ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. BAROCK MUSIC TENT LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2592/18, 15/11/2021

(12)του Νόμου την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €32.611,55 από 11/02/2018. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 24

(1)του Ν.14/1960, αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης εναντίον των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4, αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως, για το ποσό των €6.000, το οποίο, σε συμφωνία με την πλευρά των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4, θα φέρει αναστολή εκτέλεσης, νοουμένου ότι καταβάλλεται μηνιαίως το ποσό των €300 αρχής γενομένης την 01/01/

2. Οι Κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 αντιμετωπίζουν τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά τους ως αξιωματούχοι της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
3. Εναντίον των Κατηγορουμένων υπήρξε προηγούμενη ποινική υπόθεση (η 9797/13) για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, η δίωξη της οποίας είχε ανασταλεί στις 03/03/2017 με απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, κατόπιν αιτήματος των Κατηγορουμένων για πληρωμή των φορολογικών οφειλών βάσει χρονοδιαγράμματος το οποίο δεν τηρήθηκε με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί εκ νέου η παρούσα ποινική δίωξη.
4. Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Αν και ζητήθηκε επανειλημμένα από το Δικαστήριο η ετοιμασία έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όσον αφορά τους Κατηγορούμενους 2, 3 και 4, τέτοια έκθεση ετοιμάστηκε μόνο σε σχέση με τον Κατηγορούμενο
5. Εντούτοις, προχώρησα στην διαδικασία επιβολής ποινής για όλους τους Κατηγορούμενους χωρίς την ετοιμασία έκθεσης αναφορικά με τους Κατηγορούμενους 2 και 4 καθότι δεν το έκρινα απαραίτητο εφόσον οι Κατηγορούμενοι 2 και 4 εκπροσωπήθηκαν στη διαδικασία από δικηγόρο της επιλογής τους, ο οποίος ήταν σε θέση να παραθέσει και παρέθεσε τις προσωπικές τους περιστάσεις (βλ. Τηλέμαχος Τηλεμάχου ν Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 701). Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων 2 - 4, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, αναφέρθηκε στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στο λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορουμένων 2 - 4, (β) στην παραδοχή τους στις κατηγορίες, (γ) στις προσωπικές και οικογενειακές τους περιστάσεις[1], (δ) στην μερική συμμόρφωση που υπήρξε στις κατηγορίες, η οποία επετεύχθη έπειτα από πληρωμές που έγιναν από τους Κατηγορούμενους 2 - 4 με προσωπικά τους εισοδήματα, σημειώνοντας επίσης ότι συμφωνούν και αποδέχονται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αποζημίωσης, (ε) στην ειλικρινή μεταμέλεια και απολογία των Κατηγορουμένων στα αδικήματα που έχουν διαπραχθεί, η οποία, όπως υποστήριξε, αναδύεται και εμπράκτως τόσο μέσα από τις προσπάθειες που έκαναν μέχρι σήμερα για συμμόρφωση όσο και από την αποδοχή του προαναφερόμενου αιτούμενου διατάγματος αποζημίωσης, (στ) στους λόγους που οδήγησαν στην διάπραξη των αδικημάτων, οι οποίοι ανάγονται ουσιαστικά στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζε η Κατηγορούμενη 1 εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και (ζ) στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την ειλικρινή μεταμέλεια και απολογία των Κατηγορουμένων 2 - 4, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, προσθέτοντας ότι, στην περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται να επιβάλει στους Κατηγορούμενους 2 - 4 ποινή στερητική της ελευθερίας, συντρέχουν, εν προκειμένω, οι προϋποθέσεις για αναστολή της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,

(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46

(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1, να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το ύψος του ποσού που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. (€37.846,12 πλέον τόκους), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων σε ό,τι αφορά τον οφειλόμενο φόρο, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα σημαντικό ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Συναφώς, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων 2 - 4 ως προς τις περιστάσεις διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων και, συγκεκριμένα, ότι αυτά διαπράχθηκαν λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζε η Κατηγορούμενη 1 εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, εφόσον τα αδικήματα της υπό κρίση περίπτωσης αφορούν παραλείψεις καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράχθηκε από την Κατηγορούμενη 1 αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο Κράτος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την συμμόρφωση με τις κατηγορίες, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, παρά την μερική αλλά σε μεγάλο βαθμό συμμόρφωση που συνολικά υπήρξε μέχρι σήμερα, παραμένουν οφειλές προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €37.846,12 πλέον τόκους, το οποίο πρόκειται για ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή μεταξύ των ετών 2009 και 2010. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 13/04/2018, χωρίς να παραγνωρίζεται ότι: (i) με βάση τα όσα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στην καταχώρηση της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην συμπεριφορά των Κατηγορουμένων οι οποίοι, κατόπιν αιτήματος τους, εξασφάλισαν στις 03/03/2017 αναστολή της προηγούμενης ποινικής δίωξης στην υπόθεση XXXXX/13, η οποία αφορούσε τα αδικήματα που συμπεριλήφθηκαν στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, εξασφαλίζοντας έτσι περαιτέρω χρόνο για την εξόφληση των φορολογικών οφειλών, συμφωνώντας ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, το οποίο όμως δεν τήρησαν με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η παρούσα ποινική δίωξη, (ii) εν πάση περιπτώσει, ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), και (iii) οι Κατηγορούμενοι ζήτησαν επανειλημμένα χρόνο στο πλαίσιο της παρούσας υπόθεσης για συμμόρφωση με τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν, χωρίς όμως τελικά να συμμορφωθούν πλήρως με αυτές. Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους και λαμβάνοντας ιδιαιτέρως υπόψη ότι οι Κατηγορούμενοι φέρουν μεγάλο μερίδιο ευθύνης στην παρατηρηθείσα καθυστέρηση, θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στον παράγοντα «χρόνος» για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής στους Κατηγορούμενους, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι ικανός να επηρεάσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Φλωρεντίνου (ανωτέρω) και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, ECLI:CY:AD:2021:B66, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο ως επίσης και την άμεση παραδοχή των Κατηγορουμένων 2 - 4 στις κατηγορίες που κρίθηκαν ένοχοι. Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την μερική, αλλά σε μεγάλο βαθμό, συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς Κατηγορουμένων έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού τις προσωπικές και οικογενειακές των Κατηγορουμένων 2 - 4, όπως αυτές εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου στο στάδιο του μετριασμού, καθώς επίσης και την σημερινή οικονομική κατάσταση της Κατηγορούμενης 1, η οποία τέθηκε σε εκκαθάριση από τις 20/03/2013, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων 2 - 4, την απολογία και την μεταμέλεια τους στα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου τους, η οποία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος των Κατηγορουμένων ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον τους διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή ολόκληρης (όσον αφορά την Κατηγορούμενη 1) ή μέρους (όσον αφορά τους Κατηγορούμενους 2 - 4) της εναπομείνασας οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 οι ακόλουθες χρηματικές ποινές: · 1η κατηγορία: €1.000 χρηματικό πρόστιμο · 2η κατηγορία: €1.000 χρηματικό πρόστιμο · 3η κατηγορία: €300 χρηματικό πρόστιμο · 4η κατηγορία: €1.000 χρηματικό πρόστιμο · 5η κατηγορία: €300 χρηματικό πρόστιμο · 6η κατηγορία: €300 χρηματικό πρόστιμο Όσον αφορά τις κατηγορίες 7 έως 21 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον ορισμένες από αυτές (κατηγορίες 7 - 10) αφορούν αδικήματα που στηρίζονται σε γεγονότα τα οποία προκύπτουν από τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4, 5 και 6 στις οποίες της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν όλες οι πιο πάνω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46

(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €37.846,12 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €32.611,55 από 11/02/2018 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους 2 - 4 για τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στους Κατηγορούμενους 2 - 4 σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στους Κατηγορούμενους 2 - 4 για το αδίκημα αυτό θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας υπόψη, αφενός, το βαθμό συμμόρφωσης που υπήρξε σε κάθε έκαστη των κατηγοριών που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. (κατηγορίες 1 - 6) και, αφετέρου, το ύψος της οφειλής Φ.Π.Α. που συνολικά παραμένει ως αποτέλεσμα της διάπραξης του εν λόγω αδικήματος, επιβάλλεται σε έκαστο των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4 ποινή φυλάκισης ενός

(1)μηνός ημερών σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 1, 2 και 4 και ποινή φυλάκισης 15 ημερών σε κάθε έκαστη των κατηγοριών 3, 5 και 6. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον πρόκειται για αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Παρομοίως, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στους Κατηγορούμενους 2 - 4 στις κατηγορίες 7 έως 21, για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στους Κατηγορούμενους 2, 3 και 4, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω, Louis Travel Ltd ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021 και Κασάπη ν. Μενεξή ανωτέρω). Λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η οποία αφορά αδικήματα τα οποία έχουν διαπραχθεί σε απομακρυσμένο χρόνο, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές συνθήκες των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4, σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό τους μητρώο, την άμεση παραδοχή τους καθώς και το ύψος της συνολικής οφειλής που παραμένει προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. μετά την μερική αλλά σε μεγάλο βαθμό συμμόρφωση που υπήρξε με χρήματα που καταβλήθηκαν από προσωπικά τους εισοδήματα, για μέρος της οποίας μάλιστα έχουν αποδεχθεί την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκα ένοχοι (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στους Κατηγορούμενους 2 - 4) Επίσης, δυνάμει των προνοιών του άρθρου 24

(1)του Ν.14/1960, εκδίδεται διάταγμα αποζημίωσης εναντίον των Κατηγορουμένων 2, 3 και 4, αλληλεγγύως ή/και κεχωρισμένως για το ποσό των €6.000, το οποίο θα φέρει αναστολή εκτέλεσης από σήμερα μέχρι τις 31/12/2021 και το οποίο στη συνέχεια θα αναστέλλεται από μήνα σε μήνα νοουμένου ότι οι Κατηγορούμενοι 2, 3 και 4 πληρώνουν μηνιαίως στον Έφορο Φορολογίας το ποσό των €300, αρχής γενομένης την 01/01/2022 και των υπολοίπων την 1η ημέρα εκάστου επόμενου μηνός μέχρι την πλήρη εξόφληση του ποσού των €6.

1. (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ο Κατηγορούμενος 2 είναι διαζευγμένος, πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, ηλικίας 12 και 8 ετών, και καταβάλλει από τα εισοδήματα του διατροφή ύψους €500 στην πρώην σύζυγό του ενώ έχει δημιουργήσει νέα οικογένεια και αναμένει εντός Δεκεμβρίου 2021 νέο τέκνο από την νέα του σύντροφο. Ο Κατηγορούμενος 3 είναι ηλικίας 54 ετών και πατέρας δύο ανήλικων τέκνων, ηλικίας 11 και 8 ετών, βρίσκεται σε διάσταση με την σύζυγο του από το 2018 και εργάζεται ως επιστάτης σε εργοληπτική εταιρεία, λαμβάνοντας μηνιαίως εισόδημα ύψους €1.200 από το οποίο πληρώνει στην εν διαστάσει σύζυγο του διάφορα ποσά την κάλυψη των εξόδων των τέκνων του. Δεν έχει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία ή αποταμιεύσεις και ως κινητή περιουσία έχει ένα αυτοκίνητο αξίας περίπου €3.000, ενώ διατηρεί χρέη σε πιστωτικά ιδρύματα πέραν των €913.
2. Ο δε Κατηγορούμενος 4 είναι πατέρας τριών ανήλικων τέκνων ηλικίας 15, 12 και 8 ετών ως επίσης και ενός ενήλικου τέκνου ηλικίας 25 ετών. Τα δύο από τα αναφερόμενα τέκνα του διαμένουν μαζί του λόγω του ότι η μητέρα τους έχει αποβιώσει και από τα εισοδήματα του συντηρεί τα τέκνα του πληρώνοντας παράλληλα €330 διατροφή στην πρώην σύζυγο του για το ένα από τα ανήλικα τέκνα του. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο