθανασίου και Άλλος ν. Κουνούνη

(1997)1 (Β) ΑΑΔ 614). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας αποτελεί κατεξοχήν έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου που βλέπει και παρακολουθεί τους μάρτυρες ενώ καταθέτουν κατά τη διάρκεια της δίκης. Όπως επίσης έχει καθοριστεί από την νομολογία, η αξιολόγηση μάρτυρα κρίνεται με βάση σχετικές παραμέτρους όπως η θετική ή αρνητική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυρας (Μαυροσούφης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A267, Πολ. Έφεση 352/08 ημ. 16/04/2014), η ουσία της εκδοχής του, η οποία θα πρέπει να αντιπαραβάλλεται με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 71), η μνήμη του μάρτυρα, οι αντιδράσεις του στο εδώλιο (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά (με αμεσότητα ή με δισταγμό) ή που αρνείται να απαντήσει, η νευρικότητα, η επιφυλακτικότητα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, η σταθερότητα στις απαντήσεις του (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ηροδότου

(2013)1 (Β) ΑΑΔ 1166 και το Νομικό Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Σάντη, 2η έκδοση σελ. 128 - 131), η πηγή των γνώσεων του, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα οποία κατέθεσε, με τις μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα να μην οδηγούν σε κατάληξη περί αναξιοπιστίας ενός μάρτυρα (Καρεκλά ν. Αστυνομία

(2013)2 ΑΑΔ 737) εφόσον μπορεί και να ενδυναμώσουν μια κατά τα άλλα πειστική μαρτυρία, γιατί ακριβώς δεικνύουν έλλειψη προσχεδιασμού ή συνεννόησης (Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας ECLI:CY:AD:2016:D212, Ποιν. Έφεση 23/2015, ημ. 21/04/2016). Επίσης, το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί εν μέρει ή στην ολότητά της τη μαρτυρία ενός μάρτυρα (Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατία

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). Με γνώμονα τις πιο πάνω παραμέτρους και αφού είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή, μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προχωρώ στη συνέχεια να αξιολογήσω την προσαχθείσα μαρτυρία, έχοντας κατά νου τα πιο πάνω παραδεκτά γεγονότα και έχοντας, επίσης, υπόψη μου ότι δεν αναμένεται από την Κατηγορούσα Αρχή να αποδεικνύει στοιχεία και γεγονότα που δεν αμφισβητούνται (Ηλία ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 454) και ότι αν ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων που αμφισβητούνται, η μαρτυρία του θεωρείται αδιαμφισβήτητη (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Αμφότεροι οι μάρτυρες της Κατηγορούσας Αρχής έκαναν πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρες της αλήθειας. Έδωσαν την εικόνα αξιόπιστων μαρτύρων οι οποίοι προσήλθαν στο Δικαστήριο με γνήσια κίνητρα προσπαθώντας έντιμα να παραθέσουν με ειλικρίνεια τα όσα γνωρίζουν αλλά και τα όσα θα μπορούσαν να γνωρίζουν ή θυμούνται για την παρούσα υπόθεση, λαμβανομένου υπόψη και του χρόνου που παρήλθε από την επέλευση των γεγονότων στα οποία αναφέρθηκαν. Η μαρτυρία τους έχει λογική συνοχή, είναι αληθοφανής και υποστηρίζεται πλήρως από τα ενώπιον του Δικαστηρίου κατατεθειμένα Τεκμήρια αλλά και από τα παραδεκτά γεγονότα που έγιναν ενώ δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε πρόθεση ή προσπάθεια από πλευράς τους για αλλοίωση γεγονότων ή υπερβολή στις θέσεις και τοποθετήσεις τους. Παρέμειναν συνεπείς και σταθεροί στις θέσεις τους καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης τους ενώ η μαρτυρία τους όχι μόνο δεν κλονίστηκε ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης αλλά αντίθετα ουδόλως αμφισβητήθηκε ή αντικρούστηκε από την πλευρά της υπεράσπισης και θα πρόσθετα δε ότι είναι στο μεγαλύτερο βαθμό παραδεκτή. Περαιτέρω, δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση στη μαρτυρία τους ούτε έχω διαπιστώσει το οτιδήποτε που θα με οδηγούσε στο συμπέρασμα να μην αποδεκτώ τη μαρτυρία τους και να μην μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Απαντούσαν χωρίς ενδοιασμούς στις ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν ενώ παράλληλα ο Μ.Κ.1 δεν δίστασε να αναφέρει κατά την αντεξέτασή του ότι κακώς έπραξε που δεν είχε σταματήσει τη συνεργασία της Παραπονούμενης με την ELDETA ενωρίτερα, μόλις διαπίστωσε το ύψος της οφειλής της. Έδωσαν μαρτυρία για θέματα τα οποία γνώριζαν ως εκ της θέσης τους στην Παραπονούμενη αλλά και της εμπλοκής που είχε ο καθένας τους σε σχέση με τις επίδικες Επιταγές και το χρέος που αυτές αφορούν, χωρίς να προσπαθήσουν να αποκρύψουν οποιοδήποτε γεγονός ή να επιβαρύνουν καθ΄ οιοδήποτε τρόπο την υπεράσπιση προς όφελος της εργοδότριας τους. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, αποδέχομαι τη μαρτυρία τους στην ολότητα της. Όσον αφορά τώρα την προσέγγιση που πρέπει να δοθεί από το Δικαστήριο στην ανώμοτη δήλωση της Κατηγορούμενης, στην οποία είχε την επιλογή αλλά και αναφαίρετο δικαίωμα να προβεί, σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Eυθυμίου ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 191/2016 ημερ. 6/11/2018, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Ως προς την αξία της ανώμοτης δήλωσης σχετική είναι η υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22, όπου στη σελ. 24 αναφέρονται τα εξής: «Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το δικαστήριο ως αξιόπιστη. (βλ μεταξύ άλλων Vrakas & Another v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, 188-191, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, σελ. 113, 215, Khadar v. Republic

(1978)2 C.L.R. 152, 245-288, Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129 και Ιωάννου κ.ά. v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με τη μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση.» Ως έχει επίσης νομολογηθεί, μια ανώμοτη δήλωση έχει πειστική παρά αποδεικτική αξία (Δρουσιώτης ν. Αστυνομίας

(2013)2 ΑΑΔ 505, Εφραιμίδου ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 134/13, ημερ. 2.5.2014). Το Δικαστήριο, εξετάζοντας την βαρύτητα που θα δώσει στην ανώμοτη δήλωση, αναπόφευκτα εξετάζει την ανώμοτη δήλωση, έχοντας υπόψη το σύνολο των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή δεν χωρούν αμφισβήτηση (Ιωάννου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195). Εξετάζοντας, λοιπόν, την ανώμοτη δήλωση της Κατηγορούμενης, υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών, το Δικαστήριο δεν μπορεί να της προσδώσει οποιαδήποτε βαρύτητα στην έκταση που συγκρούεται ή δεν συνάδει με τα παραδεκτά γεγονότα ή την αποδεκτή και αξιόπιστη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας. Ειδικότερα, το Δικαστήριο αποδέχεται τις αναφορές της Κατηγορούμενης ως προς την εταιρική δομή της ELDETA, ως προς το ότι η ίδια υπέγραψε τις επίδικες Επιταγές στην παρουσία του Μ.Κ.2 και του συζύγου της, XXXXX Νικολάου, και ως προς το ότι με το σύζυγό της απέκτησε δύο θυγατέρες κατά τις αναφερόμενες ημερομηνίες, ήταν σε διάσταση με αυτόν από τις 25/10/2012 και έλαβε διαζύγιο στις 9/3/

1. Δεν μπορεί όμως να προσδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στις υπόλοιπες θέσεις της Κατηγορούμενης που σχετίζονται με το ότι δεν έχει ουσιαστικά καμία σχέση με την παρούσα υπόθεση ή ότι αγνοούσε το αντάλλαγμα για το οποίο υπέγραψε τις επίδικες Επιταγές ή ότι δεν είχε οποιαδήποτε σχέση με την ELDETA και ούτε ασχολείτο με το περίπτερο της ή ότι δεν έχει σχέση με τα τιμολόγια που παρουσιάστηκαν (Τεκμήριο 1) εφόσον όχι μόνο δεν υπάρχει οποιαδήποτε τέτοια μαρτυρία που να υποστηρίζει τις θέσεις της αυτές (βλ. Σάββα Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη, ECLI:CY:AD:2015:B706, Ποιν.΄Εφέσεις 102/2014 και 115/2014, ημ. 23/10/2015) αλλά, μάλιστα, από την καθ' όλα αξιόπιστη (και αδιαμφισβήτητη επί αυτών των σημείων) μαρτυρία των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2, προκύπτει ακριβώς το αντίθετο. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας και αφού έχω λάβει υπόψη τα κατατεθειμένα Τεκμήρια, πρόσθετα των ευρημάτων στα οποία προέβηκα ανωτέρω, βρίσκω ότι: (α) η Κατηγορούμενη ήταν κατά τον χρόνο έκδοσης των επίδικων Επιταγών υπεύθυνη της ELDETA και του περιπτέρου της μαζί με τον πρώην σύζυγό της XXXXX Νικολάου και αμφότεροι ήταν πρόσωπα που χειρίζονταν τα θέματα της εν λόγω εταιρείας όπως παραγγελίες, πληρωμές και παραλαβές προϊόντων, (β) οι επιταγές της ELDETA εκδόθηκαν για την εξόφληση των τιμολογίων που κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 1, τα οποία καλύπτουν την χρονική περίοδο από 15/09/2008-17/10/2008 και αφορούν προπληρωμένες κάρτες κινητής τηλεφωνίας συνολικής αξίας €610.282,50, (γ) κατόπιν σχετικής εισήγησης της Κατηγορούμενης προς τον Μ.Κ.1, διενεργήθηκε συνάντηση περί τον Νοέμβριο του 2008 μεταξύ του Μ.Κ.1, της Κατηγορούμενης και του Μιχάλη Νικολάου όπου εκεί συμφωνήθηκε να τους επιστραφούν οι επιταγές της ELDETA και να του δοθούν οι επίδικες (μεταχρονολογημένες) Επιταγές της Κατηγορούμενης, με πρώτη ημερομηνία πληρωμής στις 12/12/
2. Έτσι, η Κατηγορούμενη υπέγραψε τις επίδικες Επιταγές, συμπληρώνοντας επίσης τις ημερομηνίες και τα ποσά που αναφέρονται σε αυτές, τις οποίες παρέδωσε στον Μ.Κ.1 και, ακολούθως, ο Μ.Κ.1 έδωσε στην Κατηγορούμενη τις επιταγές της ELDETA ως αντάλλαγμα για τις επίδικες Επιταγές που του δόθηκαν από την Κατηγορούμενη, (δ) η Κατηγορούμενη ουδέποτε αμφισβήτησε το αντάλλαγμα ή αρνήθηκε ή ανέφερε ότι αγνοούσε την οφειλή της προς την Παραπονούμενη και σε διάφορες επικοινωνίες που έγιναν μεταξύ των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.2 και της πλευράς της Κατηγορούμενης, η τελευταία τους διαβεβαίωνε κάθε φορά ότι το χρέος που αφορούσαν οι επίδικες Επιταγές θα διευθετείτο πολύ σύντομα, μέσω οικονομικής βοήθειας που προσδοκούσε και ανέμενε από τον πατέρα της, (ε) σε σχέση με το χρέος που αφορούν οι επίδικες Επιταγές, καταχωρήθηκε εναντίον της Κατηγορούμενης η αγωγή XXXXX/2010, στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε η Απόφαση, η οποία δεν κατέστη δυνατόν να εκτελεστεί μέχρι σήμερα. Γ. Βάρος Απόδειξης και Νομική Πτυχή Όπως σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, έτσι και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης όλων των συστατικών στοιχείων των αδικημάτων που προσάπτονται εναντίον της Κατηγορούμενης βρίσκεται επί των ώμων της Κατηγορούσας Αρχής, η οποία πρέπει να αποδείξει σωρευτικά την στοιχειοθέτησή τους με αποδεκτή μαρτυρία, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, χωρίς να επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71, Λοϊζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ.363 και Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Αστυνομία ν. Βρυώνης, Ποιν. Έφεση 97/2017, ημ. 19/7/2019). Εναπόκειται, επίσης, στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Ως προαναφέρθηκε, η Κατηγορούμενη κατηγορείται για τη διάπραξη του αδικήματος που προνοείται στο Άρθρο 305 (Α)

(1)του Κεφ. 154[1], για τη στοιχειοθέτηση του οποίου χρειάζεται να αποδειχθούν σωρευτικά τα ακόλουθα συστατικά στοιχεία, τα οποία προκύπτουν από το λεκτικό του εν λόγω άρθρου και επιβεβαιώνονται από τη σχετική νομολογία (βλ. Γεώργιος Κλεόπας και Yϊοι Ltd v Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποινική Έφεση αριθμός 90/14, ημερομηνίας 20.10.16):

1. Η έκδοση επιταγής.
2. Η παρουσίαση της επιταγής στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε.
3. Η παρουσίαση αυτή να γίνει κατά ή μετά την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα.
4. Η μη εξόφληση της επιταγής, η οποία να οφείλετο, είτε στην έλλειψη διαθεσίμων κεφαλαίων του εκδότη της, είτε στο ότι ο τραπεζικός λογαριασμός του ήταν κλειστός κατά το χρόνο παρουσίασης της επιταγής, και
5. Η μη πληρωμή της επιταγής από τον εκδότη της εντός 15 ημερών από την παρουσίασή της στην τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Αναφορικά με το 1ο συστατικό στοιχείο, αυτό δηλαδή της έκδοσης των επίδικων Επιταγών, προκύπτει από την πιο πάνω αποδεκτή μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι η Κατηγορούμενη υπέγραψε τις επίδικες Επιταγές επ' ονόματι και προς όφελος της Παραπονούμενης, συμπληρώνοντας επίσης τις ημερομηνίες και τα ποσά που αναφέρονται σε αυτές, τις οποίες παρέδωσε στον Μ.Κ.
6. Προκύπτει, περαιτέρω, ότι οι επίδικες Επιταγές κατά την παρουσίασή τους στην Τράπεζα ήταν δεόντως συμπληρωμένες και έφεραν όλα τα εξωτερικά γνωρίσματα επιταγής. Είναι επίσης αδιαμφισβήτητο ότι οι επίδικες Επιταγές αποτελούν επιταγές εν τη εννοία του Νόμου[2]. Έχοντας, συναφώς, υπόψη τον ορισμό της «έκδοσης» που καθορίζεται στο άρθρο 2 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ.262, καταλήγω ότι η Κατηγορούμενη εξέδωσε τις επίδικες Επιταγές. Αναφορικά με τα υπόλοιπα συστατικά στοιχεία και σύμφωνα με την πιο πάνω αποδεκτή μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι επίδικες Επιταγές παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκαν μετά την ημερομηνία που η κάθε μια από αυτές κατέστη πληρωτέα και ορισμένες από αυτές δεν εξοφλήθηκαν λόγω ανεπαρκών υπολοίπων της Κατηγορούμενης ενώ οι υπόλοιπες επειδή ο λογαριασμός της Κατηγορούμενης παγοποιήθηκε ΚΑΠ και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως τους. Συνεπώς, καταλήγω ότι πληρούνται όλα τα συστατικά των αδικημάτων των κατηγοριών που προσάπτονται στην Κατηγορούμενη στην παρούσα υπόθεση. Η στοιχειοθέτηση των πιο πάνω συστατικών στοιχείων δεν αμφισβητείται άλλωστε από την υπεράσπιση. Εκείνο που αμφισβητήθηκε μέσω της αγόρευσης του δικηγόρου της Κατηγορούμενης είναι η ύπαρξη νόμιμου ανταλλάγματος για την έκδοση των επίδικων Επιταγών, με την επιχειρηματολογία να περιστρέφεται γύρω από το ότι οι επίδικες Επιταγές δεν αφορούν χρέος της Κατηγορούμενης προς την Παραπονούμενη αλλά εκδόθηκαν ως εξασφάλιση και εγγύηση του χρέους τρίτου προσώπου (της ELDETA) προς την Παραπονούμενη, το οποίο εξακολουθεί να υφίσταται και το οποίο δεν επιδιώχθηκε να εισπραχθεί ή διεκδικηθεί από την ELDETA μέσω Δικαστηρίου, χωρίς από την άλλη να προκύπτει ότι έλαβε χώρα οποιαδήποτε ανάληψη του εν λόγω χρέους της ELDETA από την Κατηγορούμενη. Πέραν τούτου, αποτελεί περαιτέρω εισήγηση της υπεράσπισης ότι, υπό τις περιστάσεις, η απλή υπογραφή των επίδικων Επιταγών από την Κατηγορούμενη δεν θεμελιώνει ένοχη διάνοια της τελευταίας ώστε να καταδικαστεί στα αδικήματα που αντιμετωπίζει επειδή, κατά την υπεράσπιση, δεν προκύπτει από την μαρτυρία ότι η Κατηγορούμενη είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην ELDETA ή στην σύναψη και εκτέλεση της συμφωνίας πώλησης καρτών κινητής τηλεφωνίας μεταξύ Παραπονούμενης και ELDETA. Καθ' όσον αφορά το αντάλλαγμα για την έκδοση των επίδικων Επιταγών, προκύπτει μέσα από την αποδεκτή και αδιαμφισβήτητη μαρτυρία των μαρτύρων κατηγορίας καθώς και από τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι αυτές εκδόθηκαν από την Κατηγορούμενη προς όφελος της Παραπονούμενης σε αντικατάσταση και ως αντάλλαγμα για την επιστροφή στην Κατηγορούμενη των επιταγών της ELDETA, οι οποίες είχαν εκδοθεί για την εξόφληση τιμολογίων της Παραπονούμενης που αφορούσαν προπληρωμένες κάρτες κινητής τηλεφωνίας συνολικής αξίας €610.282,
7. Στην Παναγιώτου Μακάριος ν. Γεωργίας Φουρνίδου

(2012)2 Α.Α.Δ. 916: «Για σκοπούς ολοκλήρωσης της εικόνας που αναδύεται μέσα από τη συγκεκριμένη θέση του εφεσείοντα, κρίνουμε σκόπιμο να αναφέρουμε ότι εκεί και όπου δημιουργείται το μαχητό τεκμήριο, το βάρος απόδειξης έλλειψης αντιπαροχής βαραίνει τον εκδότη της επιταγής, στη συγκεκριμένη περίπτωση τον εφεσείοντα. Χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στις υποθέσεις Ρωμανός ν. Χρυσάνθου

(1991)1 Α.Α.Δ. 991, Vasos Charalambides Limited v. Ψαρά

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 849, Cyprio Sun Holidays Limited v. A. Papouis Hotels Limited

(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 107 και Heatron Co. Ltd. v. Σωκράτους,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1034. [....] Το τεκμήριο (presumption) δημιουργείται στην περίπτωση όπου, επειδή ένα γεγονός έχει αποδειχθεί, η ύπαρξη ενός άλλου γεγονότος μπορεί να εξαχθεί φυσιολογικά ως συμπέρασμα, χωρίς να απαιτείται η απόδειξη του, απλά και μόνο γιατί είναι πιθανό το γεγονός αυτό να έλαβε χώρα. Σε μια τέτοια περίπτωση το γεγονός που τεκμαίρεται θεωρείται δεδομένο, εκτός βέβαια αν το αντίθετο αποδειχθεί από την άλλη πλευρά. Στην περίπτωση του Άρθρου 30

(1)του Νόμου, Κεφ. 262, το μαχητό τεκμήριο της αντιπαροχής, το οποίο όντως δημιουργείται από τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου, δεν ενεργοποιείται παρά μόνο αν αποδειχθεί, εκτός βέβαια και αν αυτό δεν αμφισβητείται, ότι ο παραπονούμενος είναι κάτοχος της επιταγής εν τη εννοία του Άρθρου 2 του Νόμου, Κεφ. 262. Σύμφωνα με τις εν λόγω πρόνοιες, ««Κάτοχος» σημαίνει το δικαιούχο ή το πρόσωπο υπέρ του οποίου γίνεται η οπισθογράφηση συναλλαγματικής ή γραμματίου το οποίο έχει αυτά στην κατοχή του ή τον κομιστή αυτών». ««Κομιστής»», σύμφωνα με το ίδιο άρθρο «σημαίνει το πρόσωπο που έχει στην κατοχή του συναλλαγματική ή γραμμάτιο το οποίο είναι πληρωτέο στον κομιστή». Επίσης, στην NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΧΡΗΣΤΟΥ, Ποινική Έφεση Αρ. 18/12 ημερομηνίας 16.4.14, λέχθηκε ότι: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αντιμετώπισε την ενώπιον του υπόθεση στην ορθή της διάσταση. Θεώρησε κατ΄ αρχάς ότι οι κατηγορίες δεν στοιχειοθετήθηκαν επειδή οι εφεσείοντες απέτυχαν να αποδείξουν με αξιόπιστη μαρτυρία το νόμιμο αντάλλαγμα των επιδίκων επιταγών. Τέτοια υποχρέωση δεν είχαν βεβαίως οι εφεσείοντες και το Δικαστήριο διέπραξε λάθος αρχής. Η ίδια η έκδοση των επιταγών συνεπάγεται την ύπαρξη νομίμου ανταλλάγματος.» Ενόψει των ανωτέρω, η θέση της υπεράσπισης ως προς την ανυπαρξία νόμιμου ανταλλάγματος δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή και απορρίπτεται διότι στο βαθμό που απαιτείται, για σκοπούς εξέτασης ποινικής ευθύνης στα πλαίσια του άρθρου 305 Α

(1), έχει αποδειχθεί ότι η Παραπονούμενη κατά τον χρόνο που εκδόθηκαν και της παραδόθηκαν οι επίδικες Επιταγές ήταν κάτοχος αυτών εν τη εννοία του Κεφ. 262. Από τη στιγμή που η Παραπονούμενη ήταν κάτοχος αυτών για αξία, εφόσον, σύμφωνα με την αποδεκτή επί του προκειμένου μαρτυρία της Παραπονούμενης καθώς και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, οι εν λόγω επιταγές εκδόθηκαν σε όφελος της σε αντικατάσταση και ως αντάλλαγμα για την επιστροφή στην Κατηγορούμενη των επιταγών της ELDETA που είχαν εκδοθεί για την εξόφληση σχετικών τιμολογίων της Παραπονούμενης για την αγορά προπληρωμένων καρτών κινητής τηλεφωνίας, εναπόκειτο πλέον στην Κατηγορούμενη να αποδείξει το αντίθετο ή ότι οι επίδικες Επιταγές παράνομα ή κακώς εκδόθηκαν, όπου, ενόψει της απουσίας οποιασδήποτε σχετικής μαρτυρίας, απέτυχε να αποσείσει το βάρος αυτό (Παναγιώτου Μακάριος ν. Γεωργίας Φουρνίδου

(2012)2 Α.Α.Δ. 916, NIKIFOROS TECHNOLOGIES LTD v. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Γ. ΧΡΗΣΤΟΥ ανωτέρω). Τα όσα προβλήθηκαν επί του προκειμένου από πλευράς υπεράσπισης σε σχέση με το αντάλλαγμα ενδεχομένως να είχαν ουσία πριν την τροποποίηση του άρθρου 305 Α όταν ακόμη στο εδάφιο

(6)ρητά προέβλεπε την υπεράσπιση «Το άρθρο αυτό δεν εφαρμόζεται για οποιαδήποτε επιταγή από την οποία δεν προκύπτει αγώγιμο δικαίωμα κατά του εκδότη της» (βλ. Μαυρουδή ν. Δικηγορικής Εταιρείας Chrysses Demetriades & Co LLC, Ποιν. Έφεση 156/18 ημ. 21/2/2019). Άλλωστε, η νόμιμη κατοχή και, κατά συνέπεια, το νόμιμο αντάλλαγμα των επίδικων Επιταγών (η νομιμότητα του οποίου πλαισιώνεται από την Απόφαση) ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούμενη πριν την ημερομηνία πληρωμής τους, ούτε η Κατηγορούμενη εμπόδισε καθ' οιονδήποτε τρόπο την Παραπονούμενη να καταθέσει τις επιταγές όταν αυτές κατέστησαν πληρωτέες και όχι μόνο δεν παρατηρήθηκε οποιαδήποτε αντίδραση από την Κατηγορούμενη μετά την κατάθεση των εν λόγω επιταγών αλλά αντίθετα η τελευταία διαβεβαίωνε σε διάφορες επικοινωνίες που είχε με την πλευρά της Παραπονούμενης ότι η οφειλή των επίδικων Επιταγών θα εξοφλείτο πολύ σύντομα, μέσω οικονομικής βοήθειας που προσδοκούσε και ανέμενε από τον πατέρα της. Ούτε η περαιτέρω εισήγηση της υπεράσπισης περί ανυπαρξίας ένοχης διάνοιας της Κατηγορούμενης βρίσκει οποιοδήποτε έρεισμα στα δεδομένα της υπό κρίση περίπτωσης. Η εν λόγω εισήγηση στηρίζεται στην εμπλοκή που, κατά την υπεράσπιση, δεν αποδείχθηκε ότι είχε η Κατηγορούμενη στην ELDETA ή στη λειτουργία του περιπτέρου της ή στην σύναψη και εκτέλεση της συμφωνίας πώλησης προπληρωμένων καρτών κινητής τηλεφωνίας μεταξύ της Παραπονούμενης και της ELDETA, στο πλαίσιο της οποίας δημιουργήθηκε η οφειλή για την οποία είχαν εκδοθεί οι επιταγές της ELDETA. Παρά το ότι οι επίδικες Επιταγές εκδόθηκαν σε αντικατάσταση των επιταγών της ELDETA, ο βαθμός εμπλοκής της Κατηγορούμενης στα προαναφερόμενα ζητήματα παραμένει αδιάφορος σε ότι αφορά τη διάγνωση της ποινικής της ευθύνης στην παρούσα υπόθεση εφόσον η Κατηγορούμενη δεν αντιμετωπίζει τις υπό κρίση κατηγορίες σε σχέση με τη διάπραξη του αδικήματος της συνέργειας στο αδίκημα του άρθρου 305 Α

(1)αλλά τις αντιμετωπίζει ως ο εκδότης των επίδικων Επιταγών που συνιστούν τη διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 305 Α

(1), το οποίο είναι αυστηρής ευθύνης εφόσον διαπράττεται με την στοιχειοθέτηση των πιο πάνω συστατικών στοιχείων, χωρίς δηλαδή να απαιτείται η απόδειξη οποιασδήποτε πρόθεσης ή αδιαφορίας από μέρους της (ως εκδότης) για την μη πληρωμή των επίδικων Επιταγών. Εν πάση περιπτώσει, η σχετική εισήγηση της υπεράσπισης δεν βρίσκει οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο εφόσον, από την μαρτυρία που παρουσιάστηκε και έγινε αποδεκτή ως αξιόπιστη από το Δικαστήριο[3], αναμφίβολα προκύπτει η εμπλοκή της Κατηγορούμενης στην ELDETA, στη λειτουργία του περιπτέρου της και στην ύπαρξη του χρέους που δημιουργήθηκε στο πλαίσιο της συμφωνίας πώλησης προπληρωμένων καρτών κινητής τηλεφωνίας, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση των μαρτύρων κατηγορίας. Ως εκ των ανωτέρω, η επί του προκειμένου εισήγηση της υπεράσπισης απορρίπτεται. Δ. Κατάληξη Ενόψει των ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά των αδικημάτων της 1ης μέχρι και της 13ης κατηγορίας που η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει και, συνακόλουθα, αυτή κρίνεται ένοχη στις εν λόγω κατηγορίες. (Υπ).......... Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Το άρθρο 305 (Α)

(1)του Κεφ. 154 προνοεί ότι: «Πρόσωπο που εκδίδει επιταγή η οποία, κατά ή μετά την ημερομηνία, κατά την οποία αυτή έχει καταστεί πληρωτέα, παρουσιάζεται στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε, δεν εξοφλείται, λόγω έλλειψης διαθέσιμων κεφαλαίων του εκδότη της ή λόγω του ότι ο λογαριασμός του εκδότη ήταν κλειστός κατά το χρόνο της παρουσίασης της επιταγής, και παραμένει απλήρωτη για περίοδο δεκαπέντε

(15)ημερών από την παρουσίασή της, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές.» [2] Ο ορισμός πλέον της επιταγής, ο οποίος εισήχθη στον Ποινικό Κώδικα με το Ν.164(Ι)/2003, καλύπτει σε όλες τώρα τις περιπτώσεις και τις μεταχρονολογημένες επιταγές. Η θέση αυτή, επίσης, υποστηρίζεται από τον ορισμό της «επιταγής» που προβλέπεται το άρθρο 4 του Κεφ.154 αλλά και από νομολογία που ξεκαθάρισε το θέμα αυτό (Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Α.Δ. 29). [3] Ενδεικτικά, είναι τα ακόλουθα παραδείγματα μέσα από την προσαχθείσα μαρτυρία: (α) η Κατηγορούμενη ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η μοναδική διευθύντρια της ELDETA, (β) κατά τον επίδικο χρόνο η Κατηγορούμενη ήταν, μαζί με τον πρώην σύζυγό της, υπεύθυνη της ELDETA καθώς και του περιπτέρου της και χειρίζονταν τα θέματα της εν λόγω εταιρείας όπως παραγγελίες, πληρωμές και παραλαβές προϊόντων, (γ) μετά την επιστροφή των επιταγών της ELDETA και πριν την έκδοση των επίδικων Επιταγών η Κατηγορούμενη είχε συνεχή επικοινωνία με την πλευρά της Παραπονούμενης στο πλαίσιο της οποίας εισηγήθηκε τη διενέργεια συνάντησης για την έκδοση των επίδικων Επιταγών σε αντικατάσταση των επιταγών της ELDETA, όπως και έγινε και (ε) όταν άρχισαν να επιστρέφονται απλήρωτες οι επίδικες Επιταγές διαβεβαίωνε την πλευρά της Παραπονούμενης ότι θα προχωρούσε σύντομα σε εξόφλησή τους. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο