ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. ADBOARD MEDIA LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2045/2017, 31/5/2021

(2)(β) και 18.ΙΑ.

(1)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/1986 ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Οι παραπονούμενοι προς απόδειξη της υπόθεσής τους κάλεσαν 2 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Λέφας ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι υπάλληλος του Δήμου Στροβόλου υπεύθυνος για τον έλεγχο της τήρησης της νομοθεσίας για τις διαφημιστικές πινακίδες. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 1 εταιρεία υπέβαλε αίτηση για ανάρτηση μιας διαφημιστικής πινακίδας στο τεμάχιο XXXXX Φ/Σχ. 36/Ε2, Τμήμα XXXXX, στην ενορία Αποστόλου Βαρνάβα και Αγίου Μακαρίου και ότι το ως άνω τεμάχιο εμπίπτει στα Δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 αντίγραφο της εν λόγω αίτησης ημερομηνίας 8.3.2016 και ως τεκμήριο 2 την επιστολή του Δήμου Στροβόλου με την οποία η κατηγορούμενη 1 πληροφορήθηκε ότι η αίτησή της είχε εγκριθεί. Ισχυρίστηκε ότι το επιτρεπόμενο ύψος για την εν λόγω πινακίδα είναι 8,30 μέτρα σύμφωνα με τη ζώνη Κα6 στην οποία βρίσκεται το ακίνητο και ότι η επίδικη πινακίδα την οποία τοποθέτησε η κατηγορούμενη 1 έχει ύψος 15 μέτρα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η επίδικη πινακίδα εξακολουθεί μέχρι σήμερα να είναι αναρτημένη στον επίδικο χώρο. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε τον χώρο όπου τοποθετήθηκε η επίδικη πινακίδα και μέτρησε το ύψος της. Προς τούτο χρησιμοποίησε ανυψωτικό μηχάνημα (forklift) και μέτρησε τον στύλο της εν λόγω πινακίδας μαζί με το πλαίσιο στο οποίο τοποθετούνται οι διαφημίσεις. Η πολεοδομική ζώνη εντός της οποίας βρίσκεται το ακίνητο, όταν τοποθετήθηκε η πινακίδα ήταν η Κα6 με μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος τα 8,30 μέτρα το οποίο καθορίζεται με βάση το επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης οικοδομής. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η ζώνη τώρα έχει αλλάξει και σήμερα είναι ζώνη Ε.Π.Ε. (Ειδική Περιοχή Εισόδου) Λευκωσίας στην οποία το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης οικοδομής είναι 3 όροφοι δηλαδή 9 μέτρα. Επανέλαβε πως από την έρευνα που διενήργησε ο ίδιος προσωπικά 2 φορές, κατά τον χρόνο που τοποθετήθηκε η πινακίδα και μεταγενέστερα, διαπίστωσε ότι αρχικά η ζώνη ήταν Κα6 με επιτρεπόμενο ύψος τα 8,30 μ. και στη συνέχεια άλλαξε σε ζώνη Ε.Π.Ε. με μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος τα 9 μ. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Κυπριανού η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Στροβόλου. Ισχυρίστηκε ότι το τεμάχιο XXXXX εμπίπτει στα δημοτικά όρια του Δήμου Στροβόλου και κατέθεσε ως τεκμήριο 3 αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του και ως τεκμήριο 4 αντίγραφο του Επίσημου Κτηματικού Σχεδίου. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη 1 υπέβαλε αίτηση για να τοποθετήσει διαφημιστική πινακίδα στο ως άνω τεμάχιο η οποία και εγκρίθηκε. Ισχυρίστηκε ότι αυτές οι άδειες δίδονται για περίοδο ενός έτους και στη συνέχεια ανανεώνονται. Ισχυρίστηκε ότι μετά από την επιτόπου έρευνα υπαλλήλου του Δήμου Στροβόλου παρατηρήθηκε πως η επίδικη πινακίδα τοποθετήθηκε κατά παράβαση της νομοθεσίας και ως εκ τούτου αποστάλθηκε στην κατηγορούμενη 1 επιστολή με την οποία η τελευταία κλήθηκε να συμμορφωθεί άμεσα με την ισχύουσα νομοθεσία. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 16.1.2017 καταχώρησε ως τεκμήριο

1. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι δεν συμμορφώθηκαν με την ως άνω επιστολή, ότι η επίδικη άδεια δεν ανανεώθηκε στη συνέχεια ούτε και πληρώθηκε οποιοδήποτε τέλος πέραν του αρχικού. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν είχε εμπλοκή με τα θέματα της παρούσας υπόθεσης και πως όσα γνωρίζει προέρχονται από τη μελέτη του σχετικού φακέλου. Ισχυρίστηκε ότι από τον φάκελο προκύπτει ότι τον επιτόπου έλεγχο διενήργησε ο κ. XXXXX Λέφας πριν τις 16.1.2017 που αποστάλθηκε η ως άνω επιστολή. Ισχυρίστηκε ότι η περιοχή στην οποία βρίσκεται το ακίνητο στο οποίο τοποθετήθηκε η επίδικη πινακίδα εμπίπτει στην Ειδική Περιοχή Εισόδου (Ε.Π.Ε.) Λευκωσίας στην οποία το ανώτατο επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης οικοδομής είναι οι 3 όροφοι. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο τεμάχιο βρίσκεται στην περιοχή του ανισόπεδου κόμβου της Λεωφόρου Τροόδους - Καλαμών στην οποία ο επιτρεπόμενος αριθμός ορόφων ανέγερσης οικοδομής είναι οι
2. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης 1 ώστε να υποχρεώνεται να προβάλει την υπεράσπισή της, η τελευταία, ως είχε κάθε δικαίωμα προς τούτο, επέλεξε να μην προσφέρει μαρτυρία. Όταν στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Η κα Χριστοδούλου εισηγήθηκε ότι από την αξιόπιστη μαρτυρία που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή, η οποία δεν αντικρούστηκε από οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία, αποδείχθηκε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας η επίδικη κατηγορία και κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει ένοχη την κατηγορούμενη
3. Από την άλλη πλευρά ο κ. Πετρίδης εισηγήθηκε ότι ο Μ.Κ.1 όταν ρωτήθηκε κατά πόσο είχε μετρήσει το ύψος της πινακίδας ανέφερε ότι το έπραξε και ότι είναι και 15 μέτρα αλλά δεν θυμόταν πότε έγινε αυτό. Ήταν επίσης απόλυτος ότι το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος πινακίδας στη συγκεκριμένη περιοχή δεν μπορεί να υπερβεί τα 8,30 μ. ενώ ταυτόχρονα αποδέχθηκε τη θέση της υπεράσπισης ως του υπεβλήθη ότι η εν λόγω περιοχή εμπίπτει σε ειδική κατηγορία Κα6 - Ε.Π.Ε. λόγω του ότι εφάπτεται του αυτοκινητόδρομου στην οποία το ύψος οικοδομής είναι τα 15 μ. περίπου. Εισηγήθηκε επίσης ότι η Μ.Κ.2 δέχθηκε κατά την αντεξέτασή της ότι με βάση το τοπικό σχέδιο Λευκωσίας η περιοχή εισόδου της Λευκωσίας ΒΔ του ανισόπεδου κόμβου του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας - Λεμεσού καθορίστηκε ως Ειδική Περιοχή Εισόδου (Ε.Π.Ε.) Λευκωσίας στην οποία η οικιστική ανάπτυξη είναι 5 όροφοι. Εισηγήθηκε επίσης ότι φαίνεται να υπάρχει πολύ σοβαρή διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας του Μ.Κ.1 και της Μ.Κ.2 αναφορικά με το θέμα του μέγιστου επιτρεπόμενου ύψους της πινακίδας και της μαρτυρίας τους και των λεπτομερειών της επίδικης κατηγορίας, η οποία θα πρέπει, αφού πρόκειται περί ποινικής υπόθεσης, να προσμετρήσει υπέρ της κατηγορούμενης. Εισηγήθηκε τέλος ότι από τη μαρτυρία επιβεβαιώθηκαν 2 πολύ σοβαρά ζητήματα ήτοι (α) πως πριν την καταχώρηση της υπόθεσης η κατηγορούσα αρχή δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μέτρηση του ύψους της πινακίδας και (β) ότι ακόμα και στην περίπτωση που πράγματι προέβηκε σε τέτοια μέτρηση προέκυψε ότι το ύψος της είναι όντως 15 μέτρα. Συνεπώς, κατά την εισήγησή του, δεν υπήρξε παραβίαση του μέγιστου επιτρεπόμενου ύψους των 15 μέτρων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246 «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Επίδικο στην παρούσα υπόθεση είναι το αδίκημα του άρθρου 18.Στ.

(2)(β) και 18.ΙΑ.

(1)του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/1986 ως τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα. Σύμφωνα με αυτό απαγορεύεται η τοποθέτηση διαφημιστικού κατασκευάσματος εντός κατοικημένης περιοχής το ύψους του οποίου υπερβαίνει το επιτρεπόμενο με βάση τη σχετική νομοθεσία ύψος οικοδομής. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα ακόλουθα: (α) η τοποθέτηση διαφημιστικού κατασκευάσματος, (β) εντός κατοικημένης περιοχής και (γ) το ύψος του οποίου υπερβαίνει το επιτρεπόμενο με βάση τη σχετική νομοθεσία ύψος οικοδομής. «Διαφημιστικό κατασκεύασμα» σύμφωνα με το ερμηνευτικό άρθρο 18.Α του επίδικου Νόμου σημαίνει κάθε μορφής πινακίδα και κάθε μορφής κατασκεύασμα, τοποθετημένο σταθερά επί του εδάφους ή ρυμουλκούμενο ή αυτοκινούμενο πάνω στην οποία ή στο οποίο ενσωματώνεται ή τοποθετείται ή αναγράφεται ή επικολλάται ή προσαρμόζεται οποιοδήποτε διαφημιστικό μήνυμα ή οποιαδήποτε αγγελία ή πληροφόρηση. Το άρθρο 18.ΙΑ.

(1)του ως άνω Νόμου προβλέπει ότι πρόσωπο το οποίο ενεργεί κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, και του άρθρου 18.Στ, σε περίπτωση καταδίκης του υπόκειται σε ποινή φυλάκισης για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους 24 μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει το ποσό των Λ.Κ.4.000 ή και στις δύο αυτές ποινές. Σύμφωνα δε με το άρθρο 18.ΙΑ.

(3)το Δικαστήριο το οποίο καταδικάζει πρόσωπο για αδίκημα κατά παράβαση, μεταξύ άλλων, των διατάξεων του άρθρου 18.Στ, μπορεί να διατάξει το εν λόγω πρόσωπο να κατεδαφίσει, απομακρύνει ή μετακινήσει το διαφημιστικό κατασκεύασμα ή το αντικείμενο για την ανέγερση ή τοποθέτηση του οποίου έχει καταδικαστεί, μέσα σε συγκεκριμένη προθεσμία και να καταβάλει προς την αρμόδια αρχή χρηματικό ποσό ικανό να καλύψει τα έξοδα αποκατάστασης του δρόμου, αν η ανέγερση ή τοποθέτηση του διαφημιστικού κατασκευάσματος ή του αντικειμένου έχει προκαλέσει οποιαδήποτε ζημιά στη λωρίδα κατάληψης του δρόμου. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Ο Μ.Κ.1 κρίνω ότι ήταν ειλικρινής και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Είχε άμεση εμπλοκή με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης αφού ως ανέφερε είναι το πρόσωπο το οποίο έχει καθήκοντα ελέγχου τήρησης της νομοθεσίας αναφορικά με τις διαφημιστικές πινακίδες εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Στροβόλου. Ερεύνησε επίσης προσωπικά την υπόθεση και σε 2 διαφορετικούς χρόνους εντόπισε την κατηγορία της ζώνης στην οποία βρίσκεται το ακίνητο εντός τους οποίου τοποθετήθηκε η επίδικη διαφημιστική πινακίδα και διαπίστωσε το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος που αυτή μπορούσε να έχει. Είναι επίσης το πρόσωπο το οποίο μέτρησε πηγαίνοντας επιτόπου το ύψος της επίδικης πινακίδας και ως εκ τούτου κρίνω ότι ήταν σε ευνοϊκή θέση να τα θυμάται και να τα μεταφέρει στο Δικαστήριο με ικανοποιητική επάρκεια. Σε κάθε περίπτωση οι ισχυρισμοί του γίνονται αποδεκτοί αφού πέραν των όσων προανέφερα αυτοί δεν αντικρούστηκαν με την προσκόμιση οποιασδήποτε αντίθετης μαρτυρίας. Δεν μου διαφεύγει η εισήγηση του κ. Πετρίδη ότι ο εν λόγω μάρτυρας όταν ρωτήθηκε πότε μετρήθηκε το ύψος της πινακίδας δεν αναφέρθηκε σε συγκεκριμένη ημέρα αλλά ανέφερε ότι αυτό έγινε 2 φορές, όταν τοποθετήθηκε η πινακίδα και όταν ετοιμαζόταν το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης. Κρίνω ότι αυτή η παράλειψή του να αναφερθεί σε συγκεκριμένη ημέρα δεν πλήττει την κατά τα άλλα πολύ καλή μνήμη του σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης. Ούτως ή άλλως ο χρόνος που αυτή μετρήθηκε προκύπτει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας από το τεκμήριο 6 ότι είναι πριν τις 16.1.2017 που η εν λόγω επιστολή φέρει και για την οποία δεν υπήρξε καμία αμφισβήτηση αναφορικά με το περιεχόμενό της. Αναφορικά με τη Μ.Κ.2 η οποία ως παραδέχθηκε ότι δεν είχε άμεση εμπλοκή ούτε και γνώση αναφορικά με το ύψος της επίδικης πινακίδας κρίνω ότι η μαρτυρία της σε αυτό το σημείο δεν μπορεί να είναι επιβοηθητική για την επίλυση των επίδικων θεμάτων της παρούσας υπόθεσης. Παρά τούτο όμως κρίνω ότι ο ισχυρισμός της ότι η επίδικη πινακίδα τοποθετήθηκε σε περιοχή όπου το επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης οικοδομής και συνακόλουθα το επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης μιας διαφημιστικής πινακίδας σύμφωνα με τις πρόνοιες του επίδικου νόμου δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέτασή της, δεν προσκομίστηκε αντίθετη μαρτυρία, συνάδει με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.1 και ως εκ τούτου γίνεται αποδεκτός. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία κρίθηκε αξιόπιστη και έγινε αποδεκτή καταλήγω στα πιο κάτω συμπεράσματα: στις 8.3.2016 η κατηγορούμενη 1 εταιρεία υπέβαλε προς το Δημοτικό Συμβούλιο Στροβόλου αίτηση για εξουσιοδότηση ανέγερσης ιδιωτικής διαφημιστικής πινακίδας η οποία πράγματι της χορηγήθηκε για την περίοδο από τις 3.3.2016 έως τις 2.3.2017 και κλήθηκε με επιστολή του ως άνω Δήμου να καταβάλει και τα σχετικά τέλη ποσού €1.742,40. Η διαφημιστική πινακίδα για την οποία χορηγήθηκε η εν λόγω άδεια τοποθετήθηκε εντός του τεμαχίου με αρ. XXXXX, Φ/Σχ. 30/6.Ε.2., Τμήμα XXXXX βόρεια του ανισόπεδου κόμβου στη συμβολή του αυτοκινητόδρομου Λευκωσίας - Λεμεσού, εντός των Δημοτικών Ορίων του Δήμου Στροβόλου. Η εν λόγω περιοχή όταν αρχικά τοποθετήθηκε η πινακίδα ανήκε στην πολεοδομική ζώνη Κα6 με μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος ανέγερσης οικοδομής τα 8,30 μ. και στη συνέχεια στην Ειδική Περιοχή Εισόδου (Ε.Π.Ε.) Λευκωσίας με μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος τα 9 μ. Μετά που τοποθετήθηκε η επίδικη πινακίδα ο υπεύθυνος του Δήμου Στροβόλου για τις διαφημιστικές πινακίδες κ. XXXXX Λέφας μετέβη στον επίδικο χώρο όπου χρησιμοποιώντας ανυψωτικό μηχάνημα (forklift) μέτρησε τον στύλο της μαζί με το πλαίσιο στο οποίο μπαίνουν οι διαφημίσεις και διαπίστωσε ότι αυτή είχε ύψος 15 μ. Στις 16.1.2017 ο κ. Λέφας απέστειλε επιστολή προς την κατηγορούμενη 1 που απευθυνόταν και στον διευθυντή της κ. XXXXX Κυριακίδη με την οποία τους πληροφορούσε ότι η διαφημιστική πινακίδα ερχόταν σε αντίθεση με το άρθρο 18Στ

(2)(β) του περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου και τους καλούσε να συμμορφωθούν άμεσα με την ισχύουσα νομοθεσία. Παρά την εν λόγω επιστολή η εν λόγω διαφημιστική πινακίδα εξακολουθεί να είναι αναρτημένη ως είχε. Η άδεια για την τοποθέτηση της εν λόγω πινακίδας ουδέποτε ανανεώθηκε. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος και ως εκ τούτου η κατηγορούμενη 1 κρίνεται ένοχη στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο