← Κύπρος

Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Γ.Γ. ΦΑΡΜΑ ΚΑΙ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟ ΔΙΚΩΜΟ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1864/2016, 27/4/2021

Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Γ.Γ. ΦΑΡΜΑ ΚΑΙ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟ ΔΙΚΩΜΟ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1864/2016, 27/4/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B84 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1864/2016 Μεταξύ: Διευθυντή Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας Κατηγορούσα Αρχή Εναντίον

  1. Γ.Γ. ΦΑΡΜΑ ΚΑΙ ΚΡΕΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟ ΔΙΚΩΜΟ ΛΤΔ, H.E. 259284
  2. XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 27.4.2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Προδρόμου Για τους Κατηγορούμενους: κ. Π. Παφίτης Κατηγορούμενος 2: Παρών ΠΟΙΝΗ Οι κατηγορούμενοι παραδέχθηκαν όλες τις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν που αφορούν παραβάσεις του περί Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία Νόμου αρ. 89(Ι)/1996 και των σχετικών Κανονισμών και του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης της Ευθύνης των Εργοδοτών Νόμου αρ. 174/
  3. Η 1η κατηγορούμενη παραδέχθηκε τις κατηγορίες 1 έως 9 και ο 2ος κατηγορούμενος τις κατηγορίες 10 και
  4. Ειδικότερα η κατηγορούμενη 1 παραδέχθηκε ότι ως εργοδότης και κάτοχος ενός κρεοπωλείου παρέλειψε να εφοδιάσει τον εξοπλισμό εργασίας, του οποίου τα κινητά μέρη παρουσιάζουν κίνδυνο μηχανικής επαφής που μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο, με προφυλακτήρες ή συστήματα που να εμποδίζουν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες ή να σταματούν την κίνηση των επικίνδυνων στοιχείων πριν την πρόσβαση στις επικίνδυνες ζώνες (1η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να λάβει τα αναγκαία μέτρα ώστε τα μηχανήματα που τέθηκαν στη διάθεση των εργοδοτουμένων να είναι κατάλληλα για την προς εκτέλεση εργασία ώστε να διασφαλίζεται η ασφάλεια και η υγεία των προσώπων στην εργασία (2η κατηγορία). Επίσης ότι παρέλειψε να παράσχει και να διατηρήσει σύστημα και μέθοδο εργασίας ασφαλή και χωρίς κινδύνους για την ασφάλεια και υγεία με αποτέλεσμα εργοδοτούμενοί της να εκτίθενται σε κίνδυνο τραυματισμού (3η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να διαθέσει κατάλληλες πληροφορίες και οδηγίες για τον χειρισμό της μηχανής η οποία άλεθε κρέας και το μετέτρεπε σε κιμά και να παράσχει εγχειρίδιο χρήσης της σε κατανοητή από τους εργοδοτούμενούς της γλώσσα ώστε αυτοί να γνωρίζουν επαρκώς τον τρόπο χρήσης της και τους κινδύνους που συνεπάγονται από τη χρήση της (4η κατηγορία). Παραδέχθηκε επίσης ότι παρέλειψε να παράσχει επαρκή και σχετική εκπαίδευση στους χειριστές της μηχανής αλέσεως του κρέατος και της μετατροπής του σε κιμά (5η κατηγορία) και ότι παρέλειψε να παράσχει επιτήρηση κατά τη διάρκεια της χρήσης της εν λόγω μηχανής με αποτέλεσμα εργοδοτούμενοί της να εκτίθενται σε κίνδυνο (6η κατηγορία) και επίσης ότι ως εργοδότης παρέλειψε να έχει στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων με βάση την οποία να καθορίσει τα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα που έπρεπε να ληφθούν για την ασφάλεια και την υγεία των υπαλλήλων της και άλλων προσώπων που δεν εργοδοτούνταν σε αυτή οι οποίοι δημιουργούνται από ή σε σχέση με τον τρόπο που διεξάγει τις δραστηριότητές της ή διευθύνει την επιχείρησή της (7η κατηγορία). Παραδέχθηκε τέλος ότι παρέλειψε να εφαρμόσει κατάλληλο σύστημα ασφάλειας ή διαχείρισης των κινδύνων στο οποίο να περιγράφονται μεταξύ άλλων οι διευθετήσεις για τον αποτελεσματικό προγραμματισμό και την αναθεώρηση των προληπτικών και προστατευτικών μέτρων που πρέπει να λαμβάνονται για τις δραστηριότητες στον χώρο εργασίας που ενέχουν κινδύνους με αποτέλεσμα εργοδοτούμενά της καθώς και άλλα πρόσωπα να εκτίθενται σε κίνδυνο (8η κατηγορία) και ότι ενώ ήταν εργοδότης παρέλειψε να ασφαλιστεί με οποιοδήποτε ασφαλιστή έναντι της ευθύνης της για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό της (9η κατηγορία). Ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε ότι ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 1 παρέλειψε, με βάση την εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό της εταιρείας την οποία διεύθυνε λόγω της θέσης που κατείχε, να διασφαλίσει ότι η μηχανή αλέσεως κρέατος και μετατροπής του σε κιμά ήταν εφοδιασμένη με προφυλακτήρες ή συστήματα τα οποία να εμποδίζουν την πρόσβαση στο επικίνδυνο σημείο όπου περιστρέφονται τα κινούμενα μέρη της μηχανής με αποτέλεσμα η εργοδοτούμενή της κατά τη χρήση της εν λόγω μηχανής να έρθει σε επαφή με αυτά και να υποστεί ακρωτηριασμό της δεξιάς της παλάμης (10η κατηγορία) και ότι ενώ ήταν διευθυντής της κατηγορούμενης 1 παρέλειψε, με βάση την εξουσία λήψης αποφάσεων για λογαριασμό της εταιρείας την οποία διεύθυνε λόγω της θέσης που κατείχε, να διασφαλίσει ότι αυτή ασφαλίστηκε έναντι της ευθύνης της για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό της (11η κατηγορία). Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στις 3.10.2015 συνέβηκε εργατικό ατύχημα σε κρεοπωλείο της κατηγορούμενης 1 κατά τη διάρκεια χειρισμού μηχανής η οποία άλεθε κρέας μετατρέποντάς το σε κιμά. Την ημέρα του ατυχήματος ο προφυλακτήρας της μηχανής δεν ήταν τοποθετημένος σε αυτή ούτε λήφθηκαν άλλα μέτρα ώστε να εμποδίζεται η πρόσβαση στα κινούμενα μέρη της μηχανής δηλαδή στον κοχλία προώθησης κρέατος και στη λεπίδα κοπής που εδραζόταν πάνω στον εν λόγω κοχλία. Στο υποστατικό που συνέβηκε το ατύχημα δεν υπήρχε κατάλληλη εποπτεία ή εκπαίδευση και δεν είχαν δοθεί οι σωστές οδηγίες ούτε διασφαλίστηκε ότι η μηχανή δεν θα χρησιμοποιείτο χωρίς προφυλακτήρα. Εκεί δεν υπήρχε εγχειρίδιο χρήσης και συντήρησης ούτε αρχείο συντήρησης του εξοπλισμού για τη μηχανή του κιμά. Την επίδικη ημέρα το δεξί χέρι της εργοδοτούμενης της κατηγορούμενης 1 XXXXX XXXXX Roxana παγιδεύτηκε στα κινητά μέρη της εν λόγω μηχανής με αποτέλεσμα τον ακρωτηριασμό του χεριού της από τον καρπό. Η 1η κατηγορούμενη δεν είχε εκπονήσει σύστημα διαχείρισης των κινδύνων, δεν είχε στη διάθεσή της γραπτή εκτίμηση των κινδύνων ούτε είχε συνάψει συμβόλαιο υποχρεωτικής ασφάλισης ευθύνης εργοδότη. Ο 2ος κατηγορούμενος ως διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης παρέλειψε να διασφαλίσει ότι η μηχανή αλέσεως κρέατος και μετατροπής του σε κιμά ήταν εφοδιασμένη με προφυλακτήρες ή συστήματα τα οποία να εμποδίζουν την πρόσβαση στο επικίνδυνο σημείο όπου περιστρέφονται τα κινούμενα μέρη της μηχανής καθώς επίσης ότι αυτή ασφαλίστηκε έναντι της ευθύνης της για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό της. Ο κατηγορούμενος 2 ήταν το πρόσωπο που συναρμολογούσε τη μηχανή του κιμά και την επίδικη ημέρα όταν έπραξε το ίδιο παρέλειψε να τοποθετήσει τον προφυλακτήρα σε αυτή. Ο προφυλακτήρας έπρεπε να βρισκόταν τοποθετημένος πάνω στο στόμιο εισαγωγής του κρέατος και την επίδικη ημέρα βρισκόταν πάνω στον πάγκο τεμαχισμού του κρέατος που βρισκόταν και η εν λόγω μηχανή. Λέχθηκε επίσης ότι σήμερα υπάρχει συμμόρφωση εκ μέρους της κατηγορούμενης 1 σε εκείνα τα οποία είχαν παραληφθεί να γίνουν και ο προφυλακτήρας της εν λόγω μηχανής είναι πλέον μόνιμα τοποθετημένος σε αυτή. Οι κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου και η εργοδοτούμενη δεν έχει αποζημιωθεί για τη βλάβη την οποία υπέστη. Ο κ. Παφίτης εκ μέρους των κατηγορουμένων προς μετριασμό της ποινής ανέφερε ότι οι κατηγορούμενοι διατηρούν επιχείρηση κρεοπωλείου από το 1992 και το μοναδικό ατυχές περιστατικό που τους συνέβηκε είναι το επίδικο. Ανέφερε ότι έχουν αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξαν για αυτό και σήμερα είναι συμμορφωμένοι με όλες τις εκ του νόμου επιβαλλόμενες υποχρεώσεις τους και συγκεκριμένα ότι έχουν προσλάβει ειδικό σύμβουλο για θέματα ασφάλειας και υγείας στην εργασία. Πλέον τα μηχανήματά τους έχουν μόνιμα τοποθετημένο προφυλακτήρα και υπάρχει σε ισχύ συμβόλαιο υποχρεωτικής ασφάλισης εργοδότη το οποίο κατά τον κρίσιμο χρόνο δεν είχε ανανεωθεί λόγω της οικονομικής στενότητας που αντιμετώπιζαν εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Ο κ. Παφίτης κατά την αγόρευσή του αναφέρθηκε επίσης στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του 2ου κατηγορούμενου ο οποίος είναι ηλικίας 55 ετών, πατέρας 5 παιδιών τα 2 εκ των οποίων είναι ανήλικα. Ανέφερε επίσης ότι η εργοδοτούμενη κίνησε αγωγή εναντίον των κατηγορουμένων αξιώνοντας ως αποζημίωση το ποσό των €836.000 και ότι η προσφορά των κατηγορουμένων για αποζημίωσή της δεν κρίθηκε ικανοποιητική από εκείνη. Εισηγήθηκε επίσης ότι το γεγονός ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή περίπου 6 χρόνια μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων επηρεάζει και το είδος της ποινής που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει. Εισηγήθηκε τέλος ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιβάλει ποινή στερητικής της ελευθερίας, δύναται, λόγω των περιστατικών της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου 2, να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της αναστολής της άμεσης εκτέλεσής της. Έχω ακούσει με μεγάλη προσοχή και έλαβα υπόψη μου όλα τα γεγονότα τα οποία περιβάλουν τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων καθώς επίσης και όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος δικηγόρος των κατηγορουμένων για μετριασμό της ποινής τους. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573 λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του Νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτή αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από τον σχετικό Νόμο και οι συνέπειες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.ά.
(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της Νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα (βλ. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Βάσου Μαρκίδη Εστέϊτς κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 340, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Γενεθλής Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 373, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας ν. Μ.Γ. Μακροσέλλης Λτδ
(1992)2 Α.Α.Δ. 328, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Sedora Enterprises Ltd κ.ά.
(1992)2 Α.Α.Δ. 332, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικών Επιχειρήσεων Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Aristo Developers Ltd κ.ά.
(1996)2 Α.Α.Δ. 63, Μεταλλικά Ηρακλής Μιχαηλίδη Λτδ κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 119, Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Πάφου ν. Κώστα Κυριάκου & Υιοί Λτδ κ.ά.
(1995)2 Α.Α.Δ. 290). Στην Sedora (πιο πάνω) τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και την υγεία του κοινού. Αναφορικά με τη φύση του αδικήματος λέχθηκαν τα εξής (βλ. σελ. 337): «Η υποχρέωση διατήρησης συνθηκών ασφάλειας σε εργοστάσια και άλλους χώρους που απασχολούνται άνθρωποι, δεν είναι μόνο μια υποχρέωση που πηγάζει από το Νόμο, είναι μια προέκταση διεθνών υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν από τη Δημοκρατία κάτω από το άρθρο 3 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, κάτω από τον οποίο μια συμβαλλόμενη χώρα αναλαμβάνει όχι μόνο τη θέσπιση κανονισμών για συνθήκες ασφάλειας και υγείας των εργαζομένων στον τόπο εργασίας αλλά και την περαιτέρω υποχρέωση της εφαρμογής τους με μέτρα για την αποτελεσματική εποπτεία της συμμόρφωσης προς τις ανειλημμένες αυτές υποχρεώσεις. Η αποτελεσματική εποπτεία συνεπάγεται την εφαρμογή των Νόμων και των Κανονισμών και, όπου απαιτείται, την ποινική δίωξη και τον εξαναγκασμό των παραβατών προς συμμόρφωση προς αυτούς. Επομένως και τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά, ανάλογα βέβαια με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, με τη δέουσα σοβαρότητα χάριν της επίτευξης των σκοπών του Νόμου που, πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή ασκόπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού, επηρεασμού της υγείας και θανάτου». (Βλ. και Peppis Company Ltd κ.ά. ν. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 272: «Τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέας στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξανόμενη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία». Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. P. Pastellis Engineering Works Ltd κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 90, σε σχέση με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £150, £100 και £150, στην εταιρεία και £150 και £150 στο Διευθυντή της σε σχέση με κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε ποινές προστίμου £500, £400 και £500 στην εταιρεία και ποινές προστίμου £500 και £500 στο Διευθυντή της. Σημειώνουμε ότι στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτουμένου της εταιρείας. Στην Petros Kimonas & Nicos Kofteros Construction Ltd v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του πιο πάνω Νόμου 89(Ι)/96, το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου £700, στην κάθε μια από 4 κατηγορίες και £600 και £300 σε άλλες δύο κατηγορίες - σύνολο £3700. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές. Η κάθε μια συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και μέχρι της ημέρας που το Δικαστήριο επελήφθη της υπόθεσης δεν υπήρξε συμμόρφωση προς τις εκ του Νόμου απορρέουσες υποχρεώσεις της εταιρείας. Επεκύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο ότι τις θεώρησε αυστηρές γιατί έκρινε πως δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Ο νομοθέτης έχει μεριμνήσει για την επιβολή των πιο πάνω αυστηρών ποινών με στόχο την αποτροπή ατυχημάτων τα οποία έχουν σαν αποτέλεσμα πολλές φορές την απώλεια ζωής ή σοβαρούς τραυματισμούς. Στόχος του νομοθέτη είναι η πρόληψη των ατυχημάτων στους χώρους εργασίας. Επομένως το γεγονός ότι δεν έχει σημειωθεί οποιοσδήποτε τραυματισμός δεν αποτελούσε παράγοντα ο οποίος μπορούσε να οδηγήσει στις επίδικες ποινές (βλ.και Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού ν. Εργοληπτικές Επιχειρήσεις Π. Γιατρός Λτδ
(1996)2 Α.Α.Δ. 7, 10). «Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός ισοδυναμεί με εξουδετέρωση των σκοπών του Νόμου ο οποίος εις ένα και μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων». Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης για εξισορρόπηση της ποινής έτσι ώστε η ποινή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Μιχάλης Παναγιώτου ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 557). Η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής (Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου
(2001)2 Α.Α.Δ. 285). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι κατηγορούμενοι είναι σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο. Το άρθρο 53
(1)του Ν.89(Ι)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο, στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω Νόμο ή τους Κανονισμούς που εκδίδονται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές είναι ένοχο αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο πoυ δεv υπερβαίνει τις €80.000 (ογδόντα χιλιάδες ευρώ) ή σε φυλάκιση πoυ δεv θα υπερβαίνει τα τέσσερα χρόνια ή και στις δύο αυτές ποινές. Το άρθρο 53
(6)του ως άνω Νόμου ορίζει ότι νομικό πρόσωπο είναι υπεύθυνο για τα αδικήματα που προβλέπονται στον εν λόγω Νόμο όταν αυτά διαπράττονται από οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά είτε ως μέλος συλλογικού οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ηγετική θέση στο εν λόγω νομικό πρόσωπο είτε βάση εξουσιοδότησης για εκπροσώπηση του νομικού προσώπου είτε βάση της εξουσίας λήψης αποφάσεων για λογαριασμό του νομικού προσώπου είτε βάση της εξουσίας άσκησης ελέγχου εντός του νομικού προσώπου και σε τέτοια περίπτωση την ευθύνη για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος φέρει, εκτός από το νομικό πρόσωπο, και το πιο πάνω αναφερόμενο φυσικό πρόσωπο. Το άρθρο 21
(1)του Ν.174/1989 προβλέπει ότι ο εργοδότης που παραλείπει να ασφαλιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του εν λόγω Νόμου, διαπράττει αδίκημα και σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε φυλάκιση για διάστημα που δεν θα υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν θα υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000,00) ή και στις δύο ποινές. Για προσδιορισμό και εξατομίκευση της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων όπως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες στους ως άνω επίδικους νόμους ποινές και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών όπως αυτή αναφύεται μέσα από την προαναφερθείσα νομολογία. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις συνέπειες της παρανομίας που οδήγησαν στον τραυματισμό της εργοδοτούμενης και το γεγονός ότι αυτή δεν έχει αποζημιωθεί για τον τραυματισμό της. Προς όφελος των κατηγορούμενων για σκοπούς μετριασμού της ποινής τους στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω υπόψη μου το γεγονός ότι έχουν λευκό ποινικό μητρώο, τη μεταμέλειά τους η οποία εκφράστηκε έμπρακτα μέσω της παραδοχής τους και το γεγονός ότι μετά το επίδικο συμβάν η 1η κατηγορούμενη συμμορφώθηκε με όλες τις νομικές υποχρεώσεις της. Πλέον διαθέτει γραπτή εκτίμηση των υφιστάμενων κατά την εργασία κινδύνων και τοποθέτησε μόνιμα τον προφυλακτήρα στο στόμιο της μηχανής αλέσεως κιμά. Επιπλέον τώρα είναι ασφαλισμένη με συμβόλαιο ασφάλισης της ευθύνης της για ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια σε κάθε εργοδοτούμενό της. Επιπλέον και ειδικότερα σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 λαμβάνω επίσης υπόψη μου τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις οι οποίες αναφέρθηκαν από τον δικηγόρο του και ιδίως ότι είναι πατέρας 2 ανήλικων παιδιών και πως με την εργασία του συντηρείται η οικογένειά του. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τα αδικήματα διαπράχθηκαν τον Οκτώβριο του έτους 2015 και ότι το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή μετά από την πάροδο περίπου 5 ½ ετών από τότε χωρίς όμως να διαπιστώνω ότι κατά τον χρόνο που μεσολάβησε μεταβλήθηκαν ουσιωδώς οι προσωπικές του συνθήκες (Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πεγειώτη κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 617 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αβρααμίδη
(1993)2 Α.Α.Δ. 355). Πρέπει να λεχθεί ότι παρόλο που οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής εντούτοις δεν είναι τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω και της ανάγκης για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας με την επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «ιδιαίτερη βαρύτητα δίδεται στην απουσία οποιασδήποτε υπόδειξης από τους αρμόδιους λειτουργούς, οι οποίοι επιθεωρούσαν τα μηχανήματα, προς την κατεύθυνση οποιασδήποτε τροποποίησης, η οποία θα συνέβαλλε στην αποτροπή του ατυχήματος. Πρέπει ωστόσο να υποδείξουμε πως η ευθύνη για λήψη μέτρων συμμόρφωσης με τις επιταγές ενός Νόμου ο οποίος ρυθμίζει θέματα ασφάλειας στους τόπους εργασίας βαρύνει αποκλειστικά τους εργοδότες». Έχοντας υπόψη μου όσα έχω αναφέρει πιο πάνω και σταθμίζοντας αφενός την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών στις κατάλληλες περιπτώσεις και αφετέρου την ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής επιβάλλω στην 1η κατηγορούμενη τις ακόλουθες ποινές: ποινή προστίμου €2.000,00 στην 1η κατηγορία και ποινή προστίμου €500,00 σε κάθε μία από τις κατηγορίες 2 έως 9. Σε ό,τι αφορά τον 2ο κατηγορούμενο κρίνω ότι η κατάλληλη ποινή είναι αυτή της φυλάκισης και του επιβάλλω φυλάκιση 6 μηνών στην 10η κατηγορία και φυλάκιση 2 μηνών στην 11η κατηγορία. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας επιβάλει στον κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης κάτω των 3 ετών προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την εισήγηση του δικηγόρου του για αναστολή της ποινής φυλάκισης που του επιβλήθηκε. Το θέμα της αναστολής ποινής φυλάκισης ανήκει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του Νόμου 95/72, όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186
(1)/2003 καθώς επίσης και οι αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος
(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161). Κρίνω ότι υπό τις ιδιαίτερες συνθήκες και τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης δικαιολογείται η αναστολή της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον κατηγορούμενο 2. Λαμβάνω υπόψη μου προς τούτο το γεγονός ότι είναι άτομο λευκού ποινικού μητρώου που δικαιούται να τύχει μιας δεύτερης ευκαιρίας, τη μεταμέλειά του που εκφράστηκε έμπρακτα μέσω της παραδοχής του και τη διαγωγή που επέδειξε μετά τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων αφού στον χρόνο που μεσολάβησε από τον Οκτώβρη του 2015 μέχρι σήμερα ο κατηγορούμενος 2 δεν διέπραξε κανένα άλλο αδίκημα. Η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον 2ο κατηγορούμενο αναστέλλεται για περίοδο 3 ετών από σήμερα. (Υπ.) .................................. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.