PPE NEURO-SPINE SPECIALISTS LTD ν. ΕΥΑΓΟΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1288/2017, 1/9/2021

(2)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154. Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν από κοινού την εν λόγω κατηγορία την οποία αρνήθηκαν. Μετά το στάδιο του εκ πρώτης όψεως ο 1ος κατηγορούμενος αθωώθηκε και η υπόθεση προχώρησε μέχρι τέλους σε σχέση με τη 2η κατηγορούμενη μόνο (στη συνέχεια θα αναγράφεται ως «η κατηγορούμενη»). Κρίνω ότι η αυτούσια παράθεση της εν λόγω κατηγορίας είναι επιβοηθητική για την κατανόηση των θεμάτων τα οποία πραγματεύεται η παρούσα απόφαση: ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Πρώτη Κατηγορία Πρόκληση μη εξόφλησης επιταγής κατά παράβαση των άρθρων 4, 20, 29 και 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα (Κεφ. 154), όπως έχουν τροποποιηθεί μέχρι σήμερα. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Οι κατηγορούμενοι 1 και 2, κατά ή περί τον Οκτώβριο του 2016 στη Λευκωσία εξέδωσαν προς όφελος της Παραπονούμενης την επιταγή της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ με αριθμό XXXXX1200, ημερομηνίας 30.10.2016 για το ποσό των €14.000,00 η οποία αφού παρουσιάσθηκε στην Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε μετά την ημερομηνία κατά την οποία κατέστη πληρωτέα δεν εξοφλήθηκε λόγω του ότι οι Κατηγορούμενοι προκάλεσαν χωρίς εύλογη αιτία την μη εξόφληση της πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή είχε καταστεί πληρωτέα, δια εντολής τους για μη πληρωμή της (STOP PAYMENT). Οι παραπονούμενοι προς απόδειξη της υπόθεσής τους κάλεσαν 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Γεωργιάδη η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην Ελληνική Τράπεζα. Ισχυρίστηκε ότι η επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό XXXXX1200 ημερομηνίας 30.10.2016 εκδόθηκε από λογαριασμό ο οποίος ανήκει στον κ. XXXXX Ευαγόρου και υπογράφηκε από την κα XXXXX Ευαγόρου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 κατάσταση του εν λόγω λογαριασμού και ως τεκμήριο 2 την επίδικη επιταγή. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η πληρωμή της εν λόγω επιταγής ανακλήθηκε και ότι την εντολή για την ανάκλησή της έδωσε η κα XXXXX Ευαγόρου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 3 το σχετικό έντυπο ημερομηνίας 18.10.2016 και ισχυρίστηκε ότι η κα Ευαγόρου είχε δικαίωμα να υπογράψει και να δώσει την εν λόγω εντολή αφού είχε πληρεξούσιο από τον κάτοχο του επίδικου λογαριασμού. Αντίγραφο του εν λόγω πληρεξουσίου κατέθεσε ως τεκμήριο

1. Κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε ότι οι σφραγίδες που φαίνονται στην επίδικη επιταγή τέθηκαν από την τράπεζα στο ταμείο της οποίας αυτή παρουσιάστηκε για πληρωμή και στη συνέχεια μέσω του συστήματος «clearing» αποστάλθηκε στην Ελληνική Τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε. Ισχυρίστηκε ότι η εντολή για τη μη πληρωμή της επίδικης επιταγής δόθηκε στις 18.10.2016 και ότι η επιταγή φέρει ημερομηνία 30.10.
2. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX XXXXX Ζιώγας ο οποίος ως μέρος της κυρίως εξέτασής του κατέθεσε γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι νευροχειρουργός και είναι στην υπηρεσία της παραπονούμενης η οποία είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης που παρέχει ιατρικές και άλλες συναφείς υπηρεσίες. Η παραπονούμενη συνεργάζεται με το ιατρικό κέντρο American Heart της εταιρείας C & S American Heart Institute Limited το οποίο έναντι αμοιβής παραχωρεί τις εγκαταστάσεις ή και άλλες υπηρεσίες του στους γιατρούς της παραπονούμενης. Η κατηγορούμενη είναι υπάλληλος του Δήμου Λεμεσού και είχε τραυματιστεί για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2015 και για δεύτερη φορά τον Μάη του ιδίου έτους. Μετά τους τραυματισμούς της χειρουργήθηκε από άλλο ιατρό συνολικά 4 φορές χωρίς οι εγχειρήσεις να φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Εξέτασε την κατηγορούμενη για πρώτη φορά στις 11.3.2016 και στη συνέχεια κάποιες άλλες φορές. Μετά τις απαραίτητες εξετάσεις διαπιστώθηκε ότι η κατηγορούμενη έπρεπε να χειρουργηθεί εκ νέου. Στις 14.7.2016 πραγματοποιήθηκε προεγχειρητικός έλεγχος της κατηγορούμενης και την ίδια ημέρα εκείνη ανέλαβε εγγράφως να καταβάλει όλα τα έξοδα της χειρουργικής διαδικασίας στην οποία θα υποβαλλόταν ποσού €18.759,
3. Αντίγραφο του εν λόγω εγγράφου ημερομηνίας 14.7.2016 κατέθεσε ως τεκμήριο
4. Στις 19.7.2016 στην παρουσία του ιδίου και άλλων προσώπων η κατηγορούμενη υπέγραψε την επιταγή με αριθμό 95251200 της Ελληνικής Τράπεζας και έθεσε σε αυτή την ημερομηνία 30.10.2016 και το ποσό των €14.
5. Την ίδια ημέρα εκδόθηκε απόδειξη για το ποσό των €14.000 στο όνομα της κατηγορούμενης αντίγραφο της οποίας κατέθεσε ως τεκμήριο
6. Στη συνέχεια την ίδια ημέρα η κατηγορούμενη οδηγήθηκε στο χειρουργείο όπου έλαβε χώρα η επέμβαση. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι έλαβαν το υπ' αριθμό 364 τιμολόγιο της εταιρείας Zitonium Ltd ποσού €3.759, το τιμολόγιο της παραπονούμενης με αριθμό 455 για το ποσό των €10.000 και το τιμολόγιο με αριθμό 90055116 για το ποσό των €5.000 χωρίς να αμφισβητήσουν οποιαδήποτε χρέωση. Η εταιρεία Zitonium Ltd προμηθεύει την παραπονούμενη με ιατρικό εξοπλισμό και υλικά. Αντίγραφα των ως άνω εγγράφων κατέθεσε ως τεκμήρια 8, 9 και 10 αντίστοιχα. Όταν η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε διαδοχικά για πληρωμή στις 23.12.2016, 20.1.2017 και 7.7.2017 δεν τιμήθηκε και επιστράφηκε με την ένδειξη ότι η πληρωμή της ανακλήθηκε από τον εκδότη της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι εξέτασε μετεγχειρητικά την κατηγορούμενη σε πολλές ημερομηνίες από τις 29.7.2016 έως τις 20.1.2017 χωρίς εκείνη να παραπονεθεί είτε για την επέμβαση ούτε για τη χρέωση που της έγινε. Έπειτα η κατηγορούμενη εξαφανίστηκε χωρίς να απαντά στις τηλεφωνικές τους κλήσεις. Μετά τις 30.10.2016 η κατηγορούμενη παρέδωσε στην παραπονούμενη επιταγή της Τράπεζας Κύπρου ημερομηνίας 22.11.2016 για το ποσό των €3.034 που είχε εκδοθεί από τον Δήμο Λεμεσού η οποία εξαργυρώθηκε και το ποσό της πιστώθηκε έναντι της οφειλής της κατηγορούμενης. Αντίγραφο της εν λόγω επιταγής κατατέθηκε ως τεκμήριο
7. Παρά τις σχετικές οχλήσεις της παραπονούμενης η επίδικη επιταγή παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτη. Ο Μ.Κ.2 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι την πρώτη φορά που εξέτασε την κατηγορούμενη ενδιαφερόταν για τα ιατρικά θέματά της και δεν έγινε καμιά συζήτηση για οικονομικά θέματα. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στις 14.7.2016 έγινε ο προεγχειρητικός έλεγχός της και τότε υπέγραψε τη συμφωνία οικονομικής ανάληψης των υποχρεώσεών της. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη δεν του είπε πως ο Δήμος Λεμεσού θα αναλάμβανε το κόστος της επέμβασής της ούτε του ανέφερε πως καλυπτόταν από ασφάλεια μέσω του εργοδότη της. Συμφώνησε με υποβολή του δικηγόρου της κατηγορούμενης ότι η εταιρεία Zitonium Ltd πληρώθηκε με την επιταγή τεκμήριο 11 που είχε εκδοθεί από τον Δήμο Λεμεσού και στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι η συμφωνία τους με την κατηγορούμενη ήταν να της παράσχουν τις ιατρικές τους υπηρεσίες και να τους πληρώσει για αυτές. Για αυτό και η κατηγορούμενη τους έδωσε την επίδικη επιταγή και έλαβε απόδειξη για το ποσό των €14.
8. Ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι στην επίδικη επιταγή, τεκμήριο 12, η γραμματέας του συμπλήρωσε το όνομα της παραπονούμενης εταιρείας και την ημερομηνία πληρωμής της. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η κλινική πληρώθηκε το ποσό των €5.000 που ήταν το δικό της κόστος. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Μιχαηλίδης ο οποίος κατέθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασής του γραπτή του δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι ο οικονομικός διευθυντής της εταιρείας C & S American Heart Institute Limited και η παραπονούμενη εταιρεία της οποίας τα μέλη είναι γιατροί συνεργάζεται στενά με το American Heart. Ισχυρίστηκε ότι η κατηγορούμενη στις 14.7.2016 δεσμεύτηκε εγγράφως να καταβάλει όλα τα έξοδα της χειρουργικής επέμβασης στην οποία θα υποβαλλόταν από γιατρούς της παραπονούμενης στις εγκαταστάσεις του American Heart και στις 19.7.2016 εξέδωσε προς όφελός του την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό XXXXX1199 ημερομηνίας 31.7.2016 για το ποσό των €4.000 η οποία τιμήθηκε. Αντίγραφο της εν λόγω επιταγής κατέθεσε ως τεκμήριο
9. Όταν στη συνέχεια το American Heart αποδέχθηκε την επιταγή της Τράπεζας Κύπρου με αριθμό XXXXX6610 ημερομηνίας 22.11.2016 ποσού €5.000 που εκδόθηκε από τον εργοδότη της κατηγορούμενης, τον Δήμο Λεμεσού, επιστράφηκε στην κατηγορούμενη το ποσό των €4.000 που είχε εισπραχθεί από την ως άνω επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας που η κατηγορούμενη τους είχε εκδώσει. Κατέθεσε ως τεκμήριο 15 αντίγραφο της επιταγής ποσού €5.000 προς το AMERICAN MEDICAL CENTER και αντίγραφο της εν λόγω επιταγής της C & S American Heart Institute Limited επί της Τράπεζας Κύπρου ποσού €4.000 ημερομηνίας 25.11.2016 προς την κατηγορούμενη ως τεκμήριο
10. Στη συνέχεια σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν από τον δικηγόρο της παραπονούμενης ο Μ.Κ.3 ισχυρίστηκε επίσης ότι οι κατηγορούμενοι δεν τους ανέφεραν πως καλύπτονταν από κάποια ασφάλεια και επειδή κρατούσαν την προσωπική επιταγή τους θεώρησαν ότι θα πλήρωναν οι ίδιοι το κόστος της επέμβασης. Ισχυρίστηκε ότι μετά παρέλευση κάποιων μηνών τους δόθηκε επιταγή πληρωτέα από τον Δήμο Λεμεσού για τους σκοπούς της επέμβασης της κατηγορούμενης και έτσι της επέστρεψαν τα λεφτά της εφόσον το υπόλοιπο κόστος της επέμβασης θα καλυπτόταν από τον Δήμο Λεμεσού. Ο Μ.Κ.3 κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η C & S American Heart Institute Limited επέστρεψε στην κατηγορούμενη το ποσό των €4.000 που τους είχε καταβάλει εφόσον με την παράδοση της επιταγής του Δήμου Λεμεσού προς αυτούς γνώριζαν ότι το υπόλοιπο κόστος θα πληρωνόταν από τον Δήμο Λεμεσού. Ισχυρίστηκε ότι το τελικό κόστος του νοσοκομείου ήταν περίπου €5.600 αλλά προχώρησαν σε έκπτωση και το ακριβές ποσό μειώθηκε στις €5.
11. Ισχυρίστηκε επίσης ότι αρχικά φαινόταν ότι το κόστος της επέμβασης θα καλυπτόταν από την ίδια την κατηγορούμενη αφού κρατούσαν προσωπική της επιταγή αλλά τελικά αποδείχθηκε ότι καλύφθηκε από το Δημαρχείο. Στη συνέχεια όταν του υποδείχθηκε η απόδειξη πληρωμής, τεκμήριο 5, ισχυρίστηκε ότι δεν το είχε ξαναδεί και επιπλέον ισχυρίστηκε ότι δεν έχει καμία σχέση με το εν λόγω έγγραφο. Ανέφερε τέλος ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο πληρώθηκε από τον Δήμο το κόστος της επέμβασης των γιατρών. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον της κατηγορούμενης και της εξήγησε τα δικαιώματά της αυτή επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Η γραπτή δήλωση την οποία η κατηγορούμενη κατέθεσε κατά την κυρίως εξέτασή της σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Σε αυτή περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: μετά από διαδοχικά ατυχήματα που είχε, το πρώτο όταν κτυπήθηκε από άλλο αυτοκίνητο και το δεύτερο όταν σκόνταψε σε λακκούβα που υπήρχε σε πεζοδρόμιο στη Λεμεσό συμφώνησε να εγχειριστεί από τον γιατρό XXXXX XXXXX Ζιώγα. Μίλησε με τον γιατρό στον οποίο είπε πως το κόστος της εγχείρησης θα το αναλάμβανε ο εργοδότης της Δήμος Λεμεσού που είχε ασφάλεια για τους υπαλλήλους του. Αυτός συμφώνησε όμως μερικές μέρες πριν την εγχείρηση της είπε πως θα πρέπει να πληρώσουν την κλινική €4.000 για να μπορέσει να προχωρήσει. Του εξέδωσε μια επιταγή (τεκμήριο 13) πληρωτέα στις 31.7.2016 προς την C & S American Heart Institute Limited ώστε στο χρονικό διάστημα που θα μεσολαβούσε μέχρι την εν λόγω ημερομηνία να πλήρωνε ο Δήμος Λεμεσού και να μην εξαργυρωνόταν η εν λόγω επιταγή. Παρά τα πιο πάνω η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε στην Τράπεζα και πληρώθηκε και η ίδια διαμαρτυρήθηκε για τούτο. Όταν στη συνέχεια ο Δήμος Λεμεσού πλήρωσε το ποσό των €5.000 στην κλινική βάσει τιμολογίου της επέστρεψαν το ποσό των €4.
12. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κ. Ζιώγας της ζήτησε τις επιταγές ως εγγύηση και όχι για να κατατεθούν αφού το κόστος της χειρουργικής επέμβασής της θα το πλήρωνε ο Δήμος Λεμεσού. Για αυτό και την ίδια ημέρα ήτοι στις 19.7.2016 πέραν της επιταγής των €4.000 προς την C & S American Heart Institute Limited του έδωσε επίσης και την επίδικη επιταγή, ανοικτή, για το υπόλοιπο των €14.
13. Ο Δήμος Λεμεσού τον Νιόβρη του 2016 πλήρωσε το ποσό των €3.034 προς την εταιρεία Zitonium Ltd για τα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί στην επέμβαση. Δεν γνωρίζει αν τα υπόλοιπα πληρώθηκαν ή όχι από τον Δήμο Λεμεσού. Όταν ειδοποιήθηκε από την τράπεζα ότι κατατέθηκε η επιταγή των €14.000 έδωσε εντολή να μην πληρωθεί αφού είχαν συμφωνήσει ότι θα πληρώνονταν από τον Δήμο Λεμεσού με βάση την ασφάλεια που υπήρχε για το προσωπικό του. Ισχυρίστηκε τέλος ότι ο γιατρός κ. Ζιώγας ουδέποτε της έδωσε την απόδειξη, η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο 5 αφού όπως είχαν συμφωνήσει η επιταγή των €14.000 δεν θα γινόταν κατάθεση. Κατά την αντεξέτασή της η κατηγορούμενη συμφώνησε με την υποβολή του δικηγόρου της παραπονούμενης πως είχε υπογράψει το έντυπο ανάληψης υποχρέωσης πληρωμής όλων των ιατρικών της εξόδων. Ισχυρίστηκε επίσης πως την πρώτη φορά που συνάντησε τον γιατρό εκείνος την ρώτησε κατά πόσο έχει ασφάλεια και του απάντησε ότι υπάρχει η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη στον Δήμο Λεμεσού και θα έπαιρνε την έγκρισή του για τούτο προτού να προχωρούσαν στην εγχείρηση. Την ίδια ημέρα ο γιατρός της είπε πως το κόστος της επέμβασης θα ήταν €18.
14. Στη συνέχεια μίλησε με τους υπεύθυνους του Δήμου Λεμεσού και όταν έλαβε τη θετική τους απάντηση επικοινώνησε ξανά με τον γιατρό και του ανέφερε πως είναι εντάξει να προχωρήσουν στην επέμβαση και η ασφαλιστική εταιρεία του Δήμου θα πλήρωνε το 90% του κόστους και το υπόλοιπο 10% θα το πλήρωνε η ίδια. Εκείνος της είπε ότι είναι εντάξει και θα προχωρούσαν και ότι θα έπρεπε να του υπέγραφε ότι θα πληρωνόταν το ποσό. Η κατηγορούμενη ισχυρίστηκε ότι στην επίδικη επιταγή των €14.000 η ίδια δεν είχε γράψει ημερομηνία πληρωμής. Ισχυρίστηκε επίσης πως δεν γνώριζε ότι τελικά ο Δήμος Λεμεσού δεν θα πλήρωνε και ότι η ίδια είχε λάβει την έγκρισή του ότι θα της πλήρωνε το κόστος της εγχείρησης. Ισχυρίστηκε ότι η επίδικη επιταγή δόθηκε ως εγγύηση και όχι για να πληρωθεί η επέμβαση στην οποία υποβλήθηκε. Ισχυρίστηκε τέλος πως όταν της τηλεφώνησαν από το λογιστήριο του American Heart ότι ο Δήμος Λεμεσού πλήρωσε τις €5.000 έδωσε εντολή να μην πληρωθεί η επιταγή. Μετά που ολοκληρώθηκε η ακρόαση η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις. Ο κ. Χαβιαράς εκ μέρους των παραπονουμένων εισηγήθηκε ότι δεν αμφισβητήθηκε ούτε η έκδοση ούτε και η ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής από τη κατηγορούμενη με αποτέλεσμα να έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του επίδικου αδικήματος. Εισηγήθηκε επίσης ότι η κατηγορούμενη απέτυχε να αποσείσει το βάρος απόδειξης που είχε μετατεθεί στους ώμους της και να αποδείξει ότι υπήρχε εύλογη αιτία για να προχωρήσει στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής και κάλεσε το Δικαστήριο να την κρίνει ένοχη στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. Ο κ. Παπαλλής από την άλλη εισηγήθηκε ότι η επίδικη επιταγή δόθηκε ως εγγύηση και όχι με σκοπό να παρουσιαστεί προς πληρωμή για αυτό και όταν παραδόθηκε από την κατηγορούμενη δεν είχε συμπληρωμένη την ημερομηνία πληρωμής της. Εισηγήθηκε περαιτέρω ότι η ενέργεια της κατηγορούμενης να προχωρήσει στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής ήταν εύλογη και ειλικρινής αφού ο Δήμος Λεμεσού ως εργοδότης της θα κάλυπτε το κόστος της εγχείρησής της. Έχω μελετήσει τις θέσεις και εισηγήσεις των δικηγόρων των διαδίκων, τις έχω υπόψη μου και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης της σωρευτικής ύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η κατηγορούσα αρχή με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η κατηγορούσα αρχή θα πρέπει να αποδείξει με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του επίδικου αδικήματος και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων όσον εύλογες και εάν είναι (Λοΐζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363). Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής (Φλουρής ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευριπίδου

(2002)2 Α.Α.Δ. 246) «οι κατηγορίες θα πρέπει να αποδεικνύονται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και όσα ερωτηματικά και αν η συμπεριφορά του εφεσίβλητου εγείρει, δεν θα ήταν δυνατόν να καταδικασθεί μετά την απόρριψη της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής». Όπως καθορίστηκε, μεταξύ άλλων, στην Τούμπας ν. Αστυνομίας

(1984)2 C.L.R. 110, εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου τότε αυτό θα πρέπει να αποφασιστεί υπέρ του και να απαλλαγεί και αθωωθεί από την κατηγορία. Όπως ήδη αναφέρθηκε η κατηγορούμενη κατηγορείται ότι χωρίς εύλογη αιτία προκάλεσε τη μη εξόφληση της επίδικης επιταγής κατά παράβαση του άρθρου 305Α

(2)του Ποινικού Κώδικα. Το εν λόγω άρθρο έχει ως ακολούθως: «

(2)Ανεξάρτητα από τις διατάξεις του εδαφίου

(1), πρόσωπο το οποίο, χωρίς εύλογη αιτία, προκαλεί με οποιαδήποτε πράξη τη μη εξόφληση επιταγής που εκδόθηκε από το ίδιο, οποτεδήποτε πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή έχει καταστεί πληρωτέα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος και, σε περίπτωση καταδίκης υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις δέκα χιλιάδες ευρώ (€10.000,00) ή και στις δύο ποινές: Νοείται ότι, για τους σκοπούς του παρόντος εδαφίου, επίκληση της υπεράσπισης της εύλογης αιτίας, δυνατό να γίνει από τον κατηγορούμενο εφόσον, κατά ή πριν από την παρουσίαση της επιταγής για σκοπούς πληρωμής της, ο κατηγορούμενος ως εκδότης παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα, επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή, το λόγο ή τους λόγους για τους οποίους δόθηκε εντολή μη πληρωμής της». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 305Α

(2)όπως αναφέρθηκαν στις υποθέσεις Philippa Estates Ltd v. Ρούσου

(2006)2 Α.Α.Δ. 142, Eurofreight Logistics Ltd v. Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29, TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. Κυριάκου, Ποινική Έφεση Αρ. 96/2014, ημερομηνίας 15.4.2016 και Δαμιανού ν. Κανάρη, Ποινική Έφεση Αρ. 6/2018, ημερομηνίας 31.10.2018 είναι τα ακόλουθα: (α) η έκδοση της επιταγής και (β) η πρόκληση της μη εξόφλησης της επιταγής από τον εκδότη της με οποιαδήποτε πράξη του πριν ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα. Στην υπόθεση Philippa Estates Ltd v. Ρούσου (πιο πάνω) λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Σύμφωνα με το άρθρο 305Α

(2)του νόμου, η πράξη με την οποία προκαλείται η μη εξόφληση επιταγής αφορά σε επιταγή που εκδόθηκε «προ ή κατά την ημερομηνία που αυτή κατέστη πληρωτέα». Ο χρόνος τέλεσης της ποινικά επιλήψιμης πράξης δεν συναρτάται με την ημερομηνία που η επιταγή κατέστη πληρωτέα. Ο χρόνος κατά τον οποίο προκαλείται με οποιαδήποτε πράξη η μη εξόφληση της επιταγής μπορεί να είναι προγενέστερος ή μεταγενέστερος της ημερομηνίας πληρωμής της επιταγής. Καθώς είναι αυτονόητο ο χρόνος τέλεσης της πράξης αποκτά σημασία μόνο σε περίπτωση που η επιταγή δεν έχει ακόμα εξοφληθεί. Το άρθρο 305Α

(2)αρχικά προοριζόταν να καλύψει και τη μεταχρονολογημένη επιταγή και γι' αυτό ακριβώς το λόγο, υιοθετήθηκε από το νομοθέτη η συγκεκριμένη λεκτική διατύπωση. Ακολούθησε η τροποποίηση του άρθρου 4 του Ποινικού Κώδικα με το νόμο 164

(1)/03 που τέθηκε σε ισχύ στις 24.10.2003 με την οποία προστέθηκε (στο άρθρο 4) ο ορισμός της «επιταγής» ο οποίος, για τους σκοπούς του άρθρου 305Α σημαίνει: «Γραπτή εντολή του εκδότη προς Τράπεζα για πληρωμή καθορισμένου ποσού σε ορισμένο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή σε δικαιούχο κομιστή, ανεξάρτητα από το αν καθίσταται πληρωτέα σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία έκδοσής της ή/και παράδοσής της και περιλαμβάνει δίγραμμη επιταγή.» Στην Eurofreight Logistics Ltd v. Χριστάκη Γεωργίου

(2006)2 Α.Α.Δ. 29 το Εφετείο, σχολιάζει την πιο πάνω τροποποιητική διάταξη ως εξής: «Είναι προφανές ότι πρόκειται για νόμο με τον οποίο εισήχθη στον Ποινικό Κώδικα, κατά τον ορθόδοξο τρόπο, ο ορισμός της «επιταγής». Καλύπτει σε όλες τώρα τις περιπτώσεις και τις μεταχρονολογημένες επιταγές. Το κατά πόσο αυτός ο ορισμός συνάδει ή όχι με την ως τότε νομολογιακή αντίληψη περί της έννοιας της επιταγής δεν έχει σημασία. Απόκειται στο νομοθέτη, οποτεδήποτε το θελήσει, να ορίσει και να μεταβάλει για το μέλλον το αντικείμενο της ποινικής απαγόρευσης.» Ο νόμος δεν θα ήταν λογικός και δεν θα εξυπηρετούσε το σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε αν ο εκδότης επιταγής απαλλασσόταν, χωρίς άλλο, της ποινικής ευθύνης σε περίπτωση που αυτός, με οποιαδήποτε πράξη του, τελούμενη μετά την ημερομηνία κατά την οποία η επιταγή κατέστη πληρωτέα, προκαλούσε τη μη εξόφλησή της». Εφόσον αποδειχθούν τα ως άνω συστατικά στοιχεία του αδικήματος τότε το βάρος μετατίθεται στον κατηγορούμενο να αποδείξει την ύπαρξη εύλογης αιτίας για την ανάκληση της επιταγής (TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. Κυριάκου και Δαμιανού ν. Κανάρη (πιο πάνω) και Χατζηαργυρού ν. Pamborides LLC, Ποινική Έφεση Αρ. 300/2018, ημερομηνίας 17.4.2019). Αποτελεί υπεράσπιση για τον κατηγορούμενο το ότι η ανάκληση της επιταγής έγινε στη βάση «εύλογης αιτίας» (G.P. Ergatides Motors Ltd v. Αστυνομία

(1997)2 Α.Α.Δ. 182 και N.C. Diamonds Co. Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763). Το τι συνιστά σε αυτό το πλαίσιο «εύλογη αιτία» ερμηνεύθηκε στην υπόθεση N.C. Diamonds Co. Ltd (ανωτέρω) στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στην υπόθεση Pitsillides & Another v. Republic

(1983)2 C.L.R. 374, όπου η έννοια της εύλογης αιτίας συνδέθηκε με εκείνη της καλής πίστης. Έγινε συναφώς αναφορά στην αγγλική νομολογία σύμφωνα με την οποία η καλή πίστη (bona fide) συναρτάται με την έννοια της δίκαιης αιτίας και η έννοιά της θεωρείται ταυτόσημη με τη λέξη ειλικρινής (honestly). Ακολουθώντας αυτή την ερμηνευτική προσέγγιση το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι η αυτοκαθοδήγηση του πρωτόδικου δικαστηρίου αναφορικά με την υπό συζήτηση υπεράσπιση ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος θα πρέπει να δείξει ότι ο ίδιος ειλικρινά πίστευε ότι είχε το δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επιταγής (υποκειμενικό κριτήριο) και ότι επιπρόσθετα αυτό ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογο (αντικειμενικό κριτήριο) ήταν ορθή. Το Ανώτατο Δικαστήριο υπέδειξε εξάλλου ότι η ποινική ευθύνη του εκδότη επιταγής καθορίζεται στο αυστηρό πλαίσιο που θέτει η επιφύλαξη του εδαφίου

(2)και δεν επεκτείνεται σε άλλες έννομες σχέσεις γιατί σε αντίθετη περίπτωση δεν θα υπήρχαν περιθώρια για επίκληση της υπεράσπισης την οποία η εν λόγω επιφύλαξη προσφέρει. Στην υπόθεση Nikiforos Technologies Ltd v. Χρήστου, Ποινική Έφεση αρ. 18/2012, ημερ. 16.4.2014 έγινε επίσης αναφορά στο τι συνιστά «εύλογη αιτία»: «Εύλογη αιτία, με την έννοια της οποίας επίσης λανθασμένα δεν ασχολήθηκε το Δικαστήριο, αποτελεί κατά τη νομολογία, η παρουσίαση γεγονότων και δεδομένων που δικαιολογούν την ανάκληση και που παρατίθενται γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου εκδόθηκε η επιταγή. Στην υπόθεση N.C. Diamonds Co Ltd v. Γεωργίου

(2001)2 Α.Α.Δ. 763, το Εφετείο αναφέρθηκε στη δημιουργία δυνάμει του άρθρου 305Α

(2)της έγκυρης υπεράσπισης του ανακλητού της επιταγής για εύλογη αιτία, η οποία πρέπει να βασίζεται στην ειλικρινή πίστη ότι ο κατηγορούμενος είχε το δικαίωμα να ανακαλέσει την πληρωμή και ότι η πεποίθηση αυτή ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη, δηλαδή, καλή τη πίστει,(«bona fide» ή «just cause»), (Osgood v. Nelson

(1872)L.R. 5 H.L. 636 καιR. v. Hall 7 Q.B.D. 575». Το βάρος απόδειξης της «εύλογης αιτίας» από τον κατηγορούμενο ως αναφέρθηκε και πιο πάνω είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Στην υπόθεση (TTOZIOS MANAGEMENT LTD v. Κυριάκου (πιο πάνω), λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την απόδειξη της «εύλογης αιτίας»: «Η εύλογη αιτία συναρτάται άμεσα και αποκλειστικά με τον λόγο ανάκλησης που εξεδήλωσε γραπτώς ο εκδότης της επιταγής κατά τον ουσιώδη χρόνο ανάκλησής της και όχι ότι ενδεχομένως πιστεύει ότι αποτελεί καλή υπεράσπιση ή άλλο λόγο που δεν δηλώθηκε κατά τον ουσιώδη χρόνο της ανάκλησης της επιταγής. Σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου

(2)η επίκληση της υπεράσπισης της «εύλογης αιτίας» τελεί υπό την προϋπόθεση ότι κατά ή περί την παρουσίαση της επιταγής για πληρωμή ο εκδότης της παρέθεσε γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα τον λόγο ή λόγους για τους οποίους δίδεται η εντολή μη πληρωμής της. Η αποτυχία απόδειξης της «εύλογης αιτίας» εν τη εννοία του Νόμου και όπως αυτή νομολογιακά ερμηνεύθηκε (βλ. Diamonds Co Ltd v. Χρήστου Γεωργίου

(2011)2 Α.Α.Δ. 763) θέτει τέρμα στην Υπεράσπιση του Κατηγορουμένου περί «εύλογης αιτίας» στην ανάκληση της επιταγής». Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδείχθηκε ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Στην υπόθεση Ανδρέας Γιάγκου Σάντης ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ 288, τονίστηκε η αναγκαιότητα ακόμη και στην περίπτωση που μάρτυρας εντυπωσιάζει θετικά το Δικαστήριο, να καταγράφονται οι λόγοι της θετικής αυτής αποκόμισης ώστε να παραμένουν κατά νου καθόλη τη διάρκεια του έργου της αξιολόγησης της υπόθεσης ως ασφαλιστική δικλείδα για τη σφαιρική αντιμετώπιση της αξιολόγησης των διαδίκων και της μαρτυρίας τους. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στην μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και ότι δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Έχω επίσης υπόψη μου ότι στην περίπτωση που ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, το Δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε (Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527). Τέλος, στην υπόθεση Κοινοτικό Συμβούλιο Παλαιόμυλου ν. Έλλης Μιχαήλ Κτωρίδη

(2007)1 Α.Α.Δ. 204, λέχθηκε ότι το Δικαστήριο καταλήγει στην απόφασή του λαμβάνοντας υπόψη του το σύνολο της ενώπιόν του μαρτυρίας ανεξαρτήτως της προέλευσής της. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του. Η Μ.Κ.1 κρίνω ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και όσα ισχυρίστηκε σχετικά με την έκδοση της επίδικης επιταγής από τη 2η κατηγορούμενη καθώς και ότι η τελευταία υπέγραψε το έντυπο με το οποίο δόθηκε η εντολή μη πληρωμής της επίδικης επιταγής όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέτασή της αλλά επιβεβαιώνονται και από τα σχετικά έγγραφα (τεκμήρια 2, 3 και 4) τα οποία προσκόμισε κατά τη μαρτυρία της τα οποία γίνονται αποδεκτά. Στην επιταγή τεκμήριο 2 και στην εντολή ανάκλησης της πληρωμής της επίδικης επιταγής φαίνεται η υπογραφή της κατηγορούμενης και επιπλέον στην επίδικη επιταγή φαίνονται και οι σφραγίδες της τράπεζας στις οποίες αναγράφεται ότι «Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ». Αναφορικά με τους ισχυρισμούς του Μ.Κ.2 δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι η κατηγορούμενη συμπλήρωσε ως ημερομηνία πληρωμής της επίδικης επιταγής την ημερομηνία 30.10.2016 αφού κατά την αντεξέτασή του αναίρεσε τον εν λόγω ισχυρισμό λέγοντας ότι η ως άνω ημερομηνία τέθηκε από τη γραμματέα του. Δεν αποδέχομαι ούτε τους άλλους ισχυρισμούς του ότι η απόδειξη είσπραξης του ποσού των €14.000 την οποία κατέθεσε ως τεκμήριο 5 εκδόθηκε στις 19.7.2016 από την παραπονούμενη εταιρεία αφού σε αυτή δεν υπάρχει υπογραφή του προσώπου που την εξέδωσε ούτε οποιαδήποτε σφραγίδα ή οτιδήποτε άλλο από το οποίο να προκύπτει ότι αυτή η απόδειξη πράγματι εκδόθηκε από την παραπονούμενη εταιρεία. Κρίνω ότι σε περίπτωση που η παραπονούμενη πράγματι είχε προχωρήσει στην έκδοση της εν λόγω απόδειξης θα ήταν λογικά αναμενόμενο ότι στην εν λόγω απόδειξη θα αναγραφόταν το όνομά της. Απορρίπτω επίσης τον ισχυρισμό του ότι η επίδικη επιταγή εκδόθηκε προς πληρωμή του κόστους της χειρουργικής επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε η κατηγορούμενη αφού το εν λόγω κόστος της παραπονούμενης εταιρείας ανερχόταν σε €10.000 ως προκύπτει από το σχετικό τιμολόγιο, τεκμήριο 8, το οποίο ο ίδιος κατέθεσε κατά την κυρίως εξέτασή του ενώ η επιταγή εκδόθηκε για μεγαλύτερο ποσό. Κρίνω ότι σε περίπτωση που η επίδικη επιταγή είχε εκδοθεί για τον σκοπό που ισχυρίστηκε το λογικό θα ήταν να εκδιδόταν για το ποσό των €10.000 και όχι για €14.

1. Ο Μ.Κ.3 κρίνω ότι ήταν ανεξάρτητος μάρτυρας και είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Οι ισχυρισμοί του η C & S American Heart Institute Limited πληρώθηκε από τον Δήμο Λεμεσού με επιταγή του ημερομηνίας 22.11.2016 το ποσό των €5.000 και ότι αυτή στη συνέχεια επέστρεψε στην κατηγορούμενη το ποσό των €4.000 που της είχε ήδη καταβάλει επιβεβαιώνονται και από τα σχετικά έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια 13, 15 και
2. Σε σχέση με την κατηγορούμενη αποδέχομαι τον ισχυρισμό της ότι το κόστος της εγχείρησής της θα πληρωνόταν από τον εργοδότη της τον Δήμο Λεμεσού αφού κρίνω ότι αυτό προκύπτει ως λογικό συμπέρασμα από το γεγονός της έκδοσης των επιταγών του εν λόγω Δήμου προς τις 2 ως άνω εταιρείες οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια 11 και
3. Κρίνω ότι σε περίπτωση που ο ως άνω ισχυρισμός της δεν ήταν αληθής ο Δήμος Λεμεσού δεν θα προχωρούσε στην έκδοση των 2 ως άνω επιταγών. Περαιτέρω αποδέχομαι ως λογικό και τον άλλο ισχυρισμό της πως η επίδικη επιταγή παραδόθηκε στην παραπονούμενη όχι για την πληρωμή του κόστους της εγχείρησης στην οποία υποβλήθηκε από τον γιατρό κ. Ζιώγα αλλά ως εγγύηση της πληρωμής του κόστους της από την ασφάλεια του εργοδότη της. Καταλήγω στο ως άνω συμπέρασμα έχοντας υπόψη μου ότι το ποσό των €14.000 που η επίδικη επιταγή αφορά υπερκαλύπτει το κόστος των υπηρεσιών τις οποίες οι γιατροί της παραπονούμενης παρείχαν προς την κατηγορούμενη. Το κόστος για τις εν λόγω υπηρεσίες σύμφωνα με το τιμολόγιο, τεκμήριο 8, το οποίο κατέθεσε ο Μ.Κ.2 ανέρχεται στο ποσό των €10.
4. Κρίνω ότι σε περίπτωση που η επίδικη επιταγή είχε πράγματι δοθεί για την πληρωμή του κόστους των υπηρεσιών που οι γιατροί της παραπονούμενης εταιρείας παρείχαν προς την κατηγορούμενη θα ήταν λογικώς αναμενόμενο ότι η επιταγή θα εκδιδόταν για αυτό το ποσό και όχι για το ποσό των €14.
5. Δεν αποδέχομαι όμως τον ισχυρισμό της κατηγορούμενης πως έδωσε εντολή να μην πληρωθεί η επίδικη επιταγή όταν ειδοποιήθηκε από την τράπεζά της ότι αυτή κατατέθηκε αφού κάτι τέτοιο ήταν αντικειμενικά αδύνατο να είχε συμβεί πριν τις 18.10.2016, επειδή οι σφραγίδες που τέθηκαν στην εν λόγω επιταγή είναι μεταγενέστερων ημερομηνιών (22.12.2016, 19.1.2017 και 3.2.2017) και η ως άνω εντολή είναι προγενέστερή τους (18.10.2016). Οι ως άνω σφραγίδες επιμαρτυρούν ότι η επιταγή παρουσιάστηκε για πληρωμή σε μεταγενέστερες ημερομηνίες και ότι η εντολή μη πληρωμής της που προηγήθηκε δόθηκε από την κατηγορούμενη για άλλους λόγους και όχι επειδή ειδοποιήθηκε ότι η εν λόγω επιταγή παρουσιάστηκε για πληρωμή. Έχοντας υπόψη μου τη μαρτυρία η οποία δεν αμφισβητήθηκε καθώς επίσης και όσα προκύπτουν από την αξιολόγηση της μαρτυρίας στην οποία αναφέρθηκα πιο πάνω, τα ακόλουθα αποτελούν τα ευρήματα του Δικαστηρίου σε σχέση με τα επίδικα θέματα της παρούσας υπόθεσης: η κατηγορούμενη στις 11.3.2016 εξετάστηκε για πρώτη φορά από τον γιατρό κ. Ζιώγα και στις 14.7.2016 υποβλήθηκε σε προεγχειρητικό έλεγχο. Την ίδια ημέρα υπέγραψε σχετικό έγγραφο με το οποίο ανέλαβε την υποχρέωση να καταβάλει στο C & S American Heart Institute Limited όλα τα έξοδα για την εγχείρησή της. Στις 19.7.2016 η κατηγορούμενη υπέγραψε την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό 95251199 ποσού €4.000 η οποία ήταν πληρωτέα στις 31.7.2016 προς την C & S American Heart Institute Limited και την επιταγή με αριθμό 95251200 προς την PPE NEURO-SPINE SPECIALISTS LTD για το ποσό των €14.
6. Η επίδικη επιταγή των €14.000 εκδόθηκε και παραδόθηκε προς την παραπονούμενη προς εγγύηση της πληρωμής του κόστους της εγχείρησης από την ασφάλεια του εργοδότη της ήτοι του Δήμου Λεμεσού και όχι για την πληρωμή του κόστους της εγχείρησης. Στην εν λόγω επιταγή η κατηγορούμενη δεν έθεσε οποιαδήποτε ημερομηνία και η ημερομηνία 30.10.2016 τέθηκε από τη γραμματέα του γιατρού Ζιώγα. Στις 18.10.2016 η κατηγορούμενη προχώρησε με γραπτές οδηγίες προς την Ελληνική Τράπεζα σε ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής προβάλλοντας ως λόγο για αυτό ότι θα εκδοθεί επιταγή από την ασφάλεια. Ο Δήμος Λεμεσού με επιταγή του ημερομηνίας 22.11.2016 πλήρωσε το ποσό των €3.034 προς την εταιρεία Zitonium Ltd για τα υλικά που είχαν χρησιμοποιηθεί στην επέμβαση. Ομοίως ο Δήμος Λεμεσού με άλλη επιταγή του ίδιας ημερομηνίας με την προηγούμενη επιταγή κατέβαλε στο American Heart το ποσό των €5.000 και αυτό στη συνέχεια επέστρεψε στην κατηγορούμενη το ποσό των €4.000 που είχε εισπραχθεί από την ως άνω επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας που η κατηγορούμενη τους είχε εκδώσει. Η επίδικη επιταγή παρουσιάστηκε για πληρωμή στις 22.12.2016, 19.1.2017 και στις 3.2.2017 αλλά δεν τιμήθηκε επειδή η πληρωμή της είχε ανακληθεί από την κατηγορούμενη. Στις 23.12.2016, 20.1.2017 και στις 7.2.2017 τέθηκαν σε αυτή διαδοχικά 3 σφραγίδες με την ένδειξη «Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΑΓΗΣ». Η επίδικη επιταγή δεν έχει εξοφληθεί μέχρι σήμερα ούτε έχει καταβληθεί το ποσό των €10.000 που αφορά τη χρέωση των γιατρών της παραπονούμενης για τις υπηρεσίες που παρείχαν προς την κατηγορούμενη. Θα προχωρήσω στη συνέχεια να εξετάσω κατά πόσο έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίδικης κατηγορίας. Σε σχέση με το κατά πόσο πληρούται το 1ο συστατικό στοιχείο του αδικήματος, αυτό της έκδοσης της επίδικης επιταγής κρίνω πως αποδείχθηκε η έκδοσή της από τον τραπεζικό λογαριασμό του 1ου κατηγορούμενου αφού η κατηγορούμενη την υπέγραψε έχοντας προς τούτου τη σχετική εξουσιοδότησή του. Η υπογραφή της επίδικης επιταγής από την κατηγορούμενη είναι εξάλλου παραδεκτή και από την ίδια. Περαιτέρω το γεγονός ότι η επίδικη επιταγή είναι επιταγή εντός της έννοιας του νόμου δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά της κατηγορούμενης αλλά προκύπτει επίσης και από το ίδιο το έγγραφο ότι πρόκειται για επιταγή. Κρίνω επίσης ότι έχει αποδειχθεί το συστατικό στοιχείο της πρόκλησης της μη εξόφλησης της επίδικης επιταγής από την κατηγορούμενη αφού και αυτό είναι επίσης παραδεκτό από την τελευταία που το αναφέρει στη γραπτή της δήλωση, ότι η ίδια έδωσε γραπτές οδηγίες προς την Ελληνική Τράπεζα για την ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής. Αποδείχθηκε ακόμα ότι η εντολή μη πληρωμής δόθηκε στις 18.10.2016 ήτοι σε χρόνο προγενέστερο της ημερομηνίας που η επίδικη επιταγή ήταν πληρωτέα. Λόγω της απόδειξης των συστατικών στοιχείων του επίδικου αδικήματος απομένει να εξεταστεί στη συνέχεια κατά πόσο η κατηγορούμενη έχει αποδείξει, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι υπήρχε «εύλογη αιτία» για την ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής. Η επίκληση της υπεράσπισης της ανάκλησης της πληρωμής μιας επιταγής για «εύλογη αιτία» προϋποθέτει όπως ο εκδότης της πριν ή κατά την ημερομηνία που η επιταγή παρουσιάζεται για πληρωμή να έχει παραθέσει γραπτώς στο πιστωτικό ίδρυμα επί του οποίου αυτή εκδόθηκε τον λόγο της ανάκλησής της (TTOZIOS MANAGEMENT LTD κ.ά. ν. ΚΥΡΙΑΚΟΥ (πιο πάνω). Το κατά πόσο ένας κατηγορούμενος είχε εύλογη αιτία να ανακαλέσει μια επιταγή εξετάζεται αποκλειστικά στη βάση του ευλόγου ή μη του λόγου που επικαλέστηκε στις γραπτές εντολές που παρέθεσε στο πιστωτικό ίδρυμα για τη μη πληρωμή της επιταγής. Αποτυχία απόδειξης τούτου εκθεμελιώνει την οποιαδήποτε δυνατότητα επίκλησης της υπεράσπισης της ύπαρξης «εύλογης αιτίας» σύμφωνα με την επιφύλαξη του εδαφίου 2 του Άρθρου 305Α του Ποινικού Κώδικα. Στην παρούσα υπόθεση ο ισχυρισμός της κατηγορούμενης ότι προχώρησε στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής επειδή η πληρωμή του κόστους της χειρουργικής επέμβασης θα καλυπτόταν από τον εργοδότη της Δήμο Λεμεσού έγινε αποδεκτός από το Δικαστήριο για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω. Με τούτο ως δεδομένο κρίνω ότι η κατηγορούμενη ειλικρινά πίστευε ότι είχε δικαίωμα να σταματήσει την πληρωμή της επίδικης επιταγής αφού είχε υπόψη της ότι η ασφάλεια του Δήμου Λεμεσού θα κάλυπτε το κόστος της χειρουργικής της επέμβασης (υποκειμενικό στοιχείο). Κρίνω επιπρόσθετα ότι η ενέργεια της κατηγορούμενης να προχωρήσει στην ανάκληση της πληρωμής της επίδικης επιταγής ήταν υπό τις περιστάσεις εύλογη αφού η πληρωμή από τον Δήμο Λεμεσού του ποσού των €3.034 προς την Zitonium Ltd και του ποσού των €5.000 προς τo American Heart φανερώνουν το εύλογο της ενέργειάς της (αντικειμενικό κριτήριο). Δεν παραβλέπω ότι η κατηγορούμενη ανέλαβε εγγράφως την υποχρέωση να καταβάλει όλα τα έξοδα της χειρουργικής διαδικασίας ούτε ότι τελικά δεν καταβλήθηκε από την ασφάλεια του εργοδότη της ολόκληρο το ως άνω κόστος. Το κατά πόσο η κατηγορούμενη έχει ενδεχομένως υποχρέωση στα πλαίσια μιας άλλης υπόθεσης διαφορετικής φύσης από την παρούσα να καταβάλει το κόστος της χειρουργικής διαδικασίας κρίνω ότι είναι αδιάφορο για τους σκοπούς της υπό εξέταση υπόθεσης που έχει ως αντικείμενό της τη διερεύνηση της ποινικής της ευθύνης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η «εύλογη αιτία» την οποία η πλευρά της κατηγορούμενης είχε το δικονομικό βάρος στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων να αποδείξει έχει αποδειχθεί. Συνακόλουθα η κατηγορούμενη αθωώνεται στην κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο