Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. Memic κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 17785/20, 25/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2021:3 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 17785/20 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.
- XXXXX Memic
- XXXXX Παμπόρης
- XXXXX Κουτρούλλης
- XXXXX Παύλου
- XXXXX Κυριάκου Κατηγορουμένων ------------------------- Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Καραολίδου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Σωτηρίου Για τον Κατηγορούμενο 2 : κ. Τσαρδελλής Για τον Κατηγορούμενο 3: κ. Κληρίδης Για τον Κατηγορούμενο 4: κ. Καούλας Για τον Κατηγορούμενο 5: κ. Γεωργίου Κατηγορούμενοι 1, 2, 3, 4, 5 παρόντες ------------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι κατηγορούμενοι 1-5 αντιμετωπίζουν διάφορες κατηγορίες που αφορούν μεταξύ άλλων στην παράνομη εισαγωγή, κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών ουσιών Τάξεως Β, ήτοι κάνναβης βάρους 83 κιλών και 627 γραμμαρίων. Ο κατηγορούμενος 1 έχει παραδεχθεί τις κατηγορίες που τον αφορούν ενώ οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι αρνήθηκαν τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν (σημ: ο κατηγορούμενος 3 έχει παραδεχθεί μόνο την 7η κατηγορία που αφορά στην παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β ήτοι 2,2 γρ. κάνναβης και αρνήθηκε τις υπόλοιπες κατηγορίες). Η ακροαματική διαδικασία άρχισε στις 10.2.2021 και ως πρώτος μάρτυρας εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής κλήθηκε ο Αστ. XXXXX XXXXX Παναγίδης ο οποίος, ως ανέφερε στο Δικαστήριο, ήταν, μεταξύ άλλων, ο χειριστής όλων των τεκμηρίων της υπόθεσης τα οποία καταγράφονται στον κατάλογο τεκμηρίων που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Ερωτηθείς από την συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής αναφορικά με το αντικείμενο υπ' αρ. 1 στον κατάλογο τεκμηρίων, το οποίο, ως περιγράφεται, αφορά ποσότητα από ξηρή φυτική ύλη μέσα σε δύο νάιλον συσκευασίες με την περιγραφή «Quantity of Dry Herbal Substance Within Two Nylon Packagings», ο μάρτυρας ανέφερε πως τούτο είχε ανευρεθεί εντός εμπορευματοκιβωτίου το οποίο είχε μεταφερθεί με καρότσα μεταφοράς στην οδό Αγίου Νικολάου στον Ύψωνα όπου και εντοπίστηκε. Σύμφωνα με τον Μ.Κ. 1, σε σχέση με το συγκεκριμένο εμπορευματοκιβώτιο όπου, σύμφωνα με τη θέση της Κατηγορούσας Αρχής, εντοπίστηκαν τα ναρκωτικά, εξασφαλίστηκε ένταλμα έρευνας ημερομηνίας 18.3.
- Όπως επίσης εξήγησε ο μάρτυρας, τα ναρκωτικά βρέθηκαν μέσα σε πάνελ ψευδοτάβανου διαστάσεων 40εκ x 40εκ περίπου και ύψους γύρω στα 20εκ, τα οποία ήταν άδεια στο εσωτερικό τους, έκλειναν από πάνω με ένα άλλο κομμάτι πάνελ και εντός αυτού βρίσκονταν τα ναρκωτικά. Σε κάθε πάνελ υπήρχαν 6 έως 10 τέτοιες συσκευασίες. Κατά τη διάρκεια της κυρίως εξέτασης του μάρτυρα, ζητήθηκε από αυτόν να παρουσιάσει στο Δικαστήριο το προαναφερόμενο αντικείμενο ώστε αυτό να κατατεθεί ως τεκμήριο, αίτημα το οποίο προσέκρουσε στην ένσταση των συνηγόρων των κατηγορουμένων 2-
- Η θέση της Υπεράσπισης αναπτύχθηκε από τον κ. Καούλα, την αγόρευση του οποίου υιοθέτησαν οι συνήγοροι των κατηγορουμένων 2, 3 και
- Συνοψίζοντας, σημειώνεται πως σύμφωνα με την Υπεράσπιση δεν θα πρέπει να επιτραπεί η κατάθεση των αντικειμένων που ανευρέθηκαν και παραλήφθηκαν στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας ημερομηνίας 18.3.2019 και τούτο γιατί αυτά αποτελούν παρανόμως ληφθείσα μαρτυρία. Υποστηρίζει, η Υπεράσπιση, ότι η μαρτυρία που λήφθηκε στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας μολύνεται από παρανομία ενόψει του ότι το ένταλμα έρευνας εκδόθηκε αναφορικά με το εμπορευματοκιβώτιο, ενώ δεν είχε εκδοθεί ένταλμα έρευνας για την καρότσα στην οποία ήταν τοποθετημένο το εμπορευματοκιβώτιο, ώστε να επιτρέπεται στην Αστυνομία να ερευνήσει οτιδήποτε ήταν φορτωμένο σε αυτήν. Εν ολίγοις, προβάλλεται ότι η Αστυνομία ερεύνησε το εμπορευματοκιβώτιο που βρισκόταν πάνω στην καρότσα χωρίς να έχει ένταλμα που να της επιτρέπει να ερευνήσει την ίδια την καρότσα, με τρόπο ώστε να παραβιάζονται συνταγματικά δικαιώματα τρίτων προσώπων και η μαρτυρία που εξασφαλίστηκε να έχει ληφθεί παράνομα και δη παραβιάζοντας τα συνταγματικά δικαιώματα του προσώπου στο οποίο ανήκει η καρότσα, ως τούτα προστατεύονται δυνάμει των άρθρων 15, 16 και 23 του Συντάγματος. Ήταν δε η εισήγηση των συνηγόρων Υπεράσπισης ότι υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να διατάξει τη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης ώστε να διαπιστωθούν οι συνθήκες ανεύρεσης των εν λόγω αντικειμένων και να διαφανεί η παρανομία. Λεπτομερής ανάλυση της ένστασης της Υπεράσπισης και του αιτήματος για διεξαγωγή δίκης εντός δίκης γίνεται στη γραπτή αγόρευση που παρέδωσε στο Δικαστήριο ο κ. Καούλας την οποία και έχουμε μελετήσει με κάθε προσοχή, όπως και κάθε άλλο στοιχείο προωθήθηκε προφορικά. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η θέση της κας Καραολίδου η οποία εισηγήθηκε πως το αίτημα της Υπεράσπισης τίθεται με γενικό και αόριστο τρόπο και σε αυτή τη βάση δεν μπορεί να εξεταστεί αλλά ούτε και να καθοριστεί το πλαίσιο της δίκης εντός δίκης σε περίπτωση που αυτή διαταχθεί από το Δικαστήριο. Πρόσθεσε, πως η όλη επιχειρηματολογία της Υπεράσπισης αφορά την κατ' ισχυρισμόν παραβίαση συνταγματικών δικαιωμάτων τρίτων προσώπων (ήτοι των ιδιοκτητών της καρότσας) και όχι των κατηγορουμένων και σε αυτή τη βάση το εγειρόμενο ζήτημα δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Η κα Καραολίδου τόνισε, τέλος, πως όλα τα αντικείμενα εντοπίστηκαν εντός του εμπορευματοκιβωτίου, για την έρευνα του οποίου εκδόθηκε σχετικό ένταλμα, ενώ ουδεμία επέμβαση ήταν αναγκαία, ούτε και έγινε, στην καρότσα στην οποία ήταν τοποθετημένο το εμπορευματοκιβώτιο, με τρόπο ώστε να είναι επιτρεπτή η κατάθεση του επίδικου αντικειμένου ως τεκμήριο και να μην δικαιολογείται η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης. Έχοντας μελετήσει προσεκτικά τις θέσεις που προώθησαν οι δύο πλευρές σημειώνουμε τα ακόλουθα: Είναι καλά γνωστό ότι δίκη εντός δίκης μπορεί να λάβει χώρα για διάφορα θέματα μεταξύ των οποίων και για λόγους που αφορούν στη νομιμότητα κατάσχεσης τεκμηρίων κατά την εκτέλεση εντάλματος έρευνας (βλέπε Κάππελος ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 241 και σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές (Β' έκδοση) των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη στη σελ. 900). Όπως επίσης προκύπτει από τη νομολογία, το Δικαστήριο καταφεύγει σε μια τέτοια διαδικασία όταν αυτή κρίνεται ως απολύτως απαραίτητη, ενώ διατηρεί διακριτική ευχέρεια να μην προχωρήσει σε δίκη εντός δίκης και να απορρίψει σχετικό αίτημα αν θεωρήσει ότι κάτι τέτοιο εξυπηρετεί καλύτερα το συμφέρον της δικαιοσύνης και αποτρέπει τον κατατεμαχισμό της δίκης (βλέπε R v. Flemming
(1987)86 Cr. App. R. 32, Kolev v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 197 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας (αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 571). Στη βάση των όσων έχουν λεχθεί από αμφότερες πλευρές προκύπτει ως κοινό έδαφος ότι:
(1)Στις 18.3.2019 εκδόθηκε ένταλμα έρευνας του εμπορευματοκιβωτίου με αριθμό αναφοράς TCKU1084579 το οποίο ήταν σταθμευμένο στην οδό Αγίου Νικολάου στον Ύψωνα,
(2)Το εμπορευματοκιβώτιο είχε μεταφερθεί στο συγκεκριμένο χώρο με καρότσα και κατά τον χρόνο εκτέλεσης του εντάλματος ήταν τοποθετημένο πάνω σε αυτήν,
(3)Το εκδοθέν ένταλμα έρευνας δεν αφορούσε την καρότσα,
(4)Η καρότσα ανήκει σε τρίτο πρόσωπο,
(5)Στα πλαίσια εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας κατασχέθηκαν διάφορα αντικείμενα/τεκμήρια από την Αστυνομία, τα οποία εντοπίστηκαν εντός του εμπορευματοκιβωτίου,
(6)Η Αστυνομία δεν προέβηκε σε κατάσχεση οποιουδήποτε αντικειμένου από την καρότσα. Από τα γεγονότα τα οποία συνοψίζονται πιο πάνω προκύπτει ότι τα αντικείμενα τα οποία επιχειρεί η Κατηγορούσα Αρχή να καταθέσει ως τεκμήρια εντοπίστηκαν εντός του εμπορευματοκιβωτίου (βλέπε σελίδα 7 της γραπτής αγόρευσης του κ Καούλα) για την έρευνα του οποίου είχε εκδοθεί ένταλμα έρευνας. Η καρότσα ουδέποτε ερευνήθηκε, ούτε κατασχέθηκαν από αυτήν οποιαδήποτε τεκμήρια. Επομένως, δεν προκύπτει ζήτημα λήψης μαρτυρίας με οποιοδήποτε τρόπο που να εκφεύγει της εξουσιοδότησης που δόθηκε με το ένταλμα έρευνας. Τυχόν παράπονο οποιουδήποτε τρίτου προσώπου για ενδεχόμενη επέμβαση επί της περιουσίας του (ήτοι της καρότσας) κατά τη διαδικασία εκτέλεσης του εντάλματος έρευνας δεν μπορεί, κατά την κρίση μας, να αποτελέσει αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Παρομοίως, είναι φανερό ότι η όλη συλλογιστική επί της οποίας στηρίχθηκε το επιχείρημα της Υπεράσπισης επικεντρώνεται και αφορά σε παραβίαση των δικαιωμάτων τρίτων προσώπων (που δεν έχουν καν προσδιοριστεί) και όχι των κατηγορουμένων (βλέπε σελίδα 3 της γραπτής αγόρευσης του κ. Καούλα). Σε σχέση με το θέμα αυτό παρατηρούμε πως ζητήματα που αφορούν σε παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων πρέπει να εγείρονται από το ίδιο το επηρεαζόμενο πρόσωπο το οποίο και οφείλει να προβάλει συγκεκριμένες θέσεις ως προς τούτο, και δεν δύνανται να εγερθούν από τους συνηγόρους υπεράσπισης των κατηγορουμένων 2-5 και δη με ένα τέτοιο γενικό και αόριστο τρόπο (σχετική επί τούτου είναι η υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Αλέξανδρου Βαφεάδη, Πολιτική ECLI:CY:AD:2018:D69, Αίτηση αρ. 4/18, απόφαση ημερ. 8.2.2018). Επομένως, υπό αυτά τα δεδομένα δεν κρίνεται αναγκαία η διεξαγωγή δίκης εντός δίκης, ούτε διαπιστώνεται οτιδήποτε που να καθιστά την κατάθεση του υπό κρίση αντικειμένου ως τεκμήριο μη επιτρεπτή. Σημειώνουμε ότι οι αποφάσεις στις οποίες παρέπεμψε το Δικαστήριο η Υπεράσπιση δεν κρίνονται βοηθητικές για αυτήν. Και τούτο γιατί στην αναφερθείσα νομολογία και δη στην υπόθεση Noster Gareth και άλλοι ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 797 εξετάστηκαν ζητήματα που αφορούσαν τη σαφήνεια του λεκτικού ενός εντάλματος έρευνας και κατά πόσον η μαρτυρία που προήλθε από εκτέλεση εντάλματος έρευνας κατέστη παρανόμως ληφθείσα εφόσον ο χώρος στον οποίο έγινε η έρευνα δεν καλυπτόταν από την εξουσιοδότηση η οποία παρεχόταν από το ένταλμα. Η προκειμένη περίπτωση διαφοροποιείται αφού σύμφωνα με τις θέσεις των δυο πλευρών, η έρευνα της αστυνομίας διενεργήθηκε στο εμπορευματοκιβώτιο, ήτοι στο χώρο που προσδιοριζόταν στο εκδοθέν ένταλμα έρευνας. Τέλος, σε σχέση με τα όσα αναφέρονται στις σελίδες 11-13 της αγόρευσης του κ Καούλα και αφορούν στα στοιχεία που θα έπρεπε να περιέχει το εκδοθέν ένταλμα έρευνας περιοριζόμαστε να σημειώσουμε ότι ζητήματα που αφορούν τη νομιμότητα έκδοσης του εντάλματος έρευνας δεν μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο εξέτασης από Δικαστήριο άλλο πλην του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια διαδικασίας προνομιακού εντάλματος (βλέπε Al-Hamad ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 117, In Re Πολυκάρπου
(1991)1 Α.Α.Δ. 282 και Σιακαλλής (αρ. 1)
(2001)1 Α.Α.Δ. 282). Συνακόλουθα η ένσταση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Για τους λόγους που επεξηγούνται πιο πάνω επιτρέπεται η κατάθεση του αντικειμένου υπ' αριθμό 1 στον κατάλογο τεκμηρίων (Τεκμήριο 1) ως Τεκμήριο 49. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση‑Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο