ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 14671/2017, 19/3/2021

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αρ. υπόθεσης: 14671/2017, 19/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B56 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. υπόθεσης: 14671/2017 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή ν ΧΧΧΧΧ ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορούμενος 19 Μαρτίου, 2021 Εμφανίσεις: Για κατηγορούσα αρχή: κα Ναθαναήλ Για κατηγορούμενο: κα Μιντή Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες. Η 1η κατηγορία αφορά το αδίκημα της επίθεσης προκαλούσας πραγματική σωματική βλάβη (άρθρο 243, Κεφ. 154) και η 2η κατηγορία το αδίκημα της απειλής (άρθρο 91 Α, Κεφ. 154). Σύμφωνα με τη θέση της κατηγορούσας αρχής, τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 25.8.2017, στα πλαίσια περιστατικού μεταξύ του κατηγορούμενου και του θείου του ΧΧΧΧΧ Γεωργίου. Όταν η πλευρά της κατηγορούσας αρχής ολοκλήρωσε την παρουσίαση της υπόθεσης της, η συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και, συνεπώς, αυτός πρέπει να αθωωθεί σε αυτό το στάδιο χωρίς να κληθεί να προβάλλει υπεράσπιση[1]. Οι αρχές που διέπουν αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της διαδικασίας είναι καλά γνωστές και έχουν αναλυθεί και επεξηγηθεί επανειλημμένα στη νομολογία[2]. Το Δικαστήριο δεν καλεί ένα κατηγορούμενο να προβάλλει την υπεράσπιση του εάν: (α) ελλείπει μαρτυρία αναφορικά με ένα ή περισσότερα από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος που του αποδίδονται, ή (β) εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι, αντικειμενικά κρινόμενη, τόσο αντινομική ή αναξιόπιστη ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να τον καταδικάσει. Όπως επισημαίνεται στη νομολογία, ένας κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται σε απολογία και να συνεχίζει να εκτίθεται στον κίνδυνο καταδίκης εκτός εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι τέτοια που να στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως ενοχή. Δεν επιτρέπεται ένας κατηγορούμενος να καλείται με την υπεράσπιση του, ενδεχομένως, να καλύψει κενά στη μαρτυρία κατηγορίας. Αποφασίζοντας κατά πόσο έχει στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, το Δικαστήριο βασίζεται στην μαρτυρία κατηγορίας που έχει παρουσιαστεί. Όμως, σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας, δεν προβαίνει σε λεπτομερή αξιολόγηση της μαρτυρίας. Περιορίζεται να εξετάσει κατά πόσο η μαρτυρία, από μια προκαταρτική εκτίμηση, θα μπορούσε να στηρίξει καταδίκη[3]. Στην προκειμένη περίπτωση,, θα ξεκινήσω παραθέτοντας σε συντομία τη μαρτυρία που παρουσίασε η πλευρά της κατηγορούσας αρχής προς απόδειξη των κατηγοριών. Να προσθέσω ότι μέρος της μαρτυρίας έγινε αποδεκτό από την πλευρά της υπεράσπισης και κάποια τεκμήρια κατατέθηκαν από κοινού, για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι καταθέσεις αστυνομικών που είχαν εμπλοκή στη διερεύνηση της υπόθεσης καθώς και ιατρική μαρτυρία. Υπάρχουν επίσης γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν. Από αυτά προκύπτει το κοινώς αποδεκτό πλαίσιο των γεγονότων που περιβάλλουν την υπόθεση. Από το μέρος του μαρτυρικού υλικού που έγινε αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του και από τα γεγονότα που είναι κοινώς αποδεκτά, προκύπτουν τα εξής: (α) Ο παραπονούμενος κ. ΧΧΧΧΧ Γεωργίου (ΜΚ1), κατά τον χρόνο του επίδικου περιστατικού, ήταν διαζευγμένος και διέμενε με τον πατέρα του στο Φαρμακά. Η κατοικία στην οποία διέμεναν βρίσκεται σε ακίνητο που ανήκει στους γονείς του κατηγορούμενου. Ο παραπονούμενος αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και εργαζόταν περιστασιακά στις οικοδομές. (β) Ο κατηγορούμενος είναι αδερφότεκνος του παραπονούμενου. Ο πατέρας του κατηγορούμενου είναι αδερφός του παραπονούμενου. Οι σχέσεις μεταξύ τους ήταν τεταμένες. (γ) Στις 23.8.2017 ο παραπονούμενος διαπληκτίστηκε με τον πατέρα του με αποτέλεσμα ο πατέρας του να του ζητήσει να εγκαταλείψει το σπίτι. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε. Η διαφωνία τους συνεχίστηκε και τις επόμενες μέρες και συζητούσαν έντονα με αποτέλεσμα στις 25.8.2017 να προσέλθει στο σπίτι η αστυνομία για να τους ηρεμήσει. Η αστυνομία είχε κληθεί από τη μητέρα του κατηγορούμενου, η οποία ζήτησε από την αστυνομία να μεταβεί στην οικία και να διώξει τον παραπονούμενο. Ο Αστ. XXXXX της ανέφερε ότι έπρεπε να αποταθεί στο Δικαστήριο και να εξασφαλίσει διάταγμα για την έξωση του παραπονούμενου. Σχετικό το Τεκμήριο

1. (δ) Την επίδικη μέρα, 25.8.2017 και περί ώρα 23:10 ο κατηγορούμενος ήρθε από την Πάφο όπου διέμενε, στο σπίτι του παππού του όταν έμαθε για τους μεταξύ τους διαπληκτισμούς. (ε) Την ίδια μέρα και περί ώρα 2350, επικοινώνησε με τον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου άλλος αδερφός του παραπονούμενου και ενημέρωσε ότι μεταφέρει τον παραπονούμενο στο Νοσοκομείο μετά από επίθεση που δέχτηκε από τον κατηγορούμενο. Ο Αστ. XXXXX τον παρέπεμψε στον Αστ. Σταθμό Κλήρου όπου η Γ/Αστ. XXXXX του χορήγησε έντυπο για να εξεταστεί από ιατρό. (ε) Στο ιατρικό πιστοποιητικό, Τεκμήριο 9, ο ιατρός του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας που εξέτασε τον παραπονούμενο αναφέρει ότι ο παραπονούμενος παραπονέθηκε για «άλγος (αρ) πλευρών μετά από αναφερόμενη επίθεση από τρίτο άτομο. Έγινε ακτινολογικός έλεγχος χωρίς να καταδείξει εμφανώς εικόνα κατάγματος. Συστήθηκε εξέταση από ιατροδικαστή σε περίπτωση δικαστηρίου.» Το περιεχόμενο του ιατρικού πιστοποιητικού έγινε αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου του. (στ) Στις 26.8.2017 ο παραπονούμενος προσήλθε στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου και κατέθεσε γραπτώς αναφορικά με το περιστατικό. Παραπονέθηκε ότι πονεί τη γνάθο του και τα παΐδια του, χωρίς ο Αστ. XXXXX που τον είδε να διαπιστώσει εμφανείς εξωτερικές κακώσεις, ενώ είδε στην πλάτη του εκδορά διαμέτρου περί 7-10 εκατοστά (Τεκμήριο 8). (ζ) Στις 27.8.2017, ο παραπονούμενος εξέταστηκε από την ιατροδικαστή Δρ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Εκεί, ο Αστ. XXXXX Γ. Απέητος, καθ' υπόδειξη της ιατροδικαστού, έλαβε αριθμό φωτογραφιών του παραπονούμενου, τις οποίες παρουσίασε στο Δικαστήριο και κατατέθηκαν ως Τεκμήριο
2. (η) Η ιατροδικαστής Δρ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου εξέτασε τον παραπονούμενο στις 27.8.2017 και όπως καταγράφει στην έκθεση της Τεκμήριο 10, «κατά την εξωτερική εξέταση που έκανα στον [παραπονούμενο] διαπίστωσα ότι φέρει εκδορές στην δεξιά παρειά, στην αριστερή και δεξιά δελτοειδή περιοχή και δεξιά και αριστερή υποκλείδιο περιοχή. Όλες οι εκδορές έγιναν πιθανόν από νύχια. Παραπονείται για πόνο στα χείλη και τις πλευρές, χωρίς να εμφανίζεται οτιδήποτε στις εν λόγω περιοχές. Σύμφωνα με ακτινολογικό έλεγχο που έγινε στο τμήμα των Πρώτων Βοηθειών του Γ. Ν. Λευκωσίας, δεν υπάρχουν ευρήματα.» Το περιεχόμενο της έκθεσης της έγινε αποδεκτό για την αλήθεια του περιεχομένου της. Όπως εξήγησα, από τα πιο πάνω προκύπτει ένα πλαίσιο γεγονότων και δεδομένων που συνθέτουν το υπόβαθρο της υπόθεσης. Πέραν αυτών, σε σχέση με το επίδικο περιστατικό, για την απόδειξη των κατηγοριών η πλευρά της κατηγορούσας αρχής βασίστηκε στην μαρτυρία δύο προσώπων, του παραπονούμενου (ΜΚ1) και του Αστ. XXXXX (ΜΚ2). Ξεκινώντας αντίστροφα, από τη μαρτυρία του Αστ. XXXXX (ΜΚ2), αυτός περιορίστηκε στο να παρουσιάσει τις φωτογραφίες Τεκμήριο
3. Εξετάζοντας τις φωτογραφίες, δείχνουν κάποια σημάδια στον αριστερό ώμο, ένα σημάδι στο αριστερό μάγουλο του παραπονούμενου. Σε σχέση με τα γεγονότα που συνθέτουν τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, η ουσιαστική μαρτυρία είναι αυτή του παραπονούμενου (ΜΚ1). Πριν παραθέσω συνοπτικά το περιεχόμενο της, να σημειώσω ότι παρουσιάστηκαν στα πλαίσια της ακρόασης, η κατάθεση και γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου (Τεκμήρια 5 και 6). Στην κατάθεση του ο κατηγορούμενος ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι στις 25.7.2017 ο παππούς του τσακώθηκε με τον θείο του τον παραπονούμενο. Ο παππούς του διέμενε σε λυόμενο των γονιών του στον Φαρμακά και μαζί του διέμενε και ο παραπονούμενος. Τότε αυτός μετέβηκε στο λυόμενο για να δει αν είναι καλά ο παππούς του και έφτασε περί τις
4. Τα φώτα του σπιτιού ήταν σβηστά και υπολόγισε ότι ο παππούς του μπορεί να κοιμόταν. Αυτός για να μην κτυπήσει την πόρτα και να τον ξυπνήσει, μπήκε στο σπίτι από ένα παράθυρο, όπως είχε πράξει και στο παρελθόν. Βρήκε τότε τον παραπονούμενο να κάθεται στο κρεβάτι του. Τότε αυτός του είπε να φύγει από το σπίτι, ο παραπονούμενος ντύθηκε, έφυγε και ακολούθως έφυγε από το σπίτι και ο ίδιος. Αρνείται στην κατάθεση του ότι τον κτύπησε ή τον απείλησε. Όταν κατηγορήθηκε γραπτώς απάντησε «εν παραδέχουμαι». Προχωρώ επομένως στη μαρτυρία του παραπονούμενου (ΜΚ1). Σύμφωνα με τα όσα κατέθεσε, είχε προηγηθεί τις προηγούμενες μέρες καυγάς μεταξύ του ιδίου και του πατέρα του με αφορμή ένα χαλάκι του μπάνιου που ο ίδιος είχε πετάξει. Την ημέρα του περιστατικού, 25.8.2017, είχε επισκεφτεί το σπίτι αστυνομικός για να ηρεμήσει τα πνεύματα. Συνέχισε λέγοντας ότι μετά την αποχώρηση της αστυνομίας, τα πνεύματα είχαν ηρεμήσει και πήγαν και οι δύο για ύπνο στα δωμάτια τους. Γύρω στις 23:10, ενώ ο παραπονούμενο ήταν στο κρεβάτι του, άκουσε αυτοκίνητο να προσεγγίζει το σπίτι και να σταματά και κάποιο να κτυπά την κύρια είσοδο του σπιτιού. Αυτός δεν απάντησε και «προαισθάνθηκα ότι κάτι άσχημο θα συμβεί». Συνεχίζει λέγοντας ότι «εγώ εκείνη την ώρα δεν σκέφτηκα να ενημερώσω κανένα και σε λίγα λεπτά είδα δύο φιγούρες ανθρώπινες έξω από το δωμάτιο μου. Το παράθυρο μου το οποίο ήταν στην βόρεια πλευρά έχει αντικουνουπικό δύχτι και εντελώς ξαφνικά κάποιος έφεξε με ένα φαναράκι μέσα στο δωμάτιο και μόλις με είδε έσχισε το δύχτι κάποιος και ανοίγοντας βίαια το παράθυρο μπήκε μέσα, μου επιτέθηκε ενώ ήμουν ξαπλωμένος και γυμνός αφού δεν πρόλαβα να ντυθώ μετά από το μπάνιο και μου έκλεισε το στόμα με το χέρι και άρχισε να με κτυπά με γροθιές με το αριστερό του χέρι και να με κλωτσά με τα πόδια του στην ράχη, στα παΐδια και άρχισε να με απειλά και να μου λέει 6-7 φορές 'θα σε σκοτώσω ρε, θα φύεις τωρά που δαμέ ειδαλιώς θα σε σκοτώσω'. Αντιλήφθηκα ότι επρόκειτο για τον αδερφότεχνο μου ΧΧΧΧΧ Γεωργίου από την Πάφο τον οποίο έχω 3 χρόνια να δω και ουδέποτε είχα καμία προστριβή ή συνομιλία μαζί του άσχημη. Εκείνη τη στιγμή για καλή μου τύχη χαλάρωσε το χέρι του από το στόμα μου και άρχισα να φωνάζω 'Βοήθεια, βοήθεια πατέρα' χωρίς να έρθει κανένας αφού η πόρτα ήταν κλειστή. Αμέσως του είπα ότι θα φύγω και τρομοκρατημένος τον παρακάλεσα να φορέσω τα ρούχα μου και πήρα κάποια πράγματα μέσα στη βαλίτσα μου και βγήκα από το δωμάτιο ενώ ο πατέρας μου ήταν στο δωμάτιο του με κλειστή την πόρτα χωρίς να εμφανιστεί πουθενά.» Το περιστατικό αυτό διήρκησε, είπε, περί τα 10 λεπτά. Αμέσως μετά, σύμφωνα με τον παραπονούμενο, αυτός τηλεφώνησε σε άλλο αδερφό του ο οποίος προσήλθε στην σκηνή εντός ολίγων λεπτών. Ακολούθως πήγε στον Αστυνομικό Σταθμό Κλήρου και έλαβε έντυπο για ιατρική εξέταση. Αφού εξετάστηκε παρέδωσε στην αστυνομία το συμπληρωμένο από τον γιατρό ιατρικό έντυπο. Την επομένη, ο παραπονούμενος έδωσε κατάθεση στην αστυνομία (Τεκμήριο 1) αναφορικά με το περιστατικό. Κατά την κυρίως εξέταση του παραπονούμενου, αυτός ανέφερε ότι είχε διαφορές και με τον αδερφό του, τον πατέρα του κατηγορούμενου. Περιγράφοντας τις σχέσεις του με τον αδερφό του μέχρι την ημέρα του επίδικου περιστατικού, ανέφερε ότι «δεν είχαμε τις καλύτερες σχέσεις και είχαμε κάποια χρόνια να μιλήσουμε. Και ο αδερφός μου ο ΧΧΧΧΧ Γεωργίου [ο πατέρας του κατηγορούμενου] όταν εγώ βρισκόμουν στις 17 Αυγούστου στο σπίτι του πατέρα μου και συγκεκριμένα ήμουν έξω, σε μια αυλή, σε μια βεράντα, ήταν απόγευμα προς βράδυ, Αύγουστος δροσιά ωραία και ασχολούμουν να βγάλω μια προσφορά. Ασχολούμουν με τα χαρτιά και τους λογαριασμούς μου. Σε μια φάση άκουσα το τηλέφωνο του πατέρα μου, ο οποίος ήταν σε απόσταση από εμένα περίπου 3 μέτρα και χτύπησε το τηλέφωνο και σηκώστηκε πάνω. Και εγώ κατάλαβα ότι ο άνθρωπος που κάλεσε τον πατέρα μου στο τηλέφωνο ήταν ο αδερφός μου ο ΧΧΧΧΧ που βρίσκεται στην Πάφο. Μιλούσαν περίπου μισή ώρα στο τηλέφωνο, έφυγε όμως από τον χώρο που ήταν, ένα μικρό χωλ και επήγε γύρω γύρω, μιλούσαν, εγώ δεν ξέρω τι έλεγαν, εγώ συνέχισα να βγάζω την προσφορά σε μια οικοδομή. Και ήρθε ο πατέρας μου που μιλούσαν στο τηλέφωνο μετά από περίπου 20-30 λεπτά, ήρθε απέναντι μου απόσταση ένα μέτρο ο πατέρας μου και μου λέει 'ρε' εμένα είπε μου 'ρε' εν ο αδερφός σου που την Πάφο τζιαι θέλει σε τζιαι εγώ του απάντησα 'Δεν θέλω να του μιλήσω αυτού του κύριου, δεν έχω καμιά σχέση μαζί του και δεν θέλω να μου μιλήσει ούτε και να του μιλήσω', Αυτό». Κατά την αντεξέταση του, ερωτώμενος σχετικά με τις διαφορές που είχε με την οικογένεια του κατηγορούμενου, ανέφερε ότι «η έχθρα ήταν για μια επιχείρηση που ήμουν ο αρχιτέκτονας της επιχείρησης και κατέληξα, κατάντησα αυτή η επιχείρηση που ήταν του πατέρα μας, με την προτροπή και την πολύ άσχημη συμπεριφορά του δικού μου του πατέρα, άφησα την επιχείρηση αυτή που δούλεψα περίπου 2 χρόνια πολύ σκληρά και έφυγα. Και την παρέλαβε αυτή την επιχείρηση ο αδερφός μου ο ΧΧΧΧΧ Γεωργίου, με τη νύφη μου.» Ανέφερε επίσης ότι κατά τον χρόνο του επίδικου συμβάντος εργαζόταν μαζί με τον άλλο αδερφό του που είναι «μικροεργολάβος» και είχε εισοδήματα περί τα €400 την εβδομάδα. Πρόσθεσε, σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση ότι «Δεν έχω τίποτε. Παλεύω για ένα ψωμάκι και είμαι περήφανος γι΄αυτό.» Πρόσθεσε περαιτέρω ότι η οικονομική κατάσταση της οικογένειας του κατηγορούμενου «.δόξα το Θεό! Είναι πάρα πολύ καλή. Όταν ο αδερφός μου έχει μια επιχείρηση που περίπου, περίπου λέω, με το φτωχό μου μυαλό κάνει το λιγότερο 10 εκατομμύρια το χρόνο τζίρο, τη σημαίνει τούτο; Ότι ο άνθρωπος ψωμοζεί;» Στη συνέχεια, φάνηκε ότι είχε παράπονα από τον άδικο, όπως τον θεωρεί τρόπο που του συμπεριφέρθηκε ο αδερφός του, πατέρας του κατηγορούμενου. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, σε περιστατικό που είχε συμβεί πριν από το περιστατικό όταν ο ίδιος ήταν άνεργος και είχε οικονομικά προβλήματα και ζήτησε από τον αδερφό του δανεικά και εκείνος του αρνήθηκε. Περιέγραψε τις σχέσεις τους ως «πάρα πολύ άσχημες». Σε σχέση με το σπίτι του πατέρα του όπου τον φιλοξενούσε όταν έγινε το περιστατικό, ο παραπονούμενος ανέφερε ότι γνωρίζει ότι το τεμάχιο στο οποίο είναι κτισμένο ανήκει στους γονείς του κατηγορούμενου. Η αντεξέταση του επικεντρώθηκε στην αμφισβήτηση της αλήθειας των όσων ανέφερε αναφορικά με τον τρόπο που εξελίχθηκε το επίδικο περιστατικό. Ερωτήθηκε πως προέκυψε η διαφωνία που οδήγησε στη συζήτηση με τον πατέρα του για το χαλάκι του μπάνιου τις προηγούμενες μέρες. Απάντησε ότι μετά το περιστατικό με το τηλεφώνημα «σηκώθηκα πάνω, ο πατέρας μου καθόταν στο μικρό σαλονάκι και επήγα και όταν του λέω δεν ντρέπεσαι; Βάζεις με να τσακωθώ με τον αδερφό μου; Ρίχνεις βενζίνη μέσα στο λαμπρό; Από τη στιγμή που αυτό το χαλάκι το βρώμικο λέω του, το πέταξα, με ρώτησες που είναι το χαλάκι και του απάντησα, ένα χαλάκι 40 επί 50 εκατοστά περίπου, το οποίο ήταν πολύ βρώμικο και εγώ εκ φύσεως μου είμαι ένας άντρας, ίσως μοναδικός στην Κύπρο που είμαι πεντακάθαρος. Και από τη στιγμή εγώ αυτόν τον πατέρα μου που είναι 80 χρονών πηγαίνω και τον καθαρίζω στην τουαλέτα και τις ρέχες του και τα πάντα τα καθαρίζω, γιατί λέω Αντρέα είναι ο πατέρας σου και είναι καθήκον μου να κάνω αυτό. Παρόλο που εγώ νεκατσιώ, αλλά λέω είναι ο πατέρας μου. Και για το χαλάκι, διότι δαμέ ήταν που έγινε το κακό, το χαλάκι, αφού καθάρισα τον χώρο της υγιεινής ήταν απ' έξω από το μικρό ντους στη λεκάνη και είχε και ένα χαλάκι μέσα στη λεκάνη που έκανε ντους ο πατέρας μου.» Τέθηκε στον παραπονούμενο ότι τα όσα έχει αναφέρει ήταν ψέματα και σκέψεις εκ των υστέρων, κάτι που ο ίδιος αρνήθηκε. Τέθηκε επίσης ότι ο λόγος που είχε τσακωθεί με τον πατέρα του στις 25.8.2017 ήταν γιατί ο πατέρας του είχε ζητήσει να φύγει από το σπίτι και ο ίδιος αρνήθηκε αναφέροντας του ότι «από αυτό το σπίτι θα φύγω μόνο με απόφαση Δικαστηρίου.» Του τέθηκε ότι μετά από αυτό, ο πατέρας του τηλεφώνησε και ενημέρωσε τη μητέρα του κατηγορούμενου η οποία με τη σειρά της ειδοποίησε την αστυνομία που ήρθε επί τόπου για να τους συμφιλιώσει. Ο παραπονούμενος επέμενε ότι η διαφωνία του με τον πατέρα του είχε ξεκινήσει από το χαλάκι «γιατί το χαλάκι ήταν αυτό που ξεκίνησε το κακό. Το χαλάκι που το πέταξα και με ρώτησε την επόμενη μέρα που ήρθα από τη δουλειά μου. Παλικάρι είχα ένα χαλάκι που είναι; Λέω του πατέρα το χαλάκι το πέταξα λέω του, γιατί ήταν πολλά βρώμικο και ήταν και σχισμένο, του απάντησα. Και μου λέει να ασιχτηριστείς από το σπίτι μου. Λέω του γιατί να ασιχτηριστώ; Επειδή πέταξα το χαλάκι το βρώμικο; Αύριο λέω του θα πάω Λευκωσία και να σου αγοράσω 12, να σου αγοράσω μια ντουζίνα. Και αυτός συνέχιζε να μου λέει θέλω να ασιχτηριστείς. Πιστεύω ότι δεν έχει πατέρα εις την Κύπρο που συμπεριφέρεται έτσι στον γιο του, ο οποίος γιος, καμιά αδερφή μου δεν μπορεί να αντέξει τη βρωμιά του. Και εγώ την άντεχα γιατί είναι ο πατέρας μου. Και εγώ όχι, επήγα κόντρα απλά από τη στιγμή που σε φροντίζω για 45 μέρες κύριε πατέρα και υποφέρω τα πάντα και έχω και μάρτυρες τους γειτόνους μου πόση καθαριότητα έκαμα, όταν ήρθα στο σπίτι. Με ξέρουν πολλοί χωριανοί και γείτονες με έβλεπαν και μπορεί να τους καλέσουμε μάρτυρες. Και του είπα εγώ αφού επιμένεις και μιλάς με αυτό τον τρόπο σε εμένα και παρεμπιπτόντως το χαλάκι δεν το έφερα την επόμενη μέρα γιατί ξέχασα και πάλι το απόγευμα, όταν επήγα στο σπίτι πάλιν ξεκινήσαμε με το χαλάκι και ξέχασα του είπα και να πάω αύριο να σου πιάσω χαλάκι. Και επήγαμε στο jumbo στη Λακατάμια με τον αδερφό που ΧΧΧΧΧ Γεωργίου και μαζί με το χαλάκι χρώμα μπλε, κάπου 50-70 πόντους έπιασα ένα μπλε χαλάκι, γιατί ήταν όλα άσπρα στον χώρο και έπιασα και άλλα πράγματα. Συμφώνησα και επήγα πάλι στο σπίτι του πατέρα μου και ήταν σπίτι ο πατέρας μου και του λέω πατέρα γεια σου, δεν μου απάντησε και το πρώτο που του είπα, για να είμαι ειλικρινής το χαλάκι και του το δείχνω, σου το έχω φέρει, είναι καινούργιο και θα πάω να το βάλω τώρα.» Κατά την αντεξέταση του σε σχέση με τον τρόπο που εξελίχθηκε το επίδικο περιστατικό, ο παραπονούμενος επιβεβαίωσε την αρχική του θέση ότι ο ίδιος ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του όταν ο κατηγορούμενος εισήλθε στο δωμάτιο του από παράθυρο που βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του δωματίου. Είπε ότι αφού άκουσε το όχημα να προσεγγίζει είδε από το βόρειο παράθυρο ένα φανάρι να φέγγει πάνω του. Αμφισβητήθηκε η αλήθεια της θέσης του ότι ο ίδιος παρέμεινε ξαπλωμένος ενώ συνέβαινε αυτό, ενώ ο κατηγορούμενος έσχιζε την κουνουπιέρα του παραθύρου και όταν εισήλθε στο δωμάτιο και τον άρπαξε. Ο παραπονούμενος επέμενε ότι είχε πει την αλήθεια. Ανέφερε επίσης ότι «εκείνη τη στιγμή που συμβαίνει αυτό, η ώρα είναι 23:15 περίπου, λίγα λεπτά πριν τα μεσάνυχτα, η αλήθεια είναι ότι επίσης είναι το μόνο βράδυ που διαισθάνθηκα πριν να κάνω μπάνιο και λίγο μετά που έκανα το μπάνιο ότι απόψε θα γίνει κάτι κακό και έκλεισα την πόρτα του δωματίου μου. Διαισθάνθηκα λέω να κλείσω με το κλειδί εσωτερικά την πόρτα του δωματίου μου. Και την έκλεισα με το κλειδί. Και άκουσα τα βήματα του [κατηγορούμενου] που ήρθαν πίσω δηλαδή προς ανατολάς, άκουσα τα βήματα του αφού είναι λυόμενο, ήρθε ο άνθρωπος από το πίσω μέρος και άκουσα λέω τις παθκιές του, έτσι το λέμε εμείς εις τα χωρκά. Τις παθκιές του και μέσα σε δευτερόλεπτα, ένα δύο δευτερόλεπτα, ήρθε στο παράθυρο γιατί το παράθυρο που ήταν στα ανατολικά ήταν ψηλό. Είχε υψόμετρο γι' αυτό ο άνθρωπος δεν φρόντισε από το παράθυρο που είναι από ανατολάς να κάνει το οτιδήποτε. Το δε παράθυρο που είναι βόρεια, το ύψους του που είναι έδαφος, είναι περίπου. περίπου άμα θέλετε να το μετρήσουμε, περίπου ένα μέτρο με 1,20 εκατοστά.» Τέθηκε στον παραπονούμενο ότι η αστυνομία που προσήλθε στη σκηνή την επόμενη μέρα δεν είχε εντοπίσει σχισμένο το δίχτυ του παραθύρου. Ο παραπονούμενος διαφώνησε αναφέροντας ότι «η Αστυνομία που όταν ήρθε ο άνθρωπος την επόμενη μέρα το ττέλι, το δίχτυ που προστατεύει τον εσωτερικό χώρο από τα κουνούπια, αλλά είναι έξω από τα δύο παράθυρα τα συρόμενα, ήταν χαμέ και είπα εγώ ο ίδιος στον αστυνομικό που είναι στον σταθμό Παλαιχωρίου, κύριε πιάσε αυτό σε παρακαλώ το δίχτυ, το ττέλι πως το λέμε στα ελληνικά και έχετε το ως Τεκμήριο και το έπιασε και το επήρε στον αστυνομικό σταθμό Παλαιχωρίου. Σχίστηκε το δίχτυ, είναι λογικό ότι με το έτσι θα σχιστεί, γιατί είναι πολύ λεπτό.» Ακολούθως, τέθηκε στον μάρτυρα ότι ο τρόπος με τον οποίο περίγραψε τον ξυλοδαρμό του δεν στέκει στη βάσανο της λογικής, γιατί «τον περιγράφετε με το δεξί του χέρι να κρατάει το στόμα σας, με το αριστερό να σας χτυπάει στο πρόσωπο και με τα πόδια του. ταυτόχρονα να συμβαίνουν όλα αυτά. Και με τα πόδια του να σας κλωστάει στην πλάτη.» Ο παραπονούμενος απάντησε ότι «ο κατηγορούμενος θυμούμαι πολύ καλά, αφού έφυγε τα δύο φύλλα, αφού πρώτα έφυγε το δίχτυ και μετά τα δύο φύλλα του παραθύρου και τα έβαλε χαμέ, απήδησε μέσα στο κρεβάτι μου. Από τη στιγμή που απήδησε μέσα στο κρεβάτι μου, ξεκίνησε και μου έδινε να το πω χωριάτικα πουνιές, μέσα στα παΐθκια μου, όμως ο άνθρωπος μιλούμε για δευτερόλεπτα με έκατσε χαμέ στο πάτωμα, στο διάδρομο, γιατί έχει δύο κρεβατάκια μονά και με έβαλε στον διάδρομο χαμέ και μου έδινε κλωτσιές, με το ένα του το χέρι όμως. και υπάρχουν αυτά στις φωτογραφίες από την κυρία Ελένη Αντωνίου ιατροδικαστή. Το ένα του το χέρι με κρατούσε έτσι, πολύ σφιχτά (δείχνει να κρατάει το στόμα του κλειστό). Μέχρι που ένιωθα να μην αναπνέω και θα μείνισκα μέσα στα χέρια του και μου φώναζε, θα φείς ρε; Του θείου του. Θα φείς που δαμέ; Διαφορετικά θα σε σκοτώσω. Αυτό που σου είπα τώρα το είπε απ' ότι θυμούμαι χωρίς υπερβολές πάνω από 7 φορές. Θα φύεις ρε ή θα σε σκοτώσω; Και εγώ του απάντησα, σε κάποια στιγμή που μπόρεσα να αναπνεύσω λιγάκι και να μιλήσω, με την πολύ πίεση που μου έδινε μπουνιές και κλοτσιές, φώναξα εγώ βοήθεια, βοήθεια, βοήθεια και για να είμαι ειλικρινής φώναξα περίπου 2-3 φορές βοήθεια πατέρα, που ήταν ακριβώς δίπλα μας και μας χώριζε ένας τοίχος, περίπου 5 εκατοστά βάθος και ο πατέρας δεν ήρθε ποτέ φυσικά. Και ο άνθρωπος δεν ξέρω πώς τον φώτισε ο Θεός, με άφησε και μου είπε πιάσε τα πράγματα σου τωρά λέει μου και φύε. Λέω του να φορήσω ένα παντελόνι και μια φανέλα να πιάσω το mobile μου και να φύγω. Αυτό του λέω και πάλι με ειλικρίνεια, με άφησε, αφού έκανε τούτη τη μάχη. Έδερε με τον τρόπο που έδερε τον θείο του. Και θυμάμαι πήρα ίσως ένα σακίδιο μικρό, το κοντοπαντέλονο μου, τη φανέλα μου, το mobile μου, το οποίο έφυγε το καπάκι το πισινό, έμεινε εκεί στο σπίτι και έπιασα το τηλέφωνο μου βγήκα έξω και ξεκίνησα από εκείνη τη στιγμή να τηλεφωνήσω του αδερφού μου του ΧΧΧΧΧ Γεωργίου που είναι μάρτυρας.» Τέθηκε στον παραπονούμενο ότι τα πραγματικά γεγονότα την επίδικη ημέρα και ώρα ο κατηγορούμενος είχε φτάσει στην οικία που διέμενε ο παραπονούμενος και του ζήτησε να φύγει. Ο παραπονούμενος δέχτηκε, ζήτησε να τον αφήσει να ντυθεί και να πάρει τα ρούχα του, όπως και έγινε. Ο παραπονούμενος αρνήθηκε ότι είχαν εξελιχθεί με αυτό τον τρόπο τα γεγονότα και επέμενε ότι έγιναν όπως ο ίδιος τα κατέθεσε. Του ζητήθηκε να διευκρινίσει σε ποια σημεία του σώματος τον είχε κτυπήσει ο κατηγορούμενος. Απάντησε «θυμούμαι ξεκινώ από αυτό που είναι πολύ δυνατό. Θυμούμαι ότι μόλις που το παράθυρο απήδησε στο κρεβάτι, ξεκίνησε από εκείνη τη στιγμή, εκείνο το δευτερόλεπτο και με χτυπούσε πίσω, μπροστά και θυμούμαι μέσα σε δευτερόλεπτα, με έσυρε πάνω στο πάτωμα. Και στο πάτωμα εγώ ήμουν, δηλαδή έβλεπε το πρόσωπο μου το πάτωμα και με χτυπούσε πίσω στα παΐθκια μου. Το δείχνουν οι φωτογραφίες. Και μπουνιές και κλοτσιές, αλλά θυμούμαι το ένα χέρι με κρατούσε δαμέ (δείχνει να έχει κλειστό το στόμα) μέχρι που δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Πού ακριβώς με χτύπησε νομίζω αντιλαμβάνεται η Εντιμοτάτη και ο κόσμος που μας ακούει.» Τέθηκε στον μάρτυρα ότι από πολύ παλιά αισθανόταν ζήλια έναντι της οικογένειας του κατηγορούμενου γιατί είχε οικονομική άνεση και «προβήκατε σε τούτη την καταγγελία με απώτερο σκοπό να επωφεληθείτε οικονομικά από την οικογένεια.» Ο παραπονούμενος απάντησε «για τούτο που είπατε ότι ίσως να με διακατέχει τόσο μίσος, γιατί κατάφερε ο αδερφός μου με τη νύφη μου, όχι ο αδερφός μου κατάφερε, διότι ο αδερφός μου τελείωσε το δημοτικό σχολείο Φαρμακά, ένα και ένα άμα τον ρωτήσεις δεν ξέρει πόσα κάνουν. Κατάφερε η νύφη μου είναι διαφορετικό αυτό και μπράβο στη νύφη μου και σου λέω με ειλικρίνεια και μας ακούει ο κόσμος ότι ουδέποτε ήρθε στον εγκέφαλο μου ή στη ψυχή μου ζήλια. Αντίθετα λέω μπράβο στη νύφη μου και στον αδερφό μου που κατάφεραν και έκαναν αυτή την επιχείρηση που σήμερα επικαλείστε, που είναι πράγματι πετυχημένη, δεν υπάρχει περιθώριο αμφισβήτησης και λέω ξανά μπράβο τους, μπράβο τους που έκαναν τούτο τον κολοσσό, μπράβο τους, είμαι περήφανος και ουδέποτε ζήλεψα από κανένα αδερφό μου. Το μόνο που ήθελα που τον αδερφό μου αυτό, όταν εγώ κυρία πήγα στο μνημόσυνο το πρώτο της μάνας μας και βγήκαμε από την εκκλησία και φέρε μάρτυρα τον αδερφό μου τον Σοφοκλή και τη νύφη μου την ΧΧΧΧΧ και ρωτήστε την, αυτός ο ΧΧΧΧΧ Γεωργίου ο μάρτυρας που σας μισεί, ήρθε ο άνθρωπος και ζήτησε από εσάς να συμφιλιωθείτε; Και το νιώθω αυτό να συμφιλιωθώ με τον αδερφό μου και τη νύφη μου και τα λόγια που λέω τώρα, τα είπα στον αδελφό και τη νύφη μου, εις μνήμη της μακαρισμένης της μάνας μας. Και τους είπα το μόνο που θέλω από εσάς και από το γιο σας φυσικά, το παλικάρι, τον γιό σας, έτσι τον ονόμασα, ένα συγγνώμη ταπεινά, Αυτό που σου είπα τώρα, θέλετε να καλέσετε τους μάρτυρες μπροστά μου εμένα και να τους ρωτήσω, αν δεν το έπραξα αυτό. Και αυτό το έπραξα μέχρι 5 φορές, δηλαδή 5 φορές τους βρήκα εγώ ο ίδιος και μάλιστα μια μέρα που επήγα στις 40 νομίζω της μητέρας μας, λέω του αδελφού μου που επήγε με το ίδιο αυτοκίνητο που οδηγούσα εγώ, τον έβαλα μαζί μου και του λέω ρε ΧΧΧΧΧ τι θα γίνει με τούτο το κακό; Θα το συνεχίσουμε και άλλο; Σας είπα μια δυο τρεις και μου απάντησε κατά λέξη: 'ΧΧΧΧΧ η γυναίκα μου έχει πρόβλημα υγείας και ήταν στην Ελλάδα, άσε με, θα το κουβεντιάσω με τη γυναίκα μου, και φυσικά και με τα παιδιά μου και θα σου τηλεφωνήσω να βρεθούμε, για να βρούμε μια διέξοδο που το πρόβλημα'. Αν μου τηλεφώνησες εσύ που δεν άκουσες και δεν ξέρεις, ποτέ δεν μου τηλεφώνησε και ο αδερφός μου και αυτό το έκανα 5 φορές πρωτοβουλία δική μου. Λοιπόν είπα στον αδερφό και της νύφης μου ότι ζητώ από εσάς του δύο και του γιου σας, ένα συγνώμη ταπεινά και για να είμαι ειλικρινής απέναντι στην Εντιμοτάτη και του είπα, αφού έφαγα και το ξύλο από τον γιο σας και μου έμεινε μέχρι που να ψωφίσω, θα ήταν καλό, θα ήταν καλό, αφήνω το στην κρίση σου, δώσε μου και κάτι για το ξύλο που έφαγα.» Αυτή είναι συνοπτικά όλη η μαρτυρία που παρουσιάστηκε μέχρι αυτό το στάδιο. Επαναλαμβάνω ότι στο παρόν στάδιο δεν γίνεται λεπτομερής αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως έχω μελετήσει όλη τη μαρτυρία που παρουσιάστηκε, στο βαθμό που όφειλα και στο βαθμό που αρμόζει για τους περιορισμένους σκοπούς αυτού του σταδίου της διαδικασίας. Προχωρώ να εξετάσω την ουσία της εισήγησης της συνηγόρου υπεράσπισης ότι η μαρτυρία κατηγορίας δεν στοιχειοθετεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου. Όπως φαίνεται από τα πιο πάνω, η μόνη μαρτυρία η οποία συνδέει τον κατηγορούμενο με τα αδικήματα που αντιμετωπίζει προέρχεται από τον παραπονούμενο. Άλλο πρόσωπο ή μαρτυρία που να συνδέει ή να εισηγείται ότι ο κατηγορούμενος εκτέλεσε τις πράξεις και προέβη στις ενέργειες που του αποδίδονται στις λεπτομέρειες των αδικημάτων, δεν έχει παρουσιαστεί. Όπως επίσης έχω σημειώσει πιο πάνω, ένας κατηγορούμενος δεν πρέπει να καλείται να προβάλλει την υπεράσπιση του εάν η μαρτυρία κατηγορίας είναι αναξιόπιστη ή αντινομική σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει. Επικεντρώθηκα επομένως στην ποιότητα της μαρτυρίας του ΜΚ
5. Έχω παραθέσει πιο πάνω μια συνοπτική αναφορά στη μαρτυρία αυτή και έχω επίσης παραθέσει κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα. Από τη θεώρηση της όλης μαρτυρίας του ΜΚ1 προκύπτουν κάποια χαρακτηριστικά που κρίνω σημαντικά σε σχέση με την ποιότητα της. Διαφάνηκε η έντονη αντιπάθεια που υπάρχει μεταξύ του παραπονούμενου και του αδερφού του, πατέρα του κατηγορούμενου. Παρά το ότι απέφυγε να το πει ευθέως, ο παραπονούμενος είναι φανερό ότι αισθάνεται, τουλάχιστον, πικρία για το γεγονός ότι ο αδερφός του και η οικογένεια τους είναι εύποροι, περιγράφει την επιχείρηση τους ως κολοσσό που αναπτύχθηκε λόγω των ικανοτήτων της νύφης του και όχι του αδερφού του. Εξέφρασε παράπονο για την άρνηση του αδερφού του να τον βοηθήσει οικονομικά στο παρελθόν ενώ είναι φανερό ότι θεωρεί ότι έχει αδικηθεί γιατί είχε αφιερώσει δύο χρόνια στα αρχικά στάδια της επιχείρησης που τελικά ανέλαβε ο αδερφός του όμως δεν είχε το οικονομικό όφελος που πιστεύει ότι δικαιούται για τους κόπους του. Φαίνεται ότι οι διαφωνίες και η αντιπάθεια ήταν σε έκταση πολύ μεγαλύτερες από αυτές που απεκάλυψε κατά τη μαρτυρία του ο παραπονούμενος. Καθοριστικής σημασίας σε σχέση με την πειστικότητα και αληθοφάνεια της μαρτυρίας του αλλά και την λογική της εκδοχής του θεωρώ το εξής. Περιγράφοντας το επίδικο περιστατικό, τόσο κατά την κυρίως εξέταση αλλά και κατά την αντεξέταση, χρησιμοποίησε δραματικούς τόνους. Περιέγραψε μια βάναυση επίθεση που διήρκησε περί τα 10 λεπτά, κατά τη διάρκεια της οποίας δέχτηκε χτυπήματα, γροθιές και κλοτσιές σε όλο του το σώμα και στο πρόσωπο, ενώ ο κατηγορούμενος τον κρατούσε σφιχτά από το στόμα σε βαθμό που θα έχανε τις αισθήσεις του. Αυτή του όμως η περιγραφή καθόλου συνάδει με την ιατροδικαστική μαρτυρία της Δρ. ΧΧΧΧΧ Αντωνίου, η οποία έγινε αποδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της. Η ιατροδικαστής αναφέρεται σε εκδορές στη δεξιά παρειά, στην αριστερή και δεξιά δελτοειδή περιοχή και δεξιά και αριστερή υποκλείδιο περιοχή. Καταλήγει όμως η ιατροδικαστής ότι «όλες οι εκδορές έγιναν πιθανόν από νύχια». Όμως σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του και της περιγραφής του ο παραπονούμενος ανέφερε ότι τον είχε γδάρει ο κατηγορούμενος ή ότι του προκάλεσε τραύματα με τα νύχια του. Η ιατροδικαστής αναφέρει επίσης ότι δεν εντόπισε οτιδήποτε στα χείλη και τα πλευρά του παραπονούμενου, κάτι που επίσης δεν συνάδει με την εκδοχή του ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος τον κρατούσε σφικτά για ώρα από το στόμα ενώ τον κτυπούσε. Πώς θα μπορούσε αυτό να είναι δυνατό χωρίς να υπάρχουν μώλωπες ή άλλα ευρήματα στις περιοχές αυτές; Οι σχετικές αναφορές του παραπονούμενου είναι σε τέτοια διάσταση με την παραδεκτή μαρτυρία που δεν στέκουν στη βάσανο της λογικής. Η ιατροδικαστής είχε εξετάσει τον παραπονούμενο δύο μέρες μετά το επίδικο περιστατικό και εντόπισε τα γδαρσίματα από νύχια. Χαρακτηριστικό όμως είναι ότι ο ιατρός του Γενικού Νοσοκομείου που τον εξέτασε το ίδιο βράδυ, η μαρτυρία του οποίου στο πιστοποιητικό Τεκμήριο 9 έγινε επίσης αποδεκτή για την αλήθεια του περιεχομένου της, δεν αναφέρει κανένα εύρημα για τραυματισμό, εκδορά ή μώλωπα στο σώμα του παραπονούμενου. Επιπρόσθετα, ο Αστ. XXXXX η μαρτυρία του οποίου έγινε δεχτή για την αλήθεια του περιεχομένου της (Τεκμήριο 8), αναφέρει ότι δεν εντόπισε εμφανείς εξωτερικές κακώσεις στη γνάθο και στα πλευρά του παραπονούμενου. Ο Αστ. XXXXX είχε δει τον παραπονούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό Παλαιχωρίου λίγα λεπτά μετά το επίδικο περιστατικό. Η μόνη αναφορά του είναι σε μια εκδορά στην πλάτη του διαμέτρου 7-10 εκατοστά. Δεν διαφεύγει ότι μετά το περιστατικό ο παραπονούμενος προσέγγισε την οικογένεια του αδερφού του αρκετές φορές και επιδίωκε τη διευθέτηση της υπόθεσης ζητώντας μάλιστα χρήματα ως αποζημίωση. Σε συνάρτηση με όλα τα προαναφερόμενα, η ενέργεια του αυτή δημιουργεί σκιές αναφορικά με τις προθέσεις του. Το αδιαμφισβήτητο δεδομένο που έχω ενώπιον μου είναι ότι η μοναδική δια ζώσης μαρτυρία σε σχέση με την ισχυριζόμενη επίθεση δεν συνάδει με τα κοινώς παραδεκτά γεγονότα της υπόθεσης. Αυτή η ασυμφωνία και ασυνέπεια επί των ουσιαστικότερων σημείων της μαρτυρίας του παραπονούμενου, δεν μπορεί παρά να έχει επίπτωση στην αξιοπιστία του. Γνωρίζω και έχω ήδη σημειώσει ότι αυτό δεν είναι το κατάλληλο στάδιο για λεπτομερή και αναλυτική εξέταση και αξιολόγηση της μαρτυρίας. Όμως, οι αδυναμίες, ασυνέπειες και ασυμφωνίες μεταξύ της μαρτυρίας του παραπονούμενου και των παραδεκτών γεγονότων είναι τέτοιας έκτασης και φύσης που κρίνω ότι κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να τις παραβλέψει ή παρακάμψει και να καταλήξει σε θετικό εύρημα ότι τα γεγονότα έγιναν κατά τον τρόπο που κατέθεσε ο παραπονούμενος. Αυτή η διαπίστωση είναι καθοριστική αναφορικά με την 1η κατηγορία, η οποία δεν μπορεί να στοιχειοθετηθεί εκ πρώτης όψεως. Όμως, η ίδια διαπίστωση καθορίζει και το αποτέλεσμα αναφορικά με την 2η κατηγορία. Η μοναδική μαρτυρία που αφορά τις λεπτομέρειες που, κατά τη θέση της κατηγορούσας αρχής, την στοιχειοθετούν προέρχονται από τον παραπονούμενο. Τα όσα αναφέρω πιο πάνω σε σχέση με την ποιότητα και αξιοπιστία της μαρτυρίας του παραπονούμενου για την 1η κατηγορία δεν μπορούν παρά να επεκτείνονται και στο μέρος της μαρτυρίας του που αφορά τη 2η κατηγορία. Οι δύο κατηγορίες αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν, σύμφωνα με την κατηγορούσα αρχή, στα πλαίσια και κατά την εξέλιξη του ίδιου περιστατικού. Στο βαθμό που η μαρτυρία του παραπονούμενου αφορά τα γεγονότα που συνθέτουν την 1η κατηγορία, ισχύουν τα όσα έχω προαναφέρει. Δεν διακρίνω με ποιο τρόπο θα μπορούσα να καταλήξω σε διαφορετικό συμπέρασμα για την ποιότητα της μαρτυρίας του σε σχέση με τα γεγονότα που συνθέτουν τη 2η κατηγορία. Στη βάση των ενώπιον μου δεδομένων, δεν διακρίνω τρόπο ή πιθανότητα να διαχωρίσω τη μαρτυρία του παραπονούμενου με τέτοιο τρόπο ώστε να την αποδεχτώ σε σχέση με τα γεγονότα της 2ης κατηγορίας. Ακολουθεί επομένως ότι ούτε η 2η κατηγορία μπορεί να στοιχειοθετηθεί. Ενόψει των πιο πάνω και για τους λόγους που έχω εξηγήσει καταλήγω ότι η μαρτυρία κατηγορίας υστερεί σε ποιότητα, σε τέτοιο βαθμό, ώστε κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασιστεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Συνεπώς, δεν στοιχειοθετείται εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου στις κατηγορίες και αυτός απαλλάσσεται και αθωώνεται. ............ Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1]Άρθρο 74