ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. AKBER, Υπόθεση με αρ.: 727/2021, 1/6/2021

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. AKBER, Υπόθεση με αρ.: 727/2021, 1/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B105 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Υπόθεση με αρ.: 727/

1. Κατηγορητήριο που έχει καταχωρηθεί από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Κατήγορος -εναντίον- XXXXX AKBER Κατηγορουμένου ---------- Ημερομηνία: 01/06/
2. Εμφανίσεις: Για τον Κατήγορο: κα Μ. Χαραλάμπους. Για τον Κατηγορούμενο: καμία εμφάνιση. Κατηγορούμενος, Παρών. ---------- ΑΠΟΦΑΣΗ
3. Ο Κατήγορος, προς απόδειξη της υπόθεσης του εναντίον του Κατηγορουμένου, παρουσίασε την μαρτυρία των Αστ. XXXXX, XXXXX Ελευθερίου και Ε./Αστ. XXXXX, XXXXX Γιώρκα, του Ουλαμού Προλήψεως Εγκλημάτων Λευκωσίας της Αστυνομίας (στο εξής καλούμενοι, αντιστοίχως, «ο ΜΚ1» και «ο ΜΚ2»).
4. Η μαρτυρία των ΜΚ1 και ΜΚ2, κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι δικαιολογούσε την κλήση του Κατηγορουμένου σε απολογία, ο οποίος, κατ' ακολουθίαν, προς υπεράσπιση του, έδωσε στο Δικαστήριο ένορκη κατάθεση και περαιτέρω, προς υποστήριξη της υπόθεσης του, κάλεσε ως μάρτυρα, τον XXXXX Abid Zafar (στο εξής καλούμενος «o MY»).
5. Ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι, στις 15/11/2020, ημέρα Κυριακή, στις 13:10, σε οδό της κεντρικής Λευκωσίας (στην οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου, στην συμβολή της με την οδό Ρηγαίνης στην «Παλαιά Λευκωσία», πλησίον της πλατείας Σολωμού), κατήγγειλε τον Κατηγορούμενο, προσφέροντας του εξώδικη ρύθμιση της σύμφωνα με τον Νόμο, για το αδίκημα της παραβίασης σχετικού Διατάγματος του Υπουργού Υγείας που εκδόθηκε βάσει του περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου, Κεφ. 260 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 260») σύμφωνα με τα Άρθρα 7 και 7Α του Κεφ. 260, επειδή διαπίστωσε ότι ο Κατηγορούμενος, όπως και ο ΜΥ που μετακινείτο μαζί του, αμφότεροι πεζοί κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν φορούσε/αν προστατευτική μάσκα προσώπου, την στιγμή που στον συγκεκριμένο τόπο υπήρχε αυξημένη μετακίνηση πεζών.
6. Ο ΜΚ1 ήταν ρητός και δήλωσε χωρίς να εκδηλώσει αμφιβολία ότι, τόσο ο Κατηγορούμενος, όσο και ο ΜΥ, δεν φορούσαν προστατευτική μάσκα προσώπου, καθόλου. Δηλαδή, η περίπτωση, δεν αφορούσε στο ότι, ο Κατηγορούμενος και ο ΜΥ φορούσαν προστατευτική μάσκα προσώπου, αλλά όχι κανονικά. Όπως ο ΜΚ1 ισχυρίστηκε, και ήταν αμετακίνητος από την θέση του αυτή, τόσο ο ΜΚ1, όσο και ο ΜΥ, δεν είχαν καθόλου προστατευτική μάσκα προσώπου στην κατοχή τους. Κατά την επίστηση, από τον ΜΚ1, της προσοχής του Κατηγορουμένου στον Νόμο, σχετικά με την προαναφερόμενη καταγγελία του, και ερωτηθείς ο Κατηγορούμενος από τον ΜΚ1 αν επιθυμούσε να αναφέρει οτιδήποτε για αυτήν, ο Κατηγορούμενος, ισχυρίστηκε ο ΜΚ1, τοποθετήθηκε μονολεκτικά, «Όχι».
7. Την προαναφερόμενη εκδοχή του ΜΚ1 για τα γεγονότα, υποστήριξε σε γενικές γραμμές και η ΜΚ2, η οποία, κατά τον χρόνο του επίδικου συμβάντος, βρισκόταν μαζί του σε αστυνομικό καθήκον και ήταν μάρτυρας του περιστατικού.
8. Ο Κατηγορούμενος, δεν πλήρωσε την χρηματική ποινή των €300, που, ως προαναφέρθηκε, εξώδικα του προσφέρθηκε από τον ΜΚ1 σύμφωνα με τον Νόμο, και η υπόθεσης κατέληξε τελικά και πάλι σύμφωνα με τον Νόμο, με την ποινική του αυτή δίωξη από τον Κατήγορο, στο Δικαστήριο.
9. Ο Κατηγορούμενος, κατά την ακρόαση της υπόθεσης, υποστήριξε ότι, οι ΜΚ1 και ΜΚ2, ψεύδονται, καθότι, κατά το αναφερόμενο από αυτούς συμβάν, φορούσε κανονικά προστατευτική μάσκα προσώπου. Στον ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος, κατά την αντεξέταση του, υπέβαλε σε αυτόν ότι, ο λόγος για τον οποίο ο ΜΚ1 τους προσέγγισε αυτόν και τον ΜΥ1 αρχικά, όπως τους εξήγησε, ήταν ο έλεγχος του καθεστώτος τους ως αλλοδαπών στην Δημοκρατία και ότι, αφού έκανε έλεγχο των στοιχείων ταυτότητας τους που του έδωσαν και διαπίστωσε ότι νόμιμα βρίσκονταν στην Δημοκρατία, τους ανακοίνωσε ότι θα τους κατάγγελλέ επειδή δεν φορούσαν την προστατευτική μάσκα προσώπου κανονικά. Πράγματι, ήταν η θέση του Κατηγορουμένου που υπεβλήθη στον ΜΚ1, ο ΜΥ φορούσε την προστατευτική μάσκα προσώπου κατά τρόπο που η μύτη του ήταν αποκαλυμμένη. Δηλαδή, αντικανονικά. Αυτός όμως, όχι. Την φορούσε, ήταν ο ισχυρισμός του, κανονικά. Παρά το γεγονός ότι, αυτό το υπέδειξε στον ΜΚ1, ισχυρίστηκε ο Κατηγορούμενος, «διαμαρτυρόμενος», όταν ο ΜΚ1 του ανήγγειλε την καταγγελία του, υποδεικνύοντας του μάλιστα ταυτοχρόνως και πολλούς άλλους πεζούς και ειδικότερα «Ευρωπαίους» που διακινούνταν στην συγκεκριμένη περιοχή χωρίς να φορούν προστατευτική μάσκα, ο ΜΚ1 τον κατάγγειλε, όπως κατάγγειλε και τον ΜΥ, όπως χαρακτηριστικά τους ανέφερε, «για να μάθουν να φορούν την προστατευτική μάσκα προσώπου κανονικά».
10. Κληθείς από το Δικαστήριο σε απολογία για να παρουσιάσει την υπεράσπιση του, ως προελέχθη, ο Κατηγορούμενος έδωσε μαρτυρία ενόρκως και περαιτέρω, κάλεσε για την υπόθεση του ως μάρτυρα και τον ΜΥ.
11. Οι ισχυρισμοί του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, για τους ακόλουθους λόγους.
12. Κατ' αρχάς, ο Κατηγορούμενος, μου προξένησε κακή εντύπωση από την θέση του ως εξεταζόμενος μάρτυρας. Αυτό που αντιλήφθηκα, ήταν ότι, ο Κατηγορούμενος, αντιτάσσεται της προαναφερόμενης καταγγελίας του από τον ΜΚ1, υποκινούμενος από την, κατά την αντίληψη του, αδικία στην μεταχείριση του από τον ΜΚ1, λόγω της δικής του καταγγελίας και όχι άλλων, ως ισχυρίστηκε, «Ευρωπαίων», που επίσης μετακινούνταν στον ίδιο τόπο, χωρίς την χρήση προστατευτικής μάσκας προσώπου. Ο Κατηγορούμενος, προσπάθησε να εισαγάγει στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, θέμα ρατσισμού σχετικά με την αντιμετώπιση του από τον ΜΚ1, το οποίο, όχι μόνο δεν το έθεσε στον ΜΚ1 ρητά και ξεκάθαρα, όταν αυτός κατέθετε στο Δικαστήριο ώστε να μπορεί να τοποθετηθεί σχετικά με αυτό, παρά μόνο το έπραξε όταν καταθέτοντας ενόρκως προς υπεράσπιση του, ισχυρίστηκε στο Δικαστήριο ότι «το έκαναν [εννοώντας την καταγγελία του και τους ΜΚ1 και ΜΚ2] επειδή είμαι από την Ασία», δεν έχω εντοπίσει τίποτα στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, βάσει των ισχυρισμών των ΜΚ1 και ΜΚ2, που θα μπορούσε να δικαιολογήσει κάτι τέτοιο.
13. Μάλιστα, είναι αξιοσημείωτο, στην ΜΚ2, -η αντεξέταση της οποίας, από τον Κατηγορούμενο, ήταν πολύ περιορισμένη και δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά για τους ισχυρισμούς της για τα επίδικα γεγονότα, ώστε να μπορεί να λεχθεί ότι αυτοί έχουν γίνει παραδεκτοί-, καμία θέση του Κατηγορουμένου δεν της υποβλήθηκε, σχετικά με το ότι η καταγγελία του ήταν υποκινούμενη από αισθήματα ρατσισμού του ΜΚ1 ή και της ιδίας, έναντι προσώπων με καταγωγή από χώρες της Ασίας. Έχοντας μάλιστα παρακολουθήσει τον ΜΚ1 δια ζώσης όταν κατέθετε την μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν έχω διαμορφώσει την εντύπωση ότι πρόκειται για περίπτωση τέτοιας προσωπικότητας. Τίποτα δεν προέκυψε, ως προελέχθη, από την αντεξέταση του από τον Κατηγορούμενο, που θα δικαιολογούσε τέτοια διαπίστωση του Δικαστηρίου. Ούτε και φυσικά, κάτι τέτοιο πρόκυψε, από την μαρτυρία της ΜΚ2, η οποία, επαναλαμβάνω, δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά σχετικά με τους ισχυρισμούς της για τα επίδικα γεγονότα.
14. Επιπρόσθετα, βρίσκω ότι, η μαρτυρία του Κατηγορουμένου είναι αναξιόπιστη, καθότι διαπίστωσα στους ισχυρισμούς του για τα επίδικα γεγονότα, τόσο ασάφεια, όσο και αντιφάσεις και ανακολουθία θέσεων. Περαιτέρω, οι ισχυρισμοί του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα, είναι, βρίσκω, και παράλογοι.
15. Για παράδειγμα, κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος, υπέβαλε σε αυτόν ότι, όταν μαζί με την ΜΚ2 τους προσέγγισαν με τον ΜΥ για πρώτη φορά στον συγκεκριμένο τόπο, ο ΜΚ1 απευθύνθηκε αμέσως σε αυτόν, και όχι στον ΜΥ που βρισκόταν μαζί του, ζητώντας τα στοιχεία ταυτότητας του. Παράλογος, ισχυρισμός, αν πραγματικά οι ισχυρισμοί του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα ευσταθούν, εφόσον, αν ο ίδιος φορούσε κανονικά την προστατευτική μάσκα προσώπου και ο ΜΥ όχι, ως υποστηρίζει, ο ΜΚ1 θα ήταν λογικό ότι θα έστρεφε εξ αρχής την προσοχή του στον ΜΥ, ο οποίος βρισκόταν ακριβώς δίπλα στον Κατηγορούμενο και όχι στον Κατηγορούμενο. Επισημαίνεται, σχετικά με αυτά, ότι, ο ισχυρισμός των ΜΚ1 και ΜΚ2, ότι το αστυνομικό τους καθήκον εκείνη την ημέρα, αφορούσε έλεγχο συμμόρφωσης των πολιτών με τις πρόνοιες του Κεφ. 260, δεν αμφισβητήθηκε από τον Κατηγορούμενο. Συνεπώς, εύλογα τίθεται το ερώτημα, χωρίς αυτό να βρίσκει λογική αντίκριση από τους ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου, γιατί ο ΜΚ1, κατά την εκτέλεση του συγκεκριμένου καθήκοντος του, να στρέψει την προσοχή του στον Κατηγορούμενο που φορούσε την προστατευτική μάσκα προσώπου και όχι στον ΜΥ, ο οποίος την φορούσε μεν, αλλά αντικανονικά.
16. Αντιφατικός, ή τουλάχιστον ανακόλουθος, ήταν ο Κατηγορούμενος σχετικά με τα γεγονότα που αφορούσαν το όλο περιστατικό προσέγγισης τους με τον ΜΥ, από τους ΜΚ1 και ΜΚ2, που οδήγησε στην προαναφερόμενη καταγγελία του. Ο Κατηγορούμενος, ενώ, όπως και προελέχθη, κατά την αντεξέταση του ΜΚ1, αλλά και κατά τα πρώτα στάδια της αντεξέτασης του από την εκπρόσωπο του Κατήγορου, ισχυριζόταν ότι αυτός ήταν που κατ' αρχάς είχε προσεγγισθεί από τον ΜΚ1 και είχε και κάποια συνομιλία μαζί του, μέχρι και που καταγγέλθηκαν αμφότεροι με τον ΜΥ, σε κάποιο στάδιο της αντεξέτασης του, ισχυρίστηκε ότι, ο ίδιος, ποτέ δεν μίλησε με τον ΜΚ1, αλλά μίλησε ο ΜΥ. [i]. Την ίδια στιγμή μάλιστα, που στιγμές προηγουμένως, κατά την αντεξέταση του, υποστήριζε ότι, όχι μόνο μίλησε στον ΜΚ1 σχετικά με την εν λόγω καταγγελία του και το κατά την θέση του αδικαιολόγητο της, αλλά ότι είχε επίσης υποδείξει στον ΜΚ1, παραπονούμενος, και άλλα πρόσωπα «Ευρωπαίους», που μετακινούνταν πεζοί στον συγκεκριμένο τόπο και δεν είχαν καταγγελθεί. Θέση, που, ως και προαναφέρθηκε, όχι μόνο είναι αντιφατική με προηγούμενες τοποθετήσεις του Κατηγορουμένου για τα γεγονότα, αλλά, όπως παρατηρείται, δεν υποβλήθηκε πότε από τον Κατηγορούμενο στον ΜΚ1 για την δική του τοποθέτηση. Κάτι, που καταδεικνύει, όχι μόνο ότι ο Κατηγορούμενος δεν είναι αξιόπιστος, αλλά και ότι, ενδεχομένως, πολλοί από τους ισχυρισμούς του να διαμορφώνονταν κατά την διάρκεια της ακρόασης της υπόθεσης, εξ ου η έλλειψη σταθερότητας ή και συνοχής στα γεγονότα που υποστήριξε.
17. Πίστη στην μαρτυρία του Κατηγορουμένου, περαιτέρω, δεν μπορεί να δοθεί, εφόσον, αντιπαράθεσης των ισχυρισμών του για τα επίδικα γεγονότα, με αυτούς του ΜΥ, τον οποίο ο Κατηγορούμενος, επισημαίνεται, κάλεσε ως μάρτυρα για να υποστηρίξει την υπόθεση του, αναδεικνύει επιπρόσθετες αντιφάσεις, ασάφεια και αβεβαιότητα για τα γεγονότα.
18. Ενδεικτικά να αναφέρω ότι, ο ΜΥ, ισχυρίστηκε ότι, ο Κατηγορούμενος, είχε διαμαρτυρηθεί στον ΜΚ1, κατά την αναγγελία από τον τελευταίο της καταγγελίας του, για αυτήν, υποδεικνύοντας στον ΜΚ1 επίσης και τρίτους που μετακινούνταν στον ίδιο χώρο χωρίς προστατευτική μάσκα. Ο Κατηγορούμενος, υπενθυμίζω, με την δική του μαρτυρία, για το προκείμενο ισχυρίστηκε ότι, δεν είχε αναφέρει τίποτα στον ΜΚ1 και ότι η συνομιλία του ΜΚ1 για το όλο συμβάν ήταν με τον ΜΥ. Φυσικά, όπως και προαναφέρθηκε, σχετικά με τον εν λόγω ισχυρισμό του Κατηγορουμένου, ο ΜΚ1 δεν αντεξετάστηκε και ο Κατηγορούμενος αυτοαναιρήθηκε με ισχυρισμούς που πρόβαλε στην συνέχεια αντεξεταζόμενος.
19. Κλείνοντας με τον σχολιασμό της μαρτυρίας του ΜΥ, πρέπει να αναφέρω ότι, ούτε και αυτού η εντύπωσης μου από την δια ζώσης κατάθεση του στο Δικαστήριο είναι θετική. Μου δημιούργησε την εντύπωση, ότι, σκοπός του, δεν ήταν, με την κατάθεση του, η υποβοήθησης του Δικαστηρίου να διαπιστώσει την αλήθεια, αλλά η υποστήριξης μίας εκδοχής γεγονότων που θα μπορούσε, ενδεχομένως, να παρέχει υπεράσπιση στον Κατηγορούμενο, με τον οποίο, όπως ανέφερε, συνδέεται με σχέση φιλίας. Οι ισχυρισμοί του για τα γεγονότα, ήταν αρκετά γενικοί, ώστε να μην μπορεί να ελεγχθεί με ακρίβεια τι είναι που υποστηρίζει ότι έγινε πραγματικά. Και αυτό, όχι τυχαία, κατά την αντίληψη μου, εφόσον τον αντιλήφθηκα ότι έδιδε την μαρτυρία του, με επίγνωση του ότι θα έπρεπε οι ισχυρισμοί του με τον Κατηγορούμενο, να μην είναι αντιφατικοί. Κάτι, που όπως προανέφερα, δεν επιτεύχθηκε.
20. Κατ' αντίθεση της εκτίμησης μου της μαρτυρίας των Κατηγορούμενου και ΜΥ, οι ΜΚ1 και ΜΚ2 μου έκαναν πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρες και έχω πεισθεί ότι στο Δικαστήριο κατέθεσαν την αλήθεια και με ακρίβεια. Η μαρτυρία, άλλωστε του ΜΚ1, υποστηρίζεται, εκτός από την μαρτυρία της ΜΚ2 με την οποία δεν υπέπεσαν σε αντιφάσεις σχετικά με τα επίδικα γεγονότα, και από Έντυπο Αστ. 48Δ, Τεκμήριο 1, όπου έγινε καταγραφή από αυτόν των επίδικων γεγονότων, σε ανύποπτο, σε σχέση με τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς του Κατηγορουμένου, χρόνο. Οι ΜΚ1 και ΜΚ2, παρουσίασαν στο Δικαστήριο μία εκδοχή γεγονότων λογική και συνεκτική, επί της οποίας κρίνω ότι μπορώ με ασφάλεια να βασιστώ για να εξαγάγω τα συμπεράσματα μου για τα επίδικα γεγονότα.
21. Σύμφωνα με το περί Λοιμοκαθάρσεως (Καθορισμός Μέτρων για Παρεμπόδιση της Εξάπλωσης του Κορωνοϊού COVID-19) Διάταγμα (Αρ. 52) του 2020, Κ. Δ. Π. 520/2020, ημερομηνίας 12/11/2020, (στο εξής καλούμενη «η Κ. Δ. Π. 520/2020») από την 12η Νοεμβρίου 2020 και ώρα 20.00 μ.μ. μέχρι την 30η Νοεμβρίου 2020 και ώρα 23.59 μ.μ. ίσχυε, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το Άρθρο 2.8 της Κ. Δ. Π. 520/2020, το εξής μέτρο που αφορούσε την χρήση προστατευτικής μάσκας προσώπου: «2.8 ., η χρήση προστατευτικής μάσκας προσώπου είναι υποχρεωτική για όλα τα πρόσωπα δώδεκα