HELLENIC DISTRIBUTION AGENCY (CYPRUS) LTD ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης:1686/16, 8/3/2021

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, και των συναφών τροποποιήσεων του. Τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταδικαστική απόφαση καταγράφονται εκτενώς στην απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 21/01/2021 και δεν χρειάζεται να επαναληφθούν στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας. Ό,τι συνοπτικά μπορεί να λεχθεί είναι ότι η Κατηγορούμενη εξέδωσε τις πιο πάνω Επιταγές, συνολικής αξίας €610.282,50, με δικαιούχο την Παραπονούμενη, σε αντικατάσταση και ως αντάλλαγμα για την επιστροφή στην Κατηγορούμενη των επιταγών της ELDETA LIMITED (εφεξής η «ELDETA»), οι οποίες είχαν εκδοθεί για την εξόφληση αντίστοιχου ποσού τιμολογίων της Παραπονούμενης που αφορούσαν προπληρωμένες κάρτες κινητής τηλεφωνίας. Οι Επιταγές εκδόθηκαν επί του Συνεργατικού Οργανισμού Πρωτοβουλίας Γυναικών Κύπρου Λτδ τον Νοέμβριο του 2008 και παρουσιάστηκαν για πληρωμή σε διάφορες ημερομηνίες μετά την ημερομηνία που η κάθε μια από αυτές κατέστη πληρωτέα[1] και ορισμένες από αυτές δεν εξοφλήθηκαν λόγω ανεπαρκών υπολοίπων ενώ οι υπόλοιπες επειδή ο λογαριασμός της Κατηγορούμενης παγοποιήθηκε - ΚΑΠ και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως τους. Για αυτές τις Επιταγές είχε καταχωρηθεί στις 26/4/2010, εναντίον της Κατηγορούμενης, η ποινική υπόθεση 6585/2010, η δίωξη της οποίας διακόπηκε στις 9/3/2015 λόγω αδυναμίας εντοπισμού της. Περαιτέρω, αναφορικά με το χρέος όλων αυτών των Επιταγών εκδόθηκε στις 17/6/2010 δικαστική απόφαση υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενης στο πλαίσιο της αγωγής 3364/2010, η οποία δεν κατέστη δυνατό μέχρι σήμερα να εκτελεστεί. Έτσι, το χρέος που αφορούν οι Επιταγές (συνολικού ύψους €610.282,50) παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο εφόσον, όπως αναφέρθηκε από την συνήγορο της Παραπονούμενης κατά τη διαδικασία επιβολής ποινής και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, ουδέν ποσό καταβλήθηκε προς την Παραπονούμενη στο χρόνο που διέρρευσε από την ημερομηνία έκδοσης της καταδικαστικής απόφασης. Σύμφωνα με την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας η Κατηγορούμενη είναι σήμερα ηλικίας 47 ετών, διαζευγμένη και μητέρα πέντε τέκνων, τρία από τα οποία (ηλικίας 29, 27 και 25 αντίστοιχα) αποκτήθηκαν από τον πρώτο της γάμο και τα άλλα δύο (ηλικίας 17 και 15 ετών, αντίστοιχα) από τον δεύτερο της γάμο. Η Κατηγορούμενη είναι απόφοιτος δημοτικού, εδώ και ένα χρόνο είναι άνεργη, λαμβάνει μηνιαίως τρία επιδόματα συνολικού ύψους €944,00 ενώ δεν διατηρεί οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις ούτε έχει οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία και έχει αρκετά χρέη. Διαμένει μαζί με τα δύο ανήλικα τέκνα της σε μια κατοικία που της παραχωρήθηκε από τον αδερφό της, στον οποίο δεν καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό ενοικίου. Επίσης, αντιμετωπίζει πρόβλημα με τον σπόνδυλο και τον αυχένα της. Ο συνήγορος της Κατηγορούμενης, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, έδωσε βαρύτητα στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της Κατηγορούμενης, αναφερόμενος, αφενός, στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (χρονιαία προβλήματα αυχένα, σπονδύλου, τένοντες και χρονιαίο άσθμα για το οποίο λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ στο παρελθόν υποβλήθηκε σε εγχείρηση αφαίρεσης των γενετικών της οργάνων) και τονίζοντας, αφετέρου, ότι η Κατηγορούμενη είναι η μοναδική προστάτιδα των δύο ανήλικων τέκνων της εφόσον ο πρώην σύζυγος της εδώ και μία δεκαετία περίπου την εγκατέλειψε και αδιαφορεί πλήρως για τα ανήλικα τέκνα του αλλά και το ότι η Κατηγορούμενη φροντίζει την 75 ετών μητέρα της λόγω των προβλημάτων υγείας που η τελευταία αντιμετωπίζει. Στο ίδιο πλαίσιο, αναφέρθηκε επίσης στο λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης αλλά και στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων σε συσχετισμό με την δραματική μεταβολή των προσωπικών της συνθηκών, για το οποίο, όπως ανέφερε, δεν ευθύνεται η Κατηγορούμενη. Περαιτέρω, αναφέρθηκε στις περιστάσεις και το αντάλλαγμα για το οποίο εκδόθηκαν οι Επιταγές, υποστηρίζοντας ότι η Κατηγορούμενη δεν αποκόμισε οποιοδήποτε όφελος από τα αναφερόμενα αδικήματα και ότι, υπό τις περιστάσεις, συντρέχει η αρχή της άνισης μεταχείρισης παραβατών εφόσον το χρέος για το οποίο εκδόθηκαν οι Επιταγές αφορά τρίτο πρόσωπο (την ELDETA), το οποίο δημιουργήθηκε από τις πράξεις του πρώην συζύγου της, ο οποίος θα παραμείνει ατιμώρητος παρόλο που επωφελήθηκε από το αντάλλαγμα σε σχέση με το οποίο προέκυψε το εν λόγω χρέος. Όλα τα πιο πάνω, όπως υποστήριξε, συνιστούν σοβαρούς μετριαστικούς παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη σε όφελος της Κατηγορούμενης ώστε να αποφευχθεί η ποινή φυλάκισης και κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει την Κατηγορούμενη με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή της αρμόζουσας ποινής προσθέτοντας επίσης ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας στην Κατηγορούμενη, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Το σύνολο της αγόρευσης του συνηγόρου της Κατηγορούμενης καθώς και το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας έχουν μελετηθεί με την επιβαλλόμενη προσοχή και δεν χρειάζεται να αναφερθούν εδώ με λεπτομέρεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι σοβαρό. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο (ποινή φυλάκισης μέχρι 3 έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €10.000 ή και με τις αυτές δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι το εν λόγω αδίκημα πλήττει καίρια σημαντικό έννομο αγαθό, αυτό της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς (βλ. Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη κ.α., ECLI:CY:AD:2016:B120, Ποιν. Εφέσεις 102/2014 και 115/2014, ημ. 25/2/2016). Υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με την έκδοση επιταγών, στο πλαίσιο των οποίων όσοι συναλλάσσονται με επιταγές θα πρέπει να έχουν την απαραίτητη εμπιστοσύνη ότι οι επιταγές, όταν θα καταστούν πληρωτέες και θα παρουσιαστούν, θα τιμηθούν (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Περαιτέρω, το αδίκημα στο οποίο κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη βρίσκεται σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τις υποθέσεις που επιλαμβάνεται καθημερινά το Δικαστήριο, μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορά τη διάπραξη αδικημάτων όπως αυτά της παρούσας υπόθεσης. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρότερων ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές για τη διάπραξη του αδικήματος της έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα (βλ. και την Ισιδώρου v. G.M. Christofi Enterprises Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 60). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη αυτού του αδικήματος είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Ωστόσο το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. (βλ. Θεοχάρους & Υιός Λτδ ανωτέρω). Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε η Κατηγορούμενη (το συνολικό ποσό των Επιταγών ήταν €610.282,50), την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι μέχρι σήμερα, 12 περίπου χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχη η Κατηγορούμενη, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια από πλευράς της. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται μέσα από την αποζημίωση του παραπονούμενου, δικαιούχου της επιταγής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Φλωρεντίνου ανωτέρω). Από την άλλη, δεν παραγνωρίζω τις περιστάσεις κάτω από τις οποίες εκδόθηκαν οι Επιταγές και, ειδικότερα, το γεγονός ότι αυτές εκδόθηκαν σε αντικατάσταση επιταγών της ELDETA, οι οποίες είχαν εκδοθεί για την εξόφληση αντίστοιχου ποσού τιμολογίων της Παραπονούμενης που αφορούσαν προπληρωμένες κάρτες κινητής τηλεφωνίας. Συνεπώς, η μη ύπαρξη οικονομικού οφέλους για την Κατηγορούμενη από την έκδοση των Επιταγών είναι παράμετρος που λαμβάνεται υπόψη σε όφελος της για σκοπούς μετριασμού, χωρίς όμως να είναι σε θέση να εξουδετερώσει την σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής (βλ. Moustafa Ahmed κ.α. v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 801). Περαιτέρω, σημειώνω ότι υπήρξε μεγάλη καθυστέρηση από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία η Κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που, όπως προαναφέρθηκε, διαπράχθηκαν πριν από 12 περίπου χρόνια. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 6/12/2016, δηλαδή 7 και πλέον χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων. Η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2011). Όπως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων η Κατηγορούμενη ήταν νυμφευμένη, διέμενε μαζί με τον πρώην σύζυγό της και τα δύο ανήλικα τέκνα της (ηλικίας τότε 5 και 3 ετών) και εργαζόταν. Σήμερα είναι άνεργη, λαμβάνει μηνιαίως χαμηλό εισόδημα το οποίο προέρχεται από τρία επιδόματα (συνολικού ύψους €944,00), από τις 25/10/2012 βρισκόταν σε διάσταση με τον πρώην σύζυγο της από τον οποίο έλαβε διαζύγιο στις 9/3/2016 και σήμερα διαμένει με τα δύο ανήλικα τέκνα της (ηλικίας 15 και 17 ετών), για τα οποία ο πρώην σύζυγος της αδιαφορεί πλήρως με αποτέλεσμα η ίδια να είναι ο μόνος προστάτης τους. Περαιτέρω, αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας για τα οποία λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή και στο παρελθόν υποβλήθηκε σε εγχείρηση αφαίρεσης των γενετικών της οργάνων. Ανεξαρτήτως, λοιπόν, του ποιος ευθύνεται για την καθυστέρηση, σε σχέση με την οποία, με βάση τα στοιχεία που βρίσκονται ενώπιον μου, οφείλω να πω ότι μεγάλο μερίδιο ευθύνης φαίνεται να φέρει η πλευρά της Κατηγορούμενης, το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής ότι η Κατηγορούμενη είναι ηλικίας 47 ετών και δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω περαιτέρω υπόψη τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις της Κατηγορούμενης, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει καθώς και την κακή οικονομική της κατάσταση, ως αυτά προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και ως αναφέρθηκαν κατά την αγόρευση του συνηγόρου της, αλλά και τις επιπτώσεις που θα έχει η φυλάκιση στην οικογένεια της Κατηγορούμενης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021). Ως επιπρόσθετο μετριαστικό παράγοντα λαμβάνω επίσης υπόψη το γεγονός ότι η Παραπονούμενη έχει τη δυνατότητα να προωθήσει διαδικασίες για να εισπράξει το χρέος σε σχέση με το οποίο εκδόθηκαν οι Επιταγές μέσω εκτέλεσης της απόφασης που εξασφάλισε εναντίον της Κατηγορούμενης στο πλαίσιο της αγωγής 3364/2010 ή και, ενδεχομένως, απευθυνόμενη προς το πρόσωπο που της οφείλει το χρέος για την εξόφληση του οποίου εκδόθηκαν οι Επιταγές (βλ. Εθνική Γενικών Ασφαλειών (Κύπρου) Λτδ ν. Μάριου Δημητρίου Ποιν. Έφεση 210/2012 ημ. 15/9/2016). Δεν αποδέχομαι όμως τη θέση του συνηγόρου της Κατηγορούμενης ότι, υπό τις περιστάσεις, εφαρμόζεται η αρχή της άνισης μεταχείρισης παραβατών ώστε αυτή να μπορεί να ληφθεί υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην Κατηγορούμενη. Εν προκειμένω, τα αδικήματα διαπράχθηκαν από την Κατηγορούμενη και κανένα συγκεκριμένο γεγονός δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί στο ότι οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, το οποίο ήταν αναμεμειγμένο στην εγκληματική πράξη, δεν διώχθηκε λόγω ευνοϊκής μεταχείρισης που έτυχε από την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 104, Χαρίτου ν. Δημοκρατίας

(2009)2 ΑΑΔ 225 και Γρηγορίου Β.Ε. Λτδ ν. Ορφανίδη Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ποιν. Έφεση 274/15 ημ. 12/3/2019). Συνεπώς, η σχετική εισήγηση από πλευράς υπεράσπισης είναι αβάσιμη και απορρίπτεται. Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το ύψος του ποσού και το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης αποζημίωση του Παραπονούμενου, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Φλωρεντίνου ανωτέρω, Louis Travel Ltd ανωτέρω), καταλήγω ότι η αρμόζουσα ποινή για την Κατηγορούμενη είναι αυτή της φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής, όχι όμως το είδος της. Συνακόλουθα, και έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη οι ακόλουθες ποινές φυλάκισης: · ποινή φυλάκισης 16 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες 1, 3, 7, 8, 10, 12 και 13, · ποινή φυλάκισης 8 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες 2, 4, 6 και 11 και · ποινή φυλάκισης 6 μηνών σε κάθε μια από τις κατηγορίες 5 και 9. Οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον πρόκειται για αδικήματα που προκλήθηκαν μέσω ενιαίας συμπεριφοράς. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, Κυριάκου Ανδρέου ανωτέρω, METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ Ποιν. Έφεση 64/2015 ημ. 16/1/2018, T.S.A. Property & Finance Limited v. Δημητρίου Ποιν. Έφεση 17/2018 ημ. 18/3/2019, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Λαμβάνοντας κατά κύριο λόγο υπόψη το χρόνο που έχει διαρρεύσει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, κατά τον οποίο οι προσωπικές περιστάσεις και οι συνθήκες ζωής της Κατηγορούμενης έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά και λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η Παραπονούμενη διατηρεί τη δυνατότητα να προωθήσει διαδικασίες για να εισπράξει το χρέος των Επιταγών, καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος της Κατηγορούμενης και να αναστείλω τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στην Κατηγορούμενη). Δεν θα προχωρήσω στην έκδοση διατάγματος αποζημίωσης, ικανοποιώντας το αίτημα της συνηγόρου της Παραπονούμενης, εφόσον, για ολόκληρο το χρέος των Επιταγών, η Παραπονούμενη έχει ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον της Κατηγορούμενης, στο πλαίσιο της οποίας μπορεί να προωθήσει μέτρα εκτέλεσης για να αποζημιωθεί. Τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σημειώνεται ότι εννέα Επιταγές παρουσιάστηκαν για πληρωμή και επιστράφηκαν απλήρωτες σε διάφορες ημερομηνίες εντός του χρονικού διαστήματος μεταξύ Δεκεμβρίου 2008 και Μαρτίου 2009 και οι υπόλοιπες τέσσερις Επιταγές παρουσιάστηκαν για πληρωμή στις 5/8/2009 και επιστράφηκαν απλήρωτες στις 10/8/2009. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο