ΜΠΟΥΜΡΟΥΝΓΡΑΤΑΝΑ ν. ΣΙΑΜΑΡΗ, Αρ. Υπόθεσης: 19435/2015, 29/10/2021

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και άρθρο 42 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά την περίοδο 2007 - 2015 με ψευδείς παραστάσεις απέσπασε από την περιουσία του ανίκανου παιδιού του XXXXX Σιαμαρή διάφορα χρηματικά ποσά, ήτοι συνολικού ύψους περί τις €35.000, τα οποία ελάμβανε ως επίδομα από την Κυπριακή Δημοκρατία, προβαίνοντας σε κατάθεση και ανάληψη από το λογαριασμό του τελευταίου με αριθμό XXXXX7219 και ακολούθως καταθέτοντάς τα σε προσωπικό λογαριασμό του με αριθμό XXXXX1075 στην Τράπεζα Κύπρου. Πέμπτη Κατηγορία ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Απόπειρα απόσπασης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 35, 297 και 298

(2)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και το άρθρο 42 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.

1. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά την περίοδο 2007 - 2015 αποπειράθηκε να διαπράξει το αδίκημα της εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις δηλαδή να αποσπάσει από την περιουσία του ανίκανου παιδιού του XXXXX Σιαμαρή διάφορα χρηματικά ποσά, ήτοι συνολικού ύψους περί τις €35.000, τα οποία ελάμβανε ως επίδομα από την Κυπριακή Δημοκρατία, προβαίνοντας σε κατάθεση και ανάληψη από το λογαριασμό του τελευταίου με αριθμό XXXXX7219 και ακολούθως καταθέτοντάς τα σε προσωπικό λογαριασμό του με αριθμό XXXXX1075 στην Τράπεζα Κύπρου. Έκτη Κατηγορία ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Απάτη κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 35 και 300 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και άρθρο 42 της Ποινικής Δικονομίας Κεφ.
2. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά την περίοδο 2007 - 2015 με δόλιο τέχνασμα και επινόημα απέσπασε από την περιουσία του ανίκανου παιδιού του XXXXX Σιαμαρή διάφορα χρηματικά ποσά, ήτοι συνολικού ύψους περί τις €35.000, τα οποία ελάμβανε ως επίδομα από την Κυπριακή Δημοκρατία, προβαίνοντας σε κατάθεση και ανάληψη από το λογαριασμό του τελευταίου με αριθμό XXXXX7219 και ακολούθως καταθέτοντάς τα σε προσωπικό λογαριασμό του με αριθμό XXXXX1075 στην Τράπεζα Κύπρου. Έβδομη Κατηγορία ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Πλαστογραφία εγγράφου με σκοπό την καταδολίευση κατά παράβαση των άρθρων 20, 21, 35, 331, 333, 334 και 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά την περίοδο 2007 - 2015 πλαστογράφησε έγγραφα υπογράφοντας με το όνομα του ανίκανου παιδιού του XXXXX Σιαμαρή χωρίς την εξουσιοδότησή του ή κατόπιν διατάγματος δικαστηρίου με σκοπό το άνοιγμα λογαριασμού με αριθμό XXXXX7219 για την κατάθεση δημόσιων βοηθημάτων, τα οποία ελάμβανε ως επίδομα από την Κυπριακή Δημοκρατία, για τα οποία ακολούθως ο πρώτος προέβαινε σε ανάληψη τους και κατάθεσή τους σε προσωπικό λογαριασμό του με αριθμό XXXXX1075 στην Τράπεζα Κύπρου. Όγδοη Κατηγορία ΕΚΘΕΣΗ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ανυπακοή σε διάταγμα Δικαστηρίου με βάση τα άρθρα 137, 20, 21, 29 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
4. ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ Ο κατηγορούμενος κατά την περίοδο 2007 - 2015 ανυπάκουσε επανειλημμένως στο διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην αίτηση 4/2003 και ημερομηνίας 23/4/2003 με το οποίο διατάττετο όπως τα αποδεικτικά στοιχεία με τις δαπάνες για το ανίκανο πρόσωπο XXXXX Σιαμαρή να καταχωρηθούν στον Πρωτοκολλητή εντός ευλόγου χρόνου από την διενέργειά τους. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τις ως άνω κατηγορίες και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Η πλευρά της κατηγορούσας αρχής προς απόδειξη της υπόθεσής της κάλεσε 3 μάρτυρες. Ως Μ.Κ.1 παρουσιάστηκε ο κ. XXXXX Νεοφύτου ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου από το έτος
5. Ο εν λόγω μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήριο 1 ένα φάκελο με αντίγραφα διαφόρων εγγράφων τα οποία φυλάσσονται στο αρχείο της τράπεζας ο οποίος αποτελείται από 202 φύλλα χαρτί. Ισχυρίστηκε ότι τα φύλλα χαρτί από το 1 έως το 4 του τεκμηρίου 1 είναι η συμφωνία ανοίγματος του λογαριασμού του XXXXX η οποία από την πλευρά του πελάτη της τράπεζας υπογράφηκε από τον κ. XXXXX Σιαμαρή ως διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX. Ισχυρίστηκε επίσης ότι στο τεκμήριο 1 περιλαμβάνονται και οι καταστάσεις 2 τραπεζικών λογαριασμών. Ο ένας λογαριασμός ανήκει στον κατηγορούμενο και ανοίχθηκε το έτος 1990 και ο άλλος ανήκει στον XXXXX. Η κατάσταση του λογαριασμού του κατηγορούμενου αφορά την περίοδο από το έτος 1990 που ανοίχθηκε ο λογαριασμός του και η κατάσταση του λογαριασμού του Αλέξανδρου αφορά την περίοδο από το έτος 2007 μέχρι τον Μάρτιο του
6. Ισχυρίστηκε ότι από τον λογαριασμό του Αλέξανδρου έγιναν μεταφορές χρημάτων στον λογαριασμό του κατηγορούμενου και ότι κατέγραψε τα ποσά και τις ημερομηνίες που έγιναν αυτές οι μεταφορές σε ένα έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο
7. Κατά την αντεξέτασή του ο Μ.Κ.1 ισχυρίστηκε ότι ο λογαριασμός του XXXXX Σιαμαρή είναι λογαριασμός ταμιευτηρίου με τον οποίο θα μπορούσε να είναι συνδεδεμένη κάρτα αλλά δεν έλεγξε κατά πόσο αυτό είχε γίνει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε περίπτωση που πράγματι δεν υπήρχε κάρτα συνδεδεμένη με τον εν λόγω λογαριασμό ο μόνος τρόπος για ανάληψη χρημάτων από αυτόν ήταν με φυσική παρουσία σε υποκατάστημα της τράπεζας. Στη συνέχεια συμφώνησε με υποβολή του δικηγόρου του κατηγορούμενου ότι η τράπεζα ενέκρινε τις συναλλαγές στις οποίες αναφέρθηκε κατά την κυρίως εξέτασή του επειδή αποδέχθηκε ότι το πρόσωπο που προέβηκε σε αυτές είχε εξουσία να πράξει κάτι τέτοιο. Στη συνέχεια και προτού παρουσιαστεί στο Δικαστήριο ο δεύτερος μάρτυρας για την κατηγορούσα αρχή οι δικηγόροι των διαδίκων κατέθεσαν τα ακόλουθα έγγραφα ως τεκμήρια: ως τεκμήριο 3 κατατέθηκε το αντίγραφο της Αίτησης Διαχείρισης Ανικάνου Προσώπου με αριθμό XXXXX/2003 του Ε.Δ. Λευκωσίας, ως τεκμήριο 4 το αντίγραφο της ένστασης ημερομηνίας 13.3.2017 που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της ως άνω αίτησης 4/2003, ως τεκμήριο 5 το αντίγραφο του Διατάγματος ημερομηνίας 23.4.2003 που εκδόθηκε στην ως άνω αίτηση XXXXX/2003 και ως τεκμήριο 6 αντίγραφο της επιστολής του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας ημερομηνίας 3.8.
8. Δηλώθηκε επίσης ότι τα τεκμήρια 5 και 6 γίνονται αποδεκτά ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους και αποτελούν πλέον και σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το τεκμήριο 5 ο XXXXX Σιαμαρής διορίσθηκε διαχειριστής και αντιπρόσωπος της περιουσίας του ανικάνου XXXXX Σιαμαρή και είχε εξουσία να αποσύρει από την Ελληνική Τράπεζα το ποσό των Λ.Κ. 15.000 που ήταν κατατεθειμένο στο όνομα του XXXXX και να διαθέσει το εν λόγω ποσό για την αγορά αυτοκινήτου που θα εγγραφόταν επ' ονόματι του ανικάνου προσώπου και για την επιδιόρθωση της κατοικίας του. Διατάχθηκε επίσης όπως αποδεικτικά στοιχεία με τις δαπάνες καταχωρηθούν στον Πρωτοκολλητή εντός ευλόγου χρόνου από τη διενέργειά τους. Ως Μ.Κ.2 παρουσιάστηκε η κα XXXXX Κωνσταντίνου η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της ισχυρίστηκε ότι ετοίμασε την έκθεση η οποία είχε κατατεθεί ως τεκμήριο
9. Ισχυρίστηκε ότι στις 27.6.2018 έλαβε οδηγίες από το Δικαστήριο στο οποίο εκκρεμούσε η Αίτηση Διαχείρισης για να ελέγξει τους λογαριασμούς που είχαν καταχωρηθεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε καταθέσει ετήσιους λογαριασμούς για την περίοδο από 1.1.2007 έως 31.8.2014 ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε ότι έπρεπε να το πράξει. Κατά την πολύ σύντομη αντεξέτασή της η Μ.Κ.2 ισχυρίστηκε ότι είναι λογίστρια στο Γενικό Λογιστήριο της Δημοκρατίας και ότι έλαβε οδηγίες να ελέγξει τον φάκελο που ήταν κατατεθειμένος στο Δικαστήριο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι από τον έλεγχό του διαπίστωσε πως ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να συμμορφώνεται πλήρως με τις οδηγίες που έδιδε το Πρωτοκολλητείο και ότι τα συμπεράσματά της είναι καταγεγραμμένα στην έκθεσή της, τεκμήριο
10. Ως Μ.Κ.3 παρουσιάστηκε η παραπονούμενη η οποία κατά την κυρίως εξέτασή της κατέθεσε γραπτή της δήλωση στην Αγγλική γλώσσα η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Ως έγγραφο Β κατατέθηκε η δήλωσή της στην Ελληνική. Ως δήλωσαν οι δικηγόροι των διαδίκων το Έγγραφο Β είναι η πιστή μετάφραση του Εγγράφου Α. Στη δήλωσή της περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων οι ακόλουθοι ισχυρισμοί: είναι η παραπονούμενη στην παρούσα υπόθεση και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων. Ο γιος της XXXXX Σιαμαρή είναι ηλικίας 37 ετών και διαμένει στην οικία του στο XXXXX, στην οδό XXXXX 4, μαζί με τον πατέρα του και πρώην σύζυγό της XXXXX Σιαμαρή. Στις 23.4.2003 το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα με το οποίο ο κατηγορούμενος διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του ανίκανου παιδιού τους XXXXX Σιαμαρή. Ο κατηγορούμενος ουδέποτε της έδιδε εξηγήσεις για τον τρόπο που διαχειριζόταν την περιουσία του γιου τους. Ισχυρίστηκε ότι κατόπιν έρευνας που διενήργησε ο δικηγόρος της στον φάκελο του Δικαστηρίου διαπίστωσε ότι ο κατηγορούμενος για 13 χρόνια δεν είχε καταχωρήσει λογαριασμούς διαχείρισης ως είχε υποχρέωση να πράξει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι γνώριζε ότι ο γιος της λάμβανε ετήσια επιδόματα €17.000 περίπου και πως αντιλήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος έλαβε ποσό πέραν των €35.000 για δικό του όφελος χωρίς να καταχωρήσει καμιά απόδειξη ή λογαριασμούς διαχείρισης στο Δικαστήριο για την εν λόγω περίοδο. Η Μ.Κ.3 κατά την αντεξέτασή της ισχυρίστηκε πως ο κατηγορούμενος λάμβανε χρήματα για να φτιάχνει το σπίτι του και αγόρασε αυτοκίνητο το οποίο δεν ήταν αναπηρικό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι έπρεπε να χτίσει ράμπα για ανάπηρους την οποία όμως δεν έφτιαξε αλλά αγνοούσε κατά πόσο έφτιαξε και το μπάνιο για να το μετατρέψει σε αναπηρικό. Σε ερώτηση ποια είναι τα προσωπικά έξοδα του κατηγορούμενου για τα οποία χρησιμοποίησε λεφτά του ανίκανου παιδιού τους η μάρτυρας απάντησε ότι είναι δύσκολο να πει γιατί με τον τρόπο που ξοδεύει τα χρήματα ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να πει πού δαπανήθηκαν τα λεφτά του. Μετά που το Δικαστήριο έκρινε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου αυτός επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Προτού όμως καταθέσει ενόρκως ο κατηγορούμενος οι δικηγόροι των διαδίκων προχώρησαν να δηλώσουν και άλλα μεταξύ τους παραδεκτά γεγονότα. Κατέθεσαν σχετικά το τεκμήριο 7 και δήλωσαν ότι το ποσό των €44.680 είναι το ποσό το οποίο αναλήφθηκε από τον λογαριασμό του XXXXX Σιαμαρή και κατατέθηκε στον λογαριασμό του κατηγορούμενου. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι τα καθημερινά έξοδα του XXXXX δεν είναι σταθερά και σε αυτά περιλαμβάνονται τα έξοδα για την ένδυση και υπόδησή του, τα έξοδα αναψυχής του και τα έξοδα για τη διατροφή του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετέφερε χρήματα από τον λογαριασμό του XXXXX στον δικό του για να καλύπτει τα έξοδα του γιου του. Κατά την αντεξέτασή του ο κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι από τις 23.4.2003 που διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του XXXXX και μέχρι το έτος 2015 δεν καταχώρησε λογαριασμούς για τη διαχείριση επειδή δεν του το ζήτησε κανένας και ότι ξεκίνησε να το πράττει από το 2016 και μετά. Ισχυρίστηκε ότι δεν το έπραττε επειδή δεν γνώριζε ότι όφειλε να το πράττει. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το ποσό το οποίο αναλήφθηκε από τον λογαριασμό του XXXXX και κατατέθηκε στον δικό του δαπανήθηκε σε έξοδα του XXXXX όπως κρουαζιέρες, θέατρα και εξόδους για τα οποία όμως δεν μερίμνησε να κρατήσει τις σχετικές αποδείξεις. Μετά που η υπόθεση ορίστηκε για αγορεύσεις ο κ. Γεωργίου εκ μέρους του κατηγορούμενου αγόρευσε προφορικά και ο κ. Μιχαήλ ετοίμασε γραπτό κείμενο με τις θέσεις και εισηγήσεις του και έκανε και μια περαιτέρω παρέμβαση προφορικά. Έχω υπόψη μου τις θέσεις και εισηγήσεις τους και θα κάνω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο. Ο κ. Μιχαήλ εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκε το αδίκημα της 2ης κατηγορίας. Εισηγήθηκε επίσης ότι αποδείχθηκε το αδίκημα της εσκεμμένης ανυπακοής σε διατάξεις νόμων που επιβάλλουν καθήκον, κατά παράβαση του άρθρου 136 του Ποινικού Κώδικα και κάλεσε το Δικαστήριο να τροποποιήσει το ενώπιόν του κατηγορητήριο και να προσθέσει την ως άνω κατηγορία. Σε σχέση με τις κατηγορίες 5 έως 8 ο κ. Μιχαήλ δεν εισηγήθηκε ότι αποδείχθηκαν αλλά άφησε, όπως ανέφερε επί λέξει, το θέμα του κατά πόσο αυτές αποδείχθηκαν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ή όχι στο Δικαστήριο. Εισηγήθηκε επίσης ότι η παραπονούμενη νομιμοποιείται να καταχωρήσει και να προωθήσει την επίδικη ιδιωτική ποινική δίωξη και παρέπεμψε το Δικαστήριο σε όσα σχετικά ανέφερε στις 13.5.2021 όταν ο κ. Γεωργίου πριν την έναρξη της δίκης είχε εγείρει το εν λόγω θέμα. Εισηγήθηκε ότι η παραπονούμενη ως μητέρα του ανικάνου και στα πλαίσια του καθήκοντος και ταυτόχρονα δικαιώματος της γονικής μέριμνας που έχει λόγω της ως άνω ιδιότητάς της δικαιωματικά καταχώρησε την παρούσα υπόθεση. Ο κ. Γεωργίου από την άλλη εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε η αντικειμενική υπόσταση των αδικημάτων των κατηγοριών 1 και 3 έως
11. Αναφορικά με τη 2η κατηγορία που αφορά το αδίκημα της παραβίασης των καθηκόντων του διαχειριστή εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να αντιμετωπιστεί ως αυτό που είναι, δηλαδή, ως κάποιος ο οποίος δεν είναι επαγγελματίας λογιστής. Εισηγήθηκε τέλος ότι η παραπονούμενη δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα ιδιωτική υπόθεση επειδή από όσα καταλογίζει στον κατηγορούμενο δεν επηρεάζεται άμεσα δική της περιουσία ή δικαιώματα. Επειδή σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι η παραπονούμενη δεν νομιμοποιείται στην έγερση και προώθηση της παρούσας ιδιωτικής ποινικής δίωξης κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις είναι αναγκαίο να εξεταστεί πρώτα αυτό το θέμα. Η άσκηση ποινικής δίωξης από ιδιώτες αναγνωρίστηκε στην Κύπρο ως δικαίωμα του προσώπου που θίγεται κατά άμεσο τρόπο από το αδίκημα το οποίο εκπηγάζει από το κοινοδίκαιο και δεν περιορίστηκε από το Άρθρο 113 του Συντάγματος που αναφέρεται στις εξουσίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας να διατάσσει ποινικές διώξεις (Ttofinis v. Theocharides and another

(1983)2 CLR 363). Στην εν λόγω υπόθεση αναγνωρίστηκε ότι ο ιδιώτης κατήγορος ο οποίος θίγεται κατά άμεσο τρόπο έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ιδιωτική ποινική δίωξη. Λέχθηκε ότι «Not every individual has the right of private prosecution. Only victims of crime have this right.». Η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε σε αδικήματα ανέγερσης οικοδομής κατά παράβαση των προνοιών του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και σε αυτή αποφασίστηκε ότι ο εφεσείων είχε επηρεαστεί άμεσα αφού η οικοδομή που είχαν ανεγείρει οι εφεσίβλητοι κτίστηκε εντός ακίνητης περιουσίας που του ανήκε. Κρίθηκε ότι ο εφεσείων είχε θιγεί κατά άμεσο τρόπο από το αδίκημα και ως εκ τούτου είχε δικαίωμα να καταχωρήσει και να προωθήσει την ως άνω υπόθεση. Στην υπόθεση Δημοσθένους ν. Τύχωνος

(2013)2 Α.Α.Δ. 22 αποφασίστηκε πως η ιδιότητα του εφεσείοντα, ως νομιμοποιημένου κατόχου επιταγής για την οποία υπήρξε αντιπαροχή, δήλωνε τον άμεσο επηρεασμό του από τη μη εξόφλησή της και πως λόγω τούτου είχε έννομο συμφέρον να εγείρει τη σχετική ιδιωτική ποινική δίωξη. Στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Ευαγγέλου, Ποινική Έφεση Αρ. 194/2013, ημερομηνίας 2.12.2014 αποφασίστηκε ότι ο «άμεσος επηρεασμός» των περιουσιακών δικαιωμάτων του εφεσείοντα είναι καθοριστικός για σκοπούς ενεργοποίησης του δικαιώματός του για καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης. Στην ως άνω απόφαση επιδοκιμάστηκε η κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει την υπόθεση που καταχώρησε ο εφεσείων επειδή έκρινε πως η παρουσία και η λειτουργία της πολύ μεγάλης κτηνοτροφικής μονάδας του εφεσίβλητου, η οποία στεγαζόταν και λειτουργούσε στα επίδικα υποστατικά και οι όποιες επιπτώσεις ενείχαν στην ακίνητη περιουσία του εφεσείοντα, δεν αποτελούσαν τέτοιας μορφής άμεση παρέμβαση ή επέμβαση στα περιουσιακά δικαιώματα του εφεσείοντα ώστε να νομιμοποιείτο να εγείρει ιδιωτική ποινική δίωξη. Στην εν λόγω απόφαση επιδοκιμάστηκε επίσης η κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου το οποίο αποφάσισε ότι δεν θα έπρεπε να διαδραματίσει καθοριστικό παράγοντα στο ζήτημα της νομιμοποίησης του εφεσείοντα να καταχωρήσει ποινική δίωξη το γεγονός ότι τα τεμάχια στα οποία βρίσκονταν οι επτά από τις οκτώ παράνομες οικοδομές, ήταν όμορα του δικού του τεμαχίου. Κρίθηκε ότι ο «άμεσος επηρεασμός» έχει την έννοια ότι με συγκεκριμένη παράνομη πράξη τα δικαιώματα του προσώπου που παρανομεί εκτείνονται εις βάρος τρίτων προσώπων κατά τρόπο που να παρατηρείται πλέον σφετερισμός και οικειοποίηση των νομίμων δικαιωμάτων των τρίτων αυτών προσώπων. Αναφέρθηκαν συγκεκριμένα τα ακόλουθα (η υπογράμμιση είναι του παρόντος Δικαστηρίου): «Ο άμεσος επηρεασμός, ως προϋπόθεση για νομιμοποίηση στην καταχώρηση ιδιωτικής ποινικής δίωξης, δεν ταυτίζεται με την πιθανολόγηση έννομου συμφέροντος μέσα στα πλαίσια του ΄Αρθρου 146.2 του Συντάγματος. Θα πρέπει εννοιολογικά να αντικρισθεί υπό το φως των λόγων ύπαρξης του δικαιώματος άσκησης ιδιωτικής ποινικής δίωξης, του εντοπισμού δηλαδή βλάβης στα δικαιώματα του θύματος από ποινική πράξη. Υπό αυτές τις συνθήκες ο άμεσος επηρεασμός έχει την έννοια ότι με συγκεκριμένη παράνομη πράξη τα δικαιώματα κάποιου, του παρανομούντος, εκτείνονται εις βάρος τρίτων προσώπων κατά τρόπο που να παρατηρείται πλέον σφετερισμός και οικειοποίηση των νόμιμων δικαιωμάτων των τρίτων αυτών προσώπων. Η νομική έννοια του όρου «encroachment» αποτυπώνεται ως εξής: «The act of extending one's own rights at the expense of others, particularly by taking in adjoining land to make it appear part of one's own.» («A dictionary of Law» - 3rd Edition (Oxford Reference)) «An unlawful gaining on the possession of another.» (Mozley & Whiteley's «Law Dictionary», Eleventh Edition) «ENCROACH. To enter by gradual steps or stealth into the possessions or rights of another; to trespass; intrude.» («Black's Law Dictionary», Revised Fourth Edition) «Where a person attempts to extend a right possessed by him, as where a tenant of land takes in or adds to it other land adjoining or near to it, so as to make the added land appear to be part of his original holding.» (Jowitt's «Dictionary of English Law», Second Edition) Με τα πιο πάνω υπόψη του το πρωτόδικο Δικαστήριο στην υπόθεση Παναγιώτου ν. Ευαγγέλου αποφάσισε ότι ο εφεσείων δεν νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της υπό αναφορά ιδιωτικής ποινικής δίωξης και προχώρησε στην αθώωση και απαλλαγή του εφεσίβλητου από όλες τις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Για να εξετάσω την ως άνω εισήγηση του κ. Γεωργίου λαμβάνω υπόψη μου τα πιο κάτω γεγονότα τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν κατά την ακρόαση. Οι διάδικοι είναι οι γονείς του XXXXX Σιαμαρή ο οποίος είναι ανίκανο πρόσωπο και ότι ο κατηγορούμενος δυνάμει διατάγματος του Ε. Δ. Λευκωσίας που εκδόθηκε στην Αίτηση Διαχείρισης Ανικάνου Προσώπου με αριθμό 4/2003 από τις 23.4.2003 διορίστηκε ως διαχειριστής και αντιπρόσωπος της περιουσίας του ως άνω ανίκανου προσώπου δυνάμει των προνοιών του Ν.23(Ι)/1996. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι τα ποσά που μεταφέρθηκαν στον τραπεζικό λογαριασμό του κατηγορούμενου αναλήφθηκαν από τον λογαριασμό του Αλέξανδρου. Με δεδομένο ότι τα επίδικα ποσά ήταν περιουσία του Αλέξανδρου κρίνω ότι δεν υπήρξε «άμεσος επηρεασμός» των δικαιωμάτων της παραπονούμενης κατά τρόπο που να παρατηρείται σφετερισμός και οικειοποίηση των νομίμων δικαιωμάτων της από τον κατηγορούμενο ούτε ότι θίγηκε η ίδια κατά άμεσο τρόπο από τα αδικήματα τα οποία καταλογίζει στον κατηγορούμενο ότι διέπραξε. Συνακόλουθα κρίνω ότι η παραπονούμενη δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα ιδιωτική ποινική υπόθεση και ως εκ τούτου αυτή πρέπει να απορριφθεί. Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω ο κατηγορούμενος αθωώνεται στις κατηγορίες 1 έως 8 τις οποίες αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο