ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Υπόθεση με αρ.: 15267/2020., 19/1/2021

(3)του Νόμου, το Δικαστήριο, οποτεδήποτε κάποιος κατηγορούμενος, σε οποιοδήποτε στάδιο της εκδίκασης της υπόθεσης πριν την επιβολή ποινής, του αιτηθεί την έκδοση διατάγματος για την παραπομπή του σε Κέντρο Θεραπείας για απεξάρτηση, οφείλει, κατόπιν παραπομπής του αιτήματος του στην Συμβουλευτική Επιτροπή και την εξασφάλιση της σχετικής γνωμάτευσης της, να αποφασίσει το αίτημα άμεσα, είναι από το Άρθρο 6

(1)του Νόμου ξεκάθαρο, ότι η έκδοσης ενός τέτοιου διατάγματος είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. 3. Όπως αναφέρεται στο Άρθρο 7

(4)του Νόμου, το Δικαστήριο, αποφασίζει για την έκδοση διατάγματος θεραπείας, αφού λάβει υπόψη το περιεχόμενο της προαναφερόμενης γνωμάτευσης της Συμβουλευτικής Επιτροπής και όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης, περιλαμβανομένης της φύσης του αδικήματος, του χαρακτήρα και του ιστορικού του κατηγορούμενου ουσιοεξαρτημένου. 4. Ο Κατηγορούμενος 1, έχει ήδη καταδικαστεί από το Δικαστήριο, μετά από δική του παραδοχή, στα αδικήματα των κατηγοριών με αρ. από 1 έως και 3 στο κατηγορητήριο, της συνομωσίας για την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής, της κλοπής και της κακόβουλης ζημιάς, τα οποία, αντιστοίχως, στην βάση των προνοιών των Άρθρων [371], [265, 266] και [324

(1)] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, τιμωρούνται με 5 χρόνια φυλάκιση [τα αδικήματα της συνομωσίας για την διάπραξη του κακουργήματος της κλοπής και της κλοπής] και με 2 χρόνια φυλάκιση ή με χρηματική ποινή μέχρι τις €2.562 ή και με τις δύο αυτές τις ποινές μαζί [το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς]. 5. Για τον καθορισμό της ποινής του Κατηγορουμένου 1 από το Δικαστήριο και την επιμέτρηση της, κατόπιν αιτήματος του Κατηγορουμένου 1 και της συγκατάθεσης σε αυτό του Κατήγορου, το Δικαστήριο αποφάσισε να λάβει υπόψη του και το κατηγορητήριο του Κατηγορουμένου 1 της Υπόθεσης με αρ. 14989/20 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ήτοι τις κατηγορίες με αρ. από 2 έως και 4, που, αντιστοίχως, αφορούν τα αδικήματα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό την διάπραξη του αδικήματος της κλοπής, της κλοπής και της κακόβουλης ζημιάς. Αδικήματα τα οποία, αντιστοίχως, στην βάση των προνοιών των Άρθρων [280], [262] και [324

(1)] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154, τιμωρούνται με 2 χρόνια φυλάκιση [το αδίκημα της της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό την διάπραξη του αδικήματος της κλοπής], με 3 χρόνια φυλάκιση [το αδίκημα της κλοπής] και με 2 χρόνια φυλάκιση ή με χρηματική ποινή μέχρι τις €2.562 ή και με τις δύο αυτές τις ποινές μαζί [το αδίκημα της κακόβουλης ζημιάς]. 6. Το Αίτημα, συνεπώς του Κατηγορουμένου 1, δεν προσκρούει στην απαγορευτική διάταξη του Άρθρου 6

(1)του Νόμου, σύμφωνα με το οποίο, κατηγορούμενος για τα αδικήματα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου, της εισαγωγής ελεγχόμενου φαρμάκου και της εμπορίας ελεγχόμενου φαρμάκου, όπως τα αδικήματα αυτά καθορίζονται στον περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμο του 1977, Νόμο 29/1977, και οποιουδήποτε αδικήματος για το οποίο η προβλεπόμενη ανώτατη ποινή φυλάκισης υπερβαίνει τα 10 χρόνια, αποκλείεται από τις πρόνοιες του Νόμου.

1. Πάραυτα, πρέπει να σημειωθεί, ο Κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει σοβαρά ποινικά αδικήματα, τα οποία, όπως παρατηρείται, η διάπραξης τους είναι διαδεδομένη, λόγος για τον οποίο η αντιμετώπισης τους από το Δικαστήριο πρέπει να είναι άμεση και αυστηρή ώστε να επιτυγχάνεται αποτροπή.
2. Ο Κατηγορούμενος 1, δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου. Βαρύνεται με τις προηγούμενες καταδίκες που λεπτομερώς καταγράφονται στο Ποινικό του Μητρώο, Τεκμήριο
3. Εξέτασης τους, καταδεικνύει ότι, ο Κατηγορούμενος 1, έχει ιστορικό σωρείας αδικημάτων, κυρίως, εναντίον περιουσίας, [ήτοι, διαρρήξεων, κλοπών και κακόβουλης ζημιάς]. Τέτοια, είναι και τα προαναφερόμενα αδικήματα του κατηγορητηρίου του αυτής της υπόθεσης. Η δράσης του Κατηγορουμένου 1, φαίνεται ότι χρονολογείται από το έτος 2006 και είχε μία συνέχεια, αν ληφθούν υπόψη και οι περίοδοι του εγκλεισμού του στις Κεντρικές Φυλακές για την έκτιση ποινών φυλάκισης που του επιβλήθηκαν από το Δικαστήριο, μέχρι και σήμερα, ουσιαστικά ακατάπαυστη.
4. Τελευταία, στις 23/05/2019, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 12257/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στον Κατηγορούμενο 1, για αδικήματα στα οποία καταδικάστηκε, κυρίως κλοπής, που διέπραξε κατά την περίοδο από 17/05/2018 μέχρι 09/06/2018, του επιβλήθηκαν από το Δικαστήριο, που έλαβε για τον σκοπό υπόψη και αριθμό άλλων υποθέσεων, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, με μεγαλύτερη αυτή των 28 μηνών.
5. Ακολούθησαν της προαναφερόμενης καταδίκης του Κατηγορουμένου 1, καταδίκες του από το Δικαστήριο στα πλαίσια των Υποθέσεων με αρ. 23918/2019 και 10573/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στις 07/02/2020 και 31/03/2020 αντίστοιχα, για ομειδή και πάλι αδικήματα, που διαπράχθηκαν από τον Κατηγορούμενο 1 κατά τις περιόδους από 21/01/2018 μέχρι 22/01/2018 και από 17/03/2018 μέχρι 18/03/2018, για τα οποία επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 1, επίσης συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, μικρότερης όμως περιόδου από αυτής των 28 μηνών που του επιβλήθηκε από το Δικαστήριο στα πλαίσια της προαναφερόμενης Υπόθεσης με αρ. 12257/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με τις οποίες, και στις δύο περιπτώσεις, η έκτισης τους διατάχθηκε από το Δικαστήριο να συντρέχει.
6. Στις 31/03/2020, σχετικά με τις προαναφερόμενες ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον Κατηγορούμενο 1 από το Δικαστήριο στα πλαίσια των προαναφερόμενων Υποθέσεων με αρ. 12257/2018, 23918/2019 και 10573/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ο Κατηγορούμενος 1, αποφυλακίστηκε νωρίτερα, σε σχέση με την επιβληθείσα προς αυτόν από το Δικαστήριο ποινή φυλάκισης, κατά 214 ημέρες, με χάρη που του δόθηκε, υπό όρους, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
7. Όσο και εάν ξενίζει και εντυπωσιάζει, και αυτή, κάνοντας μια παρένθεση στην εξέταση του Αιτήματος του Κατηγορουμένου 1, θα είναι η μόνη αναφορά μου για το γεγονός, ο Κατηγορούμενος 1, πράγματι επωφελήθηκε της χάρης του Προέδρου της Δημοκρατίας, λόγω, όπως μου αναφέρθηκε από την εκπρόσωπο του Κατήγορου, ανάγκης αποσυμφόρησης των Κεντρικών Φυλακών ένεκα της πανδημίας του κορωνοϊού, την ίδια ημέρα που το Δικαστήριο τον καταδίκασε για σοβαρά ποινικά αδικήματα, ήτοι της κλοπής και της κακόβουλης ζημιάς, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 10573/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας και του επέβαλε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης, ως προαναφέρθηκε. Ο Κατηγορούμενος 1, φαίνεται να διέπραξε τα αδικήματα αντικείμενο του κατηγορητηρίου του αυτής της υπόθεσης και της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, σύντομα μετά, κατά τον Ιούλιο του έτους
9. Επανέρχομαι στα γεγονότα που είναι σχετικά με το υπό κρίση Αίτημα του Κατηγορουμένου
11. Ο Κατηγορούμενος 1, στα πλαίσια της προαναφερόμενης Υπόθεσης με αρ. 12257/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, είχε κρατηθεί με απόφαση του Δικαστηρίου ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές. Είχε και τότε αιτηθεί, βασιζόμενος στο Άρθρο 6

(1)του Νόμου και επικαλούμενος την ουσιοεξάρτηση του, την έκδοση διατάγματος θεραπείας του. Το αίτημα του, είχε γίνει αποδεκτό από το Δικαστήριο, που διέταξε την παραπομπή του σε Κέντρο Θεραπείας, και συγκεκριμένα στο Κλειστό Θεραπευτικό Πρόγραμμα της Αγίας Σκέπης, για απεξάρτηση, στις 12/10/

2. Και τούτο, παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 1 στο παρελθόν, 2 περίπου χρόνια προηγουμένως, ενόσω ήταν κατάδικος στις Κεντρικές Φυλακές, εκτίοντας συντρέχουσες ποινές φυλάκισης που του είχαν επιβληθεί από το Δικαστήριο στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 774/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, εγκατέλειψε το Θεραπευτικό Πρόγραμμα του προαναφερόμενου Κέντρου Θεραπείας [στο οποίο κατάφερε, προφανώς μετά από ειδικές ρυθμίσεις, να γίνει δεκτός περί τα τέλη της κάθειρξης του], πολύ σύντομα μετά την ένταξη του, [ήτοι 4 μήνες μετά], και όπως μου έχει παρουσιαστεί, εντελώς αντικανονικά. Φαίνεται, ότι, [και αυτό από το Ποινικό Μητρώο του Κατηγορουμένου 1, Τεκμήριο 1, από το οποίο προκύπτει σύμφωνα και με την απόφαση του Δικαστηρίου για την ποινή του, η ημερομηνία αποφυλάκισης του] 4 μήνες μετά την εισδοχή του Κατηγορουμένου 1 στο προαναφερόμενο Κέντρο Θεραπείας, εξέτιε τις ποινές φυλάκισης που του επέβαλε το Δικαστήριο στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 774/2013 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ως προαναφέρθηκε, και αποφυλακιζόταν. Τότε φαίνεται ήταν και η περίοδος κατά την οποία εγκατέλειψε το προαναφερόμενο Κέντρο Θεραπείας ως προελέχθη.
3. Η στάσης του Κατηγορουμένου 1, την δεύτερη αυτή φορά που παραπέμφθηκε στο προαναφερόμενο Κέντρο Θεραπείας στις 12/10/2018, δεν ήταν διαφορετική. Και πάλι, αυτή την φορά, 2 μόλις μήνες μετά την εισδοχή του στο εν λόγω Θεραπευτικό Πρόγραμμα, ο Κατηγορούμενος 1 εγκατέλειψε το προαναφερόμενο Κέντρο Θεραπείας. Έδρασε μάλιστα πράττοντας το και παράνομα. Δεν ενημέρωσε οποιονδήποτε για την απόφαση του αυτή και δεν επέστρεψε στις Κεντρικές Φυλακές ως όφειλε βάσει της απόφασης του Δικαστηρίου για την παραπομπή του εκεί, που το έθετε ως όρο. Για να συνεχιστεί η διαδικασία της Υπόθεσης με αρ. 12257/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, το Δικαστήριο είχε εκδώσει ένταλμα σύλληψης του Κατηγορουμένου 1, στην βάση του οποίου ο Κατηγορούμενος 1 ήταν καταζητούμενος από την Αστυνομία για περίοδο 1 ½ περίπου μηνός, μέχρι που συλλήφθηκε. Στο μεσοδιάστημα, ο Κατηγορούμενος 1 διέπραξε σωρεία αδικημάτων, και πάλι, κυρίως κλοπής, τα οποία λήφθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου για να του επιβληθεί τελικά ποινή στα πλαίσια της προαναφερόμενης Υπόθεσης με αρ. 12257/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ως προελέχθη.
4. Τα προαναφερόμενα γεγονότα, τα οποία ο Κατηγορούμενος 1 δεν αμφισβητεί, αποτέλεσαν την βάση για ένα από τους λόγους ένστασης του Κατήγορου στο προαναφερόμενο υπό κρίση Αίτημα του. Ότι, δηλαδή, το ιστορικό εγκατάλειψης του Θεραπευτικού Προγράμματος του συγκεκριμένου Κέντρου Θεραπείας, του Κατηγορουμένου 1, στο οποίο παραπέμφθηκε από το Δικαστήριο βάσει του Άρθρο 6

(1)του Νόμου, δεδομένων και των προηγούμενων καταδικών του, δίδουν την εικόνα του χαρακτήρα του Κατηγορουμένου 1, που αυτή την φορά, δεν δικαιολογεί να ευεργετηθεί των προνοιών του Νόμου με απόφαση του Δικαστηρίου.

1. Άλλος λόγος ένστασης στο Αίτημα του Κατηγορουμένου 1 από πλευράς Κατήγορου, είναι ότι, ως προκύπτει από την γνωμάτευση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, η αξιολόγηση της του Κατηγορουμένου 1, δεδομένου και του περιεχομένου (α) της έκθεσης του Κέντρου Θεραπείας στο οποίο γίνεται εισήγησης της προς το Δικαστήριο ότι αυτός πρέπει να παραπεμφθεί για απεξάρτηση και (β) της έκθεσης αξιολόγησης του από ψυχίατρο των Υπηρεσιών Ψυχικής Υγείας του Ο.Κ.Υπ.Υ., πάσχει από ελλείψεις και δεν μπορεί να ληφθεί από το Δικαστήριο υπόψη για την απόφαση του.
2. Οι προαναφερόμενοι λόγοι ένστασης του Κατήγορου, είναι βάσιμοι. Από την άποψη βέβαια, όχι του Ποινικού Μητρώου του Κατηγορουμένου 1 και μόνο, αλλά τούτου, σε συνδυασμό με την στάση του στις ευκαιρίες που του δόθηκαν από το Δικαστήριο στην βάση της ευχέρειας που του παρέχει το Άρθρο 6

(1)του Νόμου για απεξάρτηση, τις οποίες ο Κατηγορούμενος 1 δεν αξιοποίησε. Δεν τις αξιοποίησε, ως προκύπτει, όχι για καλό λόγο. Ο Κατηγορούμενος 1, από πλευράς του οποίου δεν είχα καμία ουσιαστική τοποθέτηση του σχετικά με την προαναφερόμενη δράση του για δικαιολόγηση της, παρουσιάζει ένα χαρακτήρα ουσιοεξαρτημένου που φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρεται ουσιαστικά να θεραπευθεί και ο οποίος, μέχρι στιγμής, έχει καταχραστεί την διαδικασία που προσφέρει ο Νόμος, τον οποίο χρησιμοποιεί ευκαιριακά όταν βρεθεί αντιμέτωπος με τις συνέπιες των παράνομων πράξεων του για να αποφύγει τον εγκλεισμό του στις Κεντρικές Φυλακές.

1. Από τα όσα στοιχεία έχω ενώπιον μου, δεν έχω ικανοποιηθεί ότι διαταγή του Δικαστηρίου για την παραπομπή του Κατηγορουμένου 1 σε οποιοδήποτε Κέντρο Θεραπείας για απεξάρτηση θα έχει αποτέλεσμα. Όποιοι όροι και να τίθεντο από το Δικαστήριο ώστε ένα τέτοιο διάταγμα να καθίστατο κατά τον μέγιστο δυνατό βαθμό αποτελεσματικό, δεν μπορούν να διαγράψουν τον υπαρκτό κίνδυνο, λόγω του ιστορικού του Κατηγορουμένου 1, ως προαναφέρθηκε, αυτός να εγκαταλείψει το Κέντρο Θεραπείας και να διαπράξει και άλλα αδικήματα παρόμοιας φύσης. Αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που το Δικαστήριο διέταξε αρχικά την κράτηση του Κατηγορουμένου 1 στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης.
2. Είναι γεγονός ότι η γνωμάτευση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε βαρύτητα στην απόφαση του Δικαστηρίου. Από το περιεχόμενο της προκύπτει ότι δεν συμμορφώνεται με τις πρόνοιες του Νόμου. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με το Άρθρο 2 του Νόμου, «"γνωμάτευση" σημαίνει την αιτιολογημένη και επιστημονικά τεκμηριωμένη έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπής στην οποία αναφέρονται το ψυχοκοινωνικό ιστορικό, η διαγνωστική εκτίμηση της ψυχικής υγείας, οι θεραπευτικές ανάγκες και το αδίκημα για το οποίο το πρόσωπο κατηγορείται». Και περαιτέρω, ότι, σύμφωνα και πάλι με το Άρθρο 2 του Νόμου, «"αιτιολογημένη έκθεση" σημαίνει την έκθεση την οποία υποβάλλει το Κέντρο Θεραπείας στη Συμβουλευτική Επιτροπή με την οποία αυτό τεκμηριώνει ότι μπορεί να παράσχει θεραπεία στο συγκεκριμένο κατηγορούμενο χρήστη ή ουσιοεξαρτημένο». Είναι εμφανές ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή, που δεν αναφέρεται πουθενά στη γνωμάτευση της ποιες εκτιμά ότι είναι οι θεραπευτικές ανάγκες του Κατηγορουμένου 1, βάσισε την γνώμη της και στην έκθεση του Κέντρου Θεραπείας η οποία δεν είναι καθόλου τεκμηριωμένη σχετικά με την δυνατότητα παροχής θεραπείας στον Κατηγορούμενο
3. Η προτεινόμενη θεραπεία του Κατηγορουμένου 1 παραμένει άγνωστη στο Δικαστήριο, όπως άγνωστο είναι και το Κέντρο Θεραπείας για το οποίο γίνεται η εισήγηση από την Συμβουλευτική Επιτροπή για σκοπούς παραπομπής του Κατηγορουμένου 1 για θεραπεία [το καθεστώς και νομική του υπόσταση, ο τρόπος λειτουργίας του κ. τ. λ.].
4. Σημαντική βεβαίως παράμετρος, δεδομένων και των προαναφερόμενων άλλων λόγων, για την απόφαση που λαμβάνω να απορρίψω το υπό κρίση Αίτημα του Κατηγορουμένου 1, είναι και το γεγονός ότι, το Δικαστήριο, εξακολουθεί να ακούει την υπόθεση για να αποφασίσει για το κατηγορητήριο που ο Κατήγορος έχει προσάψει στον Κατηγορούμενο
5. Ο Κατηγορούμενος 1, είναι σημαντικό να σημειωθεί, έχει ήδη δηλώσει στο Δικαστήριο ότι είναι στην διάθεση του Κατήγορου για να κληθεί ως μάρτυρας για την υπόθεση του και ο Κατήγορος έχει ήδη δηλώσει στο Δικαστήριο ότι θα το πράξει. Μάλιστα, όπως έχει δηλωθεί στο Δικαστήριο από την εκπρόσωπο του Κατήγορου, ο Κατήγορος έχει μέχρι στιγμής παρουσιάσει όλη την μαρτυρία που έχει σκοπό να παρουσιάσει για την υπόθεση του, πλην αυτής του Κατηγορουμένου 1, μετά το πέρας της οποίας θα δηλώσει την ολοκλήρωση της παρουσίασης της υπόθεσης του. Όλα αυτά, δεν θα είχαν καμία απολύτως σημασία για την έκβαση του Αιτήματος του Κατηγορουμένου 1, αν ο Κατηγορούμενος 2 δεν ήταν με απόφαση του Δικαστηρίου υπόδικος. Απόφασης του Δικαστηρίου, που επιβάλλει την διεκπεραίωση της διαδικασίας το συντομότερο δυνατόν. Σύμφωνα με το Άρθρο 7

(5)του Νόμου, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος θεραπείας σε κατηγορούμενο ουσιοεξαρτημένο, η εκδίκαση της υπόθεσής του αναβάλλεται μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας του στο Κέντρο Θεραπείας, [κατ' ελάχιστο για περίοδο 3 μηνών και κατά το μέγιστο για περίοδο 2 χρόνων]. Κάτι τέτοιο, στην προκείμενη περίπτωση, θα παραβίαζε τα δικαιώματα του Κατηγορουμένου 2, εφόσον η ακρόαση της υπόθεσης δεν θα μπορούσε να συνεχίσει χωρίς καθυστέρηση. Ενώ, από την άλλη, απόρριψη αιτήματος αναβολής της ακρόασης της υπόθεσης μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας του Κατηγορουμένου 1 στο Κέντρο Θεραπείας από πλευράς Κατήγορου, θα επηρέαζε αρνητικά την υπόθεση του, καθιστώντας την δίκη άδικη. Δεν θεωρώ ότι, δεδομένου του λόγου για τον οποίο διατάχθηκε η κράτησης του Κατηγορουμένου 2, ήτοι ο κίνδυνος διάπραξης από αυτόν, αν αφεθεί ελεύθερος, και άλλων αδικημάτων, η απόφασης του Δικαστηρίου αυτή, να διαφοροποιηθεί, επί του νέου αυτού δεδομένου που θα πρόκυπτε στην διαδικασία, της έκδοσης διατάγματος θεραπείας του Κατηγορουμένου 1, λόγω της καθυστέρησης που κάτι τέτοιο θα προκαλούσε στην ακρόαση της υπόθεσης. Σε κάθε περίπτωση, μία συνεχιζόμενη ακρόαση υπόθεσης από το Δικαστήριο, δεν μπορεί να αναβληθεί για ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. 23. Και κλείνω με την εξής παρατήρηση. Χωρίς σε καμία περίπτωση να προαποφασίζω οτιδήποτε, οι ενδείξεις που παρέχει το κατηγορητήριο του Κατηγορουμένου 1 αυτής της υπόθεσης [και αυτής που λαμβάνεται υπόψη], για το έκνομο της συμπεριφοράς του, σε συνδυασμό με το Ποινικό του Μητρώο, Τεκμήριο 1, κατευθύνουν την σκέψη του Δικαστηρίου, ότι πρωταρχική επιλογή του για την ποινική μεταχείριση του Κατηγορουμένου 1, θα είναι η ποινή της φυλάκισης. Και χωρίς να εμβαθύνω σε αυτό, γιατί, για την επιλογή της ποινής, λαμβάνονται υπόψη και άλλοι παράγοντες που δεν είναι του παρόντος να εξεταστούν, δεν πρέπει να λησμονείται από πλευράς Κατηγορουμένου 1, ότι έχει παραβιάσει τους όρους υπό τους οποίυος του δόθηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας χάρη, και ότι κάτι τέτοιο σημαίνει ότι στην περίπτωση επιβολής προς αυτόν από το Δικαστήριο άμεσης ποινής φυλάκισης για οποιαδήποτε περίοδο, θα ενεργοποιηθεί και η υποχρέωση του να εκτίσει το υπόλοιπο της ποινής φυλάκισης που ως προαναφέρθηκε του χαρίστηκε. Αυτό το δεδομένο στην υπόθεση, καθιστά την περίπτωση του Κατηγορουμένου 1, μη κατάλληλη για την άσκηση προς όφελος του από το Δικαστήριο της ευχέρειας που το Άρθρο 6

(1)του Νόμου του παρέχει. Όπως πολύ ορθά παρατήρησε η εκπρόσωπος του Κατήγορου, υπάρχει, σε περίπτωση που πράγματι επιλεχθεί για αυτόν από το Δικαστήριο και του επιβληθεί, άμεση ποινή φυλάκισης, αν πραγματικά το επιθυμεί, μέσω του συστήματος λειτουργίας των Κεντρικών Φυλακών, τρόπος για να αναζητήσει θεραπεία απεξάρτησης. 24. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, το Αίτημα του Κατηγορουμένου 1 απορρίπτεται. (Υπ.) ____________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο