Φυλακτού ν. Ορφανίδου, Αρ. Υποθέσεως: 2051/2018, 9/7/2021

(1), 90

(1), 91Α

(3)και 91Β

(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος επίδικες είναι 14 ληξιπρόθεσμες και απαιτητές μηνιαίες δόσεις της περιόδου από την 1.3.2017 έως και την 1.4.2018 συνολικού ποσού €1.
2. Οι δόσεις αυτές οφείλονται δυνάμει διατάγματος μηνιαίων δόσεων εκδοθέντος στις 18.1.2017 προς τον σκοπό εκτέλεσης της απόφασης στην αγωγή με αρ. 4466/2008 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η κατηγορούμενη απάντησε μη παραδοχή στην ως άνω κατηγορία και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση. Κατά την ακρόαση της υπόθεσης ο παραπονούμενος έδωσε μαρτυρία προς υποστήριξη της υπόθεσής του. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του η οποία συνοψίζεται στα ακόλουθα: στις 11.3.2014 κατόπιν ακρόασης εκδόθηκε υπέρ του και εναντίον της κατηγορούμενης απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία του επιδικάστηκε το ποσό των €8.543,01 πλέον τόκοι και δικηγορικά έξοδα. Αντίγραφο της εν λόγω απόφασης κατέθεσε ως τεκμήριο
3. Στις 18.1.2017 και πάλι κατόπιν ακρόασης εκδόθηκε εναντίον της κατηγορούμενης διάταγμα πληρωμής του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους της με μηνιαίες δόσεις ποσού €100,00 έκαστη από 1.3.2017 μέχρι εξοφλήσεως του εξ αποφάσεως χρέους και των εξόδων. Αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος κατέθεσε ως τεκμήριο
4. Η κατηγορούμενη δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι του ποσού της παρούσας υπόθεσης και συνεχίζει να οφείλει το ποσό των €1.400 που αντιστοιχεί στις δόσεις οι οποίες ήταν πληρωτέες την περίοδο από 1.3.2017 έως 1.4.
5. Κατά την αντεξέτασή του παραπονούμενου του υποβλήθηκε πως η οικονομική κατάσταση της κατηγορούμενης μεταβλήθηκε προς το χειρότερο μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος μηνιαίων δόσεων λόγω του θανάτου του συζύγου της αλλά αυτός απάντησε πως δεν γνωρίζει τίποτε σχετικό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αγνοεί την παρούσα οικονομική κατάσταση της κατηγορούμενης. Μετά το πέρας της προσαγωγής μαρτυρίας εκ μέρους του παραπονούμενου το Δικαστήριο έκρινε πως είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης η οποία κλήθηκε σε απολογία. Κληθείσα σε απολογία η κατηγορουμένη επέλεξε να προσφέρει μαρτυρία από το εδώλιο του μάρτυρα και ως εκ τούτου υποβλήθηκε σε αντεξέταση. Η κατηγορούμενη κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε πως ουδέποτε ο παραπονούμενος της έδωσε λεφτά και ότι η επιταγή την οποία η ίδια υπέγραψε ήταν λευκή. Κάποιος XXXXX Χαραλάμπους της παραδέχθηκε ότι εκείνος ήταν το πρόσωπο που πήρε τα λεφτά. Ισχυρίστηκε πως τον Γενάρη του 2017 όταν εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα μηνιαίων δόσεων η ίδια λάμβανε σύνταξη και ο σύζυγός της μισθό περίπου €1.
6. Ισχυρίστηκε ότι ο σύζυγός της απεβίωσε στις 12.6.2017 και κατέθεσε αντίγραφο του πιστοποιητικού θανάτου ως τεκμήριο
7. Μετά τον θάνατο του συζύγου της λαμβάνει σύνταξη χηρείας ποσού €415,00 μηνιαίως και τη δική της που ανέρχεται στο ποσό των €307,00 μηνιαίως. Κατέθεσε αντίγραφα εμβάσματος στον τραπεζικό της λογαριασμό για το ως άνω ποσά ως τεκμήρια 4 και
8. Ισχυρίστηκε επίσης ότι κανένας δικηγόρος δεν τη συμβούλεψε για να καταχωρήσει αίτηση για να μειωθεί το ποσό του διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Κατά την αντεξέτασή της η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι το 2017 η ίδια δεν εργαζόταν και ο σύζυγός της μόλις είχε αρχίσει να λαμβάνει σύνταξη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά που χειροτέρευσε η οικονομική της κατάσταση δεν υπέβαλε αίτηση για μείωση του ποσού ή για αναστολή του εκδοθέντος διατάγματος επειδή αγνοούσε ότι υπήρχε αυτή η δυνατότητα εκ του νόμου. Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου,

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva,

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.,

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη,

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Ο παραπονούμενος έχει κάνει στο Δικαστήριο εξαιρετική εντύπωση και κρίνω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Οι ισχυρισμοί του αναφορικά με την έκδοση δικαστικής απόφασης εναντίον της κατηγορούμενης και στη συνέχεια του σχετικού διατάγματος αποπληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις συνάδουν με τα τεκμήρια 1 και 2 τα οποία κατατέθηκαν και δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή του. Επίσης, ο ισχυρισμός του ότι η κατηγορούμενη παρέλειψε να καταβάλει τις επίδικες δόσεις επιβεβαιώθηκε και από την ίδια την κατηγορούμενη. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποτελεί ασφαλές υπόβαθρο για να στηριχθεί το Δικαστήριο σε αυτή και γίνεται αποδεκτή στο σύνολό της. Η κατηγορούμενη δεν κάνει καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Κατά την κυρίως εξέτασή της αντί να απαντήσει σε ερώτηση που της υποβλήθηκε από τη δικηγόρο της ήθελε να υποβάλει εκείνη ερώτηση προς τον παραπονούμενο, ενώ κατά την αντεξέτασή της ήταν εριστική προς τη δικηγόρο που την αντεξέταζε και αναφέρθηκε σε θέματα άσχετα με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης, όπως για παράδειγμα ότι ουδέποτε έλαβε λεφτά από τον παραπονούμενο. Επίσης όπως η ίδια ανέφερε κατά την κυρίως εξέτασή της δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό της ότι μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος μηναίων δόσεων η οικονομική της κατάσταση μεταβλήθηκε προς τον χειρότερο αφού αυτός επιβεβαιώνεται και από τα έγγραφα τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια. Συγκεκριμένα προκύπτει ότι πριν τον θάνατο του συζύγου της αυτός λάμβανε μισθό €1.500 μηνιαίως ενώ μετά από τον θάνατό του στις 12.6.2017 λαμβάνει σύνταξη χηρείας ποσού €415,65 και θεσμοθετημένη σύνταξη ποσού 307,41 μηνιαίως. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 91Α

(1)του Κεφ. 6 έχει ως ακολούθως: Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91A.-

(1)Πράξεις καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών συνιστούν, μεταξύ άλλων, οι ακόλουθες ενέργειες από ή εκ μέρους του εξ αποφάσεως οφειλέτη (α) Οποιαδήποτε δωρέα, μεταβίβαση ή επιβάρυνση προς όφελος τρίτου οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, ή (β) οποιαδήποτε μετακίνηση, απόκρυψη ή άλλη αποξένωση οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου του εξ αποφάσεως οφειλέτη, εφόσον αυτές γίνονται με σκοπό την παρεμπόδιση ή καθυστέρηση ικανοποίησης των εξ αποφάσεως χρεών του οφειλέτη.

(2)Οι ενέργειες που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β) του εδαφίου

(1)τεκμαίρονται, μέχρις απόδειξης του αντιθέτου, ότι έγιναν με σκοπό την καταδολίευση του εξ αποφάσεως πιστωτή, ανεξαρτήτως εάν έγιναν πριν ή μετά την καταχώρηση της αγωγής δυνάμει της οποίας εκδόθηκε απόφαση την εκτέλεση της οποίας επιδιώκει ο ειρημένος πιστωτής.

(3)Πράξη καταδολίευσης δύναται να θεωρείται και οποιαδήποτε παράλειψη καταβολής από τον εξ αποφάσεως οφειλέτη του ποσού το οποίο υπολογίζεται ως δίκαιο και εντός των οικονομικών του δυνατοτήτων και διατάζεται να πληρωθεί με δόσεις δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου κατά τις διατάξεις του άρθρου 90. Αδικήματα καταδολίευσης εξ αποφάσεως πιστωτών 91Β.-

(1)Εξ αποφάσεως οφειλέτης ο οποίος προβαίνει σε οποιαδήποτε πράξη καταδολίευσης κατά την έννοια του άρθρου 91Α διαπράττει αδίκημα τιμωρούμενο με φυλάκιση δώδεκα μηνών ή με χρηματική ποινή χιλίων λιρών ή και με τις δύο αυτές ποινές, χωρίς επηρεασμό των εξουσιών του Δικαστηρίου προς έκδοση οποιουδήποτε διατάγματος δυνάμει του παρόντος ή οποιουδήποτε άλλου νόμου ..

(3)Σε οποιαδήποτε ποινική διαδικασία για αδίκημα δυνάμει του εδαφίου

(1), αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο εάν αποδείξει (α) . (β) προκειμένου περί κατηγορίας για παράλειψη πληρωμής εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου, ότι έχει μεταβληθεί η οικονομική του κατάσταση από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος και ότι έχει ειδοποιήσει γι' αυτό το Δικαστήριο με κοινοποίηση προς τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Από τα πιο πάνω προκύπτει πως ένας κατηγορούμενος, όταν αντιμετωπίζει κατηγορία για αδίκημα ως το επίδικο, έχει στη διάθεσή του τις σχετικές υπερασπίσεις που προβλέπονται εκεί. Η υπεράσπιση της παραγράφου (β) του ως άνω εδαφίου

(3)του άρθρου 91(Β) αποδεικνύεται όταν συντρέχουν σωρευτικά 2 προϋποθέσεις: (α) όταν η οικονομική κατάσταση του κατηγορούμενου έχει μεταβληθεί από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων και (β) όταν έχει ειδοποιήσει το Δικαστήριο για την εν λόγω μεταβολή με κοινοποίηση προς τον εξ αποφάσεως πιστωτή. Στην παρούσα υπόθεση δεν τέθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την κατηγορούμενη ότι ειδοποίησε σχετικά το Δικαστήριο πως μετά την έκδοση του επίδικου διατάγματος μεταβλήθηκε η οικονομική της κατάσταση. Ελλείψει τέτοιας μαρτυρίας είναι προφανές ότι η κατηγορούμενη δεν κατόρθωσε να αποσείσει το δικονομικό βάρος το οποίο έφερε, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, προς απόδειξη και των 2 ως άνω προϋποθέσεων της προσφερόμενης σε αυτή υπεράσπισης. Κατά ακολουθία των ανωτέρω κρίνω πως η υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης έχει αποδειχθεί. Έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος και η κατηγορούμενη απέτυχε να προσκομίσει μαρτυρία ικανή να αποδείξει την προβλεπόμενη από το άρθρο 91Β

(3)(β) του Κεφ. 6 υπεράσπιση. Η κατηγορούμενη κρίνεται ένοχη στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ................................... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο