← Κύπρος

ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (ΛΑΤΣΙΑ ΜΟΤΟΡΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2545/19, 27/10/2021

ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (ΛΑΤΣΙΑ ΜΟΤΟΡΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2545/19, 27/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B187 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2545/19 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-

  1. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ (ΛΑΤΣΙΑ ΜΟΤΟΡΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ, τελούσα υπό εκκαθάριση
  2. XXXXX ΠΑΠΑΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 27 Οκτωβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενη 1: Καμία εμφάνιση Για Κατηγορούμενο 2: κ. Κιτρομιλίδης Κατηγορούμενος 2 παρών ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν 12 κατηγορίες για παραβάσεις της περί Φ.Π.Α. Νομοθεσίας και των, δυνάμει αυτής, εκδοθέντων Κανονισμών. Η Κατηγορούμενη 1 κρίθηκε ένοχη στις εν λόγω κατηγορίες μετά από απόδειξη της παρούσας υπόθεσης στην απουσία της, λόγω παράλειψής της να εμφανιστεί στη διαδικασία, αν και δεόντως της επεδόθηκε το σχετικό κατηγορητήριο. Ο δε Κατηγορούμενος 2, κρίνεται ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στις πιο πάνω κατηγορίες. Όλες οι κατηγορίες στις οποίες κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής οφειλόμενων ποσών ΦΠΑ που βεβαιώθηκαν με ειδοποίηση ημερομηνίας 11/01/2013, συνολικού ύψους €68.900,79 για τις φορολογικές περιόδους 01/07/1998 - 30/09/1998 (1η κατηγορία), 01/10/1998 - 31/12/1998 (2η κατηγορία), 01/07/1999 - 30/09/1999 (3η κατηγορία), 01/10/1999 - 31/12/1999 (4η κατηγορία), 01/01/2000 - 31/03/2000 (5η κατηγορία), 01/04/2000 - 30/06/2000 (6η κατηγορία), 01/07/2000 - 30/09/2000 (7η κατηγορία), 01/10/2000 - 31/12/2000 (8η κατηγορία), 01/01/2000 - 31/03/2000 (9η κατηγορία), 01/04/2001 - 30/06/2001 (10η κατηγορία), 01/07/2001 - 30/09/2001 (11η κατηγορία). Πέραν των πιο πάνω, βάσει της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε προς απόδειξη της παρούσας υπόθεσης εναντίον της Κατηγορούμενης 1 σε συνδυασμό με τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, προκύπτουν τα ακόλουθα:
  3. Η Κατηγορούμενη 1 ήταν από την 01/07/1992 και παραμένει μέχρι σήμερα πρόσωπο εγγεγραμμένο στο μητρώο Φ.Π.Α. Περαιτέρω, τελεί υπό εκκαθάριση από το 2005 δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου που εκδόθηκε στο πλαίσιο της αίτησης XXXXX/2005 του Ε.Δ. Λευκωσίας.
  4. Ο Κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητα του ως αξιωματούχος της Κατηγορούμενης 1 κατά το χρόνο που αφορά η κάθε κατηγορία.
  5. Μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου δεν υπήρξε οποιαδήποτε συμμόρφωση στις πιο πάνω κατηγορίες με αποτέλεσμα να παραμένει υπόλοιπο το πιο πάνω αναφερόμενο ποσό (€68.900,79), για το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 πλέον νόμιμο τόκο από 11/04/
  6. Το πιο πάνω οφειλόμενο ποσό είναι αποτέλεσμα μίας διοικητικής πράξης ημερομηνίας 11/01/2013, για φορολογικές περιόδους πολύ προγενέστερες, οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 1998 -
  7. Ο λόγος είναι διότι η διαδικασία ξεκίνησε με μία διοικητική πράξη (βεβαίωση φόρου) που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2005, η οποία στη συνέχεια προσβλήθηκε με προσφυγή της Κατηγορούμενης 1 (την υπ' αριθμό XXXXX/05), αποτέλεσμα της οποίας ήταν η εν λόγω διοικητική πράξη να ακυρωθεί τον Αύγουστο του
  8. Ακολούθησε επανεξέταση και έκδοση νέας διοικητικής πράξης (βεβαίωσης φόρου) τον Σεπτέμβριο του 2010, η οποία και πάλι ακυρώθηκε με απόφαση του Διοικητικού Δικαστηρίου στις 30/08/
  9. Ως αποτέλεσμα, εκδόθηκε στις 11/01/2013 η επίδικη βεβαίωση φόρου, η οποία και πάλι προσβλήθηκε με προσφυγή της Κατηγορούμενης 1 (την υπ' αριθμό XXXXX/2013), η οποία απορρίφθηκε από το Δικαστήριο, το οποίο επικύρωσε την εν λόγω διοικητική πράξη στις 24/05/
  10. Υπήρξε προηγούμενη ποινική δίωξη (η υπόθεση XXXXX/13) για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, η οποία είχε ανασταλεί με απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, λόγω της εκκρεμοδικίας στην προσφυγή.
  11. Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Όπως προκύπτει από την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, ο Κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 66 ετών, συνταξιούχος και πατέρας τεσσάρων ενήλικων τέκνων ενώ δεν διατηρεί οποιαδήποτε κινητή ή ακίνητη περιουσία ούτε έχει οποιεσδήποτε αποταμιεύσεις. Περαιτέρω, όπως αναφέρθηκε από τον συνήγορο του κατά το στάδιο του μετριασμού, ο Κατηγορούμενος 2 κηρύχθηκε σε πτώχευση το 2004, κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11/10/2004 και λαμβάνει σήμερα μηνιαίως σύνταξη ύψους €526,
  12. Ως επιπρόσθετος μετριαστικός παράγοντας υποδείχθηκε από το συνήγορο του η πολύ μεγάλη καθυστέρηση που υπήρξε από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι σήμερα και, με αυτές τις περιστάσεις, κάλεσε το Δικαστήριο να κρίνει τον Κατηγορούμενο 2 με κάθε δυνατή επιείκεια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στην Περί Φ.Π.Α. Νομοθεσία σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α που βεβαιώθηκε όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,

(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει η Περί Φ.Π.Α. Νομοθεσία (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού κατά πάγια νομολογιακή αρχή κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την συμμόρφωση με τις κατηγορίες, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αυτές αφορούν και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Κασάπη ν. Μενεξή, Ποιν. Έφεση 137/2020 ημ. 18/10/2021). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, ουδεμία συμμόρφωση υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς Κατηγορουμένων, με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €68.900,79, το οποίο πρόκειται, αδιαμφισβήτητα, για ένα μεγάλο χρηματικό ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως, μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για αδικήματα που διαπράχθηκαν εντός Φεβρουαρίου 2013, δηλαδή πριν από σχεδόν 9 χρόνια, τα οποία μάλιστα αφορούν οφειλές για φορολογικές περιόδους που ανατρέχουν σε πολύ απομακρυσμένο χρόνο, εντός των ετών 1998 μέχρι 2001. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι, της επίδικης βεβαίωσης φόρου προηγήθηκαν άλλες δύο διοικητικές πράξεις που ακυρώθηκαν από το Διοικητικό Δικαστήριο καθώς και το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 09/05/2019, δηλαδή 6 χρόνια μετά την διάπραξη των αδικημάτων και δύο χρόνια μετά την τελεσιδικία της αναθεωρητικής διαδικασίας μέσω της οποίας αμφισβητήθηκε η επίδικη ειδοποίηση βεβαίωσης φόρου. Η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της, πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς οι προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου 2 (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021) ο οποίος κηρύχθηκε σε πτώχευση από το 2004 και σήμερα είναι συνταξιούχος, ηλικίας 66 ετών, χωρίς περιουσιακά στοιχεία πέραν της χαμηλής σύνταξης που λαμβάνει μηνιαίως. Συνεπώς, το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο και, περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος του Κατηγορούμενου 2 την παραδοχή του στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εφόσον ο τελευταίος δήλωνε μέχρι τις 11/10/2021 μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζε. Επομένως, η παραδοχή του Κατηγορούμενου 2, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού τις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, ως επίσης και την σημερινή οικονομική κατάσταση των Κατηγορουμένων 1 και 2, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει διάταγμα εναντίον της για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή του ποσού Φ.Π.Α. που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, και έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλονται στην Κατηγορούμενη 1 €500 χρηματικό πρόστιμο σε κάθε κατηγορία. Περαιτέρω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €68.900,79 πλέον νόμιμο τόκο από 11/04/2019 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας τώρα και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του οφειλόμενου ποσού φόρου, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για αδικήματα τέτοιας φύσεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου ανωτέρω και Κασάπη ν. Μενεξή ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στον Κατηγορούμενο 2 είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη των εν λόγω αδικημάτων, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στον Κατηγορούμενο 2 δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στον Κατηγορούμενο 2 για αυτά τα αδικήματα θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας, περαιτέρω, κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής, επιβάλλεται στον Κατηγορούμενο 2 ποινή φυλάκισης ενός
(1)μηνός σε κάθε κατηγορία. Οι εν λόγω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν εφόσον αφορούν αδικήματα ίδιας φύσεως που διαπράχθηκαν στο πλαίσιο ενιαίας συμπεριφοράς. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ν. Παναγή ανωτέρω, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου ανωτέρω, Louis Travel Ltd Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021 και Κασάπη ν. Μενεξή ανωτέρω). Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης, οι οποίες αφορούν αδικήματα που διαπράχθηκαν πριν σχεδόν 9 χρόνια για φορολογικές περιόδους που αφορούν σε πολύ απομακρυσμένο χρόνο και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου 2, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά στο ιδιαίτερα μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε σε συνδυασμό με το λευκό ποινικό του μητρώο και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχος (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος του Κατηγορούμενου 2 και να αναστείλω τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.