ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. CELEBI, Υπόθεση με αρ.: 415/2021., 17/3/2021

(1)και 51 του Περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων Νόμου του 2004, Νόμος 113(I)/2004 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 113(Ι)/2004») [i], που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δεκαπέντε χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €42.715 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. [ii]. (ii) Η κατηγορία με αρ. 4, το αδίκημα της παράνομης κατοχής εκρηκτικών υλών των Άρθρων 4

(1)(ε) και 4

(4)(δ) του περί Εκρηκτικών Υλών Νόμου, Κεφ. 43 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 43») [iii], που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €2.562 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί [iv]. (iii) Η κατηγορία με αρ. 5, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' των Άρθρων 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)] του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου του 1977, Νόμος 29/1977 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 29/1977»), που -στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης [v]- τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δώδεκα χρόνια ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. (iv) Η κατηγορία με αρ. 6, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' των Άρθρων 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)] του Νόμου 29/1977, που -στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης [vi]- τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα οκτώ χρόνια ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. (v) Η κατηγορία με αρ. 7, το αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' με σκοπό την προμήθεια του σε άλλο πρόσωπο των Άρθρων 6[

(1)και

(3)], 30[

(1)και

(3)] του Νόμου 29/1977, που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. (vi) Η κατηγορία με αρ. 8, το αδίκημα της συνομωσίας για την διάπραξη κακουργήματος του Άρθρου 371 του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 154»), που -στις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής [vii]- τιμωρείται με ποινή φυλάκισης επτά χρόνων. Και, (vii) Η κατηγορία με αρ. 9, το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες του Άρθρου 4[

(1),(α),(ii)] του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007, Νόμος 188(I)/2007 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος 188(Ι)/2007»), που τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δεκατέσσερα χρόνια ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις €500.000 ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. 3. Επίσης μετά από δική σου παραδοχή, στα πλαίσια της Υπόθεσης με αρ. 9181/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, σε έχω καταδικάσει: (i) Στην κατηγορία με αρ. 1, για το προαναφερόμενο αδίκημα της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' των Άρθρων 6[

(1)και

(2)], 30[

(1)και

(3)] του Νόμου 29/1977, που -στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης [viii]- ως προελέχθη, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα οκτώ χρόνια ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί. Και, (ii) Στην κατηγορία με αρ. 2, για το αδίκημα της παράνομης χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β' των Άρθρων 10(α), 30[

(1)και

(3)(α)(β)] του Νόμου 29/1977, που -στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης [ix]- τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και δια βίου ή με χρηματική ποινή ή και με τις δύο αυτές ποινές μαζί.

1. Κατά την λήψη της απόφασης μου για να σου επιβάλω ποινή σε αυτή την υπόθεση, τα προαναφερόμενα ποινικά αδικήματα που διέπραξες της Υπόθεσης με αρ. 9181/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, κατ' εφαρμογή των διατάξεων του Άρθρου 81 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 155»), τα λαμβάνω υπόψη μου. Το εν λόγω Άρθρο 81 του Κεφ. 155, ως ερμηνεύεται από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, μου παρέχει την ευχέρεια να σου επιβάλω μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο προαναφερόμενο κατηγορητήριο σου αυτής της υπόθεσης, από εκείνη που θα σου επέβαλλα αν είχα ενώπιων μου μόνο τις κατηγορίες αυτές.
2. Αποτελεί αρχή δικαίου ότι, η σοβαρότητα ενός αδικήματος, διαγράφεται από την προβλεπόμενη στον Νόμο ποινή, ή από το μέγιστο της προβλεπόμενης στο Νόμο ποινής. Είναι βεβαίως εύκολα κατανοητό ότι, η πρόβλεψη από τον Νομοθέτη, ιδιαιτέρως ποινής φυλάκισης, αλλά και το ύψος της, δίδουν και το στίγμα του μεγέθους της απαρέσκειας ή και αποστροφής της κοινωνίας για πράξεις ή παραλείψεις των οποίων μέσω αυτής επιδιώκεται η αποτροπή. Συνεπώς, όσο μεγαλύτερη είναι η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή, τόσο σοβαρότερο πρέπει να θεωρείται και το αδίκημα. Το Δικαστήριο εφαρμόζει το Νόμο, πρέπει να τον εφαρμόζει αποτελεσματικά ώστε οι σκοποί του να επιτυγχάνονται και γι' αυτό ακριβώς τον λόγο, η σοβαρότητα ενός αδικήματος και η ανάγκη για αποτροπή, πρέπει να αντανακλώνται και στην ποινή. Ιδιαιτέρως στις περιπτώσεις όπως και η προκείμενη, όπου τα συγκεκριμένα αδικήματα παρατηρούνται στην κοινωνία να διαπράττονται με συχνότητα, δεδομένο που δημιουργεί αυξημένο αίσθημα ανησυχίας, οπότε το Δικαστήριο επιδιώκει, εκτός από την τιμωρία, και την καταστολή. Σύμφωνα με την Νομολογία, η χωρίς σημεία κάμψης έξαρσης στην διάπραξη συγκεκριμένων αδικημάτων, εκτός από αποτρεπτικές ποινές, δικαιολογεί και σταδιακή αύξηση των ποινών.
3. Κατηγορούμενε XXXXX Celebi, τα αδικήματα που διέπραξες, είναι όλα κακουργηματικού χαρακτήρα. Εντούτοις, σύμφωνα με αποφάσεις του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, εκδικάζονται συνοπτικά. Αυτό σημαίνει ότι, δεν μπορώ να σου επιβάλω ποινή που να υπερβαίνει τα πέντε χρόνια. Είναι ζήτημα δικαιοδοτικό. Δηλαδή, εξουσίας την οποία αντλώ από τον Νόμο. Πάραυτα, αυτό, ως δεδομένο, δεν καθιστά τα αδικήματα που διέπραξες λιγότερο σοβαρά [x]. Για σκοπούς ταξινόμησης της εγκληματικής συμπεριφοράς σου για σκοπούς τιμωρίας, εξακολουθώ να έχω υποχρέωση [xi] να λάβω υπόψη μου την σοβαρότητα που δίδεται στα αδικήματα που διέπραξες από το νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής. Σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της [xii].
4. Στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας, αυθεντία στο θέμα της επιβολής ποινής για αδικήματα περί πυροβόλων όπλων, αποτελεί η απόφαση Αγγλικού Εφετείου στην υπόθεση R v Avis, a. o., [1998] 1 Cr App Rep
6. Ο δικαστικός της λόγος, επεξηγήθηκε και ενισχύθηκε από Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση R v Wilkinson, a. o., [2009] EWCA Crim
8. Από τις αποφάσεις αυτές, μπορεί να αντληθεί σημαντική καθοδήγηση.
9. Στην προαναφερόμενη υπόθεση R v Wilkinson, a. o., [2009] EWCA Crim 1925, αναφέρονται τα εξής, που αφορούν στην σοβαρότητα των αδικημάτων περί πυροβόλων όπλων και στα κριτήρια καθορισμού της υπαιτιότητας κατηγορουμένου γι' αυτά, για σκοπούς επιβολής ποινής: «
10. Η βαρύτητα των εγκλημάτων σχετικά με όπλα δεν αποτελεί υπερβολή. Τα όπλα σκοτώνουν και απειλούν, τρομοκρατούν και εκφοβίζουν. Γι' αυτό τα θέλουν οι εγκληματίες; γι' αυτό τα χρησιμοποιούν; και γι' αυτό οργανώνουν την εισαγωγή και την κατασκευή, την προμήθεια και τη διανομή τους. Τα δικαστήρια καταδίκης πρέπει να αντιμετωπίσουν το γεγονός ότι πάρα πολλά όπλα που προκαλούν τον θάνατο είναι πολύ εύκολα διαθέσιμα; μεταφέρονται πάρα πολλά; χρησιμοποιούνται πάρα πολλά, πάντα με καταστροφικές επιπτώσεις σε μεμονωμένα θύματα και με ύπουλες διαβρωτικές επιπτώσεις στην ευημερία της τοπικής κοινότητας.
11. Οι σκοποί της καταδίκης προσδιορίζονται στο άρθρο 142 του νόμου του
12. Κανένας από αυτούς τους σκοπούς δεν είναι προεξέχων. Όλα ισχύουν για κάθε περίπτωση, αλλά ως προς την πραγματικότητα της καταδίκης, όποτε ένα όπλο διατίθεται για χρήση καθώς και όταν χρησιμοποιείται ένα όπλο, πρωταρχική σημασία έχει η προστασία του δημοσίου. Απαιτούνται αποτρεπτικές και τιμωρητικές ποινές και τέτοιες ποινές πρέπει να επιβάλλονται.
13. Η Avis αποφασίστηκε τον Δεκέμβριο του
14. Ο Λόρδος Bingham Αρχιδικαστής προσέφερε καθοδήγηση στους Δικαστές καταδίκης σχετικά με τα επίπεδα ποινής που θα ήταν κατάλληλα για διάφορα αδικήματα λαμβάνοντας υπόψη το πεδίο εφαρμογής του Firearms Act 1968, όπως τροποποιήθηκε από το ευρύ φάσμα, των τότε πρόσφατων νομοθετικών διατάξεων του Criminal Justice and Public Order Act
15. Η δομή της απόφασης είναι γνωστή. Ουσιαστικά, οι καταδικαστικές αποφάσεις που ελήφθησαν πριν τεθεί σε ισχύ ο νόμος του 1994 ήταν σαν να διαγράφησαν. Προτάθηκε ότι, με την αντιμετώπιση μιας σειράς ερωτήσεων, το δικαστήριο καταδίκης θα έδινε στον εαυτό του τις κατάλληλες ενδείξεις για την πραγματική έκταση της υπαιτιότητας του κατηγορουμένου. Για ευκολία θα τα επαναλάβουμε. "

(1)Τι είδους όπλο εμπλέκεται; Τα γνήσια πυροβόλα όπλα είναι πιο επικίνδυνα από ό,τι τα πυροβόλα όπλα απομίμηση. Τα έμφορτα πυροβόλα όπλα είναι πιο επικίνδυνα από τα άδεια. Τα άδεια πυροβόλα όπλα για τα οποία υπάρχουν πυρομαχικά διαθέσιμα είναι πιο επικίνδυνα από τα πυροβόλα όπλα για τα οποία δεν υπάρχουν πυρομαχικά διαθέσιμα. Η κατοχή ενός πυροβόλου όπλου που δεν έχει νόμιμη χρήση (όπως ένα πυροβόλο όπλο που έχει πριονιστεί) θα εξεταστεί ακόμη πιο σοβαρά από την κατοχή ενός πυροβόλου όπλου ικανού για νόμιμη χρήση.

(2)Τι χρήση (εάν υπήρξε) έγινε του πυροβόλου όπλου; Είναι απαραίτητο για το δικαστήριο, όπως και για οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, να λάβει υπόψη όλες τις περιστάσεις που σχετίζονται με οποιαδήποτε χρήση του πυροβόλου όπλου; όσο πιο παρατεταμένη και προμελετημένη και βίαιη η χρήση του, τόσο πιο σοβαρό είναι το αδίκημα.

(3)Με ποια πρόθεση (εάν υπήρξε) ο κατηγορούμενος κατείχε ή χρησιμοποίησε το πυροβόλο όπλο; Σε γενικές γραμμές, τα πιο σοβαρά αδικήματα βάσει του Νόμου είναι εκείνα που απαιτούν απόδειξη συγκεκριμένης εγκληματικής πρόθεσης (να θέσει ο κατηγορούμενος σε κίνδυνο ζωή, να προκαλέσει φόβο πρόκλησης βίας, να αντισταθεί στη σύλληψη, να διαπράξει ένα σοβαρό ποινικό αδίκημα). Όσο πιο σοβαρή είναι η πράξη για την οποία προορίζεται, τόσο πιο σοβαρό είναι το αδίκημα.

(4)Ποιο είναι το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου; Η σοβαρότητα οποιουδήποτε αδικήματος περί πυροβόλων όπλων αυξάνεται αναπόφευκτα εάν ο δράστης έχει καθιερωμένο ιστορικό για διάπραξη αδικημάτων περί πυροβόλων όπλων ή εγκλημάτων βίας."» [xiii].

1. Στο θέμα της επιβολής ποινής για αδικήματα περί πυροβόλων όπλων, υπάρχουν αποφάσεις και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Δημοκρατίας. Όπως προκύπτει από αυτές, εξαιτίας της ίδιας της φύσης τους, τα αδικήματα αυτά είναι πολύ σοβαρά. Μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε ότι: «Η παράνομη κατοχή όπλων υπονομεύει την έννομη τάξη, οδηγεί στην αναρχία και δημιουργεί ένα αίσθημα ανασφάλειας στους φιλήσυχους και νομοταγείς πολίτες, στοιχείο που δεν έχει θέση στη ζωή σε μια Δημοκρατική κοινωνία.». [xiv]. Αυτό, ως προαναφέρθηκε, προσδιορίζεται και από την ποινή φυλάκισης που προβλέπει γι' αυτά ο Νόμος [xv]. Σ' αυτές, αναφέρθηκα ήδη. Αυτά τα δύο στοιχεία, σε συνδυασμό, έχοντας ως δεδομένη και την έξαρση που παρατηρείται στην διάπραξη τους, παραπέμπουν στην ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Αυτό σημαίνει ότι, οι προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου, δεν μπορούν να εξουδετερώσουν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα που πρέπει να έχει η ποινή [xvi]. Τα προαναφερόμενα, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Chronyy, Ποινική Έφεση Αρ. 211/2005, 24/02/2006, όπου επισημάνθηκε ότι, «η κατοχή πυροβόλου όπλου, και μάλιστα και πυρομαχικών, συνιστά εν δυνάμει κίνδυνο περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής.». Δεν αποτελεί, αποφασίστηκε σ' εκείνη την υπόθεση από το Ανώτατο Δικαστήριο, μετριαστικό παράγοντα για τον κατηγορούμενο, η μη παρουσίασης από τον κατήγορο, γεγονότων από τα οποία να εξάγεται πρόθεσης του κατηγορούμενου χρήσης του πυροβόλου όπλου, ή γεγονότων που να αφορούν σε προηγούμενη εγκληματική δραστηριότητα του κατηγορουμένου και χρήση του πυροβόλου όπλου.
2. Πολύ σοβαρά είναι βεβαίως και τα αδικήματα περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών. Στο θέμα της επιβολής ποινής γι' αυτά τα αδικήματα, υπάρχουν επίσης αρκετές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παραθέτω την ακόλουθη περικοπή από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ναζιπ ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 6/2014, 21/11/2014, στην οποία ενθυλακώνονται οι κύριες αρχές: «. πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. .» [xvii].
3. Όπως επίσης, πολύ σοβαρό, είναι και το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Όπως επεξηγήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Θεοφάνους ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 298/2018, 27/06/2019: «Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, όπως το ίδιο αυτοπροσδιορίζεται, συνίσταται στη χρήση/απόλαυση από τον αδικοπραγήσαντα των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητάς του. Είναι αυτή την απόλαυση που έχει στο επίκεντρό του το υπό αναφορά αυτοτελές αδίκημα ., και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της.».
4. Στις περιστάσεις διάπραξης των προαναφερόμενων αδικημάτων για κάθε υπόθεση, αναφέρθηκε με λεπτομέρεια η εκπρόσωπος του Κατήγορου και δεν υπάρχει λόγος επανάληψης τους. Αυτές, έχουν διευκρινιστεί και από τον συνήγορο υπεράσπισης σου και η εκπρόσωπος του Κατήγορου δεν πρόβαλε οποιαδήποτε αμφισβήτηση των όσων σχετικά έχουν αναφερθεί. Ως εκ τούτου, αυτές σου τις θέσεις οφείλω να τις αποδεχθώ, ανεξαρτήτως βεβαίως του τι βαρύτητα θα τους προσδώσω [xviii].
5. Κίνητρο σου, ανέφερες, για την διάπραξη των αδικημάτων περί πυροβόλων όπλων των κατηγοριών με αρ. 3 και 4, ήταν η οικονομική σου ανάγκη. Δύο μήνες πριν από την σύλληψη σου από την Αστυνομία, όταν και διαπιστώθηκαν τα αδικήματα, υποστήριξες, κάποιος γνωστός σου, σου είχε δώσει «οδηγίες», τις οποίες αποδέχθηκες και στην βάση τους ενήργησες, να μεσολαβήσεις για την αγορά των δύο πιστολιών και των φυσιγγίων πιστολιού, τα οποία αποφάσισες ότι θα του μεταπωλούσες για χρηματικό όφελος, επειδή τα ήθελε για σκοπούς αυτοπροστασίας του λόγω φόβων για την ζωή του. Τα αγόρασες από κάποιο Τουρκοκύπριο από τις μη αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, τον οποίο κατονόμασες στην Αστυνομία, κάτι όμως που, ως παρατηρώ, δεν έπραξες και σε σχέση με τον προαναφερόμενο «εντολέα» σου. Ο τελευταίος, ισχυρίστηκες περαιτέρω, όταν πλέον είχες αγοράσει τα δύο πιστόλια από τον προαναφερόμενο Τουρκοκύπριο και τα είχες στην κατοχή σου, άλλαξε γνώμη και δεν επιθυμούσε πλέον την αγορά τους, με αποτέλεσμα να παραμείνουν στην κατοχή σου, μέχρι και την διαπίστωση από την Αστυνομία των σχετικών αδικημάτων. Ουδέποτε υπήρξε πρόθεσης σου ή και ετοιμότητα χρήσης από πλευράς σου των εν λόγω πιστολιών και φυσιγγίων πιστολιού. Τα δύο αυτά πιστόλια, μάλιστα, ανέφερες, δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ σε οποιαδήποτε εγκληματική ενέργεια, ενώ, όταν εντοπίστηκαν από την Αστυνομία, δεν ήταν καν έμφορτα.
6. Στην προαναφερόμενη υπόθεση R v Wilkinson, a. o., [2009] EWCA Crim 1925 το Αγγλικό Εφετείο για το αδίκημα της εισαγωγής πυροβόλων όπλων και την σοβαρότητα του, ανέφερε -σχετικά πάντοτε με τον τύπο της ποινής και την διάρκεια της στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας όπου ισχύουν συγκεκριμένες νομοθετικές ρυθμίσεις [xix] - τα εξής, με τα οποία συμφωνώ: «
7. Προτείνουμε με σεβασμό ότι το αδίκημα εισαγωγής πυροβόλων όπλων ή κατοχής πυροβόλων όπλων με πρόθεση την προμήθεια, είτε κατασκευάζονται από κάποιον άλλο είτε όχι, δεν είναι λιγότερο ποινικά επιλήψιμο από την εισαγωγή ναρκωτικών ή την κατοχή ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια τους. Είναι πράγματι δύσκολο να προβλεφθούν πολλές τέτοιες περιπτώσεις όπου ένας επικείμενος κίνδυνος για τη ζωή δεν είναι αναπόφευκτα συνακόλουθος με το αδίκημα. Εάν ναι, η διαθεσιμότητα μιας διακριτικής ποινής ισόβιας κάθειρξης δεν θα πρέπει να εξαρτάται από την απόδειξη της συγκεκριμένης πρόθεσης που απαιτείται από το άρθρο 16 του Firearms Act
9. Όπου όμως έχει αποδειχθεί η δια του Νόμου συγκεκριμένη πρόθεση που ενέχει κίνδυνο για τη ζωή, και είναι σαφές ότι τα πυροβόλα όπλα στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν με σκοπό την ανθρωποκτονία από άλλους στους οποίους προμηθεύτηκαν ή που τα έλαβαν στην παράνομη αγορά πυροβόλων όπλων, οι ποινές στον εισαγωγέα ή στον προμηθευτή πρέπει πάντα να αντικατοπτρίζει αυτές τις τρομερές συνέπειες. Στο πλαίσιο του άρθρου 225 του Νόμου του 2003, το γεγονός ότι ο εισαγωγέας ή ο προμηθευτής δεν είναι άτομο που τράβηξε τη σκανδάλη, ή έβαλε με πυροβόλο όπλο ή προκάλεσε σοβαρό τραυματισμό, δεν επιλύει το ζήτημα της μελλοντικής επικινδυνότητας υπέρ του. Οι εγκληματίες που είναι διατεθειμένοι να διαχειριστούν τέτοια όπλα που προκαλούν θάνατο αντιπροσωπεύουν πάντοτε έναν σοβαρό δημόσιο κίνδυνο και δεν μπορεί να υποτεθεί ότι ο κίνδυνος που εκπροσωπούν θα έχει εξαφανιστεί όταν ολοκληρωθεί το καθοριστικό στοιχείο των ποινών τους. Συμπληρώνουμε λοιπόν την καθοδήγηση στην Avis, τονίζοντας ότι για εγκληματίες που εμπλέκονται σε αυτό το επίπεδο εγκλήματος με όπλα, μαζί με μακροχρόνιες καθορισμένες ποινές φυλάκισης, απροσδιόριστες ποινές, είτε φυλάκιση για ισόβια ή φυλάκιση για την προστασία του δημοσίου (IPP), αναπόφευκτα προκύπτουν προς εξέταση. ...» [xx].
10. Έπεται από τα προαναφερόμενα, ότι, η αγορά και μεταφορά ή μετακίνηση από πλευράς σου των πιστολιών, από τις μη αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, με πρόθεση την προμήθεια τους σε τρίτο πρόσωπο, έστω βάσει των παραστάσεων που το πρόσωπο αυτό σου προέβη, δηλαδή, χωρίς συγκεκριμένη πρόθεση που ενέχει κίνδυνο για τη ζωή, ενείχε πάραυτα τέτοιο κίνδυνο γενικά. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Chronyy, Ποινική Έφεση Αρ. 211/2005, 24/02/2006 ανωτέρω, η πράξης σου αυτή, έδιδε την δυνατότητα «περαιτέρω σοβαρής παρανομίας και απειλής» και εδώ έγκειται και η σοβαρότητα του αδικήματος. Σαφώς, και το αδίκημα που διέπραξες είναι σοβαρό. Το γεγονός ότι τελικά δεν προμήθευσες το συγκεκριμένο πρόσωπο με τα πιστόλια και ότι αυτά δεν χρησιμοποιήθηκαν για οποιονδήποτε παράνομο σκοπό, αλλά παρέμειναν στην κατοχή σου, καθορίζει βεβαίως την υπαιτιότητα σου σ' ότι αφορά τα εν λόγω αδικήματα για σκοπούς επιβολής ποινής. Εντούτοις, το γεγονός ότι, χρησιμοποίησες την γνώση σου της τουρκικής γλώσσας για να επικοινωνήσεις και διασυνδεθείς με πρόσωπο που βρίσκεται στις μη αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, για να εξασφαλίσεις και προμηθεύσεις σε άλλον, που δεν είχε αυτή την ικανότητα επικοινωνίας και διασύνδεσης και ο οποίος βρίσκεται στις αποτελεσματικά ελεγχόμενες από την Δημοκρατία περιοχές, με όχι ένα, αλλά με δύο πιστόλια, καθιστά, όπως προανέφερα, τα αδικήματα που διέπραξες, πολύ σοβαρά.
11. Τα πιστόλια αυτά, σημειώνω, τα είχες στην κατοχή σου για σημαντικό χρονικό διάστημα, στο σπίτι σου. Αναφέρθηκε μία περίοδος κάποιων μηνών, που κατά την κρίση μου είναι πολύ σημαντική περίοδος για κάποιον που επιθυμεί το «ξεφόρτωμα» τους, όπως τελικά ανέφερες ότι επιθυμούσες. Ναι μεν αυτά, όπως υποστήριξες, ήταν άδεια όταν εντοπίστηκαν από την Αστυνομία, είχες όμως γι' αυτά διαθέσιμα φυσίγγια, γεγονός που προσθέτει στην επικινδυνότητα τους. Περαιτέρω, ήταν όλα σε καλή και χρησιμοποιήσιμη κατάσταση. Ενώ, αν και είσαι πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου, είσαι όπως υποστήριξες ουσιοεξαρτημένος και στο σπίτι σου, φαίνεται και από τα υπόλοιπα αδικήματα του κατηγορητηρίου σου αυτής της υπόθεσης, κατείχες και παράνομα ελεγχόμενα φάρμακα τάξεως Α' και Β' και είχες στην κατοχή σου αρκετά μετρητά -το ποσό, όπως μου αναφέρθηκε, των €32.073-, εφόσον απασχολήσουν, όπως ανέφερες στην Αστυνομία, μαζί με άλλον -τον οποίο δεν κατονόμασες στην Αστυνομία, ώστε να δικαιούσαι ουσιαστικό μετριασμό στην ποινή σου-, και με την «διακίνηση» ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' έναντι χρηματικού ανταλλάγματος. Όλα αυτά, συνυπολογίζονται σ' ότι αφορά την αποτίμηση, συνολικά, της εγκληματικής συμπεριφοράς σου. Κατά την κρίση μου, μειώνουν το περιθώριο της επιείκειας που το Δικαστήριο δύναται να επιδείξει για την περίπτωση σου.
12. Το γεγονός, ότι, κατείχες τα πιστόλια, ως προαναφέρθηκε, όταν διέπραξες τα αδικήματα περί ναρκωτικών φαρμάκων και ψυχοτρόπων ουσιών των κατηγοριών με αρ. από 5 έως και 8, σύμφωνα με το Άρθρο 30

(4)του Νόμου 29/1977 καθιστά αυτά πιο σοβαρά. Είναι βεβαίως υπόψη μου ότι δεν υπήρξε άμεσος συσχετισμός τους και αυτό λαμβάνεται υπόψιν. Σε κάθε περίπτωση, σε σχέση μ' αυτά, λαμβάνω υπόψη μου το είδος και την ποσότητα που βρέθηκε στην κατοχή σου παράνομα και το γεγονός, ότι, η ποσότητα της κοκαΐνης αντικείμενο της κατηγορίας με αρ. 5 στο κατηγορητήριο σου, -που ήταν σχετικά μικρή- ήταν για δική σου χρήση λόγω της ουσιοεξάρτησης σου. Είχες, όμως, σημειώνω, στην κατοχή σου παράνομα, και 55,26 γρ. κάνναβης με σκοπό την προμήθεια της σε τρίτο πρόσωπο, τον οποίο, παρατηρώ, δεν κατονόμασες στην Αστυνομία. Το γεγονός, αυτό, δηλαδή, ότι δεν κατονόμασες το πρόσωπο με το οποίο συνεργαζόσουν, ως υποστήριξες, για την «διακίνηση» των ναρκωτικών και για το οποίο κρατούσες ως «θεματοφύλακας», ως περαιτέρω ισχυρίστηκες, το προαναφερόμενο ποσό των €32.073, όπως και το γεγονός ότι δεν κατονόμασες το τρίτο πρόσωπο στο οποίο είχες σκοπό, ως επίσης ισχυρίστηκες, να προμηθεύσεις την προαναφερόμενη ποσότητα κάνναβης, αφαιρούν από την βαρύτητα των θέσεων σου αυτών, εφόσον δεν υπήρχε τρόπος ελέγχου τους από την Αστυνομία και δεν δικαιολογούν, ως εκ τούτου, ουσιαστικό μετριασμό στην ποινή σου.

1. Είναι γεγονός, ότι, διέπραξες όλα τα προαναφερόμενα αδικήματα, σε ώριμη ηλικία, γεγονός που δεν δικαιολογεί μετριασμό της ποινής σου. Την ποινή σου, εντούτοις, μετριάζουν, το λευκό σου ποινικό μητρώο, σε συνδυασμό αυτό με την παραδοχή σου αμέσως στο Δικαστήριο των αδικημάτων που διέπραξες. Εξοικονομείται, και αυτό είναι πολύ σημαντικό, δικαστικός χρόνος και δημόσιο χρήμα σχετιζόμενο με την δικαστική διαδικασία και γι' αυτό δικαιούσαι σημαντική έκπτωση στην ποινή σου. Δείχνει, ταυτόχρονα, συνείδηση της παράνομης δράσης σου και ετοιμότητα ανάληψης αμέσως των συνεπειών της μέσω της τιμωρίας. Υπήρξες, ως διαπιστώνεται περαιτέρω, συνεργάσιμος με την Αστυνομία, σε όλα τα στάδια της διερεύνησης αυτής της υπόθεσης, -όπως επίσης και αυτής που λαμβάνεται υπόψη-, και έχεις αποκαλύψει σε μέλη της με καταθέσεις σου, -σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα και θεληματικά-, γεγονότα που στοιχειοθετούν πραγματικά το κατηγορητήριο σου. Είναι χαρακτηριστικό, ότι, σχετικά με το αδίκημα της υπόθεσης που λαμβάνεται υπόψη, της χρήσης κάνναβης, κατά τον προαναφερόμενο τρόπο, ουσιαστικά αυτοενοχοποιήθηκες. Είναι βεβαίως γεγονός, ότι, τόσο τα πιστόλια με τα φυσίγγια, όσο και οι ναρκωτικές ουσίες και τα μετρητά, βρέθηκαν από την Αστυνομία, κατά την εκτέλεση Δικαστικού εντάλματος έρευνας, στην κατοχή σου στο σπίτι σου, -αυτό έγινε και σε σχέση με την ναρκωτική ουσία που βρέθηκε στην κατοχή σου σ' ότι αφορά την υπόθεση που λαμβάνεται υπόψη- γεγονός που περιόριζε και το όποιο περιθώριο είχες, στο να αμφισβητήσεις την πραγματικότητα τους και την σχέση σου μ' αυτά, τόσο κατά την διάρκεια Αστυνομικής έρευνας, όσο και μεταγενέστερα στο Δικαστήριο σχετικά με τα προαναφερόμενα αδικήματα που σου προσάχθηκαν.
2. Προς εξατομίκευση της ποινής σου, λαμβάνω βεβαίως υπόψιν και τις περιστάσεις σου, προσωπικές, κοινωνικές και οικονομικές, όπως αυτές μου παρουσιάστηκαν επιμελώς από τον συνήγορο υπεράσπισης σου και φαίνονται και στην έκθεση που ετοίμασε για εσένα λειτουργός των Κοινωνικών Υπηρεσιών. Παρά το γεγονός ότι δεν αναφέρομαι σ' αυτές ειδικά και με λεπτομέρεια, λαμβάνω υπόψη μου το κάθε τι. Είσαι, στην ηλικία των 43 χρόνων, οικογενειάρχης, σύζυγος, πατέρας, πατριός και παππούς και οι επιπτώσεις της ποινής που θα σου επιβληθεί, θα έχουν αντίκτυπο και στην οικογένεια σου. Το ένα σου παιδί, είναι ακόμη ανήλικο, 11 χρονών, και χρειάζεται, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, την στήριξη σου. Η σύζυγος σου, αν και είναι εργαζόμενη, -μου αναφέρθηκε έχει την δική της επιχείρηση κομμωτηρίου-, το νοικοκυριό σας αντιμετώπιζε και αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, λόγω της ανεργίας σου κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα και του δύσκολου οικονομικού γίγνεσθαι λόγω της πανδημίας του καρωνοϊού, που υπήρξε τροχοπέδη και στην εργασία της συζύγου σου. Πρόσθετα, αντιμετωπίζεις και πρόβλημα υγείας, το οποίο επηρεάζει την ικανότητα σου σε χειρωνακτική εργασία και σε ταλαιπωρεί στην καθημερινότητα σου. Δεν θεωρώ ότι η κατάσταση αυτή στην υγεία σου, σε περίπτωση που επιλεχθεί για εσένα η ποινή της φυλάκισης, θα αποτελεί ασυνήθιστη ταλαιπωρία σου κατά την έκτιση της στις Κεντρικές Φυλακές, ώστε να δικαιολογεί να επιλεχθεί για εσένα διαφορετικό είδος ποινής, ούτε και δικαιολογεί ουσιαστικό μετριασμό της ποινής σου. Είσαι επίσης, μου παρουσιάστηκε, ουσιοεξαρτημένος, κατάσταση την οποία προσπαθείς να αντιμετωπίσεις, έχοντας ήδη ενταχθεί σε σχετικό πρόγραμμα το οποίο και ακολουθείς ήδη στις Κεντρικές Φυλακές όπου κρατήθηκες ως υπόδικος, επιδιώκοντας την ουσιοεξάρτηση σου. Γι' αυτή σου την προσπάθεια, καθώς επίσης και λόγω των συνθηκών κράτησης στις Κεντρικές Φυλακές την περίοδο αυτή που διανύουμε λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, θα έχεις έκπτωση στην ποινή σου.
3. Στην βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, εφαρμόζοντας τις αρχές της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, Κατηγορούμενε, XXXXX Celebi, σου επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: Στην 3η Κατηγορία: 2 χρόνια και τέσσερεις μήνες φυλάκιση. Στην 4η Κατηγορία: 1 χρόνο φυλάκιση. Στην 5η Κατηγορία: 2 μήνες φυλάκιση. Στην 6η Κατηγορία: 4 μήνες φυλάκιση. Στην 7η Κατηγορία: 8 μήνες φυλάκιση. Στην 8η Κατηγορία: καμία ποινή, επειδή σου επέβαλα ποινή στην έβδομη κατηγορία. Στην 9η Κατηγορία: 2 χρόνια φυλάκιση. Όλες οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Οι ποινές φυλάκισης που σου επιβάλλω, θα αρχίσουν να εκτίονται από σήμερα που σου έχουν ανακοινωθεί και κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 117

(1)του Κεφ.155, θα έχουν την μείωση που αυτό προνοεί, δεδομένου ότι τελείς υπόδικος σε ότι αφορά αυτή την υπόθεση, για περίοδο από 05/02/2021 μέχρι και σήμερα. Το γεγονός, βεβαίως, ότι υπήρξε δικαστική διαδικασία πριν από αυτή την υπόθεση με το ίδιο αντικείμενο, στα πλαίσια της οποίας κρατήθηκες υπόδικος για περίοδο από 16/10/2020 μέχρι και την 05/02/2021, το είχα υπόψη μου κατά την επιμέτρηση της προαναφερόμενης ποινής φυλάκισης που σου επιβλήθηκε.

1. Στην περίπτωσή σου, δεν συντρέχουν, κρίνω, παράγοντες, οι οποίοι μπορούν να ληφθούν υπόψη, ως συνηγορούντες υπέρ της αναστολής της ποινής φυλάκισης που σου έχει επιβληθεί. Απόφαση στην οποία καταλήγω, λαμβανομένων υπόψη των περιστάσεων τέλεσης των αδικημάτων, όλα όσα αφορούν αυτή την υπόθεση και αυτήν που λαμβάνεται υπόψη, και τις προσωπικές σου συνθήκες, οι οποίες θεωρώ ότι δεν είναι ικανές να δικαιολογήσουν μία τέτοια απόφαση, επειδή, τέτοια απόφασης, δεν θα αντικατόπτριζε την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξες, δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, ιδιαιτέρως αφής στιγμής βρίσκονται σε έξαρση και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα σε ότι αφορά τις συνέπειες από την διάπραξη τους.
2. Το Ανώτατο Δικαστήριο, έχει σε πάρα πολλές αποφάσεις του, τονίσει ότι, δεν ενδείκνυται η αναστολή της ποινής φυλάκισης, όταν το αδίκημα ή τα αδικήματα που αφορά ή αφορούν την υπόθεση, βρίσκεται ή βρίσκονται σε έξαρση και η τιμωρία ενός συγκεκριμένου παραβάτη, είναι επιπρόσθετα το μέσο, να αποτραπούν άλλοι πιθανοί παραβάτες από την διάπραξη του/τους, διότι, η προστασία του δημοσίου συμφέροντος είναι υπεράνω των οποιονδήποτε προσωπικών περιστάσεων του (βλ. Σ. Π. Ε. Λακατάμιας-Δευτερας Λτδ. ν Δράκου, Πoινική Έφεση Αρ.129/2015, 15/11/2017). Η προκείμενη, είναι μια τέτοια περίπτωση. Οι παράγοντες που προαναφέρθηκαν κατά την επιλογή του είδους της ποινής σου και την επιμέτρηση της, δηλαδή, το σύνολο των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης και αυτών που λαμβάνονται υπόψη και οι προσωπικές σου, χωρίς να εντοπίζεται οτιδήποτε άλλο για να ληφθεί υπόψη ως σχετικό, επανεξεταζόμενοι για σκοπούς εξέτασης του κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που σου έχει μόλις επιβληθεί, δικαιολογούν, κατά την κρίση μου, την προαναφερόμενη απόφαση μου. Η ποινή φυλάκισης που συνολικά θα εκτίσεις, θεωρώ ότι αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξες και εξυπηρετεί ταυτοχρόνως και τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Αυτό δεν θα εξυπηρετείτο, αν αυτή η ποινή σου αναστελλόταν.
3. Το τεκμήριο σε αυτή την υπόθεση, μετρητά €32.073 να κατασχεθεί και δημευθεί.
4. Τα τεκμήρια σε αυτή την υπόθεση, μετρητά €4.000 και δύο κινητά τηλέφωνα, να επιστραφούν στον Κατηγορούμενο.
5. Τα υπόλοιπα τεκμήρια της υπόθεσης αυτής, να κατασχεθούν και καταστραφούν.
6. Τα τεκμήρια στην Υπόθεση με αρ. 9181/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας να κατασχεθούν και καταστραφούν.
7. Λήφθηκαν υπόψη τα αδικήματα της Υπόθεσης με αρ. 9181/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. (Υπ.) _____________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Ως αμφότερα τα Άρθρα 4

(1)και 51 του Νόμου 113(I)/2004 ίσχυαν πριν από την τροποποίηση τους με τον περί Πυροβόλων και Μη Πυροβόλων Όπλων (Τροποποιητικό) Νόμο του 2021, Νόμος 10

(1)/2021 εφόσον τα αδικήματα διαπράχθηκαν πριν τις 17/02/

1. [ii] Περαιτέρω, οποιαδήποτε όπλα σχετικά με τα οποία διαπράχθηκε αδίκημα κατάσχονται και δημεύονται ή καταστρέφονται με τη συγκατάθεση του Κατηγορουμένου. [iii] Ως αυτό ίσχυε πριν από την τροποποίηση του με τον περί ο περί Εκρηκτικών Υλών (Τροποποιητικός) Νόμος του 2020, Νόμος 173(Ι)/2020 εφόσον τα αδικήματα διαπράχθηκαν πριν τις 11/12/
2. [iv] Περαιτέρω, οποιαδήποτε εκρηκτική ύλη σχετικά με την οποία διαπράχθηκε το αδίκημα, δύναται να κατάσχεται από τον Επιθεωρητή Εκρηκτικών Υλών, ως αυτός ορίζεται στο Κεφ. 43, από τον Κατηγορούμενο με την συγκατάθεση του, και να καταστρέφεται, ή να δημεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 12Α του Κεφ. 43 με απόφαση του Δικαστηρίου και να καταστρέφεται με οδηγίες του Δικαστηρίου. [v] Βλ. το Άρθρο 30

(2)(i) του Νόμου 29/1977. [vi] Βλ. την σημείωση τέλους iii πιο πάνω. [vii] Βλ. το αδίκημα στην κατηγορία με αρ. 7 στο κατηγορητήριο και την προβλεπόμενη γι' αυτό στον Νόμο ποινή. [viii] Βλ. την σημείωση τέλους iii πιο πάνω. [ix] Βλ. την σημείωση τέλους iii πιο πάνω. [x] Βλ. Παπαγεωργίου (Γιάγκος) ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 112/2005, 25/11/2005, Chafari v Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γενικός Εισαγγελέας ν Cham κ. α.

(1993)2 Α.Α.Δ.

1. [xi] Βλ. Δημοκρατία ν Κυριάκου, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 5192, 08/06/
2. [xii] Βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μυλωνάς, Ποινική Έφεση Αρ. 65/2017, 14/12/
3. [xiii] R v Wilkinson, a. o., [2009] EWCA Crim 1925: «
4. The gravity of gun crime cannot be exaggerated. Guns kill and maim, terrorise and intimidate. That is why criminals want them: that is why they use them: and that is why they organise their importation and manufacture, supply and distribution. Sentencing courts must address the fact that too many lethal weapons are too readily available: too many are carried: too many are used, always with devastating effect on individual victims and with insidious corrosive impact on the wellbeing of the local community.
5. The purposes of sentencing are identified in section 142 of the 2003 Act. None of these purposes is pre-eminent. All apply to every case, but as a matter of sentencing reality, whenever a gun is made available for use as well as when a gun is used public protection is the paramount consideration. Deterrent and punitive sentences are required and should be imposed.
6. Avis and others was decided in December
7. Lord Bingham CJ offered guidance to sentencers about the levels of sentence which would be appropriate for a variety of offences taking account of the ambit of the Firearms Act 1968, as amended by the wide-ranging, then recent statutory provisions of the Criminal Justice and Public Order Act
8. The structure of the judgment is familiar. In effect sentencing decisions arrived at before the 1994 Act came into force were confined to oblivion. It was suggested that by addressing a series of questions the sentencing court would provide itself with appropriate indications of the true extent of the defendant's culpability. For convenience we shall repeat them. "

(1)What sort of weapon is involved? Genuine firearms are more dangerous than imitation firearms. Loaded firearms are more dangerous then unloaded firearms. Unloaded firearms for which ammunition is available are more dangerous than firearms for which no ammunition is available. Possession of a firearm which has no lawful use (such as a sawn-off shotgun) will be viewed even more seriously than possession of a firearm which is capable of lawful use.

(2)What (if any) use has been made of the firearm? It is necessary for the court, as with any other offence, to take account of all circumstances surrounding any use made of the firearm: the more prolonged and premeditated and violent the use, the more serious the offence is likely to be.

(3)With what intention (if any) did the defendant possess or use the firearm? Generally speaking, the most serious offences under the Act are those which require proof of a specific criminal intent (to endanger life, to cause fear of violence, to resist arrest, to commit an indictable offence). The more serious the act intended, the more serious the offence.

(4)What is the defendant's record? The seriousness of any firearm offence is inevitably increased if the offender has an established record of committing firearms offences or crimes of violence."». [xiv] Βλ. Θεοδούλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 5547, 20/05/1992 και Προκοπίου Κίτας ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 11/2011, 06/07/2012. [xv] Βλ. Δημοκρατία ν Κυριάκου, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 5192, 08/06/1990. [xvi] Βλ. Θεοδούλου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 5547, 20/05/1992. [xvii] Βλ. επίσης, Λαζάρου ν Αστυνομίας, κ. α.

(2010)2 Α.Α.Δ. 633, Στυλιανού ν Δημοκρατίας, κ. α., Ποινική Έφεση Αρ. 268/2015, 13/12/2018, Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 350, Τσιάκκα ν Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 282, Jokarbozorgi v Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 726, Σιμκάση ν Αστυνομίας

(1995)2 Α.Α.Δ. 22 και Khalil v Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ .78. [xviii] Βλ. Μ. Θ. ν Αστυνομίας

(2005)2 Α.Α.Δ.

1. [xix] Με κύρια εκείνη της, στην απουσία εξαιρετικών περιστάσεων, κατ' ελάχιστο ποινή φυλάκισης, υποχρεωτικά, πέντε χρόνων, που αφορά όλα τα αδικήματα του Firearms Act
2. [xx] R v Wilkinson, a. o., [2009] EWCA Crim 1925: «
3. We respectfully suggest that the offence of importing firearms, or being in possession of firearms with intent to supply them, whether manufactured by someone else or not, is not less criminally reprehensible than the importation of drugs or possession of drugs with intent to supply them. It is indeed difficult to anticipate many such cases where an imminent risk to life is not an inevitable concomitant of the offence. If so, the availability of a discretionary life sentence should not be dependant on proof of the specific intent required by section 16 of the Firearms Act.
4. Where however the statutory intent involving danger to life has been established, and it is clear that the firearms were subsequently used with homicidal intent by others to whom they were supplied or who obtained them in the criminal firearms market, the sentences on the importer or supplier should always reflect these dreadful consequences. In the context of section 225 of the 2003 Act the fact that the importer or supplier is not an individual who pulled any trigger, or discharged any firearm, or caused serious injury himself, does not resolve the issue of future dangerousness in his favour. Criminals who are prepared to deal in such lethal weapons invariably represent a serious public danger, and it cannot be assumed that the danger they represent will have dissipated when the determinate element of their sentences has been completed. We therefore supplement the guidance in Avis and others by emphasising that for criminals involved in this level of gun crime along with very lengthy determinate sentences, indeterminate sentences, whether discretionary imprisonment for life or IPP, inevitably arise for consideration. We shall apply this guidance to the present appeals.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο