← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Υπόθεση με αρ.: 327/2016, 5/3/2021

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΘΕΟΔΩΡΟΥ κ.α., Υπόθεση με αρ.: 327/2016, 5/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Υπόθεση με αρ.: 327/

  1. Κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορος -εναντίον-
  2. XXXXX ΘΕΟΔΩΡΟΥ
  3. XXXXX ΛΟΪΖΟΥ Κατηγορουμένων ---------- Ημερομηνία: 05/03/
  4. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μ. Χαραλάμπους. Για τους Κατηγορουμένους 1 και 2: κ. Μ. Κιτρομηλίδης. Κατηγορούμενοι 1 και 2, Παρόντες. ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ
  5. Αντικείμενο του κατηγορητηρίου των Κατηγορουμένων 1 και 2 αυτής της Υπόθεσης, είναι το αδίκημα της κλοπής από δημόσιο λειτουργό.
  6. Στην έκθεση αδικήματος των κατηγοριών με αρ. 1 και 2 στο κατηγορητήριο, που αντιστοίχως προσάπτονται στους Κατηγορουμένους 1 και 2 και το αφορούν, περιλαμβάνονται τα Άρθρα 255 [i] και 267 [ii] του περί Ποινικού Κώδικα Νόμου, Κεφ. 154 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 154») ως οι νομικές διατάξεις που το θεμελιώνουν.
  7. Σχετικά μ' αυτό, υπάρχει νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου.
  8. Απ' αυτήν, προκύπτει ότι, στο αδίκημα της κλοπής από δημόσιο λειτουργό του Άρθρου 267 του Κεφ. 154, αν και είναι αδίκημα ξεχωριστό από το αδίκημα της κλοπής του Άρθρου 255 του Κεφ. 154 [iii], η έννοια της κλοπής κατά το Άρθρο 255 του Κεφ. 154 εμπεριέχεται [iv]. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Χαραλάμπους ν Αστυνομίας

(1994)2 Α.Α.Δ. 14, «Το άρθρο 255 του Ποινικού Κώδικα, το κύριο μέρος του και η επιφύλαξη σ' αυτό, ορίζει το αδίκημα της κλοπής. Το άρθρο 267 προβλέπει ειδική περίπτωση κλοπής για την οποία ορίζεται αυστηρότερη ποινή. Αναφέρεται σε "κλοπή αντικειμένου" (thing stolen) και προϋποθέτει συνύπαρξη των συστατικών στοιχείων της κλοπής κατά το άρθρο
  1. .». Πρόκειται, συνεπώς, το αδίκημα της κλοπής από δημόσιο λειτουργό του Άρθρου 267 του Κεφ. 154, για επιδεινωμένη μορφή κλοπής, δηλαδή, από αυτή της απλής κλοπής [v] του Άρθρου 255 του Κεφ.
  2. Ως εκ των προαναφερόμενων, τα Άρθρα 255 και 267 του Κεφ. 154 πρέπει να διαβάζονται μαζί [vi].
  3. Συνεπώς, με βάση [και] την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της κλοπής από δημόσιο λειτουργό, είναι τα εξής: [Βάσει του Άρθρου 255 του Κεφ. 154]
(1)Η απόκτηση από τον κατηγορούμενο περιουσίας (που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής) και αποκόμιση της.
(2)Χωρίς την συναίνεση / συγκατάθεση του ιδιοκτήτη της.
(3)Χωρίς δικαίωμα του κατηγορουμένου απόκτησης της.
(4)Με δόλιο από πλευράς κατηγορούμενου τρόπο και χωρίς καλόπιστη αξίωση δικαιώματος.
(5)Με πρόθεση του κατηγορουμένου κατά τον χρόνο της απόκτησης της, αποστέρησης τελεσιδίκως της περιουσίας αυτής από τον ιδιοκτήτη της. [Και επιπρόσθετα, βάσει του Άρθρου 267 του Κεφ. 154 [vii]]
(6)Ο κατηγορούμενος είναι δημόσιος λειτουργός. Και.
(7)Η περιουσία είναι κρατική ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου από την θέση την οποία κατέχει ως δημόσιος λειτουργός. 6. Η θέση που ο Κατήγορος έλαβε για τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης και τον σχηματισμό του προαναφερόμενου κατηγορητηρίου των Κατηγορουμένων 1 και 2 για την ποινική τους δίωξη, είναι ότι, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, στις 23/09/2014 στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX στα Λατσιά, ενώ ήταν δημόσιοι λειτουργοί, έκλεψαν κρατική περιουσία. Ειδικότερα, στους Κατηγορούμενους 1 και 2 καταλογίζεται ότι, ενώ ήταν ωρομίσθιοι εποχιακοί XXXXX στην Υπηρεσία XXXXX, έκλεψαν σάκους με τροφή πουλιών -δηλαδή, σιτάρι-, περιουσία της εν λόγω υπηρεσίας. Πιο συγκεκριμένα, στον Κατηγορούμενο 1, καταλογίζεται η κλοπή πέντε σάκων με τροφή πουλιών, συνολικού βάρους 125 kg και αξίας €52,50. Ενώ, στον Κατηγορούμενο 2, καταλογίζεται η κλοπή τριών σάκων με τροφή πουλιών, συνολικού βάρους 75 kg και αξίας €31,50. 7. Προς υποστήριξη της υπόθεσης του, ο Κατήγορος παρουσίασε την μαρτυρία των: (
  1. i)Λοχία XXXXX, XXXXX Αβρααμίδη (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ1»), που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ήταν ο εξεταστής των γεγονότων αυτής της υπόθεσης για την Αστυνομία. (
  2. ii)XXXXX Αναγιωτού (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ2»), που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ήταν ο Επαρχιακός Λειτουργός στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX κατά τον χρόνο που έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, που είχε την διοίκηση της εν λόγω υπηρεσίας και το πρόσωπο που κατήγγειλε το ισχυριζόμενο περιστατικό κλοπής από τους Κατηγορουμένους 1 και 2 μετά από διαπίστωση του στις 23/09/2014, τελικός αποδέκτης του οποίου ήταν η Αστυνομία. (iii) XXXXX Λυσάνδρου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ3»), που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ήταν ο Ανώτερος XXXXX στην Υπηρεσία XXXXX, που μαζί με τον ΜΚ2, διαπίστωσαν, στις 23/09/2014, την ισχυριζόμενη κλοπή από τους Κατηγορουμένους 1 και 2. (
  3. iv)XXXXX Ηρακλέους (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ4»), που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ήταν ο XXXXX στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX, που ήταν ο Υπεύθυνος Βάρδιας της υπηρεσίας των Κατηγορουμένων 1 και 2, κατά την 23η/09/2014 που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό. Και, (
  4. v)XXXXX Ονουφρίου (στο εξής καλούμενος «ο ΜΚ5»), που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, είναι Ανώτερος Θηροφύλα XXXXX κας στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX, που έχει στην κατοχή του το Ημερολόγιο Ενεργειών του Επαρχιακού Γραφείου Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX που αφορά στην προαναφερόμενη Βάρδια της υπηρεσίας των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατά την 23η/09/2014. 8. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, μετά από την κλήση τους από το Δικαστήριο σε απολογία, κατέθεσαν και οι δύο από την θέση εξεταζόμενου μάρτυρα και κάλεσαν για την υπόθεση τους προς υπεράσπιση τους και την μαρτυρία του XXXXX Χριστοφή (στο εξής καλούμενος «ο ΜΥ»), XXXXX στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX, που, ως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, ήταν και αυτός στην Βάρδια της προαναφερόμενης υπηρεσίας των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατά την 23η/09/2014. 9. Καθώς πρόκειται για ποινική δίκη, το βάρος ή η υποχρέωση απόδειξης της ενοχής των Κατηγορουμένων 1 και 2, τοποθετείται ακριβώς στον Κατήγορο. Αυτό το βάρος, βαρύνει τον Κατήγορο για κάθε στοιχείο ή ουσιώδες γεγονός που αποτελεί το αδίκημα με το οποίο, ως προαναφέρθηκε, κατηγορούνται οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Αυτό το βάρος, [viii], δεν μεταφέρεται ποτέ στον κατηγορούμενο. Δεν υπήρχε καμία απολύτως υποχρέωση για τους Κατηγορουμένους 1 και 2 σε αυτή την υπόθεση, να αποδείξουν οποιοδήποτε γεγονός ή ζήτημα που τέθηκε υπό αμφισβήτηση ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν εναπόκειτο στους Κατηγορούμενους 1 και 2 να αποδείξουν την αθωότητά τους, αλλά, βεβαίως, στον Κατήγορο να αποδείξει την ενοχή τους. 10. Ένα κρίσιμο μέρος του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης, είναι το τεκμήριο της αθωότητας. Αυτό που σημαίνει, είναι ότι, ένα πρόσωπο που κατηγορείται για ποινικό αδίκημα, θεωρείται ότι είναι αθώο, εκτός εάν και έως ότου, ο Κατήγορος πείσει το Δικαστήριο για την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. 11. Το γεγονός ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, ως έχει προαναφερθεί, έχουν δώσει μαρτυρία και καλέσει μάρτυρα για την υπεράσπιση τους κατά την ακρόαση της υπόθεσης, δεν μεταβάλλει το βάρος απόδειξης. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, δεν χρειαζόταν να αποδείξουν ότι η εκδοχή τους είναι αληθινή. Είναι ο Κατήγορος που έπρεπε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι οι ισχυρισμοί τους και αυτοί του μάρτυρα υπεράσπισης τους, δεν πρέπει να γίνουν αποδεκτοί ως εκδοχή γεγονότων που θα μπορούσαν εύλογα να είναι αληθινοί. 12. Το Δικαστήριο, έχει βεβαίως την υποχρέωση, σε σχέση με αλληλοσυγκρουόμενους ισχυρισμούς γεγονότων επί των οποίων Κατήγορος και Κατηγορούμενοι 1 και 2 αντιστοίχως βασίζονται για την υπόθεση τους, να αποφασίσει ποιους θα αποδεχθεί. Εντούτοις, είναι ουσιώδες και βασική αρχή δικαίου για να επισημανθεί, ότι αποδοχή από το Δικαστήριο, μετά από σχετική εκτίμηση της μαρτυρίας από την οποία προκύπτουν αντιθετικοί ισχυρισμοί, της εκδοχής των γεγονότων που παρουσιάστηκαν από πλευράς Κατήγορου, δεν δικαιολογεί αυτομάτως και συμπέρασμα του περί ενοχής των Κατηγορουμένων 1 και 2 στο κατηγορητήριο τους, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αποδοχή της μαρτυρίας που προσκόμισε κατά την ακρόαση ο Κατήγορος και μόνον, δεν αρκεί. Το Δικαστήριο, δεν πρέπει να καταδικάσει τους Κατηγορουμένους 1 και 2, εκτός εάν ικανοποιηθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας για την αλήθεια αυτής της μαρτυρίας. Περαιτέρω, ακόμη και αν η μαρτυρία επί της οποίας οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 βασίζονται, δεν αποτιμηθεί θετικά από το Δικαστήριο -δηλαδή, δεν γίνει πιστευτή από το Δικαστήριο ως αληθινή-, το Δικαστήριο οφείλει να μην καταδικάσει τους Κατηγορουμένους 1 και 2, αν αυτή η μαρτυρία, του δημιουργεί μια λογική αμφιβολία για την ενοχή τους. [ix]. 13. Ο Κατήγορος, δεν είχε το βάρος απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, κάθε γεγονότος υπό αμφισβήτηση. Ο Κατήγορος, είχε υποχρέωση να αποδείξει τα στοιχεία των αδικημάτων στις κατηγορίες. Αυτά είναι τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν τα αδικήματα στις κατηγορίες και είναι αυτά τα γεγονότα που ο Κατήγορος είχε το βάρος απόδειξης τους πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Στα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων στις κατηγορίες, τα οποία ο Κατήγορος προσάπτει στους Κατηγορουμένους 1 και 2, έχω προαναφερθεί. Ως εκ τούτου, στην συνέχεια, θα περιοριστώ στην μαρτυρία που ο Κατήγορος έχει βασίσει την υπόθεση του για την στοιχειοθέτηση τους. 14. Από την προσκομισθείσα κατά την ακρόαση της υπόθεσης μαρτυρία, από πλευράς Κατήγορου, προκύπτουν τα εξής. 15. Ο ΜΚ2, περί το τέλος του μηνός Αυγούστου του έτους 2014, μετά από την παραλαβή στο Επαρχιακό Γραφείο Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX (στο εξής καλούμενα «το Γραφείο» και «η Υπηρεσία» αντίστοιχα), τροφών πουλιών -σάκους σιταριού- (στο εξής καλούμενα «οι Σάκοι με τροφή») για σκοπούς ταΐσματος περδικιών στους χώρους απελευθέρωσης τους από λειτουργούς της υπηρεσίας του, έλαβε πληροφορίες από πρόσωπα που ήθελαν να παραμείνουν ανώνυμα, ότι ο Κατηγορούμενος 1, έκτακτος XXXXX υπό την διοίκηση του, έκλεβε σάκους με τροφή που φυλάσσονταν στο Γραφείο. 16. Ο ΜΚ2, σκέφτηκε να διερευνήσει αυτές τις πληροφορίες. Αποφάσισαν, μαζί με τον ΜΚ3, να έθεταν υπό παρακολούθηση το χώρο του Γραφείου, για να διαπίστωναν αν όντως συνέβαινε κάτι τέτοιο. 17. Στις 23/09/2014 περί τις 01:00, ΜΚ2 και ΜΚ3, μετέβησαν στο Γραφείο, όπου και μέσα από ένα από τα κτήρια του που λειτουργεί ως χώρος γραφείου και από σημείο που δεν μπορούσε να γίνουν αντιληπτοί αλλά μπορούσαν να παρατηρήσουν τον χώρο αποθήκευσης των σάκων με τροφή, έθεσαν τον χώρο του Γραφείου υπό παρακολούθηση. 18. Κατ' εκείνη την ώρα, εργαζόταν η βάρδια [20:00 (22/09/2014) - 03:00 (23/09/2014)] υπό την ευθύνη του ΜΚ4, μέλη της οποίας, μεταξύ άλλων, ήταν οι Κατηγορούμενοι 1 και 2. Ο Κατηγορούμενος 2, όπως και ο Κατηγορούμενος 1 για τον οποίο υπήρχαν οι προαναφερόμενες πληροφορίες περί κλοπής, ήταν επίσης έκτακτος XXXXX υπό την διοίκηση του ΜΚ2. 19. Περί τις 03:30, μετά την λήξη της υπηρεσίας της προαναφερόμενης βάρδιας, οι ΜΚ2 και ΜΚ3, αφού είδαν ότι όλα τα υπόλοιπα μέλη της έφυγαν από τον χώρο του Γραφείου, παρατήρησαν τους Κατηγορουμένους 1 και 2, να φορτώνουν στα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα, σάκους με τροφή που βρίσκονταν τοποθετημένοι σε δύο αυτοκίνητα της Υπηρεσίας, τα οποία βρίσκονταν σταθμευμένα το ένα πλάι στο άλλο. Η παρατήρησης τους αυτή, έγινε από σημείο εντός του προαναφερόμενου κτηρίου στο οποίο βρίσκονταν, που τους επέτρεπε καθαρή θέα των κινήσεων των Κατηγορουμένων 1 και 2 και από απόσταση μόλις 10 μ. περίπου. 20. Πιο συγκεκριμένα, παρατήρησαν ότι ο Κατηγορούμενος 1, φόρτωνε στο διπλοκάμπινο αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής XXXXX46, σάκους με τροφή, τους οποίους έπαιρνε από το αυτοκίνητο της Υπηρεσίας με αρ. εγγραφής XXXXX17 στο οποίο ήταν φορτωμένοι, δίπλα ακριβώς από το οποίο είχε σταθμεύσει το δικό του. Και περαιτέρω, παρατήρησαν ότι ο Κατηγορούμενος 2, αφού οδήγησε το διπλοκάμπινο αυτοκίνητο του με αρ. εγγραφής XXXXX53, που προηγουμένως βρισκόταν σταθμευμένο σε απόσταση 30 μ. περίπου μακριά, δίπλα από το αυτοκίνητο της Υπηρεσίας με αρ. εγγραφής XXXXX22, έκανε το ίδιο πράγμα. Δηλαδή, φόρτωνε στο ιδιωτικό του αυτοκίνητο, σάκους με τροφή, από το προαναφερόμενο αυτοκίνητο της Υπηρεσίας στο οποίο βρίσκονταν τοποθετημένοι. 21. Τα συγκεκριμένα αυτοκίνητα της Υπηρεσίας από τα οποία οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 εκφόρτωσαν ως προελέχθη τους εν λόγω σάκους με τροφή, ήταν μονοκάμπινα που έφεραν εξοπλισμό πυρόσβεσης, δηλαδή ντεπόζιτο νερού με αντλία. Αυτά, σύμφωνα με τους ΜΚ2 και ΜΚ3, βρίσκονταν σταθμευμένα σε σημείο κοντά στο γενικό χώρο αποθήκευσης των σάκων με τροφή στο Γραφείο, μερικά μέτρα μακριά, που ήταν πιο κοντινός από τον χώρο που αρχικά ήταν σταθμευμένα τα ιδιωτικά αυτοκίνητα των Κατηγορουμένων 1 και 2. 22. Ακολούθως, και ενόσω οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 εξακολουθούσαν να βρίσκονται στην προαναφερόμενη πράξη, οι ΜΚ2 και ΜΚ3 εξήλθαν του κτηρίου στο οποίο βρίσκονταν και τους προσέγγισαν. Παρατήρησαν ότι ο Κατηγορούμενος 1 είχε φορτωμένους στο ιδιωτικό του αυτοκίνητο, πέντε σάκους με τροφή, συνολικού βάρους 125 kg, αξίας €52,50. Και ότι ο Κατηγορούμενος 2 είχε φορτωμένους στο ιδιωτικό του αυτοκίνητο, τρείς σάκους με τροφή, συνολικού βάρους 75 kg, αξίας €31,50. Κάθε σάκος τροφής, έχει βάρος 25 kg. 23. Αφού τους προσέγγισαν, ο ΜΚ2 τους καλησπέρισε και τους ρώτησε «αν οι τροφές ήταν δικές τους και τις φόρτωναν στα αυτοκίνητα τους», χωρίς όμως να λάβει κάποια απάντηση απ' αυτούς, οι οποίοι ξαφνιάστηκαν στην θέα τους και έδειχναν απορημένοι. Κατόπιν τούτου, ο ΜΚ2 τους ρώτησε «αν αυτό ήταν το ευχαριστώ προς την Υπηρεσία τους που τους έδινε ψωμί να ταΐζουν τα παιδιά τους», οπόταν και ο Κατηγορούμενος 2 ακούστηκε να λέει «Παναγιά μου Παναγιά μου πρώτη φορά έκαμα έτσι πράγμα». Ακολούθησαν οδηγίες του ΜΚ2 προς τους Κατηγορουμένους 1 και 2 να τοποθετήσουν τους σάκους με τροφή πίσω απ' όπου τις πήραν και μετά να σχολάσουν, όπως και έγινε. 24. Όπως αμφότεροι οι ΜΚ2 και ΜΚ3 υποστήριξαν, κανένας από τους Κατηγορουμένους 1 και 2, δεν αποκρίθηκε όταν ο ΜΚ2 τους ρώτησε, με εξήγηση για τον λόγο που είχαν φορτώσει τους σάκους με την τροφή στα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα. Ενώ, σε ότι αφορούσε τα εν λόγω αυτοκίνητα της Υπηρεσίας, δεν είχαν παρατηρήσει το ντεπόζιτο του νερού τους να είχε οποιαδήποτε διαρροή, ούτε και τους εν λόγω σάκους με τροφή να ήταν βρεγμένοι. Τίποτα σχετικό δεν λέχθηκε, παρά το γεγονός ότι ο ΜΚ2 τους ζήτησε να τους τοποθετήσουν, πίσω στο σημείο απ' όπου τους πήραν, δηλαδή στα προαναφερόμενα αυτοκίνητα της Υπηρεσίας και οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 το έπραξαν. 25. Αργότερα την ημέρα εκείνη, ο ΜΚ2 ενημέρωσε γραπτώς για τα προαναφερόμενα περιστατικά τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας και ακολούθως, επιδόθηκαν στους Κατηγορουμένους 1 και 2, επιστολές δια των οποίων προειδοποιούνταν για τον τερματισμό της εργοδότησης τους. Στην συνέχεια, ο Προϊστάμενος της Υπηρεσίας, κατήγγειλε, με σχετική επιστολή του, τα περιστατικά της υπόθεσης στην Αστυνομία. Ενώ, για την υπόθεση, υπήρξε τότε και αλληλογραφία με τον δικηγόρο των Κατηγορουμένων 1 και 2. 26. Στον αντίποδα, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, με την μαρτυρία που παρουσίασαν για την υπεράσπιση τους, υποστήριξαν ότι, ο λόγος για τον οποίο φόρτωσαν στα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα τους προαναφερόμενους σάκους με τροφή, ήταν για να τους μεταφέρουν στο γενικό χώρο αποθήκευσης των σάκων με τροφή στο Γραφείο για προστασία, σύμφωνα με σχετική οδηγία της Υπηρεσίες που ανέφερε ότι δεν θα έπρεπε να έμεναν φορτωμένοι στα αυτοκίνητα της Υπηρεσίας. Τα αυτοκίνητα της Υπηρεσίας, υποστήριξαν επίσης, όπως παρατήρησαν, είχαν διαρροή από το ντεπόζιτο του νερού, και οι σάκοι με την τροφή που βρίσκονταν σ' αυτά φορτωμένοι, είχαν βραχεί. Περαιτέρω, λόγω και της εποχής, θα έπρεπε, σε κάθε περίπτωση, να φυλαχθούν κάτω από το στέγαστρο στο γενικό χώρο αποθήκευσης τους για προστασία και από ενδεχόμενη βροχή. 27. Ο ΜΚ4, υποστήριξαν περαιτέρω, που ήταν ο υπεύθυνος της βάρδιας τους, όταν παρατήρησαν τους σάκους με την τροφή στα εν λόγω αυτοκίνητα της Υπηρεσίας και καλόπιστα αποφάσισαν την μετακίνηση τους, είχε ήδη αποχωρήσει από το Γραφείο και οι ίδιοι δεν είχαν στην διάθεση τους τα κλειδιά τους για να τα οδηγήσουν κοντά στον γενικό χώρο αποθήκευσης τους στο Γραφείο για να τους εκφορτώσουν με ευκολία. Ο εν λόγω χώρος, βρισκόταν αρκετά μέτρα μακριά από τον χώρο στάθμευσης των εν λόγω αυτοκινήτων της υπηρεσίας, και λόγω και της κούρασης τους μετά από την βάρδια τους και του προχωρημένου της ώρας, επέλεξαν, αντί να μεταφέρουν απ' αυτά ένα ένα τους σάκους με την τροφή στον προαναφερόμενο γενικό αποθηκευτικό τους χώρο, να τους φόρτωναν στα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα για να τον προσέγγιζαν μ' αυτά με σκοπό την εύκολη και γρήγορη εκφόρτωση τους. 28. Σκοπός τους, δεν ήταν η κλοπή τους, αλλά ο προαναφερόμενος, κάτι που ο ΜΚ2, όταν τους αποκαλύφθηκε μαζί με τον ΜΚ3, δεν τους άφησε περιθώριο να το εξηγήσουν, εφόσον φώναζε και είχε ήδη, φαινόταν, αποφασίσει να τους επιρρίψει ευθύνη για κάτι που δεν έκαναν. 29. Είχα την δυνατότητα, στη ζωντανή ατμόσφαιρα της ακρόασης της υπόθεσης αυτής, να αποκομίσω, ως με περισσότερη λεπτομέρεια αναφέρω στην συνέχεια, τις αναγκαίες εντυπώσεις ως προς την αξιοπιστία της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε από πλευράς Κατήγορου και Κατηγορουμένων 1 και 2, έχοντας παρακολουθήσει επιστάμενα τα όσα οι μάρτυρες κατέθεσαν, τον τρόπο με τον οποίο κατέθεσαν και τη λογική που με βάση την ανθρώπινη εμπειρία η μαρτυρία τους ανέδυε, σε συνάρτηση με τα δεδομένα της υπόθεσης. Έχω, για τις διαπιστώσεις μου, τις οποίες παραθέτω στην συνέχεια, αξιολογήσει την μαρτυρία, ως και προαναφέρθηκε, στο σύνολο της και στη βάση μιας ενιαίας λογικής προσέγγισης και όχι μικροσκοπικά ή αποσπασματικά. 30. Όλοι οι μάρτυρες κατηγορίας, μου έκαναν καλή εντύπωση και έχω πεισθεί ότι κατά την ακρόαση της υπόθεσης από το Δικαστήριο, σε σχέση με τα επίδικα γεγονότα, κατέθεσαν ό,τι πραγματικά, κατά την αντίληψη τους και στο βαθμό που μπορούσαν να θυμηθούν, διαδραματίστηκε. Ως εκ τούτου, δίδω πίστη στην μαρτυρία τους και την αποδέχομαι για να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου για τα επίδικα γεγονότα και ζητήματα. Κύριοι μάρτυρες για την υπόθεση του Κατήγορου, είναι προφανές, ήταν οι ΜΚ2 και ΜΚ3. Η μαρτυρία τους, σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, ήταν άμεση. Κρίνω ότι στο Δικαστήριο κατέθεσαν με ειλικρίνεια και την αλήθεια. Η μαρτυρία τους, ήταν, σε ότι αφορά το γνωστικό της μέρος, συνεκτική, χωρίς ουσιαστικές αντιφάσεις ή αυτοαναιρέσεις που αν υφίσταντο θα μπορούσαν να πλήξουν την αξιοπιστία της. Υποστηρίζεται, άλλωστε, σε καίρια της σημεία και από την μαρτυρία του ΜΚ4, η οποία με την σειρά της, υποστηρίζεται από την μαρτυρία του ΜΚ5 και από πραγματική μαρτυρία, ήτοι το Ημερολόγιο Ενεργειών του Επαρχιακού Γραφείου Λευκωσίας της Υπηρεσίας XXXXX που αφορά στην προαναφερόμενη Βάρδια της υπηρεσίας των Κατηγορουμένων 1 και 2 κατά την 23η/09/2014, Τεκμήριο 17. 31. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, όπως και ο ΜΥ, μου άφησαν την εντύπωση ότι με την μαρτυρία τους δεν πρόσφεραν στο Δικαστήριο την αλήθεια. Σε ότι αφορούσε, ουσιώδη για την υπόθεση τους ισχυρισμούς τους, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 δεν ήταν σταθεροί, δεν απαντούσαν εξεταζόμενοι γι' αυτούς με αμεσότητα και υπέπεσαν σε σημαντικές αντιφάσεις. Επιχείρησαν δε, να προωθήσουν προς υπεράσπιση τους, μία εκδοχή γεγονότων που δεν είναι λογική. Εξετάζοντας κάποιος με προσοχή την μαρτυρία, διαπιστώνει αντιφάσεις στα γεγονότα που οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 υποστήριξαν με την επιστολή του δικηγόρου τους προς την υπηρεσία τους, μεταγενέστερα με την κατάθεση τους στην Αστυνομία και ακολούθως με την μαρτυρία τους στο Δικαστήριο. Ενώ, διαπιστώνεται περαιτέρω, ότι, αρκετές από τις κύριες θέσεις τους για τα γεγονότα, όπως τις κατέθεσαν με την μαρτυρία τους στο Δικαστήριο, δεν υποβλήθηκαν στους μάρτυρες κατηγορίας για την δίκη τους θέση. Ο ΜΥ, ήταν, κατά την κρίση μου προφανές, ότι, για τους όποιους λόγους του, προσπάθησε με την μαρτυρία του να βοηθήσει τους Κατηγορουμένους 1 και 2, προβάλλοντας ισχυρισμούς για γεγονότα, που δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί. Η μνήμη του ήταν, παρατήρησα, πολύ επιλεκτική και θυμόταν κυρίως γεγονότα που, ως ήταν προφανές, κατά την αντίληψη του, εξυπηρετούσαν την θέση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ενώ για άλλα, που ένεκα των ισχυρισμών του θ' έπρεπε να μπορεί να δώσει απαντήσεις, κατά την αντεξέταση του παρουσιάστηκε ότι τα αγνοούσε ή δεν θυμόταν καλά. Δεν με έπεισε για τους λόγους που, ως ισχυρίστηκε, αποτυπώθηκαν στην μνήμη του, τα γεγονότα τα οποία υποστήριξε με την μαρτυρία του. Ως εκ τούτου, την μαρτυρία Κατηγορουμένων 1 και 2 και ΜΥ, στο βαθμό που αφορά γεγονότα που δεν είναι παραδεκτά, δεν την αποδέχομαι και την απορρίπτω. 32. Στην βάση της αποδεκτής, ως προαναφέρθηκε, μαρτυρίας από πλευράς Κατήγορου και των γεγονότων που είναι παραδεκτά, βρίσκω ότι τα γεγονότα έχουν ως η προαναφερόμενη εκδοχή τους που υποστηρίχθηκε από τον Κατήγορο. 33. Ο Κατήγορος, όπως προαναφέρθηκε, έπρεπε να αποδείξει την ενοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Αυτό είναι το υψηλό επίπεδο απόδειξης που πρέπει να επιτύχει ο Κατήγορος πριν μπορέσει το Δικαστήριο να καταδικάσει τους Κατηγορουμένους 1 και 2. Στο τέλος της εξέτασής από το Δικαστήριο των αποδεικτικών στοιχείων στη δίκη και των θέσεων που τελικώς υποβλήθηκαν από τους Κατήγορο και Κατηγορουμένους 1 και 2, πρέπει να αναρωτηθεί εάν ο Κατήγορος έχει αποδείξει την ενοχή των Κατηγορουμένων 1 και 2 πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας [x]. 34. Γεγονός, κατά την κρίση μου, αποτελούν τα ακόλουθα, τα οποία αξιολογώ σε σχέση με την βεβαιότητα που παρέχουν για σκοπούς καταδίκης: (
  5. i)Στις 23/09/2014, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 τελείωσαν την εργασία τους και επέστρεψαν στο Γραφείο μετά τις 03:00. Εκεί βρέθηκαν με τον υπεύθυνο της βάρδιας τους ΜΚ4. Το υπόλοιπο προσωπικό της βάρδιας τους είχε ήδη σχολάσει. Ο ΜΚ4 έφυγε πριν απ' αυτούς. Ο Κατηγορούμενος 2, είχε πει στον ΜΚ4 ότι μπορούσε να αποχωρήσει και θα κλείδωναν αυτός και ο Κατηγορούμενος 1 την εξωτερική θύρα της περίφραξης του Γραφείου φεύγοντας. Δεν ήταν κάτι το ασυνήθιστο αυτό, όπως αντιλήφθηκα από την μαρτυρία του ΜΚ4. (
  6. ii)Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, από την μαρτυρία των ΜΚ2, ΜΚ4 και ΜΚ5, δεν είναι βέβαιο ότι είχαν κλειδιά, τόσο για την θύρα του κτηρίου στο Γραφείο εντός του οποίου ήταν τοποθετημένα τα κλειδιά των αυτοκινήτων της Υπηρεσίας, όσο και της εξωτερικής θύρας της περίφραξης του Γραφείου. Παρά την θέση του ΜΚ4 σχετικά με αυτό το γεγονός και την βεβαιότητα που εξέφρασε ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 πρέπει να είχαν κλειδιά και για τις δύο προαναφερόμενες θύρες επειδή κλειδιά γι' αυτές είχε όλο το προσωπικό, ο ΜΚ2 που ήταν ο διοικητής του Γραφείου, -και αυτό, σχετικά με το γεγονός υπό συζήτηση, έχει την σημασία του-, δεν απέκλεισε την θέση των Κατηγορουμένων 1 και 2 σχετικά με το ότι δεν είχαν κλειδιά για την θύρα του κτηρίου στο Γραφείο εντός του οποίου ήταν τοποθετημένα τα κλειδιά των αυτοκινήτων της Υπηρεσίας. Ενώ, η τοποθέτησης του ΜΚ5 γι' αυτό το γεγονός, δείχνει ότι, δεν ήταν πάντοτε που κλειδιά και για τις δύο προαναφερόμενες θύρες, είχε ολόκληρο το προσωπικό. Αυτή την θέση, υποστήριξε άλλωστε και ο ΜΥ. (iii) Σύμφωνα με τον ΜΚ2, -θέση την οποία υποστήριξε και ο ΜΚ5 και συμφωνά και με την θέση των Κατηγορουμένων 1 και 2 για τα γεγονότα-, ήταν οδηγία της Υπηρεσίας, οι σάκοι με την τροφή, να μην έμεναν εκτεθειμένοι, φορτωμένοι σε σταθμευμένα αυτοκίνητα της Υπηρεσίας, αλλά μετά το πέρας της κάθε βάρδιας, να μεταφέρονταν στον γενικό χώρο αποθήκευσης τους στο Γραφείο για προστασία. (
  7. iv)Μετά την αποχώρηση του ΜΚ4 από το Γραφείο, ως προαναφέρθηκε, οι Κατηγορούμενοι 1 και 2, θεάθηκαν από τους ΜΚ2 και ΜΚ3, να φορτώνουν στα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα, τους σάκους με τροφή που βρίσκονταν τοποθετημένοι στα προαναφερόμενα δύο αυτοκίνητα της Υπηρεσίας με αρ. εγγραφής XXXXX17 και XXXXX22, τα οποία βρίσκονταν σταθμευμένα το ένα πλάι στο άλλο. (
  8. v)Η θέση των Κατηγορουμένων 1 και 2, ήταν ότι, ο λόγος γι' αυτό, ήταν για να τους μεταφέρουν γρήγορα και εύκολα στον γενικό χώρο αποθήκευσης τους στο Γραφείο, όπως ήταν και η οδηγία της Υπηρεσίας. Δεν είχαν κλειδιά του Γραφείου για να πάρουν τα κλειδιά των εν λόγω αυτοκινήτων της Υπηρεσίας για να τα οδηγήσουν κοντά για να τα ξεφορτώσουν και γι' αυτό χρησιμοποίησαν τα αυτοκίνητα τους. Επικαλέστηκαν την απόσταση από το εν λόγω σημείο, σε συνδυασμό με το βάρος και τον αριθμό των σάκων τροφής, για να δικαιολογήσουν την πράξη τους. Στο σύνολο οι σάκοι τροφής ήταν οκτώ και κάθε ένας απ' αυτούς, ζύγιζε 25 Kg. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι η απόσταση των εν λόγω αυτοκινήτων της Υπηρεσίας από τον γενικό χώρο αποθήκευσης των σάκων τροφής στο Γραφείο ήταν περί τα 10 μ., ο ΜΚ3 ανέφερε ότι η απόσταση ήταν περί τα 2 μ και οι Κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν απόσταση περί τα 25 μ. (
  9. vi)Παρά το γεγονός της απόρριψης της μαρτυρίας των Κατηγορουμένων 1 και 2 σχετικά με τα προαναφερόμενα για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, προβληματίζουν, έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, τα εξής. Ο ΜΚ2, είχε πληροφορία για κλοπή σάκων τροφής, μόνο σχετικά με τον Κατηγορούμενο 1 και όχι για τον Κατηγορούμενο 2. Είναι αξιοσημείωτο ότι, η προέλευση της πληροφορίας αυτής του ΜΚ2 και πως αυτή έτυχε να του δοθεί και από ποιόν χώρο προέρχεται, είναι εντελώς άγνωστη. Κατά το επίδικο πρωινό της 23/09/2014, σκοπός του ΜΚ2 ήταν, παρακολουθώντας μαζί με τον ΜΚ3 τον χώρο του Γραφείου, να διερευνήσει την πληροφορία αυτή. Ο Κατηγορούμενος 2, τυγχάνει εκείνη την ημέρα, να είναι μαζί σε υπηρεσία με τον Κατηγορούμενο 2, ο οποίος βάσει της πληροφορίας στον ΜΚ2 ήταν ύποπτος για κλοπή σάκων με τροφή. Καμία υποψία μέχρι εκείνη την στιγμή δεν υπήρχε εναντίον του Κατηγορουμένου 2. Οι σάκοι με τροφή, σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ4, χρεώνονται σε αυτούς που τους παραλαμβάνουν και άρα υπάρχει ένας τρόπος παρακολούθησης της κατανάλωσης τους, δεδομένου και του προγράμματος βάρδιας που εκδίδεται, για την οποία, σε ότι αφορά τις εργασίες έκαστου λειτουργού, όπως προαναφέρθηκε, γίνεται καταγραφή στο Ημερολόγιο Ενεργειών του Γραφείου. Δηλαδή, οι σάκοι τροφής που βρίσκονταν τοποθετημένοι στα προαναφερόμενα δύο αυτοκίνητα της Υπηρεσίας με αρ. εγγραφής XXXXX17 και XXXXX22, πρέπει να ήταν χρεωμένοι σε κάποιον ή κάποιους, -στους ίδιους τους Κατηγορούμενους 1 και 2 ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο-, των οποίων η απώλεια, σε περίπτωση ελέγχου από την Υπηρεσία, θα μπορούσε να διαπιστωθεί. Ο ΜΚ2, συνοδεία του ΜΚ3, αποκαλύπτεται, όπως προαναφέρθηκε στους Κατηγορουμένους 1 και 2, προτού αυτοί αναχωρήσουν με τα ιδιωτικά τους αυτοκίνητα από τον χώρο του Γραφείου. Ναι μεν είχαν φορτωμένα στα αυτοκίνητα τους εκείνη την στιγμή τους προαναφερόμενους σάκους τροφής και ο Κατηγορούμενος 2 να είπε στην θέα τους και μετά τις παρατηρήσεις του ΜΚ2 αυτό που προαναφέρθηκε ότι είπε, είναι όμως τα προαναφερόμενα γεγονότα αρκετά για την χωρίς αμφιβολία καταδίκη των Κατηγορουμένων 1 και 2 στο προαναφερόμενο κατηγορητήριο τους; Κρίνω πως όχι. 35. Ως εκ τούτου, καταλήγω ότι, ο Κατήγορος απέτυχε να αποδείξει την υπόθεση του εναντίον των Κατηγορουμένων 1 και 2 στον απαιτούμενο βαθμό και γι' αυτό τους αθωώνω και απαλλάσσω από το αδίκημα στο κατηγορητήριο που έκαστος αντιμετωπίζει. (Υπ.) ______________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το Άρθρο 255 του Κεφ. 154, προνοεί: «255.-
(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό: Νοείται ότι πρόσωπο δύναται να είναι ένοχο κλοπής οποιουδήποτε τέτοιου πράγματος, ανεξάρτητα του ότι κατέχει αυτό νόμιμα, αν είναι θεματοφύλακας ή συνιδιοκτήτης του, με δόλιο τρόπο σφετερίζεται αυτό για χρήση από τον ίδιο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρά του ιδιοκτήτη.
(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (
  1. i)με τέχνασμα (
  2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
  3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα (β) ο όρος "αποκομίζει" περιλαμβάνει κάθε μετακίνηση οποιουδήποτε πράγματος από το χώρο τον οποίο αυτό κατέχει, προκειμένου όμως για πράγμα προσαρτημένο, μόνο αν αυτό αποσπάστηκε εντελώς. (γ) ο όρος "ιδιοκτήτης" περιλαμβάνει και τον ιδιοκτήτη μέρους ή αυτόν που έχει κατοχή ή έλεγχο ή ειδική ιδιοκτησία πράγματος το οποίο δύναται να καταστεί αντικείμενο κλοπής.
(3)Δύναται να είναι αντικείμενο κλοπής κάθε πράγμα που έχει αξία και που ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο, προκειμένου όμως για πράγμα προσκολλημένο σε ακίνητο μετά το διαχωρισμό του από τέτοιο ακίνητο.». [ii] Το Άρθρο 267 του Κεφ. 154, προνοεί: «267. Αν ο υπαίτιος κλοπής είναι δημόσιος λειτουργός, αυτό που κλάπηκε είναι κρατική περιουσία ή πράγμα που περιήλθε στην κατοχή του υπαίτιου από τη θέση την οποία κατέχει, αυτός υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων.». [iii] Βλ. κατ' αναλογία, Attorney General v Pieris
(1987)2 C.L.R. 44 και Ανδρονίκου κ. α. ν Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 486. [iv] Βλ. κατ' αναλογία, Ανδρονίκου κ. α. ν Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 486 και Λοϊζίδου ν Αστυνομίας (Αρ. 2)
(2012)2 Α.Α.Δ. 794. [v] «larceny simpliciter». [vi] Βλ. Soteriou v Republic
(1962)1 C.L.R. 188 κατ' αναλογία, Platritis v Police
(1967)2 C.L.R. 174 (την απόφαση του Δ. Α. Δ., Βασιλειάδη) και Λοϊζίδου ν Αστυνομίας (Αρ. 2)
(2012)2 Α.Α.Δ. 794. [vii] Βλ. Χαραλάμπους ν Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 14. [viii] -εκτός συγκεκριμένων περιπτώσεων που εξαιρούνται από τον γενικό αυτό κανόνα, που δεν τυγχάνει κάποια εφαρμογής σε αυτή την υπόθεση-. Βλ. Ιωάννου, κ. α. ν Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195. [ix] «Liberato direction»: Βλ. Liberato v The Queen
(1985)159 CLR 507 (βλ. τον δικαστικό λόγο του Brennan J.) και De Silva v The Queen [2019] HCA 48. Αμφότερες αποφάσεις Ανώτατου Δικαστηρίου Αυστραλίας. Στην υπόθεση R v Anderson
(2001)127 A Crim R 116 (Εφετείου Νέας Νότιας Ουαλίας Αυστραλίας), η εν λόγω οδηγία, διατυπώθηκε ως εξής στους ενόρκους -υιοθετήθηκε και στην Johnson v Western Australia
(2008)186 A Crim R 531 (Εφετείου Δυτικής Αυστραλίας)-: «First, if you believe the evidence of the accused, obviously you must acquit. Second, if you find difficulty in accepting the evidence of the accused, but think that it might be true, then you must acquit. Third, if you do not believe the accused, then you should put his testimony to one side. The question will remain; has the Crown, upon the basis of evidence that you do accept, proved the guilt of the accused beyond reasonable ground?». Οδηγία σχετιζόμενη με αρχή στο δίκαιο της απόδειξης που αποτελεί νομολογία και του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Σχετική, μεταξύ άλλων, είναι η υπόθεση Charitonos, a. o. v Republic
(1971)2 C.L.R. 40, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο προέβη σε μία εκτενή ανάλυση του θέματος αυτού. Στην υπόθεση Munteanu v Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 459, για το προκείμενο, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε: «Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με μια έστω υποβόσκουσα αμφιβολία («lurking doubt»), η αθώωση είναι αναπόφευκτη ...». [x] Βλ. Munteanu v Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 459 ανωτέρω. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.