ΔΗΜΟΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ν. ΘΟΥΠΟΣ, Αρ. Υπόθεσης: 13782/2020, 29/10/2021

(2)(δ), 71 και 72 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 και των άρθρων 88

(1)(ζ)

(3)και

(4)και 140

(4)και

(5)του περί Δήμων νόμου 111/85 και στον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 14.10.2019 και ώρα 12:40, μέσα στα όρια του Δήμου Λευκωσίας, ενώ είχε την ευθύνη και τον έλεγχο του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής XXXXX71, στάθμευσε τούτο στην οδό Γερμανού Πατρών που ήταν σεσημασμένη κατά μήκος της με κίτρινη γραμμή. Μαρτυρία Τα πιο κάτω έχουν δηλωθεί ως παραδεκτά γεγονότα: · Η οδός Γερμανού Πατρών, που αναφέρεται στις λεπτομέρειες αδικήματος της πρώτης κατηγορίας, βρίσκεται εντός των δημοτικών ορίων του Δήμου Λευκωσίας. · Στις 14.10.2019 ο Κατηγορούμενος ήταν ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής XXXXX

1. · Στις 14/10/2019 και ώρα 12:40 ο Κατηγορούμενος στάθμευσε το αυτοκίνητο στην οδό Γερμανού Πατρών. Για να στοιχειοθετήσει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε δύο μάρτυρες κατηγορίας, τον κύριο XXXXX Στυλιανού (στο εξής ΜΚ1) και τον κύριο XXXXX Ονησιφόρου (στο εξής ΜΚ2). Και οι δύο μάρτυρες κατηγορίας εργάζονταν κατά τον επίδικο χρόνο ως τροχονόμοι στον Δήμο Λευκωσίας. ΜΚ1 Ο ΜΚ1 ανάφερε ότι την 14.10.2019, βρισκόταν σε περιπολία στην οδό Γερμανού Πατρών και εντόπισε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX71 να είναι σταθμευμένο σε σημείο όπου υπήρχε κίτρινη γραμμή και προχώρησε με έκδοση εξωδίκου, το οποίο τοποθέτησε στο αλεξήνεμο του εν λόγω αυτοκινήτου. Στη Γερμανού Πατρών, υπήρχε και χώρος όπου δεν υπήρχε κίτρινη γραμμή και επιτρεπόταν η στάθμευση, αλλά δεν ήταν στο σημείο που βρήκε σταθμευμένο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX
2. Κατά την αντεξέταση, ανέφερε ότι όντως στην οδό Γερμανού Πατρών υπήρχε πινακίδα στην οποία αναγράφετο ότι επιτρεπόταν η στάθμευση για 60 λεπτά, η οποία είχε απόσταση περίπου 25 μέτρα από το σημείο που βρήκε σταθμευμένο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX
3. Ο ΜΚ1 ανάφερε επίσης ότι, στα σημεία που επιτρεπόταν η στάθμευση υπήρχε σηματοδότηση με άσπρες γραμμές (ορθογώνια), η κίτρινη γραμμή στο σημείο που ήταν σταθμευμένο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX71 ήταν εμφανής και ότι το εξώδικο δεν είχε πληρωθεί μέχρι την ημέρα καταχώρησης της υπόθεσης. Ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο τηλεφωνικώς, ότι έχει μια καταγγελία αναφορικά με το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX71 για στάθμευση σε κίτρινη γραμμή στην οδό Γερμανού Πατρών στις 14.10.2019 και ώρα 12:
4. Ο Κατηγορούμενος αρχικά του είχε αναφέρει για την ύπαρξη ταμπέλας αλλά τελικά συμφώνησε να καταβάλει το ποσό του εξωδίκου επειδή ο ΜΚ2 του έδωσε παράταση για πληρωμή μέχρι 15.4.
5. Κατά την αντεξέταση ο Κατηγορούμενος του υπέβαλε ότι ουδέποτε είχε συμφωνήσει να καταβάλει το ποσό του εξωδίκου αλλά ο ΜΚ2 επέμεινε στη θέση του ότι η συνομιλία τους ήταν όπως την είχε αναφέρει. Στη συνέχεια, αφού το Δικαστήριο έκρινε ότι είχε αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση, εξήγησε στον Κατηγορούμενο τα δικαιώματα του και τον κάλεσε σε απολογία. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση και ανέφερε τα ακόλουθα: «Εγώ ξαναείπα, πήγα στην αυτήν οδό... πώς την είπαμε, Πατρών Γερμανού, μπήκα μέσα, βρήκα μια ταπέλλα που έγραφε επιτρέπεται η στάθμευση για 60 λεπτά και πάρκαρα. Δεν είναι ούτε παρανόμως ή λόγους ή αυτά, εγώ απλώς πάρκαρα διότι έγραφε η ταπέλλα εκεί δικαιούμαι να παρκάρω και πάρκαρα. Τίποτε άλλο, τίποτε το... αυτό έκαμα.» Νομική Πτυχή Στις ποινικές υποθέσεις αποτελεί πάγια αρχή ότι το βάρος απόδειξης των συστατικών στοιχείων της κάθε κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα αρχή και η ενοχή πρέπει να αποδεικνύεται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (Woolmington v D.P.P. 25 Cr. App. R. 72, Charitonos and Others v. The Republic

(1971)2 CLR 40). Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείου που την συνιστά, βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή. Δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των πρωτογενών γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν την κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη (Γεν. Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου

(2001)2 ΑΑΔ 18, Λοΐζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Γεν. Εισαγγελέας ν. Σπύρου

(2002)2 Α.Α.Δ. 71). Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη, αλλά και σαφής (βλ. Φλουρής v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). Εάν στο τέλος της υπόθεσης μείνει έστω και η παραμικρή αμφιβολία στο μυαλό του Δικαστηρίου για την ενοχή του κατηγορουμένου, τότε αυτό θα πρέπει να αποφασισθεί υπέρ του και να απαλλαγεί της κατηγορίας (Τούμπας v. Δημοκρατίας

(1984)2 C.L.R. 110). Σύμφωνα με το άρθρο 58

(2)των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών 66/1984: «Κάθε πρόσωπο που οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις: ... (δ) να συμμορφώνεται προς όλα τα σήματα τροχαίας, συμπεριλαμβανομένων πινακίδων, που τοποθετούνται ή χαράσσονται πάνω ή κοντά σε οποιοδήποτε δρόμο με ή κατ' εντολή της Αστυνομίας ή αρχής τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλης αρχής, στην οποία έχει ανατεθεί δυνάμει οποιασδήποτε νομοθετικής διάταξης ο έλεγχος ή η ρύθμιση της τροχαίας κυκλοφορίας» Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 2 των πιο πάνω κανονισμών: «σήμα τροχαίας» ορίζεται ως «οιονδήποτε αντικείμενον ή μέσον (μονίμως τοποθετημένο ή κινητόν), ή οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν προς μετάδοσις εις την τροχαίαν κίνησιν εν γένει ή εις ορισμένην κατηγορίαν ταύτης, προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων οιασδήποτε φύσεως, καθώς και οιονδήποτε σημείον, σήμανσιν, σύμβολον ή γραμμήν επί ή πλησίον οιασδήποτε οδού ή κεχαραγμένων επί του καταστρώματος οιασδήποτε οδού, προς μετάδοσιν τοιούτων προειδοποιήσεων, πληροφοριών, κανόνων, περιορισμών ή απαγορεύσεων.» Επιπρόσθετα, το άρθρο 71 των Κανονισμών διαλαμβάνει τα εξής: «Ως σήματα τροχαίας καθορίζονται τα σήματα τα οποία εκτίθενται εις τον Οδικόν Κώδικα τον εκδιδόμενον από καιρού εις καιρόν υπό του Εφόρου και δημοσιευμένου κατά τοιούτον τρόπον ως ο Έφορος ήθελε ορίσει, τα σήματα τα οποία ορίζονται υπό δημοτικού συμβουλίου ή υφ' οιασδήποτε άλλης αρχής εμπεπιστευμένης τον έλεγχον και την ρύθμισιν της τροχαίας, και τα σήματα τα οποία ορίζονται δυνάμει οιουδήποτε νόμου ή κανονισμού ή οιασδήποτε διεθνούς Συμβάσεως εις την οποίαν προσεχώρησε και η Δημοκρατία.» Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας όπως δημοσιεύεται από τον Έφορο, αναφέρεται ότι όπου υπάρχει συνεχής διπλή ή μονή κίτρινη γραμμή στην άκρη του οδοστρώματος απαγορεύεται η στάση και η στάθμευση. Τέλος, το άρθρο 72 της ΚΔΠ 66/1984, προνοούσε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος ότι ο παραβάτης οποιασδήποτε διάταξης των Κανονισμών, είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε ποινή φυλάκισης μέχρι ενός έτους ή σε χρηματική ποινή μέχρι €1.708,00 ή και στις δύο αυτές ποινές. Αυστηρή ευθύνη Σύμφωνα με τη νομολογία, το θέμα της προσέγγισης της ερμηνείας μιας ποινικής διάταξης για να διαγνωστεί κατά πόσο επιβάλλει ή όχι αυστηρή ευθύνη κρίνεται αρχικά από το λεκτικό της διάταξης και αν υπάρχει αμφιβολία από τη φύση του νομοθετήματος - ρυθμιστικής ή αυστηρώς ποινικής - όπως και από το πρόβλημα που το νομοθέτημα αποσκοπεί να επιλύσει (βλ. Sea Island & Tours Ltd v. Κ.Ο.Τ.

(1995)2 ΑΑΔ 196, Aestas Trading Ltd κ.α. v. Κ.Ο.Τ. Π.Ε. 78/14, 3/9/2015, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας V. Αντώνη Δημητρίου

(2010)2 ΑΑΔ 196 και Παντελής Κασάπη v. Συμβούλιο Υδατοπρομήθειας Λάρνακας, Π.Ε. 78/17 ημερ. 19/4/2018). Για παράδειγμα, πράξεις που απαγορεύονται από το Νόμο και τιμωρούνται από αυτόν, για λόγους δημοσίου συμφέροντος ή δημόσιας πολιτικής, ή δημόσιας ευημερίας, όχι σπάνια αποτελούν αντικείμενο αδικημάτων αυστηρής ευθύνης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας V. Αντώνη Δημητρίου ανωτέρω). Στην παρούσα περίπτωση δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα είναι αυστηρής ευθύνης και δεν χρειάζεται απόδειξη της υποκειμενικής υπόστασης (mens rea) του αδικήματος. Συνεπώς, δεν απαιτείται απόδειξη του κατά πόσον ο Κατηγορούμενος είχε όντως προσέξει την κίτρινη γραμμή, αλλά η απόδειξη της αντικειμενικής υπόσταση του αδικήματος (actus reus) είναι αρκετή για να οδηγήσει σε καταδίκη. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω και να ακούσω με προσοχή και υπομονή τους μάρτυρες που κατέθεσαν. Έχοντας διεξέλθει της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στη βάση του συνόλου της και όχι αποσπασματικά, θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της αντλώντας καθοδήγηση από τις αρχές που τίθενται από την σχετική νομολογία, λαμβάνοντας μεταξύ άλλων παραγόντων υπόψη μου, τη φυσικότητα, ευθύτητα, αμεσότητα και σαφήνεια των απαντήσεων, τυχόν ύπαρξη υπερβολών, ουσιωδών αντιφάσεων, προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν αλλά και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. (βλ. μεταξύ άλλων, Στυλιανίδη v Χατζηπιέρα

(1992)1 ΑΑΔ 1056, Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97, Αυξεντίου v. Δίγκλη

(2007)1 Α.Α.Δ. 1367, Χάρης Χρίστου v. Ευγενείας Khoreva

(2002)1 A.A.Δ. 454, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 173 κ.α.) Ο ΜΚ1 μου άφησε καλή εντύπωση σαν μάρτυρας. Είχε δώσει άμεσες και σαφείς απαντήσεις στις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν και κατέθεσε με φυσικότητα πείθοντας το Δικαστήριο ότι κατέθεσε τα πράγματα όπως εξελίχθηκαν στην πραγματικότητα. Έχοντας ακούσει τη μαρτυρία του στο σύνολο της, τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση, δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και ότι τα όσα ανέφερε ανταποκρίνονται στην αλήθεια. Ο ΜΚ2 μου άφησε επίσης θετική εντύπωση και αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ας σημειωθεί ότι η μαρτυρία του ΜΚ2 δεν προσέφερε κάτι ουσιαστικό αναφορικά με τα επίδικα θέματα. Ανώμοτη Δήλωση Κατηγορουμένου Σύμφωνα με τη νομολογία, η ανώμοτη δήλωση ενός Κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση. Δεν μπορεί όμως να εξομοιωθεί με μαρτυρία, με την έννοια να είναι ικανή να αντικρούσει μια ένορκη μαρτυρία που κρίθηκε ήδη από το Δικαστήριο ως αξιόπιστη. Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν, αλλά μπορεί να βοηθήσει στη θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά. Δεν παραμερίζεται η αξία της, η οποία είναι πειστική μάλλον παρά αποδειχτική. (βλ. Anastassiades ν. The Republic

(1977)2 CLR 97, 210-211, Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200, Onisiforou v. The Police

(1987)2 CLR 261, Ιωάννου και άλλου ν. Δημοκρατία

(2001)2 ΑΑΔ 195, Pantelis Vrakas and Another v. The Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Γεωργίου ν. Αστυνομίας,

(2005)2 ΑΑΔ 515, Πολύβιος Σίφουνας κ.ά. ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 91 και Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 22) Σημειώνεται επίσης πως η επιλογή του Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.ά. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 129) ούτε μπορεί να συμπληρώσει τυχόν κενά στη μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής (Αχτάρ v. Αστυνομίας,

(2010)2 ΑΑΔ 397 και Θεοχάρους ανωτέρω). Σύμφωνα με την ανώμοτη δήλωση του Κατηγορουμένου, ο λόγος που είχε σταθμεύσει στο συγκεκριμένο σημείο ήταν επειδή υπήρχε πινακίδα που επέτρεπε την στάση για 60 λεπτά. Τον πιο πάνω ισχυρισμό δεν το αρνήθηκε ο ΜΚ1, ανάφερε όμως ότι η πινακίδα αυτή βρισκόταν σε απόσταση 25 μέτρων από το σημείο που στάθμευσε ο Κατηγορούμενος και αφορούσε άλλους χώρους όπου επιτρεπόταν η στάθμευση και ήταν σηματοδοτημένοι με άσπρες γραμμές που σχημάτιζαν ορθογώνια. Δεδομένου του ότι έχω αποδεχτεί τη μαρτυρία του ΜΚ1, κρίνω ότι η συγκεκριμένη πινακίδα που υπήρχε, δεν επέτρεπε την στάθμευση στο σημείο όπου είχε σταθμεύσει κατά τον ουσιώδη χρόνο ο Κατηγορούμενος. Ευρήματα Σύμφωνα με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί στο Δικαστήριο καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Ο Κατηγορούμενος, κατά τον ουσιώδη χρόνο που αναφέρεται στο κατηγορητήριο, στάθμευσε το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής XXXXX71, σε σημείο όπου υπήρχε συνεχής μονή κίτρινη γραμμή, η οποία ήταν εμφανής. Η ενέργεια του αυτή συνιστά μη συμμόρφωση σε σήμα τροχαίας, κατά παράβαση του Κανονισμού 58

(2)(δ) των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84. Δεν έχει αμφισβητηθεί ότι ο Κατηγορούμενος δεν έχει πληρώσει το ποσό του εξωδίκου προστίμου που εκδόθηκε από τον ΜΚ1 εντός της καθορισμένης από το νόμο προθεσμίας. Κατάληξη Σύμφωνα με τα πιο πάνω ευρήματα κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει την ενοχή του Κατηγορούμενου στην κατηγορία που αντιμετωπίζει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. [Υπ.] .............. Α. Λοΐζου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο