ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. Κ. Χ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ & ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ (αρ. εγγραφής εταιρείας 186871), από τη Λευκωσία τελούσα υπό εκκαθάριση, δια του εκκαθαριστή της περιουσίας της, Επίσημου Παραλήπτη εκ Λευκωσίας, Αρ. Υπόθεσης:2590/2018, 23/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B72 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2590/2018 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- Κ. Χ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ & ΥΙΟΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΕΣ ΛΙΜΙΤΕΔ (αρ. εγγραφής εταιρείας 186871), από τη Λευκωσία τελούσα υπό εκκαθάριση, δια του εκκαθαριστή της περιουσίας της, Επίσημου Παραλήπτη εκ Λευκωσίας
- XXXXX ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 23 Απριλίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενη 1: Καμία Εμφάνιση Για Κατηγορούμενο 2: κ. Καρεκλάς Κατηγορούμενος 2 παρών ΠΟΙΝΗ Με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, όπως αυτό καταχωρήθηκε, προσάπτονταν συνολικά 5 κατηγορίες εναντίον των Κατηγορουμένων για παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (ο «Νόμος») και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών (οι «Κανονισμοί»). Η δίωξη στην 5η κατηγορία διακόπηκε έπειτα από απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα στις 18/10/2019 και, ως εκ τούτου, οι Κατηγορούμενοι απαλλάχθηκαν από αυτή, με αποτέλεσμα να παραμείνει η ποινική δίωξη τους για τις κατηγορίες 1 μέχρι 4, στις οποίες οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι μετά από δική τους παραδοχή. Συγκεκριμένα, ως προκύπτει από την έκθεση και τις λεπτομέρειες των αδικημάτων της 1ης μέχρι και της 3ης κατηγορίας, αυτές αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής ποσού ΦΠΑ, συνολικού ύψους €10.047,21, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογική δήλωση για τις εξής φορολογικές περιόδους: 01/02/2008 - 30/04/2008 (1η κατηγορία), 01/02/2009 - 30/04/2009 (2η κατηγορία) και 01/02/2011 - 30/04/2011 (3η κατηγορία). Περαιτέρω, ως προκύπτει από την έκθεση και τις λεπτομέρειες αδικήματος της 4ης κατηγορίας, αυτή αφορά το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου και τόκου, συνολικού ύψους €5.681,80, που επιβλήθηκε λόγω μη εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α. για τη φορολογική περίοδο 01/02/2008 - 30/04/
- Πέραν των πιο πάνω, από τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της έκθεσης των γεγονότων από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά του ως αξιωματούχος της Κατηγορούμενης
- Υπήρξε μερική συμμόρφωση στην 1η, 2η και 3η κατηγορία, με αποτέλεσμα το υπόλοιπο που παραμένει σε σχέση με αυτές να ανέρχεται σήμερα στο ποσό των €8.255,48 (1η κατηγορία), €152,79 (2η κατηγορία) και €120,22 (3η κατηγορία). Περαιτέρω, υπήρξε πλήρης συμμόρφωση στην 4η κατηγορία. Ως εκ τούτου, το συνολικό οφειλόμενο ποσό που παραμένει, μετά τις πληρωμές που έγιναν πριν και εκκρεμούσης της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση, ανέρχεται στο ποσό των €8.528,
- Για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, είχε καταχωρηθεί εναντίον των Κατηγορουμένων η ποινική υπόθεση 9637/14, η δίωξη της οποίας διακόπηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα στις 16/11/2016, προς ικανοποίηση αιτήματος των Κατηγορουμένων για αποπληρωμή της οφειλής με χρονοδιάγραμμα. Επειδή το εν λόγω χρονοδιάγραμμα δεν τηρήθηκε από πλευράς Κατηγορουμένων, καταχωρήθηκε η παρούσα ποινική υπόθεση.
- Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Επιπρόσθετα από οποιαδήποτε άλλη ποινή, η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για τα ποσά που αναφέρονται στο ΕΓΓΡΑΦΟ Α που καταχωρήθηκε στο Δικαστήριο, που είναι τα ακόλουθα: (α) €8.255,48 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως, (β) €152,79 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως, και (γ) €120,22 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 63 ετών, έγγαμος, πατέρας τεσσάρων ενήλικων τέκνων και παππούς δέκα εγγονιών. Εργάζεται από το 2017 ως Τεχνικός Διευθυντής Εργοληπτικής Εταιρείας και διαμένει μαζί με την οικοκυρά σύζυγό του σε ιδιόκτητη κατοικία στο Πέρα Χωρίο Νήσου. Από τον Μάιο μέχρι τον Νοέμβριο του 2020 ο Κατηγορούμενος 2 βρισκόταν με άδεια ασθενείας λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας και αυτό το διάστημα επέστρεψε στα καθήκοντα του, με μειωμένες ώρες εργασίας, ενώ αναμένει την εξέταση του αιτήματος που υπέβαλε τον Νοέμβριο του 2020 για χορήγηση σύνταξης. Έχει διαγνωστεί με αυχενική δυσκοκλήλη με πίεση στο νωτιαίο μυελό, για την οποία αναμένει ημερομηνία χειρουργικής επέμβασης και είναι σταθερός αιμοδότης από το
- Η σύζυγος του Κατηγορούμενου 2 είναι καρδιοπαθής, αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα σπονδύλου και τον Σεπτέμβριο του 2020 υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας ενώ η μεγαλύτερη του θυγατέρα είναι καρκινοπαθής και, λόγω του προγράμματος θεραπειών της, δεν είναι σε θέση να εργαστεί, γι' αυτό και ο Κατηγορούμενος 2 στηρίζει την οικογένεια της, στο βαθμό που του το επιτρέπει η οικονομική του κατάσταση. Ο Κατηγορούμενος 2 λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των €750 περίπου, δεν έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις ή κινητή περιουσία εκτός από ένα αυτοκίνητο αξίας €2.500 περίπου και η ακίνητη περιουσία του είναι υποθηκευμένη για μη εξυπηρετούμενα δάνεια, συνολικού ύψους €650.000, για τα οποία η Τράπεζα πρόκειται να προχωρήσει σε εκποίηση. Περαιτέρω, διατηρεί οφειλές στην Υπηρεσία Κοινωνικών Ασφαλίσεων ύψους €8.000 περίπου. Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου 2, αγορεύοντας προφορικά για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του, εστιάζοντας την προσοχή του Δικαστηρίου στην παραδοχή του Κατηγορούμενου 2, στο λευκό ποινικό του μητρώο καθώς και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες δημιουργήθηκε το χρέος προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., τις οποίες απέδωσε σε λάθη των τότε λογιστών της Κατηγορούμενης 1, οι οποίοι, όπως ανέφερε, δεν είχαν συμβουλεύσει ορθά τους Κατηγορούμενους ως προς ζητήματα που αφορούσαν την επιβολή Φ.Π.Α. και την έγκαιρη καταβολή στην αρμόδια αρχή. Υποστήριξε επίσης ότι τα οικονομικά προβλήματα που δημιουργήθηκαν στους Κατηγορούμενους μετά τη διάπραξη των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2 και τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ίδιος και η οικογένεια του, όπως αυτά προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, δεν βοήθησαν τον Κατηγορούμενο 2 να εξασφαλίσει τα απαραίτητα χρήματα ώστε να εξοφλήσει στο ακέραιο την οφειλή, παρόλο που επιθυμούσε να το πράξει. Η στάση αυτή του Κατηγορούμενου 2, κατά τον συνήγορο του, επιδεικνύει και την μεταμέλεια του αφού, από τότε που δημιουργήθηκε το πρόβλημα, προσπάθησε να εξεύρει λύσεις για την εξόφληση της οφειλής, είχε άψογη συνεργασία με την Κατηγορούσα Αρχή προς το σκοπό αυτό και δεν δημιούργησε οποιοδήποτε νέο πρόβλημα. Υπό αυτές τις περιστάσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 2 με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή της αρμόζουσας ποινής, προσθέτοντας ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει σε αυτόν ποινή στερητική της ελευθερίας, συντρέχουν υπό τις περιστάσεις οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι η παράλειψη εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων ενέχει μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερεί από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρότερων ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46
(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1 (και όχι οποιοσδήποτε αξιωματούχος της), να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων καθ' όσον αφορά την παράλειψη καταβολής Φ.Π.Α. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την αποζημίωση της Κατηγορούσας Αρχής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, πέραν του ποσού των €7.200,52, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., με την ανικανοποίητη οφειλή να περιορίζεται στο συνολικό ποσό των €8.528,49. Από την άλλη, δεν παραβλέπω ότι παρήλθε μεγάλο χρονικό διάστημα από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή πριν από σχεδόν 13, 12 και 10 έτη. Η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, Ποιν. Έφ. Αρ. 212/2014, ημερ. 11.2.2020 και Φλωρεντίνου ανωτέρω). Όπως προκύπτει από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας αλλά και από την αγόρευση του συνηγόρου του, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 63 ετών, τα εισοδήματά του έχουν περιοριστεί σημαντικά λόγω και των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα της πάθησης στην οποία έχει διαγνωστεί, για την οποία αναμένει ημερομηνία χειρουργικής επέμβασης. Συνεπώς, το χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής στους Κατηγορούμενους, χωρίς από την άλλη να παραγνωρίζεται ότι: (i) με βάση τα όσα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στην καταχώρηση της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην πλευρά των Κατηγορουμένων η οποία, κατόπιν αιτήματος της για αποπληρωμή της οφειλής εντός χρονοδιαγράμματος, εξασφάλισε στις 16/11/2016 αναστολή της ποινικής δίωξης στην υπόθεση 9637/14 που αφορούσε τα ίδια αδικήματα με την παρούσα υπόθεση, το οποίο δεν τήρησε, με αποτέλεσμα να απασχολήσουν οι Κατηγορούμενοι ξανά τα Δικαστήρια με την καταχώριση της παρούσας ποινικής υπόθεσης στις 13/04/2018 αναφορικά με την εναπομείνασα οφειλή προς την υπηρεσία ΦΠΑ× και (ii) οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες μέχρι τις 30/09/2019 και στη συνέχεια ζήτησαν επανειλημμένα χρόνο για συμμόρφωση, απευθύνοντας μάλιστα νέα επιστολή προς τον Γενικό Εισαγγελέα για αναστολή της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση, χωρίς αποτέλεσμα× και (iii) ο χρόνος που διέρρευσε πριν τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση νέας ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο και την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εφόσον οι Κατηγορούμενοι από τις 04/05/2018 μέχρι και τις 30/09/2019 δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν. Επομένως, η παραδοχή τους, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την πλήρη συμμόρφωση που υπήρξε στην 4η κατηγορία με την πληρωμή, έστω και εκπρόθεσμα, των ποσών που αναφέρονται σε αυτήν, καθώς και την μερική συμμόρφωση που υπήρξε στις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2 τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει και την κακή οικονομική του κατάσταση, ως αυτά προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017). Τέλος, σε σχέση με την Κατηγορούμενη 1 λαμβάνω υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, ότι αυτή, μετά τη διάπραξη των αδικημάτων, τέθηκε υπό εκκαθάριση αλλά και το γεγονός ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής προς την Κατηγορούσα Αρχή (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, σε σχέση με τις κατηγορίες 1 μέχρι 3 και έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλω στην Κατηγορούμενη 1 τις ακόλουθες ποινές: · 1η Κατηγορία: €800 χρηματικό πρόστιμο · 2η Κατηγορία: €50 χρηματικό πρόστιμο · 3η Κατηγορία: €150 χρηματικό πρόστιμο Σε σχέση με την 4η κατηγορία δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 στη βάση των αρχών της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής και εφόσον το αδίκημα που περιλαμβάνεται στην εν λόγω κατηγορία προκύπτει από τα γεγονότα που συνιστούν την κύρια παράλειψη (1η κατηγορία), στην οποία έχει επιβληθεί ποινή. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού φόρου, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 για το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για το αδίκημα αυτό θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης 20 ημερών στην 1η κατηγορία. Δεδομένου ότι τα αδικήματα της 2ης και 3ης κατηγορίας λήφθηκαν υπόψη, μαζί με τους υπόλοιπους προαναφερόμενους παράγοντες, για τον καθορισμό του εύρους της ποινής που επιβλήθηκε στην 1η κατηγορία, δεν επιβάλλω οποιαδήποτε ποινή στον Κατηγορούμενο 2 στις κατηγορίες 2 και 3. Παρομοίως, δεν επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε ποινή στην 4η κατηγορία, για τον ίδιο λόγο που δεν επιβλήθηκε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με την εν λόγω κατηγορία. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας των ακόλουθων ποσών: (α) του ποσού των €8.255,48 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως, (β) του ποσού των €152,79 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως, και (γ) του ποσού των €120,22 πλέον νόμιμο τόκο επί του εκάστοτε ποσού φόρου από 11/02/2018 μέχρι εξοφλήσεως. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ (ανωτέρω), Φλωρεντίνου ανωτέρω). Λαμβάνοντας υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου 2 σε συνάρτηση κυρίως με τις προσωπικές του περιστάσεις, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά στο μεγάλο χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα και λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη ότι υπήρξε μερική συμμόρφωση στις κατηγορίες που κρίθηκε ένοχος, με την καταβολή σημαντικού μέρους της συνολικής οφειλής, καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο