ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ν. MELPO K. FASHION DESIGN LIMITED κ.α., Αρ. Υπόθεσης:2622/19, 13/10/2021 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2021:B185 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:2622/19 ΕΦΟΡΟΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -εναντίον-
- MELPO K. FASHION DESIGN LIMITED
- XXXXX ΚΑΝΤΖΟΥΡΑΚΗ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 13 Οκτωβρίου 2021 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Βαλανίδης Για Κατηγορούμενους 1 - 2: κ. Κ. Ορφανίδης Κατηγορούμενη 2 παρούσα ΠΟΙΝΗ Οι Κατηγορούμενοι κρίθηκαν ένοχοι, κατόπιν δικής τους παραδοχής, σε συνολικά 12 κατηγορίες που ο καθένας τους αντιμετωπίζει σύμφωνα με το κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης. Όλες οι κατηγορίες στις οποίες κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι αφορούσαν παραβάσεις του περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας Νόμου του 2000 (Ν. 95(I)/2000), όπως έχει τροποποιηθεί (ο «Νόμος») και των δυνάμει αυτού εκδοθέντων Κανονισμών. Η πρώτη κατηγορία αφορούσε το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού Φ.Π.Α. που βεβαιώθηκε, ύψους €8.348,70, εντός 30 ημερών από τη λήψη σχετικής ειδοποίησης ημερομηνίας 25/08/
- Οι κατηγορίες 2 - 8 αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α., συνολικού ύψους €916,39, που φαίνεται ως καταβλητέος σε φορολογικές δηλώσεις για αντίστοιχες φορολογικές περιόδους, οι οποίες αναφέρονται στις εν λόγω κατηγορίες και οι οποίες καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 01/01/2010 - 31/12/2010, 01/04/2011 - 30/06/2011, 01/01/2012 - 31/03/2012 και 01/07/2012 - 30/09/
- Οι υπόλοιπες κατηγορίες αφορούσαν το αδίκημα της παράλειψης καταβολής ποσού πρόσθετου φόρου, χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου συνολικού ύψους €1.092,
- Πέραν των πιο πάνω, από τα όσα αναφέρθηκαν στο στάδιο της έκθεσης γεγονότων από το δικηγόρο της Κατηγορούσας Αρχής, τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, προκύπτουν τα ακόλουθα:
- Μετά την καταχώριση του κατηγορητηρίου υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων μερική συμμόρφωση σε κάποιες κατηγορίες με την ανικανοποίητη οφειλή να περιορίζεται σήμερα στο συνολικό ποσό των €9.656,93, για το οποίο η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την έκδοση διατάγματος εναντίον της Κατηγορούμενης 1 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €8.774,45 από 11/05/
- Η Κατηγορούμενη 2 αντιμετώπιζε τις πιο πάνω κατηγορίες υπό την ιδιότητά της ως αξιωματούχος της Κατηγορούμενης 1 εταιρείας.
- Υπήρξε προηγούμενη ποινική δίωξη (η υπόθεση XXXXX/11) για μέρος των αδικημάτων που συμπεριλήφθηκαν στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, η δίωξη της οποίας είχε ανασταλεί την 10/02/2014 με απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, κατόπιν αιτήματος των Κατηγορουμένων.
- Δεν υπάρχουν στοιχεία για προηγούμενες καταδίκες των Κατηγορουμένων. Σύμφωνα με την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας, η Κατηγορούμενη 2 κατάγεται από την Κρήτη και είναι σήμερα ηλικίας 70 ετών, συνταξιούχος, λαμβάνοντας μηνιαίως σύνταξη ύψους €350 και ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα ύψους €
- Προηγουμένως, εργαζόταν για πολλά χρόνια ως ενδυματολόγος διατηρώντας δικό της κατάστημα όπου έραβε ρούχα μετά από παραγγελίες πελατών της. Μετά την οικονομική κρίση του 2013 άρχισε να αντιμετωπίζει οικονομικές δυσκολίες και αναγκάστηκε να τερματίσει την επιχείρηση που διατηρούσε ενώ στη συνέχεια έτυχε κοινωνικής παρέμβασης από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας και βοηθήθηκε οικονομικά με έκτακτα βοηθήματα μέχρι την έγκριση του ελαχίστου εγγυημένου εισοδήματος. Τα περιουσιακά της στοιχεία συνίστανται σε ένα πολύ μικρής αξίας αυτοκίνητο και σε ένα ιδιόκτητο διαμέρισμα το οποίο αγόρασε με δάνειο, το χρέος του οποίου ανέρχεται περί τις €300.
- Από τον πρώτο της γάμο απέκτησε δύο τέκνα, τα οποία σήμερα είναι ενήλικα και τα οποία έχουν αποκτήσει, αντιστοίχως, 3 και 4 τέκνα. Με τον πρώτο της σύζυγο έζησαν μαζί για 29 έτη μέχρι που απεβίωσε από καρκίνο. Το 1996 η Κατηγορούμενη 2 εγκαταστάθηκε στην Κύπρο συνάπτοντας δεύτερο γάμο με Κύπριο πολίτη, ο οποίος διήρκησε μέχρι το 2002 λόγω σοβαρών προβλημάτων που υπήρχαν στον έγγαμο τους βίο. Από τον δεύτερο της γάμο δεν απέκτησε οποιαδήποτε τέκνα. Περαιτέρω, η Κατηγορούμενη 2 αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας και, συγκεκριμένα, πάσχει από XXXXX και προβλήματα ψυχικής υγείας (XXXXX και XXXXX XXXXX με XXXXX XXXXX) σε σχέση με τα οποία παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ παρουσιάζει επίσης δυσκολίες κινητικότητας. Ο συνήγορος των Κατηγορουμένων, αγορεύοντας προφορικά για μετριασμό της ποινής, υιοθέτησε το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας σε σχέση με τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις της Κατηγορούμενης 2, παρουσιάζοντας περαιτέρω ιατρικά πιστοποιητικά αναφορικά με τα προβλήματα υγείας που αντιμετώπισε η Κατηγορούμενη 2 από την ημερομηνία σύνταξης της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας μέχρι σήμερα (όπως XXXXX για την οποία έλαβε φιάλη οξυγόνου και χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση XXXXX που διαπιστώθηκε στην XXXXX). Επιπρόσθετα, αναφέρθηκε για σκοπούς μετριασμού, στους ακόλουθους παράγοντες: (α) στο λευκό ποινικό μητρώο των Κατηγορουμένων, (β) στην παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να ληφθεί ως άμεση, (γ) στους λόγους για τους οποίους διαπράχθηκαν τα αδικήματα, οι οποίοι ανάγονται ουσιαστικά στις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπιζαν οι Κατηγορούμενοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, (δ) στο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα και (ε) στην πολύ κακή οικονομική κατάσταση τόσο της Κατηγορούμενης 2 όσο και της Κατηγορούμενης 1, η οποία είναι ανενεργή από το 2012 περίπου χωρίς να ασκεί έκτοτε οποιεσδήποτε εργασίες. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και εκφράζοντας την μεταμέλεια των Κατηγορουμένων, ο συνήγορος υπεράσπισης κάλεσε το Δικαστήριο να τους κρίνει με τη μέγιστη δυνατή επιείκεια, αναφέροντας επίσης ότι η Κατηγορούμενη 1 αποδέχεται την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καταβολής. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Αυτό διαφαίνεται από το ανώτατο όριο ποινής που προβλέπεται στο Νόμο σε σχέση με το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης καταβολής Φ.Π.Α (ποινή φυλάκισης μέχρι 12 μήνες ή χρηματική ποινή μέχρι €8.543,01 ή και με τις δύο αυτές ποινές) όσο και από το ότι τέτοιες παραλείψεις ενέχουν μεγάλη σημασία για το δημόσιο αφού αποστερούν από τα ταμεία του κράτους ποσά εσόδων τα οποία του ανήκουν (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Andreas Makris Tourist Taxi Service Co Ltd,
(1996)2 Α.Α.Δ. 262 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου Ποινική Έφεση Αρ. 276/2015, ημ. 18/09/2017). Περαιτέρω, τα αδικήματα στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι βρίσκονται, δυστυχώς, σε ανησυχητική έξαρση στη χώρα μας, κάτι που προκύπτει και από τον μεγάλο αριθμό υποθέσεων που καταχωρούνται και εκδικάζονται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με αυτής της φύσεως αδικήματα. Επομένως, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. Iulian Cotorceanu κ.α. v. Αστυνομίας Ποιν. Εφέσεις 84/20 και 87/20 ημ. 17/2/2021). Για τους πιο πάνω λόγους, κρίνεται αναγκαίο όπως επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης φορολογικών υποχρεώσεων που θέτει ο Νόμος (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζακατζιώτη
(2001)2 Α.Α.Δ. 85, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω). Η συνήθης ποινή για την διάπραξη τέτοιων αδικημάτων είναι αυτή της άμεσης φυλάκισης, ιδιαίτερα σε περίπτωση μη καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράττεται αλλά δεν καταβάλλεται στο κράτος (βλ. Λίνος Μελάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 412). Ωστόσο, το σύνηθες δεν αποτελεί ταυτόχρονα και άκαμπτο κανόνα αφού, κατά πάγια νομολογιακή αρχή, κάθε περίπτωση αντιμετωπίζεται στη βάση των ιδιαίτερων περιστατικών της. Γι' αυτό και το Δικαστήριο έχει πάντοτε την υποχρέωση για εξατομίκευση της ποινής που θα επιβάλει, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ελαφρυντικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί για σκοπούς εξισορρόπησης της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη (Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224). Από την άλλη, όμως, η εξατομίκευση αυτή, δεν πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση της σοβαρότητας του αδικήματος και του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή (Γενικός Εισαγγελέας v Ζακατζιώτη ανωτέρω). Περαιτέρω, ως έχει νομολογηθεί, σε σοβαρά αδικήματα όπου η συχνότητα διάπραξής τους επιβάλλει την επιβολή αποτρεπτικής και αυστηρής ποινής (όπως είναι αυτά που αφορούν την παρούσα υπόθεση), οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου, αν και είναι παράγοντες σχετικοί που πρέπει να συνυπολογίζονται, είναι ήσσονος σημασίας, αφού προέχει η αυστηρή τιμωρία για την προστασία της κοινωνίας (Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 331). Επιπρόσθετα, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 46
(12)του Νόμου, «το ποινικό δικαστήριο που κηρύσσει οποιοδήποτε πρόσωπο ένοχο για παράλειψη καταβολής στον Έφορο οποιουδήποτε ποσού που οφείλει με βάση τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένων χρηματικών επιβαρύνσεων και τόκου, έχει εξουσία εκτός από την επιβολή ποινής, να εκδώσει διάταγμα με το οποίο να διατάσσει τον καταδικασθέντα να καταβάλει στον Έφορο το εν λόγω ποσό.» Η πρόνοια αυτή, όπως πολύ πρόσφατα έχει ερμηνευθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ασσιώτης ν. Εφόρου Φορολογίας, Ποιν. Έφεση 143/2020 ημ. 12/04/2021, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να εκδώσει διάταγμα δια του οποίου να διατάσσεται το υποκείμενο στο φόρο πρόσωπο, που εν προκειμένω είναι η Κατηγορούμενη 1, να καταβάλει στον Έφορο την εναπομείνασα οφειλή. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω τους παράγοντες που δύναται να ληφθούν υπόψη για τον καθορισμό της ποινής που θα πρέπει να επιβληθεί στους Κατηγορούμενους. Στο πλαίσιο προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής, λαμβάνω υπόψη μου ως επιβαρυντικούς παράγοντες τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι, την έξαρση που παρατηρείται για χρόνια τώρα στη διάπραξή τους καθώς και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, υπό το φως της προαναφερθείσας νομολογίας. Ως επιπρόσθετους επιβαρυντικούς παράγοντες, λαμβάνω υπόψη μου το ύψος του ποσού που παραμένει μέχρι σήμερα οφειλόμενο προς την υπηρεσία Φ.Π.Α., (€9.656,93 πλέον τόκους), το οποίο είναι ενδεικτικό της έντασης στην διάπραξη των αδικημάτων σε ό,τι αφορά τον οφειλόμενο φόρο, σε συσχετισμό με το ότι με τις παραλείψεις των Κατηγορουμένων, το ταμείο του κράτους στερήθηκε ένα σημαντικό ποσό εσόδων το οποίο του ανήκει. Συναφώς, δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στα όσα αναφέρθηκαν από πλευράς Κατηγορουμένων ως προς τις περιστάσεις διάπραξης των εν λόγω αδικημάτων και, συγκεκριμένα, ότι αυτά διαπράχθηκαν λόγω των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετώπιζαν οι Κατηγορούμενοι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, εφόσον τα αδικήματα της υπό κρίση περίπτωσης αφορούν παραλείψεις καταβολής Φ.Π.Α., ο οποίος εισπράχθηκε από την Κατηγορούμενη 1 αλλά δεν καταβλήθηκε, όπως θα έπρεπε, στο Κράτος. Λαμβάνω επίσης υπόψη μου ότι, από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα, ουδεμία έμπρακτη μεταμέλεια υπήρξε από πλευράς Κατηγορουμένων. Η έμπρακτη μεταμέλεια, όπως αναφύεται σε τέτοιου είδους αδικήματα μέσα από την αποζημίωση της Κατηγορούσας Αρχής, με την πλήρη εξόφληση του ποσού που αφορά και όχι η απλή διάθεση προς εξόφληση, είναι η παράμετρος που πολλές φορές επενεργεί ώστε να αποφευχθεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας (βλ. Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020). Στην προκείμενη περίπτωση, είναι γεγονός ότι, παρά την μερική και σε μικρό βαθμό συμμόρφωση που συνολικά υπήρξε μέχρι σήμερα, παραμένουν οφειλές προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. συνολικού ύψους €9.656,93 πλέον τόκους, το οποίο πρόκειται για ένα καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό που συνολικά οφείλεται, για ομολογουμένως μεγάλο χρονικό διάστημα, στα Ταμεία του Κράτους. Από την άλλη, δεν παραβλέπω το χρονικό διάστημα που παρήλθε από τη διάπραξη των αδικημάτων στα οποία κρίθηκαν ένοχοι οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση, μέχρι σήμερα. Το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, τα οποία ανατρέχουν σε απομακρυσμένο χρόνο, δηλαδή μεταξύ των ετών 2010 και 2012. Στην καθυστέρηση αυτή συνέβαλε, σε μεγάλο βαθμό, το γεγονός ότι το κατηγορητήριο καταχωρίστηκε μόλις την 04/07/2019, χωρίς να παραγνωρίζεται ότι: (i) με βάση τα όσα εκτέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι η παρατηρηθείσα καθυστέρηση στην καταχώρηση της ποινικής δίωξης στην παρούσα υπόθεση οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην συμπεριφορά των Κατηγορουμένων οι οποίοι, κατόπιν αιτήματος τους, εξασφάλισαν στις 10/02/2014 αναστολή της προηγούμενης ποινικής δίωξης στην υπόθεση XXXXX/11 για μέρος των αδικημάτων που συμπεριλήφθηκαν στο κατηγορητήριο της παρούσας υπόθεσης, εξασφαλίζοντας έτσι περαιτέρω χρόνο για την εξόφληση των φορολογικών οφειλών, συμφωνώντας ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής τους, το οποίο όμως δεν τήρησαν με αποτέλεσμα να καταχωρηθεί η παρούσα ποινική δίωξη, (ii) εν πάση περιπτώσει, ο χρόνος που διέρρευσε μέχρι τη δίωξη στην παρούσα υπόθεση άφηνε στους Κατηγορούμενους χρονικό διάστημα συμμόρφωσης ώστε, σε τέτοια περίπτωση, να ήταν δυνατό να αποφευχθεί η έγερση της ποινικής δίωξης εναντίον τους (βλ. Κωνσταντίνου ν. Εφόρου Προστιθέμενης Αξίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 403, ημ. 3/07/2009), και (iii) οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μη παραδοχή στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης μέχρι τις 19/10/2020 και στη συνέχεια ζήτησαν χρόνο για συμμόρφωση, χωρίς όμως τελικά να το πράξουν. Ωστόσο, η τόσο μεγάλη καθυστέρηση έχει αφ' εαυτής τη σημασία της, πολύ δε περισσότερο αφού στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε οι προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης 2 έχουν διαφοροποιηθεί ουσιωδώς (βλ. PA Charalambous Trading Co Ltd v. Παναγή, ECLI:CY:AD:2020:B54, Ποιν. Έφεση 212/2014 ημ. 11/2/2020, Γρηγορίου ν. Φλωρεντίνου Ποιν. Έφεση 34/2019 ημ. 8/7/2020 και Louis Travel Ltd v. Idrogios Lia's Travel and Tours Ltd, Ποιν. Έφεση 211/19 ημ. 25/2/2021), γεγονός το οποίο προκύπτει τόσο από το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας όσο και τα ιατρικά πιστοποιητικά που παρουσιάστηκαν σε σχέση με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει. Συνεπώς, το μεγάλο χρονικό διάστημα που διέρρευσε από την ημερομηνία διάπραξης των αδικημάτων μέχρι σήμερα λαμβάνεται υπόψη για μετριασμό της ποινής, χωρίς, ωστόσο, ο παράγοντας αυτός να είναι αρκετός για να διαφοροποιήσει το είδος της ποινής (βλ. ΣΠΕ Λακατάμιας - Δευτεράς Λτδ ν. Κυριάκου Ανδρέου ECLI:CY:AD:2016:B64, Ποιν. Έφεση 84/2015 ημ. 3/2/2016, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω και Louis Travel Ltd ανωτέρω). Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη για μετριασμό της ποινής των Κατηγορουμένων το λευκό ποινικό τους μητρώο και την παραδοχή τους στις κατηγορίες, η οποία όμως δεν μπορεί να θεωρηθεί ως άμεση εφόσον οι Κατηγορούμενοι δήλωναν μέχρι τις 19/10/2020 μη παραδοχή στις κατηγορίες που αντιμετώπιζαν. Επομένως, η παραδοχή τους, έστω και στο χρόνο που έγινε, λαμβάνεται υπόψη ως μετριαστικός παράγοντας, είναι όμως μειωμένης σημασίας με βάση τη σχετική νομολογία (βλ. Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Στο ίδιο πλαίσιο, λαμβάνω επίσης υπόψη μου, προς όφελος των Κατηγορουμένων, την μερική συμμόρφωση που υπήρξε μέχρι σήμερα από πλευράς Κατηγορουμένων έναντι της συνολικής οφειλής προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. Περαιτέρω, λαμβάνω υπόψη για σκοπούς μετριασμού τις προσωπικές και οικογενειακές της περιστάσεις της Κατηγορούμενης 2, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, ως επίσης και την σημερινή οικονομική κατάσταση των Κατηγορουμένων 1 και 2, τα οποία όμως δεν μπορούν να εξουδετερώσουν την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχουν διαπραχθεί και την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής, ούτε είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό του είδους της ποινής (βλ. G v. Yiannacos Procopiou Mavrokefalos
(1966)2 CLR 93, The Attorney - General of the Republic v. Neophytos Nicola Vasiliotis alias Kaizer and Another
(1967)2 CLR 20, Tibor Domotov κ. α. ν Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ζακατζιώτη ανωτέρω, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σωτηρίου ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Σπύρου Σπύρου Ποιν. Έφεση 276/2015, ημ. 18/09/2017, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 2/19 ημ. 25/2/2021 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2021:B88, Ποιν. Εφέσεις 127/2019 και 130/2019 ημ. 10/03/2021). Λαμβάνω επίσης υπόψη μου, για σκοπούς μετριασμού της ποινής των Κατηγορουμένων, την απολογία και την μεταμέλεια τους στα αδικήματα που διέπραξαν, όπως αυτή εκφράστηκε μέσω του συνηγόρου τους, η οποία, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως έμπρακτη. Επιπρόσθετα, λαμβάνω υπόψη μου σε όφελος της Κατηγορούμενης 1 ότι, εκτός από την επιβολή ποινής, το Δικαστήριο καλείται να εκδώσει εναντίον της διάταγμα για την πληρωμή προς την Κατηγορούσα Αρχή της εναπομείνασας φορολογικής οφειλής (βλ. Γεώργιος Κλεόπα & Υιοι Λτδ ν. Vrontis Builders Ltd κ.α., Ποιν. Έφεση 90/2014, ημ. 6/12/2016 και METRON (CYPRUS) LTD ν. ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΝΙΟΥ, ECLI:CY:AD:2018:D23, Ποιν. Έφεση 64/15 ημ. 16/1/2018). Συνεκτιμώντας, επομένως, όλα τα δεδομένα που αφορούν την παρούσα υπόθεση, και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν για σκοπούς επιβολής ποινής, προχωρώ στη συνέχεια να επιβάλω ποινή στους Κατηγορούμενους, έχοντας κατά νου την αρχή της συνολικότητας και αναλογικότητας της ποινής. Αναφορικά με την Κατηγορούμενη 1 και δεδομένου ότι αυτή είναι νομικό πρόσωπο, κρίνω ότι η αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που δύναται να της επιβληθεί είναι αυτή του χρηματικού προστίμου, η οποία αποτελεί την συνηθισμένη μορφή τιμωρίας που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο νομικό πρόσωπο. Συνεπώς, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 1 χρηματικό πρόστιμο €1.000 στην 1η κατηγορία και καμία ποινή στις κατηγορίες 2 έως 8, εφόσον αυτές λήφθηκαν υπόψη για τον καθορισμό του ύψους της ποινής στην 1η κατηγορία. Όσον αφορά τις κατηγορίες 9 έως 12 δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 εφόσον ορισμένες από αυτές αφορούν αδικήματα που στηρίζονται σε γεγονότα τα οποία, στο μεγαλύτερο τους μέρος, προκύπτουν από τα αδικήματα των κατηγοριών στις οποίες της έχει ήδη επιβληθεί ποινή, αλλά και επειδή, εν πάση περιπτώσει, το ποσό που αφορούν οι εν λόγω κατηγορίες μπορεί να εισπραχθεί στη βάση του σχετικού διατάγματος καταβολής που έχει ζητηθεί και πρόκειται να εκδοθεί στη συνέχεια. Επιπρόσθετα, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 46
(12)του Νόμου, εκδίδεται διάταγμα εναντίον της Κατηγορούμενης 1 διατάττον την καταβολή στον Έφορο Φορολογίας του ποσού των €9.656,93 πλέον νόμιμο τόκο επί του ποσού των €8.774,45 από 11/05/2019 μέχρι εξόφλησης. Συνεκτιμώντας, τώρα, και σταθμίζοντας όλα τα πιο πάνω δεδομένα και ιδιαίτερα τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων σε συνδυασμό με τις προβλεπόμενες ποινές, την συχνότητα διάπραξης τους και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής και από την άλλη όλους τους ελαφρυντικούς παράγοντες που προαναφέρθηκαν, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι δεν έχει επέλθει η πλήρης εξόφληση του συνολικά οφειλόμενου ποσού Φ.Π.Α, παράμετρο καθοριστική στην επιλογή του είδους τους ποινής για τέτοιου είδους αδικήματα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Σπύρου Σπύρου ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω), κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις ποινή που θα πρέπει να επιβληθεί στην Κατηγορούμενη 2 για τις κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. είναι αναπόφευκτα αυτή της ποινής φυλάκισης. Οι μετριαστικοί παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω είναι ικανοί να μειώσουν μόνο το εύρος της ποινής για τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος, όχι όμως το είδος της. Οποιαδήποτε άλλη ποινή στην Κατηγορούμενη 2 σε σχέση με το εν λόγω αδίκημα δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της επιβαλλόμενης ποινής με αναφορά και στην απαραίτητη αποτρεπτικότητα που θα πρέπει να την περιβάλλει. Περαιτέρω, η επιβολή οιασδήποτε άλλης μορφής ποινής στην Κατηγορούμενη 2 για το αδίκημα αυτό θα οδηγούσε στην ακόμα μεγαλύτερη έξαρση των αδικημάτων αυτής της φύσης και θα έδιδε, περαιτέρω, λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες καταστρατηγώντας κάθε έννοια και σημασία της αποτρεπτικότητας. Κατά συνέπεια, και έχοντας υπόψη, αφενός, το βαθμό συμμόρφωσης που υπήρξε σε κάθε έκαστη των κατηγοριών που αφορούν το αδίκημα της παράλειψης εμπρόθεσμης πληρωμής Φ.Π.Α. (κατηγορίες 1 - 8) και, αφετέρου, το ύψος της οφειλής Φ.Π.Α. που συνολικά παραμένει ως αποτέλεσμα της διάπραξης του εν λόγω αδικήματος, επιβάλλεται στην Κατηγορούμενη 2 ποινή φυλάκισης 15 ημερών στην 1η κατηγορία και καμία ποινή στις κατηγορίες 2 έως 8, εφόσον αυτές λήφθηκαν υπόψη για τον καθορισμό του ύψους της ποινής στην 1η κατηγορία. Παρομοίως, δεν επιβάλλεται οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 2 στις κατηγορίες 9 έως 12, για τους ίδιους λόγους που δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε ποινή στην Κατηγορούμενη 1 αναφορικά με τις εν λόγω κατηγορίες. Έχω εξετάσει κατά πόσο θα ήταν υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης ορθό και δίκαιο να ασκήσω τη διακριτική ευχέρεια που μου παρέχει ο περί Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ορισμένας Περιπτώσεις Νόμος του 1972 (ως έχει τροποποιηθεί) και να αναστείλω την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην Κατηγορούμενη 2, υπό το φως και της σχετικής νομολογίας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161, PA Charalambous Trading Co Ltd ανωτέρω, Φλωρεντίνου ανωτέρω, Louis Travel Ltd ανωτέρω και Γενικός Εισαγγελέας ν. Καραολή, ECLI:CY:AD:2021:B177, Ποιν. Εφέσεις 230/2019 και 231/2019 ημ. 27/04/2021). Λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ιδιαίτερες περιστάσεις της υπόθεσης αναφορικά με το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, το οποίο διαπράχθηκε σε απομακρυσμένο χρόνο, και λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τις προσωπικές συνθήκες της Κατηγορούμενης 2, οι οποίες έχουν διαφοροποιηθεί ουσιαστικά στο μεγάλο χρονικό διάστημα που παρήλθε από την ημερομηνία διάπραξης του εν λόγω αδικήματος μέχρι σήμερα, σε συνδυασμό με το ύψος της συνολικής οφειλής που παραμένει προς την υπηρεσία Φ.Π.Α. καθώς και το λευκό ποινικό μητρώο της Κατηγορούμενης 2 και, χωρίς, τονίζω, να υποβιβάζω τη σοβαρότητα των αδικημάτων στα οποία κρίθηκε ένοχη (η οποία είναι δεδομένη), καταλήγω ότι είναι κατάλληλη περίπτωση να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια προς όφελος της Κατηγορούμενης 2 και να αναστείλω την επιβληθείσα ποινή φυλάκισης, σύμφωνα με το Νόμο, για τρία χρόνια. (Εξηγείται η φύση της ποινής φυλάκισης με αναστολή στην Κατηγορούμενη 2) (Υπ) .................................. Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο