ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ν. MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 5858/2015, 15/6

(1)/

1. Στις 8.11.2011, στη μονάδα αφαλάτωσης στην Επισκοπή Λεμεσού, ο υπάλληλος της Κατηγορούμενης 1 κύριος XXXXX Δημητριάδης εργαζόταν σε εκσκαφή βάθους 5.2 μέτρων όταν από την πτώση μιας μεταλλικής δοκού τραυματίστηκε. Την εν λόγω δοκό και τις εργασίες συναρμολόγησης των μεταλλικών δοκών στην εν λόγω εκσκαφή είχε αναλάβει η Κατηγορούμενη 2, ο διευθυντής της οποίας είναι ο Κατηγορούμενος
2. Η εν λόγω μεταλλική δοκός είχε αναρτηθεί με ένα σιαμπάνι και κατά την προσπάθεια κατάβασής της στην εν λόγω εκσκαφή χρησιμοποιείτο γερανός ιδιοκτησίας της Κατηγορούμενης 4 εταιρείας. Ο κύριος XXXXX Δημητριάδης ο οποίος τραυματίστηκε, ήταν εργοδοτούμενος της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας η οποία είχε αναλάβει τη διεκπεραίωση των οικοδομικών εργασιών στην εν λόγω μονάδα αφαλάτωσης. Ο κύριος Προδρόμου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, όταν έλαβε τον λόγο ανέφερε ότι δεν υπάρχουν οποιεσδήποτε προηγούμενες καταδίκες σε σχέση με οποιονδήποτε από τους Κατηγορούμενους, καθώς επίσης ότι το πρόσωπο το οποίο τραυματίστηκε δεν έχει μέχρι σήμερα αποζημιωθεί. Ο κύριος Δημητριάδης εκ μέρους της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας ζήτησε από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη κατά τον μετριασμό της ποινής υπέρ της Κατηγορούμενης 1, το γεγονός ότι αυτή δραστηριοποιείται στον κατασκευαστικό τομέα από το 1986 και είναι συμμορφωμένη με τις απαιτήσεις του νόμου και κατέχει διάφορα πιστοποιητικά αναφορικά με την πολιτική της για την ασφάλεια, την υγεία και το περιβάλλον και την επιμόρφωση του προσωπικού της σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια, την υγεία και το περιβάλλον. Αναφέρθηκε επίσης στο γεγονός ότι η Κατηγορούμενη 1 εταιρεία κατά τα τελευταία 3 χρόνια δεν είχε οποιοδήποτε περιστατικό εργατικού ατυχήματος κατά τη διεξαγωγή των εργασιών της και δεν απωλέσθηκαν ώρες εργασίας για τέτοια ατυχήματα. Εισηγήθηκε τέλος ο κύριος Δημητριάδης ότι, πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο κατά την επιβολή της ποινής και ο χρόνος που μεσολάβησε από τη διάπραξη του αδικήματος για τον οποίο η Κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη μέχρι και σήμερα που καλείται να επιβάλει ποινή. Ο κύριος Φλώρου εκπροσωπώντας τους Κατηγορούμενους 2, 3 και 4, ανέφερε στο Δικαστήριο ότι οι Κατηγορούμενοι τους οποίους εκπροσωπεί είναι άτομα λευκού ποινικού μητρώο και δεν υπάρχει πλέον ο κίνδυνος να διαπράξουν παρόμοια αδικήματα, καθότι ο μεν Κατηγορούμενος 3 πλέον είναι συνταξιούχος με μηνιαία σύνταξη περίπου €428, οι δε Κατηγορούμενες 2 και 4 έπαυσαν να διεξάγουν εργασίες. Ειδικότερα για τον Κατηγορούμενο 3, ο κύριος Φλώρου επεσήμανε στο Δικαστήριο την ηλικία του, ότι είναι συνταξιούχος και ότι έχει προβλήματα διαβήτη. Ζήτησε επίσης από το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του το χρονικό διάστημα που μεσολάβησε από τη διάπραξη των επίδικων αδικημάτων έως σήμερα, το λευκό τους ποινικό μητρώο, το γεγονός ότι ο τραυματισθείς θα αποζημιωθεί, καθώς επίσης και το γεγονός ότι ο τραυματισμός του κύριου XXXXX Δημητριάδη δεν ήταν σοβαρός. Δεν παραβλέπω την ίδια θέση του κυρίου Δημητριάδη όταν αγόρευε για μετριασμό της ποινής της Κατηγορούμενης 1, ότι ο παραπονούμενος κύριος XXXXX Δημητριάδης καταχώρησε αγωγή και σε εκείνα τα πλαίσια εάν ήθελε κριθεί ότι η Κατηγορούμενη 1 παρέβηκε τα καθήκοντά της, θα αποζημιωθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι σοβαρά, αυτό διαφαίνεται από τη σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτά από τον νομοθέτη, όπως αυτή προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται από τον νόμο. Το άρθρο 53

(1)του Νόμου 89

(1)/1996 προβλέπει ότι οποιοδήποτε πρόσωπο στο οποίο επιβάλλονται υποχρεώσεις με βάση τον εν λόγω νόμο ή τους κανονισμούς που εκδίδεται δυνάμει αυτού, παραλείπει να συμμορφωθεί με αυτές, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις €80.000 ή σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα 4 χρόνια ή και στις δυο αυτές ποινές. Το άρθρο 53

(6)του ως άνω νόμου, ορίζει ότι το νομικό πρόσωπο είναι υπεύθυνο για τα αδικήματα που προβλέπονται σε αυτόν, όταν αυτά διαπράττονται από οποιονδήποτε φυσικό πρόσωπο που ενεργεί είτε ατομικά, είτε ως μέλος συλλογικού οργάνου του νομικού προσώπου και το οποίο κατέχει ηγετική θέση στο εν λόγω νομικό πρόσωπο και σε τέτοια περίπτωση την ευθύνη για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος φέρει εκτός από το νομικό πρόσωπο και το εν λόγω αναφερόμενο φυσικό πρόσωπο. Προηγούμενες αποφάσεις του Ανώτατου Δικαστηρίου αναφορικά με επιβληθείσες ποινές ως είναι νομολογημένο είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως τον δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου και τούτο γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που τις συνθέτουν και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη. Στην υπόθεση Χ'' Ξενοφώντος v. Αστυνομίας

(2013)2 Α.Α.Δ. 316, αναφέρθηκε ότι «το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι τη μέρα επιβολής της ποινής, λαμβάνεται υπόψη και εκτός από τις περιπτώσεις όπου θεωρείται απόλυτα αναγκαίο, είναι ανεπιθύμητη η επιβολή ποινής φυλάκισης μετά από παρέλευση μακρού χρόνου από την ημερομηνία της διάπραξης του αδικήματος». Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. P. PASTELLIS ENGINEERING WORKS LTD

(2001)2 Α.Α.Δ. 90, το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου 150, 100 και 150 λιρών στην εταιρεία και 150 λιρών στο διευθυντή της εταιρείας σε κάθε κατηγορία. Το Εφετείο έκρινε ότι οι πιο πάνω ποινές ήταν έκδηλα ανεπαρκείς και επέβαλε 500, 400 και 500 λιρών στην εταιρεία και ποινές προστίμου 500 λιρών και 500 λιρών στον διευθυντή της. Στην πιο πάνω υπόθεση είχε σημειωθεί τραυματισμός εργοδοτούμενου της εφεσίβλητης εταιρείας. Στην υπόθεση Κίμωνας v. Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 310, σχετικά με παραβάσεις του Νόμου 89

(1)/96, το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε ποινές προστίμου 700 λιρών σε καθεμία από τις 4 κατηγορίες και 600 λίρες και 300 λίρες σε άλλες δυο κατηγορίες, σύνολο 3.700 λιρών. Το Εφετείο υπέδειξε πως οι κατηγορίες ήταν πολύ σοβαρές, η καθεμία συνιστούσε ξεχωριστό κίνδυνο για τους εργαζόμενους και επικύρωσε τις πιο πάνω ποινές παρόλο που τις θεώρησε αυστηρές, έκρινε όμως ότι δεν εμπίπτουν μέσα στα όρια της έκδηλα υπερβολικής ποινής. Επιεικής μεταχείριση με το δικαιολογητικό ότι δεν έχει σημειωθεί τραυματισμός, ισοδυναμεί με εξουδετέρωση του σκοπού του νόμου ο οποίος σε ένα μόνο αποβλέπει, στην πρόληψη των ατυχημάτων. Στην υπόθεση MASS PACK TRADING LTD v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας Πάφου

(1996)2 Α.Α.Δ. 142, λέχθηκε ότι "η μέριμνα για διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανονισμούς ασφαλείας αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των εργοδοτών, που είναι και οι μόνοι που έχουν τον έλεγχο των συνθηκών εργασίας. Η πιθανή συντρέχουσα αμέλεια του ΜΚ1 που ήταν εργοδοτούμενος της εφεσείουσας στην εν λόγω υπόθεση, δυνατό να σχετίζεται με τον καταμερισμό της ευθύνης σε πολιτική υπόθεση, δεν επηρεάζει όμως την ποινική ευθύνη των Κατηγορουμένων για την παράλειψή τους να φροντίσουν όπως ο συγκεκριμένος εργάτης απασχολείται σε δάπεδο εργασίας που διέθετε μέσα προστασίας. Στο έργο εξατομίκευσης της ποινής είναι καθήκον του Δικαστηρίου να λαμβάνει υπόψη του όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί από την υπεράσπιση, περιλαμβανομένων των ατομικών συνθηκών του παραβάτη, καθώς και εκείνα που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης διά εξισορρόπησης της ποινής, ώστε η ποινή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη όμως, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος, ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Λατομεία Φαρμακάς Λτδ

(2004)2 Α.Α.Δ. 573, λέχθηκε ότι η ποινή πρέπει να ικανοποιεί τους σκοπούς του νόμου, να ενεργεί αποτρεπτικά και να προστατεύει το κοινό. Κυρίαρχα στοιχεία κατά την επιμέτρηση της αρμόζουσας ποινής είναι η σοβαρότητα του αδικήματος όπως αυτό αντικατοπτρίζεται μέσα από την ποινή που προβλέπεται από τον σχετικό νόμο και οι συνθήκες της παρανομίας. Στην υπόθεση Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας v. Χρυσοστόμου κ.ά.

(2002)2 Α.Α.Δ. 575, έγινε επισκόπηση της νομολογίας που σχετίζεται με την πρέπουσα ποινή για παρόμοια αδικήματα. Στην ως άνω υπόθεση αναφέρθηκε ότι η ανάγκη για αυστηρή αντιμετώπιση αδικημάτων που σχετίζονται με την ασφάλεια στους χώρους εργασίας έχει τονιστεί επανειλημμένα. Στην υπόθεση Επαρχιακός Λειτουργός Εργασίας Λεμεσού v. SEDORA ENTERPRISES LTD κ.ά.

(1992)2 Α.Α.Δ. 323, τονίστηκε ότι αποτρεπτικές ποινές μπορεί και πρέπει να επιβάλλονται για αδικήματα που δυνατό να επηρεάσουν ή αποτελούν κίνδυνο στην άνεση και στην υγεία του κοινού. Τα Δικαστήρια, αναφέρθηκε, έχουν καθήκον να προσεγγίζουν τα θέματα αυτά ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης με τη δέουσα σοβαρότητα, χάριν της επίτευξης των σκοπών του νόμου, που πέραν των ανθρωπιστικών στόχων, αποτρέπει τη μείωση της παραγωγικότητας και την αποφυγή άσκοπων οικονομικών επιβαρύνσεων λόγω τραυματισμού και επηρεασμού της υγείας και θανάτου. Στην PEPPIS COMPANY LTD v. Επαρχιακού Λειτουργού Εργασίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 272, λέχθηκε ότι «τα αδικήματα άπτονται της ασφάλειας των εργοδοτουμένων, τομέα στον οποίο η κοινωνία επιδεικνύει αυξημένη ευαισθησία λόγω σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή και υγεία». Έχοντας υπόψη μου τη σοβαρότητα του αδικήματος όπως προαναφέρθηκε, καθώς επίσης και όλους τους σχετικούς παράγοντες στους οποίους αναφέρθηκα προηγουμένως, καθώς επίσης και όλα όσα προαναφέρθηκαν προς μετριασμό της ποινής αναφορικά με κάθε έναν από τους Κατηγορούμενους, κρίνω ότι και στον Κατηγορούμενο 3 που είναι το μοναδικό φυσικό πρόσωπο Κατηγορούμενο στην παρούσα υπόθεση, η κατάλληλη υπό τις περιστάσεις ποινή είναι αυτή του προστίμου. Λόγω του γεγονότος ότι πρόκειται για ένα μεμονωμένο περιστατικό, καθώς επίσης και του χρόνου που έχει διαρρεύσει από τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, του λευκού του ποινικού μητρώου, κρίνω ότι τα κατάλληλα μηνύματα μπορούν να αποσταλούν και με την επιβολή ποινής άλλης από τη φυλάκιση. Βεβαίως η ποινή πρέπει για όλους τους λόγους που προανέφερα να είναι αποτρεπτική. Ως εκ τούτου, επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές: · Στην Κατηγορούμενη 1 ποινή προστίμου €2.000 στην 1η κατηγορία. · Στην Κατηγορούμενη 2 ποινή προστίμου €2.000 στη 2η κατηγορία. · Στον Κατηγορούμενο 3 ποινή προστίμου €2.000 στην 3η κατηγορία. · Στην Κατηγορούμενη 4 ποινή προστίμου €2.000 στην 4η κατηγορία. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο