Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας ν. Κουππαρής, Αρ. Υπόθεσης: 27805/19, 22/9/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B146 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΪΖΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 27805/19 Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας Κατηγορούσα Αρχή ν. XXXXX Κουππαρής Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 22/9/2021 Για κατηγορούσα αρχή: κα Παναγή Για τον Κατηγορούμενο: κος Ζαπούνης Κατηγορούμενος: Παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μια κατηγορία η οποία αφορά αμελή οδήγηση κατά παράβαση του Άρθρου 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (Ν.86/72), ως ίσχυε στις 6/1/
- Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος: «Ο κατηγορούμενος την 15/6/2019 στον κύριο δρόμο Ακακίου - Λευκωσίας, μεταξύ του κυκλικού κόμβου Ακακίου και του αυτοκινητοδρόμου της Επαρχίας Λευκωσίας, οδηγούσε το μηχανοκίνητο όχημα με αριθμούς εγγραφής XXXXX90 χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή». Ο Κατηγορούμενος καταχώρησε απάντηση μη παραδοχής στην πιο πάνω κατηγορία με αποτέλεσμα η υπόθεση να οδηγηθεί σε ακρόαση. Μαρτυρία Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεσή της η Κατηγορούσα Αρχή, παρουσίασε έναν μάρτυρα κατηγορίας, τον Αστυφύλακα XXXXX κύριο XXXXX Ιωακείμ (στο εξής «ΜΚ1») ΜΚ1 Ο ΜΚ 1, ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπηρετούσε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μόρφου και ήταν αποσπασμένος στον Αστυνομικό Σταθμό Περιστερώνας. Κατάθεσε ως Τεκμήριο 1, γραπτή κατάθεση ημερομηνίας 16/11/2019, που είχε ετοιμάσει στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, την οποία αφού αναγνώρισε και υιοθέτησε το περιεχόμενό της, την ανάγνωσε στο Δικαστήριο ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σύμφωνα με την κυρίως εξέταση του ΜΚ 1, στις 15/06/2019 και ώρα 08:00, είχε μεταβεί στον κύριο δρόμο Ακακίου - Λευκωσίας, μεταξύ του κυκλικού κόμβου Ακακίου και του αυτοκινητόδρομου, κατόπιν πληροφορίας ότι στο σημείο υπήρξε τροχαίο δυστύχημα. Στο μέρος εντόπισε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX90 το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος και τη μοτοσικλέτα με αριθμούς εγγραφής XXXXX34, να βρίσκονται στην τελική τους θέση που πήραν μετά τη σύγκρουση. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στις Πρώτες Βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας. Ο ΜΚ1 έλαβε κάποιες μετρήσεις και ετοίμασε ένα πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος στο οποίο σημείωσε με το γράμμα Χ το σημείο σύγκρουσης. Ακολούθως, στις 8:35, υπέβαλε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης τους δύο εμπλεκόμενους οδηγούς, με μηδενική ένδειξη. Ο ΜΚ 1, κατέθεσε επίσης τα ακόλουθα έγγραφα ως Τεκμήρια: · Τεκμήριο 2, πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο σύμφωνα με τον ΜΚ1, ο Κατηγορούμενος και ο κύριος XXXXX Πετράτος υπέγραψαν ως ορθό. · Τεκμήριο 3, συμμετρικό σχέδιο της σκηνής που ετοίμασε ο ίδιος. · Τεκμήριο 4, γραπτή κατάθεση του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 15/06/
- · Τεκμήριο 5, έντυπο περιγραφής ζημιών του οχήματος του Κατηγορούμενου (XXXXX90). · Τεκμήριο 6, έντυπο περιγραφής ζημιών της μοτοσικλέτας του κύριου XXXXX Πετράτου (XXXXX34). · Τεκμήριο 7, γραπτή κατηγορία του Κατηγορούμενου ημερομηνίας 12/11/2019 με την οποία απάντησε «Απολογούμαι». · Τεκμήριο 8, γραπτή κατάθεση του κύριου XXXXX Πετράτου ημερομηνίας 17/06/
- Ο ΜΚ 1, ανέφερε ότι στο σημείο «Χ» κατέληξε αφού μελέτησε επί τόπου σημάδια από τα ελαστικά της μοτοσικλέτας, η οποία μετακινήθηκε, καθώς επίσης και κομμάτια από σπασμένα πλαστικά της μοτοσικλέτας, που υπήρχαν επί τόπου. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της Κατηγορούσας αρχής, το Δικαστήριο βρήκε τον Κατηγορούμενο εκ πρώτης όψεως ένοχο στην κατηγορία που αντιμετωπίζει και αφού του εξήγησε τα δικαιώματά του, τον κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως και κάλεσε έναν επιπλέον μάρτυρα υπεράσπισης. ΜΥ1 Ο Κατηγορούμενος αναγνώρισε την υπογραφή του και υιοθέτησε τη γραπτή κατάθεση που έδωσε στα πλαίσια της διερεύνησης της υπόθεσης (Τεκμήριο 4). Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο, κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε με ταχύτητα 50 ΧΑΩ στον κύριο δρόμο Ακακίου - Λευκωσίας και σε κάποιο σημείο του δρόμου μετά τον κυκλικό κόμβο Ακακίου, επιχείρησε να προσπεράσει ένα γεωργικό όχημα τύπου «combine». Πριν επιχειρήσει προσπέρασμα, ελάττωσε την ταχύτητά του περίπου στα 30 ΧΑΩ, έθεσε σε λειτουργία τον ηλεκτρικό σηματοδότη κατεύθυνσης (πορτοκαλί φως), έλεγξε το καθρεφτάκι του οδηγού και βεβαιώθηκε ότι η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ήταν ελεύθερη, τόσο μπροστά όσο και πίσω του. Κατά την προσπάθεια προσπεράσματος, προτού όμως να έχει περάσει ολόκληρο το όχημά του στη δεξιά λωρίδα, εμφανίστηκε στα δεξιά του μια άσπρη μοτοσικλέτα με την οποία συγκρούστηκε. Συνεπεία της σύγκρουσης, η μοτοσικλέτα και ο οδηγός της ανατράπηκαν και σύρθηκαν στην άσφαλτο. Ο Κατηγορούμενος, μετά τη σύγκρουση κινήθηκε με το αυτοκίνητο δεξιά στο χαντάκι και σταμάτησε για να προσφέρει βοήθεια στον μοτοσικλετιστή. Μετά από παρέλευση περίπου 20 λεπτών, έφτασε στο μέρος ασθενοφόρο και η Αστυνομία. Ο οδηγός της μοτοσικλέτας μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες για περίθαλψη. Ο Κατηγορούμενος βρέθηκε αρνητικός σε έλεγχο αλκοόλης που υπεβλήθη. Στη συνέχεια, ο αστυνομικός ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής με το οποίο ο Κατηγορούμενος συμφώνησε και το υπέγραψε. Από τη σύγκρουση το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου υπέστη ζημιά στην πόρτα του οδηγού, στο μπροστινό δεξί φτερό και στο καθρεφτάκι του οδηγού. Ανέφερε επίσης, ότι η Αστυνομία ήρθε στη σκηνή αφότου ο οδηγός της μοτοσικλέτας είχε αποχωρήσει με το ασθενοφόρο. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι ακολουθούσε το προπορευόμενο γεωργικό όχημα για αρκετή απόσταση, («για χρονικό διάστημα περίπου ενός με ενάμιση λεπτού») κατά τη διάρκεια του οποίου είχε σε λειτουργία τον ηλεκτρικό σηματοδότη κατεύθυνσης (πορτοκαλί φως) και ανέμενε να βεβαιωθεί ότι ήταν ελεύθερη η δεξιά λωρίδα για να επιχειρήσει προσπέρασμα. Ανέφερε επίσης ότι στο συγκεκριμένο σημείο ο δρόμος ήταν ευθύς, («ευθεία περίπου 4 - 5 km»). ΜΥ2 Η κυρία XXXXX Σιαμπή (στο εξής «ΜΥ2») κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν συνοδηγός στο όχημα που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Η ΜΥ2, η οποία είναι σύζυγος του Κατηγορουμένου, ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ο σύζυγός της οδηγούσε το όχημα XXXXX90 και επιχείρησε 2 - 3 φορές να προσπεράσει ένα γεωργικό όχημα τύπου «combine» το οποίο προπορευόταν με χαμηλή ταχύτητα για αρκετή ώρα. Όταν ο Κατηγορούμενος βεβαιώθηκε ότι η δεξιά αντίθετη λωρίδα ήταν ελεύθερη, έλεγξε τα καθρεφτάκια του («.του ταμπλό και το δεξί.») και εισήλθε στη δεξιά αντίθετη λωρίδα, οπότε και άκουσε ένα χτύπημα από τη σύγκρουση. Η ΜΥ2, ανέφερε ότι είχε προσέξει ότι το όριο ταχύτητας στον συγκεκριμένο δρόμο ήταν 50 ΧΑΩ. Πίσω από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Κατηγορούμενος, ακολουθούσε άλλο όχημα το οποίο η ΜΥ2 είχε δει από το καθρεφτάκι του συνοδηγού. Δεν είχε προσέξει οποιανδήποτε μοτοσικλέτα μέχρι τη στιγμή του ατυχήματος. Σύμφωνα με τη ΜΥ2, η Αστυνομία δεν είχε εξηγήσει στον Κατηγορούμενο το Τεκμήριο 2 (πρόχειρο σχέδιο σκηνής) προτού του ζητήσει να το υπογράψει. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι είναι σίγουρη ότι ο σύζυγός της είχε ελέγξει τα καθρεφτάκια του προτού επιχειρήσει προσπέρασμα, καθώς είδε τα μάτια του να κουνιούνται. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγησή της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από τη σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα
(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva
(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1 μου προκάλεσε θετική εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Προσέφερε τη μαρτυρία του με σαφήνεια, αμεσότητα και φυσικότητα και έχοντας ακούσει τη μαρτυρία του στο σύνολό της, δεν έχω αμφιβολία ότι τα όσα ανάφερε είναι αληθή και ανταποκρίνονται στα πραγματικά γεγονότα. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μου ότι ο ΜΚ1 υπέπεσε σε μικρές αντιφάσεις σε επουσιώδη ζητήματα, οι οποίες όμως ουδόλως έχουν κλονίσει την αξιοπιστία του. Σύμφωνα με τη νομολογία, αντιφάσεις σε επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα, δεν οδηγούν σε κατάληξη περί αναξιοπιστίας σε αντίθεση με τις αντιφάσεις ουσιαστικής μορφής που οδηγούν σε ρήγματα στην υπόθεση (Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ 254, Χρίστου v. Δημοκρατία, Ποινική Έφεση Αρ. 46/2017, 19/7/2019). Αντιθέτως, μπορεί να οδηγήσουν στην αντίθετη κατεύθυνση, ενδυναμώνοντας την πεποίθηση του Δικαστηρίου ότι δεν υπήρξε προσχεδιασμός και συνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων ως προς το τι θα κατέθεταν ώστε να επιτευχθεί η καταδίκη του Κατηγορουμένου (Ιωσηφίδη ν. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2014:B289, Ποιν. Έφ. 243/2012, ημερ. 2/5/2014, Γεώργιος Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 ΑΑ.Δ. 612, Μohammed Jaber Akil v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 148). Ο Κατηγορούμενος μου άφησε καλή εντύπωση και δεν έχω δισταγμό να αποδεχτώ τη μαρτυρία του. Έχει απαντήσει με ειλικρίνεια και δεν επιχείρησε να διαφοροποιήσει τα γεγονότα έτσι ώστε να βοηθήσει την υπόθεσή του. Στα σημεία που υπάρχει διάσταση μεταξύ της μαρτυρίας του Κατηγορουμένου και του ΜΚ1, προτιμώ τη μαρτυρία του Κατηγορουμένου ο οποίος κρίνω ότι παρουσιάστηκε να θυμάται καλύτερα τα γεγονότα της υπόθεσης. Εξάλλου, σε ό,τι αφορά τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύγκρουση, ο ΜΚ1 δεν είχε προσωπική γνώση αφού δεν ήταν παρών. Η ΜΥ2 δεν μου άφησε καλή εντύπωση. Ήταν φανερό ότι προσπαθούσε με τη μαρτυρία της να παρουσιάσει τα γεγονότα με τέτοιον τρόπο ώστε να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο. Ενδεικτικά αναφέρω τον ισχυρισμό της ότι είχε προσέξει τα μάτια του Κατηγορουμένου που κινήθηκαν προς την κατεύθυνση που βρίσκονταν τα καθρεφτάκια (μεσαίο και δεξί καθρεφτάκι οδηγού) προτού επιχειρήσει προσπέρασμα. Σε άλλο σημείο ισχυρίστηκε ότι είχε προσέξει από το καθρεφτάκι του συνοδηγού ότι πίσω τους υπήρχε μόνο ένα άσπρο αυτοκίνητο το οποίο τους ακολουθούσε σε μεγάλη απόσταση. Έχοντας παρακολουθήσει τη ΜΥ2 να δίνει την πιο πάνω μαρτυρία, κρίνω ότι τα πιο πάνω δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αλλά εντάσσονται στην προσπάθεια της ΜΥ2 να δώσει μαρτυρία που θα βοηθούσε τον Κατηγορούμενο. Εξάλλου, μικρή σημασία έχει η αξιοπιστία της ΜΥ2 ενόψει του ότι έχω ήδη κρίνει αξιόπιστο τον Κατηγορούμενο. Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic
(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου
(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας
(1984)2 C.L.R. 110). Πρώτη Κατηγορία Σύμφωνα με το Άρθρο 8 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου του 1972 (86/1972) (ως ίσχυε κατά την 22/5/2019): «Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινος οδού μη καταβάλλων την προσήκουσαν επιμέλειαν και προσοχήν ή μη επιδεικνύων εύλογον μέριμναν δι' έτερα πρόσωπα, χρησιμοποιούντα την οδόν, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται εις φυλάκισιν διά διάστημα μη υπερβαίνον το εν έτος ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας ,1000 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής τοιαύτης». Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1 είναι σχετικό με το τι συνιστά αμέλεια: «Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκο φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού· τον γείτονα, όπως επιγραμματικα αναφέρεται στην απόφαση του Λόρδου Atkin στην υπόθεση Donoghue v. Stevenson [1932] A.C. 562. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο ό,τι διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκο προς κάθε ένα που είναι λογικά δυνατό να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υποθέσεως για να αποφασισθεί - (α) η φύση του καθήκοντος και (β) όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Το κριτήριο για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, και μέτρο ο προσεκτικός και όχι ο τέλειος οδηγός. Τέλος, η πρόβλεψη συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες και τη λογική συνέπεια.» Διαφωτιστική είναι επίσης και η πρόσφατη απόφαση Χαραλάμπους ν. Mc Gill, ECLI:CY:AD:2019:A527, Πολιτική Έφεση Αρ. 38/2015, 18/12/2019 όπου αναφέρθηκε ότι: «Υπό το φως των αλώβητων ευρημάτων του πρωτόδικου Δικαστηρίου είναι φανερό ότι ο εφεσείων είχε πλήρη ευθύνη έχοντας υπόψη την διαχρονική και σαφή νομολογία ότι ένας οδηγός οφείλει να επιδεικνύει την ανάλογη επιμέλεια κινούμενος με το όχημα του, έχει δε καθήκον φροντίδας για τους υπόλοιπους που χρησιμοποιούν επίσης τον δρόμο, περιλαμβανομένων και πεζών. Η αμέλεια επί των τροχαίων ατυχημάτων είναι η ίδια και στο αστικό και στο ποινικό δίκαιο και ό,τι διαφέρει είναι ως προς το βάρος απόδειξης, (Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1 και Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα το καθήκον φροντίδας και μέριμνας οφείλεται και επιδεικνύεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις ενός οδηγού. Το κριτήριο για την διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό, με μέτρο το μέσο συνετό και προσεκτικό οδηγό και η πρόβλεψη για την δυνατότητα κινδύνου συναρτάται με τις κοινές εμπειρίες οδήγησης και το καθήκον της δέουσας παρατηρητικότητας. Όταν η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αναμενόμενη ή αντιληπτή, τότε η παράληψη προφύλαξης συνιστά αμέλεια (Αργυρού ν. Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 378). Αναφέρθησαν και από τις δυο πλευρές διάφορες αποφάσεις ως προς την κατανομή της ευθύνης και την κατ΄ ισχυρισμόν επίδειξη συντρέχουσας αμέλειας από την πλευρά της εφεσίβλητης. Δεν χρειάζεται όμως αναφορά σε αυτές δεδομένου ότι όπως έχει υποδειχθεί και στη Γεώργιου Μάρκου ν. Παναγιώτη Μιχαήλ ECLI:CY:AD:2018:A310, ECLI:CY:AD:2018:A310, Πολιτική Έφεση αρ. 246/12 ημερ. 27.6.2018, η αμέλεια ως νομική έννοια εξαντλείται στην πράξη στην εξέταση των πραγματικών γεγονότων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης. Ούτε είναι μετρήσιμη με απολύτους μαθηματικούς υπολογισμούς, παραμένουσα ζήτημα εκτίμησης και υπαγωγής των πραγματικών περιστατικών του ατυχήματος στις καθιερωμένες νομολογιακές αρχές. Ο οδηγός έχοντας υπόψη το αντικειμενικό επίπεδο επιμέλειας έχει την υποχρέωση να συμπεριφέρεται κατά τον έλεγχο του οχήματος του όπως αναμένεται από ένα μέσο συνετό οδηγό (Κωνσταντίνου ν. Κατσιάρδη
(2007)1 Α.Α.Δ. 1178). Από την άλλη, οι άλλοι χρήστες του δρόμου, είτε οδηγοί, είτε πεζοί, υπέχουν συντρέχουσα αμέλεια εάν δεν λαμβάνουν μέτρα αυτοπροστασίας. Η συντρέχουσα αμέλεια δεν εδράζεται σε καθήκον επιμέλειας που φέρει ο ενάγων απέναντι στον εναγόμενο, αλλά σε καθήκον αυτοπροστασίας, (Γεωργική Εταιρεία Πλατώνια Λτδ ν. Mohammad Al Sharif
(2012)1 Α.Α.Δ. 28). Ευρήματα Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: Κατά τον επίδικο χρόνο ο Κατηγορούμενος οδηγούσε με ταχύτητα 50 ΧΑΩ στον κύριο δρόμο Ακακίου - Λευκωσίας και σε κάποιο σημείο του δρόμου, μετά τον κυκλικό κόμβο Ακακίου, επιχείρησε να προσπεράσει ένα γεωργικό όχημα τύπου «combine». Πριν επιχειρήσει προσπέρασμα, ελάττωσε την ταχύτητά του περίπου στα 30 ΧΑΩ, έθεσε σε λειτουργία τον ηλεκτρικό σηματοδότη κατεύθυνσης (πορτοκαλί φως), έλεγξε το καθρεφτάκι του οδηγού και έκρινε ότι η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας ήταν ελεύθερη, τόσο μπροστά όσο και πίσω του. Κατά την προσπάθεια προσπεράσματος, προτού όμως να έχει περάσει ολόκληρο το όχημά του στη δεξιά λωρίδα, συγκρούστηκε με μια άσπρη μοτοσικλέτα η οποία βρισκόταν ήδη στη δεξιά λωρίδα επιχειρώντας να προσπεράσει το αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου. Συνεπεία της σύγκρουσης, η μοτοσικλέτα και ο οδηγός της ανατράπηκαν και σύρθηκαν στην άσφαλτο. Από τα πιο πάνω ευρήματα, τα οποία στηρίχθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στη μαρτυρία του Κατηγορουμένου, προκύπτει ότι ο τρόπος με τον οποίο οδήγησε ο Κατηγορούμενος ήταν αμελής λόγω έλλειψης δέουσας παρατηρητικότητας (proper look out), (παραπέμπω σχετικά στην Arakelyan vs Αστυνομίας Ποινική Έφεση 198/2017 ημερομηνίας 24/10/2018). Ο ίδιος ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε ότι δεν είχε προσέξει τη μοτοσικλέτα η οποία βρισκόταν ήδη στη δεξιά λωρίδα του δρόμου και πως οδήγησε προς το μέρος της, με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση. Η αμέλειά του συνίσταται στο γεγονός ότι, παρά την προσπάθειά του, απέτυχε να προσέξει ότι η δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας δεν ήταν ελεύθερη όταν επιχείρησε να εισέλθει σε αυτήν. Κατάληξη Σύμφωνα με τα πιο πάνω, η Κατηγορούσα Αρχή έχει επιτύχει να αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. Συνακόλουθα, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πιο πάνω κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο