Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α ν. ΦΡΑΝΤΖΊΔΗΣ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15473/2020, 4/3/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEF:2021:4 ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΣΥΝΘΕΣΗ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟΥ: Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. Μ. Παπαϊωάννου, A.Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15473/2020 Δ Η Μ Ο Κ Ρ Α Τ Ι Α v.
- XXXXX ΦΡΑΝΤΖΊΔΗΣ
- XXXXX ΑΡΓΥΡΗ Κατηγορούμενοι ------------------------- Ημερομηνία: 4 Μαρτίου 2021 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Λ. Σίγαρ Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Μ. Αρμεύτης Κατηγορούμενος 1 παρών ------------------------- Π Ο Ι Ν Η Κατόπιν δικής του παραδοχής, ο κατηγορούμενος 1 βρέθηκε ένοχος του αδικήματος του Εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε και κατηγορία συνομωσίας προς διάπραξη κακουργήματος (2η κατηγορία) την οποία δεν παραδέχθηκε. Τις ίδιες κατηγορίες αντιμετώπιζε και ο κατηγορούμενος 2, πλην, όμως, στις 10.2.2021 η ποινική δίωξη εναντίον του αναστάληκε και αυτός απαλλάχθηκε. Την ίδια μέρα αναστάληκε και η ποινική δίωξη αναφορικά με την 2η κατηγορία σε σχέση με τον κατηγορούμενο
- Με παραμένουσα στρεφόμενη εναντίον του την πρώτη κατηγορία, ο κατηγορούμενος 1 (ο οποίος στο εξής θα καλείται ο «κατηγορούμενος» για σκοπούς εύκολης αναφοράς) παραδέχθηκε αυτήν, ήτοι ότι την 4.8.2020, στο Καϊμακλί της επαρχίας Λευκωσίας, εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε μηχανοκίνητο όχημα, ήτοι στο όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX
- Τα γεγονότα τα οποία συνθέτουν την υπόθεση και τα οποία είναι αποδεκτά από την υπεράσπιση, έχουν συνοψιστεί εις το ότι ιδιοκτήτης του οχήματος ταξί με αριθμούς εγγραφής XXXXX30 μάρκας Mercedes, που αποτελεί το αντικείμενο του εμπρησμού, ήταν ο XXXXX Γιωργαλλής. Το εν λόγω όχημα χρησιμοποιείτο και ενοικιαζόταν κατά τον επίδικο χρόνο για επαγγελματικούς σκοπούς από τον XXXXX Μπατμανίδη, οδηγό ταξί. Ο XXXXX Μπατμανίδης διέμενε σε διαμέρισμα πολυκατοικίας που βρίσκεται στην οδό XXXXX 13 στο Καϊμακλί της επαρχίας Λευκωσίας. Στις 3.8.2020 και περί ώρα 18:30 το προαναφερόμενο πρόσωπο επιστρέφοντας στο σπίτι του στάθμευσε το εν λόγω όχημα σε σημείο του δρόμου μπροστά από την πολυκατοικία. Περί ώρα 19:15 της ίδιας ημέρας, ο κατηγορούμενος μετέβη με λεωφορείο στην περιοχή Καϊμακλί, με σκοπό να εντοπίσει και να θέσει φωτιά σε μηχανοκίνητο όχημα ιδιοκτησίας του XXXXX Αντωνίου, ο οποίος διέμενε πλησίον του XXXXX Μπατμανίδη και συγκεκριμένα στην οδό XXXXX
- Αφού πήγε στο κοιμητήριο Καϊμακλίου, όπου εντόπισε και έλαβε στην κατοχή του δυο άδεια μπουκάλια, μετέβη πεζός σε βενζινάδικο της περιοχής και γέμισε τα μπουκάλια με βενζίνη. Ακολούθως, ο κατηγορούμενος μετέβη στην οδό XXXXX όπου, νομίζοντας ότι επρόκειτο για το όχημα του XXXXX Αντωνίου, περιέλουσε με βενζίνη το πιο πάνω αναφερόμενο όχημα και προσπάθησε ανεπιτυχώς να θέσει σε αυτό φωτιά. Στη συνέχεια, μετέβη σε άλλο βενζινάδικο, όπου γέμισε με βενζίνη ένα παγούρι, που βρήκε στο χώρο. Επιστρέφοντας στην οδό XXXXX, περί ώρα 01:20 της 4.8.2020, περιέλουσε ξανά με βενζίνη το συγκεκριμένο όχημα και έθεσε σε αυτό φωτιά με τη χρήση αναπτήρα. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε τη σκηνή. Από την φωτιά που τέθηκε το όχημα με αρ. εγγραφής XXXXX30 μάρκας Mercedes, η αξία του οποίου υπολογίζεται στα €12,000, καταστράφηκε ολοσχερώς. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε από τον Α/Αστ. XXXXX την 27.9.2020 κατόπιν δικαστικού εντάλματος και έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες έξι προηγούμενες καταδίκες οι οποίες έγιναν παραδεκτές από την Υπεράσπιση. - Στις 26.9.2001 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 12455/2000 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για αδικήματα διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία και κλοπής και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τριών ετών και ενός έτους. Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 12378/2000, 2402/2001, 2414/2001 - 2420/2001, 17796/2001, 17835/2001 και 18057-18060/2001 που αφορούσαν παρόμοιας φύσης αδικήματα. - Στις 17.2.2004 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 446/2004 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για αδικήματα διάρρηξης κατοικίας, κλοπής από κατοικία, επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη, κλοπής και απόπειρας εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τριών ετών, δυο ετών, 18 μηνών, 11 και 6 μηνών αντίστοιχα. Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη η υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 491/2004 που αφορούσε αδικήματα πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς. - Στις 7.9.2007 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 18031/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής από κατοικία και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τεσσάρων ετών. - Στις 24.9.2010 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 19017/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για αριθμό αδικημάτων διάρρηξης και κλοπής από κατοικία, κλοπής και απόπειρας διάρρηξης και κλοπής και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τεσσάρων, τριών και δυο ετών και 18 μηνών αντίστοιχα. - Στις 13.3.2017 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 19437/2016 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας για αδικήματα διάρρηξης και κλοπής από κατοικία και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τεσσάρων και τριών ετών και μικρότερες ποινές για άλλα αδικήματα. Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκε υπόψη η υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με αρ. 18752/2016 που αφορούσε αδικήματα εισόδου σε ξένη περιουσία και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς. - Στις 20.9.2018 καταδικάστηκε στην υπόθεση υπ. αρ. 4301/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας για αδικήματα διάρρηξης κατοικίας και κλοπής και του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης τεσσάρων ετών. Κατά την επιβολή ποινής λήφθηκαν υπόψη οι υποθέσεις του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με αρ. 4267/2017 και 8968/2017 που αφορούσαν παρόμοιας φύσης αδικήματα. Όπως αναφέρθηκε από τους συνηγόρους των δυο πλευρών, τον Μάρτιο του 2020 ο κατηγορούμενος έτυχε Προεδρικής χάρης σε σχέση με την ποινή που του επιβλήθηκε στην υπόθεση με αρ. 4301/2017 και με την επιβολή της ποινής στην παρούσα υπόθεση θα πρέπει να εκτίσει ποινή φυλάκισης 35 ημερών η οποία θα ενεργοποιηθεί. Αναφορικά με τον κατηγορούμενο έχει ετοιμαστεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ημερομηνίας 12.2.2021, το περιεχόμενο της οποίας υιοθέτησε ο συνήγορος του. Όπως έχει νομολογηθεί, η έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αποτελεί ένα εργαλείο το οποίο προσφέρει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα αποκρυστάλλωσης της οικογενειακής αλλά και της ατομικής προσωπικότητας κάθε κατηγορούμενου (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πεγειώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 617). Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο, αυτός είναι ηλικίας 39 ετών. Είναι παντρεμένος και έχει ένα παιδί ηλικίας 8 ετών. Τόσο η σύζυγος όσο και το παιδί του βρίσκονται στην Ουκρανία. Σε ηλικία 11 ετών έχασε τη μητέρα του από ανίατη ασθένεια και την φύλαξη του ίδιου και του αδελφού του ανέλαβε ο πατέρας του, ο οποίος στη συνέχεια τέλεσε δεύτερο γάμο. Λόγω προβλημάτων στις σχέσεις του με την μητριά του εγκατέλειψε την οικογένεια του και διέμενε σε φιλικά του πρόσωπα και εγκαταλελειμμένες οικοδομές. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την Β' τάξη Γυμνασίου και πήρε απαλλαγή από τα στρατιωτικά του καθήκοντα λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας. Σύμφωνα με τον ίδιο, από νεαρή ηλικία άρχισε τη χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών με αποτέλεσμα να αδυνατεί να παραμείνει σταθερός σε κάποια εργασία. Περιστασιακά απασχολείτο ως εργάτης ενώ τα τελευταία χρόνια είναι λήπτης του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος λόγω της ανικανότητας του να εργαστεί. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ο κ. Αρμεύτης αναγνώρισε τη σοβαρότητα του αδικήματος ως τούτη προκύπτει από την προβλεπόμενη από το Νόμο ποινή και την σχετική επί του θέματος νομολογία στην οποία έκανε αναφορά. Σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης υπέδειξε πως ο κατηγορούμενος προέβηκε στη συγκεκριμένη πράξη σύμφωνα με τις οδηγίες τρίτου προσώπου, υπό καθεστώς φόβου και χωρίς να λάβει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος. Ο συνήγορος Υπεράσπισης παρατήρησε ότι η χρόνια εξάρτηση του κατηγορούμενου από ναρκωτικές ουσίες και το περιορισμένο επίπεδο της κρίσης του επίσης συνέβαλαν στη διάπραξη του αδικήματος, το οποίο και τελέσθηκε με προχειρότητα και πλημμελή προσχεδιασμό. Ανέφερε δε, επίσης, ότι ο κατηγορούμενος έχει αντιληφθεί τη φύση και σοβαρότητα του αδικήματος το οποίο επιφέρει επιβολή ποινής πολυετούς φυλάκισης. Στα πλαίσια της αγόρευσης του ο κ. Αρμεύτης περαιτέρω κάλεσε το Δικαστήριο να συνυπολογίσει προς όφελος του κατηγορούμενου την παραδοχή του, η οποία δεικνύει την έμπρακτη μεταμέλεια του και λειτουργεί ως ελαφρυντικό λόγω της εξοικονόμησης δικαστικού χρόνου. Περαιτέρω, αφού αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου και τα δύσκολα εφηβικά του χρόνια που τον οδήγησαν στη χρήση σκληρών ναρκωτικών για εικοσιπέντε έτη, ο συνήγορος τόνισε πως, μετά τη σύλληψη του, αυτός παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας (σχετική ιατρική έκθεση παρουσιάστηκε και κατατέθηκε με την Ένδειξη Χ3) και έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον προκειμένου να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Στο πλαίσιο δε, της εξατομίκευσης της ποινής, κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου. Αναγνωρίζοντας, τέλος, τη σημασία του ποινικού μητρώου του κατηγορουμένου, το οποίο παραπέμπει σε έλλειψη σεβασμού στο Νόμο, ο συνήγορος ζήτησε από το Δικαστήριο να μην εξαντλήσει την αυστηρότητα του τιμωρώντας τον κατηγορούμενο διπλά λόγω του ποινικού του μητρώου. Αναμφίβολα το αδίκημα που ο κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι διέπραξε είναι ιδιαίτερα σοβαρό. Ενδεικτική της σοβαρότητας του είναι καταρχήν η προβλεπόμενη στο Νόμο ποινή. Το ύψος της ποινής που προβλέπεται στο Νόμο, ως η μέγιστη ποινή για κάθε αδίκημα, αποτελεί ένδειξη της σοβαρότητας του και παράγοντα που το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. μεταξύ άλλων Βραχίμης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 527, Λεβέντης v. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 632 και Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.α.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575). Συγκεκριμένα, το αδίκημα του εμπρησμού επισύρει, στην περίπτωση που αφορά σε μηχανοκίνητο όχημα, με βάση το άρθρο 315(α) του Κεφ.154, ποινή φυλάκισης μέχρι δεκατέσσερα έτη. Το αδίκημα του εμπρησμού είναι από τη φύση του σοβαρό λόγω των εγγενών κινδύνων και των ολέθριων συνεπειών που δυνατό να προκύψουν, τόσο σε περιουσίες, όσο και για τη ζωή ακόμα και ανυποψίαστων πολιτών. Πρόκειται για αδίκημα το οποίο όχι μόνο επηρεάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του ατόμου για απόλαυση της περιουσίας του, αλλά παράλληλα ενέχει μεγάλο κίνδυνο να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα μέσα από τέτοια περιστατικά. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125, το κοινό πρέπει να προστατευθεί από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για επικράτηση της παρανομίας. Τονίστηκε περαιτέρω ότι «δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα». Τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση Αναστασίου (αμέσως πιο πάνω) επαναλήφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην πολύ πρόσφατη απόφαση ημερομηνίας 25.2.2021 στην Ποινική Έφεση 2/19, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος έγκειται επιπλέον στην ανησυχητικά διαχρονική έξαρση που η διάπραξη του παρουσιάζει προς επίτευξη των παρανόμων στόχων του παραβάτη, πράγμα που αποτέλεσε αντικείμενο σχολιασμού σε διάφορες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μελανίτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 309 υποδείχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Χαρακτηριστικό είναι επίσης το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 424, το οποίο ομιλεί από μόνο του: «Όπως πολύ σωστά παρατηρεί και το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του, διαχρονικά παρατηρείται έξαρση στην διάπραξη της μορφής αυτής αδικημάτων.Συνακόλουθα των πιο πάνω είναι ότι η επιβολή αποτρεπτικών ποινών καθίσταται αναγκαία, ώστε ν' ανακοπεί η έξαρση των εγκληματικών ενεργειών της φύσεως αυτής. Είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια αυτή των δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που αυτά επιβάλλουν. Πάντοτε βέβαια υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται στα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά και ανάλογα με αυτά θα πρέπει να είναι και η ποινή.» Η σκληρή αυτή πραγματικότητα επιτάσσει την επιβολή αποτρεπτικών ποινών και καθιστά την αυστηρή μεταχείριση των παραβατών επιτακτική. Η αποτροπή έχει δύο παραμέτρους, την αποτροπή του ιδίου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος στο μέλλον και την αποτροπή τρίτων από την διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες. Πρώτον, την αποτροπή που είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος και δεύτερο την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που βρίσκονται σε έξαρση (βλ. Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342). Θεώρηση της νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου υποδεικνύει ότι για τέτοιου είδους αδικήματα συνήθως επιβάλλονται ποινές φυλάκισης. Θα αναφερθούμε αμέσως πιο κάτω σε σχετική επί του θέματος νομολογία και τούτο προς το σκοπό της, όσο το δυνατόν, κοινής προσέγγισης στην αντιμετώπιση των παραβατών. Και τούτο χωρίς, διόλου, να μας διαφεύγει ότι οι προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για συγκεκριμένα αδικήματα και δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, αφού η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε κατηγορούμενο είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη (βλ. Cotorcenau κ.ά. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 84/2020 και 87/2020, απόφαση ημερομηνίας 17.2.2021, Fowokan v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 36 και Σάμπη ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Ευαγγέλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 678 ο κατηγορούμενος, ηλικίας 56 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο, παραδέχθηκε την κατηγορία του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ.
- Σύμφωνα με τα γεγονότα, υπήρχε προσχεδιασμός του εγκλήματος με κίνητρο την είσπραξη από την ασφάλεια για επίλυση σοβαρών οικονομικών προβλημάτων. Η επιβολή 20μηνης φυλάκισης με τριετή αναστολή από το πρωτόδικο Δικαστήριο κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αντικαταστάθηκε κατ' έφεση με ποινή άμεσης φυλάκισης 3 ετών. Στην υπόθεση Μελανίτης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) όπου ο κατηγορούμενος ήταν νεαρής ηλικίας, βρισκόταν σε κατάσταση μέθης και υπό συναισθηματική φόρτιση διέπραξε το αδίκημα του εμπρησμού κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Κεφ.
- Βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες, οι δύο από τις οποίες αφορούσαν διαρρήξεις και κλοπές και η τρίτη αφορούσε κλοπή και κακόβουλη ζημιά. Η επιβολή ποινής φυλάκισης 2½ ετών από το πρωτόδικο Δικαστήριο επικυρώθηκε κατ' έφεση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χριστάκη Αναστασίου (πιο πάνω), ο κατηγορούμενος, αντιμετώπιζε κατηγορίες εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315(α) και 20 του Κεφ. 154, εμπρησμού, κατά παράβαση των άρθρων 315 και 316(β) του Κεφ. 154 και πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς σε περιουσία, κατά παράβαση του άρθρου 324
(1)του Κεφ.
- Ήταν χρήστης ναρκωτικών και αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα και μαζί με τον εγκέφαλο της παρανομίας, σχεδίασαν με τέτοιο τρόπο τον εμπρησμό ώστε να επέλθει γενική καταστροφή σε εργοστάσιο επίπλωσης, προκαλώντας ζημιά ύψους Λ.Κ.1.390.
- Η επιβολή ποινής φυλάκισης 3 ετών κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκής και αυξήθηκε κατ' έφεση σε 5ετή φυλάκιση. Στην υπόθεση Gaprindashvili v. Δημοκρατίας (πιο πάνω), ποινή φυλάκισης 7 ετών που επιβλήθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο σε άτομο που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας, επίσης επικυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Τέλος, στην πρόσφατη απόφαση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών που είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα για το ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε πλυντήριο αυτοκινήτων. Ο εφεσείοντας προέβη στον εμπρησμό μαζί με άλλο άτομο, με τη χρήση βενζίνης, κατόπιν υποκίνησης τρίτου προσώπου για ασήμαντο λόγο και έναντι αμοιβής €
- Στο υποστατικό προκλήθηκαν ζημιές ύψους €88.
- Στην επιβολή ποινής είχαν ληφθεί υπόψη και άλλες εκκρεμούσες υποθέσεις τις οποίες παραδέχθηκε ο κατηγορούμενος και αφορούσαν διαρρήξεις, κλοπές, κλεπταποδοχή, επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης, μεταφορά κυνηγετικού όπλου και κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης. Έχοντας επισημάνει τη σοβαρότητα του αδικήματος η οποία προβάλλει από τη φύση του και τη νομολογία, καθώς και την αναγκαιότητα επιβολής αυστηρών ποινών, το Δικαστήριο οφείλει να επιτελέσει και ένα άλλο σοβαρό και ουσιαστικό καθήκον εξατομικεύοντας την ποινή σε συνάρτηση πάντοτε με το πρόσωπο του δράστη και το σύνολο των συνθηκών διάπραξης των αδικημάτων. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δεν πρέπει να εξουδετερώνεται το στοιχείο της αποτροπής (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Η υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής δεν ατονεί έστω και αν επιβάλλεται να προσδοθεί αποτρεπτικός χαρακτήρας στην ποινή, χωρίς η εξατομίκευση να οδηγεί στην εξουδετέρωση του στοιχείου αυτού ως επιβάλλεται από την φύση και τα περιστατικά του αδικήματος. Σε αυτό το πλαίσιο είναι που λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις ενός κατηγορουμένου. Με δεδομένη πάντοτε τη σοβαρότητα του αδικήματος και την ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση ως καταγράφεται πιο πάνω, εξετάζουμε τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης καθώς επίσης τις συνθήκες που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος. Επί τούτου δε, παρατηρούμε ότι σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε ο κ. Αρμεύτης και δεν αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή, ο κατηγορούμενος προέβη στη συγκεκριμένη πράξη χωρίς οποιοδήποτε όφελος, υπό καθεστώς φόβου και καθ' υπόδειξη τρίτου προσώπου. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη. Ωστόσο, αυτό ουδόλως δικαιολογεί την πράξη του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος ανέλαβε, έστω και υπό αυτό το καθεστώς, να διαπράξει ένα σοβαρό έγκλημα χωρίς κανένα ενδοιασμό για τις συνέπειες και τους εν δυνάμει κινδύνους. Ενήργησε με προσχεδιασμό και δεν προέβη στην εγκληματική του πράξη κάτω από οποιαδήποτε φόρτιση, ούτε η ενέργεια του προέκυψε στη στιγμή. Αξιοσημείωτο είναι πως μετά την πρώτη ανεπιτυχή του προσπάθεια να θέσει φωτιά στο όχημα, επανήλθε στο μέρος μέχρις ώτου επιτύχει τον παράνομο σκοπό του. Το ότι δεν προκλήθηκαν σωματικές βλάβες σε οποιονδήποτε, ούτε κινδύνευσαν ανθρώπινες ζωές, οφείλεται καθαρά στον παράγοντα τύχη. Με τούτα ως δεδομένα, λαμβάνουμε υπόψη την μη αποκόμιση οποιουδήποτε οφέλους από τον κατηγορούμενο για την πράξη του αυτή, όπως και την αξία της ζημιάς του οχήματος, το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς, και την οποία υπέστη ο ιδιοκτήτης του. Προς όφελος του κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνουμε, επίσης, υπόψη την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο, αφενός ως έμπρακτη μεταμέλεια του και, αφετέρου, ως ευπρόσδεκτη ενέργεια σε κάθε περίπτωση. Ως εξηγήθηκε, άλλωστε, στην υπόθεση Χαρτούμπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28, η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή, αφού μια τέτοια εξέλιξη οδηγεί στο να μην σπαταλάται πολύτιμος δικαστικός χρόνος. Λαμβάνουμε, περαιτέρω, υπόψη τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές του περιστάσεις, όπως αυτές εκτέθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και προκύπτουν από την Έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, και ειδικότερα τα δύσκολα εφηβικά του χρόνια και την πολυετή εξάρτηση του από τα ναρκωτικά. Δεν μας διαφεύγει, επίσης, η δεδηλωμένη πρόθεση του να ενταχθεί σύντομα σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ως έχει λεχθεί από την πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής, ο κατηγορούμενος βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, ως αυτές τυγχάνουν καταγραφής στις σελίδες 3-5 πιο πάνω. Ως γνωστό, κανένας δεν τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία, όμως, των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου έναντι των νόμων της Πολιτείας με ανάλογο περιορισμό στις δυνατότητες για επίδειξη εκείνης της επιείκειας που δικαιούται ο δράστης με ποινικό μητρώο (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 565, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 306 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Μέσα σε αυτά τα πλαίσια προσεγγίζει, το Δικαστήριο τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου και τούτο λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αδικημάτων που αφορά το ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου καθώς επίσης το ότι αυτό περιλαμβάνει και παλαιές χρονικά υποθέσεις στις οποίες δεν θα προσδίδετο ουσιαστική σημασία. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας όλα όσα εκτίθενται πιο πάνω, περιλαμβανομένων των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα του αδικήματος και την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής ποινής χωρίς, ωστόσο, να παραγνωρίζονται οι προαναφερόμενοι ελαφρυντικοί παράγοντες, κρίνουμε ότι η αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Στο ύψος της ποινής που θα επιβληθεί λαμβάνεται υπόψη με βάση τις αρχές της νομολογίας ότι με την επιβολή ποινής φυλάκισης στην παρούσα υπόθεση θα ενεργοποιηθεί ποινή φυλάκισης 35 ημερών την οποία ο κατηγορούμενος δεν εξέτισε λόγω Προεδρικής χάρης που του δόθηκε σε σχέση με την ποινή που του επιβλήθηκε στην υπόθεση με αριθμό 4301/2017 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας (βλ. Ηρακλέους ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 327, Μαρία Σωτηριάδου v. Αστυνομίας
(2009)2 A.A.Δ. 356 και Γρηγορίου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 628). Επιβάλλουμε, συνακόλουθα, στον κατηγορούμενο 1 στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην ποινή να συνυπολογιστεί ο χρόνος κράτησης του κατηγορούμενου από 27.9.2020. (Υπ.) ................ Μ. Αμπίζας, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ................. Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο