ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Υπόθεσης:4859/16, 26/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:4859/16 ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον- XXXXX ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26 Απριλίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Κουλλαπή για Χάρης Μαμαντόπουλος Για Κατηγορούμενο: κ. Αναστασιάδης Κατηγορούμενος παρών ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ Α Π Ο Φ Α Σ Η (για εκ πρώτης όψεως υπόθεση) Α. Εισαγωγή Σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, όπως τροποποιήθηκε κατόπιν διαταγής του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12/11/2018, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει συνολικά 209 κατηγορίες. Οι 105 κατηγορίες αφορούν το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης εμπορευμάτων εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας, κατά παράβαση του άρθρου 111 του Περί Δήμων Νόμου Ν.111/85και οι υπόλοιπες 104 κατηγορίες αφορούν το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας ή/και διάβασης σε δημόσια οδό, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 (ια) και 5 του Περί Δημοσίων Οδών Νόμου (Κεφ.83). Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης, στις λεπτομέρειες αδικήματος έκαστης κατηγορίας αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος, σε διάφορες ημερομηνίας που αναφέρονται συγκεκριμένα σε κάθε μία από τις εν λόγω κατηγορίες, παράνομα πλανοδιοπωλούσε εμπορεύματα μέσα στα δημοτικά όρια του Δήμου Λευκωσίας και συγκεκριμένα στην οδό Λήδρας Λευκωσίας, χωρίς να έχει εξασφαλίσει άδεια από την αρμόδια αρχή, το Δημοτικό Συμβούλιο Δήμου Λευκωσίας. Πρόκειται για τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15, 17, 19, 21, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 38, 40, 42, 44, 46, 48, 50, 52, 54, 56, 58, 60, 62, 64, 66, 68, 70, 72, 74, 76, 78, 80, 82, 84, 86, 88, 90, 92, 94, 96, 98, 100, 102, 104, 106, 108, 110, 112, 114, 116, 118, 120, 122, 124, 126, 128, 130, 132, 134, 136, 138, 140, 142, 144, 146, 148, 150, 152, 154, 156, 158, 160, 162, 164, 166, 168, 170, 172, 174, 176, 178, 180, 182, 184, 186, 188, 190, 192, 194, 196, 198, 200, 202, 204, 206 και 208, στις οποίες αναφορά στη συνέχεια θα γίνεται ως «οι κατηγορίες για το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης». Σε ό,τι αφορά το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας ή/και διάβασης σε δημόσια οδό, στις λεπτομέρειες αδικήματος έκαστης κατηγορίας αναφέρεται ότι ο Κατηγορούμενος, κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο που περιγράφεται στην πρώτη κατηγορία, παράνομα και εκούσια προκάλεσε την παρακώλυση της κυκλοφορίας ή/και διάβασης σε δημόσια οδό, με την τοποθέτηση της χειράμαξας του επί του δημοσίου πεζοδρομίου της οδού Λήδρας Λευκωσίας προς πώληση εμπορευμάτων. Πρόκειται για τις κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16, 18, 20, 23, 25, 27, 29, 31, 33, 35, 37, 39, 41, 43, 45, 47, 49, 51, 53, 55, 57, 59, 61, 63, 65, 67, 69, 71, 73, 75, 77, 79, 81, 83, 85, 87, 89, 91, 93, 95, 97, 99, 101, 103, 105, 107, 109, 11, 113, 115, 117, 119, 121, 123, 125, 127, 129, 131, 133, 135, 137, 139, 141, 143, 145, 147, 149, 151, 153, 155, 157, 159, 161, 163, 165, 167, 169, 171, 173, 175, 177, 179, 181, 183, 185, 187, 189, 191, 193, 195, 197, 199, 201, 203, 205, 207 και 209, στις οποίες αναφορά στη συνέχεια θα γίνεται ως «οι κατηγορίες για το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας». Ο Κατηγορούμενος δήλωσε μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει και, ως εκ τούτου, η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας και, συγκεκριμένα, μετά την ολοκλήρωση της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, η τελευταία ζήτησε και απέσυρε την 154η κατηγορία δηλώνονταν ότι δεν είχε προσφερθεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με αυτήν, με αποτέλεσμα ο Κατηγορούμενος να αθωωθεί και απαλλαχθεί από την εν λόγω κατηγορία. Β. Παραδεκτά Γεγονότα και Σύνοψη Μαρτυρίας Κατά την ακροαματική διαδικασία, δηλώθηκαν εκ συμφώνου και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων καταγράφεται στο Έγγραφο Π: 1. Η οδός Λήδρας βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας και είναι υπό τη δικαιοδοσία του Δήμου Λευκωσίας. 2. Η Μαυρογένους XXXXX εργάζεται ως τροχονόμος στην Υπηρεσία των Δημοτικών Τροχονόμων του Δήμου Λευκωσίας και, στα πλαίσια των καθηκόντων της, έχει εντοπίσει τον Κατηγορούμενο επί της οδού Λήδρας να πλανοδιοπωλεί στις 19/9/2015 και 25/4/2015. 3. Κατά τον εντοπισμό του προχώρησε με την έκδοση του εξωδίκου με αρ. κλήσης 851845 και 643151 αντίστοιχα. 4. Η χειράμαξα του είχε 2 μέτρα μήκος περίπου, 1 μέτρο πλάτος και 2 μέτρα ύψος περίπου και είχε 2 ορόφους. 5. Ο Κατηγορούμενος έψηνε κάστανα (φουκού) σε μια μηχανή που κατασκεύαζε σιταροπούλα και μια άλλη μηχανή που παρήγαγε παγωτό και μαλλί της γριάς, ενώ γύρω-γύρω η χειράμαξα ήταν περιτριγυρισμένη από διάφορα παιχνίδια και άλλα αντικείμενα προς πώληση. 6. Κατά την έκδοση εξωδίκου προστίμου ο Κατηγορούμενος απάντησε «ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ». 7. Η διαδικασία έκδοσης εξωδίκων γίνεται αυτόματα με το ασύρματο μηχανάκι του Δήμου, κατά τη στιγμή της παράβασης όπου και εκδίδεται εκείνη τη στιγμή το εξώδικο και παραδίδεται στον παραβάτη στη σκηνή και αμέσως μετά την έκδοση του. Ακολούθως αποστέλλεται αυτόματα στο μηχανογραφημένο σύστημα της Υπηρεσίας του Δήμου Λευκωσίας, μαζί με τις σχετικές ηλεκτρονικές καταστάσεις στις οποίες περιγράφονται τα στοιχεία της παράβασης. 8. Ο Δημητρίου Δημήτρης εργάζεται ως τροχονόμος στην Υπηρεσία των Δημοτικών Τροχονόμων του Δήμου Λευκωσίας και, στα πλαίσια των καθηκόντων του, έχει εντοπίσει τον Κατηγορούμενο επί της οδού Λήδρας να πλανοδιοπωλεί στις 16/01/2015. 9. Κατά τον εντοπισμό του προχώρησε με την έκδοση του εξωδίκου με αρ. κλήσης 860281. 10. Κατά την έκδοση εξωδίκου προστίμου ο Κατηγορούμενος απάντησε «ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ». Περαιτέρω, για να αποδείξει την υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε 19 μάρτυρες, κατά την μαρτυρία των οποίων κατατέθηκαν συνολικά 34 Τεκμήρια. Δεν θα επιχειρήσω να αναφερθώ εκτενώς στο περιεχόμενο της μαρτυρίας των προσώπων που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, εφόσον κάτι τέτοιο κρίνω ότι είναι αχρείαστο και αντιπαραγωγικό, ιδιαίτερα σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο της δίκης όπου το Δικαστήριο προβαίνει σε μια προκαταρκτική θεώρηση της υπόθεσης, τονίζοντας ταυτόχρονα το αυτονόητο, ότι δηλαδή το σύνολο της μαρτυρίας, προφορικής και γραπτής, παρά την απουσία οποιασδήποτε εκτενούς αναφοράς, το έχω διεξέλθει, στο βαθμό που είναι αναγκαίο, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης (βλ. Al Watani κ.α. v. Παπαδόπουλου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1924, 1937 και Ι.Π.Κ. ΗΧΟΚΙΝΗΣΗ ΛΤΔ ν. ΧΡΙΣΤΑΚΗΣ (ΤΑΚΗΣ) ΣΙΕΓΓΕΡΗΣ κ.α., ECLI:CY:AD:2016:B555, Ποιν. Έφεση 121/2014 ημ. 16/12/2016). Ό,τι, συνοπτικά, χρειάζεται να λεχθεί είναι ότι οι πρώτοι 17 μάρτυρες (Μ.Κ.1 - Μ.Κ.17) κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τροχονόμοι ενταγμένοι στην υπηρεσία των Δημοτικών Τροχονόμων του Δήμου Λευκωσίας, οι οποίοι ανέφεραν ότι ο Κατηγορούμενος είναι κάτοχος χειράμαξας, την οποία είχε τοποθετημένη σε συγκεκριμένα σημεία επί της οδού Λήδρας στη Λευκωσία, σε συγκεκριμένες ημερομηνίες που ο καθένας τους, κατά την διάρκεια της περιπολίας του επί της εν λόγω οδού, εξέδωσε και παρέδωσε στον Κατηγορούμενο σχετικό εξώδικο, καταγγέλλοντάς τον για το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης άνευ αδείας. Κατά τη μαρτυρία τους, κατέθεσαν ως Τεκμήρια σχετικές ηλεκτρονικές καταστάσεις μαζί με τα αντίστοιχα αντίγραφα εξωδίκων (σε ηλεκτρονική μορφή) που ανέφεραν ότι εξέδωσαν και παρέδωσαν στον Κατηγορούμενο, σημειώνοντας ότι ο λόγος που κατήγγειλαν τον Κατηγορούμενο κατά τις εν λόγω ημερομηνίες ήταν επειδή είχε τοποθετημένη τη χειράμαξά του σε σημείο επί της οδού Λήδρας που δεν επιτρέπονταν και πλανοδιοπωλούσε, χωρίς να έχει οποιαδήποτε άδεια από το Συμβούλιο του Δήμου Λευκωσίας. Περαιτέρω, όλοι οι πιο πάνω μάρτυρες προέβηκαν σε σχετική περιγραφή της χειράμαξας, αναφέροντας ότι σε αυτήν υπήρχε χώρος όπου τοποθετούνταν κάρβουνα για να ψήνει κάστανα (φουκού), μια μηχανή που κατασκεύαζε σιταροπούλες και μια άλλη μηχανή που παρήγαγε παγωτό και «μαλλί της γριάς», ενώ γύρω γύρω η χειράμαξα ήταν περιτριγυρισμένη από διάφορα παιχνίδια και ανέφεραν επίσης ότι αντιλήφθηκαν τον Κατηγορούμενο να πωλεί ή να προσφέρει προς πώληση αυτά τα προϊόντα εισπράττοντας χρήματα. Επιπρόσθετα, ανέφεραν ότι παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και συστάσεις που είχαν γίνει στον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα που διέπραττε εντούτοις αυτός συνέχιζε τόσο να πλανοδιοπωλεί όσο και να τοποθετεί τη χειράμαξα του επί της οδού Λήδρας η οποία καθιστούσε δυσχερή τη διέλευση τόσο των πεζών όσο και των οχημάτων άμεσης πρόσβασης όπως για παράδειγμα ασθενοφόρα, αστυνομικά και πυροσβεστικά. Η Μ.Κ.18, XXXXX XXXXX Χριστοδουλίδου, κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως Λειτουργός της Δημοτικής Υπηρεσίας του Δήμου Λευκωσίας από το έτος 2011, η οποία αναφέρθηκε στη διαδικασία που ακολουθείται για την έκδοση αδειών πλανοδιοπώλησης εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας από το αρμόδιο όργανο που, όπως ανέφερε, είναι το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Λευκωσίας. Ανέφερε επίσης ότι, σύμφωνα με απόφαση του εν λόγω Συμβουλίου, απαγορεύεται η πλανοδιοπώληση εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας εκτός από την υπαίθρια αγορά της Κυριακής στο Παζαράκι του ΟΧΙ, η οποία διεξάγεται στο δημοτικό χώρο στάθμευσης Κωστάνζα κάθε Κυριακή από τις 8:00π.μ. - 13:00μ.μ., όπου εκεί επιτρέπεται η πλανοδιοπώληση σε εκείνα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στα οποία τους παραχωρήθηκε σχετική άδεια από το Συμβούλιο, κατόπιν εξέτασης σχετικού αιτήματος τους. Τόνισε, περαιτέρω, ότι κατά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων ο Δήμος Λευκωσίας δεν εκδίδει ή παραχωρεί οποιεσδήποτε άδειες πλανοδιοπώλησης, απλώς επιτρέπει ή ανέχεται την παρουσία περιορισμένου αριθμού πλανοδιοπωλών επί του πεζοδρομίου της οδού Λήδρας κατόπιν σχετικής υπόδειξης και σήμανσης για να αποφεύγεται, αφενός, η παρακώλυση της κυκλοφορίας και για να μην εμποδίζεται, αφετέρου, η είσοδος ή έξοδος στα διάφορα καταστήματα ή εστιατόρια που βρίσκονται επί της εν λόγω οδού. Σημείωσε επίσης ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει αιτηθεί μέχρι σήμερα άδεια πλανοδιοπώλησης στην υπαίθρια αγορά της Κυριακής, αλλά είχε αιτηθεί στο παρελθόν, σε διάφορες χρονικές περιόδους, άδεια πλανοδιοπώλησης επί της οδού Λήδρας για την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων, όμως ο Δήμος πάντοτε τον ενημέρωνε γραπτώς ότι δεν εκδίδονται τέτοιου είδους άδειες πλανοδιοπώλησης επί της εν λόγω οδού, ως η απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Ο Μ.Κ.19, XXXXX Στυλιανού, κατέθεσε ως τεχνικός στο Τμήμα Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου Λευκωσίας από το έτος 2004, ο οποίος αναφέρθηκε στους όρους και προϋποθέσεις για την παραχώρηση αδειών χρήσης από το Δήμο Λευκωσίας επί οποιουδήποτε πεζοδρομίου ή μέρους αυτού σε διάφορες οδούς (μεταξύ των οποίων και επί της οδού Λήδρας), σημειώνοντας ότι η οποιαδήποτε τοποθέτηση χειράμαξας ή άλλου αντικειμένου στην πεζοδρομοποιημένη περιοχή Λήδρας, πέραν από των αδειοδοτημένων περιοχών, προκαλεί εμφανώς παρακώλυση και παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας τόσο για τους πεζούς όσο και των οχημάτων άμεσης δράσης επί της εν λόγω οδού με όλους τους επερχόμενους κινδύνους. Γ. Αγορεύσεις για εκ πρώτης όψεως υπόθεση Μετά το πέρας της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, ο συνήγορος του Κατηγορούμενου, στη βάση των προνοιών του άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ. 155, εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του για τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει ώστε το Δικαστήριο να τον καλέσει σε απολογία. Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε, αφενός, ότι σε σχέση με τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παρακώλυσης κυκλοφορίας ουδεμία μαρτυρία προσκομίστηκε που να αποδεικνύει την διάπραξη του εν λόγω αδικήματος. Αφετέρου, αναφορικά με τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης, υποστήριξε ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία που να συνηγορεί στο ότι ο Κατηγορούμενος πλανοδιοπωλούσε, στοιχείο καθοριστικό για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος των εν λόγω κατηγοριών. Συγκεκριμένα, παραπέμποντας σε δύο αποφάσεις, υποστήριξε ότι ενώ η πράξη της πλανοδιοπώλησης προϋποθέτει την περιπλάνηση, μετακίνηση και μεταφορά αγαθών από τόπο σε τόπο διαλαλώντας τα, ό,τι προκύπτει από την προσαχθείσα μαρτυρία είναι ότι ο Κατηγορούμενος βρισκόταν συνεχώς σε ένα σταθερό σημείο επί της οδού Λήδρας κάθε φορά που καταγγέλλονταν από τους τροχονόμους για το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης και ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να συνηγορεί στο ότι διαλαλούσε τα προϊόντα του. Στην αντίπερα όχθη, η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής, επιχειρηματολογώντας, προέβαλε ότι, μέσω της προσαχθείσας μαρτυρίας, έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου τόσο για τις κατηγορίες που παρέμειναν σε σχέση με το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης όσο και σε σχέση με τις κατηγορίες για το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας ώστε να δικαιολογείται η κλήση του σε απολογία. Δ. Νομική Πτυχή Οι αρχές που διέπουν το στάδιο του εκ πρώτης όψεως είναι πολύ καλά γνωστές και συνοψίζονται στις υποθέσεις Azinas and Another v. Police
(1981)2 CL.R. 9, In Re Kakos
(1985)1 CL.R. 250, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Στέφανου Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133 και Denickom Enterprises Ltd v. Savva Nikiforou Trading Co Ltd κ.α., ECLI:CY:AD:2018:B227, Ποιν. Έφεση 299/2015 ημ. 14/5/2018, ως επίσης και στη Δικαστική Πρακτική του 1962. Συνοπτικά, ως προκύπτει από την προαναφερθείσα νομολογία, είναι δυνατή η απαλλαγή και αθώωση του κατηγορουμένου σε αυτό το στάδιο μόνο εφόσον συντρέχει οποιαδήποτε από τις πιο κάτω περιπτώσεις: (α) όταν, από την αντικειμενική θεώρηση της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος∙ ή (β) όταν η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη, σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή, για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Δηλαδή, κάθε λογικό Δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα ενόψει της αντικειμενικής υφής της μαρτυρίας. Το αποδεικτικό βάρος που φέρει στο στάδιο αυτό η κατηγορούσα αρχή δεν είναι το ίδιο με εκείνο που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Σε αυτό το στάδιο είναι αρκετό για την κατηγορούσα αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία τέτοιας φύσεως η οποία, γενικά και αντικειμενικά θεωρούμενη, δημιουργεί υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (σε αντίθεση με το συμπέρασμα ενοχής που απαιτείται στο τελικό στάδιο της δικής). Η εύλογη υποψία δεν μπορεί να εξισωθεί με την έννοια της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης (Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)Α.Α.Δ. 9). Ο δε κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο όταν η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορουμένου μία πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση. Σε διαφορετική περίπτωση, ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπιστεί τον εαυτό του αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στην μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής (Police v. Kallenos
(1980)J.S.C. 145). Στην υπόθεση Alfonso Razon Mariano v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B767, Ποιν. Έφεση 112/2014 ημ. 20/11/2015 αναφέρθηκε ότι: «Όπως πλειστάκις νομολογήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, ο όρος «εκ πρώτης όψεως» υποδηλώνει προκαταρκτική θεώρηση των πραγμάτων, γι' αυτό και ο όρος χρησιμοποιείται σε αντιδιαστολή με την εις βάθος θεώρηση και τελική όψη της υπόθεσης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 ΑΑΔ 133 και Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας, ανωτέρω). Περαιτέρω, το δικαστήριο στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της δίκης δεν προβαίνει κατά κανόνα σε αξιολόγηση της μαρτυρίας και δεν υπεισέρχεται σε θέματα πειστικότητας μαρτυρίας, εκτός και αν η μαρτυρία είναι τόσο αντινομική ή στερείται παντελώς πειστικότητας, ώστε κανένα δικαστήριο να μην μπορεί να στηριχθεί σ' αυτήν (βλ. Azinas and Another v. Police
(1981)2 CLR 9). Τα πάντα σ' αυτό το στάδιο της δίκης θα πρέπει να έχουν αντικειμενικό έρεισμα, γι' αυτό εξάλλου και απαιτείται από τη νομολογία ότι για να μην κληθεί ο κατηγορούμενος σε απολογία θα πρέπει η μαρτυρία να ήταν τέτοια που κάθε «λογικό δικαστήριο θα κατέληγε στο ίδιο συμπέρασμα.» Ως προκύπτει από τα πιο πάνω, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει πλέον 104 κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης χωρίς έγγραφη άδεια, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 111
(1)και
(4)του Περί Δήμων Νόμου Ν.111/85. Από τις πρόνοιες του εν λόγω άρθρου[1], σε συνδυασμό με την σχετική επί του θέματος νομολογία (βλ. Αντρέου ν. Δήμου Λάρνακας, ECLI:CY:AD:2014:B272, Ποιν. Έφεση 68/2011 ημ. 16/04/2014), προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) η πλανοδιοπώληση, (β) οποιωνδήποτε αγαθών οποιασδήποτε φύσεως, (γ) εντός των δημοτικών ορίων, (δ) χωρίς την έγγραφη άδεια του συμβουλίου. Στην ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του Ν.111/85, αν και παρέχεται ορισμός για τα «δημοτικά όρια[2]» και το «συμβούλιον[3]», δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε ορισμός για την «πλανοδιοπώληση». Όμως, σχετική καθοδήγηση αναφορικά με την έννοια της πλανοδιοπώλησης μπορεί να αντληθεί από την σχετική επί του θέματος νομολογία. Συγκεκριμένα, στην Μούζουρας κ.α. ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας
(1988)2 Α.Α.Δ. 26 λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με την έννοια της «πλανοδιοπώλησης» ("hawking"): «The words "hawk", "hawking" and "hawker" are indeed not defined either in the Law or in the Bye - laws. They have therefore to be construed in their ordinary and natural meaning. For that purpose we felt that we should turn to the dictionaries for instruction and consultation. The meaning of the word "hawk" given in the Concise Oxford Dictionary is "carry goods; to cry in the street". The same meaning is to be found also in the Shorter Oxford English Dictionary. And "hawker" is defined as one who hawks goods about, a man who goes from place to place selling his wares or who cries them in the street. It is clear therefore that the dictionary meaning of the words is their ordinary meaning and everyone who had the opportunity to consider their meaning took this to be their ordinary signification in the sense that they mean the sale or offer for sale in the streets of merchandise conveyed from place to place be means of animals, vehicles or even on foot. The definition of "hawker" in the Hawkers Act (supra), cannot be invoked as that was a definition drafted for the purposes of that enactment. » Στην Χαράλαμπος Ηρακλή ν. Δήμου Λευκωσίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 365, ο εκεί κατηγορούμενος κρίθηκε πρωτόδικα ένοχος σε κατηγορία πλανοδιοπώλησης αγαθών εντός των δημοτικών ορίων Λευκωσίας χωρίς την προηγούμενη έγγραφη άδεια του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας κατά παράβαση των άρθρων 111
(1)και
(4)του Ν.111/85. Το Ανώτατο Δικαστήριο, επικυρώνοντας την πρωτόδικη κρίση, αναφέρθηκε περιληπτικά στα γεγονότα της υπόθεσης, που ήταν τα ακόλουθα: «Ο εφεσείων ήταν κάτοχος χειράμαξας την οποία είχε σταθμεύσει στην άκρη της οδού Λήδρας έξω από το κατάστημα Φεραίου το Σάββατο στις 19/12/98, γύρω στις 3.00 το απόγευμα. Η χειράμαξα που είχε 2½ μέτρα μήκος, 1½ μέτρο πλάτος και 2½ μέτρα ύψος είχε δύο ορόφους. Στον πάνω όροφο υπήρχε ένας χώρος μέσα στον οποίο τοποθετούνταν κάρβουνα για να ψήνει κάστανα (φουκού), μια μηχανή που κατασκεύαζε σιταροπούλες και μια άλλη μηχανή που παρήγαγε παγωτό και "μαλλί της γριάς". Στον κάτω όροφο υπήρχε ένας κύλινδρος υγραερίου και μπαταρίες που μπορούσαν να παράξουν ηλεκτρικό ρεύμα, ενώ γύρω - γύρω η χειράμαξα είχε διάφορα παιχνίδια. Όταν ο Μ.Κ.1 Πάρης Παναγιώτου, Τροχονόμος του Δήμου Λευκωσίας, ζήτησε από τον εφεσείοντα να μετακινήσει τη χειράμαξα γιατί εμπόδιζε τη διακίνηση των πεζών και του καταστήματος, ο εφεσείων αρνήθηκε λέγοντας του "δεν το μετακινώ, γράψε με, θα πάω Δικαστήριο". Ο πιο πάνω μάρτυρας εξέδωσε τότε προς τον εφεσείοντα εξώδικο το οποίο του παρέδωσε. Ο εφεσείων είχε παραμείνει στο χώρο εκείνο για τρεις περίπου ώρες.» Στην μεταγενέστερη Αντρέου ν. Δήμου Λάρνακας (ανωτέρω), το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι: «Παρ' όλο που ο εφεσείων κατά την ενώπιον μας αγόρευση δεν προώθησε τον λόγο έφεσης ότι «η μαρτυρία του μάρτυρα κατηγορίας δεν απέδειξε ότι πωλούσα αγαθα» εντούτοις εξετάζοντας το λόγο αυτό διαπιστώνουμε ότι είναι εντελώς αβάσιμος και συνεπώς απορρίπτεται. Ήδη αναφέραμε στην απόφαση μας τα ευρήματα του Δικαστηρίου όπου ξεκάθαρα αναφέρει ότι με βάση την αξιόπιστη και πειστική μαρτυρία η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε ότι ο κατηγορούμενος διέθετε προς πώληση διάφορα εμπορεύματα στις συγκεκριμένες ημερομηνίες και ώρες του Κατηγορητηρίου. Αυτό δε το εύρημα, μάλιστα με τ' άλλα, ήταν αρκετό για απόδειξη των κατηγοριών που αντιμετώπιζε ο εφεσείων με βάση των όσων αναφέρονται στην Μούζουρας ν. Συμβουλίου Βελτιώσεως Αγίας Νάπας
(1988)2 Α.Α.Δ. σελ. 26, επί της οποίας στηρίχθηκε το πρωτόδικο Δικαστήριο. Η απόδειξη ύπαρξης τιμής επί του προσφερόμενου εμπορεύματος προς πώληση δεν είναι αναγκαία. Αρκετό είναι ν' αποδειχθεί η πώληση ή προσφορά προς πώληση σε οδό εμπορεύματος μεταφερομένων από οδό σε οδό ή με ζώο ή με μηχανοκίνητο όχημα ή με τα πόδια, χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής εντός των ορίων της οποίας γίνεται η πλανοδιοπώληση.» Περαιτέρω, ως προαναφέρθηκε, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει άλλες 104 κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας ή/και διάβασης σε δημόσια οδό, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3 (ια) και 5 του Περί Δημοσίων Οδών Νόμου (Κεφ.83). Στο άρθρο 3 (ια) του Κεφ. 83 προβλέπεται ότι: «Είvαι, έvoχo αδικήματoς δυvάμει τoυ Νόμoυ αυτoύ πρόσωπo τo oπoίo εvεργεί ή πρoκαλεί vα διαπραχτεί oπoιαδήπoτε από τις ακόλoυθες πράξεις σε, επί, ή πάvω από oπoιαδήπoτε δημόσια oδό, δηλαδή- [.] (ια) κατά oπoιoδήπoτε τρόπo εκoύσια εμπoδίζει τηv ελεύθερη δίoδo.» Στην ερμηνευτική διάταξη του άρθρου 2 του Κεφ. 83 ορίζεται ως «δημόσια οδός» ότι «σημαίvει oπoιαδήπoτε oδό, πλατεία, μovoπάτι, αvoικτό τόπo ή χώρo πoυ αvήκει στη Δημoκρατία για τη χρήση από τo κoιvό δυvάμει oπoιoυδήπoτε εκάστoτε σε ισχύ Νόμoυ (αvεξάρτητα από τo ότι αυτή δύvαται vα είvαι υπό τov έλεγχo oπoιασδήπoτε άλλης αρχής ή σώματoς και αvεξάρτητα από τo ότι τα έξoδα επιδιόρθωσης και διατήρησης της επωμίζεται τέτoια αρχή ή σώμα) και περιλαμβάvει oπoιoδήπoτε μovoπάτι, αvoικτό τόπo ή χώρo επί τoυ oπoίoυ τo κoιvό έχει δικαίωμα διόδoυ και oπoιαδήπoτε γέφυρα και oχετό πάvω από τα oπoία διέρχεται δημόσια oδός και τα παραπέτα και περιτειχίσματα oπoιασδήπoτε τέτoιας γέφυρας ή υπόγειo αγωγό και oπoιoδήπoτε χαvτάκι, αvάχωμα, oχετό, υψωμέvo μovoπάτι ή τoίχo στήριξης πoυ χρησιμoπoιείται σε σχέση με δημόσια oδό και oπoιαδήπoτε γη πoυ εφάπτεται σε oπoιαδήπoτε δημόσια oδό η oπoία διατηρήθηκε, για τηv πρoστασία ή όφελoς αυτής×» Στο άρθρο 5 του Κεφ. 83 αναφέρεται η προβλεπόμενη ποινή σε περίπτωση καταδίκης προσώπου για το αδίκημα του άρθρου 3 (ια) του Κεφ.
- Συγκεκριμένα, προβλέπεται ότι «πρόσωπo έvoχo αδικήματoς βάσει τoυ Νόμoυ αυτoύ υπόκειται σε φυλάκιση για χρovικό διάστημα πoυ δεv υπερβαίvει τoυς τρεις μήvες ή σε πρόστιμo πoυ δεv υπερβαίvει τις εκατό πεvήvτα λίρες ή και στις δύo αυτές πoιvές της φυλάκισης και τoυ πρoστίμoυ [.]». Ε. Κατάληξη Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις των δυο πλευρών υπό το φως των νομικών αρχών που διέπουν το στάδιο του εκ πρώτης όψεως σε συσχετισμό με τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που προσάπτονται στον Κατηγορούμενο και τη σχετική νομολογία, τα παραδεκτά γεγονότα και την προσκομισθείσα μαρτυρία από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, στον επιτρεπτό πάντοτε βαθμό για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνω ότι η προσαχθείσα μαρτυρία, εξ όψεως θεωρούμενη (on the face of it) και χωρίς την με οποιοδήποτε τρόπο υποκειμενική και εις βάθος αξιολόγησή της ως προς την αξιοπιστία των μαρτύρων ή τη βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί, στοιχειοθετεί, εκ πρώτης όψεως, όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της πλανοδιοπώλησης μόνον όσον αφορά τις κατηγορίες 1, 3, 5, 9, 11, 13, 15, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 38, 40, 44, 46, 48, 50, 52, 54, 56, 58, 60, 62, 64, 66, 68, 72, 74, 76, 78, 80, 82, 84, 86, 88, 90, 92, 94, 96, 98, 100, 102, 104, 106, 108, 110, 112, 116, 118, 120, 122, 124, 126, 128, 130, 132, 134, 136, 138, 140, 142, 144, 146, 148, 150, 152, 156, 158, 160, 162, 164, 166, 168, 170, 172, 174, 176, 180, 182, 184, 186, 188, 194, 200, 202, 204, 206 και
- Τούτο διότι: (α) αναφορικά με τις υπόλοιπες κατηγορίες που προσάπτονται για το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης (κατηγορίες 7, 17, 19, 21, 42, 70, 114, 178, 190, 196 και 198), οι λεπτομέρειες που δίδονται σε αυτές (οι οποίες, σύμφωνα με την νομολογία, αποκρυσταλλώνουν και καθορίζουν ρητά το πλαίσιο εντός του οποίου θα εξεταστεί η ποινική ευθύνη ενός κατηγορούμενου[4]) είτε αναφέρουν ως ημερομηνία διάπραξης ημερομηνία σε σχέση με την οποία ουδεμία μαρτυρία προσφέρθηκε κατά τη δίκη από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής (βλ. κατηγορίες 7, 17, 19, 21, 42, 70, 114, 178) είτε αναφέρουν ως ημερομηνία διάπραξης ημερομηνία η οποία συμπίπτει με άλλες κατηγορίες του υπό κρίση κατηγορητήριο σε σχέση με τις οποίες προσφέρθηκε μαρτυρία[5], (β) αναφορικά με τις κατηγορίες που προσάπτονται για το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας, όλες αναφέρουν ως ημερομηνία διάπραξης την 21/03/2015 (που είναι ο χρόνος που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 1ης κατηγορίας). Κατά συνέπεια, πέραν της 2ης κατηγορίας, όλες οι υπόλοιπες κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας θα πρέπει να απορριφθούν εφόσον στις λεπτομέρειες αυτών αναφέρεται ως ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος η ίδια ημερομηνία που αναφέρεται στη 2η κατηγορία. Σε σχέση, τώρα, με την ημερομηνία διάπραξης που αναφέρεται στην 2η κατηγορία (21/03/2015), μαρτυρία δόθηκε μόνο από τον Μ.Κ.11, ο οποίος ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο για το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης άνευ αδείας επί της οδού Λήδρας, εκδίδοντας σχετικό εξώδικο (Τεκμήριο 20
(1)). Δεν προκύπτει όμως από την μαρτυρία του αλλά ούτε και από την μαρτυρία του Μ.Κ.19 ότι ο Κατηγορούμενος πράγματι εμπόδισε εκείνη την ημέρα την ελεύθερη δίοδο ή την κυκλοφορία ή τη διάβαση επί της οδού Λήδρας με την τοποθέτηση της χειράμαξας του, ως η κατηγορία που του προσάπτεται. Η επί του προκειμένου υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, αφορά στο αδίκημα της πραγματικής παρεμπόδισης της ελεύθερης διόδου σε δημόσια οδό, όπως αυτό άλλωστε προκύπτει από τις λεπτομέρειες αδικήματος οι οποίες αναφέρουν ότι ο Κατηγορούμενος, σε συγκεκριμένο τόπο και χρόνο, «προκάλεσε την παρακώλυση της κυκλοφορίας και/ή διάβασης σε δημόσια οδό». Εκείνο δηλαδή που έχει σημασία για την στοιχειοθέτηση του αδικήματος της 2ης κατηγορίας είναι η πραγματική εικόνα της οδού Λήδρας κατά τον συγκεκριμένο χρόνο[6]. Όμως, τόσο ο Μ.Κ.11 όσο και ο Μ.Κ.19 δεν αναφέρθηκαν σε εικόνα πραγματικής παρεμπόδισης από τον Κατηγορούμενο υπό τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούσαν κατ' εκείνο το χρόνο στην οδό Λήδρας. Συνεπώς, εφόσον δεν τέθηκε με την προσαχθείσα μαρτυρία ότι ο Κατηγορούμενος, κατά το συγκεκριμένο χρόνο (δηλαδή στις 21/03/2015), παρεμπόδισε την ελεύθερη δίοδο ή κυκλοφορία επί της οδού Λήδρας, η επί του προκειμένου υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής, για την κατηγορία που αφορά το αδίκημα της παρεμπόδισης κυκλοφορίας, παρέμεινε στη σφαίρα των υποθέσεων, ώστε να είναι έκθετη σε απόρριψη από αυτό το στάδιο. Συνοψίζοντας, υπάρχει μαρτυρικό υλικό και άλλα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να δικαιολογείται η κλήση του Κατηγορούμενου σε απολογία μόνο για τις κατηγορίες της πλανοδιοπώλησης που προαναφέρθηκαν εφόσον, μετά την προκαταρκτική θεώρηση τους, στοιχειοθετείται υπόθεση «εκ πρώτης όψεως», όπως ο όρος αυτός αντιδιαστέλλεται από την τελική θεώρηση της με κριτήριο πλέον την απόδειξη πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Κατά συνέπεια και έχοντας υπόψη μου την επί του προκειμένου σχετική νομολογία αναφορικά με το αδίκημα της πλανοδιοπώλησης (Μούζουρας ανωτέρω, Χαράλαμπος Ηρακλή ανωτέρω και Αντρέου ανωτέρω), δεν ευσταθεί η εισήγηση της υπεράσπισης ότι δεν έχει παρουσιαστεί οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με το ζήτημα της πλανοδιοπώλησης από πλευράς Κατηγορούμενου. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος καλείται σε απολογία αναφορικά με τις κατηγορίες 1, 3, 5, 9, 11, 13, 15, 22, 24, 26, 28, 30, 32, 34, 36, 38, 40, 44, 46, 48, 50, 52, 54, 56, 58, 60, 62, 64, 66, 68, 72, 74, 76, 78, 80, 82, 84, 86, 88, 90, 92, 94, 96, 98, 100, 102, 104, 106, 108, 110, 112, 116, 118, 120, 122, 124, 126, 128, 130, 132, 134, 136, 138, 140, 142, 144, 146, 148, 150, 152, 156, 158, 160, 162, 164, 166, 168, 170, 172, 174, 176, 180, 182, 184, 186, 188, 194, 200, 202, 204, 206 και 208 και αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζει στην παρούσα υπόθεση. (Εξηγούνται στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματά του) (Υπ)......... Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Το άρθρο 111
(1)και
(4)του Περί Δήμων Νόμου Ν.111/85 προνοεί ότι: «
(1)Ουδέv πρόσωπov δύvαται, εvτός τωv δημoτικώv oρίωv, vα πλαvoδιoπωλή oιαδήπoτε αγαθά oιασδήπoτε φύσεως άvευ της πρoς τoύτo εγγράφoυ αδείας τoυ συμβoυλίoυ. [.]
(4)Παv πρόσωπov παραβαίvov ή μη συμμoρφoύμεvov πρoς τας διατάξεις τoυ εδαφίoυ
(1), ή oιoυδήπoτε τωv όρωv της εις αυτό δυvάμει τoυ παρόvτoς άρθρoυ χoρηγηθείσης αδείας, είvαι έvoχov αδικήματoς και υπόκειται, εv περιπτώσει καταδίκης, εις χρηματικήv πoιvήv μη υπερβαίvoυσαv τας ,250 €1.281,45.» [2] "δημoτικά όρια" σημαίvει τα όρια δήμoυ, όπως αυτά καθωρίσθησαv δυvάμει τωv διατάξεωv τoυ παρόvτoς Νόμoυ. [3] "συμβoύλιov" σημαίvει τo συμβoύλιov oιoυδήπoτε δήμoυ, τo συσταθέv συμφώvως πρoς τας διατάξεις τoυ παρόvτoς Νόμoυ και περιλαμβάvει επίσης δημoτικήv επιτρoπήv διoριζoμέvηv δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ. [4] Βλ. Rbeiz
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 776. [5] Βλ. την 190η κατηγορία, στις λεπτομέρειες της οποίας αναφέρεται ως ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος η ημερομηνία που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 24ης κατηγορίας. Βλ. επίσης την 192η κατηγορία, στις λεπτομέρειες της οποίας αναφέρεται ως ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος η ημερομηνία που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της 26ης κατηγορίας. [6] Βλ. κατ' αναλογία την Πιριλλίδης ν. Δήμου Λεμεσού ECLI:CY:AD:2017:B454, Ποιν. Έφεση 331/2015 ημ. 11/12/2017 στην οποία αναφέρθηκε ότι «Εκείνο που είχε σημασία ήταν η πραγματική εικόνα του δρόμου κατά το συγκεκριμένο χρόνο. Τέτοια εικόνα δεν είναι στοιχείο στατικό, ώστε να αποδίδεται με ένα σχεδιαγράφημα και μετρήσεις. Η εικόνα του δρόμου είναι στοιχείο ζωντανό με οχήματα και πεζούς και όλους εκείνους τους παράγοντες που προσδίδουν σε ένα δρόμο τη δική του δυναμική όπως διαμορφώνεται κατά τη διάρκεια της ημέρας.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο