ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. Δ & Χ ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2659/18, 22/6/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B177 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2659/18 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- Δ & Χ ΤΑΒΕΡΝΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΑΓΛΑΝΤΖΙΑΣ ΛΤΔ
- XXXXX ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 22 Ιουνίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενους: κ. Ορφανίδης Κατηγορούμενος 2 παρών ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, μετά από δική τους παραδοχή, σε συνολικά 40 κατηγορίες που αντιμετώπιζαν στην παρούσα υπόθεση για παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (ο «Νόμος») και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Η πρώτη κατηγορία αφορούσε το αδίκημα της παράλειψης καταβολής στον Έφορο Φορολογίας, εντός 30 ημερών από τη λήψη σχετικής ειδοποίησης ημερομηνίας 31/01/2012, οφειλόμενο ποσό Φ.Π.Α. ύψους €19.522,11 που βεβαιώθηκε σύμφωνα με το Νόμο και τους Κανονισμούς. Οι κατηγορίες 2 - 23 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €9.289,61, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για αντίστοιχες φορολογικές περιόδους, οι οποίες αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες και οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 01/10/2005 μέχρι 30/09/
- Οι κατηγορίες 24 - 40 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου, τόκου και χρηματικών επιβαρύνσεων που επιβλήθηκαν, συνολικού ύψους €12.742,
- Πέραν των πιο πάνω, από τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετώπιζε τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά του ως αξιωματούχος της Κατηγορούμενης
- Κατά την καταχώριση του κατηγορητηρίου το συνολικά οφειλόμενο υπόλοιπο περιορίστηκε από €41.554,06 σε €40.389,29 και σήμερα παραμένει υπόλοιπο το συνολικό ποσό των €37.350,85, λόγω μερικής συμμόρφωσης που υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων με την καταβολή του συνολικού ποσού των €4.203,
- Ειδικότερα, το ποσό φόρου που παραμένει οφειλόμενο ανέρχεται στο συνολικό ποσό των €26.553,43 και το συνολικό ποσό επιβαρύνσεων που παραμένει ανέρχεται σε €10.797,42, εκ του οποίου το ποσό των €2.061,87 αφορά ποσό πρόσθετου φόρου. Υπήρξε πλήρης συμμόρφωση στις κατηγορίες 22, 23, 39 και 40 και μερική συμμόρφωση στις κατηγορίες 1, 2 και 24 αλλά ουδεμία συμμόρφωση υπήρξε στις υπόλοιπες κατηγορίες, με το συνολικά οφειλόμενο υπόλοιπο να ανέρχεται σήμερα στο πιο πάνω αναφερόμενο ποσό (€37.350,85), για το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 με νόμιμο τόκο επί του ποσού των €28.615,30 από 11/05/
- Οι λόγοι που δεν λήφθηκαν προηγουμένως μέτρα εναντίον των Κατηγορουμένων ήταν επειδή εκκρεμούσαν άλλες διαδικασίες πολιτικής φύσεως.
- Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας ως προς τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου
- Σύμφωνα με αυτήν, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 63 ετών, παντρεμένος και πατέρας τριών ενήλικων τέκνων (ηλικίας 33, 31 και 27 ετών) τα οποία εργάζονται, με το μεγαλύτερο σε ηλικία τέκνο να διαμένει μαζί με τον ίδιο και τη σύζυγό του σε ιδιόκτητη κατοικία που είναι εγγεγραμμένη στη σύζυγό του, η οποία επίσης εργάζεται. Ο Κατηγορούμενος 2, αφού αποφοίτησε από το Γυμνάσιο, υπηρέτησε στρατιωτική θητεία δύο ετών και σήμερα εργάζεται ως ψήστης, λαμβάνοντας μηνιαίως εισόδημα ύψους €
- Έχει επ' ονόματι του τρία χωράφια εκ των οποίων το ένα είναι μηδαμινής αξίας και τα άλλα δύο είναι αξίας €40.000, ως κινητή περιουσία έχει ένα αυτοκίνητο αξίας €2.000 ενώ δεν διατηρεί οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Εκτός από τα μηνιαία έξοδα συντήρησης, η οικογένεια του διατηρεί χρέη σε Τράπεζες από δάνεια, συνολικού ύψους €400.000, τα οποία είναι στο όνομα της συζύγου του, όπου στο ένα από αυτά καταβάλλεται μηνιαίως δόση ύψους €
- Ο Κατηγορούμενος 2 πάσχει από XXXXX και διαβήτη και η σύζυγός του πρόσφατα ολοκλήρωσε θεραπεία σε σχέση με πρόβλημα XXXXX στον XXXXX που αντιμετώπιζε ενώ παράλληλα έχει XXXXX προβλήματα και παρακολουθείται από αρμόδιους ιατρούς λαμβάνοντας φαρμακευτική αγωγή. Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Κατηγορουμένων, για σκοπούς μετριασμού, έκανε αναφορά στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στο λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορουμένων, (β) στην παραδοχή τους στις κατηγορίες, (γ) στη μερική συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς Κατηγορουμένων (€4.203,22) έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., εξηγώντας τους λόγους που οι Κατηγορούμενοι δεν μπόρεσαν να συμμορφωθούν πλήρως, ενώ είχαν και έχουν τέτοια πρόθεση[1], γι' αυτό και αποδέχονται το αιτούμενο διάταγμα καταβολής της εναπομείνασας οφειλής, (δ) στα προβλήματα υγείας της συζύγου του Κατηγορούμενου 2, όπως αυτά προκύπτουν από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 4/10/2010 (Έγγραφο Α), για τα οποία, όπως υποστήριξε, ο μοναδικός άνθρωπος που είναι άμεσα κοντά της και μπορεί να την βοηθά είναι ο Κατηγορούμενος 2 και (ε) στο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα, κατά το οποίο, όπως υποστήριξε, η υγεία του Κατηγορούμενου 2 επιδεινώθηκε, ο ίδιος δεν μπορεί πλέον να εξασφαλίσει εισοδήματα για να συμμορφωθεί και έχουν μεταβληθεί οι προσωπικές του συνθήκες. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την απολογία των Κατηγορουμένων, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τους Κατηγορούμενους με επιείκεια κατά την επιβολή της αρμόζουσας ποινής, προσθέτοντας ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στον Κατηγορούμενο 2 ποινή στερητική της ελευθερίας, συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με τα αδικήματα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α που βεβαιώθηκε ή προκύπτει ως καταβλητέος με βάση φορολογικές δηλώσεις για καθορισμένες φορολογικές περιόδους (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46
(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1 (και όχι οποιοσδήποτε αξιωματούχος της), να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το αρκετά μεγάλο ποσό που συνολικά οφείλεται σήμερα προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€37.350,85), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων, ειδικότερα σε ότι αφορά τον οφειλόμενο Φ.Π.Α. (€26.553,43), σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα μεγάλο ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων καθ' όσον αφορά την παράλειψη καταβολής του συνολικά οφειλόμενου Φ.Π.Α. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την αποζημίωση της Κατηγορούσας Αρχής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, πέραν του μικρού σχετικά ποσού των €4.203,22, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε άλλο ποσό έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., με την ανικανοποίητη οφειλή Φ.Π.Α. να περιορίζεται στο συνολικό ποσό των €26.553,43, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης που ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή στο έτος 2012 αναφορικά με την βεβαιωθείσα οφειλή (1η κατηγορία) και μεταξύ των ετών 2005 και 2011 αναφορικά με την μη εμπρόθεσμη καταβολή Φ.Π.Α. που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις (2η - 23η κατηγορία). Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης καταχωρίστηκε μόλις την 9/7/2018. Η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' ευατής τη σημασία της, πολύ δε περισσότερο αφού, όπως αναφέρθηκε από πλευράς υπεράσπισης, στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε η Κατηγορούμενη 1 τερμάτισε εντελώς τις εργασίες της και οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 έχουν διαφοροποιηθεί. Στο πλαίσιο αυτό, δεν παραγνωρίζεται, ωστόσο, ότι: (i) η δίωξη στην παρούσα υπόθεση καθυστέρησε λόγω του ότι εκκρεμούσαν άλλες διαδικασίες πολιτικής φύσεως, (ii) ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), (iii) οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης μέχρι τις 27/05/2019 και στη συνέχεια ζήτησαν επανειλημμένα χρόνο για συμμόρφωση, χωρίς όμως τελικά να συμμορφωθούν πλήρως με όλες τις κατηγορίες Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους, θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στον παράγοντα «χρόνος» για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής σε αυτούς, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι ικανός να επηρεάσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο και την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εφόσον οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν μέχρι και τις 27/05/2019. Επομένως, η παραδοχή τους, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την πλήρη συμμόρφωση που υπήρξε στις κατηγορίες 22, 23, 39 και 40 και τη μερική συμμόρφωση που υπήρξε στις κατηγορίες 1, 2 και 24. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής του Κατηγορούμενου 2 τις προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις, τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει αυτός και η σύζυγος του, την κακή οικονομική τους κατάσταση αλλά και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις που θα έχει η φυλάκιση στην φροντίδα της συζύγου του, ως αυτά αναφέρθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Συνεπώς, ουδεμία βαρύτητα μπορεί να αποδοθεί για τον καθορισμό του είδους της ποινής σε εκείνο που αναφέρθηκε κατά τον μετριασμό από τον συνήγορο υπεράσπισης ότι εάν επιβληθεί ποινή άμεσης φυλάκισης στον Κατηγορούμενο 2, αυτό θα έχει επιπτώσεις στην φροντίδα της συζύγου του λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, ιδιαιτέρα όταν, υπό τις περιστάσεις, δεν διαπιστώνεται πως τα εν λόγω προβλήματα υγείας είναι τέτοια που να καθιστούν αναγκαία την παρουσία του Κατηγορούμενου 2 και όταν στο ίδιο σπίτι διαμένει σήμερα μαζί τους ένα από τα ενήλικα τέκνα τους. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων, την απολογία και την μεταμέλεια τους στα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου τους, η οποία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι αυτή είναι ανενεργή από το 2014 και ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες ποινές: · σε σχέση με την 1η κατηγορία, χρηματικό πρόστιμο €1.500 · σε σχέση με τις κατηγορίες 2 - 23 επιβάλλεται συνολική ποινή προστίμου ύψους €850, εφόσον αυτές αφορούν ίδιας φύσεως αδικήματα που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Σε σχέση με τις κατηγορίες 24 - 40 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον τα αδικήματα που περιλαμβάνονται στις εν λόγω κατηγορίες προκύπτουν, σε μεγάλο βαθμό, από τα αδικήματα στα οποία της έχει ήδη επιβληθεί ποινή αλλά και επειδή, σε κάθε περίπτωση, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 για τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. στις οποίες δεν υπήρξε πλήρης συμμόρφωση είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τις εν λόγω κατηγορίες δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για τις εν λόγω κατηγορίες θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, σε σχέση με την 1η κατηγορία επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης δύο
(2)μηνών. Δεν επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε ποινή στις κατηγορίες 2 - 21 εφόσον ο συνολικά οφειλόμενος Φ.Π.Α. που προκύπτει σε σχέση με τις εν λόγω κατηγορίες, λήφθηκε υπόψη, μαζί με τους προαναφερόμενους μετριαστικούς παράγοντες, για τον καθορισμό του εύρους της ποινής που επιβλήθηκε σε αυτόν στην 1η κατηγορία. Αναφορικά με τις κατηγορίες 22 και 23 και λαμβάνοντας υπόψη τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες και, ιδιαιτέρως, το ότι υπήρξε πλήρης συμμόρφωση στα αδικήματα των εν λόγω κατηγοριών, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 σε σχέση με τις εν λόγω κατηγορίες είναι αυτή του χρηματικού προστίμου. Κατά συνέπεια, σε σχέση με τις κατηγορίες 22 και 23, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 συνολική ποινή προστίμου ύψους €100. Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 24 - 40 δεν επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 οποιαδήποτε ποινή, για τον ίδιο λόγο που δεν επιβλήθηκε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 για την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €37.350,85 με νόμιμο τόκο επί του ποσού των €28.615,30 από 11/05/2018. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, L.C.A. DOMIKI LTD v. R.K.A. KIKKOS DEVELOPERS LTD κ.α., Ποιν. Έφεση 116/2011 ημ. 17/2/2015, Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφεση 277/2018, ημ. 10/5/2018, Διεθνές Κέντρο Ολιστικής Ιατρικής Βιόραμα Λτδ ν. Καρβέλλα κ.α. ECLI:CY:AD:2019:B82, Ποιν. Έφεση 288/18, 289/18 ημ. 12/3/2019 και Φλωρεντίνου ανωτέρω). Κατόπιν προσεκτικής μελέτης των περιστάσεων της υπόθεσης καθώς και των προσωπικών και οικογενειακών συνθηκών του Κατηγορούμενου 2 κρίνω ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε ικανός λόγος αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει (για τα οποία δεν παρουσιάστηκαν οποιαδήποτε ιατρικά πιστοποιητικά και για τα οποία δεν διαπιστώνω, με βάση τα όσα τέθηκαν εκ μέρους του από το συνήγορο του, ότι είναι τέτοιας φύσης που να αποκλείουν την έκτιση ποινής φυλάκισης ούτε αναφέρθηκε ότι οποιαδήποτε θεραπεία χρειαστεί είναι δύσκολο ή αδύνατο να προσφερθεί εντός των Κεντρικών Φυλακών) καθώς και οι συνέπειες που αναφέρθηκαν από το συνήγορο υπεράσπισης ότι θα έχει η ποινή φυλάκισης στην φροντίδα της συζύγου του, όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που προαναφέρθηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη τους, δεν υπήρξε οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια με την πλήρη εξόφληση της συνολικής οφειλής Φ.Π.Α., το ύψος της οποίας εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο 2 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ότι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Η έκτισή της να αρχίζει από σήμερα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, το πρόστιμο που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 αναφορικά με τις κατηγορίες 22 και 23 να καταβληθεί εντός 4 μηνών μετά την αποφυλάκιση του (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας-Δευτεράς Λτδ ν Γιώργος Δράκου, Πoινική Έφεση αρ. 129/2015, 15/11/2017). (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Οι λόγοι αυτοί, όπως αναφέρθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης κατά τον μετριασμό, συνοψίζονται στους ακόλουθους: η Κατηγορούμενη 1 τερμάτισε τις εργασίες της από το 2014 και η εγγραφή της έχει ακυρωθεί από το μητρώο Φ.Π.Α. Έκτοτε, ο Κατηγορούμενος 2 παρέμεινε ουσιαστικά χωρίς εργασία αφού οι εργασίες που έκανε κατά καιρούς του απέφεραν μικρό εισόδημα (€600 - €700 μηνιαίως), το οποίο ήταν ικανό να εξασφαλίσει μόνο τα προς το ζην, ενώ κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid - 19 δεν είχε εργασία και τα εισοδήματα του προέρχονταν από επιδοτήσεις του Κράτους, οι οποίες δεν ξεπερνούσαν τα €300 μηνιαίως. Πέραν αυτών, από τον Ιούνιο του 2020 ακυρώθηκε ο αναδρομικός διορισμός της συζύγου του Κατηγορούμενου 2 στη μόνιμη θέση Ιδρυματικού Λειτουργού (ως το Έγγραφο Β), κάτι που είχε σαν αποτέλεσμα να επιδεινωθεί η άσχημη οικονομική κατάσταση της οικογένειας του Κατηγορούμενου 2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο