A. TEMBRIOTIS & CO LIMITED ν. V.P. MOTORS LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2374/2016, 30/6/2021

A. TEMBRIOTIS & CO LIMITED ν. V.P. MOTORS LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2374/2016, 30/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B120 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2374/2016 Μεταξύ: A. TEMBRIOTIS & CO LIMITED Κατηγορούσα Αρχή -ν-

1. V.P. MOTORS LIMITED
2. XXXXX ΒΑΡΕΛΛΑ Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 30.6.2021 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Γ. Κ. Καζαντζής Για τους Κατηγορούμενους: κ. Ρ. Βραχίμης Κατηγορούμενος 2: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης περιλαμβάνει 4 κατηγορίες και κάθε κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 2 κατηγορίες. Στο στάδιο της εκ πρώτης όψεως υπόθεσης οι κατηγορούμενοι αθωώθηκαν στις κατηγορίες 3 και 4 και παρέμειναν μέχρι τέλους οι κατηγορίες 1 και
3. Η 1η κατηγορούμενη εταιρεία αντιμετωπίζει την 1η κατηγορία η οποία αφορά στο αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα και ο 2ος κατηγορούμενος τη 2η κατηγορία επί τω ότι συνέδραμε και/ή παρείχε βοήθεια στην 1η κατηγορούμενη ή/και συμμετείχε στη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος κατά παράβαση του άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα. Σύμφωνα με τις Λεπτομέρειες Αδικήματος της 1ης κατηγορίας η 1η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι: «την 11/11/2011 στην Λευκωσία, δια ψευδών παραστάσεων και με σκοπό την καταδολίευση απέσπασε και/ή απέκτησε από την Παραπονούμενη εταιρεία το ποσό των €13.000,00 ως προκαταβολή για να της πωλήσει το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής XXXXX61, μάρκας Mercedes ML 280, με Αρ. Πλαισίου XXXXX8433, παρουσιαζόμενη ψευδώς ότι είναι η εισαγωγέας και η νόμιμη ιδιοκτήτρια του, ενώ εγνώριζε ότι δεν ήταν η εισαγωγέας και η νόμιμη ιδιοκτήτρια του και ενώ εγνώριζε κατά τον ίδιο χρόνο των παραστάσεων ότι το ρηθέν αυτοκίνητο δεν εισήχθη νόμιμα στη Κύπρο, ότι δεν επληρώθεισαν ή θα επληρώνοντο οι αναλογούντες φόροι και ότι δεν επρόκειτο ποτέ η Παραπονούμενη να καταστεί η νόμιμη ιδιοκτήτρια του». Η παραπονούμενη προς απόδειξη της υπόθεσής της παρουσίασε 10 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Τεμβριώτης ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Η γραπτή του δήλωση αποτελείται από 8 φύλλα χαρτί και κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε 22 έγγραφα ως τεκμήρια. Ισχυρίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι στις 10.11.2011 εκπροσωπώντας την παραπονούμενη συμφώνησε με τον 2ο κατηγορούμενο που εκπροσωπούσε την 1η κατηγορούμενη όπως η παραπονούμενη αγοράσει από την 1η κατηγορούμενη ένα αυτοκίνητο μάρκας Mercedes ML
4. Το συνολικό τίμημα της πώλησης συμφωνήθηκε στις €28.770,00 και θα εξοφλείτο με την καταβολή του ποσού των €13.000,00 σε μετρητά στις 11.11.2011 ώστε η παραπονούμενη να πληρώσει την ίδια ημέρα τους δασμούς και/ή φόρους και το υπόλοιπο θα εξοφλείτο με 2 μεταχρονολογημένες επιταγές πληρωτέες στο τέλος του Νιόβρη και του Δεκέμβρη του 2011 αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι συμφωνήθηκε πως μετά την πληρωμή των δασμών και/ή των φόρων το αυτοκίνητο θα εγγραφόταν και θα μεταβιβαζόταν επ' ονόματι της παραπονούμενης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 11.11.2011 στα γραφεία της παραπονούμενης κατέβαλε στον 2ο κατηγορούμενο το ποσό των €13.000,00 σε μετρητά για να πληρώσει τους δασμούς και τους φόρους για να εγγράψει και μεταβιβάσει το επίδικο αυτοκίνητο επ' ονόματι της παραπονούμενης και του παρέδωσε επίσης και τις 2 επιταγές. Την επιταγή με αριθμό XXXXX9736 ημερομηνίας 24.12.2011 για το ποσό των €7.500,00 και την επιταγή με αριθμό XXXXX9737 ημερομηνίας 25.11.2011 για το ποσό των €8.270,
5. Τις εν λόγω επιταγές τις υπέγραψε ο ίδιος και σε αυτές η σύζυγός του έγραψε το ποσό ολογράφως και αριθμητικά αφήνοντας κενό το όνομα του δικαιούχου κατόπιν επιθυμίας του 2ου κατηγορούμενου. Στην επιταγή ποσού €8.270,00 κατά παράκληση του 2ου κατηγορουμένου έγραψε και την ημερομηνία 25.11.2011 ενώ στην άλλη επιταγή δεν έγραψε οποιαδήποτε ημερομηνία. Την ίδια ημέρα ο 2ος κατηγορούμενος παρέδωσε στο γραφείο της παραπονούμενης το αυτοκίνητο το οποίο μετά την εγγραφή του στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών έλαβε τον αριθμό εγγραφής XXXXX61 χωρίς όμως να παραδώσει τον τίτλο ή το πιστοποιητικό εγγραφής του. Στις 14.11.2011 επικοινώνησε με τον 2ο κατηγορούμενο ζητώντας του να του δώσει τον τίτλο ή το πιστοποιητικό εγγραφής καθώς επίσης και το τιμολόγιο και την απόδειξη για τα ποσά τα οποία κατέβαλε η παραπονούμενη. Ο 2ος κατηγορούμενος τον πληροφόρησε ότι το αυτοκίνητο είχε εγγραφεί στο όνομά του αντί στο όνομα της παραπονούμενης και για να το εγγράψει στο όνομα της τελευταίας του ζήτησε περισσότερα χρήματα. Στις 15.11.2011 ο 2ος κατηγορούμενος επισκέφθηκε εκ νέου τα γραφεία της παραπονούμενης και επειδή ο ίδιος αρνήθηκε να του καταβάλει οποιοδήποτε επιπλέον ποσό εκείνος, εκ μέρους της 1ης κατηγορούμενης 1, ακύρωσε τη συμφωνία τους, παρέλαβε το αυτοκίνητο και δεσμεύτηκε να επιστρέψει στην παραπονούμενη το ποσό των €13.000 και να καταστρέψει τις 2 μεταχρονολογημένες επιταγές. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο 2ος κατηγορούμενος, παρόλο που παρέλαβε προς όφελος της 1ης κατηγορούμενης το ποσό των €13.000 δεν εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο ή απόδειξη παραλαβής. Στη συνέχεια μέσω του δικηγόρου του απέστειλε επιστολή προς το Τελωνείο με την οποία ζητούσε όπως ενημερωθεί για το περιεχόμενο του φακέλου του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής XXXXX
6. Ισχυρίστηκε ότι από την πληροφόρηση την οποία έλαβε διαφάνηκε ότι το εν λόγω όχημα ουδέποτε εισήχθη νομότυπα στη Δημοκρατία, ότι τα στοιχεία που αναφέρονται ως προς τη διασάφηση τελωνισμού στο έντυπο «Τελ. 72Α» ημερομηνίας 7.9.2010 για την πληρωμή των αναλογούντων φόρων για το ως άνω όχημα καθώς επίσης και η απόδειξη πληρωμής και η υπογραφή του τελωνειακού λειτουργού είναι αναληθή. Στις 6.8.2014 απέστειλε επιστολή προς τη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας δίδοντας πλήρεις λεπτομέρειες για τον τρόπο ενέργειας των κατηγορουμένων και για το ότι το ρηθέν όχημα δεν φαινόταν να είχε εισαχθεί νόμιμα στη Δημοκρατία ούτε και πληρώθηκαν οι δασμοί του. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι το τίμημα πώλησης του οχήματος συμφωνήθηκε στις €28.770 και ότι το τεκμήριο 12 είναι ένα έγγραφο το οποίο ετοίμασε ο 2ος κατηγορούμενος το οποίο υπογράφηκε από τον τελευταίο και τη σύζυγό του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η συμφωνία έγινε μεταξύ του ιδίου και του 2ου κατηγορούμενου στις 10.11.2011 και ότι ο τελευταίος ήθελε να του δοθούν οι €13.000 σε μετρητά για να πληρώσει τους φόρους. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το τεκμήριο 12 υπογράφηκε εκ των υστέρων και με δόλιο τρόπο και ότι το τίμημα της πώλησης ήταν €28.770 και πως ο 2ος κατηγορούμενος με όσα έγραψε στο εν λόγω τεκμήριο προσπάθησε να του δώσουν περισσότερα χρήματα από όσα είχαν συμφωνήσει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι επέστρεψαν το επίδικο όχημα στις 15.11.2011, ο 2ος κατηγορούμενος έσκισε τη συμφωνία και υποσχέθηκε ότι θα επιστρέψει τα λεφτά και θα καταστρέψει τις επιταγές αλλά αντί να τις καταστρέψει καταχώρησε εναντίον τους ποινικές υποθέσεις για αυτές. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το παράπονό του είναι πως ο 2ος κατηγορούμενος του ζήτησε παραπάνω λεφτά και για αυτό ο ίδιος του επέστρεψε το επίδικο όχημα. Ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος άλλαξε γνώμη όταν ο 2ος κατηγορούμενος εκ των υστέρων και εκμεταλλευόμενος την εμπιστοσύνη που του δείξανε λόγω της φιλίας τους ζήτησε να του δώσουν €58.000 ποσό το οποίο δεν ήταν διατεθειμένος να καταβάλει. Ισχυρίστηκε ότι στο τεκμήριο 12 δεν αναγράφεται το όνομα κάποιας εταιρείας καθώς επίσης ότι ο 2ος κατηγορούμενος όταν πήρε τις επιταγές συμπλήρωσε ο ίδιος το όνομά του σε αυτές. Στη συνέχεια αρνήθηκε υποβολή του δικηγόρου των κατηγορουμένων ότι η συμφωνία έγινε με τον 2ο κατηγορούμενο και ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία έγινε με την 1η κατηγορούμενη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο όχημα έπρεπε να είχε γραφτεί στην παραπονούμενη εταιρεία από την πρώτη στιγμή και ότι ο ίδιος πληροφορήθηκε για τις παρανομίες που υπήρχαν μετά την ακύρωση της συμφωνίας. Όταν ο 2ος κατηγορούμενος του είπε ότι το αυτοκίνητο το ενέγραψε στο όνομά του και του ζήτησε περισσότερα λεφτά ο ίδιος επικοινώνησε με το Τελωνείο για να πληροφορηθεί σε ποιον ήταν εγγεγραμμένο. Όταν ρωτήθηκε ποιο ήταν το ψέμα που του έκαμε ο 2ος κατηγορούμενος στις 10.11.2011 απάντησε ότι το ψέμα ήταν πως ήθελε €13.000 για να πληρώσει τους δασμούς και ότι θα το ενέγραφε στο όνομα της παραπονούμενης αλλά ουδέποτε πλήρωσε τους εν λόγω δασμούς. Μετά που ολοκληρώθηκε η μαρτυρία του Μ.Κ.1 οι δικηγόροι των διαδίκων δήλωσαν ότι το περιεχόμενο των τεκμηρίων 1 έως 8 γίνεται παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Το τεκμήριο 1 είναι το πιστοποιητικό σύστασης της παραπονούμενης εταιρείας, το τεκμήριο 2 το πιστοποιητικό των αξιωματούχων της κατά τις 4.4.2007, το τεκμήριο 3 το πιστοποιητικό των αξιωματούχων της κατά τις 4.7.2018, το τεκμήριο 4 το πιστοποιητικό των αξιωματούχων της κατά τις 26.2.2019, το τεκμήριο 5 το πιστοποιητικό των αξιωματούχων της κατά τις 19.10.2020, το τεκμήριο 6 έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών σχετικά με τους διευθυντές και τον γραμματέα της παραπονούμενης κατά τις 13.1.2020, το τεκμήριο 7 αφορά το εγγεγραμμένο γραφείο της 1ης κατηγορούμενης και το τεκμήριο 8 είναι έγγραφο του Εφόρου Εταιρειών στο οποίο φαίνεται ότι ο 2ος κατηγορούμενος είναι διευθυντής της 1ης κατηγορούμενης. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο Λοχ. XXXXX κ. XXXXX Αβρααμίδης ο οποίος ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας και είναι ο υπεύθυνος του αρχείου του Τμήματος. Ο εν λόγω μάρτυρας κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε τα τεκμήρια 23 έως 36 τα οποία περιλαμβάνονται στον φάκελο ΛΕΥ/ΤΑΕ/Σ/812/
7. Στα εν λόγω τεκμήρια περιλαμβάνονται οι καταθέσεις που λήφθηκαν από διάφορα πρόσωπα καθώς επίσης και 2 εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών (τεκμήρια 34 και 35). Ισχυρίστηκε ότι ο εν λόγω φάκελος αφορούσε διερευνώμενη υπόθεση πλαστογραφίας και κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου που ανοίχθηκε μετά από καταγγελία του κ. Τεμβριώτη εναντίον του κ. Βαρέλα. Από τον φάκελο προκύπτει ότι κατόπιν οδηγιών της Νομικής Υπηρεσίας η υπόθεση ταξινομήθηκε ως ανεξιχνίαστη λόγω ανεπαρκούς μαρτυρίας. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι ο ανακριτής της πιο πάνω υπόθεσης ήταν η αστυνομικός κα XXXXX Κουσουλίδου η οποία μετά τη διερεύνηση που έκανε εισηγήθηκε όπως ταξινομηθεί ως ανεξιχνίαστη. Τα συμπεράσματά της κας Κουσουλίδου περιλαμβάνονται στη συνοπτική έκθεση που ετοίμασε η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
8. Ως τεκμήριο 38 κατατέθηκε η κατάθεσή της. Ο ως άνω φάκελος αφορούσε καταγγελία του κ. Τεμβριώτη ότι οι αιτήσεις που κατατέθηκαν για την εισαγωγή και εγγραφή του επίδικου οχήματος δυνατόν να ήταν παραποιημένες ή και πλαστογραφημένες. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο φάκελος ΛΕΥ/ΤΑΕ/Σ/1625/13 αφορά την υπόθεση του εμπρησμού του οχήματος που αφορά ο άλλος πιο πάνω φάκελος η οποία επίσης ταξινομήθηκε ως ανεξιχνίαστη στις 8.10.
9. Παραπονούμενος στην υπόθεση του εμπρησμού ήταν ο κ. Βαρέλας και ως ύποπτος ανακρίθηκε ο κ. Τεμβριώτης. Ο ως άνω μάρτυρας κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια 41 και 42 τις καταθέσεις του κ. Παύλου Βαρέλα ημερομηνίας 13.10.2013 και 15.10.2013 αντίστοιχα. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Παρασκευά ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών (Τ.Ο.Μ.) και εξήγησε τη διαδικασία που εφαρμόζει το Τμήμα του για την εγγραφή ενός οχήματος. Ισχυρίστηκε ότι το έντυπο «ΤΟΜ 6» είναι η αίτηση εγγραφής οχήματος την οποία υπογράφουν ο πωλητής και ο αγοραστής ενός οχήματος. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω έντυπο το οποίο περιέχεται στο τεκμήριο 25 και φέρει ημερομηνία 11.11.2011 υπογράφεται από κάποια κα XXXXX Νικολάου ως πωλήτρια και από τον κ. XXXXX Βαρέλα ως αγοραστή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ένα όχημα για να λάβει αριθμό εγγραφής πρέπει να υποβληθεί το έντυπο «ΤΟΜ 6» μαζί με κάποια άλλα έγγραφα συνημμένα σε αυτό. Στην εν λόγω αίτηση - έντυπο «ΤΟΜ 6» είχε επισυναφθεί ένα τιμολόγιο ημερομηνίας 10.6.2010 στο οποίο αγοραστής του επίδικου οχήματος φαινόταν η XXXXX Νικολάου και πωλητής του κάποιος XXXXX Thomas. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από το εν λόγω έντυπο «ΤΟΜ 6» φαίνεται ότι πληρώθηκαν τα τέλη εγγραφής ποσού €3.200 και το τέλος άδειας κυκλοφορίας ποσού €112,00 αλλά δεν φαίνεται ποιος τα πλήρωσε. Η απόδειξη πληρωμής των εν λόγω ποσών αναγράφεται στον τίτλο ιδιοκτησίας που εκδίδεται για το όχημα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο όχημα διαγράφηκε στις 31.12.2016 επειδή η άδεια κυκλοφορίας του δεν είχε ανανεωθεί για 3 συνεχή χρόνια και κατέθεσε το σχετικό έντυπο του Τ.Ο.Μ. ως τεκμήριο
10. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε ότι από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του φαίνεται πως το επίδικο όχημα έτυχε του απαραίτητου τεχνικού ελέγχου (Μ.Ο.Τ.) και έλαβε αριθμό εγγραφής. Ισχυρίστηκε ότι προτού εγγραφεί ένα όχημα πρέπει να εκδοθεί από το Τ.Ο.Μ. το έντυπο για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και στη συνέχεια να εκτελωνιστεί και να εκδοθεί από το Τελωνείο το έντυπο «Τελ. 72Α». Ισχυρίστηκε ότι χωρίς το έντυπο «Τελ. 72Α» κανένα όχημα δεν μπορεί να περάσει από τον απαραίτητο τεχνικό έλεγχο (Μ.Ο.Τ.) ούτε να εγγραφεί. Για τον εκτελωνισμό κάποιου οχήματος δίδεται η έγκριση από κάποιον τελωνειακό υπάλληλο αφού προηγουμένως πληρωθούν στο Τελωνείο τα καταβλητέα τέλη. Ως Μ.Κ.4 παρουσιάστηκε ο αστυφύλακας 1265 κ. XXXXX Ανδρέου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λευκωσίας. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 44 την ανακριτική κατάθεση του κ. XXXXX Σάββα ημερομηνίας 8.7.2019 την οποία έλαβε από αυτόν η Αστ. XXXXX κα Κουσουλίδου σχετικά με διερευνώμενη υπόθεση διάπραξης των αδικημάτων της πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, πλαστογραφίας αίτησης μεταβίβασης οχήματος και εγγραφής του οχήματος XXXXX61 με ψευδείς παραστάσεις. Κατέθεσε επίσης τα τεκμήρια 45 έως
11. Ο ως άνω μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Ως Μ.Κ.5 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Ρόπαλη η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι είναι τελωνειακή λειτουργός τοποθετημένη στον Τομέα Διερευνήσεων του Τελωνείου. Η μάρτυρας αναγνώρισε ότι το τεκμήριο 24 είναι η κατάθεσή της ημερομηνίας 28.6.2019 που έδωσε στην αστυνομία για την υπόθεση που το Τελωνείο έστειλε στην αστυνομία για διερεύνηση το 2015 και ότι το τεκμήριο 20 είναι το σημείωμα που απέστειλε περί τα τέλη του Δεκέμβρη του 2014 προς την προϊστάμενή της αναφορικά με την παράνομη εισαγωγή και τελωνισμό του επίδικου οχήματος που ετοίμασε κατόπιν σχετικής καταγγελίας από την πλευρά του κ. Τεμβριώτη. Η μάρτυρας κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 52 την κατάθεση που έλαβε από τον κ. Βαρέλα στις 23.12.2014, το τεκμήριο 53 που είναι το αντίγραφο ενός τιμολογίου με αριθμό 720 ημερομηνίας 1.2.2010 μεταξύ της Liax Ltd και της V. P. Motors, το τεκμήριο 54 που είναι αντίγραφο τιμολογίου ημερομηνίας 26.2.2010 της British Car Auctions Ltd και το τεκμήριο 55 που είναι η κατάθεση της κας XXXXX Νικολάου ημερομηνίας 8.12.
12. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια 56, 57 και 58 τα αντίγραφα των καταθέσεων που έλαβε από την κα XXXXX Κωνσταντίνου, τον κ. XXXXX Σιαμαρή και τον κ. XXXXX Σάββα αντίστοιχα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν γνωρίζει περαιτέρω λεπτομέρειες για τις έρευνες της Αστυνομίας παρά μόνο ότι η υπόθεση ταξινομήθηκε ως μη εξιχνιασθείσα. Ισχυρίστηκε ότι το έντυπο «Τελ. 72Α» που κατατέθηκε ως τεκμήριο 46 αναγράφει ένα αριθμό «ΘΗΣΕΑ» και εξήγησε ότι το «ΘΗΣΕΑΣ» είναι το μηχανογραφημένο σύστημα του Τμήματος Τελωνείων το οποίο αποτελείται από διάφορα συστήματα όπως σύστημα εισαγωγών, εξαγωγών, μανιφέστα και άλλα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το σύστημα των «Τελ. 72Α» είναι ένα σύστημα του Τ.Ο.Μ. το οποίο μέχρι και το καλοκαίρι του 2020 δημιουργείτο από το Τελωνείο και έδινε κωδικούς σε τελωνειακούς λειτουργούς για να έχουν πρόσβαση στο συγκεκριμένο σύστημα. Ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο το τεκμήριο 46 εκδόθηκε από το Τελωνείο έστω και κατόπιν παρουσίασης ψευδών εγγράφων επειδή η υπόθεση δεν εξιχνιάσθηκε. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.5 ισχυρίστηκε ότι η υπογραφή του κ. Σιαμαρή στο τεκμήριο 46 είναι πλαστογραφημένη καθώς επίσης ότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται σε αυτό, όπως ο αριθμός «ΘΗΣΕΑ» και ο αριθμός και η ημερομηνία δηλωτικού δεν αφορούσαν το επίδικο αυτοκίνητο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι για να γράφει το εν λόγω τεκμήριο το συγκεκριμένο όχημα σημαίνει ότι ο ιδιοκτήτης του πλήρωσε τους δασμούς και ότι κανένα αυτοκίνητο δεν εγγράφεται ούτε του γίνεται τεχνικός έλεγχος (Μ.Ο.Τ.) εάν δεν φαίνεται στο σύστημα του Τελωνείου ότι καταβλήθηκε ο φόρος του. Ισχυρίστηκε ότι σε περίπτωση που κάποιος αναζητήσει στο σύστημα του Τελωνείου τον αύξοντα αριθμό 10/28587 που φαίνεται στο πάνω δεξί μέρος του εντύπου «Τελ. 72Α» ημερομηνίας 7.9.2010 (τεκμήριο 46) πράγματι θα παρουσιαστούν τα στοιχεία που φαίνονται στο εν λόγω τεκμήριο. Ισχυρίστηκε ότι η διασάφηση τελωνισμού και η απόδειξη του ταμείου που φαίνονται στο τεκμήριο 46 είναι καταχωρημένα στο σύστημα του Τελωνείου αλλά είναι ψεύτικα αφού δεν αντιστοιχίζονται, δεν «παντρεύονται», όπως ανέφερε επί λέξει, με το επίδικο αυτοκίνητο. Ισχυρίστηκε επίσης για να εγγραφεί το επίδικο όχημα σημαίνει ότι πέρασε από τεχνικό έλεγχο (Μ.Ο.Τ.) και πήγε και στο Τ.Ο.Μ. Τέλος ισχυρίστηκε ότι η υπόθεση τελικά ταξινομήθηκε ως ανεξιχνίαστη και με αυτό συμφώνησε και ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. Ως Μ.Κ.6 παρουσιάστηκε η κα Έλλη Κωνσταντίνου η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο Τελωνείο. Αναγνώρισε ότι το τεκμήριο 29 είναι η κατάθεση ημερομηνίας 16.7.2015 την οποία έδωσε στην αστυνομία και ότι το τεκμήριο 30 είναι η κατάθεση ημερομηνίας 9.12.2014 που έδωσε στην κα XXXXX Ρόπαλη. Ζητήθηκε από τη μάρτυρα να αναγνώσει τα ως άνω τεκμήρια όπως και έπραξε. Κατά την αντεξέτασή της η Μ.Κ.6 ισχυρίστηκε ότι τον Απρίλιο του 2010 ήταν τοποθετημένη στο τμήμα έκδοσης των «Τελ. 72Α» μαζί με 2 άλλους συναδέλφους της και πως μέχρι τον Αύγουστο ή Σεπτέμβρη του ίδιου έτους είχε παραμείνει μόνη της. Στο γραφείο που εργαζόταν έμπαινε αρκετός κόσμος και άφηνε τα έγγραφά του για να τα διεκπεραιώσει. Ισχυρίστηκε ότι είχε κωδικό για την πρόσβασή της στον υπολογιστή της αλλά όταν ήταν ανάγκη να φύγει για λίγο από το γραφείο της δεν έβγαινε από το σύστημα επειδή ήταν δύσκολο να επιτύχει ξανά πρόσβαση σε αυτό. Ισχυρίστηκε ότι για να εκδοθεί το έντυπο «Τελ. 72Α» πρέπει να υπάρχει απόδειξη πληρωμής υπογεγραμμένη στη μια πλευρά της από τον εκτελωνιστή και στην άλλη από τον τελωνειακό λειτουργό. Ως Μ.Κ.7 παρουσιάστηκε η αστυφύλακας 2635 κα Σοφία Ηλιάδου η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας στο εργαστήριο εξέτασης εντύπων και ασχολείται με την εξέταση αμφισβητούμενων εγγράφων. Εργάζεται στο εργαστήριο από το έτος 2008 και παρακολούθησε πάρα πολλές εκπαιδεύσεις στην Κύπρο και στο εξωτερικό. Ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 35 είναι η έκθεση που ετοίμασε για την εξέταση κάποιων εγγράφων. Σε αυτή αναγράφεται ότι στις 28.3.2011 παρέλαβε για εξέταση ένα πιστοποιητικό εγγραφής οχήματος Ηνωμένου Βασιλείου το οποίο σημείωσε ως «Σημ. 1» και στις 12.10.2016 παρέλαβε ένα έντυπο Α4 «Τελ. 72Α» ημερομηνίας 7.9.2010 το οποίο φέρει ένα αμφισβητούμενο αποτύπωμα σφραγίδας μελάνης με την ένδειξη «Β. ΣΙΑΜΑΡΗΣ ΕΞΕΤ. ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ Α.Τ. 1348» το οποίο σημείωσε ως «Σημ.2» και 15 δείγματα εντύπων Α4 «Τελ. 72Α» που φέρουν δείγματα αποτυπωμάτων σφραγίδας μελάνης με την ένδειξη «Β. ΣΙΑΜΑΡΗΣ ΕΞΕΤ. ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ Α.Τ. 1348» τα οποία σημείωσε ως «Σημ.3.1 - Σημ.3.15». Τα ζητούμενα ήταν
13. Πρώτο να διαπιστωθεί η γνησιότητα του πιστοποιητικού εγγραφής Ηνωμένου Βασιλείου και δεύτερο κατά πόσο το αμφισβητούμενο αποτύπωμα σφραγίδας μελάνης με την ένδειξη «Β. ΣΙΑΜΑΡΗΣ ΕΞΕΤ. ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ Α.Τ. 1348» το οποίο σημείωσε ως «Σημ.2» προέρχεται από την ίδια σφραγίδα από την οποία λήφθηκαν τα δείγματα που σημείωσε ως «Σημ.3.1 - Σημ.3.15». Κατέληξε σε συμπέρασμα ότι το πιστοποιητικό εγγραφής «Σημ. 1» είναι γνήσιο πιστοποιητικό εγγραφής οχήματος Ηνωμένου Βασιλείου. Το συμπέρασμά της μετά την εξέταση των εντύπων «Τελ. 72Α» είναι πως το αμφισβητούμενο αποτύπωμα σφραγίδας «Σημ.2» δεν προέρχεται από τη σφραγίδα από την οποία λήφθηκαν τα αντίστοιχα δείγματα «Σημ.3.1 - 3.15». Αναγνώρισε ότι το έντυπο «Τελ. 72Α» που κατατέθηκε ως τεκμήριο 46 και φέρει δική της σημείωση είναι το έντυπο με την αμφισβητούμενη σφραγίδα και ότι το τεκμήριο 45 που επίσης φέρει δική της σημείωση και μονογραφή είναι το πιστοποιητικό εγγραφής οχήματος Ηνωμένου Βασιλείου. Το τεκμήριο 46 το συνέκρινε με τα 15 δείγματα του εντύπου «Τελ. 72Α» που της παρέδωσε ο ανακριτής και φέρουν αποτυπώματα σφραγίδας «Β. ΣΙΑΜΑΡΗΣ». Κατέθεσε ως τεκμήριο 59 τους πίνακες της μεθόδου που χρησιμοποίησε με τα συγκριτικά της αποτελέσματα και στη συνέχεια επεξήγησε τι εξέτασε συγκριτικά, τι έλαβε υπόψη της και πως κατέληξε στα συμπεράσματά της. Κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι η σφραγίδα του τεκμηρίου 46 δεν προήλθε από τη σφραγίδα από την οποία λήφθηκαν τα δείγματα του τεκμηρίου
14. Ισχυρίστηκε ότι ο ανακριτής της παρέδωσε τα 15 δείγματα για να τα συγκρίνει με το αμφισβητούμενο δείγμα και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η σφραγίδα του τεκμηρίου 46 δεν προήλθε από την ίδια σφραγίδα από την οποία προήλθαν τα δείγματα του τεκμηρίου
15. Ως Μ.Κ.8 παρουσιάστηκε ο Λοχ. XXXXX κ. XXXXX Χρυσάνθου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι υπηρετεί στο Αρχηγείο Αστυνομίας στην Υπηρεσία Εγκληματολογικών Ερευνών και είναι ο υπεύθυνος του εργαστηρίου γραφολογίας της Αστυνομίας. Είναι ειδικός στην εξέταση εγγράφων και τη δικανική εξέταση γραφής και υπογραφών. Αναγνώρισε ότι το τεκμήριο 34 είναι η Έκθεση Πραγματογνωμοσύνης ημερομηνίας 12.10.2016 την οποία ετοίμασε και υιοθέτησε το περιεχόμενό της. Σύμφωνα με όσα αναγράφονται σε αυτή στις 28.3.2016 παρέλαβε το έντυπο «Τελ. 72Α» με αμφισβητούμενη υπογραφή (Σημ.1), το έντυπο «ΤΟΜ 119ΒΑ» με αμφισβητούμενη γραφή συμπλήρωσης (Σημ.2), την αίτηση εγγραφής οχήματος έντυπο «ΤΟΜ 6» αποτελούμενο από 4 σελίδες με αμφισβητούμενη γραφή συμπλήρωσης και υπογραφή εμπόρου/πωλητή (Σημ.3), δεκαπέντε φωτοαντίγραφα κοινοποίησης προς τον αναπληρωτή Έφορο Μηχανοκινήτων Οχημάτων με δείγμα γραφής και υπογραφής που αποδίδεται στον XXXXX Σιαμαρή (Σημ.4.1 - 4.15) και δέκα φωτοαντίγραφα βεβαίωσης και είκοσι φωτοαντίγραφα αίτησης εγγραφής οχήματος αποτελούμενα από 4 σελίδες το καθένα με δείγμα γραφής και υπογραφής που αποδίδεται στη XXXXX Νικολάου (Σημ.5.1 - 5.50). Του ζητήθηκε να εξετάσει την αμφισβητούμενη γραφή συμπλήρωσης και υπογραφών στα έντυπα (Σημ. 1 - 3) και σύγκρισή τους με τα δείγματα γραφής και υπογραφής που αποδίδονται στον XXXXX Σιαμαρή (Σημ.4.1 - 4.15) και στη XXXXX Νικολάου (Σημ.5.1 - 5.50). Μετά την εξέταση των πιο πάνω κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αμφισβητούμενη υπογραφή στο (Σημ.1) δεν μπορεί να συνδεθεί με τον XXXXX Σιαμαρή ούτε η αμφισβητούμενη υπογραφή εμπόρου/πωλητή στο (Σημ.3) μπορεί να συνδεθεί με τη XXXXX Νικολάου. Στη συνέχεια κατέθεσε ως τεκμήρια 60 και 61 τους συγκριτικούς πίνακες των εξετάσεων τις οποίες διεξήγαγε. Κατά τη σύντομη αντεξέτασή του ο Μ.Κ.8 ισχυρίστηκε ότι δεν γνωρίζει για το ιστορικό της υπόθεσης ούτε κατά πόσο όταν ο κ. XXXXX Σιαμαρής απουσίαζε από το γραφείο του κάποιος άλλος υπέγραφε για αυτόν. Ισχυρίστηκε ότι τεκμήριο 48 συγκρίθηκε με τα τεκμήρια 49 και 51 και ότι όλα τα τεκμήρια που εξέτασε υποβλήθηκαν κοντά του στις 28.3.2016 από την Αστ. XXXXX κα Πιτσιλλίδου χωρίς να γνωρίζει από πού αυτή τα προμηθεύτηκε ούτε για το ιστορικό της υπόθεσης ούτε και για ποιο λόγο του ζητήθηκε να προβεί στην εξέτασή τους. Ισχυρίστηκε τέλος ότι οι υπογραφές στα τεκμήρια 48 και 50 διαφέρουν μεταξύ τους. Ως Μ.Κ.9 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Σάββα ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι ήταν βοηθός εκτελωνιστής από τον Δεκέμβρη του 2012 και εκτελωνιστής από το έτος
16. Ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε διετέλεσε εκτελωνιστής είτε της κατηγορούμενης 1 εταιρείας είτε του κατηγορούμενου
17. Αναγνώρισε ότι τα τεκμήρια 23 και 44 είναι οι καταθέσεις που έδωσε στην αστυνομία στις 6.10.2015 και στις 8.7.
18. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.9 ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει τον 2ο κατηγορούμενο από το έτος
19. Με τις εκτελωνίσεις άρχισε να ασχολείται από το 2012 όταν πήρε άδεια βοηθού εκτελωνιστή ενώ ναυτιλιακός πράκτορας ήταν από το
20. Το 2009 η ναυτιλιακή του εταιρεία έφερε για κάποια εταιρεία του 2ου κατηγορούμενου ένα αυτοκίνητο αλλά δεν θυμόταν εάν αυτή ήταν η 1η κατηγορούμενη ή κάποια άλλη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το 2011 έφερε κάποιο αυτοκίνητο προσωπικά για τον 2ο κατηγορούμενο το οποίο όμως δεν το εκτελώνισε ο ίδιος επειδή ο κατηγορούμενος 2 είχε μια άλλη εκτελωνίστρια προς τούτου και δεν μπορούσε να αναμειχθεί στις εκτελωνίσεις της. Ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω αυτοκίνητο ήρθε στη Δημοκρατία στις 11.11.2011 και αυτή ήταν η μοναδική συνεργασία που είχε με τον 2ο κατηγορούμενο. Ως Μ.Κ.10 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Σιαμαρής ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στο Τελωνείο Λευκωσίας και κατά τα έτη 2010 και 2011 εργαζόταν στον κλάδο αξιών αυτοκινήτων. Ισχυρίστηκε ότι τα τεκμήρια 32 και 33 είναι οι καταθέσεις που έδωσε. Όταν του ζητήθηκε να δει το τεκμήριο 46 ισχυρίστηκε ότι είναι το έντυπο «Τελ. 72Α» το οποίο του παρουσίασε η αστυνομία όταν έδιδε την κατάθεσή του και πως έκανε παράπονο ότι η υπογραφή του σε αυτό είναι πλαστογραφημένη. Ισχυρίστηκε ότι το τεκμήριο 47 είναι τα δείγματα υπογραφών και σφραγίδας που έδωσε στην αστυνομία και αναφέρονται στην κατάθεσή του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 7.9.2010 χρησιμοποιούσε μόνο μία σφραγίδα δείγματα της οποίας έδωσε στην αστυνομία. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.10 ισχυρίστηκε ότι το νούμερο 1348 είναι ο αριθμός της τελωνειακής του ταυτότητας ο οποίος φαίνεται σε κάθε έγγραφο το οποίο χειρίστηκε ο ίδιος. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η στρογγυλή σφραγίδα που φαίνεται στο τεκμήριο 46 στο έντυπο «Τελ. 72 Α» είναι η σφραγίδα του τελωνείου και ότι τέτοιες σφραγίδες υπάρχουν πάρα πολλές σε όλα τα γραφεία του τελωνείου. Ισχυρίστηκε τέλος ότι στις 7.9.2010 που φαίνεται στο τεκμήριο 46 ίσως να είχε διεκπεραιώσει έγγραφα για 30 αυτοκίνητα ίσως και περισσότερα. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των κατηγορουμένων στις κατηγορίες 1 και 2 και τους κάλεσε να προβάλουν την υπεράσπισή τους ο κατηγορούμενος 2 προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση αναφέροντας ότι υιοθετεί την κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία. Στη συνέχεια κατατέθηκαν σε δέσμη αντίγραφα 3 επιστολών ημερομηνίας 14.10.2019, 4.6.2020 και 15.9.2020 οι οποίες σημειώθηκαν ως τεκμήριο
21. Δηλώθηκε ότι το περιεχόμενό τους είναι παραδεκτό ως προς την αλήθεια του. Η τελευταία από αυτές είναι του Τ.Ο.Μ. και απευθύνεται προς τον 2ο κατηγορούμενο. Το θέμα της είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς του οχήματος XXXXX61 το οποίο από τις 11.11.2011, ημέρα εγγραφής του στη Δημοκρατία, μέχρι και τις 13.1.2013 ήταν εγγεγραμμένο στο όνομα του 2ου κατηγορούμενου και στις 14.1.2013 μεταβιβάστηκε στην 1η κατηγορούμενη. Στη συνέχεια παρουσιάστηκε ως Μ.Υ.1 ο κ. XXXXX Φάττα ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ισχυρίστηκε ότι γνωρίζει τον κ. XXXXX Βαρέλα ο οποίος το 2010 τον παρέπεμψε στον κ. XXXXX Σάββα τον οποίο είχε δει πολλές φορές στα γραφεία του κ. Βαρέλα για να διευθετήσει τη μεταφορά, την εκτελώνιση και την εγγραφή του οχήματος της συζύγου του από την Αγγλία στην Κύπρο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 63 το αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του εν λόγω οχήματος. Ισχυρίστηκε πως επικοινώνησε με τον κ. Σάββα αλλά τελικά δεν έλαβε τις υπηρεσίες του. Προς το τέλος του 2011 ήθελε να φέρει από την Αγγλία ένα αυτοκίνητο για τον ίδιο το οποίο εντόπισε μέσω διαδικτύου. Μίλησε με τον κ. Βαρέλα ο οποίος τον παρέπεμψε ξανά στον κ. Σάββα αλλά επειδή το εν λόγω αυτοκίνητο πωλήθηκε σε άλλον αγοραστή τελικά δεν επικοινώνησε μαζί του. Από το 2011 δεν επισκέφθηκε τα γραφεία του κ. Βαρέλα και έκτοτε δεν έχει ξαναδεί τον κ. Σάββα. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Υ.1 ισχυρίστηκε ότι το έτος 2011 εργαζόταν ως οικονομολόγος. Είναι φίλος με τον κ. Βαρέλα και πήγαινε συχνά στη μάντρα αυτοκινήτων του. Επειδή τότε που ήθελαν να φέρουν το όχημα της συζύγου του επείγονταν τελικά έκανε ο ίδιος τη διαδικασία χωρίς τη συνδρομή του κ. Σάββα. Στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις τους. Ο κ. Καζαντζής εκ μέρους της παραπονούμενης εισηγήθηκε ότι ο 2ος κατηγορούμενος ως ο ιθύνων νους της 1ης κατηγορούμενης γνώριζε ότι το επίδικο αυτοκίνητο δεν είχε εισαχθεί στη Δημοκρατία με νόμιμο τρόπο, ότι το έντυπο «Τελ. 72Α» ημερομηνίας 7.9.2010 ήταν πλαστό κατά τον χρόνο πώλησης του αυτοκινήτου, ότι το έντυπο «119 ΒΑ» ημερομηνίας 4.1.2011 που αφορούσε τους ρύπους του αυτοκινήτου ήταν πλαστό και ότι ουδέποτε πληρώθηκαν οι δασμοί του αυτοκινήτου και ότι το ποσό των €13.000 που εισέπραξε ως προκαταβολή δεν διατέθηκε για την πληρωμή των δασμών. Από την άλλη ο κ. Βραχίμης εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκαν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος και κάλεσε το Δικαστήριο να αθωώσει τους κατηγορούμενους. Εισηγήθηκε επίσης ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώρηση και εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης η οποία παραβίασε το δικαίωμα των κατηγορουμένων να διαγνωστεί η ποινική τους ευθύνη εντός ευλόγου χρόνου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας