ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ ν. DICRAN OUZOUNIAN & CO LTD, Αρ. Αγωγής: 902/2013, 31/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B59 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: N. Α. Π. Γεωργιάδη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 902/2013 ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX (XXXXX) ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Ενάγοντα και DICRAN OUZOUNIAN & CO LTD Εναγόμενης ------------------ Αίτηση ημερομηνίας 19/3/2021 του Ενάγοντα για αντικρουστική μαρτυρία Ημερομηνία: 31 Μαρτίου,
- Για τον Ενάγοντα - Αιτούντα: κ. Γιώργος Αγγελίδης για κ.κ. Π. Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη - Καθ' ης η Αίτηση: κα. Άννα Ιακώβου για κ.κ. Μ. Ιακώβου & Συνεργάτες. ΕΝΔΙΑΜEΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η υπό εκδίκαση αγωγή αφορά, μεταξύ άλλων, απαίτηση για αποζημιώσεις και/ή αντικατάσταση μηχανοκίνητου οχήματος που αγόρασε ο Ενάγων από την Εναγομένη το
- Ο Ενάγων ισχυρίζεται ότι το εν λόγω όχημα είναι ελαττωματικό καθ' ότι είναι η θέση του λόγω κατασκευαστικού προβλήματος τα μπροστινά λάστιχα φθείρονται συνεχώς, το δε όχημα είναι ανασφαλές για οδήγηση.
- Η Εναγομένη αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη. Αποδίδει στον Ενάγοντα «κακή και/ή μη ενδεδειγμένη και/ή μη εύλογη χρήση» του οχήματος.
- Η ακρόαση της αγωγής άρχισε την 21/10/
- Από πλευράς Ενάγοντα κατέθεσαν ο ίδιος ο Ενάγων (ΜΕ 1) και ο κ. XXXXX Τζυρκαλλή (ΜΕ 2) ως εμπειρογνώμονας. Αφού έκλεισε την υπόθεση του ο Ενάγων, η Εναγομένη παρουσίασε ως μάρτυρα τον κ. XXXXX Σολομωνίδη (ΜΥ 1). Με το κλείσιμο της υπόθεσης της Υπεράσπισης ο συνήγορος του Ενάγοντα καταχώρισε αίτηση για να του δοθεί άδεια να παρουσιάσει αντικρουστική μαρτυρία (evidence in reply) αλλά και για επανάκληση του Ενάγοντα ως μάρτυρα.
- Συγκεκριμένα αιτείται άδεια να παρουσιάσει μαρτυρία προς αντίκρουση των ισχυρισμών του ΜΥ 1, ότι στους δρόμους μονής κατεύθυνσης, ορεινούς και περιορισμένης χρήσης υπάρχει έντονη καμπυλότητα στο δρόμο με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται μεγαλύτερη φθορά στα ελαστικά (αιτητικά Α και Β). Αιτείται επίσης άδεια όπως παρουσιάσει αντικρουστική μαρτυρία από αρμόδιο υπάλληλο του Τμήματος Δημοσίων Έργων και του Τμήματος Δασών (αιτητικά Γ και Δ) αλλά και όπως ο Ενάγων επανακλητευθεί (αιτητικό Ε) ή προσφερθεί ως αντικρουστική μαρτυρία αριθμός επιστολών που ανταλλάγησαν από τον ίδιο και τα αντίστοιχα τμήματα για το εν λόγω ζήτημα (αιτητικό Στ).
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα. Οι επιστολές που επιθυμεί να παρουσιάσει ως μαρτυρία αφορούν την περίοδο 2/2/2021 μέχρι 9/3/2021 και επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 3 -
- Σκοπός, αναφέρει, είναι η αντίκρουση της μαρτυρίας του ΜΥ 1 σε σχέση με τα σχεδιαγραφήματα που κατέθεσε ως Τεκμήρια 23 και 24 (Τεκμήρια 1 και 2 στην Αίτηση).
- Στην § 2 της ένορκης δήλωσης του ο Ενάγων αναφέρει τα ακόλουθα: «... Κατά την μαρτυρία του ο ΜΥ1 ισχυρίστηκε / προώθησε την θέση ότι σε δρόμους στενούς (πχ μονής κατεύθυνσης, ορεινούς δρόμους, περιορισμένης χρήσης) υπάρχει έντονη καμπυλότητα στον δρόμο και εξαιτίας αυτής της έντονης καμπυλότητας η επαφή των ελαστικών στο εσωτερικό μέρος είναι σημαντικά μεγαλύτερη και επομένως είναι αναμενόμενο ότι η φθορά στο εσωτερικό μέρος του κάθε ελαστικού να είναι μεγαλύτερη ενώ σε αυτοκινητόδρομους η καμπυλότητα του δρόμου είναι πιο μικρή και εξαιτίας της μικρής καμπυλότητας η επαφή των ελαστικών στο δρόμο είναι μεγαλύτερη και επομένως είναι αναμενόμενο ότι η φθορά στο πέλμα του κάθε ελαστικού να είναι πιο ομοιόμορφη ...»
- Προχωρεί και ισχυρίζεται ότι οι θέσεις αυτές προωθήθηκαν για 1η φορά στη δίκη αναφέροντας ότι (βλ. § 3 της ένορκης δήλωσης): «.... δεν ήταν γνωστή προηγουμένως ούτε σε εμένα ούτε στους Δικηγόρους μου, ούτε και μπορούσε οποιοσδήποτε από εμάς να την υποθέσει/ εικάσει έτσι ώστε να μπορούσαμε να προσκομίζαμε την κατάλληλη μαρτυρία στο στάδιο παρουσίασης της δικής μας μαρτυρίας και δηλαδή πριν την κατάθεση της μαρτυρίας των Εναγόμενων. Το μόνο σχετικό που αναγραφόταν/ αναγράφεται στην Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγόμενων είναι στην παράγραφο 5 της Τροποποιημένης Έκθεσης Υπεράσπισης ημερομηνίας 12/04/2017 (δυνάμει Διατάγματος ημερομηνίας 07/03/2017) ...»
- Στην § 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης γίνεται η ακόλουθη αναφορά: « .... η φθορά που παρατηρήθηκε στα ελαστικά ήταν αποτέλεσμα παρατεταμένης κακής και μη εύλογης χρήσης του οχήματος από μέρους του ενάγοντα, όπως η τακτική οδήγηση του οχήματος σε ανώμαλο οδόστρωμα, υπερβολική ταχύτητα, μεταφορά βαρέων φορτίων και/ή υπερφόρτωση του μεγάλου αριθμού επιβατών, η συνεχής και η μη αναμενόμενη οδήγηση του σε δρόμους με πολλές και απότομες στροφές, όπως ο δρόμος Παχυάμμου-Πύργου Τηλλυρίας, ο οποίος παρουσιάζει πολλές και ποικίλες ιδιομορφίες. Εκάλεσαν ταυτοχρόνως τον ενάγοντα να τους προσκομίσει το όχημα για τακτική παρακολούθηση, γεγονός το οποίο παρέλειψε να πράξει.»
- Σημειώνω ότι η αρχική Έκθεση Υπεράσπισης (ημερ. 25/4/2013) στην § 6 περιλάμβανε τον ακόλουθο ισχυρισμό: «... η φθορά που παρατηρήθηκε στα ελαστικά ήταν αποτέλεσμα παρατεταμένης κακής και μη εύλογης χρήσης του οχήματος από μέρους του ενάγοντα, όπως η τακτική οδήγηση του οχήματος σε ανώμαλο οδόστρωμα, υπερβολική ταχύτητα, μεταφορά βαρέων φορτίων και μεγάλου αριθμού επιβατών.»
- Η Εναγομένη προβάλλει 13 λόγους ένστασης. Αρνείται ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων που αιτείται ο Ενάγων (λόγος (μ)), ότι δεν έχει τεθεί προ εκπλήξεως ή ότι αιφνιδιάστηκε (λόγοι (δ), (στ) και (η)), ότι η μαρτυρία της Εναγομένης κινήθηκε εντός του πλαισίου της δικογραφίας (λόγοι (β), (ε), (ζ) και (ι)) και ότι μπορούσε επομένως ο Ενάγων να προετοιμαστεί κατάλληλα (λόγοι (α) και (γ)). Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ο Ενάγων επιχειρεί να προσφέρει επιβεβαιωτική μαρτυρία (λόγος (θ)), ότι η αίτηση είναι καταχρηστική (λόγος (κ)) και ότι τυχόν έγκριση του αιτήματος θα εκτροχιάσει τη διαδικασία (λόγος (λ)).
- Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Δημητριάδη, υπαλλήλου της Εναγομένης. Στην ένορκη του δήλωση αναφέρει ότι ο Ενάγων δεν βρέθηκε προ εκπλήξεως ενώ τυχόν έγκριση του αιτήματος θα εκτροχιάσει τη διαδικασία.
- Και οι δύο συνήγοροι αναφέρθηκαν στη νομολογία επί του θέματος. Ο συνήγορος του Ενάγοντα επεσήμανε ότι οι αναφορές του ΜΥ 1 και τα τεκμήρια που κατέθεσε ως προς την «καμπυλότητα» των δρόμων της περιοχής έχουν φέρει προ εκπλήξεως τον Ενάγοντα. Το ζήτημα τέθηκε μόνο με τη μαρτυρία του ΜΥ 1 και ο Ενάγων ως επίσης και ο ΜΕ 2 δεν αντεξετάστηκαν ειδικά επί του θέματος. Αν και το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού το φέρει η Εναγομένη δεν δόθηκε η ευκαιρία στους μάρτυρες του Ενάγοντα να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς.
- Η συνήγορος της Εναγομένης ανέφερε ότι από την Έκθεση Υπεράσπισης της Εναγομένης εγειρόταν επαρκώς το ζήτημα της φύσης των δρόμων της περιοχής αλλά και του οδοστρώματος επομένως δεν μπορεί να ισχυρίζεται ο Ενάγων ότι έχει βρεθεί προ εκπλήξεως. Η μαρτυρία που επιδιώκει να προσφέρει επομένως αφορά μόνο επιβεβαίωση θέσεων που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέταση.
- Στο σύγγραμμα Ηλιάδη & Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές (2η έκδοση Hippasus Publishing, Λευκωσία 2016) στις σελ. 738 - 739 αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το ζήτημα επάνακλησης μάρτυρα: «Η επανάκληση μαρτύρων σε πολιτικές υποθέσεις μπορεί να επιτραπεί μονάχα αν συντρέχουν ειδικές περιστάσεις (Παπακόκκινου και Άλλων ν Δήμου Πάφου (Αρ 1)
(1998)1(B) ΑΑΔ 634, Savoullas ν Loucas
(1979)1 CLR 336). Αν και δεν έχουν καθοριστεί ποιες είναι οι ειδικές αυτές περιστάσεις, μπορεί να λεχθεί ότι εφαρμόζονται, με τις κατάλληλες αναπροσαρμογές, οι αρχές που ισχύουν στις ποινικές υποθέσεις και δη ότι η επανάκληση δεν επιτρέπεται εκτός αν το θέμα εγείρεται απρόβλεπτα, η μαρτυρία που θα δοθεί είναι τυπική ή κριθεί από το Δικαστήριο ότι θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. .... Η Δ.38Θ1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών προνοεί ότι κάθε μάρτυς, όταν η κυρίως εξέταση του συμπληρωθεί, υπόκειται σε αντεξέταση από τον αντίδικο και σε επανεξέταση από τον διάδικο που τον καλεί και ότι, μετά την επανεξέταση, μπορεί να του υποβληθούν ερωτήσεις από το Δικαστήριο και δεν πρέπει να επανακληθεί ή ερωτηθεί περαιτέρω εκτός κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου. Το κριτήριο για επανάκληση μάρτυρα μετά το κλείσιμο της υπόθεσης του ενάγοντος (ή κατά λογικό επακόλουθο, του εναγομένου), είναι αυστηρό (Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρον ν Κανναβά
(2000)1(A) ΑΑΔ 425), εκτός και αν η παράλειψη αφορά σε τυπικής (πλην όμως σημαντικής) φύσης μαρτυρία.» 15. Οι αρχές παρουσίασης αντικρουστικής μαρτυρίας δυνάμει της Δ.33, Θ.7 (ii) (β) (γ), συνοψίσθηκαν ως ακολούθως στην Αττεσλή κ.α. ν Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2013)1Γ ΑΑΔ 2222 στις σελ. 2232 - 2233 (Δ. Λιάτσος): «Στα πλαίσια της διαδικασίας που διέπει, τόσο ποινικές όσο και πολιτικές υποθέσεις, ο κάθε διάδικος βαρύνεται με την υποχρέωση να παρουσιάσει, ολοκληρωμένα, την υπόθεσή του. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλέψει ποια είναι τα επίδικα θέματα και ανάλογα να προετοιμάσει τη μαρτυρία που είναι αναγκαία για να καλύψει τα θέματα που θα εγερθούν. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εντοπίζεται και στο Σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης (Μία πρακτική προσέγγιση)», Τάκη Ηλιάδη, σελ. 238-240, παρατηρείται το φαινόμενο η ακροαματική διαδικασία να ξεφεύγει από τα όρια που είχαν προβλεφθεί από τους αντιδίκους, με αποτέλεσμα να καταλαμβάνονται τελευταίοι ή ένας από τους αντιδίκους αυτούς εξ απροόπτου. Σε κάποιες υποθέσεις και στα πλαίσια της ακροαματικής τους διαδικασίας, δεν είναι πάντοτε δυνατόν να προβλεφθεί το κάθε στοιχείο μαρτυρίας, ακριβώς διότι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ίδια η φύση των διαδικαστικών διαδικασιών ακολουθεί πορεία που είναι δυνατόν να οδηγήσει σε ανατροπές και εκπλήξεις, με αποτέλεσμα, προκειμένου να διαφυλαχθεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, το Δικαστήριο να δίνει άδεια για παρουσίαση μαρτυρίας εκ μέρους του διαδίκου, ο οποίος βρέθηκε προ εκπλήξεως. Υπό το πρίσμα αυτό, και προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, τα Δικαστήρια έχουν την ευχέρεια να αποδέχονται μαρτυρία σε αντίκρουση μαρτυρίας που έχει ήδη δοθεί. Επισκόπηση της σχετικής νομολογίας καταδεικνύει ότι η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου διέπεται από τις ακόλουθες αρχές: Η απαντητική μαρτυρία πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση της αντίδικης πλευράς και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του διαδίκου που την παρουσιάζει. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από Ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας Εναγόμενου προς υποστήριξη επίδικου θέματος, η απόδειξη του οποίου βάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του Ενάγοντα, όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Γενικά, αντικρουστική μαρτυρία είναι επιτρεπτή προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή αδικία, όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου (Tsiartas a.ο. v. Taliotis
(1989)1 C.L.R. 216, 228-229).»
- Έχω εξετάσει την επιχειρηματολογία των συνηγόρων και καταλήγω ότι το αίτημα θα πρέπει να απορριφθεί. Η Έκθεση Υπεράσπισης από την αρχή αναφερόταν στη φύση των δρόμων που οδηγείτο το εν λόγω όχημα. Μετά την τροποποίηση οι αναφορές έγιναν πιο συγκεκριμένες. Δεν ζητήθηκαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες, ούτε αρχικά ούτε μετά την τροποποίηση. Οι αναφορές ήταν τέτοιες που θα ήταν καθ' όλα επιτρεπτό στον Ενάγοντα να ζητήσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες ως προς το τι (και όχι το πως) προτίθετο να αποδείξει η Εναγομένη κατά τη δίκη σε σχέση με τη διαμόρφωση των δρόμων.
- Σε κάθε περίπτωση όμως, η δικογράφηση της Υπεράσπισης ήταν τέτοια που θα αναμενόταν ότι θα παρουσιαζόταν μαρτυρία για τη διαμόρφωση των δρόμων της περιοχής από πλευράς Εναγομένης. Επομένως οι αναφορές στην «καμπυλότητα» δεν μπορούν να θεωρηθούν ότι άφησαν τον Ενάγοντα προ εκπλήξεως. Το ζήτημα βέβαια αξιολόγησης της μαρτυρίας αυτής είναι διαφορετικό και η ποιότητα της (ως επίσης και της μαρτυρίας και των υπολοίπων μαρτύρων) θα κριθεί στο τέλος.
- Για όλους τους λόγους που προανέφερα η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, υπέρ της Εναγομένης και εναντίον του Ενάγοντα, και τα οποία θα είναι καταβλητέα στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο