ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ν. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ, Αρ. Υπόθεσης:6358/21, 9/11/2021

(1999)2 Α.Α.Δ. 454) και ότι αν ένας μάρτυρας δεν αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων που αμφισβητούνται, η εκδοχή της μαρτυρίας του σε σχέση με αυτά θεωρείται αδιαμφισβήτητη (βλ. Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. ν. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ. 1527 και Πιριλίδη ν. Δήμου Λεμεσού, ECLI:CY:AD:2017:B454, Ποιν. Έφεση 331/2015 ημ. 11/12/2017), με την μονομερώς τεθείσα εκδοχή (δηλαδή εκείνη που προέρχεται από τον ένα και μόνο των διαδίκων) να αγνοείται από το Δικαστήριο αν αυτή δεν ετέθη στους μάρτυρες της άλλης πλευράς παρέχοντας τους έτσι την δυνατότητα να τοποθετηθούν και απουσιάζει ικανή δικαιολογία ως προς το λόγο της εν λόγω παράλειψης (Tekinder Pal κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551). Η Μ.Κ.1 προκάλεσε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας, δίδοντας την εικόνα αξιόπιστου προσώπου, η οποία προσήλθε στο Δικαστήριο με γνήσια κίνητρα προσπαθώντας έντιμα να παραθέσει με ειλικρίνεια όσα γνωρίζει σε σχέση με την παρούσα υπόθεση, και αυτό θεωρώ ότι έπραξε. Έδωσε μαρτυρία για θέματα της υπηρεσίας της, εξιστορώντας παράλληλα τα γεγονότα όπως αυτή τα έζησε κατά τον επιτόπιο έλεγχο που διενήργησε στις 28/05/2019 στα υποστατικά (φάρμα) του Κατηγορούμενου αλλά και κατά την επίσκεψη του τελευταίου στο γραφείο της στις 30/05/2019, χωρίς να προσπαθήσει να επιβαρύνει καθ' οιονδήποτε τρόπο την υπεράσπιση προς όφελος της Κατηγορούσας Αρχής, ενώ δεν έχω διαπιστώσει οποιαδήποτε πρόθεση ή προσπάθεια από πλευράς της για αλλοίωση γεγονότων ή υπερβολή στις θέσεις και τοποθετήσεις της. Απαντούσε ευθέως και χωρίς ενδοιασμούς στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν, χωρίς η μαρτυρία της να έχει κλονιστεί ως αποτέλεσμα της αντεξέτασης της. Παρέμεινε καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας της σταθερή στη θέση της ότι από τον επιτόπιο έλεγχο που διενήργησε προέκυψε πως ο Suvash εργοδοτούνταν κατά την επίδικη περίοδο από τον Κατηγορούμενο, χωρίς όμως να είχε δηλωθεί στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων, διαπίστωση στην οποία κατέληξε βάσει των δεδομένων που περιήλθαν στην αντίληψη της τη δεδομένη χρονική στιγμή, στα οποία αναφέρθηκε. Η εκδοχή της αυτή συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 3 και 4 και επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των Καταστάσεων Αποδοχών και Εισφορών (Τεκμήριο 7) που υποβλήθηκαν από τον Κατηγορούμενο ως εργοδότη στις 30/05/2019 προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων για σκοπούς συμμόρφωσης του με την διαπιστωθείσα παράβαση αναφορικά με την εργοδότηση του Suvash. Περαιτέρω, εξήγησε με απόλυτη πειστικότητα, παραμένοντας σταθερή στη θέση της, ότι τόσο κατά τη διάρκεια του ελέγχου της στις 28/05/2019 όσο και κατά την επίσκεψη του Κατηγορούμενου στο γραφείο της στις 30/05/2019 του εξήγησε την ακολουθητέα διαδικασία ενόψει της διαπιστωθείσας παράβασης καθώς και για το περιεχόμενο των εγγράφων που του παρέδωσε, τα οποία, όπως είπε, και δεν αμφισβητήθηκε, υπογράφηκαν στη συνέχεια από τον Κατηγορούμενο, τον οποίο ενημέρωσε στις 30/05/2019 για το ύψος του ποσού που θα έπρεπε να πληρωθεί προς τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων αναφορικά με την εργοδότηση του Suvash αλλά και για το ύψος του διοικητικού προστίμου που του επιβλήθηκε λόγω της πιο πάνω παράβασης. Γενικότερα, η μαρτυρία της Μ.Κ.1 είναι συγκροτημένη, χαρακτηρίζεται από σαφήνεια και πειστικότητα, έχει λογική συνοχή, είναι αληθοφανής και επιβεβαιώνεται, στην μεγαλύτερη της έκταση, από τα Τεκμήρια που κατέθεσε, το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε. Περαιτέρω, δεν έχω εντοπίσει οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση στη μαρτυρία που έδωσε σε ό,τι αφορά τα επίδικα ζητήματα, ούτε έχω διαπιστώσει το οτιδήποτε που θα με οδηγούσε στο συμπέρασμα να μην αποδεκτώ τη μαρτυρία της και να μην μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή συμπεράσματα ως προς τα πραγματικά και επίδικα γεγονότα της υπόθεσης. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι η Μ.Κ.1 είπε στο Δικαστήριο την αλήθεια, μεταφέροντας τα γεγονότα όπως αυτά επεσυνέβησαν και, συνεπώς, αποδέχομαι τη μαρτυρία της στην ολότητα της. Δεν μπορώ να πω το ίδιο για τον Κατηγορούμενο, ο οποίος έκανε πολύ άσχημη εντύπωση στο Δικαστήριο ως μάρτυρας της αλήθειας. Αξιολογώντας την μαρτυρία του στην ολότητα της αλλά και σε συνάρτηση με την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, καταλήγω, χωρίς κανένα ενδοιασμό, ότι μέσω της μαρτυρίας του προσπάθησε να προωθήσει μια εκδοχή που θεωρούσε ότι θα τον βοηθούσε να απαλλαχθεί από την ποινική του ευθύνη. Στο πλαίσιο αυτό, προέβαλε θέσεις αναληθοφανείς μέχρι και παράλογες, ισχυριζόμενος ότι δεν γνώριζε ούτε ενημερώθηκε για το περιεχόμενο των εγγράφων που υπόγραψε (Τεκμήρια 6 και 7), επιδιώκοντας έτσι να πείσει ότι ουδέποτε αποδέχθηκε ότι εργοδοτούσε τον Suvash. Παρόλο που, όπως είπε, αντιλήφθηκε το λόγο που η Μ.Κ.1 επισκέφθηκε τα υποστατικά του στις 28/05/2019 και ότι αυτή τον είχε καταγγείλει για την διαπιστωθείσα παράβαση στην εργοδότηση του Suvash, δεν εξήγησε επαρκώς και κατά τρόπο πειστικό για ποιο λόγο επισκέφθηκε τα γραφεία της δύο ημέρες μετά, αποδεχόμενος να υπογράψει έγγραφα (Τεκμήριο 7) που, όπως ισχυρίστηκε κατά τη μαρτυρία του, δεν γνώριζε ούτε του εξηγήθηκε το περιεχόμενο τους. Αν πράγματι διαφωνούσε με την ορθότητα της καταγγελίας, το λογικά αναμενόμενο θα ήταν να προέβαινε σε ενέργειες για να την αμφισβητήσει, κάτι που δεν ανέφερε ότι έπραξε, και όχι να υπογράψει δύο ημέρες μετά έγγραφα που, όπως είπε, δεν αντιλήφθηκε, πιστεύοντας απλώς, όπως γενικά και αόριστα ισχυρίστηκε, ότι έτσι το ζήτημα θα τελείωνε εκεί, χωρίς μάλιστα να αναφέρει με σαφήνεια και κατά τρόπο συγκεκριμένο τί ήταν αυτό που πίστευε ότι αφορούσαν τα έγγραφα αυτά (Τεκμήριο 7) ή γιατί αποδέχθηκε να τα υπογράψει χωρίς να του έχουν (κατ' ισχυρισμό) εξηγηθεί από την Μ.Κ.1 ή χωρίς, προηγουμένως, να αποταθεί σε κάποιον άλλο για το σκοπό αυτό. Πολύ περισσότερο, αν πράγματι δεν γνώριζε ή δεν είχε αντιληφθεί τί αφορούσαν τα εν λόγω έγγραφα που υπόγραψε (Τεκμήριο 7), το λογικό θα ήταν να προέβαινε αμέσως μετά σε ενέργειες για να αμφισβητήσει το περιεχόμενο τους ή τις οφειλές που προέκυψαν μετά την υποβολή τους προς τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις, για το ύψος των οποίων, όπως είπε η Μ.Κ.1 (και δεν αμφισβητήθηκε), ενημερώθηκε από την ίδια αυθημερόν και ενημερώθηκε επίσης για το πού θα έπρεπε να πάει για να τις εξοφλήσει. Η εν γένει αυτή συμπεριφορά του όπως και το ότι, ως αναφέρθηκε από την Μ.Κ.1 και δεν αμφισβητήθηκε, ο Κατηγορούμενος είχε ενημερωθεί για τους λόγους της καταγγελίας αλλά και για το λόγο που εκδόθηκαν οι Καταστάσεις Αποδοχών και Εισφορών προτού τις υπογράψει, σε συνδυασμό με το ότι, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, ουδέποτε στο παρελθόν παρέλειψε να πληρώσει τις κοινωνικές του ασφαλίσεις (στις οποίες, όπως ανέφερε η Μ.Κ.1, διατηρεί αριθμό μητρώου εργοδότη εδώ και πάρα πολλά χρόνια και είχε, όπως ο ίδιος είπε, στο παρελθόν κάποιον που τον βοηθούσε στη φάρμα μετά που ο υιός του σταμάτησε να τον βοηθά, - στοιχεία τα οποία υποδηλώνουν πως ο Κατηγορούμενος είναι εξοικειωμένος με έγγραφα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως εκείνα του Τεκμηρίου 7, καθώς και για υποχρεώσεις που αφορούν την πληρωμή εισφορών στα ταμεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων) δεν έχουν λογική συνοχή με την εκδοχή του ότι δεν αντιλήφθηκε το περιεχόμενο των εγγράφων του Τεκμηρίου 7 προτού τα υπογράψει. Γενικότερα, η ουσία της εκδοχής του Κατηγορούμενου χαρακτηρίζεται από εικασίες, ασαφείς, γενικές και εντελώς ατεκμηρίωτες θέσεις που δεν συνάδουν με τα Τεκμήρια που παρουσιάστηκαν. Θέλοντας να πείσει για την εκδοχή του υπέπεσε σε αντιφάσεις, πολλές φορές δεν απαντούσε ευθέως ή απέφευγε να απαντήσει στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν ενώ, στην προσπάθεια του να απεγκλωβιστεί από προηγούμενες ενέργειες ή συμπεριφορά του, προέβαλλε θέσεις και ισχυρισμούς που δεν είναι αληθοφανείς ούτε λογικοφανείς. Εκτός από τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, θα δώσω στη συνέχεια κάποια επιπρόσθετα παραδείγματα ενδεικτικά της ποιότητας της μαρτυρίας του Κατηγορούμενου: (α) ενώ ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι μετά την απόρριψη του αιτήματος του από το Migration, ο Suvash έφυγε από κοντά του, δεν εξήγησε, κατά τρόπο πειστικό, πώς «έτυχε» το εν λόγω πρόσωπο να εντοπίστηκε στα υποστατικά του (στη φάρμα) σε ανύποπτο χρόνο (δηλαδή κατά τον έλεγχο της Μ.Κ.1 στις 28/05/2019) φροντίζοντας τα ζώα, ούτε αμφισβήτησε το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, βάσει του οποίου προκύπτει ότι ο Suvash, απαντώντας σε ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν, είχε δηλώσει στην Μ.Κ.1 ότι ο Κατηγορούμενος είναι εργοδότης του, και όχι φίλος του, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε κατά την αντεξέταση του, (β) ο ισχυρισμός του Κατηγορούμενου ότι δεν εργοδοτούσε τον Suvash διαψεύδεται τόσο από τα όσα είδε κατά την άφιξη της η Μ.Κ.1 στη φάρμα του, σε σχέση με τα οποία ο Κατηγορούμενος περιορίστηκε απλώς σε επιχειρηματολογία για να τα αμφισβητήσει, αναφέροντας κατά την μαρτυρία του ότι «Τη συγκεκριμένη μέρα η μάρτυρας είπε ότι που τα ρούχα κατάλαβα ότι δουλέφκει. Δηλαδή ό,τι ρούχα φορεί ο άλλος σημαίνει αν είναι καλά, αν δεν είναι καλά, δεν δουλέφκει; Τζιαί μετά, είπε το τζιαί προηγουμένως ότι ήβραμε τον στον χώρο. Δηλαδή δεν ήταν συγκεκριμένα να πει ότι ναι, ήβρα τον τζιαί δούλεφκε, θωρείς ήρτε μετά τζιαί λαλεί ναι, ήβρα τον στον χώρο, τούτα τα πράγματα είναι ερωτηματικά πολλά.». Περαιτέρω, ο πιο πάνω ισχυρισμός του Κατηγορούμενου διαψεύδεται από τα όσα αναφέρονται στα Τεκμήρια 3 και 4, τα οποία περιήλθαν υπόψη της Μ.Κ.1 μέσω του Suvash κατά τη διάρκεια του ελέγχου της, και τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν κατά τη δίκη από τον Κατηγορούμενο, (γ) σε σχέση με την παρουσία του Suvash στη φάρμα του στις 28/05/2019, ο Κατηγορούμενος ισχυρίστηκε ότι αυτός ήρθε μαζί με ένα τρίτο πρόσωπο, ο οποίος πήγε στη φάρμα του για να τον δει και επειδή «τζιείνη την ημέρα δεν είχε κανένα μέσα στη φάρμα κάθουνταν από έξω που ένα χωρούι, από έξω τζιαμέ τζιαί κάθουνταν τζιαμέ». Εφόσον ο Κατηγορούμενος δεν ήταν παρών, όπως είπε, κατά την άφιξη της Μ.Κ.1 στη φάρμα, πώς μπορούσε να γνωρίζει αν ο Suvash είχε πάει εκεί μόνος του ή με κάποιον άλλο ή τι έκανε ο Suvash τη δεδομένη χρονική στιγμή που τον είδε η Μ.Κ.1 καθώς και πού καθόταν και με ποιον; (δ) όταν του υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση του ότι η Μ.Κ.1 τον είχε ενημερώσει στις 30/05/2019 για τα οφειλόμενα ποσά, απέφυγε να απαντήσει αναφέροντας ότι «Εγώ έχω να σου πω ότι ενημέρωσε μας τζιαί πόσα άτομα ήμασταν τζιαμέ τζιαί δεν λαλεί την αλήθεια. Να της πιστέψουμε δαμέ τωρά;» Το Δικαστήριο αισθάνεται βεβαιότητα ότι η εκδοχή του Κατηγορούμενου σε σχέση με το ζήτημα της εργοδότησης του Suvash και οι επιμέρους ισχυρισμοί που προέβαλε στο πλαίσιο αυτό δεν αποτελούν παρά εκ των υστέρων σκέψεις και έναν κακόπιστο σχεδιασμό του Κατηγορούμενου, τον οποίο επινόησε σε μια προσπάθεια του να πείσει ότι δεν εργοδοτούσε το εν λόγω πρόσωπο κατά τη χρονική περίοδο που αναφέρεται στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης, ώστε να απαλλαχθεί από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Εν κατακλείδι, ήταν εμφανής η προσπάθεια του να παρουσιάσει στο Δικαστήριο μια εκδοχή που δεν ανταποκρίνετο στην πραγματικότητα. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι την εκδοχή της μαρτυρίας που παρουσίασε ο Κατηγορούμενος, την οποία απορρίπτω στην ολότητα της ως αναξιόπιστη. Γ. Νομική Πτυχή και Ευρήματα Δικαστηρίου Σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία, οι εισφορές προς τα διάφορα ταμεία Κοινωνικών Ασφαλίσεων πρέπει να καταβάλλονται από τον εργοδότη όχι αργότερα από το τέλος του μήνα που ακολουθεί τον μήνα εισφορών για τον οποίο αυτές οφείλονται[2]. Εάν ο εργοδότης παραλείψει ή αμελήσει να το πράξει, διαπράττεται αδίκημα το οποίο συντελείται με την ίδια την παράλειψη ή αμέλεια καταβολής των οφειλόμενων εισφορών και τελών από τον εργοδότη προς το κάθε ταμείο[3], ως η έκθεση αδικήματος της κάθε κατηγορίας που, εν προκειμένω, παραμένει προς εκδίκαση. Συνακόλουθα της πιο πάνω αξιολόγησης και λαμβάνοντας υπόψη την αξιόπιστη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα: 1. κατά την χρονική περίοδο των επίδικων εισφορών (Νοεμβρίου 2017 μέχρι Μαΐου 2019), ο Κατηγορούμενος 1 ήταν και συνεχίζει να είναι εγγεγραμμένος στο μητρώο εργοδότη των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων με αριθμό μητρώου εργοδότη XXXXX98/1/XXXXX, 2. ο Κατηγορούμενος εργοδοτούσε μηνιαίως τον Suvash για τους μήνες Νοεμβρίου 2017 μέχρι Μαΐου 2019, ως αυτό (περιλαμβανομένων των μηνιαίων αποδοχών του εν λόγω προσώπου) δηλώθηκε από τον Κατηγορούμενο μέσω των Καταστάσεων Αποδοχών και Εισφορών, Τεκμήριο 7, τις οποίες ο Κατηγορούμενος υπέβαλε στις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων στις 30/05/2019, 3. βάσει της σχετικής νομοθεσίας[4], ο Κατηγορούμενος είχε υποχρέωση καταβολής αντίστοιχων εισφορών προς τα διάφορα ταμεία που διαχειρίζονται οι Κοινωνικές Ασφαλίσεις αναφορικά με την εργοδότηση του Suvash για την περίοδο από Νοέμβριο 2017 μέχρι Μάιο 2019, ως το Τεκμήριο 7, το ύψος των οποίων ανερχόταν κατά το χρόνο καταχώρισης της παρούσας υπόθεσης σε: (α) €1.552,21 προς το Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων (1η κατηγορία), (β) €117,42 προς το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού (3η κατηγορία), (γ) €49,02 προς το Ταμείο Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (4η κατηγορία), (δ) €195,70 προς το Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής (5η κατηγορία) και (ε) €54,84 προς το Ταμείο Ασφάλισης Υγείας (7η κατηγορία), 4. ο Κατηγορούμενος παρέλειψε να καταβάλει εμπρόθεσμα τις πιο πάνω εισφορές προς τα προαναφερόμενα ταμεία και, επίσης, παρέλειψε να πληρώσει πρόσθετο τέλος αναφορικά με εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων (2η κατηγορία)[5] ως επίσης και πρόσθετο τέλος αναφορικά με εισφορές στο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας (8η κατηγορία)[6], που όφειλε για τους μήνες Νοεμβρίου 2017 μέχρι Μαΐου 2019, 5. μετά την καταχώριση της παρούσας υπόθεσης, δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό έναντι των προαναφερόμενων οφειλόμενων εισφορών και πρόσθετων τελών[7], με την ανικανοποίητη οφειλή να ανέρχεται σήμερα όσον αφορά τις κατηγορίες που παραμένουν (κατηγορίες 1 - 5, 7 και 8) στο συνολικό ποσό των €2.403,07, στο οποίο περιλαμβάνεται ποσό εισφορών συνολικού ύψους €1.969,19 πλέον ποσό πρόσθετου τέλους αναφορικά με εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων ύψους €419,06 και ποσό πρόσθετου τέλους αναφορικά με εισφορές στο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας ύψους €14,82 (βλ. Τεκμήριο 8)[8]. Δ. Κατάληξη Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει, στον απαιτούμενο βαθμό, δηλαδή πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, τις κατηγορίες 1 έως 5, 7 και 8 και, έτσι, ο Κατηγορούμενος βρίσκεται ένοχος σε αυτές. (Υπ.) .................................... Α. Αναγνώστου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Όπως έχει, επί παραδείγματι, νομολογηθεί, σημασία στην αξιολόγηση κάθε μάρτυρα έχει η θετική ή αρνητική εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο ο μάρτυρας (Μαυροσούφης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A267, Πολ. Έφεση 352/08 ημ. 16/04/2014), η ουσία της εκδοχής του, η οποία θα πρέπει να αντιπαραβάλλεται με το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου (Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 766 και Βούτουνος ν. Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 71), η μνήμη του μάρτυρα, οι αντιδράσεις του στο εδώλιο (κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες), ο τρόπος που απαντά (με αμεσότητα ή με δισταγμό) ή που αρνείται να απαντήσει, η νευρικότητα, η επιφυλακτικότητα και η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, η σταθερότητα στις απαντήσεις του (Κεντρική Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ ν. Ηροδότου

(2013)1 (Β) ΑΑΔ 1166 και το Νομικό Σύγγραμμα των Τάκη Ηλιάδη & Νικόλα Σάντη, 2η έκδοση σελ. 128 - 131), η πηγή των γνώσεων του, η σαφήνεια των απαντήσεων του και η αληθοφάνεια της εκδοχής του, η ειλικρίνεια του και η ύπαρξη υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων στα οποία κατέθεσε, με τις μικροαντιφάσεις σε επουσιώδη και δευτερευούσης σημασίας ζητήματα να μην οδηγούν σε κατάληξη περί αναξιοπιστίας ενός μάρτυρα (Καρεκλά ν. Αστυνομία

(2013)2 ΑΑΔ 737) εφόσον μπορεί και να ενδυναμώσουν μια κατά τα άλλα πειστική μαρτυρία, γιατί ακριβώς δεικνύουν έλλειψη προσχεδιασμού ή συνεννόησης (Μαρκίτσης ν. Αστυνομίας ECLI:CY:AD:2016:D212, Ποιν. Έφεση 23/2015, ημ. 21/04/2016). Περαιτέρω, η μαρτυρία ενός μάρτυρα μπορεί να γίνει πιστευτή εν μέρει ή στην ολότητά της και το Δικαστήριο δύναται να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 (A) Α.Α.Δ. 45 και Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266). [2] Βλ. το άρθρο 11 των Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφορές) Κανονισμών του 2010 (1η κατηγορία), άρθρο 9 των Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείο για Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμών (3η κατηγορία), άρθρο 6 των Περί της Αρχής Ανάπτυξης Ανθρωπίνου Δυναμικού (Τέλος Καταβλητέον υπό Εργοδοτών) Κανονισμών (4η κατηγορία), άρθρο 3

(2)Ν.124(Ι)/2002και άρθρο 11 των Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφορές) Κανονισμών του 2010 (5η κατηγορία) και άρθρα 19

(1)(β), 20

(2)(α),

(13)του Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου 89 (Ι)/2001, άρθρο 4 των Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Κανονισμών και άρθρο 11 των Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφορές) Κανονισμών του 2010 (7η κατηγορία). [3] Βλ. Οικονομίδης ν. Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1989)2 Α.Α.Δ. 235. Βλ. επίσης άρθρο 85

(1)του Ν.59(Ι)/2010 (1η και 2η κατηγορία), άρθρο 19 των Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείο για Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμών (3η κατηγορία), άρθρο 8 των Περί Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (Τέλος Καταβλητέον υπό Εργοδοτών) Κανονισμών (4η κατηγορία), άρθρο 5

(1)Ν.124(Ι)/2002(5η κατηγορία) και άρθρο 61

(7)του Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου 89 (Ι)/2001 (7η και 8η κατηγορία). [4] Βλ. άρθρο 4, 5

(1)και

(5)Ν.59(Ι)/2010(1η κατηγορία), άρθρα 7 και 10 των Περί Τερματισμού Απασχολήσεως (Ταμείο για Πλεονάζον Προσωπικό) Κανονισμών (3η κατηγορία), άρθρο 20

(1)του Ν. 125(Ι)/1999 (4η κατηγορία), άρθρο 3

(1)Ν.124(Ι)/2002(5η κατηγορία) και άρθρα 19

(1)(β) και 20

(1),

(2)του Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου 89 (Ι)/2001. [5] Βλ. άρθρο 21

(1)των Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφορές) Κανονισμών του 2010. [6] Βλ. άρθρο 20

(11)(α) του Περί Γενικού Συστήματος Υγείας Νόμου 89 (Ι)/2001 και άρθρο 21

(1)των Περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Εισφορές) Κανονισμών του

1. [7] Βλ. Τεκμήριο
2. [8] Σημειώνεται ότι, το περιεχόμενο των Καταστάσεων Αποδοχών και Εισφορών (Τεκμήριο 7) ως επίσης και οι οφειλές που προκύπτουν από αυτές (Τεκμήριο 8) δεν αμφισβητήθηκαν είτε κατά την δίκη, είτε, προηγουμένως, κατ' επίκληση της προβλεπόμενης διαδικασίας δυνάμει των άρθρων 81 - 83 ή 85 Θ του Ν.59(Ι)/
3. Εν πάση περιπτώσει, όπως προκύπτει από την σχετική νομολογία, η ποινική διαδικασία δεν προσφέρεται για έλεγχο της πράξης επιβολής εισφορών και τελών. Αν η ορθότητα της επιβολής αυτών δεν αμφισβητήθηκε κατ' ακολουθία των προβλεπόμενων διαδικασιών, είτε βάσει των άρθρων 81 - 83 ή 85 Θ του Ν.59(Ι)/2010 είτε σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος, θεωρείται ότι έχει οριστικοποιηθεί και εκείνο που το ποινικό Δικαστήριο καλείται να εξετάσει είναι η καταβολή ή μη των αναφερόμενων στις κατηγορίες εισφορών, επιβαρύνσεων και τελών, χωρίς να υπεισέρχεται στην ορθότητα του ύψους αυτών (βλ. Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1991)3 Α.Α.Δ. 493, Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λεμεσού Λτδ ν. Δήμου Λεμεσού

(1994)2 Α.Α.Δ. 145, Μάριος Κυριακίδης κ.α. ν. Εφόρου Φόρου Προστιθέμενης Αξίας 1999

(2)Α.Α.Δ. 75, Άριστος Χριστοδούλου ν. Επάρχου Λεμεσού

(2000)2 Α.Α.Δ. 128 και Παντελή Κυριάκος ν. Διευθυντή Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(2006)2 Α.Α.Δ. 22). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο