ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΛΛΕΡ, Αρ. υπόθεσης: 8548/2017, 12/2/2021

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΜΙΛΛΕΡ, Αρ. υπόθεσης: 8548/2017, 12/2/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 8548/2017 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΧΧΧΧΧ ΜΙΛΛΕΡ Κατηγορούμενος 12 Φεβρουαρίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Χατζηκωνσταντή Για κατηγορούμενο: κ. Μπίσσας Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία που αφορά το αδίκημα της κλοπής υπό υπαλλήλου (άρθρο 268, Κεφ. 154). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, κατηγορείται ότι «κατά ή περί το έτος 2013 στη Λ/σια της επαρχίας Λευκωσίας, ενώ ήταν υπάλληλος της εταιρείας με την ονομασία «ΑΙΜΙΛΙΟΣ Ν. ΚΑΜΕΝΟΣ ΛΤΔ», έκλεψε το χρηματικό ποσό συνολικής αξίας €3.489, περιουσία της εργοδότριας του δηλαδή της προαναφερθείσας εταιρείας «ΑΙΜΙΛΙΟΣ Ν. ΚΑΜΕΝΟΣ ΛΤΔ»». Μετά το πέρας της παρουσίασης της υπόθεσης για την κατηγορούσα αρχή, ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και ότι, συνεπώς, αυτός πρέπει να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο χωρίς να κληθεί να προβάλλει την υπεράσπιση του[1]. Οι αρχές που διέπουν αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας είναι καλά γνωστές και έχουν αναλυθεί και επεξηγηθεί επανειλημμένα στη νομολογία[2]. Σύμφωνα με τη νομολογία, όταν το Δικαστήριο αποφασίζει κατά πόσο έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον κατηγορούμενου πρέπει να καθοδηγείται από τους ακόλουθους παράγοντες: (α) κατά πόσο ελλείπει μαρτυρία αναφορικά με ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που αποδίδονται στον κατηγορούμενο, (β) κατά πόσο η μαρτυρία κατηγορίας είναι, αντικειμενικά κρινόμενη, τόσο αντινομική ή αναξιόπιστη ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Ένας κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται σε απολογία και να συνεχίζει να εκτίθεται στον κίνδυνο καταδίκης εκτός εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι τέτοια που να στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως ενοχή. Παράλληλα, το Δικαστήριο πρέπει να αποτρέπει την κατάσταση στην οποία ένας κατηγορούμενος να καλείται με την υπεράσπιση του, ενδεχομένως, να καλύψει κενά στη μαρτυρία κατηγορίας. Σε αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας αφού αυτό είναι κάτι που επιτελείται μόνο στο τέλος μιας δίκης. Το βάρος απόδειξης που πρέπει να αποσείσει η κατηγορούσα αρχή δεν είναι το ίδιο όπως στο τέλος της δίκης αλλά η μαρτυρία πρέπει να είναι τέτοια ώστε, από μια προκαταρτική εκτίμηση, να μπορεί να στηρίξει καταδίκη[3]. Πριν προχωρήσω στην εξέταση της εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης, θα παραθέσω σε συντομία τη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά της κατηγορούσας αρχής προς απόδειξη της κατηγορίας. Πρώτη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η Αστ. XXXXX Έ. Κρητιώτου (ΜΚ1). Στα πλαίσια της μαρτυρίας της, ανέφερε ότι στις 8.4.2014 κατέγραψε το παράπονο της κας ΧΧΧΧΧ Καμένου, εκ των διευθυντών της εταιρείας ΑΙΜΙΛΙΟΣ Ν. ΚΑΜΕΝΟΣ ΛΤΔ ότι ο κατηγορούμενος που ήταν υπάλληλος της εταιρείας οικειοποιήθηκε το ποσό των €2.291 και έκλεψε δέκα ρολόγια αξίας €1.198 Στις 14.5.2014 η ΜΚ1 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο. Πολύ επιγραμματικά, στην κατάθεση του, Τεκμήριο 2, ο κατηγορούμενος αναφέρει μεταξύ άλλων ότι από το Μάρτη 2003 μέχρι τις 24.2.2014 εργαζόταν ως πωλητής στην εταιρεία ΑΙΜΙΛΙΟΣ Ν. ΚΑΜΕΝΟΣ ΛΤΔ. Τα καθήκοντα του περιελάμβαναν την πώληση ρολογιών της εταιρίας σε διάφορα καταστήματα και χρυσοχοεία Παγκύπρια, εισέπραττε χρήματα και εξέδιδε αποδείξεις. Τα ρολόγια του παραδίδονταν από την εταιρεία και του τα «χρέωναν στο computer τους» και τα χρήματα που εισέπραττε τα παρέδιδε στην εταιρεία. Σε σχέση με τα δέκα ρολόγια στα οποία αναφέρθηκε κατά την υποβολή του παραπόνου της η κα ΧΧΧΧΧ Καμένου, ο κατηγορούμενος αναφέρει στην κατάθεση του ότι δεν τα έχει στην κατοχή του αλλά τα παρέδωσε στην εταιρεία. Εξαίρεση αποτελούν τρία εξ αυτών τα οποία πώλησε σε φιλικά του πρόσωπα, χωρίς όμως εκέινοι να τα πληρώσουν και πρόσθεσε ότι αυτό ήταν εις γνώση της κας ΧΧΧΧΧ Καμένου ενώ ο ίδιος της υποσχέθηκε ότι τα αναλάμβανε την εξόφληση τους «όταν μου έδινε τα λεφτά για τον 13ο μισθό που μου χρωστούσαν». Προσθέτει στην κατάθεση του ότι η εταιρεία του οφείλει τον 13ο μισθό του για το 2013 και τους μισθούς Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου

1. Για το λόγο αυτό, ο ίδιος κατήγγειλε την εταιρεία στο Τμήμα Εργασιακών Διαφορών του Υπουργείου Εργασίας στις 10.2.
2. Όταν πληροφορήθηκαν στην εταιρεία για την καταγγελία που είχε κάνει, του παρέδωσαν επιστολή απόλυσης στις 24.2.2014 ενώ εναντίον της εταιρείας εκκρεμεί η καταγγελία του στο Τμήμα Εργασιακών Σχέσεων καθώς και αγωγή που ο ίδιος καταχώρησε μέσω δικηγόρου. Αυτό είναι συνοπτικά το περιεχόμενο της κατάθεσης του κατηγορούμενου. Η ΜΚ1 ανέφερε επίσης στα πλαίσια της μαρτυρία της ότι την 1.6.2014 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 3) και αυτός απάτησε «Δεν παραδέχομαι για τα πιο πάνω. Το μόνο που ισχύει είναι ότι τα τρία ρολόγια που πουλήθηκαν σε φιλικά μου πρόσωπα ανάλαβα να τα πληρώσω εγώ, χωρίς όμως να έχω εισπράξει από αυτούς χρήματα.» Η ΜΚ1 παρουσίασε επίσης δέσμη με 6 Διατακτικά Αποθήκης/way bills (Τεκμήριο 4) τα οποία παρέλαβε από την κα ΧΧΧΧΧ Καμένου και τα οποία φαίνεται να καταγράφουν ρολόγια που παραδόθηκαν στον κατηγορούμενο για να τα παραδώσει στον XXXXX Τερζιάν, πελάτη της εταιρείας. Τέλος, η ΜΚ1 παρουσίασε δύο καταθέσεις που έδωσε η κα ΧΧΧΧΧ Καμένου στην αστυνομία στις 8.4.2014 και 28.5.2014 (Τεκμήριο 5 και 6) καθώς και κατάθεση που έλαβε από την ΧΧΧΧΧ Σιέκκερη, επιθεωρήτριας στο Υπουργείο Εργασίας (Τεκμήριο 7). Στην κατάθεση Τεκμήριο 7, η οποία έγινε αποδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της, η ΧΧΧΧΧ Σιέκκερη αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι ο κατηγορούμενος προσήλθε στο Επαρχιακό Γραφείο Εργασιακών Σχέσεων Λευκωσίας στις 11.2.2014 και υπέβαλε παράπονο εναντίον της εταιρείας που τον εργοδοτούσε. Η ίδια επικοινώνησε με την κα ΧΧΧΧΧ Καμένου στις 18.2.2014 και της ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος κατήγγειλε ότι η εταιρεία του οφείλει δεδουλευμένα και τον 13ο μισθό για το
3. Σε αλληλογραφία που ακολούθησε, η εταιρεία προέβαλε τη θέση ότι δεν προέβη σε πληρωμή γιατί ο κατηγορούμενος είχε οφειλές προς την εταιρεία. Στις 21.3.2014, επειδή δεν είχε διευθετηθεί η μεταξύ τους διαφορά, η κα ΧΧΧΧΧ Σιέκκερη έδωσε οδηγίες για ποινική δίωξη της εταιρείας και της κας ΧΧΧΧΧ Καμένου, ως διευθύντριας. Δεύτερη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η κα Μαρία Καμένου (ΜΚ2), διευθύντρια της εταιρείας ΑΙΜΙΛΙΟΣ Ν. ΚΑΜΕΝΟΣ ΛΤΔ. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της υιοθέτησε το περιεχόμενο δύο καταθέσεων που είχε δώσει στην αστυνομία, Τεκμήρια 5 και
4. Στην πρώτη της κατάθεση Τεκμήριο 5 αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι είναι εκ των διευθυντών της εταιρείας και ο κατηγορούμενος ήταν πωλητής της εταιρείας. Ως πωλητής είχε την ευθύνη να χρεώνεται κάποια ρολόγια και να μεταβαίνει σε πελάτες για να πάρει παραγγελίες, να πωλεί από τα ρολόγια της συλλογής του, να εισπράττει χρήματα από πελάτες και να εκδίδει αποδείξεις από βιβλιάριο αποδείξεων της εταιρείας. Σε σχέση με τον πελάτη της εταιρείας ΧΧΧΧΧ Τερζιάν, αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είχε παραδεχτεί ότι εισέπραξε από αυτόν ποσό €1400 για ρολόγια που είχε αγοράσει όμως οικειοποιήθηκε το ποσό αντί να το επιστρέψει στην εταιρεία. Αναφέρει ότι συμφωνήθηκε με τον κατηγορούμενο όπως το ποσό αυτό παρακρατηθεί από τον 13ο μισθό του 2013 και μισθό Ιανουαρίου
5. Προσθέτει στην κατάθεση της ότι ο κατηγορούμενος απολύθηκε από την εταιρεία στις 17.2.2014 λόγω της συμπεριφοράς του. Περί τις αρχές Φεβρουαρίου 2014 λήφθηκε επιστολή από το Υπουργείο Εργασίας σχετικά με καταγγελία του κατηγορούμενου ότι δεν είχε λάβει το μισθό του για τον Ιανουάριο
6. Περαιτέρω αναφέρει ότι στις 4.2.2014 διενήργησε απογραφή και διαπίστωσε ότι έλειπαν 13 ρολόγια που ήταν χρεωμένα στον κατηγορούμενο. Για τρία από αυτά ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι τα πώλησε σε φίλους και συγγενείς για το ποσό των €891.
7. Για τα υπόλοιπα, που έχουν αξία €1.198 αδυνατούσε να δώσει εξηγήσεις. Η ΜΚ2 ετοίμασε κατάλογο σε σχέση με τα ρολόγια αυτά τον οποίο παρέδωσε στην αστυνομικό που της έλαβε κατάθεση και αποτελεί μέρος του Τεκμηρίου
8. Αναφέρει επίσης ότι το συνολικό ποσό που οφείλει ο κατηγορούμενος στην εταιρεία ανέρχεται σε €3.
9. Σε συμπληρωματική κατάθεση της, Τεκμήριο 6, η ΜΚ2 αναφέρει ότι εντόπισε δελτία αποστολής εμπορευμάτων για τα ρολόγια που είχαν πωληθεί στον πελάτη της εταιρείας ΧΧΧΧΧ Τερζιάν, συνολικής αξίας €1.419,
10. Προσθέτει επίσης ότι τα ρολόγια που χρεώνονταν στον κατηγορούμενο του δίνονταν χωρίς την υπογραφή του ούτε και υπάρχει αρχείο ότι ήταν μέρος του δειγματολογίου του. Για τα τρία ρολόγια που ο κατηγορούμενος είχε αναφέρει ότι πώλησε σε φίλους και συγγενείς, η εταιρεία δεν έχει ακόμα λάβει οποιοδήποτε ποσό από τον κατηγορούμενος παρά το ότι εκείνος είχε υποσχεθεί ότι θα τα εξοφλούσε. Όμως, η ΜΚ2 προσθέτει ότι δεν κατάφερε να εντοπίσει τους αγοραστές, να τους μιλήσει και να μάθει εάν τα έχουν πληρώσει ή όχι. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης της, η ΜΚ2 ανέφερε επίσης σε σχέση με τον ΧΧΧΧΧ Τερζιάν ότι του είχαν πωληθεί ρολόγια περί τον Μάρτιο 2013 και του είχε δοθεί πίστωση 3 μηνών. Λόγω της οικονομικής κρίσης που ακολούθησε, είχε ζητήσει παράταση της πίστωσης μέχρι τα τέλη του έτους και η εταιρεία συμφώνησε. Περί τα τέλη Νοεμβρίου 2013 επικοινώνησε η ίδια τηλεφωνικώς με τον ΧΧΧΧΧ Τερζιάν σε σχέση με την οφειλή του προς την εταιρεία και εκείνος της ανέφερε ότι είχε εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό σε μετρητά στον κατηγορούμενο. Περαιτέρω, στην κυρίως εξέταση της, η ΜΚ2 εξήγησε ότι ο κατηγορούμενος εργοδοτείτο για χρόνια στην εταιρεία και είχαν αναπτύξει φιλικές σχέσεις. Στην πορεία, λόγω διαφωνιών που προέκυψαν σε σχέση με ποσά που ο κατηγορούμενος δανειζόταν από την εταιρεία, οι σχέσεις τους διασαλεύτηκαν. Ανέφερε ότι διαχρονικά ο κατηγορούμενος δανειζόταν χρήματα που του έδιναν οι πελάτες της εταιρείας και αντί να τα επιστρέφει αμέσως στην εταιρεία τα κατακρατούσε και τα αποπλήρωνε με δόσεις στην εταιρεία από αποκοπές που γίνονταν στον μηνιαίο του μισθό. Το ποσό όμως συνεχώς αυξανόταν και ένεκα της οικονομικής κρίσης του 2013 η εταιρεία ήθελε την εξόφληση της οφειλής όμως ο κατηγορούμενος δεν συνεργαζόταν. Η ΜΚ2 διαφώνησε ότι η καταγγελία στην αστυνομία έγινε εκδικητικά από μέρους της εταιρείας ένεκα του παραπόνου που ο κατηγορούμενος είχε υποβάλει στο Υπουργείο Εργασίας. Κατά τη διάρκεια της αντεξέτασης της, η ΜΚ2 ανέφερε ότι η εμπλοκή της στη διοίκηση της εταιρείας ξεκίνησε το
11. Από προηγουμένως, υπήρχε μια πρακτική ο κατηγορούμενος να διατηρεί ένα χρέος με την εταιρεία προς αποπληρωμή του οποίου γίνονταν αποκοπές από τον μηνιαίο μισθό του. Η πρακτική αυτή συνεχίστηκε και όταν ανέλαβε η ίδια τη διαχείριση της εταιρείας. Ανέφερε ότι το πρόβλημα διαιωνιζόταν και δεν οδηγούσε σε μείωση του δανεισμού και η ίδια θεώρησε την πρακτική αυτή λανθασμένη και προσπάθησε να την ελέγξει. Για το σκοπό αυτό το 2012 είχε αλλάξει ο τρόπος μισθοδοσίας του κατηγορούμενου. Συνέχισε λέγοντας ότι παρά την αλλαγή στον τρόπο καταβολής της μισθοδοσίας το χρέος του κατηγορούμενου προς την εταιρεία δεν μειώθηκε γιατί αυτός πάλι συνέχιζε να κατακρατά χρήματα που λάμβανε από πελάτες και να αυξάνει το χρέος του. Περί τα τέλη του 2013 προέκυψε η διαφωνία με τα €1.400 που είχε πληρώσει ο ΧΧΧΧΧ Τερζιάν και η ΜΚ2 αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος είχε συμφωνήσει όπως το ποσό εκείνο εξοφληθεί με την αποκοπή του 13ου μισθού του και μέρους του μισθού Ιανουαρίου
12. Ακολούθως, συνέχισε, αρχές Φεβρουαρίου 2014 έκανε απογραφή και διαπίστωσε ότι απουσίαζαν 13 ρολόγια που είχαν χρεωθεί στον κατηγορούμενο. Για τα 3 εξ αυτών, ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι τα είχε πωλήσει σε φίλους του χωρίς όμως να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό η εταιρεία. Στα πλαίσια της αντεξέτασης της ΜΚ2 παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και κατατέθηκε ως Τεκμήριο 8 επιστολή της εταιρείας προς το Υπουργείο Εργασίας που αναφέρει ότι δεν καταβλήθηκε στον κατηγορούμενο ο 13ος μισθός 2013 και ο μισθός Ιανουαρίου 2014 «γιατί διαπιστώθηκε ότι συστηματικά παρακρατούσε χρήματα τα οποία εισέπραττε σε μετρητά από πελάτες». Υπάρχει αναφορά επίσης στα 13 ρολόγια που ελλείπουν και στην οφειλή του κατηγορούμενου προς την εταιρεία. Αντεξεταζόμενη σε σχέση με το ποσό των €1400 που όφειλε ο ΧΧΧΧΧ Τερζιάν στην εταιρεία, η ΜΚ 2 ανέφερε ότι το είχε συναντήσει στο κατάστημα του αφού μίλησαν και τηλεφωνικά και εκείνος της δήλωσε ότι είχε εξοφλήσει το ποσό σε μετρητά στον κατηγορούμενο. Δύο μέρες αργότερα ήρθε στο κατάστημα ο κατηγορούμενος και της παραδέχτηκε ότι είχε πάρει τα χρήματα και δεν τα είχε αποδώσει στην εταιρεία. Ο δικηγόρος της εταιρείας την είχε συμβουλεύσει τότε να προβεί σε καταγγελία στην αστυνομία όμως η ίδια δεν το έπραξε. Επέμενε ότι ο κατηγορούμενος είχε συμφωνήσει την αποκοπή του 13ου μισθού 2013 και μέρους του μισθού Ιανουαρίου 2014 προς εξόφληση του ποσού των €1.
13. Αυτή είναι, πολύ συνοπτικά, η μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί μέχρι αυτό το στάδιο. Επαναλαμβάνω ότι στο παρόν στάδιο δεν γίνεται λεπτομερής αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως έχω μελετήσει όλη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, στο βαθμό που όφειλα και στο βαθμό που αρμόζει για τους περιορισμένους σκοπούς αυτού του σταδίου της διαδικασίας. Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της εισήγησης του συνηγόρου υπεράσπισης ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Η θέση της Υπεράσπισης είναι ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος. Συγκεκριμένα, ο συνήγορος υπεράσπισης εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία δεν μπορεί να οδηγήσει σε συμπέρασμα ότι υπήρξε κλοπή. Με αναφορά στα όσα η ΜΚ2 κατέθεσε, εισηγήθηκε ότι υπήρξε μεταξύ της εταιρείας και του κατηγορούμενου μια συμφωνία. Η ύπαρξη της συμφωνίας αποκλείει το ενδεχόμενο να υπήρχε δολιότητα καθώς και πρόθεση μόνιμης αποστέρησης περιουσίας ή χρημάτων. Ο κατηγορούμενος, συνέχισε δεν αρνήθηκε την οφειλή του αλλά συμφώνησε τρόπο εξόφλησης της. Αυτό δεν μπορεί να συνυπάρξει με εύρημα ότι ενήργησε δόλια ή με πρόθεση αποστέρησης της περιουσίας ή χρημάτων από την παραπονούμενη εταιρεία. Εάν υφίσταται, συνέχισε, οφειλή του κατηγορούμενου προς την εταιρεία, η οφειλή αυτή προέκυψε γιατί ο κατηγορούμενος απολύθηκε από την εργασία του και δεν μπόρεσε να εξοφλήσει το χρέος με τις αποκοπές που θα γίνονταν από τον μισθό του. Ο κατηγορούμενος, σύμφωνα με το συνήγορο του, δεν έκανε κάτι διαφορετικό παρά συνέχισε να λειτουργεί με τον τρόπο που η συνεργασία του με την εταιρεία λειτουργούσε για χρόνια. Η συνήγορος της κατηγορούσας αρχής διαφώνησε με την θέση αυτή. Η δική της θέση είναι ότι η μαρτυρία κατηγορίας στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεσης εναντίον του κατηγορούμενου. Σε σχέση με τις θέσεις της άλλης πλευράς, υποστήριξε ότι η καταγγελία στην οποία προέβη ο κατηγορούμενος στο Υπουργείο Εργασίας περί μη καταβολής του μισθού του δεν συνάδει με το επιχείρημα και συλλογιστική του συνηγόρου του. Υποστήριξε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν μπορεί παρά να γνώριζε ότι η εταιρεία, μέσω της ΜΚ2, δεν ήταν πλέον σύμφωνη στο να συνεχίσει η πρακτική των προηγούμενων ετών. Αυτά τα δεδομένα, εισηγήθηκε, αναιρούν τα επιχειρήματα της υπεράσπισης. Έχω εξετάσεις τις εκατέρωθεν θέσεις σε συνάρτηση με τη μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί. Καταλήγω ότι δεν μπορώ να δεχτώ, σε αυτό το στάδιο τα επιχειρήματα του συνηγόρου υπεράσπισης. Οι θέσεις του προϋποθέτουν εξαγωγή συμπερασμάτων από γεγονότα που επικαλείται. Για να εξαχθούν όμως τα συμπεράσματα που εισηγείται, πρέπει να προηγηθεί αξιολόγηση της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε και διαμόρφωση άποψης σε σχέση με την αξιοπιστία της και αποδεικτική της αξία. Αφού γίνει αυτό και διαμορφωθούν ευρήματα αναφορικά με τα γεγονότα, μόνο τότε μπορώ να εξετάσω εάν τα γεγονότα οδηγούν στα συμπεράσματα που εισηγείται η υπεράσπιση. Αυτή η διεργασία δεν μπορεί να γίνει στο παρόν στάδιο. Ανάλυση της μαρτυρίας σε αυτή την έκταση μπορεί να επιτελεστεί μόνο στο τέλος της δίκης. Για τους σκοπούς του παρόντος σταδίου, περιορίζομαι να αναφέρω ότι δεν διακρίνω έκδηλο κενό μαρτυρίας αναφορικά με τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος. Καταλήγω ότι στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος καλείται να προβάλει την υπεράσπιση του. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]Άρθρο 74