ΑΝΤΡΕΑ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΑΝΤΡΟΝΙΚΟΥ & ΥΙΟΙ ν. ΠΕΤΑ ΚΡΕΑΤΑΓΟΡΑ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:1318/2017, 21/9/2021

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, ως τροποποιήθηκε. Ως προκύπτει από τις λεπτομέρειες αδικήματος έκαστης κατηγορίας, η Κατηγορούμενη 1 αντιμετωπίζει τις κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15 και 17 ως ο εκδότης των πιο πάνω επιταγών της ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ, συνολικού ύψους €24.597,38, που εκδόθηκαν με δικαιούχο την Παραπονούμενη σε διάφορες ημερομηνίες εντός του χρονικού διαστήματος μεταξύ Ιουνίου 2016 και Δεκεμβρίου 2016 (ως με λεπτομέρεια αναφέρεται για έκαστη επιταγή στις λεπτομέρειες αδικήματος της κάθε κατηγορίας) και οι οποίες όταν παρουσιάστηκαν στην Τράπεζα κατά ή μετά την ημερομηνία που κατέστησαν πληρωτέες δεν εξοφλήθηκαν λόγω του ότι ο λογαριασμός παγοποιήθηκε και παρέμειναν απλήρωτες για περίοδο 15 ημερών από της εν λόγω παρουσιάσεως τους. Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τις υπόλοιπες κατηγορίες του κατηγορητηρίου (κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16 και 18) ως διευθυντής της Κατηγορούμενης 1, ο οποίος παρείχε συνδρομή στην Κατηγορούμενη 1 για τη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει σε σχέση με τις επίδικες επιταγές. Στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων, ο συνήγορος της Παραπονούμενης, πέραν εκείνων που προκύπτουν από τις λεπτομέρειες αδικήματος των πιο πάνω κατηγοριών, ανέφερε πως μέχρι σήμερα ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι του χρέους των επιταγών και δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων, χωρίς να αμφισβητήσει τα πιο πάνω γεγονότα αναφέρθηκε στους μετριαστικούς παράγοντες που το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του για σκοπούς επιβολής ποινής, οι οποίοι συνοψίζονται στους ακόλουθους:

1. στην παραδοχή των Κατηγορουμένων στις πιο πάνω κατηγορίες για τις οποίες κρίθηκαν ένοχοι,
2. στο λευκό ποινικό τους μητρώο,
3. στις οικονομικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης 1, σε σχέση με τις οποίες ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη 1 βρίσκεται σήμερα σε δυσμενή οικονομική κατάσταση και δεν ασκεί οποιεσδήποτε εργασίες,
4. στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, μεταξύ των οποίων είναι ότι ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 47 ετών και πατέρας δύο ενήλικων δίδυμων τέκνων (ηλικίας 18 ετών),
5. στις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης, οι οποίες ανάγονται στην οικονομική αδυναμία της Κατηγορούμενης 1 να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, περιλαμβανομένης της πληρωμής των επίδικων επιταγών,
6. στη μεταμέλεια των Κατηγορουμένων για τα αδικήματα που διέπραξαν και στην πρόθεση που έχουν να συμμορφωθούν με την οφειλή, καταβάλλοντας στην Παραπονούμενη το ποσό των επιταγών. Στο πλαίσιο αυτό, εισηγήθηκε την έκδοση διατάγματος αποζημίωσης εναντίον των Κατηγορουμένων για την αποπληρωμή της οφειλής που προκύπτει από τις επιταγές. Υπό αυτές τις περιστάσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει του Κατηγορούμενους με κάθε δυνατή επιείκεια κατά την επιβολή της αρμόζουσας ποινής δίδοντας τους έτσι μια δεύτερη ευκαιρία. Έχω ακούσει με την επιβαλλόμενη προσοχή τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν οι πιο πάνω κατηγορίες, όπως αυτά εκτέθηκαν από τον συνήγορο της Παραπονούμενης, καθώς επίσης και όλα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων, για μετριασμό της ποινής τους, στα οποία δεν χρειάζεται να γίνει οποιαδήποτε περαιτέρω αναφορά για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα της έκδοσης επιταγής χωρίς αντίκρισμα είναι σοβαρό. Αυτό διαφαίνεται τόσο από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο (ποινή φυλάκισης μέχρι 3 έτη ή χρηματική ποινή μέχρι €10.000 ή και με τις αυτές δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι το εν λόγω αδίκημα πλήττει καίρια σημαντικό έννομο αγαθό, αυτό της ασφάλειας και της εμπιστοσύνης των συναλλαγών, η προστασία των οποίων είναι πρωταρχικής σημασίας για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της αγοράς (βλ. Θεοχάρους & Υιός Λτδ ν. Χρίστου Ορφανίδη κ.α., ECLI:CY:AD:2016:B120, Ποιν. Εφέσεις 102/2014 και 115/2014, ημ. 25/2/2016). Υποσκάπτει την εμπιστοσύνη που θα πρέπει να υπάρχει στις εμπορικές σχέσεις και ιδιαίτερα στις συναλλαγές με την έκδοση επιταγών, στο πλαίσιο των οποίων όσοι συναλλάσσονται με επιταγές θα πρέπει να έχουν την απαραίτητη εμπιστοσύνη ότι οι επιταγές, όταν θα καταστούν πληρωτέες και θα παρουσιαστούν, θα τιμηθούν (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Περαιτέρω, το αδίκημα στο οποίο κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκεται σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τις υποθέσεις που επιλαμβάνεται καθημερινά το Δικαστήριο, μεγάλο ποσοστό των οποίων αφορά τη διάπραξη αδικημάτων όπως αυτό της παρούσας υπόθεσης. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές για τη διάπραξη του αδικήματος της έκδοσης επιταγών χωρίς αντίκρισμα (βλ. και την Ισιδώρου v. G.M. Christofi Enterprises Ltd κ.ά.

(1999)2 Α.Α.Δ. 60). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη αυτού του αδικήματος είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης. Ωστόσο το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. (βλ. Θεοχάρους & Υιός Λτδ ανωτέρω). Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v. Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85). Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, ως επιβαρυντικό παράγοντα, τον αριθμό των επιταγών και το ύψος της συνολικής οφειλής που αυτές αφορούν (ύψους €24.597,38), τα οποία είναι ενδεικτικά της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων της υπό κρίση περίπτωσης. Προς όφελος των Κατηγορουμένων λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες: (α) την παραδοχή τους στις κατηγορίες που κρίθηκαν ένοχοι, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση και, επομένως, είναι μειωμένης σημασίας σύμφωνα με τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Σημειώνω ότι, εν προκειμένω, οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις εν λόγω κατηγορίες μέχρι τις 20/05/2021, (β) ότι οι Κατηγορούμενοι δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες, (γ) αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 ότι δεν ασκεί σήμερα οποιεσδήποτε εργασίες της και αναφορικά με τον Κατηγορούμενο 2 τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές του περιστάσεις, ως αυτά αναφέρθηκαν από πλευράς του μέσω του συνηγόρου του, τα οποία σημειώνω ότι είναι ήσσονος σημασίας σε αδικήματα σοβαρά όπου η συχνότητα διάπραξης τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής ποινής και ότι δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos

(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another

(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Χαραλαμπου Ζακατζιώτη

(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου

(2003)2 Α.Α.Δ. 331, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021), (δ) την απολογία και μεταμέλεια των Κατηγορουμένων για τα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή εκφράστηκε μέσω της αγόρευσης του συνηγόρου τους κατά τον μετριασμό, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Όπως προκύπτει από την Φλωρεντίνου (ανωτέρω), σε αδικήματα όπως αυτά της παρούσας υπόθεσης, η έμπρακτη μεταμέλεια του κατηγορούμενου αναφύεται μέσα από την αποζημίωση του παραπονούμενου, δικαιούχου της επιταγής, με την πλήρη εξόφληση του χρέους που αυτή αφορά και όχι η απλή διάθεση ή προσπάθεια προς εξόφληση. Εν προκείμενω, ουδέν ποσό καταβλήθηκε από πλευράς Κατηγορουμένων, παρά το ότι οι Κατηγορούμενοι ζήτησαν και εξασφάλισαν ικανοποιητικό χρόνο από το Δικαστήριο για σκοπούς συμμόρφωσης, χωρίς όμως τελικά να το πράξουν, (ε) την καθυστέρηση που υπήρξε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν σε απομακρυσμένο χρόνο, εντός Ιουνίου 2016 - Αυγούστου 2016, δηλαδή πριν από 5 έτη. Από την άλλη, δεν παραγνωρίζεται ότι σημαντικό μερίδιο ευθύνης στην καθυστέρηση αυτή φέρει η πλευρά των Κατηγορουμένων, η οποία δήλωνε την μη παραδοχή της στις κατηγορίες μέχρι τις 20/05/2021 και, ακολούθως, ζήτησε χρόνο για να αποζημιώσει την Παραπονούμενη, χωρίς όμως τελικά να το πράξει. Υπό αυτές, λοιπόν, τις παραμέτρους, θα δοθεί η ανάλογη βαρύτητα στον παράγοντα «χρόνος» για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής στους Κατηγορούμενους, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι σε θέση να επηρεάσει το είδος της ποινής αλλά μόνο το ύψος της (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Συνεκτιμώντας, λοιπόν, όλα τα πιο πάνω δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση και έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους 1 και

1. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλω στην Κατηγορούμενη 1 χρηματικό πρόστιμο €700 σε κάθε έκαστη κατηγορία στην οποία βρέθηκε ένοχη (κατηγορίες 1, 3, 5, 7, 9, 11, 13, 15 και 17). Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και, ιδιαίτερα, τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης αποζημίωση της Παραπονούμενης, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους της ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής, όχι όμως το είδος της. Η παρατηρηθείσα καθυστέρηση, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν συνδυάστηκε με οποιαδήποτε μεταβολή στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, αλλά και οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρθηκαν ανωτέρω συντείνουν στο να μειωθεί το ύψος της ποινής που θα επιβληθεί, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί λόγο απογύμνωσης της ποινής από την αποτρεπτική χροιά που επιβάλλεται να έχει δεδομένης και της σοβαρότητας των αδικημάτων. Επομένως, κρίνω ότι οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης τριών μηνών σε κάθε έκαστη κατηγορία στην οποία κρίθηκε ένοχος (κατηγορίες 2, 4, 6, 8, 10, 12, 14, 16 και 18). Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον πρόκειται για αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Δεν θα προχωρήσω στην έκδοση διατάγματος αποζημίωσης, ακολουθώντας την εισήγηση της δικηγόρου του Κατηγορούμενου 2, αφού τέτοιο ζήτημα δεν εγέρθηκε από το δικηγόρο της Παραπονούμενης. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) για αναστολή εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης στον Κατηγορούμενο
2. Λαμβάνοντας κατά κύριο λόγο υπόψη τις περιστάσεις τέλεσης των αδικημάτων σε συνδυασμό με το γεγονός ότι ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορούμενου 2 εφόσον δεν επήλθε αποζημίωση της Παραπονούμενης με την πλήρη εξόφληση των επιταγών, καταλήγω ότι δεν δικαιολογείται η αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Οι περιστάσεις της υπόθεσης αλλά και οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, όπως και όλοι οι υπόλοιποι μετριαστικοί παράγοντες που παρουσιάστηκαν, έχουν επαρκώς ληφθεί υπόψη προς όφελος του κατά την επιμέτρηση της ποινής σε βαθμό που αν αναστέλλονταν η επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, αυτή δεν θα αντικατόπτριζε επαρκώς την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε, ιδιαίτερα τη στιγμή που, παρά το χρόνο που διέρρευσε από την διάπραξη τους, δεν υπήρξε από πλευράς του οποιαδήποτε έμπρακτη μεταμέλεια με την πλήρη εξόφληση του ποσού των επιταγών. Περαιτέρω, σε περίπτωση αναστολής εκτέλεσης της επιβληθείσας ποινής φυλάκισης, αυτή δεν θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής για τα αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως, τα οποία είναι πολύ σοβαρά δεδομένης και της έξαρσης στην οποία βρίσκονται, και θα εξέπεμπε λανθασμένα μηνύματα τόσο στον Κατηγορούμενο 2 όσο και σε άλλους επίδοξους παραβάτες τέτοιων αδικημάτων σε ότι αφορά τις συνέπειες διάπραξής τους (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Εν πάση περιπτώσει, δεύτερη ευκαιρία δεν είναι μόνο η αναστολή ποινής φυλάκισης αλλά και μία επιεικής ποινή, ως είναι αυτή που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, και εναπόκειται στον ίδιο να απέχει στο μέλλον από τέτοιες παρόμοιες συμπεριφορές. Συνεπώς, η προαναφερόμενη ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2 είναι άμεση. Η έκτιση της να αρχίζει από σήμερα. Συνακόλουθα, το ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον του Κατηγορούμενου 2, ακυρώνεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Παραπονούμενης και εναντίον της Κατηγορούμενης 1, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεδομένης της ποινής που έχει επιβληθεί ανωτέρω εναντίον του Κατηγορούμενου 2, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα εναντίον του (βλ. Άρθρο 168 του Κεφ. 155 και Dias Yvan Katharina v Θεόδωρος Ευθυμίου κ. α.

(1998)2 Α.Α.Δ. 78, Ανδρέας Μενελάου ν Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 232, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Στυλιανού Στυλιανού

(2009)2 Α.Α.Δ. 543). (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο